Book List

<h2 style="text-align:center">အခန်း (၁၉၇)</h2> <h2 style="text-align:center">နက်နဲလှသော ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်းနှင့်</h2> <h2 style="text-align:center">ရှောင်ပိုင်၏ တုန်လှုပ်မှု</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <p> </p> <p>ဂိုဏ်းသခင် အာဏာလွှဲပြောင်းပွဲ အခမ်းအနား ကျင်းပရန် နှစ်လပင် မလိုတော့ပေ။ ထို့ကြောင့် ဂျိချန်းဖန်သည် အလောတကြီး ပြန်မသွားဘဲ ရှောင်ပိုင်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ခရီးတစ်လျှောက် အေးအေးလူလူပင် ပြန်လာခဲ့သည်။</p> <p>မျှော်စင်တောင်တန်းမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် သူတို့သည် တောင်စမ်းချောင်းများတစ်လျှောက် လှည့်လည်ခဲ့ကြပြီး ရှေးဟောင်းစုန်းနွယ်စု၏ မျိုးနွယ်စုခွဲတစ်ခုရှိရာသို့ပင် ဝင်ရောက်လေ့လာခဲ့ကြသေးသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း... အချိန်ဟူသည်မှာ မည်သူ့ကိုမျှ မစောင့်ပေ။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် နှစ်ပေါင်းသုံးရာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။</p> <p>ရှောင်ပိုင် သိကျွမ်းခဲ့သော စုန်းမျိုးနွယ်စုမှ မိတ်ဆွေများအားလုံး ကွယ်လွန်သွားကြပြီဖြစ်သည်။ သူတို့၏ သက်တမ်းမှာ နှစ်ပေါင်းရာဂဏန်းမျှသာ ရှည်ကြာသောကြောင့် သူတို့သည် ဤလောကထဲသို့ လာရောက်ခဲ့ကြပြီးနောက် တိတ်ဆိတ်စွာပင် ဘဝဇာတ်သိမ်းသွားခဲ့ကြလေသည်။</p> <p>ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ရှောင်ပိုင်သည် ဂျိချန်းဖန်၏ ဘေး၌ရပ်ရင်း အောက်ဘက်မှ စုန်းနွယ်စု ကျေးရွာလေးကို ငေးကြည့်နေမိသည်။ သူမ၏ ရင်ထဲတွင် ထူးဆန်းသော ဝမ်းနည်းမှုတစ်ခု တိုးဝင်လာ၏။</p> <p>"ရာစုနှစ် သုံးခု အတွင်းမှာပဲ... ဒီလောကထဲမှာ ငါသိတဲ့သူ တစ်ယောက်မှ မကျန်တော့ဘူးလား" သူမ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းသုံးရာက မိတ်ဆွေများမှာ ယခုဆိုလျှင် မြေစာပင် ဖြစ်နေကြပြီ။</p> <p>ဂျိချန်းဖန်ကတော့ ရှေ့မှ မြင်ကွင်းအားလုံးကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်နေသည်။ နွေဦးလေပြေက သက်ရှိတို့ကို ရှင်သန်စေသကဲ့သို့ ခေတ်သစ်တစ်ခုမှာလည်း မလွဲမသွေ စတင်လာမည်ဖြစ်သည်။</p> <p>ဆောင်းဦးလေကြောင့် သစ်ရွက်များ ကြွေလွင့်ရသကဲ့သို့ ခေတ်တစ်ခုမှာလည်း မလွဲမသွေ ဘဝဇာတ်သိမ်းရမည်သာ။</p> <p>ရှောင်ပိုင်က သူမ၏ တစ်ဦးတည်းသော မိတ်ဆွေဖြစ်သူ ဂျိချန်းဖန်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး တိုးညှင်းစွာ မေးလိုက်သည်။ "မင်းကကော ငါ့ဘေးမှာ ဘယ်လောက်ကြာကြာ နေပေးနိုင်မှာလဲ"</p> <p>ဂျိချန်းဖန် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ခပ်ဖွဖွချလိုက်ပြီး ခိုင်မာသော အကြည့်တို့ဖြင့် ပြန်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"စိတ်မပူပါနဲ့... ဒီလောကမှာ ထာဝရရှင်သန်ခြင်း မရှိဘူးဆိုရင်တောင်... ငါ ရောက်လာပြီပဲ။ မင်းအတွက် ထာဝရရှင်သန်ခြင်းကို ငါ ဖန်တီးပေးမယ်။ အခုကစပြီး မင်း တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်တော့ဘူး၊ ငါ မင်းဘေးမှာ ရှိနေပေးမယ်"</p> <p>လောကတွင် မူလက လမ်းဟူသည် မရှိပါ။ လူများစွာ လျှောက်လှမ်းကြသောအခါမှ လမ်းဟူသည် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>သူ၊ ဂျိချန်းဖန်သည် ထာဝရရှင်သန်ခြင်း လမ်းစဉ်ကို ဖန်တီးသူ ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး ဤခေတ်ကြီးကို "ချန်ရှန်း" (ထာဝရရှင်သန်ခြင်း) ခေတ်ဟု အမည်ပေးမည်ဖြစ်သည်။</p> <p>"သွားကြစို့" ရှောင်ပိုင်က သာယာစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ဂျိချန်းဖန်၏ ဘေးသို့ လာကာ အသာအယာ ဖက်လိုက်သည်။</p> <p>မနေ့ညကစပြီး ဂျိချန်းဖန်နှင့် သူမ၏ ဆက်ဆံရေးမှာ အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့သည်။ သူငယ်ချင်းလား........... ထိုထက်မကတော့။ ချစ်သူလား........... ထိုအဆင့်ထိတော့ မရောက်သေး။ "ညီအစ်ကို" ဆိုသည့် စကားလုံးကသာ သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးကို အကောင်းဆုံး အကျဉ်းချုပ်နိုင်မည် ထင်သည်။</p> <p>ဂျိချန်းဖန်က ရှောင်ပိုင်ကို အသာအယာ ပွေ့ဖက်လိုက်ပြီး လက်တစ်ချက် ဝေ့ယမ်းကာ 'ဟုန်လူ ဓားနတ်ဘုရား' ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။ ရဲရဲတောက်နေသော ဓားရောင်ခြည်က သူတို့နှစ်ဦးကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ မြားတစ်စင်းကဲ့သို့ ထိုးတက်သွားလေတော့သည်။</p> <p>...</p> <p>ဂျိချန်းဖန်နှင့် ရှောင်ပိုင်တို့ ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်းသို့ ပြန်ရောက်လာသောအခါ တစ်လခန့် ကုန်ဆုံးသွားပြီဖြစ်သည်။ ယခုဆိုလျှင် အာဏာလွှဲပြောင်းပွဲ အခမ်းအနားကျင်းပရန် တစ်လခန့်သာ လိုတော့သည်။</p> <p>နတ်ဘုရားနယ်မြေအတွင်းရှိ အထက်လမ်းဂိုဏ်းအားလုံးမှာ ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်းထံမှ သတင်းစကားကို လက်ခံရရှိထားကြပြီး သူတို့၏ ထူးချွန်သော တပည့်များကို ဦးဆောင်ကာ ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်းသို့ ဦးတည်လာနေကြပြီဖြစ်သည်။ ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း၏ နောက်ထပ် ဂိုဏ်းသခင်သစ် ပေါ်ထွက်လာခြင်းကို သက်သေအဖြစ် ကြည့်ရှုရန် ပြင်ဆင်နေကြခြင်းပင်။</p> <p>"ရှူးးး....."</p> <p>တောက်ပသော ဓားရောင်ခြည်တစ်ခု လျှပ်ခနဲ ပေါ်လာပြီး ထုံထျန်းတောင်ထိပ်၏ ခြေရင်းသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းသက်လိုက်သည်။ ဂျိချန်းဖန်သည် မူလက ရှောင်ပိုင်ကို ထိုက်ကျူးတောင်ထိပ်သို့ ခေါ်သွားရန် စိတ်ကူးထားသော်လည်း လျိုဝေနှင့် လေးမြီးမြေခွေးတို့မှာ ထုံထျန်းတောင်ထိပ်တွင် ရှိနေသောကြောင့် ရှောင်ပိုင်ကိုပါ ဤနေရာသို့ တိုက်ရိုက်ခေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ထို့အပြင် ဂိုဏ်းသခင်ကိုလည်း နှုတ်ဆက်ရန် လိုအပ်သည် မဟုတ်လား။</p> <p>"စီနီယာအကို ဂျိ ကို ဂါရဝပြုပါတယ်..........."</p> <p>ထုံထျန်းတောင်ထိပ်ရှိ တပည့်များမှာ ဂျိချန်းဖန်ကို မြင်သည်နှင့် သူတို့၏ အလုပ်များကို ရပ်တန့်ကာ ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်ကြသည်။</p> <p>"အင်း..." ဂျိချန်းဖန်က ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ တပည့်များကတော့ ဂျိချန်းဖန်၏ ဘေးမှ ရှောင်ပိုင်ကို ကြည့်ကာ သူမမှာ မည်သူဖြစ်ကြောင်း စပ်စုလိုသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။</p> <p>ဂျိချန်းဖန်က ရှောင်ပိုင်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ယူကျင်းခန်းမသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။ တိမ်ပင်လယ်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး သက်တန့်တံတားပေါ်သို့ တက်ခါနီးတွင်...</p> <p>"ဝေါင်းးး....."</p> <p>သက်တန့်တံတားအောက်ရှိ နက်ရှိုင်းသော ရေကန်ထဲမှ နက်ရှိုင်းသော ဟိန်းသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>"ဘုန်း..........."</p> <p>ရုတ်တရက် ရေကန်ကြီး ပေါက်ကွဲထွက်လာသကဲ့သို့ ရေစက်ရေပေါက်များ လွင့်စင်သွားပြီး တံတားဘေးတွင် ဧရာမ သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင် ပေါ်လာသည်။ ၎င်းတွင် နဂါးခေါင်း၊ ခြင်္သေ့ကိုယ်ထည်ရှိပြီး တစ်ကိုယ်လုံး အကြေးခွံများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အစွယ်နှစ်ချောင်းနှင့်အတူ အားလုံးကို ဖိအားပေးနိုင်သော အသွင်ရှိသည်။</p> <p>၎င်းမှာ ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း၏ နတ်ဘုရားသားရဲ 'ကီရင်' ပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ အကြည့်မှာ ဂျိချန်းဖန်၏ ဘေးရှိ ရှောင်ပိုင်ပေါ်တွင် ကျရောက်နေပြီး အင်အားကြီးမားသော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသောကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တပည့်များမှာ အံ့အားသင့်ကာ ဆုတ်ခွာသွားကြရသည်။</p> <p>"နတ်ဘုရားသားရဲကြီး စိတ်ဆိုးနေတာလား"</p> <p>"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ"</p> <p>တပည့်များ မသိသည်မှာ နတ်ဘုရားသားရဲကြီးမှာ စိတ်ဆိုးနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ထူးခြားသော စွမ်းအင်တစ်ခုကို ခံစားမိသောကြောင့် စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့် ထွက်ကြည့်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။</p> <p>"ဟယ်လို......" ရှောင်ပိုင်က ပြုံးလျက် နတ်ဘုရားသားရဲကြီးကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p>"ဝေါင်း..........." နတ်ဘုရားသားရဲကြီးက တိုးညှင်းစွာ တစ်ချက်ဟိန်းလိုက်ပြီးနောက် ရေကန်နက်ကြီးထဲသို့ ပြန်လည် ဆင်းသက်သွားလေတော့သည်။</p> <p>ထိုသတ္တဝါကြီး ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ရှောင်ပိုင်က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "မင်းတို့ ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ ကီရင်က လည်ချောင်းထဲက အရိုးကို မချေဖျက်ရသေးဘူးလား" (မှတ်ချက်   သားရဲများ လူစကားပြောနိုင်ရန် လည်ချောင်းရှိ အရိုးကို ကျင့်စဉ်ဖြင့် ချေဖျက်ရသည်ကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။)</p> <p>"ငါလည်း မသိဘူး" ဂျိချန်းဖန်က ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ သူမှတ်မိသလောက်တော့ ဤကမ္ဘာရှိ မြေခွေးနွယ်စုမှအပ ကျန်သည့် နတ်ဘုရားသားရဲများနှင့် မိစ္ဆာသားရဲများမှာ လူစကား မပြောနိုင်ကြချေ။</p> <p> ထို့အပြင် လူအသွင်သို့လည်း မပြောင်းလဲနိုင်ကြပေ။</p> <p>ရှောင်ပိုင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "အားတဲ့အချိန်ကျရင် အဲဒီအရိုးကို ဘယ်လိုချေဖျက်ရမလဲဆိုတာ ငါ သင်ပေးလိုက်မယ်" ဟု ဆိုသည်။</p> <p>သူတို့ ဆက်လက်လျှောက်လှမ်းရန် ပြင်လိုက်စဉ် ရှေ့မှ ရင်းနှီးသော ပုံရိပ်တစ်ခု အရှိန်အဝါဖြင့် ချဉ်းကပ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အစိမ်းရင့်ရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော တောက်ရွှမ်း ဖြစ်သည်။</p> <p>"ဂိုဏ်းသခင်လောင်း ဂျိချန်းဖန်၊ မင်း နောက်ဆုံးတော့ ပြန်ရောက်လာပြီပဲ"</p> <p>တောက်ရွှမ်းသည် ဂျိချန်းဖန်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အခြေအနေကို အကြမ်းဖျင်း နားလည်သွားသည်။</p> <p>သူသည် နတ်ဘုရားသားရဲကြီး၏ အရှိန်အဝါကြောင့် တပည့်တစ်ယောက်ယောက်ကများ စော်ကားမိသလားဟု ထင်ကာ ထွက်လာခြင်းပင်။</p> <p>"ဂိုဏ်းသခင် စီနီယာဦးလေး..." ဂျိချန်းဖန်က အရိုအသေပြုလိုက်သည်။</p> <p>"အင်း... ယူကျင်းခန်းမထဲမှာပဲ စကားပြောကြတာပေါ့" တောက်ရွှမ်းက ဂျိချန်းဖန်၏ ဘေးမှ ရှောင်ပိုင်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ရှောင်ပိုင်၏ လှပသော မျက်ဝန်းများမှာ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွား၏။</p> <p>သူမသည် ရှေ့မှ တာအိုသခင်ကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။</p> <p>ထိုက်ကျင်း အဆင့်လား........... နောက်ထပ် ထိုက်ကျင်း တစ်ယောက်ပါလား...........</p> <p> </p> <p style="text-align:center">***</p> <p> </p>


Save