Book List

<h2 style="text-align: center;">Chapter 849</h2> <h2 style="text-align: center;">လွှတ်တင်ခြင်း ၇</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ရခါနီးပြီ”</p> <p> </p> <p>“ဒီမှာ မျက်ဝန်းစကင်ဖတ်ပြီး လော့ခ်ဖွင့်ပေးနိုင်တဲ့သူ ရှိနေတယ်။ ဖြစ်နိုင်တာက ဒီလူဟာ အမှောင်ကမ္ဘာအကြောင်း သတင်းအချက်အလက်တွေကိုလည်း သိနေလိမ့်မယ်...”</p> <p> </p> <p>ဂျူးလိယပ်စ်သည် အပျက်အစီးများကြားမှ ခဲယဉ်းစွာ ရုန်းထွက်လာသော လင်းရှန်ကို ကြည့်ကာ မထီမဲ့မြင် ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ချူကျောက်နန်က အခြေခံမူတွေကို ဖောက်ဖျက်ပြီး ‘လူသားတွေ ရှုံးနိမ့်ခြင်း’ ဆိုတဲ့ သီအိုရီကို လက်တွေ့သက်သေပြသွားတယ်။ ဒါတင်မကသေးဘူး၊ မင်းတို့ ဖီးနစ်ကိုလည်း သင်ခန်းစာတစ်ခု ပေးသွားခဲ့တာပဲ”</p> <p> </p> <p>ဂျူးလိယပ်စ်က အချိန်ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ လက်ပတ်နာရီကို သူတို့နှစ်ဦးထံ မြှောက်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အော်... မင်းတို့မှာ အချိန်မရှိတော့ဘူးထင်တယ်”</p> <p> </p> <p>လင်းရှန်နှင့် ချူယန်တို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ အချိန်မှာ ၉:၅၉ မှ ၁၀:၀၀ သို့ ကူးပြောင်းသွားချေပြီ။</p> <p> </p> <p>[လွှတ်တင်ရေး အစီအစဉ် စတင်ပါပြီ၊၊ စက်နှိုးရန် နောက်ပြန်ရေတွက်ခြင်း စတင်ပြီ]</p> <p> </p> <p>ဝုန်း။</p> <p> </p> <p>ဧရာမနတ်ဘုရားတောင်ထိပ် လွှတ်တင်ရေးစခန်းတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားပြီး ယန္တရားအသံများနှင့်အတူ သတိပေးသံများ အားလုံး ရပ်တန့်သွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အဝေးမှ အမှတ် (၁) မြို့ရိုးပေါ်ရှိ လက်နက်မျိုးစုံနှင့် အလိုအလျောက် အမြောက်သံများမှာလည်း ရုတ်တရက် ငြိမ်ကျသွားသည်။ ထိုခဏ၌ ကောင်းကင်မှာ လင်းထိန်ခြင်း မရှိသေးဘဲ၊ မှောင်မည်းနေသော မိုးရေကန့်လန့်ကာအောက်တွင် သန္ဓေပြောင်းမွန်းစတားများသည် လှိုင်းလုံးကြီးများကဲ့သို့ ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာကြသည်။ မြို့ရိုးပေါ်တွင် အသေခံတိုက်ခိုက်နေကြသော တပ်ဖွဲ့ဝင်များနှင့် သန်းနှင့်ချီသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများမှာ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ချက်ချင်းပင် ပြင်းထန်သော ကြောက်ရွံ့မှုများက လူတိုင်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် အမြစ်တွယ်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“လက်နက်တွေ ရပ်သွားပြီ”</p> <p> </p> <p>“ခဲယမ်းတွေ ကုန်သွားတာလား”</p> <p> </p> <p>မြို့ရိုးပေါ်ရှိ တပ်သားများက အော်ဟစ်နေကြပြီး တပ်မှူးသည် ချွေးအေးများ ထွက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>“လူကိုယ်တိုင်သုံး လက်နက်တွေနဲ့ ပြန်တိုက်ကြ။ ယန္တရားတပ်ရင်းတွေ အားလုံး မြို့ရိုးပေါ် တက်ကြစမ်း”</p> <p> </p> <p>အလိုအလျောက် လက်နက်စနစ်များ အားလုံး ရပ်တန့်သွားချိန်တွင် အာရုဏ်ဦးမြို့တော်၏ ခုခံစစ်စွမ်းအားမှာ ချက်ချင်းပင် သုံးပုံနှစ်ပုံခန့် လျော့နည်းသွားသည်။ သန္ဓေပြောင်းမွန်းစတားများစွာသည် မြို့ရိုးပေါ်သို့ တိုးဝှေ့တက်လာကြပြီး ဧရာမသတ္တဝါကြီးများကလည်း ပျက်စီးနေသော မြို့ရိုးအစိတ်အပိုင်းများကို တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ ကောင်းကင်ယံ၌လည်း ပျံသန်းနိုင်သော သတ္တဝါအုပ်ကြီး ထွက်ပေါ်လာရာ အာရုဏ်ဦးမြို့တော်အတွင်း၌ အကူအညီတောင်းအော်ဟစ်သံများသာ ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။ လွှတ်တင်ရေးတွင်းဝအနီး၌ စက်ရုပ်အသံဖြင့် နောက်ပြန်ရေတွက်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>[လွှတ်တင်ရေး အစီအစဉ် နောက်ပြန်ရေတွက်ခြင်း စတင်ပါပြီ]</p> <p> </p> <p>[၁၀]</p> <p> </p> <p>[၉]</p> <p> </p> <p>“လင်းရှန်”</p> <p> </p> <p>ချူယန်၏ မျက်နှာမှာ ပြတ်သားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး လင်းရှန်ကို တည်ငြိမ်စွာ အော်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ငါပြောတာ နားထောင်၊ ခဏနေရင် ငါ ဂျူးလိယပ်စ်ကို ထိန်းချုပ်ထားမယ်။ နင်က သူ့ရဲ့ မျက်ဝန်းကို စကင်ဖတ်၊ ပြီးရင်တော့...”</p> <p> </p> <p>[၈]</p> <p> </p> <p>လက်နက်များ အားလုံး ရပ်တန့်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဂျူးလိယပ်စ်၏ တင်းမာနေသော မျက်နှာမှာ အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီခမ်းနားတဲ့ မြင်ကွင်းကို ကြည့်လိုက်စမ်းပါ။ မင်းတို့ကို ငါ မသတ်ပါဘူး၊၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံးက ငါ့အတွက် တန်ဖိုးအရှိဆုံး စမ်းသပ်ခံသက်ရှိတွေပဲ”</p> <p> </p> <p>“အခုတော့ ဒီအရှုပ်အထွေးတွေကို ဖီးနစ်ကိုပဲ ရှင်းခိုင်းလိုက်တော့မယ်။ ငါ့ရဲ့ စမ်းသပ်ကွင်းထဲကနေ အမြန်ဆုံး ထွက်ပြေးကြစမ်းပါ။ ဖြစ်နိုင်ရင် မင်းတို့ရဲ့ အမှိုက်သရိုက်တွေထဲက တစ်သန်း၊ နှစ်သန်းလောက်ကို ခေါ်သွားနိုင်လိမ့်ဦးမှာပါ။ ဟားဟား... ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်းတော့ အဲဒါက အရေးမကြီးပါဘူး။ မင်းတို့အတွက်တော့ အဲဒီ အိုမင်းမစွမ်းတဲ့သူတွေ၊ အမျိုးသမီးတွေ၊ ကလေးတွေနဲ့ အားနည်းတဲ့သူတွေက ဘာမှတန်ဖိုးရှိတာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီယာဉ်တန်းကြီးတွေနဲ့ အဆင့်မြင့် ပြောင်းလဲထားတဲ့ အားကောင်းတဲ့သူတွေဆိုရင် ဒီဝန်ထုတ်ဝန်ပိုးတွေ မရှိတော့တာကို ပိုတောင် ဝမ်းသာကြဦးမယ်။ တကယ်တမ်းတော့ ငါတို့ အနီရောင်ကမ္ဘာက မင်းတို့ရဲ့ ပြဿနာကို ကူညီဖြေရှင်းပေးလိုက်တာပဲ မဟုတ်လား”</p> <p>ဂျူးလိယပ်စ်က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ငါက မင်းအမေကို အရင်ဖြေရှင်းပေးလိုက်မယ်”</p> <p> </p> <p>လင်းရှန်က အံကြိတ်ကာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ သူက ချူယန်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်၊၊</p> <p> </p> <p>“အကယ်၍ သူ သေသွားရင်တောင် မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားနဲ့ သူ့စိတ်ကို ဖောက်ဝင်လို့ ရသေးလား”</p> <p> </p> <p>“ဦးနှောက် သေသွားရင်တောင် ဦးနှောက်ဆဲလ်တွေက ချက်ချင်းကြီး ရပ်ဆိုင်းသွားတာ မဟုတ်ဘူး။ နျူရွန်တွေရဲ့ လျှပ်စစ်စီးဆင်းမှုတွေ ရှိနေဦးမှာပဲ။ အတွေးတွေ၊ မှတ်ဉာဏ်တွေ၊ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေနဲ့ အာရုံခံစားမှုတွေက မိနစ်အနည်းငယ်လောက်တော့ ဆက်ရှိနေဦးမှာပါ”</p> <p>ချူယန်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်၊၊</p> <p> </p> <p>လင်းရှန်သည် အတွင်းပိုင်း ကွန်ရက်ဂိတ်၏ ပြုပြင်မှုအခြေအနေကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ၉၈ ရာခိုင်နှုန်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါဆိုလည်း သူ့ကို သတ်ကြတာပေါ့” </p> <p>သူက ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>[၇]</p> <p> </p> <p>ဂျူးလိယပ်စ်သည် ထိုစကားကို ကြားသော်လည်း တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“အရမ်း နုံအတာပဲ။ ငါ့ရဲ့ ဒီခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ အမှောင်ကမ္ဘာရဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေ ရှိနေမယ်၊၊ ပြီးတော့ အဲဒါကို မင်းတို့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားရှင်တွေ လာလုဖို့ ဒီအတိုင်း ထားပေးထားမယ်လို့ တကယ်ပဲ ထင်နေတာလား”</p> <p> </p> <p>“ငါက တူညီတဲ့အမှားမျိုးကို နှစ်ခါ မလုပ်ဘူး”</p> <p> </p> <p>သူက လှောင်သံနှောကာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။ ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ဂျူးလိယပ်စ် နှစ်ဦးသည် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးယာဉ်ပေါ်သို့ တက်ရန် အသင့်ပြင်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ တည်ငြိမ်လွန်းနေပြီး အောင်နိုင်သူတစ်ယောက်၏ အမူအရာမျိုးရှိနေကြသည်၊၊</p> <p> </p> <p>[၆]</p> <p> </p> <p>ထိုခဏတွင် ချူယန်က အားကုန်သုံး၍ အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“လင်းရှန်... သူ့ကို ဖမ်းထားလိုက်တော့”</p> <p> </p> <p>“မင်းတို့ထဲက တစ်ယောက်မှ လွတ်မှာမဟုတ်ဘူး”</p> <p> </p> <p>လင်းရှန်က ကျယ်လောင်စွာ ကြုံးဝါးလိုက်ရင်း သူ၏ ယန္တရားစွမ်းအားကို အသက်သွင်းလိုက်ရာ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးယာဉ်၏ လှေကားထစ်များမှာ ချက်ချင်းပင် သံမဏိကြိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဂျူးလိယပ်စ် နှစ်ဦးစလုံးကို တစ်ပြိုင်တည်း တုပ်နှောင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>[၅]</p> <p> </p> <p>ဂျူးလိယပ်စ်၏ မျက်မှောင်များ ချက်ချင်းပင် ကြုတ်သွားသည်။ ချူယန်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသောကြောင့်ပင်။ ခဏချင်းမှာပင် ဂျူးလိယပ်စ် နှစ်ဦးစလုံး၏ မျက်လုံးများမှ သွေးများ စီးကျလာပြီး သူတို့၏ စိတ်အာရုံများမှာ ဗလာဖြစ်သွားကြသည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် အတင်းအဓမ္မ ထိန်းချုပ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>[၄]</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် အနီရောင်အလင်းတန်းစွမ်းအားရှင်က ရုတ်တရက် ပြန်လည်ပေါ်လာသည်။ သို့သော် သူသည် လင်းရှန်နှင့် ချူယန်ကို တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုဘဲ၊ ညာဘက်ရှိ ဂျူးလိယပ်စ်၏ နားထင်သို့ ဓားမြှောင်ဖြင့် တိုက်ရိုက်ထိုးစိုက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“စိတ်မကောင်းပါဘူး၊၊ မင်းတို့ ဒီလိုလုပ်မယ်ဆိုတာ ငါ ကြိုတွေးထားပြီးသားပဲ။ အကယ်၍ ပစ်မှတ်ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်က သေဆုံးမှုဖြစ်သွားရင် အဲဒီစွမ်းအားကို သုံးတဲ့သူပါ လိုက်သေရလိမ့်မယ်”</p> <p> </p> <p>အနီရောင်အလင်းတန်းစွမ်းအားရှင်က ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် ပြုံးလိုက်သည်။ သို့သော် လင်းရှန်၏ မျက်နှာထက်တွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုအစား သူ့ထံသို့ လက်ညှိုးတစ်ချောင်းသာ ဆန့်တန်းထားသည်ကိုသာ သူ တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>[၃]</p> <p> </p> <p>ထိုသူ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ပျက်သွားပြီး နောက်ဆုတ်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း သူ၏အနောက်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာ ရုတ်တရက် လိမ်ရှုံ့သွားပြီး တွင်းနက်တစ်ခု ပေါ်လာကာ ထိုသူ၏ အသားစများနှင့်အတူ အနီရောင်အလင်းတန်းကိုပါ စုပ်ယူလိုက်သည်။ သူ၏ ထူးခြားသော အမြန်နှုန်းဖြင့်ပင် ထိုဆွဲအားမှ မလွတ်မြောက်နိုင်သည်ကို သိလိုက်ရချိန်တွင် သူသည် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“မဖြစ်နိုင်တာ”</p> <p> </p> <p>လင်းရှန်သည် အံကို တင်းတင်းကြိတ်ထားရင်း ဒေါသတကြီးမာန်သွင်းလိုက်သည်။ သူ၏ ညာဘက်လက်တွင် ဆွဲငင်အားမှန်ဘီလူးကို ထုတ်သုံးထားပြီး ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် ကြယ်နက်ပန်းပဲဖိုကို တိုက်ရိုက် ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>[၂]</p> <p> </p> <p>ဝီ။ ဝီ။</p> <p> </p> <p>လေထုထဲရှိ မိုးတိမ်တိုက်ကြီးများကြားတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ယန္တရားတံခါးကြီးတစ်ခု ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်လာသည်။ ထိုတံခါးအတွင်းမှ ကေဘယ်လ်ကြိုးများဖြင့် ချိတ်ဆက်ထားသော ဆာဗာကွန်ရက်နှင့် အချက်အလက် ကိရိယာအစုံအလင်မှာ အမည်းရောင်မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ တိုးထွက်လာပြီး၊ ထိပ်ဆုံးရှိ မျက်ဝန်းအတည်ပြုစက်မှာ ဓားဖြင့် အထိုးခံထားရသော ဂျူးလိယပ်စ်၏ ခေါင်းဆီသို့ ပြေးဝင်သွားသည်၊၊</p> <p> </p> <p>ဤမြင်ကွင်းမှာ ထူးခြားဆန်းကြယ်သော ယန္တရားပြကွက်တစ်ခုကဲ့သို့ပင်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လင်းရှန်၏ ဟိုလိုဂရပ်ဖစ်မျက်နှာပြင်ပေါ်၌ အတွင်းပိုင်းကွန်ရက် ပြုပြင်မှုမှာ ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်းသို့ ရောက်ရှိသွားချေပြီ။ ကွန်ရက်အချက်အလက်များမှာ တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်သွားပြီး ကေဘယ်လ်ကြိုးများမှာ သက်ရှိမြွေများကဲ့သို့ လှုပ်ရှားကာ၊ အတည်ပြုအလင်းတန်းမှာ ဂျူးလိယပ်စ်၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် “တီ” ဟူသော အသံနှင့်အတူ အစိမ်းရောင်အလင်းစက်လေး လင်းလာသည်။ ထိုအသံမှာ အလွန်တိုးညှင်းသော်လည်း၊ ဘယ်ဘက်ရှိ ဂျူးလိယပ်စ်ကို ဝိညာဉ်ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှ နိုးထလာစေသည့် ခေါင်းလောင်းသံကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save