Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၈၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">သတ္တုတွင်းဧရိယာသို့ ရောက်ရှိခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>“အစ်ကိုချင်းယွီ... ကျွန်မကို ဝိုင်အတုနဲ့ လှည့်စားဖို့ ကြိုးစားနေတာလား........”</p> <p>ချင်းယွီက တဟားဟား ရယ်မောလိုက်သည်။ သူက လက်ကိုတစ်ချက် ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ ယခင်ဝိုင်ခွက်များမှာ ချက်ချင်းပျောက်ကွယ်သွားပြီး ပယင်းရောင်အရည်များ ပြည့်နေသော ခွက်နှစ်ခွက်နှင့် အစားထိုးလိုက်သည်။</p> <p>“ဒီလှည့်ကွက်လေးက ညီမလေးကို တကယ်မလှည့်စားနိုင်ပါလား”</p> <p>မုန့်ဝမ်က ခပ်မှိန်မှိန်ပြုံးကာ ဝိုင်ခွက်ကိုယူပြီး တစ်ကျိုက်တည်း သောက်ချလိုက်သည်။ သို့သော် ချင်းယွီက ခေါင်းခါယမ်းကာ သက်ပြင်းချရင်း - “မုန့်ဝမ်... ဝိုင်မသောက်ချင်ရင်လည်း အမှန်အတိုင်း ပြောလို့ရပါတယ်။ ဘာလို့ ဝိုင်တွေကို ဝိုင်အိုးထဲ ပြန်လောင်းထည့်နေတာလဲ........”</p> <p>ချင်းယွီ၏ ဖော်ထုတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသော်လည်း မုန့်ဝမ်က စိတ်မဆိုးဘဲ ခေါင်းခါကာ ပြုံးနေခဲ့သည်။ “အစ်ကိုချင်းယွီကလည်း နောက်နေပြန်ပြီ။ ကျွန်မက ဒီဝိုင်ကို မကြိုက်လို့မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒီလိုမွန်မြတ်တဲ့ ဝိုင်အမြုတေက ကျွန်မလို ကြမ်းတမ်းတဲ့သူနဲ့ မတန်ဘူးလို့ ခံစားရလို့ပါ။ ချင်းယွီအစ်ကိုပဲ အေးအေးဆေးဆေး အရသာခံဖို့ ချန်ထားပေးခဲ့တာပါ”</p> <p>ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမသည် နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်ခွာခဲ့သည်။ ချင်းယွီက သူမကို မတားဆီးဘဲ အဓိပ္ပာယ်ပါသော အကြည့်ဖြင့်သာ ကြည့်နေခဲ့သည်။ “ညီမလေးမုန့်ဝမ်က သွားချင်မှတော့ ငါမတားတော့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်ခါ အခွင့်ကြုံရင်တော့ ဒီဝိုင်ကောင်းကို အတူတူ သေသေချာချာ အရသာခံကြတာပေါ့”</p> <p>မုန့်ဝမ် ထွက်သွားပြီးနောက် ချင်းယွီ၏ မျက်လုံးများမှာ နက်မှောင်ကာ ခန့်မှန်းရခက်လာသည်။ သူသည် ကျောက်စိမ်း ဝိုင်အိုးလေးကို ဖြည်းညင်းစွာ လှုပ်ခါလိုက်ရာ ဝိုင်နံ့မဟုတ်ဘဲ ထူးဆန်းသော ဆေးနံ့တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် နောက်ပြောင်လိုသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး - “ညီမလေးမုန့်... နင်က တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတာပဲ” ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>ဤစမ်းသပ်မှုအပြီးတွင် နှစ်ဦးလုံးမှာ တစ်ဖက်လူ၏ နည်းလမ်းများကို အတွင်းစိတ်၌ အံ့ဩသွားကြသည်။</p> <p>ချင်းယွီမှာ မုန့်ဝမ်သည် သူထင်ထားသည်ထက် ပို၍ ဒုက္ခပေးနိုင်သူဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားပြီး သူမနှင့် ရန်သူဖြစ်ရန်မှာ ပညာရှိရာမကျကြောင်း နားလည်သွားသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်ကလည်း ချင်းယွီသည် အပြင်ပန်းတွင် အေးဆေးပုံရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် အလွန်စေ့စပ်သေချာပြီး နက်နဲလှည့်ဖြားတတ်သူဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ တကယ်လို့ သူ့ကို ရင်ဆိုင်ရမည်ဆိုလျှင် သာမန် ပုံရိပ်ယောင်အတတ်များဖြင့် အလုပ်ဖြစ်မည်မဟုတ်ပေ။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် သူမ၏ နေအိမ်သို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ကျင့်စဉ်များကို စိတ်ထဲ၌ ဆက်လက်ဆင်ခြင်နေခဲ့သည်။ သွေးလမ်းစဉ် နန်းတော်မှ သင်ယူခဲ့သော ကျင့်စဉ်အများစုမှာ ပြည့်ပြည့်စုံစုံ နားမလည်သေးသဖြင့် အချိန်ကို အမိအရယူကာ လေ့ကျင့်နေခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>ရက်အနည်းငယ်ကြာသော် ရှေ့ဘက်မှ ပြင်းထန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှိုင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လေသင်္ဘောမှာ ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားကာ အရှိန်မှာလည်း သိသိသာသာ လျော့ကျသွားသည်။</p> <p>“ဘာဖြစ်တာလဲ........”</p> <p>လီဖော်ထျန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူမထံမှ အရှိန်အဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ လေသင်္ဘော မောင်းနှင်နေသော တပည့်က စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် - “နတ်သားတော်... ရှေ့မှာ တစ်ယောက်ယောက်က လမ်းပိတ်ထားပါတယ်” ဟု ဆိုသည်။</p> <p>စကားဆုံးသည်နှင့် တိမ်တိုက်များထဲမှ လူရိပ်အချို့ ပျံထွက်လာပြီး လေသင်္ဘောကို ဝိုင်းရံလိုက်ကြသည်။ ခေါင်းဆောင်မှာ ရွှေရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသော ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး မျက်နှာမှာ တင်းမာကာ မျက်လုံးထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းများ လက်နေသည်။</p> <p>သူ၏ အမိန့်အောက်တွင် လူများစွာက လေသင်္ဘောကို တိုက်ခိုက်နေကြရာ လေသင်္ဘော၏ ကာကွယ်ရေး အစီအရင်မှာ ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။</p> <p>လီဖော်ထျန်းက နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ပြီး ဆူညံသံကြောင့် ထွက်လာကြသော မုန့်ဝမ်နှင့် ချင်းယွီတို့ကို လှည့်ကြည့်ကာ - “နင်တို့နှစ်ယောက်ထဲက ဘယ်သူက ဒီရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူကို ရင်ဆိုင်မလဲ........” ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်က အခက်တွေ့နေသည့်ပုံစံဖြင့် - “စီနီယာအစ်မလီ... သိတဲ့အတိုင်း ကျွန်မက နတ်သားတော် ဖြစ်တာ မကြာသေးသလို ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ တိုက်ခိုက်ဖူးတဲ့ အတွေ့အကြုံလည်း မရှိသေးဘူး။ ဒီလူက သန်မာလွန်းတော့ ကျွန်မ သူ့ပြိုင်ဘက် ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး” ဟု ဆိုသည်။</p> <p>ချင်းယွီကလည်း ခေါင်းခါကာ - “ကျွန်တော်က ပုံရိပ်ယောင်အတတ်နဲ့ ဖြားယောင်းတဲ့ အတတ်တွေကိုပဲ အထူးပြုတာမို့ တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ဖို့ မကျွမ်းကျင်ဘူး။ နတ်သားတော် လီ ကိုယ်တိုင်ပဲ တိုက်ခိုက်တာက ပိုကောင်းပါလိမ့်မယ်” ဟု ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>လီဖော်ထျန်း၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွားပြီး ထိုနှစ်ယောက်၏ လည်ပတ်မှုကို စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲနေတော့သည်။ သူမသည် ဒေါသကို ထိန်းကာ - “ဒါဆိုရင်လည်း ငါကိုယ်တိုင်ပဲ လုပ်ရတော့မှာပေါ့........” ဟု ပြောကာ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်နှင့် ချင်းယွီတို့ အကြည့်ချင်း ဆုံသွားကြပြီး နှစ်ဦးလုံး၏ မျက်လုံးထဲတွင် အပြစ်ကင်းစင်သော နောက်ပြောင်လိုသည့် အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသည်။</p> <p>လီဖော်ထျန်းသည် နတ်သားတော် တစ်ဦးပီပီ ပထမဆုံး တိုက်ကွက်မှာပင် မြေကမ္ဘာတုန်ဟိန်းစေခဲ့သည်။ သူမသည် သူမ၏ လက်သီးများကို တောင်ငယ်နှစ်လုံးကဲ့သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူထံသို့ ထိုးနှက်လိုက်သည်။</p> <p>ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူမှာ အလစ်အငိုက်မိသွားပြီး လီဖော်ထျန်း၏ တိုက်စစ်ကြောင့် အကြိမ်ကြိမ် နောက်ဆုတ်သွားရသည်။ အချိန်အတော်ကြာမှ သူ၏ အနေအထားကို ပြန်ထိန်းနိုင်ကာ ဟိန်းဟောက်ပြီး ပြန်လည်တိုက်ခိုက်တော့သည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်နှင့် ချင်းယွီတို့သည် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ ကျန်ရှိသော ကျင့်ကြံသူများကို ရှင်းလင်းရန် အခြားတပည့်များကို ဦးဆောင်လိုက်ကြသည်။ ထိုကျင့်ကြံသူ အများစုမှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် များသာ ဖြစ်သဖြင့် သူတို့နှစ်ဦး၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘဲ ခဏအတွင်းမှာပင် အကုန်လုံးကို ရှင်းလိုက်နိုင်သည်။</p> <p>ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူသည် အခြေအနေ မဟန်သည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး လီဖော်ထျန်းမှာလည်း ခွေးရူးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ တိုက်ကွက်တိုင်းမှာ ရက်စက်လွန်းလှသည်။ သူသည် ယနေ့တွင် အသာစီးရမည်မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်သဖြင့် တိုက်ကွက်တစ်ခုကို ဟန်ဆောင်လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် လှည့်၍ ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။</p> <p>လီဖော်ထျန်းသည် ထိုသူထွက်ပြေးသွားသော လမ်းကြောင်းကို ကြည့်နေခဲ့သော်လည်း လိုက်ဖမ်းရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိပေ။ သူသည် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူကို မကြောက်သော်လည်း တစ်ဖက်လူက ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေပါက တစ်ယောက်ချင်း အခြေအနေတွင် ဖမ်းဆီးနိုင်ရန်မှာ သူမအတွက် သေချာမှုမရှိပေ။</p> <p>“နောက်ဆိုရင် သတ္တုတွင်းဧရိယာကို ချဉ်းကပ်လာတော့မယ်” လီဖော်ထျန်းက အားလုံးကို လေးနက်သော လေသံဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “ဒီသတ္တုတွင်းဧရိယာကို လုယူဖို့ ကြိုးစားနေကြတဲ့ အင်အားစုတွေအပြင် တခြားအဖွဲ့အစည်းတွေလည်း အပျော်လာရောက်ကြတယ်လို့ ငါကြားထားတယ်။ အားလုံး သတိရှိရှိနဲ့ ဂရုစိုက်ကြပါ”</p> <p>လူတိုင်းက တည်ကြည်သော မျက်နှာထားဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ ထို့နောက်တွင် အဖွဲ့သည် နောက်ထပ် ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်မှု နှစ်ကြိမ်နှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော်လည်း လီဖော်ထျန်း၊ မုန့်ဝမ်နှင့် ချင်းယွီတို့ ရှိနေသဖြင့် အားလုံးကို အောင်မြင်စွာ ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>လေသင်္ဘောသည် ရှေ့သို့ ဆက်လက်ပျံသန်းလာပြီး မကြာမီတွင် တောင်များဝန်းရံထားသော ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ချိုင့်ဝှမ်း၏ အလယ်တွင် ကြီးမားသော သတ္တုတောင်ကြီး ရှိနေပြီး ကြွယ်ဝသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။</p> <p>“ဒါက သတ္တုတွင်းဧရိယာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာက မဖော်ထုတ်ရသေးတဲ့အတွက် အတွင်းထဲမှာ မိစ္ဆာသားရဲ တွေ အများကြီး အခြေစိုက်နေတယ်၊ ဒါကြောင့် အားလုံး ဂရုစိုက်ကြ။ ဒီနေရာကို စောင့်ကြပ်နေတဲ့ အကြီးအကဲနဲ့ အရင်ဆုံး သွားတွေ့ကြမယ်”</p> <p>လေသင်္ဘောသည် သတ္တုတောင်ခြေတွင် ဖြည်းညင်းစွာ ဆင်းသက်လိုက်ပြီး လူတိုင်း အစီအစဉ်တကျ ဆင်းလာကြသည်။ မြေပြင်ပေါ်သို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် မုန့်ဝမ်သည် ထူးဆန်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>ထိုအချိန်မှာပင် အရိပ်များထဲမှ အနက်ရောင် အရိပ်ကြီးတစ်ခုသည် သူတို့ထံသို့ ရုတ်တရက် ပျံထွက်လာပြီး အရှိန်အဟုန်ဖြင့် အုပ်မိုးလိုက်သည်။</p> <p>ထိုအနက်ရောင်အရိပ်များမှာ အလွန်လျင်မြန်ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လူတိုင်းဆီသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ သေချာကြည့်လိုက်သောအခါ ၎င်းတို့မှာ လင်းနို့နှင့်တူသော မိစ္ဆာသားရဲများ ဖြစ်နေသည်။ ၎င်းတို့သည် တစ်ကိုယ်လုံး မည်းနက်နေပြီး သွေးကဲ့သို့ နီမြန်းသော မျက်လုံးများ ရှိကာ မအီမသာဖြစ်စရာ အနံ့အသက်ဆိုးများ ထွက်ပေါ်နေသည်။</p> <p>“အရိပ်လင်းနို့ တွေပဲ........”</p> <p>လီဖော်ထျန်းက “ဒီသတ္တဝါတွေက အရိပ်တွေထဲမှာ ကပ်နေနိုင်တယ်၊ အားလုံး ဂရုစိုက်ကြ........” ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမသည် အရင်ဆုံး စတင်တိုက်ခိုက်လိုက်ပြီး သူမ၏ လက်သီးများဖြင့် အရိပ်လင်းနို့များကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်သည်။</p> <p>သို့သော် ထိုအရိပ်လင်းနို့များသည် အလွန်လျင်မြန်ဖြတ်လတ်လှသဖြင့် လီဖော်ထျန်း၏ တိုက်ကွက်များကို အလွယ်တကူ ရှောင်တိမ်းသွားကြပြီး စူးရှသော အသံများပြုကာ လူတိုင်းကို အုပ်စုလိုက် တိုက်ခိုက်တော့သည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် သွေးနီရောင် ရှည်လျားသော ဓားတစ်လက်ကို သိုလှောင်လက်စွပ် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ဓားကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ သွေးနီရောင် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ချဉ်းကပ်လာသော အရိပ်လင်းနို့များကို တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p>ချင်းယွီကမူ မြရောင်မှန်ချပ်တစ်ခုကို ထုတ်လိုက်သည်။ မှန်မျက်နှာပြင်မှ ရောင်စုံအလင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လူကို မိန်းမောသွားစေနိုင်သော စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> ထိုအရိပ်လင်းနို့များသည် မှန်၏ အလင်းရောင်နှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် လမ်းကြောင်းပျောက်ဆုံးကာ ဝေဝေဝါးဝါး ဖြစ်သွားကြရာ အခြားတပည့်များက တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။</p> <p>အရိပ်လင်းနို့များ နည်းပါးသွားပြီး အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်နိုင်လာချိန်တွင် မြေပြင်သည် ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားပြီး မြေအောက်မှ ကြီးမားသော ကင်းခြေများကြီး တစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>ဤကင်းခြေများသည် အရှည်မီတာပေါင်းများစွာရှိပြီး မာကျောသော ချပ်ဝတ်များဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားကာ အသက်ရှုကျပ်စေသော မိစ္ဆာစွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။</p> <p>“ရွှေအမြုတေအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲ၊ မြေနဂါးကင်းခြေများ  ပဲ........”</p> <p>လီဖော်ထျန်း၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး - “ဒီသတ္တဝါရဲ့ ချပ်ဝတ်က အလွန်မာကျောပြီး ကာကွယ်ရေးမှာ အထူးပြုထားတာ။ သာမန်တိုက်ခိုက်မှုတွေက သူ့ကို အနည်းငယ်မျှတောင် ဒဏ်ရာမရစေနိုင်ဘူး........” ဟု ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မုန့်ဝမ်၏ စိတ်အာရုံမှာ လှုပ်ရှားသွားသည်။ သူမ၏ လက်ထဲမှ ဓားအလင်းမှာ လက်သွားပြီး သွေးနီရောင် ဓားရှည်သည် သွေးနီရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ မြေနဂါးကင်းခြေများထံသို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။</p> <p>ဓားသည် သွေးနီရောင်အလင်းများနှင့်အတူ မြေနဂါးကင်းခြေများ၏ ချပ်ဝတ်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားပြီး -</p> <p>“ဒေါင်...”</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save