Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၃၀၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">ထူးဆန်းသည့် လုပ်ရပ် </h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p>မသိလိုက်ခင် အချိန်အတွင်းမှာပဲ နောက်ထပ် မိနစ် နှစ်ဆယ်ကျော် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး Scarlett ဘက်ခြမ်းရှိ တိုက်ပွဲသည်လည်း အကောင်အထည် ပေါ်လာသည်။ လူ အယောက် သုံးဆယ်နီးပါးက ဖယ်ရှားခြင်းကို ခံလိုက်ရ၏။ ထိုအချိန်အခိုက်အတန့်၌ လူ နှစ်ဆယ် အတိအကျကသာလျှင် စင်မြင့်ထက်၌ ကျန်ရစ်နေခဲ့သည်။ </p> <p> </p> <p>လင်းရီက အကောင်းဆုံး အနေအထားတွင်ရှိနေပြီး Scarlett နှင့် ကျန်သူများတွင်တော့ အသေးစား ထိခိုက်ဒဏ်ရာ ကိုယ်စီ ရှိနေကြလေသည်။ သို့ပေမယ့် သေးသေးမွှားမွှား ပြဿနာမျှသာ ဖြစ်၏။ </p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်းပဲ အခြားကျန်ရစ်သည့် ပြိုင်ပွဲဝင်များကတော့ အနေအထားက သိပ် ကောင်းမွန်လို့ မနေချေ။ </p> <p> </p> <p>အချို့ဆိုလျှင် ၎င်းတို့၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းတို့ ကင်းမဲ့ကုန်ကြပြီး ကြိုးဝိုင်းထဲ၌ ရပ်တန့်နိုင်ရုံမျှသာ ရပ်တန့်နိုင်ကြတော့သည်။ </p> <p> </p> <p>အခြား နောက်တစ်ချီ တိုက်ခိုက်မည်ဆိုလျှင်တော့ … သာမန် မိန်းမငယ်လေး တစ်ယောက်ပင်လျှင် ၎င်းတို့အား အလွယ်တကူ ကန်ထုတ်လိုက်နိုင်သည်။ </p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ထိုကဲ့သို့ လူစားမျိုးနှင့် နောက်တစ်ချီတွင် တွေ့ခွင့်ရမည်ဆိုပါက ဖရီး အဆင့်တက်ခွင့်ရတာပဲ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် ပွဲကြေညာသူက ကြိုးဝိုင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး ပွဲရလဒ်များကို စတင်ကြေညာပေးသည်။ ထို့နောက် ၎င်းတို့အား ခေတ္တ အနားပေးပြီး‌ နောက်တစ်ချီကို ဆက်ကျင်းပ၏။ </p> <p> </p> <p>ကြိုးဝိုင်းအထက်၌ ဖြစ်ပျက်နေသမျှကို ကျိုးဖန်နှင့် ဘားနဒ့်တို့က ရှင်းလင်း ပြတ်သားစွာ မြင်တွေ့နေရ၏။ </p> <p> </p> <p>“ မစ္စတာကျိုး … စောနကပွဲကို မင်း ဘယ်လို သဘောရလဲ ….” ဘားနဒ် မေးလိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>“ တကယ်လို့ ထင်မှတ်မထားတာတွေ ဖြစ်ပျက်မလာခဲ့ဘူးဆိုရင်တော့ ထိပ်တန်း ဆယ်ယောက်က စောနက ကိုးယောက် တစ်ဖွဲ့ ဖွဲ့ထားတဲ့လူနဲ့ ဟွာရှက အဲ့ဒီ အမျိုးသားပဲ ဖြစ်ရမယ် ….” </p> <p><br />  </p> <p>“ အင်း … အမှန်ပဲ ….” ကျိုးဖန်က အားရကျေနပ်သည့် အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး “ အဲ့ ကိုးယောက်က တကယ်လည်း ဉာဏ်ကောင်းတယ် … ကြိုးဝိုင်းထဲမှာ ၂၄ ယောက်ပဲ ကျန်တော့တဲ့ အချိန်မှာ အသန်မာဆုံးလူကို စုပေါင်းပြီးတော့ ဖြုတ်ချတယ် … သူတို့အတွက် ခြိမ်းခြောက်မှု မရှိအော်လို့ပေါ့ … ပြီးတာနဲ့ တခြားလူတွေ အပေါ်မှာ လိုက်ပြီး အာရုံစိုက်တယ် … အတော်လေး မဆိုးဘူး ….” </p> <p><br />  </p> <p>“ ငါတို့တော့ စပြီး ပြင်ဆင်လို့ရပြီထင်တယ် ….” </p> <p><br />  </p> <p>ကျိုးဖန် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ “ ပွဲတိုက်ပေးမယ်လူကို ပြောထားလိုက် … အဲ့ဒီ ဆယ်ယောက်က လွဲပြီး ကျန်တဲ့လူကို အကုန် ဖယ်ရှားပစ်မယ် …. “ </p> <p><br />  </p> <p>“ နားလည်ပြီ … ငါလည်း အဲ့လိုလုပ်ဖို့ စဉ်းစားနေတာ ….” </p> <p> </p> <p>“ ဟုတ်သား … ကေဒီရဲ့ လူတွေကရော ပြင်ဆင်ထားပြီးပြီလား … ဒီ အချီက ခပ်မြန်မြန်ပဲ အဆုံးသတ်သွားမှာဆိုတော့ သူတို့တွေ အဆင်သင့် လုပ်ထားသင့်ပြီ ….” </p> <p> </p> <p>“ အင်း ….” </p> <p> </p> <p>ပထမ အချီ ပြီးဆုံးသွားတော့ လူတိုင်းက နားနေခန်းထဲသို့ တစ်ဖန် ပြန်ရောက်လာသည်။ </p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ အခန်းက အလွန်အမင်း တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေခဲ့၏။ မည်သူက နောက်တစ်ဆင့်ကို တက်လှမ်းသွားမလဲဆိုတာကို သူတို့အားလုံး၏ စိတ်ထဲတွင် ရှင်းလင်း ပြတ်သားစွာ သဘောပေါက်ထားကြပြီး ဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>အနားယူချိန် မိနစ် နှစ်ဆယ်က ခဏလေး အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး အနားယူ၍ ခန္ဓကိုယ် အခြေအနေကို ချိန်ညှိပြီးနောက် လူတိုင်းက စင်မြင့်ထက်သို့ တစ်ဖန် ရောက်ရှိလာခဲ့ကြည်။ </p> <p> </p> <p>မဲနှိုက်ရမည့် အပိုင်းကိုတော့ လင်းရီ အထူးတလှယ် အာရုံစိုက်မနေချေ။ ဘားနဒ်ဘက်က ထိန်းချုပ်ထားပြီး ဖြစ်နေမှာကို ခန့်မှန်းပြီးသားကြောင့်ပင်။ </p> <p> </p> <p>သို့ပေမယ့်လည်း မဲနှိုက်သည့် ရလဒ်များက သူ့အား အနည်းငယ်တော့ အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့၏။ </p> <p> </p> <p>သူ့အမြင်တွင် တစ်ဖက်သူက ပြိုင်ပွဲကို ထိန်းချုပ်ပြီး လောင်းကြေးစားကြေးများနှင့် အကျိုးအမြတ်များအတွက် ခွန်အားချင်း မတိမ်းမယိမ်း ဖြစ်မည့်လူကို ရွေးချယ်လိမ့်မည်ဟု တွေးထင်ထားခဲ့သည်။ </p> <p> </p> <p>သို့သော် တကယ့်လက်တွေ့ရလဒ် ထွက်လာသည့် အချိန်၌ သန်မာသည့် ယှဉ်ပြိုင်သူများနှင့် အားနည်းသည့် ယှဉ်ပြိုင်သူတို့ ဖြစ်နေသည်။ </p> <p> </p> <p>သူနှင့် Scarlett တို့ ကိုးဦးလုံးက အားနည်းသည့် ပြိုင်ဘက် အသီးသီးဖြင့် တွဲပေးခြင်း ခံထားရသည်။ </p> <p> </p> <p>ဤ စီစဉ်မှုကို မြင်တော့ ပွဲကြည့်ပရိသတ်များပင် ပြိုင်ပွဲ နောက်ဆုံး ရလဒ်အား ကြိုမြင်ထားပြီး ဖြစ်၏။ ၎င်းတို့လည်း အရူးမဟုတ်ကြပေ။ </p> <p> </p> <p>လင်းရီ ထင်မှတ်ထားသည့်အတိုင်းပဲ ဘားနဒ်က ဒုတိယပွဲစဉ်၌ လောင်းကြေးဖွင့်ပေးဖို့ကို စိတ်ကူးရှိထားပုံ မပေါ်ပေ။ </p> <p> </p> <p>သူက အားနည်းတဲ့ ယှဉ်ပြိုင်သူတွေကို ဖယ်ထုတ်ပြီးတော့ နောက်ပွဲကျမှ လောင်းကြေးဖွင့်ဖို့ စီစဉ်နေတာများလား …</p> <p> </p> <p>ဤ ဖြေရှင်းချက်က ယုတ္တိရှိသော်လည်းပဲ အမှန်တကယ်တော့ ထိုသို့ မဟုတ်ပေ။ </p> <p> </p> <p>အကြောင်းမူကား လောင်းကြေးကို ယခု ပွဲစဉ်မှစပြီး ဖွင့်၍ရ၏။ ဤမျှ ငွေရှာလို့ကောင်းမည့် အခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်ခံစရာ မရှိချေ။ </p> <p> </p> <p>ဤအချင်းအရာကို လင်းရီ နားမလည်နိုင်တော့ဘဲ ဖန်သားအခန်းရှိရာဘက်သို့ မသိစိတ်အလျောက် အကြည့်ပို့မိလိုက်၏။ </p> <p> </p> <p>ထိုအခန်းထဲ ထိုင်နေသူများသာ ဤမေးခွန်း၏ အဖြေကို ဖြေပေးနိုင်ပေလိမ့်မည်။ </p> <p> </p> <p>မကြာမီ မဲနှိုက်သည့် ဖြစ်စဉ်လည်း ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီး ပထမပွဲစဉ်၏ ဒုတိယ အချီသည်လည်း တရားဝင် စတင်လေပြီ။ </p> <p> </p> <p>ပထမဦးဆုံး ယှဉ်ပြိုင်ရမည့်လူက လင်းရီကို နောက်ပြောင်ခဲ့သည့် ကတုံးနှင့် အမျိုးသားပင်။ တိုက်ပွဲ ရလဒ်ကတော့ သံသယ ဖြစ်နေစရာ မလိုချေ။ သူ့ပြိုင်ဘက်ကို လက်သီးတစ်ချက်နှင့် အဆုံးသတ်ပေးလိုက်၏။ </p> <p> </p> <p>ကျန်သည့် နောက်ဆက်တွဲ ပွဲစဉ်များသည်လည်း ထိုနည်းလည်းကောင်းပင်။ </p> <p> </p> <p>အချို့သော ပြိုင်ပွဲဝင်များက အခြေအနေကို နားလည် သဘောပေါက်စွာဖြင့် မိမိဘက်က လက်လျှော့ အရှုံးပေးလိုက်ကြပြီး ဒိုင်လူကြီးကိုပင် အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့လာစေသည်။ </p> <p> </p> <p>တစ်နာရီ မပြည့်မီ အချိန်အတွင်းမှာပဲ ဒုတိယအချီ၏ ဆယ်ပွဲလည်း ယှဉ်ပြိုင် ပြီးသွားခဲ့သည်။ </p> <p> </p> <p>နောက်ပွဲစဉ်သို့ တက်ရောက်သွားနိုင်သူများကတော့ လင်းရီနှင့် Scarlett တို့ အပါအဝင် ကျန်ကိုးယောက် ဖြစ်လေသည်။ </p> <p> </p> <p>ပွဲပြီးဆုံးတော့ စင်အောက်ရှိ ကြည့်ရှုသူများမှာ စိတ်အားထက်သန်မှုတို့ ပျောက်ဆုံးနေခဲ့ကြပြီး အချို့ဆို စောဒကတက်ရင်း ကျိန်ဆဲနေကြတော့၏။ </p> <p> </p> <p>ပထမ အချီ၏ လွတ်လပ်သည့် တိုက်ပွဲက ကြက်သီးမွေးညှင်းထစရာ ကောင်းသလောက် ဒုတိယ အချီ တစ်ဦးချင်း တိုက်ပွဲကတော့ လုံးဝ လုံးဝကို အထင်ကြီးစရာ မကောင်းပေ။ </p> <p> </p> <p>သို့တိုင် လူများကတော့ စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ဆွေးနွေးနေကြဆဲဖြစ်၏။ အကြောင်းမူကား မနက်ဖြန်တွင် ထိပ်တန်းဆယ်ဦး၏ တစ်ဦးချင်း တိုက်ပွဲ ရှိနေသေးသောကြောင့်ပင်။ အရည်အချင်း မြင့်မားသူချင်း ဖြစ်သဖြင့် ပွဲက ကြည့်လို့လှမည်မှာ ကျိန်းသေသည်။ </p> <p><br />  </p> <p>ဧည့်ပရိသတ်များ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီးနောက် လင်းရီနှင့် ကျန်ကိုးယောက်က နောက်တွင် ချန်နေရစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>“ ပြောစရာ စကား ရှိသေးလို့လား ….” ရူဆယ်က တည်ကြည်လေးနက်သည့် အမူအရာဖြင့် မေးလိုက်ပြီး “ ဆုကြေးပေးမယ့် အချိန်မဟုတ်သေးဘူးမလား ….” </p> <p><br />  </p> <p>“ မဟုတ်ပါဘူး မဟုတ်ပါဘူး မစ္စတာရူဆယ် … ခင်များ အထင်လွဲနေပြီ ….” ပွဲကြေညာသူက အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး “ ပွဲရဲ့ orgaziner မစ္စတာဘားနဒ်က လူကြီးမင်းတို့ကို တစ်ခုခု ပြောချင်နေလို့ပါ ….” </p> <p><br />  </p> <p>ပွဲစီစဉ်သူ ဖြစ်နေသည်ကို မြင်တော့ လူတိုင်း စကားတို့ ရပ်တန့်သွားခဲ့ကြသည်။ </p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပဲ လင်းရီသည် ဘားနဒ်နှင့် ကျိုးဖန်တို့ ဖန်သားအခန်းထဲက ထွက်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။ သို့ပေမယ့် အတူ လှမ်းလာနေခြင်းတော့မဟုတ်။ ကျိုးဖန်က အပြင်ဘက်သို့ တစ်ဦးတည်း ထွက်သွားစဉ်တွင် ဘားနဒ်က သူတို့ ရှိရာဘက်သို့ လျှောက်လှမ်းလာနေခဲသည်။ </p> <p> </p> <p>ဤသည်ကို မြင်တော့ လင်းရီက သူ၏ လက်စွပ်ကို နှုတ်ခမ်းနားသို့ တေ့၍ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်၏။ </p> <p><br />  </p> <p>“ ပစ်မှတ် ထွက်ခွာနေပြီ … အနောက်ကနေ နီးနီးကပ်ကပ် လိုက်ထား …” </p> <p><br />  </p> <p>လက်စွပ်မှ တုန်ခါမှု တစ်ခု ထုတ်လွှတ်လာခဲ့ပြီး တစ်ဖက်က လက်ခံရရှိကြောင်း အချက်ပြလာခဲ့သည်။ </p> <p> </p> <p>ဘားနဒ် ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်တော့ လင်းရီသည် လူအုပ်ကြီးထဲတွင် သာမန်လျှံကာ မတ်တပ်ရပ်ချင်နေယောင် ဆောင်လိုက်ပြီး … </p> <p> </p> <p>ဘားနဒ်က ညင်သာစွာ ပြုံးလျက် “ ထိပ်တန်း ဆယ်ဦးထဲကို ဝင်နိုင်တဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ် … ဒါကလည်း အခုဆို မင်းတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းက ဒေါ်လာ တစ်သိန်း ဆုကြေးရမယ်လို့ အာမခံပြီးသား ဖြစ်သွားပြီ ….” </p> <p> </p> <p>လူတိုင်းက တုံ့ပြန်မှုတို့ သိပ်မပြဘဲ ငြိမ်သက်စွာဖြင့် နားထောင်နေခဲ့ကြ၏။ </p> <p> </p> <p>ဘားနဒ်ကဲ့သို့ လူစားမျိုးကို Scarlett ပင် သည်းမခံနိုင်လေရာ ဤ ယောက်ျား စစ်စစ်များအတွက်ကတော့ ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ချေ </p> <p><br />  </p> <p>သို့ပေမယ့် ဘားနဒ်က စိတ်ထဲရှိပုံ မပေါ်ဘဲ သူ့စကားကိုသာ ဆက်ပြောနေခဲ့၏။ </p> <p> </p> <p>“ ပွဲရဲ့ ပုံမှန် စည်းမျဉ်းတွေအတိုင်းဆိုရင် လူတိုင်းက အခု အိမ်ပြန်ပြီး မနက်ဖြန် ပြိုင်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ရမယ် … ဒါပေမယ့် ဒီနေ့ပွဲက တခြား ပွဲတွေနဲ့ နည်းနည်းလေး မတူဘူး … အခုကစပြီး ငါတို့ဘက်က နေဖို့ထိုင်ဖို့ကို စီစဉ်ပေးမယ် … ဒီ ကာလအတွင်း မင်းတို့ကို အနှောင့်အယှက် မရှိအောင်လည်း လုပ်ပေးမယ် … ပြိုင်ပွဲအပေါ်မှာပဲ သီးသန့် အာရုံစိုက်နိုင်ဖို့အတွက်ပေါ့ ….” </p> <p> </p> <p>ထိုကဲ့သို့ စည်းမျဉ်းကို ကြားလိုက်ရတော့ ရှိနေကြသည့် လူတိုင်း အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့ကြသည်။ </p> <p> </p> <p>ထိုကဲ့သို့သော စီစဉ်မှုများက အဆင့်ပိုမြင့်သည့် ပြိုင်ပွဲများ၌ပင် မရှိသည့် အချင်းအရာမျိုး ဖြစ်လေည်။ </p> <p> </p> <p>“ ဒါ ဘယ်လို စည်းမျဉ်းကြီးလဲ အဲ့တာ ….” ဟားမက်စ်က လက်သင့်မခံနိုင်စွာဖြင့် မေးခွန်းထုတ်လိုက်၏။ </p> <p> </p> <p>“ စိတ်အေးအေးထားပါ … ဒီ စည်းမျဉ်းကို ထုတ်လိုက်ရတယ်ဆိုတာကလည်း လုံခြုံရေးအတွက်ပါပဲ ….” ဘားနဒ်က ခွန်းတုံ့ပြန်လိုက်၏။ </p> <p> </p> <p>“ ဘာပဲဆိုဆို ဆုကြေးက ဒေါ်လာတစ်သန်းလေ … နည်းနည်းနောနော ပမာဏမှ မဟုတ်တာ … တကယ်လို့ တစ်ယောက်ယောက်က စည်းမျဉ်းတွေကို ချိုးဖောက်ပြီး ဒီက ထူးချွန်တဲ့ ပြိုင်ပွဲဝင်တွေကို သတ်ပစ်လိုက်မယ်ဆိုရင် ငါ့အတွက်လည်း မကောင်းဘူးလေ …” </p> <p> </p> <p>သူ့ စကားဆုံးအောင် ပြောပြီးနောက် ဘားနဒ်က ရယ်မောလျက် ဆက်ပြော၏. </p> <p> </p> <p>“ ဒါကြာင့်မို့ ငါ့ အကျိုးစီးပွားအတွက် ဒီလို စည်းကမ်းမျိုး ထုတ်လိုက်ရတာပဲ …” </p> <p> </p> <p>ဤစကားကြားတော့ လင်းရီ သူ့ မျက်ခုံးကို အနည်းငယ် ကြုတ်မိသွားခဲ့သ်။ </p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ဘားနဒ်က ဤပွဲကို ငွေတစ်ခုတည်း သပ်သပ်အတွက်နှင့် စီစဉ်ခဲ့သည်ဆိုပါက ဒုတိယပွဲရလဒ်သည် အဓိပ္ပာယ် လုံးဝ ရှိမနေပေ။ </p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် … ကွင်းထဲ၌ မည်သည့် စပွန်ဆာကိုမျှ မမြင်တွေ့ရချေ။ ပွဲ တစ်ခုလုံးတွင် စီးပွားရေး သဘောတရားဟူသော အရာဟူ၍ မည်သည့် တစ်ခုလေးမျှပင် မြင်တွေ့ရခြင်း မရှိပေ။ </p> <p> </p> <p>ဆိုတော့ … ဘားနဒ်က ဘာဖြစ်ချင်နေတာလဲ …</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save