ဖန်ရှန်းဂူ ၊ မေပယ်တောအုပ်။
အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး အတူတူ လျှောက်လှမ်းလာကြသည်။
သူတို့သည် လမ်းလျှောက်ရင်း စကားပြောနေကြ၏။
"ဆရာ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေတာ အခုဆို ဆယ်နှစ်ကျော်ပြီ။ ဘယ်တော့မှ ပြန်ထွက်လာမလဲ မသိဘူး..."
"စီနီယာအစ်ကို... ကျွန်မ ကြားတာတော့ ဂူသခင်က ဒဏ္ဍာရီလာ ထိုက်ယန်နယ်ပယ် ကို ဖောက်ထွက်ဖို့ ကြိုးစားနေတာတဲ့။ အဲဒါက ကျင်းယွမ်ကလန်ရဲ့ ထိုက်ကျင်းနယ်ပယ် နဲ့ အဆင့်တူပဲလေ။ အဲဒါကြောင့် အချိန်အများကြီး ယူရမှာပေါ့ မဟုတ်ဘူးလား......."
"ဟွန်း....... ဆရာသာ အောင်မြင်စွာ ဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့ရင် အထက်လမ်းစဉ် ရဲ့ ခေါင်းဆောင်နေရာက ငါတို့ ဖန်ရှန်းဂူ ရဲ့ လက်ထဲ ရောက်လာမှာပဲ......."
"..."
ဤအမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးနှစ်ဦးမှာ အခြားသူမဟုတ်၊ ဖန်ရှန်းဂူ၏ ထူးချွန်သော တပည့်များဖြစ်သည့် လီရွှမ်း နှင့် ယန်ဟုန် တို့ပင် ဖြစ်သည်။
သူတို့သည် ရှေ့သို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းလာခဲ့ကြသည်။
လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ဖန်ရှန်းဂူ တပည့်များစွာက သူတို့ကို ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်ကြသည်။
"နှုတ်ဆက်ပါတယ် စီနီယာအစ်ကို လီ နဲ့ စီနီယာအစ်မ ယန်။"
"အင်း..." လီရွှန်းက မာနကြီးစွာ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
ယန်ဟုန်းကမူ နူးညံ့စွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။
သူတို့နှစ်ဦးသည် မေပယ်တောအုပ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ ရောက်ရှိလာရာ၊ ထိုနေရာတွင် ကြီးမားသော ကျောက်တိုင်ကြီးတစ်ခုရှိပြီး ၎င်းပေါ်တွင် စာလုံးကြီး ရှစ်လုံး ရေးထိုးထားသည်မှာ
"ရွှမ်ဟော့ တားမြစ်နယ်မြေ၊ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခြင်း မပြုရ......."
လီရွှန်းက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ....... "စီနီယာဦးလေး အကြီးအကဲ လျိုရွှမ် က ဒီမနက်တင် ထွက်သွားပြီ။ ဒါကြောင့် သတင်းကို စီနီယာအစ်ကို ရှန့်ကွမ်း ဆီကိုပဲ သွားပို့ကြရအောင်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
"ကောင်းပါပြီ။" ယန်ဟုန်းက ခေါင်းညိတ်သည်။
မကြာသေးမီက ကျင်းယွမ်ကလန်၏ ထုံထျန်းတောင်ထိပ် မှ ချန်ကျန့် အမည်ရှိ စီနီယာအစ်ကိုတစ်ဦးသည် ဖန်ရှန်းဂူသို့ ဖိတ်စာတစ်စောင် လာရောက်ပေးအပ်ခဲ့သည်။
ကျင်းယွမ်ကလန်၏ ဂိုဏ်းချုပ် တောက်ရွှမ်း သည် ရာထူးမှ အနားယူတော့မည်ဖြစ်ရာ၊ ဖြောင့်မတ်သော လမ်းစဉ်ရှိ ဂိုဏ်းအသီးသီးကို အခမ်းအနား လာရောက် စောင့်ကြည့်ရန် ဖိတ်ကြားခြင်းပင် ဖြစ်သည်...။
"ဟွန်း......."
"အဲဒီ ဂျိချန်းဖန် က ကျင့်ကြံတာ ဆယ်နှစ်ကျော်ပဲ ရှိသေးတာ......."
"သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုပါရမီက ဘယ်လောက်ပဲ ကောင်းကောင်း၊ အလွန်ဆုံးရှိမှ ရှန်ကျင်း အဆင့်လောက်ပဲ ရှိမှာပေါ့။ ဘယ်လိုအရည်အချင်းနဲ့ ကျင်းယွမ်ကလန် ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်နေရာကို လွှဲယူရဲတာလဲ.............."
လီရွှန်းက မနာလိုဝန်တိုမှု အပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မနာလိုစိတ်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူတို့နှစ်ဦးလုံးက ဖြောင့်မတ်သော လမ်းစဉ်၏ ထူးချွန်သော တပည့်များ ဖြစ်ကြသည် မဟုတ်ပါလား၊ ဒါဆိုရင် ဘာလို့ အဲဒီ ဂျိချန်းဖန်က ဆယ်နှစ်ကျော်အတွင်းမှာတင် ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်နိုင်ရတာလဲ..............
၎င်းတင်မကသေးပေ။
တစ်ဖက်လူက ဂျူနီယာညီမလေး လု ရဲ့ နှလုံးသားကိုလည်း အပိုင်သိမ်းထားတယ်လို့ သူ ကြားထားသည်။
၎င်းကို တွေးမိသည့်အခါ လီရွှန်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် အလွန်အမင်း မနာလိုမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။
ယန်ဟုန်းက အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်။
သူမသည် လီရွှန်း၏ စကားကို ပြန်မပြောခဲ့ပေ။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူမသည် ဂျိချန်းဖန်နှင့် တွေ့ဆုံဖူးသဖြင့် သူသည် မည်သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးဖြစ်ကြောင်း သိထားသည်။
ချဲ့ကားပြောခြင်း မဟုတ်သော်လည်း...
လီရွှန်းသည် ဂျိချန်းဖန်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ရန်ပင် မထိုက်တန်ပေ။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ လွန်ခဲ့သော ဆယ်နှစ်က လျိုပေါ်တောင် တွင် သူသည် မိစ္ဆာဂိုဏ်းမှ ရှန်ကျင်း ကျွမ်းကျင်သူ သုံးဦးကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။
နောက်ပိုင်းတွင် မိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ သက်ရှည်ခန်းမ မှ ဂိုဏ်းချုပ် ယွီယန်ကျီ ကိုပင် သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။
မင်း လီရွှန်း မှာကော သူ့ကို ယှဉ်နိုင်တဲ့ ဘာအရည်အချင်း ရှိလို့လဲ..............
ယန်ဟုန်းသည်လည်း အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် အစွမ်းထက်သူကို သဘာဝအတိုင်း အားကျမိသည်။
ထို့ကြောင့်။
သူမ၏ အမြင်အရမူ...
လီရွှန်းသည် ဂျိချန်းဖန်နှင့် အမှန်တကယ် နှိုင်းယှဉ်၍မရပေ။
"ဝုန်း.........ဝုန်း........."
ရုတ်တရက် ထိုစဉ်မှာပင်။
ဖန်ရှန်းဂူ၏ အပြင်ဘက်မှ ဆူညံသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ရန်သူ ကျူးကျော်လာပြီ....... ရန်သူ ကျူးကျော်လာပြီ......."
"ဘယ်သူလဲ....... ငါတို့ ဖန်ရှန်းဂူ ထဲကို ဘယ်လိုတောင် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ရဲတာလဲ......."
"ဘယ်လောက်တောင် ရဲတင်းလိုက်သလဲ......."
"ဖန်ရှန်းဂူ တပည့်တွေ ဘယ်မှာလဲ....... ဒီအကြီးအကဲနောက်ကို လိုက်ခဲ့ကြ၊ အဲဒီမိစ္ဆာကောင်ကို ဖမ်းကြစို့......."
အပြင်ဘက်မှ ထိတ်လန့် ဒေါသထွက်နေသော အသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။
၎င်းကို ကြားသော်။
လီရွှန်းနှင့် ယန်ဟုန်းတို့ အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး တစ်ခုခု မှားယွင်းနေပြီဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိရှိလိုက်သဖြင့် မေပယ်တောအုပ်ထဲမှ အမြန် ပြေးထွက်လာခဲ့ကြသည်။
"ဝှစ်......."
သူတို့ အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာသို့ ရောက်သည့်အခါ။
အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် ဓားနတ်ဘုရား တစ်ဦးသည် သူ၏ လက်ထဲတွင် ဟုန်လူ နတ်ဓားကို ကိုင်ဆောင်လျက်၊ ဖန်ရှန်းဂူ၏ အကြီးအကဲများ၊ တပည့်များအားလုံးကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
"မင်း ဘယ်လောက်တောင် ရဲတင်းလိုက်သလဲ၊ လူယုတ်မာ......."
လီရွှန်းက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
သူသည် သူ၏ နတ်လက်နက် ဖြစ်သော ယွီယန်ပေတံကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။
"အာ.............."
ယန်ဟုန်း အနည်းငယ် ဆွံ့အသွားသည်။
အမှန်တော့ သူမ သတိပေးချင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
သူတို့ရှေ့မှ အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် ဓားနတ်ဘုရားမှာ ကျင့်ကြံခြင်းလောက တွင် နာမည်ကြီးနေသော ဟုန်လူ ဓားနတ်ဘုရားပင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ အစွမ်းမှာ ရှန်ကျင်း အထွတ်အထိပ် နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်ရာ၊ သူမ၏ စီနီယာအစ်ကို ရင်ဆိုင်နိုင်မည့်သူ မဟုတ်ပေ...။
သို့သော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့်။
လီရွှန်းသည် သူမကို စကားပြောခွင့် မပေးခဲ့ပေ။
သူသည် သူ၏ နတ်လက်နက်ကို တိုက်ရိုက် ဆင့်ခေါ်ကာ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။
နောက်ဆုံးရလဒ်မှာ ရှင်းလင်းလှပါသည်။
လီရွှန်းသည် တစ်ဖက်လူ၏ ဆယ်ပေအတွင်းသို့ပင် မရောက်နိုင်မီမှာတင် ဓားစွမ်းအင် တစ်ခုကြောင့် တိုက်ရိုက် လွင့်ထွက်သွားတော့သည်။
"ဖူး......."
လီရွှန်းသည် လေထဲတွင်ပင် သွေးတစ်လုပ် အန်ထုတ်လိုက်ရသည်။
ဖန်ရှန်းဂူမှ အကြီးအကဲ တစ်ဦးသည် ၎င်းကို မြင်သည့်အခါ ထိတ်လန့် ဒေါသထွက်စွာဖြင့် ....... "လူယုတ်မာ....... မင်း ဘယ်သူ့ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်လိုက်သလဲဆိုတာ သိလား.......
မင်း ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်လိုက်တာက ငါတို့ ဖန်ရှန်းဂူ ရဲ့ သခင်ငယ်ပဲ....... မင်းတော့ သေပြီသာမှတ်......."
"ငါတို့ ဂူသခင်သာ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရာက ပြန်ထွက်လာရင်၊ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးပေါ်မှာ မင်းကို ကယ်နိုင်မယ့်သူ တစ်ယောက်မှ ရှိမှာမဟုတ်ဘူး......."
"..." ဂျိချန်းဖန် အနည်းငယ် ဆွံ့အသွားသည်။
ယွမ်ယီလန် ပေလော .......
သူ ဖန်ရှန်းဂူသို့ မကျူးကျော်မီကပင် ဤလူ၏ အခြေအနေကို အထူးတလည် စစ်ဆေးခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
တစ်ဖက်လူမှာ ကျင့်ကြံမှု ဖောက်ထွက် ရန် အရေးကြီးသော အချိန်သို့ ရောက်နေသဖြင့် ပြင်ပကိစ္စများကို လုံးဝ ဂရုစိုက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ...။
ဤသည်မှာလည်း သူ ဖန်ရှန်းဂူသို့ တိုက်ရိုက် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သော အကြောင်းရင်းပင်။
၎င်းအပြင်။
ယွမ်ယီလန် သည် ထိုက်ကျင်းသို့ ဖောက်ထွက်ပြီး တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရာမှ ပြန်ထွက်လာလျှင်ပင်
အလွန်ဆုံးရှိမှ တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ရုံသာ ရှိသည်။
ဘာကို ကြောက်နေရမှာလဲ..............
ဤသို့ တွေးတောရင်း။
ဂျိချန်းဖန်သည် သူ၏ လက်ထဲမှ ဟုန်လူ နတ်ဓားကို တည်ငြိမ်စွာ မြှောက်လိုက်သည်။
တောက်ပလှသော ဓားအလင်းတန်းမှာ လက်ခနဲ ပေါ်လာပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ပြင်းထန်လှသော ဓားရည်ရွယ်ချက် များမှာ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားပြီး၊ မတုန်မလှုပ်သော ဓားဆန္ဒမှာ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါနှင့်အတူ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဖန်ရှန်းဂူ တပည့်များကို ခဏချင်းမှာပင် မှင်တက်သွားစေတော့သည်...။
အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် ဓားနတ်ဘုရားသည် သူ၏ လက်ကို အသာအယာ မြှောက်ကာ သူ၏ ဝါးခမောက်ကို နှိမ့်ချလိုက်သည်။ သူ၏ အဖြူရောင် ဝတ်စုံမှာ လွင့်ပျံ့နေပြီး ကိုယ်နေဟန်ထားမှာ မတ်မတ်ရှိနေသည်။
"မင်းက တကယ်ပဲ ဘယ်သူလဲ.............."
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဖန်ရှန်းဂူ အကြီးအကဲများမှာ ထိတ်လန့်သလို ဒေါသလည်း ထွက်နေကြသည်။
ထိုစဉ်မှာပင်။
ယန်ဟုန်းသည် ဆက်ကြည့်မနေနိုင်တော့ပေ။
သူမ၏ လှပသော မျက်နှာကို တည်ကြည်စွာ ထားလျက်၊ ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးလာကာ ပြောလိုက်သည် .......
"အရှင်က ကျင့်ကြံခြင်းလောက မှာ နာမည်ကြီးနေတဲ့ ဟုန်လူ ဓားနတ်ဘုရား မဟုတ်လား.......
အရှင် ဘာကြောင့် ကျွန်မတို့ ဖန်ရှန်းဂူ ထဲကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာရတာလဲ ဆိုတာ သိပါရစေ.............."
ဂျိချန်းဖန်ကို မြင်လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင်။
သူမသည် သူ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို မှတ်မိလိုက်သည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ ထိုအဖြူရောင် ဝတ်စုံ၊ ထိုဝါးခမောက်နှင့် ထိုဟုန်လူ နတ်ဓားတို့မှာ အမှန်တကယ်ပင် ထင်ရှားလွန်းလှသည် မဟုတ်ပါလား။
သူသည် ချီဟဲ မြို့တွင် ဓားတစ်ချက်တည်းနှင့် မြစ်ကို ဖြတ်တောက်ခဲ့သော ဟုန်လူ ဓားနတ်ဘုရား မဟုတ်ပါလား..............
ထိုစဉ်က အထက်လမ်းနှင့် မိစ္ဆာတို့၏ ပဋိပက္ခတွင်.........
ဖန်ရှန်းဂူသည် မပါဝင်ခဲ့သော်လည်း.....နောက်ပိုင်းတွင် ထိုသတင်းကို ကြားသိခဲ့ရသည်။
ယန်ဟုန်းသည် ဟုန်လူ ဓားနတ်ဘုရား အကြောင်းကိုပင် အထူးတလည် အာရုံစိုက်ခဲ့ဖူးသည်။ သူသည် ရှောင်ရှန်းဆောင် မှ 'မစ္စမြောင်' ကို ကယ်တင်ခဲ့သော သူ၏ လုပ်ရပ်ကြောင့် သူမအနေနှင့် သူ့အပေါ် အတော်လေး လေးစားအားကျမိခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင်...။
"ဟုန်လူ ဓားနတ်ဘုရား......."
"မင်းက ဟုန်လူ ဓားနတ်ဘုရား ပေါ့လေ......."
" ဘယ်လောက်တောင် ရဲတင်းလိုက်သလဲ ......."
"ဒီနေ့ မင်း ငါတို့ ဖန်ရှန်းဂူ ထဲကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ပြီး တပည့်များစွာကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ခဲ့တယ်။ ဒီကိစ္စကတော့ လွယ်လွယ်နဲ့ ပြီးသွားမှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်း မြန်မြန်ပဲ လက်နက်ချ အရှုံးပေးလိုက်စမ်း......."
သူတို့၏ ဖန်ရှန်းဂူထဲသို့ ပြေးဝင်လာပြီး တပည့်များစွာကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်သွားခြင်းမှာ၊ မည်သူမျှ သေဆုံးခြင်း မရှိသော်လည်း သူတို့အတွက်တော့ မျက်နှာ ပျက်စရာ ကိစ္စပင် ဖြစ်သည်.......
သတိပြုရန်မှာ။
သူတို့၏ ဖန်ရှန်းဂူမှာ ကြီးမြတ်သော ဖြောင့်မတ်သော လမ်းစဉ် ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းထဲမှ တစ်ဂိုဏ်း ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား.......
မျက်နှာ ဆိုသည်မှာ ဂုဏ်သိက္ခာပင် ဖြစ်သည်.......
"တူမလေး ယန်ဟုန်း... မြန်မြန် ရွှမ်ဟော့ယဇ်ပလ္လင် ကို သွားပြီး အကြီးအကဲ ရှန့်ကွမ်း ကို ထွက်လာပေးဖို့ တောင်းဆိုလိုက်ပါ။ ဒီနေ့တော့ ဒီလူယုတ်မာကို ငါတို့ ကျိန်းသေ ဖမ်းရမယ်......."
ဖန်ရှန်းဂူ အကြီးအကဲ တစ်ဦးက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ယန်ဟုန်း ခဏတာ တွန့်ဆုတ်သွားသည်။
သို့သော် သူမသည် တွေဝေမနေဘဲ သူမ၏ ဓားကို စီးလျက် ရွှမ်ဟော့ယဇ်ပလ္လင် ဆီသို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။
သူမ လှုပ်ရှားလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင်။
တောက်ပလှသော ဓားအလင်းတန်းမှာ လက်ခနဲ ပေါ်လာပြီး ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ဂျိချန်းဖန်သည် ဆူညံနေသော ဖန်ရှန်းဂူ အကြီးအကဲများကို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် မှင်တက်သွားစေခဲ့သည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ ၎င်းမှာ သေခြင်းရှင်ခြင်း ရန်ငြိုးမဟုတ်ပေ။
သူသည် ဤလူများကို တိုက်ရိုက် သတ်ပစ်၍ မရပေ။
မဟုတ်ပါက ဤသတင်း ပျံ့နှံ့သွားလျှင် သူသည် ဗြောင်ကျကျ မိစ္ဆာဂိုဏ်းဝင် မိစ္ဆာတစ်ဦး ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။
"ဒီတာအိုသမားက ဒီနေ့ ဖန်ရှန်းဂူ ထဲကို ဝင်လာရတာက"
"ကတိတစ်ခုကို ဖြည့်ဆည်းဖို့နဲ့ လူတစ်ယောက်ကို ကယ်တင်ဖို့အတွက်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ အရှင်တို့ အနေနဲ့ ဒီတာအိုသမားကို အခက်အခဲ မဖြစ်စေဖို့ တောင်းဆိုချင်ပါတယ်၊ မဟုတ်ရင်တော့..."
ဂျိချန်းဖန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
သူ၏ အသံမှာ ဖန်ရှန်းဂူ တစ်ခုလုံးသို့ ချက်ချင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး၊ အနက်ရှိုင်းဆုံးရှိ ရွှမ်ဟော့ယဇ်ပလ္လင် ထဲတွင်ပင် သူ၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။
"ဝုန်း........."
ပြင်းထန်လှသော ဓားရည်ရွယ်ချက် တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
၎င်းက လူတိုင်းကို ချက်ချင်း ထိတ်လန့်သွားစေသည်။
ရွှမ်ဟော့ယဇ်ပလ္လင်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင်။
စင်ကြယ်ဖြူဖွေးသော ကိုးမြီးမြေခွေး တစ်ကောင်သည် သူမ၏ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ရာ၊ မျက်လုံးထဲတွင် အံ့သြမှုနှင့် မရေရာမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။
***