Book List

<h2 style="text-align: center;">Chapter 836</h2> <h2 style="text-align: center;">အတောင်ပံ ၈ခု အိန်ဂျယ် ၄</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒါက တကယ်ရော ဖြစ်နိုင်လို့လား”</p> <p>ကျိုးကျင်းက မယုံကြည်နိုင်သလို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်၊၊</p> <p> </p> <p>“အဝေးကြီးမှာ ရှိနေရင်ကော”</p> <p> </p> <p>“ဘယ်လောက်ထိ ဝေးမှာလဲ” လင်းရှန်က ပြန်မေးသည်။</p> <p> </p> <p>ကျိုးကျင်း ပြန်မဖြေနိုင်ခင်မှာပဲ ကီကီက လက်ထဲက လက်ကိုင်terminalကို ကိုင်ရင်း တည်ငြိမ်သော အမူအယာနဲ့ ရှေ့တိုးလာပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါက ရိုးရှင်းပါတယ်။ ကောင်းကင်အကာကွယ်ကို မထိုးဖောက်ခင် လွှတ်တင်မှုအစီအစဉ်တစ်ခုကို တည်ဆောက်မယ်ဆိုရင် ကြယ်သင်္ဘောရဲ့ အရှိန်၊ လွှတ်တင်မယ့် အချိန်၊ ဂြိုဟ်ရဲ့ ကွေးညွှတ်မှုနဲ့ လိုင်းပြတ်တောက်မှုတွေကို ထည့်တွက်ရမယ်။ ကျွန်မတို့မှာရှိတဲ့ အင်ဂျင်အဆင့်အတန်းနဲ့ဆိုရင် ကီလိုမီတာ ၁၀၀၀ အတွင်းမှာ ချိတ်ဆက်လို့ ရနိုင်ပေမဲ့ အမှောင်ကျူးကျော်မှုကြောင့် မြေပြင်နဲ့ အဆက်အသွယ်ပြတ်နေတာကို ထည့်တွက်ရင်တော့ ကီလိုမီတာ ၅၀ အတွင်းမှာပဲ ရှိသင့်တယ်။ ပိုပြီး စိတ်ချရအောင်ဆိုရင်တော့ ၃၀ ကီလိုမီတာက အကောင်းဆုံးပဲ”</p> <p> </p> <p>ချီနို မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်၊၊</p> <p>“မှန်တယ်၊ ရှေ့တန်းစီမံကိန်းလို အရေးကြီးတဲ့ အစီအစဉ်မျိုးက နည်းပညာပိုင်းကန့်သတ်ချက်တွေအရ ကြယ်ဆိပ်ကမ်းနဲ့ သိပ်မဝေးတဲ့ နေရာမှာပဲ ရှိနေမှာ သေချာတယ်”</p> <p> </p> <p>ချူယန်က လင်းရှန်ကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်၊၊</p> <p>“ဒါဆို နင်က အခု ဘာလုပ်ဖို့ စဉ်းစားထားလဲ”</p> <p> </p> <p>လင်းရှန်သည် ချက်ချင်းပင် အမွှာကြယ်မျှော်စင်၏ အောက်ထပ်သို့ ပြေးဆင်းသွားရာ တစ်ဖွဲ့လုံးလည်း နောက်ကနေ လိုက်ပါသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>မကြာမီမှာပင် သူတို့အဖွဲ့သည် ယခင်က မြို့ပတ်လမ်း၏ လိုင်းထိန်းချုပ်ရေးခန်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ထိုနေရာသည် ဒုံးပျံလွှတ်တင်ရေးခန်းမကြီးနှင့် တူပြီး ယခင်က အစိုးရ၏ အရေးကြီးနယ်မြေဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ စွန့်ပစ်ခံထားရ၍ ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>အတွင်းသို့ ရောက်သည်နှင့် လင်းရှန်က ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ခေါင်းဆောင်ကျိုးနဲ့ ခေါင်းဆောင်ချီက လူတွေကို ခေါ်ပြီး လိုင်းထိန်းချုပ်တဲ့ စက်တွေနဲ့ ဆက်ကြောင်းတွေကို စစ်ဆေးပေးပါ။ ပျက်စီးတာတွေ့ရင် ကျုပ်ကို ပြောပါ၊၊ ကျုပ်ချက်ချင်း ပြုပြင်လိုက်မယ်။ ကီကီ၊ မင်းကတော့ လူရွှေ့ပြောင်းတဲ့ လုပ်ငန်းတွေကို ကူညီပေးပါ”</p> <p> </p> <p>“ချူယန်၊၊ မင်းနဲ့ မင်းအဖွဲ့က ဒီနေရာကို ရှင်းလင်းရေးလုပ်ပေးပါ။ ပြီးတော့ ငါတစ်မြို့လုံးကို စကင်ဖတ်ပြီး ရှာဖွေတဲ့အခါ အချိန်နဲ့ အင်အား အများကြီးသုံးရလိမ့်မယ်။ မြို့ပတ်လမ်းက ထွက်လာတဲ့ စွမ်းအင်တွေကြောင့် ကောင်းကင်မှာရှိတဲ့ မွန်းစတားတွေ ရောက်လာနိုင်တယ်။ ငါရှာလို့မတွေ့မချင်း စက်ပစ္စည်းတွေကို ကာကွယ်ပေးထားဖို့ လိုမယ်”</p> <p> </p> <p>“စိတ်ချပါ” ကီကီက ချက်ချင်း ပြန်ဖြေသည်။</p> <p> </p> <p>ချူယန်နှင့် အခြားသူများလည်း တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ကာ သဘောတူညီသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းငြိမ့်ပြကြသည်။</p> <p> </p> <p>“နားလည်ပြီ”</p> <p> </p> <p>“အခုပဲ စလိုက်ကြရအောင်”</p> <p> </p> <p>ရောက်ရှိနေသူများမှာ အစွမ်းထက်သည့် အထူးအဖွဲ့ဝင်များဖြစ်ကြသဖြင့် လင်းရှန်၏ စီစဉ်မှုအတိုင်း အသီးသီးလှုပ်ရှားလာကြသည်။ တိုက်ခိုက်ရေးအဖွဲ့များက ကာကွယ်ရေးစခန်းများ ချထားပြီး သတင်းအချက်အလက် ကျွမ်းကျင်သူများနှင့် စွမ်းအားရှင်များက လင်းရှန်ကို ကူညီလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လင်းရှန်သည် ကြယ်နက်ပန်းပဲဖိုကို ဖွင့်ကာ ဂရေ့စ်နှင့် ဒရုန်းအစင်းပေါင်းရာချီကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ထိုဒရုန်းများထဲတွင် ကိုယ်တိုင်ထုတ်လုပ်ထားသည်များရော ချင်ဖုန်းနှင့် တိုက်ခိုက်စဉ်က သိမ်းဆည်းခဲ့သည်များပါ ပါဝင်သည်။ ထို့ပြင် တည်ဆောက်ရေးဒရုန်းတစ်ရာကျော်သည်လည်း အဖွဲ့ဝင်များနှင့်အတူ မြို့ပတ်လမ်းကို စစ်ဆေးပြုပြင်ရန် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ခဏအတွင်းမှာပင် လူတစ်ရာပင်မပြည့်သော ထိုအဖွဲ့သည် စစ်တပ်တစ်ခုလုံး၏ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းမျိုးကို ပြသကာ လျင်မြန်ထိရောက်စွာ လှုပ်ရှားနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>မြို့ပြင်တွင် မီးဟုန်းဟုန်းတောက်ပြီး ပေါက်ကွဲသံများ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံ့လွင့်နေသော်လည်း မြို့ပတ်လမ်း ထိန်းချုပ်ရေးခန်းမအတွင်းမှာမူ မီးချောင်းများ လင်းထိန်နေကာ ပေရာချီမြင့်သော မြို့ပတ်လမ်းကြီးမှာ ဒရုန်းများနှင့် အဖွဲ့ဝင်များ၏ ပြုပြင်မှုဖြင့် ပြန်လည်အသက်ဝင်လာသည်။</p> <p> </p> <p>“ပထမပတ်လမ်း၊ လိုင်းကူးစက် QSR-7 သုံးလုံး ပျက်စီးနေတယ်”</p> <p> </p> <p>“ဒုတိယပတ်လမ်း၊ ပင်မလျှပ်စစ်ကြိုး အရည်ပျော်နေပြီး လှိုင်းညှိစနစ်တွေ လွဲနေတယ်”</p> <p> </p> <p>“တတိယပတ်လမ်း၊ လည်ပတ်တဲ့ အပိုင်း လုံးဝ စစ်နေတယ်”</p> <p> </p> <p>“စတုတ္ထပတ်လမ်း၊ B-41 ထောက်တိုင်မှာ ၁.၂ မီတာလောက် အက်ကြောင်းတွေ့တယ်။ ဒါက အဓိကတည်ဆောက်ပုံ ပျက်စီးတာပဲ။ အားဖြည့်ထားမှ စိတ်ချရမယ်၊ မဟုတ်ရင် စက်အပြည့်အဝ လည်ပတ်တဲ့အခါ ပြိုကျသွားနိုင်တယ်”</p> <p> </p> <p>“ပဉ္စမပတ်လမ်း၊ ထိန်းချုပ်မျှော်စင်က အပိုင်းတစ်ခု လောင်ကျွမ်းသွားတယ်”</p> <p> </p> <p>“ဆဋ္ဌမပတ်လမ်း...”</p> <p> </p> <p>“သတ္တမပတ်လမ်း...”</p> <p> </p> <p>မြို့ပတ်လမ်း၏ လမ်းကြောင်း ၁၂ ခုလုံးတွင် မီးရောင်စုံများ လင်းထိန်လာပြီး လင်းရှန်သည် သူ၏ ယန္တရားစွမ်းအားကို သုံးကာ ဗဟိုထိန်းချုပ်စနစ်သို့ စကင်ဖတ်ပြီး ချိတ်ဆက်လိုက်သည်။ ရေဒါစနစ်ကို သုံးပြီး စကင်ဖတ်နိုင်စွမ်းမြှင့်တင်ခြင်းမှာ ယခုက ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်သော်လည်း ယခင်ကမူ သူ၏ စိတ်စွမ်းအားက ထိုမျှကြီးမားသော ဝန်ပိခြင်းကို မခံနိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခုအခါ လင်းရှန်တွင် စူပါစထရင်း နူဓာတ်ပြုအဆင့်သက်တန့်ကွင်း ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် အသေးစိတ် စကင်ဖတ်စရာမလိုဘဲ အဖြူရောင်မြို့ သုတေသနဌာနတွင် ရှာဖွေခဲ့သကဲ့သို့ ယန္တရားပစ္စည်းများကို အာရုံခံရှာဖွေရုံသာ ဖြစ်သဖြင့် လက်တွေ့တွင် ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>“ကျွန်မ ကူညီနိုင်တာရှိလား” လူတိုင်း အလုပ်ရှုပ်နေစဉ် ရှီဇီက မရဲတရဲမေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“မင်းက အများကြီးကူညီနိုင်တာပေါ့” လင်းရှန်က သူမကို ကြည့်ကာ ချက်ချင်းပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ငါက တစ်မြို့လုံးကို အင်အားအများကြီးသုံးပြီး အကြာကြီး ရှာဖွေရမှာမို့ မင်းရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ ငါ့ကို ကူညီပေးဖို့ လိုတယ်။ရမလား”</p> <p> </p> <p>လင်းရှန်၏ တည်ကြည်သော မျက်နှာထားကို မြင်သောအခါ ရှီဇီက ပြတ်သားစွာ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်၊၊</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ကဲ့၊ ကျွန်မ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ့မယ်”</p> <p> </p> <p>အချိန်များကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက် မြို့ပတ်လမ်း ပြုပြင်မှုမှာ ထင်ထားသည်ထက် ပိုမြန်နေသည်။ ထိုစဉ် လင်းရှန်ဆီသို့ ကျန်းယွမ်ထံမှ သတင်းစကား ရောက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းယွမ်သည် ကျန်းရှု့ဝေ၊ မီးတောက်၊ မိုနီကာတို့နှင့်အတူ ညကင်းလှည့်အဖွဲ့ဝင်အချို့ကို သိမ်းသွင်းကာ ဟုန်ယွမ် စီးပွားရေးမဟာမိတ်၊ ခေတ်သစ်အင်ဂျင်နီယာအဖွဲ့နှင့် သံမဏိအကာကွယ်အဖွဲ့ဝင်ဟောင်းများကို စုစည်းပြီး ငွေကြယ်ကို ပြန်လည်သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ကြယ်မြို့တော် ဂြိုလ်ပတ်ဘူတာတွင် လူပေါင်းနှစ်သောင်းကျော် စုမိနေပြီး အပြင်မြို့မှ ကျန်းရှု့ဝေနှင့် ကျန်းဇီယန်တို့ ခေါ်လာသော လူများနှင့်ပေါင်းပါက ခုနစ်သောင်းကျော် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကျင်းဟိုင်ဘက်ကတော့ ဘာသတင်းမှ မရသေးဘူး။ ဒရုန်းတွေ လွှတ်ပြီး ဆက်သွယ်ဖို့ ကြိုးစားပေမဲ့ လိုင်းတွေ အကုန်ပြတ်နေတယ်”</p> <p>ကျန်းယွမ်၏ အသံက ဆက်သွယ်ရေးစက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ် ကျန်းရှု့ဝေ၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>“လင်းရှန်၊ နေထွက်ပြီးတာနဲ့ အနန္တရထားနဲ့ ကောင်းကင်အမိုးခုံးရထားက ဝင်လာရတော့မယ်။ ဟိုဘက်က အစောင့်တပ်နဲ့ ညှိနှိုင်းရမယ်၊၊ အဆင်မပြေရင်တော့ မြို့ထဲက ချက်ချင်းထွက်ပြီး ချင်းပိုဘက်ကို ပြောင်းရလိမ့်မယ်”</p> <p> </p> <p>“ဒါဆို ဒုကွပ်ကဲမှူးကျန်းပဲ စီစဉ်လိုက်တော့… ငါ့ဘက်ကတော့ နေမထွက်ခင်အထိ ပြီးမှာမဟုတ်ဘူး”</p> <p> </p> <p>လင်းရှန် အချိန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ အာရုဏ်ဦး စီမံကိန်း လွှတ်တင်မည့်အချိန်မှာ မနက်ဖြန် မနက် ၁၀ နာရီ ဖြစ်ပြီး တွင်းနက်ပျံ့နှံ့လာပုံအရဆိုလျှင် နေထွက်ချိန်အထိ တောင့်ခံနိုင်ဖို့ပင် မသေချာပေ။</p> <p> </p> <p>ည ၈ နာရီ ၂၅ မိနစ်၊ အာရုဏ်ဦးမြို့တော်၏ တောင်ဘက်နှင့် အနောက်ဘက်တို့တွင် တိုက်ပွဲများ ပြင်းထန်နေပြီး လူသားပုံစံ သတ္တဝါကြီးများပင် မြို့ရိုးပေါ်သို့ စတင်တွယ်တက်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း။</p> <p> </p> <p>လေဟာနယ်ဗုံးများ၊ နူကလီးယားလက်နက်ငယ်များနှင့် လေထုဖိအားပြင်းဗုံးများ ပေါက်ကွဲသံမှာ ခဏခဏ ထွက်ပေါ်နေပြီး မြေကြီးကို တုန်ခါစေသည်။ ဤသည်မှာ A အဆင့် သို့မဟုတ် အထူးအဆင့် သတ္တဝါများကို နှိမ်နင်းရန် သိမ်းဆည်းထားသော လက်နက်ကြီးများ ဖြစ်သည်မှာ သေချာသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအဆင့်ရှိ သတ္တဝါများသည် ကာကွယ်ရေးစွမ်းအင်စက်ကွင်းများ သို့မဟုတ် ဒဏ်ရာပြန်လည်ကုသနိုင်စွမ်းများ ရှိကြသဖြင့် မဟာဗျူဟာမြောက် လက်နက်ကြီးများဖြင့်သာ ဖိနှိပ်ထားနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင် မြို့ပတ်လမ်း ပြုပြင်မှု ပြီးဆုံးသွားသည်။ အဖွဲ့ဝင်များသည် အမွှာကြယ်မျှော်စင်နှင့် မြို့ပတ်လမ်း နေရာအသီးသီးတွင် ကာကွယ်ရေးဖွဲ့စည်းလိုက်ကြပြီး ထိန်းချုပ်ခန်းထဲတွင် လင်းရှန်၊ ချူယန်နှင့် ရှီဇီတို့သာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဝူး ဝူး ဝူး။</p> <p>လင်းရှန်၏ နောက်ကျောတွင် သက်တန့်ကွင်းသုံးခု လင်းထိန်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ကြီးမားသော စွမ်းအင်များ တိုးထွက်လာသည်နှင့်အမျှ ဧရာမ မျက်နှာပြင် ၂၄ ခုပါသော ထိန်းချုပ်စနစ်တွင် နဂါးနိုင်ငံ အာကာသအဖွဲ့၏ တံဆိပ် လင်းတက်လာသည်။ လင်းရှန်သည် ဖုန်တက်နေသော ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်ကာ မြို့ပတ်လမ်း စွမ်းအင်မြင့်လှိုင်းထုတ်လွှတ်မှုကို စတင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝီ။</p> <p> </p> <p>အာရုဏ်ဦးမြို့တော်၏ ကောင်းကင်ယံအထက်တွင် ကြီးမားသော အလင်းတန်းကြီးတစ်ခုသည် ရုတ်တရက် လင်းထိန်သွားသည်။ ထိုအလင်းတန်းမှာ အမွှာကြယ်မျှော်စင်တစ်ခုလုံးကို လင်းထိန်သွားစေပြီး မြို့ပေါ်တွင် နတ်ဘုရားအလင်းများရစ်ဆိုင်းနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤခန့်ညားထည်ဝါသော မြင်ကွင်းကြောင့် မြို့ထဲရှိ သန်းနှင့်ချီသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ အံ့အားသင့်သွားကြပြီး ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ကာ အော်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save