Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၃၀၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">အရင်ဦးဆုံး စတင်၍ စော်ကားလာခြင်း </h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ပြောဆိုပြီးနောက်မှပဲ ဒိုင်လူကြီးက ကြိုးဝိုင်း အစွန်းဘက်ခြမ်းသို့ လျင်မြန်စွာ နောက်ဆုတ်သွားခဲ့သည်။ </p> <p> </p> <p>ကြိုးဝိုင်းထဲရှိ ယှဉ်ပြိုင်သူများကလည်း ချက်ချင်း စတင်ခြင်း မပြုပါဘဲ အချင်းချင်း တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် သတိထားပြီး စောင့်ကြည့်နေကြ၏။ </p> <p> </p> <p>လေထုက တစ်မူထူးခြားစွာ လေးလံဖိစီးလာခဲ့ပြီး လူတိုင်းလူတိုင်းက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကျားချောင်းချောင်းသည့်နှယ် ချောင်းနေကြသည်။ </p> <p> </p> <p>အောက်ရှိ ကြည့်ရှုသူများကလည်း ဤသည်က မုန်တိုင်းမလာမီ ငြိမ်သက်နေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိရှိကြလေသည်။ </p> <p> </p> <p>သွေးထွက်သံယို တိုက်ပွဲတစ်ခုက အချိန်မရွေး ထွက်ပေါ်လာတော့မည် ဖြစ်၏။ </p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်အခိုက်အတန့်တွင် မည်သူကမှန်းမသိ… ဒေါသတကြီးနှင့် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လာလေသည်။ </p> <p> </p> <p>… </p> <p><br />  </p> <p>အနှီ ဟိန်းဟောက်သံက စစ်ပွဲခရာသံနှင့် အလားသဏ္ဌာန်တူပြီး ရှိနေကြသည့် လူတိုင်း၏ သွေးဆာစိတ်ကို မီးတောက်လောင်သွားစေခဲ့သည်။ </p> <p> </p> <p>လူတစ်ရာကျော် ပါဝင်သည့် လွတ်လပ်သည့် တိုက်ပွဲကြီးက ထိုအချိန်အခိုက်အတန့်မှာတင်ပဲ စတင်လေတော့၏။ </p> <p><br />  </p> <p>တစ်ဦးတစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းက မိမိတို့၏ ကိုယ်စီ သားကောင်များကို ရှာတွေ့ထားကြပုံရပြီး ချက်ချင်းဆိုသလို အချင်းချင်း ဆုတ်ဖြဲကြကုန်လေသည်။ </p> <p> </p> <p>အော်ဟစ်သံများနှင့် သွေးများက ကြိုးဝိုင်းတစ်လျှောက် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့၏။ </p> <p> </p> <p>လက်သီးချင်းထိုးပြီး အချင်းချင်း ကွဲပြဲအောင် ထိုးနှက်သတ်ပုတ်နေကြသည့် မြင်ကွင်းက လူတိုင်း၏ အာရုံခံ သွေးကြောလေးများကို ဖွင့်ပေးလိုက်သလို ဖြစ်နေပြီး … </p> <p> </p> <p>စင်အောက်ရှိ ကြည့်ရှုသူများကလည်း သူတို့၏ ဘီယာခွက်များ၊ ငွေသားများကို ကိုင်မြှောက်၍ ကျယ်လော်စွာ ဟစ်ကြွေးအားပေးနေကြကာ ကြိုးဝိုင်းထဲရှိ ဖိုက်တာများထက်ပင် ပို၍ စိတ်အားထက်နေပုံရသည်။ </p> <p> </p> <p>သို့ပေမယ့် လင်းရီ ရှိနေသည့် အနီးနားတစ်ဝိုက်တွင်တော့ ဗလာကျင်းလို့နေသည်။ </p> <p> </p> <p>သူနှင့် တစ်မီတာအတွင်း မည်သူကမျှ ချဉ်းကပ်မလာကြသလို မည်သူကမျှလည်း သူ့အား စိန်မခေါ်ဝံ့ကြပေ။ </p> <p> </p> <p>အကြောင်းမူကား … သာမန်ဆန်ပုံရသည့် အနှီ ဟွာရှန့်အမျိုးသားက လူတိုင်း စိတ်ကူးနိုင်သည်ထက်ကို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သဖြင့် မည်သူကမျှ ကိုယ့်ပြဿနာကိုယ် မရှာလိုခဲ့ကြပေ။ </p> <p> </p> <p>ပထမ မိနစ်ပိုင်းအတွင်းမှာပဲ လူတစ်ဒါဇင်ခန့်လောက်က ကြိုးဝိုင်းအပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ကြ၏။ သို့ပေမယ့်လည်း ကြိုးဝိုင်းထဲ ကျန်ရစ်သူတိုင်းက အနိုင်ရသူ ဖြစ်သွားပြီလို့တော့ မဆိုလိုပေ။ </p> <p> </p> <p>သူတို့တွေ စတင် တိုက်ခိုက်စဉ်က အင်မတန် သိပ်သည်းမြင့်မားသည့် တိုက်ခိုက်ရေး ခွန်အားများကို ပြသခဲ့ကြသော်လည်းပဲ နောက်တစ်စက္ကန့်၌ သက်လုံအား မလောက်ငှမှုကြောင့် ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်ခံရခြင်းကြောင့် ဖြစ်‌စေ၊ ပစ်မှတ်ထားခံရခြင်းကြောင့်ဖြစ်စေ၊ တိုက်ခိုက်ခံလိုက်ရပြီး ကြိုးဝိုင်း အပြင်ဘက်သို့ ကန်ထုတ်ခံလိုက်ရလေသည်။ </p> <p> </p> <p>ယင်းကလည်း စည်းမျဉ်းမဲ့သည့် တိုက်ပွဲများ၏ အနှစ်သာရဟု ပြော၍ရသည်။ </p> <p><br />  </p> <p>သန်မာသည်ဆိုတိုင်းလည်း အဆုံးထိ တောင့်ခံကျန်ရစ်သွားနိုင်မည်ဟု အာမခံချက် မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>လင်းရီကဲ့သို့ အလွန်အကျွံ အင်အားရှိသူ ဆိုလျှင်တော့ … ဤသည်က နောက်ထပ် ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ် ဖြစ်သွားခဲ့လေပြီ။ </p> <p> </p> <p>ထို့အခိုက် လင်းရီ သတိပြုမိလိုက်သည်က သူ့ဘေးနားတွင် မည်သူမျှ မရှိဘဲ လုံခြုံနေသည့်အပြင် ကိုလ်ဆန်၏ အပေါင်းအပါများ ဘေးနားတွင်လည်း ထူးမခြားနား ဖြစ်နေသည်။ </p> <p> </p> <p>၎င်းတို့က တိုက်ပွဲထဲသို့ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်း မရှိသကဲ့သို့ အခြားသူတိုကလည်း ၎င်းတို့အား လာရောက်ထိခိုက်ခြင်း မရှိကြပေ။ </p> <p> </p> <p>အချိန်ကုန်ဆုံးလာသည်နှင့်အမျှ မူရင်း ဖိုက်တာ အရေအတွက် တစ်ဝက်ခန့်မျှသာ ကြိုးဝိုင်းထဲ ကျန်ရစ်တော့၏။ ကျန်ရစ်ခဲ့သူ အများစုတွင်လည်း ဒဏ်ရာကိုယ်စီ ရထားကြပြီး အခြားသူများအား စူးရဲစွာ စိုက်ကြည့်နေကြရင်းဖြင့် အသက်ကို မောဟိုက်စွာ ရှူရှိုက်နေကြရသည်။ </p> <p> </p> <p>နောက်တစ်ဆင့်ကို တက်ရောက်နိုင်ဖို့အတွက် ရှိနေသည့် ဦးရေ၏ သုံပုံနှစ်ပုံခန့်ကို ရှင်းထုတ်ပစ်ဖို့ လိုအပ်ကြောင်းကို ၎င်းတို့အားလုံး သိရှိကြလေသည်။ </p> <p> </p> <p>သို့တိုင် မည်သူကမျှ လင်းရီအပေါ် မလှုပ်ရှားဝံ့ဘဲ ရှိနေသေးသည်။ </p> <p> </p> <p>“ အလုပ်ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး ငါ့ကောင်တို့ ….” အနောက်တိုင်းသား တစ်ဦးက စကားစပြောလိုက်ပြီး “ ကြိုးဝိုင်းထဲမှာ အစကတည်းက မတိုက်ခိုက်ရသေးတဲ့ လူ တစ်ဒါဇင်ကျော်လောက်ရှိတယ် .. သူတို့က နေရာကို အော်တို ယူထားပြီးသား … ငါတို့ကောင်တွေအတွက် မမျှတဘူး … ငါတို့ကောင်တွေလည်း အသင်းဖွဲ့ပြီး အဲ့ကောင်တွေကို ဖြုတ်ချပစ်ဖို့ အကြံပြုချင်တယ် … အဲ့လိုဆိုရင် အခွင့်အရေးက ပိုပြီး များသွားပြီ …” </p> <p> </p> <p>အနောက်တိုင်းသား၏ စကားကို ကြားတော့ ကြိုးဝိုင်းထဲရှိ အခြားသူများကလည်း အကြည့်ချင်း ဖလှယ်မိသွားခဲ့ကြပြီး သူပြောသည့် အချက်ကို လက်ခံမိကြ၏။ </p> <p> </p> <p>သူတို့တွေက နေရာလေး တစ်နေရာ ရဖို့အတွက် မီးကုန်ယမ်းကုန် တိုက်ခိုက်နေချိန်မှာ အဲ့လူတွေက ဘာမှမလုပ်ဘဲ အခန့်သား ရပ်နေရင်း နေရာတစ်နေရာ ရနေတယ်ဆိုတာက မျှတရဲ့လား … </p> <p> </p> <p>အခုလို အင်အားစုစည်းပြီး သူတို့ကို အရင်ဆုံး ဖြုတ်ချပစ်တာက ပိုမကောင်းဘူးလား … </p> <p> </p> <p>မကြာမီ ကျန်သည့် ယှဉ်ပြိုင်သူတို့က နားလည်မှု ကိုယ်စီနှင့် အတူ ရွေ့လျားလာခဲ့ကြသည်။ </p> <p> </p> <p>သူတို့၏ အကြည့်က လင်းရီ၊ Scarlett နှင့် အခြားသူများထံ ကျရောက်သွားခဲ့လေသည်။ </p> <p> </p> <p>“ အဲ့ ဟွာရှက တစ်ယောက်ကို ငါ ဖြုတ်လိုက်မယ် … ငါနဲ့ အတူ သုံးယောက်လိုတယ် … ဘယ်သူပါမလဲ … လေးယောက်အားနဲ့ဆိုရင် သူတစ်ယောက်ကို ဖြုတ်ဖို့က အသာလေးပါ …” အနောက်တိုင်းသားက ပြောလိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>“ ငါ ပါမယ် …” </p> <p> </p> <p>လူသုံံးယောက်က သူ့ဘေးနားသို့ ရောက်လာပြီး လေးယောက် တစ်အုပ်စု ဖွဲ့စည်းလိုက်။ </p> <p> </p> <p>“ ကျန်တာကတော့ မင်းတို့အပိုင်းပဲ … အဲ့ကောင်တွေကို ဘာအခွင့်အရေးမှ မရစေနဲ့ ….” </p> <p> </p> <p>“ အိုကေ ….” </p> <p><br />  </p> <p>တာဝန်များ ခွဲဝေပြီးသည်နှင့် အနောက်တိုင်းသားက အပေါင်းအပါ သုံးဦဂကို ဦးဆောင်ကာ လင်းရီ ရှေ့မှောက်တွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>“ ဟွာရှန့်ကောင် … မင်း စိတ်ပျက်သွားပြီလား … ဒါပေမယ့် ငါတို့ကတော့ မင်းကို အသာလေး လွှတ်ပေးလိုက်ဖို့ စိတ်ကူးမရှိဘူး …..” </p> <p> </p> <p>အနောက်တိုင်းသား၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အပြုံးတစ်ပွင့် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ လင်းရီက သန်မာသော်လည်း သူ့ဘက်ခြမ်းရှိ လူလေးယောက်ဖြင့်ဆိုပါက အခွင့်အရေးတို့က မြင့်မားကြောင်း ယုံကြည်သည်။ </p> <p><br />  </p> <p>“ မင်းက လူ ဒီလောက်အများကြီးကို နာခံစေတယ်ဆိုတော့ ဉာဏ်ကောင်းတဲ့လူစားမျိုးလို့ သတ်မှတ်လို့ရတယ် … တကယ်လို့ ကံကောင်းမယ်ဆိုရင် နောက်တစ်ဆင့်တောင် တက်လှမ်းလို့ရနေတာကို ဘာလို့လဲ… ဘာကြောင့်မို့ ငါ့ဆီ လာခဲ့ရတာလဲ …” လင်းရီ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ပဲ မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>“ ငါ့မှာလည်း ရွေးချယ်မှ မရှိတာ … ကိန်းဂဏန်းတွေက မင်းနဲ့ဆိုရင် ပိုပြီး များနေတာကြောင့်ပဲ ….” </p> <p><br />  </p> <p>“ ကိန်းဂဏန်းတွေက ပိုမြင့်တာလား ….” လင်းရီ စိတ်ဝင်စားသွားသည့် အမူအရာဖြင့် ခွန်းတုံ့ပြန်လိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>“ ငါက ကိုလ်ဆန်နဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့တာကြောင့် ခွန်အား တစ်ချို့တော့ ကုန်သွားခဲ့ပြီ … အဲ့ဒါကြောင့်မို့ ငါ့ကို ရှုံးနိမ့်မယ်ဆိုပြီး ထင်နေတယ်ပေါ့ ….” </p> <p> </p> <p>“ အတိအကျပဲ …” အနောက်တိုင်းသားက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောဆိုလာသည်။ </p> <p> </p> <p>“ ကိုလ်ဆန်ရဲ့ အရည်အချင်းကို ငါ သိပြီးသား … ပုံမှန်ဆို တကယ်လို့ ငါတို့ လေးယောက် စုဖွဲ့ပြီး တိုက်ခိုက်မယ်ဆိုရင်တောင် သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်မယ့် အခွင့်အရေးမျိုး မရှိဘူး … မင်းရဲ့ စကေးလယ်ဗယ်ကလည်း သူနဲ့ အတော်လေး တူတယ် … ပြီးတော့ မင်းက စောနလေးတင်ပဲ သူ့ကို အနိုင်ယူထားတာ … နောက်ပြီး ဒဏ်ရာကလည်း ရထားသေးတယ် … ငါတို့ လေးယောက် စုပေါင်းလိုက်ရင် မင်းကို အနိုင်ယူဖို့က ပြဿနာ မရှိတော့ဘူး …. အခြေအနေတွေက အဲ့လိုမျိုးပဲ ….” </p> <p><br />  </p> <p>“ မင်းပြောသွားတာတွေလည်း ယုတ္တိတော့ ရှိပါတယ် …” </p> <p> </p> <p>လင်းရီ လက်ဆစ်မျိုး ဖြေလျှော့လိုက်ပြီး “ ဆိုတော့ … စလိုက်ကြတာပေါ့ ….” </p> <p> </p> <p>“ အတူတက် …” </p> <p> </p> <p>လေးဦးလုံးက အတွေ့အကြုံပိုင်း၌ အတော်လေး ကြွယ်ဝကြ၏။ ဤသည်က သူတို့၏ ပထမဆုံးအကြိမ် ပူးပေါင်း တိုက်ခိုက်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်းပဲ ကိုယ့်နေရာကိုယ် ကောင်းစွာ ယူနိုင်ကြလေသည်။ </p> <p> </p> <p>မတူညီသည့် ဦးတည်ဘက်ခြမ်း တစ်ခုစီမှ လင်းရီထံသို့ ပြေးဝင်လာခဲ့ကြ၏။ </p> <p> </p> <p>အကယ်၍ တကယ့် အရည်အချင်း အစစ်အမှန်ကိုသာ အသုံးပြုမည်ဆိုပါက လင်းရီ ကြိုးဝိုင်းထဲရှိ ဤလေးယောက်လုံးကို အသာလေး ကိုင်ပေါင်လိုက်လို့ရသည်။ သူ့အတွက် အသာလေးပင်။ သို့ပေမယ့် ကျိုးဖန်က အပေါ်ထပ်မှနေ၍ စောင့်ကြည့်နေသဖြင့် သူ့ဘက်က ပိရိအောင်လည်း သရုပ်ပြဖို့ လိုအပ်နေသေးလေသည်။ </p> <p> </p> <p>လင်းရီသည် အနောက်သို့ ခြေလှမ်းများစွာ နောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး ကြိုးဝိုင်း အတားအဆီးနားသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် ကျရောက်လာသည့် တိုက်ခိုက်မှုများကို အင်မတန် ခက်ခက်ခဲခဲနှင့် ရှောင်တိမ်းနေဟန် ဆောင်လိုက်၏။ </p> <p> </p> <p>ပြီးသည့်နောက် သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ကို ခြေထောက်ဖြင့် ကန်ကျောက်လိုက်ကာ ကြိုးဝိုင်းအပြင်ဘက်သို့ လွင့်ထွက်သွားစေလိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>စစချင်းမှာပဲ မိမိတို့ဘက်ခြမ်းက လူတစ်ယောက် ဆုံးရှုံးလိုက်ရတာကို မြင်တော့ အနောက်တိုင်းသား၏ အမူအရာက အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး ကျန်နှစ်ယောက်ကို အတူလှုပ်ရှားဖို့ ညာသံပေးလိုက်သည်။ </p> <p><br />  </p> <p>သုံးဦးက အလှည့်ကျစီ တိုက်ခိုက်နေလျက်ရှိပြီး လင်းရီ ပင်ပန်း၍ ခုခံနိုင်စွမ်း လျော့နည်းသွားအောင် ပြုလုပ်ဖို့ စီစဉ်နေခဲ့သည်။ ထိုသို့ဆိုပါက အနိုင်ယူဖို့ လွယ်ကူသွားပြီ ဖြစ်၏။ </p> <p> </p> <p>သို့ပေမယ့် တိုက်ခိုက်ပြီးသည့် အချိန်တွင်တော့ ဤ ဟွာရှန့်ကောင်က သူတို့ ထင်မှတ်ထားသည်ထက်ပင် သက်လုံကောင်းနေခဲ့ပြီး ပင်ပန်းရမည်ကို မသိသည့် စက်ရုပ်တစ်ခုလိုပင်။ </p> <p> </p> <p>နှစ်ချီခန့်မျှ တရစပ် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက်တွင် လင်းရီ၏ သက်လုံကို အောက်ဆုံး ထိုးကျသွားဖို့ရာ မျှော်လင့်ခဲ့သော်လည်းပဲ တစ်ဖက်သူ၏ သက်လုံက စစချင်းတုန်းကအတိုင်း ရှိနေသည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>အခြားတစ်ဖက်ရှိ မိမိတို့ဘက်ကတော့ သိသိသာသာ အင်အား လျော့နည်းလာနေသည်။ </p> <p> </p> <p>လင်းရီကို ကြောက်ရွံ့သည့် မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ရင်း အသက်ကို မောဟိုက်စွာ ရှူရှိုက်နေမိကြ၏။ </p> <p> </p> <p>ဤလူ၏ ပုံစံက ခန့်မှန်း၍ မရနိုင်လောက်အောင် အန္တရာယ်များလှသည်။ </p> <p> </p> <p>အလင်းတောင်မျှ မလွတ်မြောက်နိုင်သည့် ဘလက်ဟိုးတစ်ခုနှယ် ဖြစ်လို့နေသည်။ </p> <p> </p> <p>တစ်လှမ်းချင်း လှမ်းလျက် … လင်းရီ သူတို့ သုံးဦးထံသို့ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့၏။ </p> <p> </p> <p>“ ဘာလို့ ရပ်သွားခဲ့တာ … ဆက်လုပ်လေ …” </p> <p><br />  </p> <p>“ ချီးပဲ …..” </p> <p> </p> <p>ကျိန်ဆဲရင်း … အနောက်တိုင်းသားက သွားကို တင်းတင်းကြိတ်လျက် လင်းရီထံသို့ ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။ </p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ သူ၏ ခွန်အားနှင့် အလျင်နှုန်းက အများအပြား လျော့ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ </p> <p><br />  </p> <p>ဘေးကန်ချက် တစ်ခုက အနောက်တိုင်းသား၏ မျက်နှာတစ်ဖက်ခြမ်းသို့ ကျရောက်လာခဲ့ပြီး သူ့အား ကြိုးဝိုင်းအပြင်ဘက်သို့ လွင့်ထွက်သွားစေခဲ့သည်။ </p> <p> </p> <p>ကျန်နှစ်ယောက်သည်လည်း ထူးခြားကောင်းမွန်မနေချေ။ တူညီသည့် ပုံစံများနှင့် ကြိုးဝိုင်းအပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ကြသည်။ </p> <p> </p> <p>လင်းရီ ကိစ္စပြီး၍ အခြား တစ်နေရာကို လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ ထိုနေရာတွင် တစ်ဖက်သတ် တိုက်ပွဲ ဖြစ်ပေါ်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။ </p> <p> </p> <p>Scarlett နှင့် လူကိုးဦးက အတူ စုစည်း၍ ဉာဏ်အမြော်အမြင် ရှိရှိနှင့် လှုပ်ရှားပြီး အုပ်စုထဲရှိ အင်အားအနည်းဆုံး လူများကို ပစ်မှတ်ထားကာ ကြိုးပမ်း အားထုတ်မှု အနည်းဆုံးဖြင့် ကြိုးဝိုင်းထဲမှ မောင်းထုတ်နေခဲ့ကြသည်။ </p> <p><br />  </p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေ လက်ရှိ ပွဲစဉ်၏ အဓိကက နောက်တစ်ဆင့်သို့ တက်ရောက်ဖို့အတွက် ဖြစ်ပြီး ပရမ်းပတာ သတ်ဖြတ်ဖို့ အတွက် မဟုတ်ပေ။ </p> <p> </p> <p>သို့တိုင်အောင် လူ အယောက် လေးဆယ်ခန့်မျှ ဝန်းရံခြင်းကို ခံထားရသဖြင့် ၎င်းတို့ ကိုးဦး၏ အခြေအနေသည်လည်း လွယ်ကူမနေချေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူတို့တွင် လင်းရီကဲ့သို့ အခြားသူများထက် အပြတ်သတ် သာလွန်နေသည့် အင်အားမျိုး မပိုင်ဆိုင်ထားကြပေ။ </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save