Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၉၀</h2> <h2 style="text-align: center;">ဤလောကတွင် ထာဝရအသက်</h2> <h2 style="text-align: center;">(အမ‌တေ) ဆိုသည်မှာ အမှန်တကယ် ရှိပါသည်လော....</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>စုန်းမ လင်လုံ သည် ကျန့်မိုရှေးဟောင်းလိုဏ်ဂူ ၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေသည်။</p> <p>သူမ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး၊ သူမ၏ ရှုပ်ထွေးလှသော အကြည့်များမှာ ကျန့်မိုရှေးဟောင်းလိုဏ်ဂူ ဆီသို့ တိုက်ရိုက် စိုက်ကြည့်နေ၏။</p> <p>လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းကျော်က တည်ရှိမှုတစ်ခု အနေနှင့် စုန်းမ လင်လုံမှာ ငြင်းချက်ထုတ်ရန် မလိုလောက်အောင်ပင် ထူးခြားဆန်းပြားသော ပါရမီကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုခေတ်အခါက သူမ၏ စုန်းအတတ်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းခဲ့ပြီး၊ ရှေးလူအားလုံးကို ကျော်လွန်ကာ လောကတွင် သူမကို ယှဉ်နိုင်သူ မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်ခဲ့သည်...။</p> <p>သို့သော် ထိုကဲ့သို့သော တည်ရှိမှုမျိုးပင်လျှင် အချိန်၏ လှောင်အိမ်ထဲမှ လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။</p> <p>တဖြည်းဖြည်းနှင့် သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ထာဝရအသက် ကို ရှာဖွေလိုသော စိတ်ကူးတစ်ခု မွေးဖွားလာခဲ့သည်။</p> <p>သူမသည် နည်းလမ်းပေါင်းစုံကို ကြိုးစားခဲ့သည်။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူမသည် ထာဝရအသက်အတွက် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော အလင်းရောင်လေးတစ်ခုကို အမှန်တကယ် ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။</p> <p>ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် လောက၏ အကြီးမားဆုံးသော မိစ္ဆာကောင်ကြီး  သားရဲနတ်ဘုရား  မွေးဖွားလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>...</p> <p>ရှောင်ပိုင် သည် ဂျိချန်းဖန် ၏ ဘေးသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လာသည်။ သူမသည် သူမရှေ့မှ လင်လုံ ကျောက်ရုပ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အားကျလေးစားရိပ်အချို့ ပေါ်လာ၏။</p> <p>သူမသည် ရှေးဟောင်း စုန်းမျိုးနွယ်စု ထံမှ စုန်းမ လင်လုံ၏ အကြောင်းကို ကြားဖူးခဲ့သည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် သူမသည် လင်လုံကို များစွာ အားကျမိသည်။</p> <p>အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ဤလောကတွင် သူမ အားကျလေးစားရသော လူဟူ၍ အနည်းငယ်သာ ရှိသည်......... စုန်းမ လင်လုံမှာ တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး၊ ကျင်းယဲ့ မှာ နောက်တစ်ယောက် ဖြစ်သည်...။</p> <p>သူတို့နှစ်ယောက်မှလွဲ၍ အခြားမည်သူမျှ သူမ၏ မျက်စိထဲသို့ မဝင်ပေ။</p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ၏ အမြင်အရ ဤလောကတွင် ထိုနှစ်ဦးနှင့် ယှဉ်နိုင်သူ နောက်ထပ် မရှိတော့ဟု ထင်မြင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်...။</p> <p>“အဲဒါ ကျန့်မိုရှေးဟောင်းလိုဏ်ဂူ ပဲ။”</p> <p>ရှောင်ပိုင်သည် လင်လုံ ကျောက်ရုပ်၏ ရှေ့ဘက်ဆီသို့ အသာအယာ ညွှန်ပြလိုက်သည်။</p> <p>အဲဒီမှာ တကယ်ပဲ လိုဏ်ဂူပေါက်တစ်ခု ရှိနေသည်။</p> <p>ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအင် များမှာ ထိုနေရာမှ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေပြီး၊ ဝေဝါးလှသော အော်ဟစ်သံအချို့ကိုလည်း ကြားနေရသည်၊ လိုဏ်ဂူထဲတွင် မရေမတွက်နိုင်သော မိစ္ဆာသားရဲများ ဝှက်ကွယ်နေသကဲ့သို့ပင်...။</p> <p>ဂျိချန်းဖန် ခေါင်းကို အနည်းငယ် လှည့်လိုက်သည်။</p> <p>သူသည် ကျန့်မိုရှေးဟောင်းလိုဏ်ဂူ ကို တည့်တည့်တွင် မြင်နေရသော်လည်း ချက်ချင်း လျှောက်မသွားသေးဘဲ၊ အနီးအနားရှိ မြူတိမ်တိုက်တစ်ခုဆီသို့ ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>“ဝှစ်.........”</p> <p>လူရိပ်တစ်ခုမှာ မြူထုအတွင်း လက်ခနဲ ပေါ်လာပြီး ပျောက်ကွယ်သွားပုံရသည်။</p> <p>“ဟင်..................” ရှောင်ပိုင်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ သူမသည် ဂျိချန်းဖန်၏ ဘေးသို့ သတိထားကာ တိုးကပ်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် ကြောက်လန့်နေမိဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကျန့်မိုရှေးဟောင်းလိုဏ်ဂူ အတွင်း၌ ဘာကို ချုပ်နှောင်ထားသည်ကို သူမ အသေအချာ သိရှိထားသည် မဟုတ်ပါလား...။</p> <p>“ဝှစ်.........”</p> <p>ဝေဝါးသော လူရိပ်တစ်ခုမှာ မြူထုအတွင်း တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာပြီး၊ ၎င်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် တိုးတိုးလေး ပြောနေသော အသံများ ပဲ့တင်ထပ်နေ၏ -</p> <p>“ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားကြ.........”</p> <p>“ဒီနေရာကနေ အခုချက်ချင်း ထွက်သွားကြ..................”</p> <p>၎င်းနှင့်အတူ ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် ဖြစ်နေသော မျက်နှာနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ် ဝိညာဉ်တစ်ခုမှာ ဂျိချန်းဖန်နှင့် ရှောင်ပိုင်တို့၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p>သူသည် ရှေးဟောင်း စုန်းမျိုးနွယ်စု ၏ ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် ဝေဝါးနေကာ အသက်ရှင်နေသောလူတစ်ယောက်နှင့် မတူပေ..................</p> <p>“မင်းက...” ရှောင်ပိုင်သည် သူမရှေ့မှ ကြောက်မက်ဖွယ် ဝိညာဉ်ကို ကြည့်ကာ အမူအရာမှာ ချက်ချင်း တောင့်ခဲသွားသည်။ သူမ အံ့အားသင့်စွာ အော်လိုက်မိသည် .....</p> <p>“မင်းက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းက သားရဲနတ်ဘုရား ကို နှိမ်နင်းဖို့ စုန်းမ လင်လုံ ရဲ့ နောက်ကို လိုက်ခဲ့တဲ့ ရှေးဟောင်း စုန်းမျိုးနွယ်စု ရဲ့ သူရဲကောင်း ခုနစ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ 'ကျားနက်'  လား..................”</p> <p>သူမသည် ရှေးဟောင်း စုန်းမျိုးနွယ်စုနှင့် တစ်ချိန်က အဆက်အသွယ် ရှိခဲ့ဖူးသည်။</p> <p>ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် သူမသည် ရှေးဟောင်း စုန်းမျိုးနွယ်စု၏ သမိုင်းအချို့ကို သိရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ရှေးဟောင်း စုန်းမျိုးနွယ်စု၏ သူရဲကောင်း ခုနစ်ယောက်၏ ရုပ်တုများကို ထိုမျိုးနွယ်စုအတွင်း၌ ပြသထားသဖြင့် သူမ မှတ်မိနေခြင်း ဖြစ်သည်...။</p> <p>သို့သော် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းက လူတစ်ယောက်နှင့် ဤကဲ့သို့ တွေ့ဆုံရလိမ့်မည်ဟု သူမ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ..................</p> <p>သူတို့အားလုံး သေကုန်ကြပြီ မဟုတ်လား.........</p> <p>'ကျားနက်' ဆိုသည့် နာမည် ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ထိုဝိညာဉ်၏ ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် ဖြစ်နေသော အမူအရာမှာ တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်သွားသည်။</p> <p>သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရုန်းကန်နေရဟန်အချို့ ပေါ်လာပြီး၊ ဂျိချန်းဖန်နှင့် ရှောင်ပိုင်တို့ကို ကြည့်ကာ နာကျင်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်</p> <p>“မြန်မြန်... ဒီနေရာကနေ အမြန်ထွက်သွားကြ.........”</p> <p>“ဒါက မင်းတို့ လာရမယ့် နေရာမဟုတ်ဘူး.........”</p> <p>“ဟူး.........” ၎င်းကို ကြားသော် ဂျိချန်းဖန် သက်ပြင်းအသာ ချလိုက်သည်။</p> <p>သူသည် သူ၏လက်ညှိုးဖြင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ညွှန်ပြလိုက်၏။</p> <p>မှိန်ပြပြ အပြာရောင် နတ်စွမ်းအား တစ်ခုမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်သွားပြီး၊ ဝိညာဉ် ကျားနက်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် စီးဝင်သွားကာ၊ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဖြစ်ပေါ်နေသော အရူးအမူးဖြစ်မှုများကို ခဏမျှ ဖိနှိပ်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>“မင်းက...” ဝိညာဉ် ကျားနက်သည် သူ၏ သတိစိတ်များကို ပြန်လည် ရရှိလာသည်။</p> <p>သူသည် ဂျိချန်းဖန်ကို အနည်းငယ် အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်မိသည်၊ တစ်ဖက်လူက နတ်စွမ်းအား တစ်ခုတည်းဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ပြင်းထန်သော စွမ်းအင် များကို ခဏမျှ နှိမ်နင်းပေးနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ..................</p> <p>ထိုသို့ တွေးမိသည်နှင့် ဝိညာဉ် ကျားနက်သည် ဂျိချန်းဖန်၏ အစွမ်းကို ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်......... ဤသူမှာ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုထက် များစွာ သာလွန်သော တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>“မင်းက ဒီက မိစ္ဆာကောင်တွေကို သတ်ဖို့ လာတာလား.........” ဝိညာဉ် ကျားနက် မေးလိုက်သည်။</p> <p>၎င်းကို ကြားသော် ဂျိချန်းဖန် ခေါင်းအသာ ခါလိုက်ပြီး ......... “ငါတို့က သွားကြည့်ရုံ သက်သက်ပါ” ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“သွားကြည့်ရုံ သက်သက်.........” ဝိညာဉ် ကျားနက်သည် ကျန့်မိုရှေးဟောင်းလိုဏ်ဂူ ဆီသို့ ပြန်လည် ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ရှုပ်ထွေးလှသော ခံစားချက်အချို့ ပေါ်လာသည်။</p> <p>မကြာမီမှာပင် သူသည် အကြည့်ကို လွှဲလိုက်ပြီး သူ့ရှေ့မှ လင်လုံ ကျောက်ရုပ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>ဝိညာဉ် ကျားနက်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အလွန်အမင်း ရိုသေလေးစားမှုများ ပေါ်လာသည်။ သူက ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည် ......... “မင်းတို့ အထဲကို ဝင်ကြည့်လို့ ရပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အထဲက ဘာကိုမှ မထိနဲ့၊ မဟုတ်ရင်တော့...”</p> <p>“အကယ်၍ အထဲက မိစ္ဆာကောင်သာ လွတ်သွားရင်၊ လောကကြီးတစ်ခုလုံး ဘေးဒုက္ခ အကြီးအကျယ် ကြုံရလိမ့်မယ်.........”</p> <p>ဝိညာဉ် ကျားနက်၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုအချို့ ပေါ်လာသည်။</p> <p>သူသည် ကျန့်မိုရှေးဟောင်းလိုဏ်ဂူ ဆီသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူ၏ မျက်လုံးအစုံတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။</p> <p>“ကောင်းပါပြီ။” ဂျိချန်းဖန် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p>ဝိညာဉ် ကျားနက်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို ထပ်ပြောရန် ကြိုးစားရင်း တွေဝေနေသော်လည်း၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်များမှာ ရုတ်တရက် ပြန်လည် သောင်းကျန်းလာပြန်သည်။</p> <p>ခဏချင်းမှာပင် အဆုံးမရှိသော နာကျင်မှုများမှာ သူ၏ နှလုံးသားထဲသို့ တိုးဝင်လာတော့သည်။</p> <p>“ဟားဟား......... ဟားဟားဟားဟားဟား.........”</p> <p>ဝိညာဉ် ကျားနက်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရူးသွပ်မှုအချို့ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>သူသည် မြူထုအတွင်းသို့ ချက်ချင်းပင် အရှိန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားတော့သည်၊ သူ၏ အမူအရာမှာ ပုံပျက်နေပြီး မျက်လုံးများတွင် နာကျင်မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။</p> <p>“သူ ဘာဖြစ်တာလဲ.........” ရှောင်ပိုင်က အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>သူမ မှတ်မိသလောက်ဆိုလျှင် ရှေးဟောင်း စုန်းမျိုးနွယ်စု မှာ လူသားတွေပဲ ဖြစ်သင့်တာ မဟုတ်လား.........</p> <p>ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ ကျားနက် က ဒီလောက်အကြာကြီး အသက်ရှင်နိုင်နေရတာလဲ..................</p> <p>စုန်းမ လင်လုံရဲ့ ခေတ်က လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းကျော်က ဆိုတာကို သိထားရမယ်..................</p> <p>တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရရင် ကျားနက်က အခုဆို အသက် တစ်သောင်းကျော်နေပြီလား.........</p> <p>သူ ဘယ်လိုလုပ်ခဲ့တာလဲ......... ပြီးတော့ ဘာလို့ ဒီလောက် ရူးသွပ်နေရတာလဲ.........</p> <p>၎င်းကို ကြားသော် ဂျိချန်းဖန်သည် ထွက်ခွာသွားသော ဝိညာဉ် ကျားနက်၏ ကျောပြင်ကို တွေးတောစွာ ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူက ......... “သူက လူသားတစ်ယောက် မဟုတ်တော့ဘူး။ ငါ မှန်းတာ မမှားဘူးဆိုရင်...” ဟု ပြောလိုက်သည် -</p> <p>“သူက သူ့ကိုယ်သူ ကြောက်မက်ဖွယ် ဝိညာဉ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲဖို့ အထူးစုန်းအတတ် တစ်ခုကို သုံးခဲ့တာပဲ ဖြစ်ရမယ်၊ ပြီးတော့ ထာဝရအသက် ရဖို့အတွက် ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ စွမ်းအင်တွေနဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်တာပဲ.........”</p> <p>ထာဝရအသက်......... ထာဝရအသက်.........</p> <p>သမိုင်းတစ်လျှောက်မှာ ဘယ်လောက်တောင် များပြားတဲ့ လူတွေက ဒီဒဏ္ဍာရီကို လိုက်စားခဲ့ကြသလဲ..................</p> <p>ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ ဘယ်သူမှ မအောင်မြင်ခဲ့ကြဘူး။</p> <p>လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင့်နှစ်ရာက ကျင်းယဲ့ နတ်ဆရာကြီး ဖြစ်ဖြစ်၊ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းက စုန်းမ လင်လုံ ဖြစ်ဖြစ် ......... သူတို့အားလုံး အချိန်ရဲ့ စေခိုင်းမှုအောက်မှာ နောက်ဆုံးတော့ အရှုံးပေးခဲ့ကြရတာပဲ...။</p> <p>ဝိညာဉ် ကျားနက်သည် အခြားနည်းလမ်းတစ်ခုဖြင့် ထာဝရအသက်ကို ရရှိခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏ တစ်ဘဝလုံးမှာ နာကျင်မှုများနှင့်သာ ပြည့်နှက်နေသည်၊ ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်များ၏ တိုက်စားမှုကို အမြဲတမ်း ခံစားနေရသည်၊ သူ၏ စိတ်ဓာတ်မှာ ဝေဝါးပြီး ရူးသွပ်နေသည်၊ လူရှင်တစ်ယောက်နှင့် လုံးဝ မတူတော့ပေ...။</p> <p>ဤကဲ့သို့သော ထာဝရအသက်မျိုးမှာ အမှန်စင်စစ် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှု တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။</p> <p>ဒီလောက် နာကျင်စွာ အသက်ရှင်နေမယ့်အစား၊ သေဆုံးသွားတာက ပိုကောင်းပါလိမ့်မည်။</p> <p>ဒါပေမဲ့... ဘယ်သူကများ သေခြင်းတရားကို ဒီလောက် အေးအေးဆေးဆေး ရင်ဆိုင်နိုင်မှာလဲ..................</p> <p>ခက်ခဲတယ်......... တကယ်ကို ခက်ခဲလွန်းတယ်.........</p> <p>ရှောင်ပိုင်၏ နှလုံးသားမှာ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။</p> <p>သူမသည် ထွက်ခွာသွားသော ဝိညာဉ် ကျားနက်၏ ကျောပြင်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေမိပြီး၊ သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် သနားစိတ်အချို့ ပေါ်လာသည်။</p> <p>“သူက သူကိုယ်တိုင် လူသားမဟုတ်တော့ဘူးဆိုတာကို သိလို့ ဒီနေရာကို စောင့်ရှောက်နေတာ ဖြစ်မှာပေါ့.........” ရှောင်ပိုင်က တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>၎င်းကို ကြားသော် ဂျိချန်းဖန် ခေါင်းအသာ ညိတ်လိုက်သည်။</p> <p>သူသည် ထိုကိစ္စကို အလွန်အမင်း အာရုံမစိုက်ဘဲ၊ သူ့ရှေ့မှ ကျန့်မိုရှေးဟောင်းလိုဏ်ဂူ ကိုသာ ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>ဂျိချန်းဖန်သည် တွေဝေမနေဘဲ အထဲသို့ လှမ်းဝင်လိုက်တော့သည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် သက်ပြင်းအသာ ချလိုက်၏။</p> <p>သူ၏ ကြည်လင်သော အသံမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအကြား ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။</p> <p>“ကျွန်တော် မေးပါရစေ၊ ဤလောကတွင် ထာဝရအသက် ဆိုသည်မှာ အမှန်တကယ် ရှိလား..................”</p> <p>သူ၏ စကားသံ ဆုံးသွားသည်နှင့်၊ အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်လေး၏ ဝတ်စုံမှာ လွင့်ပျံ့နေပြီး၊ သူ၏ ရပ်ဟန်မှာ မတ်မတ်ရှိလှကာ၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အစွမ်းထက်လှသော ဓားဆန္ဒများ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ တောက်ပလှသော စိမ်းမြမြ အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်.........</p> <p>ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ရှောင်ပိုင် အနည်းငယ် မှင်တက်သွားသည်။</p> <p>သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မက်မွန်ပွင့်မျက်လုံးလေးများမှာ သူမရှေ့မှ အဖြူရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်လေးကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေမိတော့သည်...။</p> <p>ထာဝရအသက်......... ထာဝရအသက်.........</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save