Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၇၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">ပြဿနာများ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ရွှယ်ဝူယာ သည် မုန့်ဝမ်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူသည် လျင်မြန်စွာပင် သွေးလမ်းစဉ် တားမြစ်ကျိန်စာတစ်ခုကို ရွတ်ဖတ်လိုက်တော့သည်။</p> <p>မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှာ အရောင်ပြောင်းသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများသည် ရွှယ်ဝူယာ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ မုန်တိုင်းပမာ တိုးဝင်ကာ သွေးနီရောင် ဝဲဂယက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ လေထုမှာ ပူပြင်းလာပြီး အသက်ရှူရန်ပင် ခက်ခဲလှသော ဖိအားများ ဖုံးလွှမ်းသွားချေပြီ။</p> <p>သူသည် မိမိ၏ နှလုံးသွေး အမြောက်အမြားကို လောင်ကျွမ်းစေကာ မုန့်ဝမ် ကို အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ မုန့်ဝမ်၏ စိတ်ထဲတွင် ပြင်းထန်သော အန္တရာယ်အငွေ့အသက်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် စိတ်အာရုံဖြင့် ခုခံရေးချပ်ဝတ်အသစ်ကို ဆင့်ခေါ်ကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ကာကွယ်လိုက်သည်။</p> <p>သူမ ချပ်ဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ပြီးသည်နှင့် ရွှယ်ဝူယာ၏ ကျိန်စာမှာ ပြီးဆုံးသွား၏။ ရွှယ်ဝူယာ၏ လက်ထိပ်မှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သွေးနီရောင် စွမ်းအားများသည် ဟာရီကိန်းမုန်တိုင်းပမာ မုန့်ဝမ်ထံသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်လာတော့သည်။</p> <p>မုန့်ဝမ် ဝတ်ဆင်ထားသော ငွေရောင်ချပ်ဝတ်မှာ သွေးနီရောင်များကြားတွင် တောက်ပနေ၏။ မုန်တိုင်း၏ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ကြောင့် အသစ်စက်စက် သွန်းလုပ်ထားသော ချပ်ဝတ်မှာ ပိန်ချိုင့်သွားသော်လည်း အရှိန်အဝါ အများစုကို စုပ်ယူပေးထားသဖြင့် မုန့်ဝမ်မှာ အနည်းငယ်မျှသာ တုန်ခါသွားသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ် ခံနိုင်ရည်ရှိသည်ကို မြင်သောအခါ ရွှယ်ဝူယာ၏ မျက်လုံးများမှာ ပို၍ အေးစက်သွားသည်။ သူသည် နှလုံးသွေးကို ထပ်မံ လောင်ကျွမ်းစေကာ သွေးနီရောင် ဝဲဂယက်အတွင်းသို့ အားကုန်လောင်းထည့်လိုက်ရာ သွေးမုန်တိုင်းမှာ အလံတစ်ရာခန့်အထိ မြင့်တက်လာပြီး နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဟိန်းဟောင်းလျက် မုန့်ဝမ်၏ ချပ်ဝတ်ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်တော့သည်။</p> <p>ငွေရောင်ချပ်ဝတ်မှာ အရှိန်အဟုန်ကို မခံနိုင်တော့ဘဲ ကွဲအက်သွားရာ အတွင်းမှ သွေးနီရောင် အဝတ်အပျော့စား ပေါ်လာသည်။</p> <p>ထိုအဝတ်မှာ ပါးလွှာသော်လည်း အလွန်ခံနိုင်ရည်ရှိသဖြင့် ကျန်ရှိနေသော မုန်တိုင်းဒဏ်ကို အကုန်လုံး ကာကွယ်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>ရွှယ်ဝူယာသည် အံ့ဩသွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် လျှို့ဝှက်အတတ်ကို ထပ်မံ အသုံးပြုပြန်သည်။ သူသည် မုန့်ဝမ်၏ လိပ်ခွံကဲ့သို့သော ချပ်ဝတ်မှာ ဘယ်နှစ်ကြိမ်အထိ တောင့်ခံနိုင်မည်နည်းဟု စမ်းသပ်လိုနေပေသည်။ သို့သော် သွေးမုန်တိုင်း အားမပြည့်မီမှာပင် မုန့်ဝမ်က စတင် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။</p> <p>သူမ၏ ပုံရိပ်မှာ ဝေဝါးသွားပြီး ပြင်းထန်သော မုန်တိုင်းကို ဆန်တက်လျက် ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာသည်။ သူမ၏ လက်ထဲတွင် အစိမ်းရောင်ထီးတစ်လက် မည်သည့်အချိန်က ပေါ်လာသည်မသိဘဲ မုန်တိုင်းဒဏ်ကို ပိတ်ဆို့ထား၏။</p> <p>မုန်တိုင်းထဲမှ သူမ ထွက်လာချိန်တွင် ထီးကို ပိတ်လိုက်ပြီး ထိပ်ဖျားဖြင့် ရွှယ်ဝူယာ၏ နှလုံးသားကို တည့်တည့် ထိုးစိုက်လိုက်တော့သည်။</p> <p>ရွှယ်ဝူယာမှာ လျှို့ဝှက်အတတ်ကို အာရုံစိုက်နေစဉ် ဖြစ်သဖြင့် ရှောင်တိမ်းရန် နောက်ကျသွားသည်။ အစိမ်းရောင်ထီးထိပ်ဖျားမှာ သူ၏ နှလုံးသားအတွင်းသို့ စိုက်ဝင်သွားပြီးနောက် ရင်ဘတ်ထဲ၌ပင် ဝုန်းခနဲ ပွင့်ထွက်သွားချေပြီ။</p> <p>ကြံ့ခိုင်လှသော ထီးတံများမှာ ရွှယ်ဝူယာ၏ နှလုံးသားနှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို အတွင်းမှနေ၍ ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်တော့သည်။</p> <p>“အဟွတ်... အဟွတ်.........”</p> <p>ရွှယ်ဝူယာသည် ဟောင်းလောင်းပေါက် ဖြစ်သွားသော သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ကြည့်ကာ မျက်နှာ ဖြူရော်သွားသည်။ သူသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလျက် - “မုန့်ဝမ်... ငါ နင့်ကို တကယ်ပဲ အထင်သေးခဲ့မိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ့အလောင်းကို ကျော်ပြီး အထက်ကိုတက်ချင်တယ်ဆိုရင် ငါ သဘောတူလားဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့” ဟု ဆိုကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထူးဆန်းသော အနီရောင်သို့ ပြောင်းလဲလာပြီး ဖောင်းကြွလာတော့သည်။</p> <p>“မကောင်းတော့ဘူး... သူ သွေးပင်လယ်ကို ဖောက်ခွဲတော့မယ်....”</p> <p>ချင်းယွီ သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် အဝေးသို့ အပြင်းအထန် ဆုတ်ခွာသွားသလို ပိုးကောင်များလည်း လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာကြသည်။ မုန့်ဝမ်မှာမူ ရွှယ်ဝူယာနှင့် အနီးဆုံးတွင် ရှိနေသဖြင့် ထွက်ပြေးရန် အချိန်မမီတော့ပေ။ သူမသည် ရတနာချပ်ဝတ်ကို အစွမ်းကုန် မြှင့်တင်လိုက်ပြီး ဆယ်မျက်နှာသွေးချပ်ဝတ်ကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုကာ သွေးရောင် အကာအကွယ်များကို အထပ်ထပ် ပြုလုပ်လိုက်ရသည်။</p> <p>“ဝုန်း.........”</p> <p>ရွှယ်ဝူယာ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပေါက်ကွဲသွားပြီး သွေးမြူများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားလှိုင်းများသည် အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ရိုက်ခတ်သွားသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တောင်ကုန်းများမှာ မြေပြန့်ဖြစ်သွားပြီး မြေပြင်တွင်လည်း ဧရာမ ကျင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားချေပြီ။</p> <p>မုန့်ဝမ်၏ သွေးအကာအကွယ်များမှာ တစ်လွှာပြီးတစ်လွှာ ကွဲအက်သွားပြီး သူမကိုယ်တိုင်လည်း လွှင့်စင်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းသွားတော့သည်။</p> <p>သူမ အားယူကာ ထရပ်လိုက်ချိန်တွင် ချပ်ဝတ်မှာ လုံးဝ ပျက်စီးသွားသဖြင့် သိမ်းဆည်းလိုက်ရသည်။ ဖုန်မှုန့်များ ငြိမ်သက်သွားသောအခါ ရွှယ်ဝူယာမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မြေပြင်တွင် သွေးကွက်များသာ ကျန်ရစ်သည်။</p> <p>ရွှယ်ဝူယာ တကယ်ပဲ သေသွားပြီလားဟု မုန့်ဝမ် တွေးတောနေစဉ် ဝေဟင်ထက်မှ အေးစက်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>“ကြည့်လို့ တော်တော်ကောင်းတဲ့ ပြပွဲပဲ.........”</p> <p>မုန့်ဝမ် မော့ကြည့်လိုက်ရာ ဝေဟင်တွင် လူနှစ်ဦး ပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ တစ်ဦးမှာ မျက်နှာဖြူဖြူနှင့် ကွေ့ရန် (ဝိညာဉ်ဓား) ဖြစ်ပြီး ကျန်တစ်ဦးမှာ အနီရောင် ဝတ်ဆင်ထားသော ယောင်ဟန် (မိစ္ဆာလမ်းစဉ် နတ်သမီး) ဖြစ်သည်။</p> <p>“ရွှယ်ဝူယာက သူ့ကိုယ်သူ ဖောက်ခွဲလိုက်တာပဲ... ငါတို့အတွက် အလုပ်ရှုပ် သက်သာသွားတာပေါ့” ကွေ့ရန်က လှောင်ပြောင်လျက် မုန့်ဝမ်ကို ကြည့်ကာ ‌ေြပာလိုက်သည်။ “အခုတော့ သွေးလမ်းစဉ် နတ်သားတော်နေရာက လစ်လပ်သွားပြီ”</p> <p>ယောင်ဟန်ကလည်း မုန့်ဝမ်ကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်လျက် - “ဒီမိန်းကလေးက တကယ်ပဲ စွမ်းတာပဲ... ရွှယ်ဝူယာကိုတောင် ဒီအခြေအနေအထိ ဖိအားပေးနိုင်တယ်” ဟု ချီးကျူးလိုက်သည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်၏ စိတ်ထဲတွင် လေးလံသွားသည်။ ကျင်းချန်းသာ အစီအရင်ဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားလျှင် ဤပေါက်ကွဲမှုမှာ အပြင်သို့ ပေါက်ကြားမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>သူမသည် ကျင်းချန်းရှိရာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်မိရာ ကွေ့ရန်က သူမ၏ အတွေးကို သိနေသည့်အလား ဆို၏။</p> <p>“မကြည့်နဲ့တော့... ကျင်းချန်းက ငါတို့နဲ့ တစ်ဖွဲ့တည်းပဲ။ မဟုတ်ရင် သူက ဘာလို့ နင့်ကို ကူညီပြီး ရွှယ်ဝူယာကို တိုက်ပေးမှာလဲ.... အခု ငါတို့ သုံးယောက် ပေါင်းနေပြီ... နင် ဘယ်လို အနိုင်ယူနိုင်ဦးမှာလဲ.... အသာတကြည် လက်နက်ချလိုက်တာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်”</p> <p>ယောင်ဟန်က ချင်းယွီဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ “ချင်းယွီ... ရွှယ်ဝူယာ သေပြီဆိုတော့ ဒါက အခွင့်အရေးပဲ။ နင်ရော ပါဝင်ချင်လား.... နယ်မြေတွေ ခွဲဝေတဲ့အခါ နင့်အတွက် အကျိုးအမြတ်ကို ငါတို့ အာမခံပါတယ်” ဟု ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။</p> <p>ချင်းယွီက အေးစက်စွာ ပြုံးလျက် - “ငါက နယ်မြေတွေကို စိတ်မဝင်စားဘူး... မင်းတို့ကိစ္စမှာ ငါ ဝင်မပါဘူး” ဟု ဆိုကာ ဘေးဖယ်နေလိုက်သည်။</p> <p>“ကျင်းချန်း.........” မုန့်ဝမ်က အေးစက်သောအသံဖြင့် ခေါ်လိုက်သည်။ “နင် ငါတို့ရဲ့ သဘောတူညီချက်ကို တကယ်ပဲ ဖောက်ဖျက်တော့မှာလား”</p> <p>ကျင်းချန်းက လှောင်ပြောင်လျက်  “ငါက ငါလိုချင်တာကို ကိုယ့်လက်နဲ့ကိုယ် ယူရတာ ပိုကြိုက်တယ်” ဟု ဆိုသည်။ သူနှင့် မုန့်ဝမ်၏ သဘောတူညီချက်မှာ အစကတည်းက လှည့်ကွက်တစ်ခုသာ ဖြစ်ချေသည်။</p> <p>“ဒီကောင်မကို ဘာတွေ ရှင်းပြနေမှာလဲ.... ချင်းယွီနဲ့ နင်သာ ဝင်မပါရင် သူက ရွှယ်ဝူယာရဲ့ ပြိုင်ဘက်တောင် ဖြစ်ပါ့မလား” ယောင်ဟန်က ရယ်မောလျက် မုန့်ဝမ်ထံသို့ စတင် တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။</p> <p>သူမ၏ နုနယ်သော လက်ချောင်းလေးများမှာ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားများနှင့်အတူ မုန့်ဝမ်၏ လည်ပတ်ဆီသို့ ဦးတည်လာသည်။</p> <p>“မုန့်ဝမ်... နင်က တကယ်ပဲ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ပါ။ ဒါပေမဲ့ နင့်မှာ အချိန်အလုံအလောက် မရှိဘူး.........”</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save