Book List

<h2 style="text-align: center;">(သွေးနဂါးလုံချန်)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဘာသာပြန်သူ - အနှောင်အဖွဲ့ကင်းမဲ့သူ</h2> <h2 style="text-align: center;">(စာစဉ် - ၁၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">အပိုင်း ၁၂၁</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ယန်ယွန်ထျန်း သည် လုံချန်၏ခွန်အားကို ယခင်က ကြားဖူးထားသော်လည်း ကိုယ်တိုင်မမြင်တွေ့ခဲ့ရပေ။ ယခုအချိန်တွင် လုံချန်က အနီရောင်ဝတ်ရုံဝတ်လူကို အသာအယာကိုင်တွယ်နေကြောင်း မြင်လိုက်ရာ သူ့စိတ်ထဲ၌ အပြည့်အဝယုံကြည်သွားခဲ့တော့သည်။</p> <p> </p> <p>“အဖေ…”</p> <p>ယန်ဘိုးဘေးအိုကြီး၏ မျက်နှာပေါ်မှ အံ့ဩမှုနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မြင်လိုက်သည့်အခိုက် ယန်ယွန်ထျန်း သည်လည်း ထပ်တူပင် ခံစားမိလိုက်သည်။</p> <p>ထို့နောက် တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် ယန်ဘိုးဘေးကြီး၏နံဘေးတွင် ရပ်နေရင်း လုံချန်က အနီရောင်ဝတ်ရုံဝတ်လူအား အလွယ်တကူ ကိုင်တွယ်နေသည်ကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ယန်ဘိုးဘေးကြီးလည်း စိတ်ထဲမှာ မေးခွန်းများစွာ ရှိနေ၏။ သို့သော်လည်း ဘာမှ မပြောခဲ့ချေ။ သူ မြင်တွေ့လိုသည့်အရာက သူ၏မြေးဖြစ်သူ မည်မျှသန်မာလာသည်ကိုပင်။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင် ဤနေရာက သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း၏ နယ်မြေဖြစ်ခဲ့သည်။ အနီရောင်ဝတ်ရုံဝတ်လူက ယန်ဘိုးဘေး၏ တည်နေရာကို သိသွားပြီဖြစ်ရာ လုံချန်လည်း ထပ်ပြီးအချိန်ဆွဲနေလို့မရတော့မှန်း သိလိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ လိုအပ်သော အချက်အလက်အားလုံးကို မေးမြန်းပြီးပါက အမြန်ဆုံးထွက်ခွာသွားခြင်းက အကောင်းဆုံးပင်။</p> <p> </p> <p>လက်ရှိတွင် အနီရောင်ဝတ်ရုံဝတ်လူက လုံချန်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်၌ ရှိနေသည်၊ ၎င်းက ထွက်ပြေးရန် နည်းလမ်း မရှိတော့ချေ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လုံချန်က လင်းဝူမိသားစု၏အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်းပါ သိလိုက်ချိန်တွင် သူ့လုပ်ရပ်က သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းအတွက် ပြဿနာများ ဖြစ်လာနိုင်ချေများသည်ကို တွေးပြီး ကြောက်ရွံ့နေခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>“လှည့်ကွက်တွေသုံးဖို့မကြိုးစားနဲ့။ ငါ မေးတာကို အကုန် တစ်ခုမကျန် ဖြေရမယ်။ လိမ်ရင် မင်းရဲ့ ခြေလက်တစ်ဖက်စီကို ရိုက်ချိုးပစ်မယ်။ ကြောကြည့်စမ်း...  မင်းမှာ ခြေလက်ဘယ်နှစ်ဖက်ရှိလဲ...”</p> <p>လုံချန်က အနီရောင်ဝတ်ရုံဝတ်လူ ရှေ့၌ ရပ်ရင်း အေးစက်စက် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ပြောပါ့မယ်၊ မလိမ်ပဲ အမှန်တိုင်း ပြောပါ့မယ်။ အရှင် သိချင်တာမေးပါ...”</p> <p>လုံချန်က ငယ်ရွယ်သော်လည်း စကားနှင့် အကြည့်ကပင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုအပြည့်ဖြစ်နေလေရာ အနီရောင်ဝတ်လူ လည်း ထိတ်လန့်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပြီ...”</p> <p>လုံချန်က ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်၏ “ပထမမေးခွန်း...၊  သွေးယဇ်ပူဇော်ပွဲ ကို ဘယ်အချိန်မှာ ကျင်းပမလဲ” လုံချန်၏အဓိက ရည်ရွယ်ချက်က သွေးယဇ်ပူဇော်ပွဲသို့ တိတ်တဆိတ်ခိုးဝင်ရန်ပင်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အနီရောင်ဝတ်လူက ပထမအေးခွန်းအတွက် အံ့ဩသွားခြင်း မရှိချေ။</p> <p>သို့သော် ဤအချက်အလက်က သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း၏အဖွဲ့ဝင်များသာ သိရှိထားသည် မဟုတ်ပါ။ သူက ချက်ချင်း ဖြေလိုက်၏...</p> <p>“သွေးယဇ်ပူဇော်ပွဲက မနက်ဖြန်မှာ ကျင်းပမှာပါ...”</p> <p>“ဘယ်အချိန်လဲ... ”</p> <p>လုံချန် အတိအကျ သိချင်နေမှာလည်း အချိန် ပင်။</p> <p> </p> <p>လုံချန်၏ လူသတ်လိုစိတ်ပြည့်နေသော အကြည့်ကို မြင်လိုက်သည့်အခါ အနီရောင်ဝတ်လူဟာ ကြောက်လန့်သွားခဲ့သည်...“မနက်ဖြန်ည သန်းခေါင်ယံမှာပါ။ အဲဒီအချိန်မှာ ယင်ချီ အများဆုံး စုစည်းလို့ပဲ။ သွေးယဇ်ပူဇော်ပွဲကျင်းပဖို့ အသင့်တော်ဆုံး အချိန်လို့ သတ်မှတ်ထားတယ်...”</p> <p> </p> <p>“ညသန်းခေါင်ယံလား ။ အချိန်သိပ်မကျန်တော့ဘူး ထင်တယ်..” လုံချန်က အတွေးနက်သွားပြီး ချက်ချင်း ပြန်မပြောအားပေ။ အနီရောင်ဝတ်ရုံဝတ်လူက တုန်ယီနေသောအသံဖြင့် မေးခဲ့သည်...“အရှင်! ငါ အားလုံး ပြောပြပြီးရင် ငါ့ကို လွှတ်ပေးမှာလား...”</p> <p> </p> <p>“မင်းရဲ့ အဖြေတွေက ငါ့ကို ကျေနပ်မှုရှိမရှိ အပေါ်မူတည်တယ်။ မင်း လိမ်ညာပြီး တစ်ခုခုဖုံးကွယ်ထားရင် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ သေခြင်းမျိုးနဲ့ သေရလိမ့်မယ်...” လုံချန်၏အသံက အေးဆေးတည်ငြိမ်နေသော်လည်းပဲ အနီရောင်ဝတ်ရုံဝတ်လူ အတွက်တော့ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် ယန်ဘိုးဘေးကြီးနှင့်  ယန်ယွန်ထျန်း တို့လည်း တစ်နေ့တစ်ခြား ရင့်ကျက်လာသည့် လုံချန်ကို လှမ်းကြည့်ရင်း နှစ်ယောက်သား အကြည့်ချင်းဖလှယ်ကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပါတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ချန်အာ လင်းဝူမိသားစုကို ဝင်ပြီးတဲ့နောက်မှာ သူ့ရဲ့ ခွန်အားရော စရိုက်ရော အများကြီး ရင့်ကျက်လာတယ်နော်...” ဤမြင်ကွင်းက  ယန်လင်းချင်ကို ကယ်တင်ရန်အတွက် လုံချန်အပေါ် မျှော်လင့်ချက်အချို့ ရှိလာစေသည်။</p> <p> </p> <p>“သူ အောင်မြင်နိုင်မယ်ထင်တယ်…”</p> <p>ဤအချိန်တွင် လုံချန်က ဒုတိယမြောက် မေးခွန်းကို မေးနေလေသည်။</p> <p>“ပွဲက နတ်ဆိုးနန်းတော်ရဲ့ဘယ်နေရာမှာ ကျင်းပမှာလဲ...” နတ်ဆိုးနန်းတော်သည် သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း၏ အခြေစိုက်စခန်း ပင်။</p> <p> </p> <p>သူ ရိုးရိုးသားသား ဖြေပေးလျှင် လွှတ်ပေးမည်ဟု လုံချန်က ပြောထားသောကြောင့် အနီရောင်ဝတ်ရုံဝတ်လူဟာ တရားမျှတသည့် လေထုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သူက တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ရိုးရိုးသားသား ဖြေလိုက်ပါသည်... “ငါတို့ သွေးဝိညာဉ်နတ်ဆိုးနန်းတော်မှာ မြေအောက်မြို့တော်တစ်ခု ရှိတယ်။ သွေးယဇ်ပူဇော်ပွဲကို အဲဒီမှာ ကျင်းပမှာပါ... အရှင်။ ပြောရရင်တော့ မြေအောက်မြို့တော်က အမြဲတမ်းလိုလို ပိတ်ထားတာ။ သွေးယဇ်ပူဇော်ပွဲ ကျင်းပမယ့်အချိန်ရောက်မှပဲ ဂိုဏ်းသားတွေ ဝင်ခွင့်ရကြတယ်...”</p> <p>အနီရောင်ဝတ်ရုံဝတ်လူ ဖြေဆိုခဲ့သည့် မေးခွန်းများက သာမန်ဂိုဏ်းသားတိုင်းပင် သိထားကြသည့်အရာများပင်။ ထို့ကြောင့် ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ဆီကနေ အပြစ်ပေးခံရမည်ကို ကြောက်ရွံ့မနေခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>“မြေအောက်မြို့တော်မှာလား...”</p> <p>ယခုအချိန် ထွက်သွားပါက အချိန်မီ ရောက်နိုင်ပါသေးသည်။</p> <p>“နောက်တစ်ခု ထပ်မေးမယ်။ ရိုးရိုးသားသား ဖြေရမယ်...”</p> <p>လုံချန်က အနီရောင်ဝတ်လူ၏နဖူးအလယ်ရှိ သွေးနီအစက်ကို ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည် “မင်းတို့ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း က ဂိုဏ်းသားတွေကို ဘယ်လို ခွဲခြားသတ်မှတ်ထားသလဲ”</p> <p>“အရှင်က သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းထဲ ခိုးဝင်ချင်တာလား” အနီရောင်ဝတ်လူလည်း အံ့ဩသွားပါသည်။</p> <p>“မင်း ဒီလက်မောင်းကို မလိုချင်တော့ဘူးလား” လုံချန်က အေးစက်စက် ကြိမ်းမောင်းလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ပြောပါ့မယ်...”</p> <p>အနီရောင်ဝတ်လူက အချိန်မဖြုန်းသင့်ကြောင်း သိပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိသွားသည် “ဒီကောင်လေး သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းထဲကို ခိုးဝင်နိုင်ရင်တောင် ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်နဲ့ အစောင့်အရှောက်အကြီးအကဲငါးယောက်က သူ့ကို ကိုင်တွယ်နိုင်မှာပဲ။ ဒါကို ပြောပြလိုက်ရင် သူ့ကိုတောင် ဖယ်ရှားနိုင်သေးတယ်”</p> <p>ထိုအတိုင်း ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီးနောက်မှာ သူက ချက်ချင်း ဖြေလိုက်ပါသည် “ငါတို့ ဂိုဏ်းသားတွေ အားလုံး နဖူးအလယ်မှာ သွေးအမှတ်အသား ရှိပါတယ်။ အဲဒါကို သွေးတံဆိပ်လို့ ခေါ်နိုင်တယ်။ မင်းရဲ့ နဖူးအလယ်မှာလဲ သွေးနီအစက်ရှိနေတာ ငါတွေ့မိတယ်။ ဒါကြောင့် သွေးတံဆိပ် မလိုပဲ ဝင်နိုင်ပါတယ်။ နောက်တစ်ခုက ငါတို့မှာ သွေးတံဆိပ်ပြားလည်းရှိသေးတယ်။ ဂိုဏ်းဝင်တွေ ဟုတ်မဟုတ် အဲဒါနဲ့ ခွဲခြားသေးတယ်..”</p> <p> </p> <p>“သွေးတံဆိပ်ပြားလား...။ ငါ့ကို ပြစမ်း..”</p> <p> </p> <p>အနီရောင်ဝတ်လူက သူ့သိုလှောင်အိတ်ထဲကနေ သွေးတံဆိပ်ပြား နှစ်ခု ထုတ်ပြီး တစ်ခုကို လုံချန်အား ပေးလိုက်ပါသည်။ လုံချန်က ယူပြီး ကြည့်လိုက်ရာ ရှေ့ခြမ်း ထူးဆန်းသောပုံသဏ္ဍာန်တစ်ခုရှိပြီး နောက်ဖက်ခြမ်းမှာ နာမည်တစ်ခု ရေးထိုးထားခဲ့သည်..”အစောင့်အရှောက် ကျိုးတိုင်” ဟူ၍ပင် ။</p> <p>“မင်းနာမည် ကျိုးတိုင်လား..”</p> <p>အနီရောင်ဝတ်လူက ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်ပြီး ကျန်သွေးတံဆိပ်ပြားကို ထပ်ပေးပါသည် “အရှင်...၊ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း မှာ ဂိုဏ်းဝင် ထောင်ချီ ရှိပါတယ်။ ငါ့လက်အောက်မှာ တာဝန်ယူထားတဲ့ လူ တစ်ရာလောက်ရှိတယ်။ ဒီလက်မှတ်ပိုင်ရှင်က ငါ့ကို စော်ကားလို့ တိတ်တဆိတ် သတ်ပစ်လိုက်တာ။ ဘယ်သူမှ မသိသေးဘူး။ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းထဲ ဝင်ချင်ရင် သူ့ အထောက်အထားကို သုံးနိုင်ပါတယ်။ သေချာပေါက် ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ပါဘူး...”</p> <p> </p> <p>လုံချန်က တံဆိပ်ပြားကို လှန်ကြည့်လိုက်ရာ “ဂိုဏ်းသား ဟွမ်တျန်” ဟူ၍ ရေးသားထားသည်ကို တွေ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>လုံချန်က ဘာမှမပြောသေးဘဲ သွေးတံဆိပ်ပြားကိုသာ စစ်ဆေးကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။ သူ တိတ်ဆိတ်နေသောကြောင့် အနီရောင်ဝတ်လူက စိုးရိမ်လာပြီး ဂရုတစိုက် ပြောလိုက်ပါသည် “အရှင်...၊ ငါ သိတာမှန်သမျှကို ပြောပြီးပါပြီ။ သွေးတံဆိပ်လဲ ပေးထားပါတယ်။ အရှင့်ကို ဂိုဏ်းထဲဝင်လို့ရအောင်အထောက်အထားပါ စီစဉ်ပေးလိုက်တယ်။ ကျေနပ်မှုရှိရဲ့လား သိပါရစေ။ ငါ ဒီနေရာက ထွက်သွားပြီးတာနဲ့ ယန်လင်မြို့ကနေ ချက်ချင်း ထွက်သွားမှာပါ။  ဘယ်တော့မှ ပြန်မလာတော့ပါဘူး၊ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းနဲ့ ဘာဆက်ဆံရေး မရှိတော့ပါဘူးလို့ ကတိပေးနိုင်တယ်”</p> <p>“ဟုတ်လား...”</p> <p>လုံချန်က ညင်သာစွာ ရယ်ပြီး သွေးတံဆိပ်ပြားကို သိမ်းလိုက်ပါသည်။ အနီရောင်ဝတ်လူကို ပြုံးပြရင်း ပြောလိုက်သည် “အလျင်စလို မလုပ်ပါနဲ့။ အချိန်ရောက်ရင် လွှတ်ပေးမယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်ခါ ထပ်မေးချင်သေးတယ်။ ဒီအတောအတွင်းမှာ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း က ဖမ်းဆီးထားတဲ့ မိန်းမပျိုလေးတွေကို ဘယ်နေရာမှာထားသလဲ။ နေရာနဲ့ သွားလို့ရတဲ့ လမ်းကြောင်းကို တစ်ခါတည်း ပြောပြ။ ပြီးရင် ထွက်သွားလို့ ရတယ်”</p> <p>“အရှင် ၊ ဒါ… ဒါတော့ ငါ တကယ် မသိပါဘူး။ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်က အစီအစဉ်တွေ ပျက်မှာစိုးလို့ အရမ်းဂရုစိုက်ထားတယ်။ ဒီအကြောင်းကို သူပဲ သိမှာပါ” ဤမေးခွန်းကို ကြားလိုက်သည့်အခါ အနီရောင်ဝတ်လူ၏မျက်နှာက ဖြူဖျော့သွားပြီး စိုးရိမ်စွာ ဖြေပါသည်။</p> <p> </p> <p>“မင်းကြည့်ရတာ ကျန်တဲ့ လက်မောင်းတစ်ဖက်ကို မလိုချင်တော့ဘူးထင်တယ်...” လုံချန်၏မျက်နှာက အေးစက်ခက်ထန်လာပါတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“မဟုတ်ပါဘူး၊ ငါ တကယ် မသိတာပါ။ မြေအောက်မြို့တော်ထဲမှာ ရှိတယ်ဆိုတာပဲ သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မြို့တော်က အရမ်းကြီးသလို အရမ်းလဲကျယ်ပြန့်တယ်။ အဓိကအဖွဲ့ဝင်တွေကလွဲလို့ ကျန်တဲ့သူတွေက ဘယ်နေရာမှန်း မသိနိုင်ဘူး”</p> <p>လုံချန်၏မျက်လုံးထဲမှ အေးစက်စက် အကြည့်ကို မြင်လိုက်ရာ အနီရောင်ဝတ်လူက တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယီနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လုံချန်က အေးစက်စက် ရယ်လိုက်ပြီး အနီရောင်ဝတ်လူ သတိမထားမိခင်မှာပဲ လှုပ်ရှားလိုက်ပါသည်။ သို့သော် သူ့ ပစ်မှတ်က လက်မောင်းတစ်ဖက် မဟုတ်။ အနီရောင်ဝတ်လူ၏ ဦးခေါင်းကိုပါ။ လက်ဖဝါးတစ်ချက်တည်းဖြင့် ရိုက်ချပြီး သတ်ပစ်လိုက်တော့သည်။</p> <p>သူ သေသွားသည်အထိ အနီရောင်ဝတ်လူဟာ လုံချန်က မည်သည်ကြောင့် ကတိမတည်ဘဲ သတ်လိုက်သည့် အကြောင်းအရင်းကို နားလည်မသွားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>“ချန်အာ၊ ဘာကြောင့် သတ်လိုက်တာလဲ..”</p> <p>ယန်ဘိုးဘေးကြီးနှင့် ယန်ယွန်ထျန်း တို့နှစ်ယောက်စလုံးလည်း အံ့ဩသွားသည်။</p> <p> </p> <p>လုံချန်က အနီရောင်ဝတ်လူ၏ အလောင်းကို သိုလှောင်အိတ်ထဲ ထည့်ပြီး အခန်းတစ်ဝိုက်ကို ရှင်းလင်းကာ ခြေရာလက်ရာမကျန်အောင် လုပ်လိုက်ပါသည်။</p> <p>“​တစ်ယောက်ယောက် ဒီအခန်းဖက်ကို ဦးတည်ပြီး လာနေတယ်။ ဒီနေရာမှာ အချိန်ကြာကြာနေဖို့က အဆင်မပြေနိုင်တော့ဘူး။ အဘိုး၊ လုံခြုံတဲ့ နေရာတစ်ခု ရှာပြီးတော့မှ အစီအစဉ်တွေကို ဆက်ပြီးဆွေးနွေးကြတာပေါ့”</p> <p>ထို့နောက်တွင် လုံချန်၏ ဦးဆောင်မှုအောက်၌ သုံးယောက်သား မြို့အပြင်ဖက် တောအုပ်တစ်ခုသို့ ရောက်လာခဲ့ကြသည်။ ဤနေရာက သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းနှင့်တော့ သိပ်မဝေးလှပေ၊ သို့သော် အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုထိ ပုန်းကွယ်နေနိုင်သောနေရာတစ်ခု ဖြစ်လေသည်။</p> <p>“အဘိုး၊ ဒုတိယဦးလေး၊ ငါ မေးခဲ့တဲ့ အရာတွေကို နှစ်ယောက်စလုံးလည်း ကြားပြီးပြီ။ ဒီနေရာမှာ ခဏတော့နေကြဦး။ ငါ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းက လူ တစ်ယောက်နှစ်ယောက်လောက်ကို ဖမ်းပြီး အချက်အလက်တွေ မှန်ကန်မှု အတည်ပြုလိုက်မယ်။ ပြီးတာနဲ့ သွေးနတ်ဆိုးနန်းတော်ထဲကို ဝင်ပြီး လင်းချင်ကို ကယ်လာခဲ့မယ်...”</p> <p>“မရဘူး..” ယန်ယွန်ထျန်း က စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် အော်ဟစ်၍တားဆီးလိုက်သည် “ချန်အာ၊ သွေးနတ်ဆိုးနန်းတော်က အရမ်း အန္တရာယ်များတယ်။ တစ်ယောက်တည်း ဘယ်လိုလုပ် ဝင်သွားခွင့်ပေးနိုင်မှာလဲ။ လင်းချင်က ငါ့သမီးပဲ၊ ငါလည်း မင်းနဲ့ အတူလိုက်ခဲ့မယ်...”</p> <p> </p> <p>လုံချန်က ခေါင်းခါလိုက်ပါသည် “မလိုပါဘူး ။ ဒုတိယဦးလေး.. ငါ့ လက်ရှိ ခွန်အားနဲ့ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ကို ရင်ဆိုင်ရင်တောင် ပြန်ထွက်လာနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒုတိယဦးလေး လိုဝင်လာရင် ငါ့ကို အပိုဝန်ပိစေမှာပဲ။ ငါ့ကို ယုံကြည်ပေးပါ။ ငါ သေရင်တောင် လင်းချင်ကို မရရအောင် ကယ်တင်မယ်”</p> <p> </p> <p>ယန်ယွန်ထျန်းက ဆက်ပြောချင်နေသေးသော်လည်း ယန်ဘိုးဘေးအိုကြီးက တားလိုက်ပါသည်။ ထို့နောက် သူ့အကြည့်က ချစ်ခင်နှစ်သက်မှု အပြည့်ဖြင့် လုံချန်ကို ကြည့်ကာ ပြောခဲ့သည် “ချန်အာ၊ မင်း ဆန္ဒရှိသလို လုပ်ပါ။ ငါတို့ အကူအညီမပေးနိုင်ပေမယ့် မင်းက ငါတို့ ယန်မိသားစု ရဲ့ မျှော်လင့်ချက်နဲ့ အနာဂတ်ပဲ။ အဘိုး မှာချင်တာက အစစအရာရာ သတိထားပါလို့ပဲ ပြောနိုင်တယ်။ မင်းရဲ့ အသက်က အရေးအကြီးဆုံးဆိုတာ သတိရပါ။ အလွယ်တကူ မစွန့်လွှတ်လိုက်ပါနဲ့။ မထိုက်တန်ပါဘူး...”</p> <p> </p> <p>လုံချန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ထွက်သွားပါတော့သည်။သူ့အရှိန်က အလွန်မြန်ဆန်ပြီး မကြာခင်မှာပဲ မြို့ထဲသို့ ပျံသန်းသွားသလိုပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ယန်ဘိုးဘေးကြီးနှင့် ယန်ယွန်ထျန်း တို့လည်း စကားမပြောဖြစ်ကြသေးဘဲ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် ကြည့်နေမိကြသည်။</p> <p> </p> <p>ခဏကြာမှ ယန်ယွန်ထျန်း က စကားစပြောလိုက်သည် “အဖေ၊ သူ အောင်မြင်နိုင်မယ်လို့ ထင်လား”</p> <p>ယန်ဘိုးဘေးကြီးက ရှည်လျားစွာသက်ပြင်းချရင်း ပြန်ပြောပါသည် “မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခုလောလောဆယ် ငါတို့ ယန်မိသားစု အနေနဲ့ ကံကြမ္မာကို လက်ခံရမှာပဲ”</p> <p>.....</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် လုံချန်က စတုတ္ထမြောက် အလောင်းကို လွှင့်ပစ်လိုက်ပြီးနောက် သွေးနတ်ဆိုးနန်းတော်သို့ သွားရာလမ်းကြောင်းကို မျှော်ကြည့်လိုက်ပါသည်။</p> <p> </p> <p>“သာမန်ဂိုဏ်းသား လေးယောက်ဆီက အတည်ပြုချက်တော့ ရပြီ။ အနီရောင်ဝတ်လူ ပြောတာ ပြဿနာ မရှိသင့်ဘူးထင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ လင်းချင် ဘယ်မှာ ချုပ်နှောင်ခံထားရလဲဆိုတာ မသိသေးဘူး။ ကြည့်ရတာတော့ သွေးနတ်ဆိုးနန်းတော်ထဲ ကို မဖြစ်မနေ ဝင်ရတော့မှာပဲ ” တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်ရင်း သူ့လက်ထဲမှ သွေးတံဆိပ်ပြားကို ငုံ့ကြည့်ကာ အနည်းငယ်ပြုံးလိုက်ပါသည်။</p> <p>“ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကယ်တင်ဖို့အတွက်နဲ့ ဒီကောင်က အထောက်အထားပါ ပြင်ဆင်ပေးခဲ့သေးတယ်။ အရမ်း ဉာဏ်ကောင်းတဲ့ ရွေးချယ်မှုပဲ။ ပထမတစ်ခုက ငါ သူ့ကို လွှတ်ပေးဖို့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ပေးခဲ့တာ။ နောက်ထပ်တစ်ခုက ငါ သူ့ကို လွှတ်မပေးရင်တောင် သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းထဲကို ဝင်တာနဲ့ ငါ သေမယ်လို့ ယုံကြည်နေတာပဲ...”</p> <p>လုံချန်က သူ့လက်ထဲရှိ တံဆိပ်ပြားပိုင်ရှင် ဟွမ်တျန်းအကြောင်းကို သူသတ်ပစ်ခဲ့သော ဂိုဏ်းသား လေးယောက်ကို မေးခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ပြောစကားအရဆိုလျှင် အနှီဟွမ်တျန်းက ဂိုဏ်းထဲမှာ ရင်းနှီးသူ နည်းပါးကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ တစ်နည်းအားဖြင့်တော့ ဟွမ်တျန်း၏အသိမိတ်ဆွေများနှင့် တွေ့ဆုံခြင်းမရှိပါက သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းထဲ အောင်မြင်စွာ ခိုးဝင်နိုင်ပေမည်။</p> <p> </p> <p>“လင်းရှီ! မင်းရဲ့ အာရုံခံနိုင်စွမ်းက အရမ်းအားကောင်းတယ်။ သွေးနတ်ဆိုးနန်းတော်ထဲကို ရောက်တာနဲ့ သူ့ကို ရှာပေးပါ...”</p> <p>“ငါသိပါတယ်။ လင်းချင်က ငါ့ ညီမပဲ။ သူမ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားရင် နင့်ကို ခွင့်လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူး” ယန်လင်းချင် ပြဿနာ ဖြစ်နေမှန်း သိလိုက်ချိန်တွင် လင်းရှီလည်း အလွန် စိုးရိမ်နေခဲ့၏။ သွေးနတ်ဆိုးနန်းတော်နှင့် နီးကပ်လာလေလေ လင်းရှီက ဒေါသထွက်လာလေဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်း ငါ့ကို တစ်ခု ကတိပေးရမယ်..”</p> <p>“ဘာလဲ..”</p> <p>“မိုးကြိုးမီးလျှံကျောက်တုံးတွေ ခိုးယူတုန်းက မင်းရဲ့ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ အများကြီး ထုတ်သုံးခဲ့တယ်မဟုတ်လား။ အခု စွမ်းအင် သိပ်မကျန်လောက်တော့ဘူး။ ဒါကြောင့် ဒီတစ်ခါ ဘာမှ မလုပ်ပါနဲ့”</p> <p> </p> <p>လုံချန်၏စကားက အေးစက်နေသော်လည်း နွေးထွေးမှုနှင့် ဂရုစိုက်မှု အပြည့်ပါ။ လင်းရှီက နာခံစွာ ခေါင်းညိတ်ပါသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါဆို သွားကြတာပေါ့။ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း၊ ငါလုံချန် လာပြီ…”</p> <p>လုံချန်က သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း ဆီ ရှေ့ဆက်လျှောက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>Translator#အနှောင်အဖွဲ့ကင်းမဲ့သူ</p> <p>***</p> <p> </p>


Save