Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၇၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">မပျက်စီးနိုင်သော ဝိညာဉ်ရွှေကို လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ချင်းယွီ သည် ‘စာချုပ်အဆောင်’ ကို ယူကာ သေချာစွာ စစ်ဆေးပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p>“ကောင်းပြီလေ.........”</p> <p>ထို့နောက် သူသည် လက်ညှိုးဖြင့် အသာအယာတို့ကာ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကို အဆောင်အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ အဆောင်ပေါ်တွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး သူ၏ အမှတ်အသားကို မှတ်တမ်းတင်ပြီဖြစ်၏။</p> <p>သို့သော် မုန့်ဝမ် က ထိုမြင်ကွင်းကိုကြည့်ကာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။</p> <p>“စာချုပ်ချုပ်တဲ့အဆင့်အထိ ရောက်နေတာတောင် စီနီယာချင်းယွီက ကျွန်မကို နောက်ပြောင်နေတုန်းပဲလား.........”</p> <p>သူမသည် စာချုပ်အဆောင်ကို အသာအယာ ထောက်လိုက်ရာ လှိုင်းတွန့်တစ်ခု ပြန့်လွင့်သွားပြီး ချင်းယွီထားခဲ့သော အမှတ်အသားမှာ ချက်ချင်းပင် ပျော်ဝင်ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p>သူ၏ လှည့်ကွက်ကို သတိထားမိသွားသော်လည်း ချင်းယွီ၏ မျက်နှာတွင် ရှက်ရွံ့ခြင်းမရှိပေ။ ထို့နောက် ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလိုပင် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ထပ်မံစုစည်းကာ အဆောင်အတွင်းသို့ အမှန်တကယ် ထည့်သွင်းလိုက်ပြန်သည်။</p> <p>သေချာကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက်မှသာ မုန့်ဝမ်သည်လည်း သူမ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ထည့်သွင်းကာ စာချုပ်၏ နောက်ဆုံးအဆင့်ကို အပြီးသတ်လိုက်သည်။</p> <p>စာချုပ်အဆောင်မှ သာယာသော အသံလေးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အလင်းတန်းနှစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ မုန့်ဝမ်နှင့် ချင်းယွီတို့၏ နဖူးအလယ် (Glabella) ဆီသို့ အသီးသီး ပျံဝင်သွားကြတော့သည်။</p> <p>“စာချုပ်ချုပ်ပြီးပြီဆိုတော့ ငါ့ကတိအတိုင်း ငါလုပ်ဆောင်မှာပါ.........” ချင်းယွီ၏ လေသံမှာ အနည်းငယ် လေးနက်သွားသည်။</p> <p>“ဒါပေမဲ့ ငါသတိမပေးဘူးလို့ မပြောနဲ့ဦး... ရွှယ်ဝူယာ က ကိုင်တွယ်ရလွယ်တဲ့သူ မဟုတ်ဘူး။ ဘယ်တော့ တိုက်ခိုက်မလဲဆိုတာ နင် ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီလား.......”</p> <p>“မဆုံးဖြတ်ရသေးဘူး......... ကျွန်မ လုပ်ဆောင်တော့မယ်ဆိုရင် ရှင့်ကို အကြောင်းကြားလိုက်မယ်.........”</p> <p>ချင်းယွီက ခေါင်းညိတ်ပြီး မုန့်ဝမ်ထံသို့ သေးငယ်လှပသော အသံပို့ခေါင်းလောင်းလေး တစ်ခုကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။ “အရေးကြီးကိစ္စ မရှိရင် ငါ့ကို မဆက်သွယ်နဲ့.........”</p> <p>စကားအဆုံးတွင် သူသည် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဝေးရာသို့ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားတော့သည်။ ချင်းယွီ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း မုန့်ဝမ်သည် အသံပို့ခေါင်းလောင်းလေးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်မိသည်။</p> <p>ထို့နောက် သူမ၏ ဆက်သွယ်ရေး အဆောင်ပြားကို ထုတ်ယူကာ သူမ၏ လက်အောက်ရှိ တောင်ထိပ်သခင်များကို မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p>“မင်းတို့ထဲမှာ လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်း ကျွမ်းကျင်တဲ့သူ ဘယ်သူရှိလဲ.......”</p> <p>တောင်ထိပ်သခင်များ အားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ သူတို့မှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ရောက်ကတည်းက နယ်မြေလုခြင်း၊ တိုက်ခိုက်ခြင်းများဖြင့်သာ အချိန်ကုန်နေခဲ့ကြရာ ထိုသို့သော အတတ်ပညာများကို လေ့လာရန် အချိန်မရှိခဲ့ကြပေ။</p> <p>ရှဲ့ကွမ်းယိ က အရင်ဆုံး စတင်ပြောကြားလာသည်။</p> <p>“စီနီယာ့ကို တင်ပြပါရစေ......... ကျွန်တော်မျိုး ကိုယ်တိုင် လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်း မကျွမ်းကျင်ပေမဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ သွေးငန်းတောင် နယ်မြေထဲမှာ ဟော့လျန်ကျိ လို့ခေါ်တဲ့ ဒီအတတ်ပညာမှာ တော်တော်လေး ထူးချွန်တဲ့သူ တစ်ယောက်ရှိပါတယ်.........”</p> <p>အခြားသူများလည်း ထိုအခါမှ သတိရသွားဟန်ဖြင့်—</p> <p>“စီနီယာ......... တာအိုဆရာ ကျင့်ရှီ ကလည်း လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်းမှာ အတော်လေး ပေါက်ရောက်ပါတယ်......... ကျွန်တော်မျိုး သူ့ကို ဆင့်ခေါ်ပေးရမလား.......”</p> <p>“ကျွန်တော့်တောင်ထိပ်က ရွှယ်လျန်ကျိ လည်း ရှိပါတယ်......... သူမက အသက်ငယ်ငယ်နဲ့ ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်လက်နက်တွေကို သွန်းလုပ်နိုင်တာမို့ တကယ့်ကို ထူးချွန်သူပါ.........”</p> <p>မုန့်ဝမ်က ခေတ္တစဉ်းစားပြီးနောက်—</p> <p>“အကုန်လုံးကို အမိန့်ပေးလိုက်စမ်း......... လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်း ကျွမ်းကျင်သူတွေ အားလုံး သူတို့ရဲ့ သွန်းလုပ်ရေး ကိရိယာတွေယူပြီး ဖီးနစ်တောင်ကြား ကို အမြန်ဆုံး လာတွေ့ကြ.........”</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့ပါ.........”</p> <p>စီနီယာ ဘာတွေလုပ်ဖို့ ပြင်နေသည်ကို မသိကြသော်လည်း တောင်ထိပ်သခင်များမှာ အမိန့်ရသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် လက်နက်သွန်းလုပ်သူများကို သတင်းပေးလိုက်ကြတော့သည်။</p> <p> ဟော့လျန်ကျိ၊ တာအိုဆရာ ကျင့်ရှီ နှင့် ရွှယ်လျန်ကျိ အပါအဝင် စုစုပေါင်း ခြောက်ဦးမှာ နတ်သားတော်အလျောင်းအလျာ က သူတို့ကို ဆင့်ခေါ်နေကြောင်း သိရသည်နှင့် အလုပ်အားလုံးကို ရပ်နားကာ ဖီးနစ်တောင်ကြားသို့ အပြင်း ပြေးလာကြသည်။</p> <p>ထိုခြောက်ဦးထဲတွင် ရွှယ်လျန်ကျိ က အစိုးရိမ်ဆုံး ဖြစ်နေသည်။ သူမသည် နီဖေလန် ထံမှ တစ်ဆင့် မုန့်ဝမ်က သူမတစ်ဦးတည်းကို မဟုတ်ဘဲ ကျွမ်းကျင်သူ အားလုံးကို ခေါ်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသော်လည်း စိတ်မအေးနိုင်သေးပေ။</p> <p>သူမသည် မုန့်ဝမ်ပေးသော အလုပ်ကို မလုပ်နိုင်ပါက အမျက်ဒေါသသင့်ပြီး အသက်ဆုံးရှုံးရမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေသည်။ ထို့ကြောင့် သူမ ရောက်ကတည်းက တုန်တုန်ရင်ရင် ဖြစ်နေပြီး အမှားအယွင်း တစ်စုံတစ်ရာ မရှိစေရန် အထူးသတိထားနေရသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်က သူတို့ကို ဆင့်ခေါ်သောအခါ သူမသည် ခေါင်းကို ငုံ့ထားပြီး မော့ပင် မကြည့်ဝံ့ပေ။ မုန့်ဝမ်က သူတို့ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ လက်ကိုင်ဘောင်ပေါ် လက်ချောင်းလေးများဖြင့် ခေါက်ရင်း....</p> <p>“မင်းတို့တစ်ယောက်ချင်းစီ လက်နက်သွန်းလုပ်တဲ့နေရာမှာ ဘာတွေ ကျွမ်းကျင်ကြလဲဆိုတာ ပြောပြစမ်း.........”</p> <p>ဟော့လျန်ကျိက ရှေ့သို့တက်ကာ........</p> <p>“ကျွန်တော်မျိုးက မီးဓာတ်ပါတဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး ဝိညာဉ်လက်နက်တွေကို သွန်းလုပ်ရာမှာ ကျွမ်းကျင်ပါတယ်......... အထူးသဖြင့် သတ္တုပစ္စည်းတွေကို အရည်ကျိုတဲ့နေရာမှာ တော်ပါတယ်......... တစ်ခါက ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်လက်နက် ‘အနီရောင် မီးလျှံဓား’ ကို သွန်းလုပ်ခဲ့ဖူးပါတယ်.........”</p> <p>တာအိုဆရာ ကျင့်ရှီက မုတ်ဆိတ်ကိုသပ်ရင်း.......</p> <p>“ဒီအဘိုးကြီးက လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်းကို လေ့လာခဲ့တာ နှစ်တစ်ရာ ရှိပါပြီ......... ကာကွယ်ရေး ဝိညာဉ်လက်နက်တွေ သွန်းလုပ်ရတာ အတော်ဆုံးပါပဲ......... တစ်ခါက ‘လိပ်နက်ဒိုင်း’ ကို သွန်းလုပ်ခဲ့ဖူးပါတယ်.........”</p> <p>ရွှယ်လျန်ကျိက တုန်တုန်ရင်ရင်ဖြင့်—</p> <p>“ကျွန်မက......... ကျွန်မကတော့ အထူးပြုလုပ်ချက်ပါတဲ့ ဝိညာဉ်လက်နက်တွေကို သွန်းလုပ်ရတာ ကျွမ်းကျင်ပါတယ်......... ဥပမာ စိတ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ ‘ဝိညာဉ်ဖမ်း ခေါင်းလောင်း’ နဲ့ အသားနဲ့ သွေးတွေကို အရည်ပျော်စေတဲ့ ‘အရိုးစား အပ်’ လိုမျိုး ပစ္စည်းတွေပါ......... ပစ္စည်းအစုံအလင်ရှိရင် ကျွန်မ အကုန် သွန်းလုပ်နိုင်ပါတယ်.........”</p> <p>မုန့်ဝမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ ထူးဆန်းသော သတ္တုတုံးတစ်ခုကို ထုတ်ကာ စားပွဲပေါ် တင်လိုက်သည်။</p> <p>“ဒါက မပျက်စီးနိုင်သော ဝိညာဉ်ရွှေ ပဲ......... ဒါကို သုံးပြီး ဝိဉာဏ်လက်နက် တစ်ခု လုပ်ချင်တယ်......... မင်းတို့ ဘယ်လို သွန်းလုပ်ရင် အကောင်းဆုံး ဖြစ်မယ်ထင်လဲ.......”</p> <p>ထိုခြောက်ဦးလုံး အံ့ဩသွားကြသည်။ မပျက်စီးနိုင်သော ဝိညာဉ်ရွှေ ဆိုသည်မှာ ရွှေအမြုတေအဆင့် ရှိသော လက်နက်သွန်းလုပ်ရေး ပစ္စည်းဖြစ်သည်။</p> <p>၎င်းသည် ရေနှင့် မီးဒဏ်ကို ခံနိုင်ရုံတင်မကဘဲ ပျက်စီးသွားလျှင်ပင် သူ့အလိုလို ပြန်လည် ပြုပြင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။</p> <p>ဆွေးနွေးမှုများအပြီးတွင် နည်းလမ်း သုံးမျိုး ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>၁။ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိမည့် ဓားပျံ အဖြစ် သွန်းလုပ်ရန်။</p> <p>၂။ အကောင်းဆုံး ကာကွယ်ရေးစွမ်းအားရှိမည့် ခုခံရေးချပ်ဝတ် အဖြစ် သွန်းလုပ်ရန်။</p> <p>၃။ အဆိပ်ပြင်းပြီး ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်နိုင်သည့် ပုံသဏ္ဌာန်ပြောင်း ရွှေအပ် အဖြစ် သွန်းလုပ်ရန်။</p> <p>မုန့်ဝမ်က သူမ၏ လက်ချောင်းလေးများဖြင့် လက်ကိုင်ဘောင်ကို တောက်တောက် ခေါက်နေရင်း အဓိပ္ပာယ်ပါသော အပြုံးတစ်ခုဖြင့်</p> <p>“ဒီနည်းလမ်း သုံးမျိုးလုံးက သူ့ဟာနဲ့သူ ကောင်းကြပါတယ်......... ဒါပေမဲ့.........”</p> <p>သူမ ခေတ္တရပ်ကာ လူတိုင်းကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>“ငါကတော့ ဒုတိယနည်းလမ်းဖြစ်တဲ့ ခုခံရေးချပ်ဝတ် လုပ်ဖို့ကိုပဲ ပိုသဘောကျတယ်.........”</p> <p>အချိန်အကြာဆုံး ယူရမည်ဖြစ်သော်လည်း အောင်မြင်ရန် ရာခိုင်နှုန်း အမြင့်ဆုံးနှင့် အကောင်းဆုံး ကာကွယ်မှုကို ရရှိမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်အတွက် ရန်သူကို သတ်ရန် နည်းလမ်းပေါင်း များစွာရှိသော်လည်း သူမအတွက်မူ ‘လုံခြုံဘေးကင်းမှု’ ကသာ အမြဲတမ်း ပထမဦးစားပေး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save