Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း ၁၂၄</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p>“လုံချန်… မင်းရဲ့အစီအစဉ်က ဘာလဲ...”</p> <p> </p> <p>အစ်မလီတို့သုံးဦးသည် သွေးယဇ်ပူဇော်ပွဲနေ့ တွင် လှုပ်ရှားရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>“ငါ့အမြင်ကို ပြောရမယ်ဆိုရင်တော့ အခုအချိန်မှာ ဘာမှ မလုပ်တာ ပိုကောင်းမယ်ထင်တယ်။ လူတစ်ယောက်က အသက်ရှင်နေသရွေ့တော့ သူ့အတွက်မျှော်လင့်ချက်က အမြဲရှိနေတတ်တယ်...”</p> <p> </p> <p>“မဟုတ်သေးဘူး၊ ငါတို့ သုံးယောက်ကတော့ ကိုယ်ရောက်နိုင်တဲ့ အမြင့်ဆုံးအဆင့်ကို ရောက်ပြီးသားပါ။ ဒါပေမဲ့ မင်းအတွက်တော့ မတူဘူး။ အခွင့်အရေး ရှိနေသေးတယ်။ ဖြစ်နိုင်ရင်… အနာဂတ်မှာ ငါတို့အတွက် လက်စားချေပေးစေချင်တယ်...”</p> <p> </p> <p>“အစ်မကြီးလီ… ဒါက....”</p> <p>လုံချန်၏မျက်နှာတွင် အနည်းငယ် အခက်အခဲဖြစ်နေသော အရိပ်အယောင် တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p>အစ်မလီက အပြုံးပျော့ပျော့ဖြင့် ထပ်ပြောလိုက်သည်...</p> <p>“ကြည့်ပါဦး… နင်တောင် ငါ့ကို အစ်မကြီးလို့ ခေါ်နေပြီ။ ဒါဆို ငါတို့ကို ကူညီမယ် မဟုတ်ဘူးလား။ ပြီးတော့ ငါလည်း နင့်ကို ဘေးလူတစ်ယောက်လို မမြင်တော့ဘူး။ နင့်ကို “ချန်လေး” လို့ပဲ ခေါ်မယ်...”</p> <p>“ချန်လေး! ငါတို့သုံးယောက်က ဒီနေရာမှာ အသက်စွန့်ပြီး ကြိုးစားမယ်။ မအောင်မြင်ခဲ့ရင်… ငါတို့အတွက် လက်စားချေပေးပါ...”</p> <p> </p> <p>အစ်မလီက အတင်းအကြပ် ပြောနေသည်ကို မြင်သောအခါ လုံချန်သည် ငြင်းရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။</p> <p>“သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းချုပ်ကို ငါသေချာပေါက် သတ်မယ်...”</p> <p>“သွေးယဇ်ပူဇော်ပွဲ မစခင်အထိ ဘာမှ မလုပ်ဘူးလို့ ကတိပေးပါတယ်။ သေရေးရှင်ရေး အခိုက်အတန့်မျိုးနဲ့ မကြုံသရွေ့ ငါ့ကိုယ်ငါ ထုတ်မပြဘူး။ ဒီလိုဆို အဆင်ပြေလား...”</p> <p> </p> <p>သုံးယောက်သား ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ လုံချန်၏ ကတိပေးစကားက သူတို့အတွက် လုံလောက်နေပြီဖြစ်သည်။</p> <p>အကယ်၍ သုံးယောက်စလုံး သေဆုံးသွားခဲ့လျှင်ပင် သူတို့အတွက် လက်စားချေပေးမည့်သူ တစ်ယောက် ရှိနေခဲ့သည်။</p> <p>လုံချန်၏အသက်အရွယ်က အသက် ၂၀ လောက်သာ ရှိသေးသော်လည်း မြေကမ္ဘာယွမ်အထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်နှင့် ယှဉ်လျှင် များစွာ နိမ့်ကျသော်လည်း အားသွန်ခွန်စိုက် ကြိုးစားနေသရွေ့တော့ အနာဂတ်တွင် သေချာပေါက် သန်မာလာပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>“လာ… ငါတို့လေးယောက် သွေးယဇ်ပူဇော်ပွဲအကြောင်း ဆွေးနွေးကြရအောင်။ ချန်လေး… နင် ဒီပွဲအကြောင်း မသိသေးဘူး မဟုတ်လား...” အစ်မလီ က မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လုံချန်က အမှန်တိုင်းပင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p>“လီဖန်း! နင်ပဲ ရှင်းပြလိုက်ပါ...”</p> <p>အစ်မလီကျင်း က အဖွဲ့၏ဦးဆောင်သူ ဖြစ်သောကြောင့် လီဖန်းလည်း မငြင်းခဲ့ပေ၊ သွေးယဇ်ပူဇော်ပွဲအကြောင်း သူသတင်းရထားသမျှ အချက်အလက်များကို စတင်ရှင်းပြခဲ့သည်။</p> <p>“သွေးယဇ်ပူဇော်ပွဲမှာ အဆင့်(၃)ဆင့် ရှိတယ်။ ပထမအဆင့်က ဂိုဏ်းသားတွေအားလုံး တစ်ယောက်မကျန် မြေအောက်မြို့တော်ထဲကို ဆင်းလာပြီးတော့သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းချုပ်ကို ဂါရဝပြုအရိုအသေပေးကြရမယ်။ ပြီးတော့ နတ်ဘုရားတွေကို ပင့်မြှောက်ပူဇော်ကြမယ်။</p> <p>ဒုတိယအဆင့်မှာကျတော့ လွတ်နေတဲ့ သွေးကန်ကြီး ​ပြန်ပြည့်သွားအောင် ရာချီတဲ့အပျိုစင်မိန်းကလေးငယ်တွေကို သတ်ပြီး သူတို့ရဲ့ယင်ချီသွေးတွေကို သွေးကန်ထဲ အပြည့်ဖြည့်ရမယ်။</p> <p>တတိယအဆင့်က ... ​တကယ်တမ်းပြောရရင်တော့ ဒါက နောက်ဆုံးအဆင့်ဖြစ်တဲ့ သွေးကန်ထဲမှာ ကျင့်ကြံတာပဲ။</p> <p>သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်က ပထမဆုံး သွေးကန်ထဲမှာ ကျင့်ကြံလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီနောက် ဂိုဏ်းရဲ့အစောင့်အရှောက်အကြီးအကဲ ငါးယောက်၊ နောက်ထပ် အကြီးအကဲတွေ… ပြီးတော့ နောက်ဆုံးမှာ ဂိုဏ်းသားတွေအလှည့်ပဲ။ အဲဒီအချိန်မှာ သွေးယဇ်ပူဇော်ပွဲ ပြီးဆုံးမယ်”</p> <p> </p> <p>“အဲဒီလိုဆိုရင်… သူတို့ နတ်ဘုရားတွေကို ပူဇော်ပသနေတဲ့အချိန်မှာပဲ ငါတို့ စပြီးလှုပ်ရှားရမယ်။ မဟုတ်ရင် အပျိုစင်မိန်းကလေးတွေကို သတ်တဲ့အချိန်ကျမှ လှုပ်ရှားရင် အသက်ပေါင်းရာနဲ့ချီ ပျောက်ကွယ်သွားရလိမ့်မယ်။ သူတို့အားလုံးက ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်အပြစ်ကင်းပြီး လှပတဲ့ မိန်းကလေးငယ်တွေချည်းပဲလေ။ ပြီးတော့ ငါ့ညီမလည်း သူတို့ထဲမှာ ပါနေတယ်...” လီဖန်း၏ရှင်းပြချက် ပြီးဆုံးသွားသည့်အခါ အစ်မလီ၏အသံသည် အလွန်အမင်း အေးစက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီကောင်တွေက တကယ့်မကောင်းဆိုးဝါးတွေပါပဲ…”လီဖန်းနှင့် လီချန်တို့နှစ်ယောက်လည်း သက်ပြင်းကိုယ်စီ ရှိုက်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>“မှန်တယ်... ။ သူတို့က တိရစ္ဆာန်ထက်တောင် ပိုဆိုးသေးတယ်”</p> <p>လုံချန်၏နှလုံးသားထဲ၌လည်း လူသတ်လိုစိတ်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လုံချန်သည် ယခင်က သွေးချီဝါးမျိုခြင်းကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် အများအားဖြင့်တော့ နတ်ဆိုးသားရဲများအပေါ်တွင်သာ အသုံးပြုခဲ့သည်။</p> <p>ပိုင်ကျန်းရှောင်နှင့် ရွှယ့်ယွမ်ဇီတို့အပေါ် အသုံးပြုခဲ့ဖူးသော်လည်း သူ၏အမုန်းတရားများကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် လုံချန်၏ရန်သူများဖြစ်ကြသည်။ သို့သော် ယခု သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း၏ လက်ထဲတွင် ဖမ်းဆီးခံထားရသူများသည် အပြစ်ကင်းစင်သော မိန်းမပျိုလေးများ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>“ရာနှင့်ချီ၊ ထောင်နှင့်ချီသော အပျိုစင်မိန်းကလေးများ…”</p> <p>သူတို့အားလုံးသည် အားနည်းပြီး အကာအကွယ်ပေးမည့်သူ မရှိခဲ့ကြပေ။</p> <p> </p> <p>“သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းဝင်တွေအားလုံးထဲမှာ လူကောင်းတစ်ယောက်မှ မရှိနိုင်ဘူး…။ ဒီတစ်ခါတော့ ငါ့ကိုယ်ငါ ထိန်းမထားတော့ဘူး။ စိတ်ကြိုက်သတ်ရတာပေါ့...” လုံချန်၏ရင်ထဲမှာ လူသတ်လိုစိတ်များ အလွန်အမင်း ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။</p> <p>သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲ၌ နဂါးဟိန်းသံများ နှင့်အတူ သွေးနဂါးပုံရိပ်များ အဆက်မပြတ် ပေါ်လာခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သွေးဆာရက်စက်သော အငွေ့အသက်များလည်း တဖြည်းဖြည်း ပျံ့လွင့်လာပါသည်။</p> <p>....</p> <p>ဤသို့ဖြင့် အချိန်သည် တရွေ့ရွေ့ကုန်ဆုံးသွား၏။ မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာ နံနက်မိုးလင်းကာ နောက်တစ်နေ့ကို ကူးပြောင်းတော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>အခန်း​ငယ်လေးထဲ၌ လူလေးယောက်သည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်စွာရှိနေကာ စိတ်ရှည်ရှည်ဖြင့် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>နာရီပေါင်းများစွာ ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက်တွင် တစ်နေ့တာလည်း ကုန်ဆုံးသွားပြန်သည်။ လုံချန်တို့အဖွဲ့သည် ညအမှောင် ကျလာသည့်အချိန်မတိုင်မီကတည်းက ဂိုဏ်းသားတစ်ထောင်နှင့်အတူ ရောနှောက်ကာ သွေးခန်းမ ဆီသို့ လိုက်ပါသွားကြသည်။</p> <p>သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းသားများ အများစုသည် နဂါးသွေးကြောနယ်ပယ် အဆင့် ၅ အထက်ရှိသူများ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>နဂါးသွေးကြောနယ်ပယ်အဆင့် လူပေါင်းတစ်ထောင် စုပေါင်းထားသော အင်အားသည် ကျော်ကြားခြင်းမြို့ တစ်မြို့လုံး၏ အလုံးစုံ အင်အားထက်ပင် များစွာ သာလွန်နေသည်။</p> <p>ဤအချိန်တွင် သွေးခန်းမတစ်ခုလုံးသာမကဘဲ သွေးနတ်ဆိုးနန်းတော်တစ်ခုလုံးသည် သွေးဆာပြီး ရက်စက်ကြမ်းတမ်းသော အငွေ့အသက်များ၊ အရှိန်အဝါများ ပျံ့လွင့်နေခဲ့သည်။</p> <p>လုံချန် သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမြင်တွေ့ရသော မြင်ကွင်းသည် ထောင်ချီသော သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းဝင်များ၏ မျက်နှာပေါ်၌ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်နေသည်ကိုပင်။</p> <p>“ဒီတိရစ္ဆာန်ကောင်တွေ လက်ထဲမှာ အပြစ်မဲ့တဲ့မိန်းမပျိုလေးတွေ ဘယ်လောက်များများ သေဆုံးခဲ့ရပြီလဲ မသိနိုင်ဘူး…”</p> <p>ဤသို့ဖြင့် သူတို့လေးယောက်လည်း လူအုပ်ကြီးနှင့်အတူ လိုက်ပါသွားပြီး အကြီးအကဲများ၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် သွေးခန်းမ ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသည်။</p> <p>မကြာမီတွင် လူတိုင်းသည် မြေအောက်မြို့တော် သို့ ဆင်းသက်သည့် လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ကြရသည်။ လမ်းကြောင်းသည် အလွန် ကျဉ်းမြောင်းပေသည်။ အောက်သို့ ဆင်းသည့် လှေကားထစ်များသည် အလွန်သေးငယ်လှသည်။တစ်ကြိမ်လျှင် လူနှစ်ယောက်သာ ဆင်းသွားနိုင်၏။</p> <p> </p> <p>လုံချန်သည် ထောင်ချီသော လူတန်းရှည်ကြီး၏ နောက်ဆုံးပိုင်းတွင် ရှိနေခဲ့သည်။</p> <p>အချိန်အတော်ကြာသည်ထိ စောင့်ဆိုင်း၍ လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းအတိုင်း လျှောက်သွားပြီးနောက်မှ မြေအောက်မြို့တော်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။</p> <p>ဤမြို့တော်သည် လူအင်အားဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော ကြီးမားကျယ်ပြန့်သည့် မြေအောက်နယ်မြေကြီးတစ်ခုပင်။ သွေးနတ်ဆိုးနန်းတော်၏ အောက်ဖက် မြေပြင်တစ်ခုလုံးကို မြေအောက်မြို့တော်အဖြစ် တည်ဆောက်ထားသလိုပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>တစ်ခုတည်းသော ကွာခြားချက်မှာ မြို့တံတိုင်းနံရံအားလုံးသည် သွေးနီရောင် ဖြစ်နေခြင်းပင်။ နံရံပေါ်၌လည်း ထူးခြားဆန်းကြယ်သော ရုပ်ပုံများ၊ သင်္ကေတများ မြောက်များစွာရေးဆွဲထားသည်။ ထိုပုံရိပ်များကြောင့် မြေအောက်မြို့တော်၏ ပတ်ဝန်းကျင်သည် ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်နေသည်။</p> <p>“အားလုံးပဲ သတိထားနေကြပါ...”</p> <p>အစ်မလီ က သတိပေးလိုက်သည်။</p> <p>ထို့နောက် အခြားနှစ်ယောက်ကို ခေါ်၍ လုံချန်နှင့် လမ်းခွဲထွက်သွားကြတော့သည်။ သူတို့၏အစီအစဉ်သည် သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းကို တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်ရန် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လုံချန်ကတော့ အခြေအနေကို အရင်ဆုံးစောင့်ကြည့်ပြီးမှသာ အလိုက်သင့်လှုပ်ရှားရန်ဆုံးဖြတ်ထား၏။</p> <p> </p> <p>မြေအောက်မြို့တော်ထဲအတွင်းပိုင်းသို့ အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ လျှောက်သွားကြပြီးနောက် ထောင်ချီသောလူအုပ်ကြီးသည် တစ်နေရာအရောက်တွင် တဖြည်းဖြည်း စုဝေးခဲ့ကြသည်။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် လုံချန်သည် မြေအောက်မြို့တော်၏ အလယ်ဗဟို ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>အလယ်​ဗဟိုတည့်တည့်၌ အလွန်တရာကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော ရေကန်ကြီးတစ်ခု ရှိနေလေသည်။ လူပေါင်းတစ်ထောင်ကျော် ဝင်နိုင်လောက်အောင်အထိ ကြီးမားလှသည်။</p> <p>ယခုအချိန်တွင် ကန်ထဲ၌ မည်သည့်အရာမှ ရှိမနေသေးပေ။ သို့ရာတွင် ကန်ထဲမှ ပျံ့နှံ့လာသည့် သွေးညှီနံ့များနှင့် နံရံများပတ်ပတ်လည်ရှိ ခြောက်သွေ့နေသော သွေးစက်များကြောင့် ၎င်းသည် သွေးကန် ဖြစ်ကြောင်း သိသာနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>မသိစိတ်ဖြင့် လုံချန်သည် လက်သီးများကို တင်းတင်းဆုပ်ထားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပဲ…</p> <p>သူ့စိတ်ထဲ၌ လင်းရှီ၏အသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p>“လုံချန်! ငါ လင်းချင်ကို တွေ့ပြီ။ သူမက သွေးကန်ရဲ့ တစ်ဖက်မှာရှိတဲ့ ယဇ်ပလ္လင်အောက်မှာ ရှိနေတယ်...”</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် ရာချီသော​သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းဝင်များသည် သွေးကန်၏ တစ်ဖက်၌ စနစ်တကျ တန်းစီရပ်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>အခြားတစ်ဖက်တွင်တော့ အလွန်ကြီးမားလှသော သွေးနီရောင် ယဇ်ပလ္လင်ကြီးတစ်ခု ရှိနေသည်။ယဇ်ပလ္လင်အပေါ်တွင် သွေးနီရောင်အမွှေးတိုင်သုံးတိုင် ထွန်းညှိထားလေသည်။ လောင်ကျွမ်းနေသော မီးခိုးငွေ့များသည် လှိုင်းလုံးများကဲ့သို့ မြေအောက်မြို့တော်အနှံ့ ပြန့်နှံ့နေသည်။</p> <p> </p> <p>ယဇ်ပလ္လင်အောက်၌ ဂိုဏ်းသခင် နှင့်အတူ လူငါးဦး ရပ်နေကြသည်။ သူတို့ထဲတွင် အမျိုးသားလေးဦး၊ အမျိုးသမီးတစ်ဦး ပါဝင်ခဲ့သည်။ သူတို့အားလုံးသည် ရွှေနီရောင်ဝတ်ရုံများ ဝတ်ဆင်ထားကြသည်။၎င်းတို့သည် သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း၏ နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော နာမည်ကျော် ဂိုဏ်းအစောင့်အရှောက် ငါးဦး ဖြစ်လေသည်။ သူတို့ထံမှ ပြင်းထန်လှသောအရှိန်အဝါများ ပျံ့လွင့်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လုံချန်၏အကြည့်သည် သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းသခင်နှင့် ဘေးချင်းယှဉ်ရပ်နေသော လူ (၅)ဦး ထံသို့ ဦးတည်နေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီငါးယောက်ထဲမှာ လူကောင်း တစ်ယောက်မှ မရှိဘူးဆိုတာ သေချာတယ်။ ဂိုဏ်းချုပ်ကလည်း အကြင်နာတရားကင်းမဲ့တဲ့ လူယုတ်တစ်ယောက်ပဲ။ ဒီကောင်တွေကလည်း သိပ်တော့မကွာပါဘူး။ သူတို့ခန္ဓာကိုယ်ကနေ ထွက်နေတဲ့ သွေးညှီနံ့​က ကြည့်ရတာ အပျိုစင်မိန်းကလေးတွေ ဘယ်လောက်များများ အသတ်ခံရပြီးပြီလဲမသိနိုင်ဘူး..””</p> <p> </p> <p>လုံချန်သည် သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲ ငါးဦး ဆီကနေ ပျံ့လွင့်နေသာ စွမ်းအားကို ခံစားမိပြီး  မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဆန်းကြယ်အဆင့်လေး သားရဲသွေးအဆီအနှစ်နဲ့နှလုံးဖောက်နတ်ဆိုးသားရဲ ရဲ့ သွေးအဆီအနှစ်က ငါ့ကို မြေကမ္ဘာယွမ်ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့် ထိ မရောက်နိုင်သေးဘူးလား…</p> <p>လုံချန် က အကြံအိုက်နေသလိုပင်။</p> <p>“နောက်ဆုံး ကြံရာမရရင်​တော့ သွေးချီဝါးမျိုခြင်းကျင့်စဉ်ကို သုံးပြီး အဆင့်တက်မှရတော့မယ်ထင်တယ်...”</p> <p>သို့ရာတွင် လူသားများအပေါ် သွေးချီဝါးမျိုခြင်းကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုရမည့်အကြောင်း စဉ်းစားမိလိုက်သည့်အခါ လုံချန်၏စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် မနှစ်မြို့သော ခံစားချက် ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဤအချိန်မှာပဲ လင်းရှီ က ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“အရမ်းကြီး မစဉ်းစားနဲ့။ နင် ဒီလို မလုပ်ဘူးဆိုရင် လင်းချင်သာ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားရင်တော့... နင်တစ်သက်လုံး နောင်တရနေမှာပဲ…”</p> <p>ယန်လင်းချင်အကြောင်းကို စဉ်းစားမိလိုက်သည်နှင့်လုံချန်က နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p>“ငါအဆင်ပြေပါတယ်။ သူမအတွက်ဆိုရင်တော့ ငါ ဒီတစ်ခါ ခြွင်းချက်ထားပေးလိုက်မယ်…”</p> <p>လင်းရှီက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“လုံချန်! သွေးချီဝါးမျိုခြင်းကျင့်စဉ် က ကောင်းကင်ဘုံကိုတောင် ဆန့်ကျင်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားတစ်ခုပဲ။ ဒီလို အံ့သြစရာကောင်းတဲ့ စွမ်းအားကျင့်စဉ်မျိုးကို ငါ တစ်ခါမှမမြင်ဖူးဘူး။ ဒါက ဘာလဲဆိုရင် မကုန်ခမ်းနိုင်တဲ့ စွမ်းအားကို ကိုယ်စားပြုတယ်။တကယ်လို့ ကျင့်ကြံသူအများစုသာ ဒီလိုကျင့်စဉ်ရှိမှန်း သိရင် သေချာပေါက် သွေးချောင်းစီးတိုက်ပွဲ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ နင်က ဒီအသက်အရွယ်နဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်တာ တကယ်ပဲ ချီးကျူးဖို့ ကောင်းပါတယ်…”</p> <p> </p> <p>လုံချန်၏မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p>“ဟီးဟီး... ငါက အမြဲတမ်း ထူးခြားတဲ့ လူတစ်ယောက်ပဲလေ…”</p> <p>“အရှက်မဲ့လိုက်တာ...”</p> <p>လင်းရှီ၏ လှောင်ပြောင်သံကြောင့် လုံချန်လည်း ဖိအားများ အနည်းငယ် လျော့ပါးသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းချုပ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အင်အားက သူ့ကို တော်တော်လေး ဖိပေးနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် ဂိုဏ်းအစောင့်အရှောက်အကြီးအကဲငါးဦးထဲမှ အိုမင်းရွတ်တွနေသော ရုပ်ဆိုးဆိုးအဘွားကြီးတစ်ယောက် ရှေ့သို့ လှမ်းထွက်လာခဲ့သည်။အဘွားကြီး၏အသံက ငှက်ဆိုးထိုးသံအလား လူတိုင်းကို နားအူသွားစေသည်။</p> <p>“သွေးယဇ်ပူဇော်ပွဲ စတင်ပြီ။ ဂိုဏ်းဝင်တွေအားလုံး ဒူးထောက်ကြ...”</p> <p> </p> <p>အဘွားအို၏အသံသည် မြေအောက်မြို့တော်တစ်ခုလုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။</p> <p>လုံချန်လည်း လူအုပ်ကြီးနှင့်အတူ ရောယောင်ပြီး ဒူးထောက်လိုက်သည်။</p> <p>အဘွားကြီးက နောက်သို့ လှည့်ကာ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် အနည်းငယ် စကားပြောပြီးနောက် တစ်ဖက်သို့ ပြန်ဆုတ်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လူတိုင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေကြချိန်တွင် လုံချန်သည်ပတ်ဝန်းကျင်ကို မသိမသာ လေ့လာနေခဲ့သည်။</p> <p>“လင်းရှီ!… လင်းချင်ကို ဘယ်နေရာမှာဖမ်းထားတယ်ဆိုတာ အတိအကျ ရှာတွေ့ပြီလား...”</p> <p>လင်းရှီသည် ချက်ချင်းပြန်မပြောသေးဘဲ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။ ခဏကြာမှ</p> <p>“သွေးကန်ရဲ့ ဘယ်ဖက်မှာ သွေးနီရောင်တံခါးချပ်ကြီးတွေ ရှိတယ်။ ဂိတ်တံခါးတွေက သွေးကန်နဲ့ မီတာတစ်ရာလောက်တော့ ဝေးတယ်။ ​ပြောချင်တာက တံခါးနောက်ကွယ်မှာ အပျိုစင်မိန်းကလေးရာနဲ့ချီပြီး ရှိနေတယ်။ ဒါပေမဲ့ လင်းချင်ကို အာရုံခံလို့မရသေးဘူး။ခဏလေး... ငါ ဆက်ရှာကြည့်လိုက်ဦးမယ်…”</p> <p>ယန်လင်းချင်၏ တည်နေရာကို ရှာမတွေသေးသည့်အတွက် လုံချန်သည် မလှုပ်ရှားရဲသေးပေ။</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းချုပ်သည် သွေးယဇ်ပူဇော်ပွဲ စတင်ကြောင်း ကြေညာလိုက်သည်။ထို့နောက်တွင်တော့ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းချုပ်က ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်သို့ တက်လာကာ အသင့်ရှိနေသော သွေးပန်းအိုးထဲ၌ အမွှေးတိုင်ကို ထိုးစိုက်လိုက်သည်။သူ့နောက်တွင် ဂိုဏ်း၏အကြီးအကဲငါးဦးတို့လည်း အလွန်ရိုသေသောအမူအရာများဖြင့် အမွှေးတိုင်များ ပူဇော်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>သွေးကန်အလယ်တည့်တည့်၌ တစ်ဖက်ခြမ်းရှိ သွေးယဇ်ပလ္လင်သို့ သွားနိုင်သော ကျောက်တံတားတစ်စင်း ရှိနေခဲ့သည်။ ရာချီသောဂိုဏ်းဝင်များသည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ကျောက်တံတားကို ဖြတ်ကာ အမွှေးတိုင်များ ပူဇော်နေကြသည်။ ထို့နောက်တွင် ယဇ်ပလ္လင်ဘေးနားရှိ သွေးအရည်များကို ပန်းကန်တစ်လုံးဖြင့် ခပ်ယူခဲ့ကြသည်။ သွေးညှီနံ့များ ပျံလွင့်နေသည့်အတွက် လတ်ဆတ်သော သွေးများ ဖြစ်ကြောင်းသိသာလှသည်။</p> <p>တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် အမွှေးတိုင်များ ပူဇော်ပြီးနောက် လူတိုင်း မူလနေရာသို့ ပြန်လာကြသည်။သူတို့လက်ထဲမှာတော့ သွေးအပြည့် ပန်းကန်တစ်လုံးစီ ရှိနေသည်။ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းချုပ်လည်း သွေးအပြည့်ပန်းကန်တစ်လုံးကို ကိုင်ထား၏။</p> <p> </p> <p>ခဏအကြာတွင် အဘွားကြီးက ထပ်မံ ကြေညာလိုက်သည်။</p> <p>“အားလုံးအတွက် အရေးကြီးဆုံး အချိန်ကို ရောက်လာပြီ။ သွေးပန်းကန်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားကြပါ။ ပြီးတော့ ဂိုဏ်းအရှင်ရဲ့ အမိန့်စကားကို နားထောင်နေကြ...”</p> <p> </p> <p>သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းချုပ်က ရယ်မောလိုက်ပြီး ကျယ်လောင်စွာအော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>“ညီအစ်ကိုတို့… သောက်ကြရအောင်”</p> <p>“ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့အတူ သောက်ကြစို့...”</p> <p>ရာချီသောဂိုဏ်းသားများအားလုံး သံပြိုင်အော်ဟစ်ကြသည်။</p> <p>သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းချုပ်က သွေးပန်းကန်ကို တစ်လုတ်တည်း သောက်ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် ပန်းကန်ကို သွေးကန်ထဲသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။</p> <p>“ခွမ်း...”</p> <p>ပန်းကန်သည် ချက်ချင်းကြေမွသွား၏။</p> <p>ဆက်တိုက်ဆိုသလို ရာနှင့်ချီသော ပန်းကန်လုံးကွဲအက်သံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤအခိုက်အတန့်တွင် သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းချုပ်က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>“ဂိတ်တံခါးတွေကိုဖွင့်… သွေးအရင်းအမြစ်တွေကို ယူလာခဲ့ကြ...”</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် သွေးကန်၏ ဘယ်ဖက်ခြမ်းရှိ ကျောက်တံခါးချပ်ကြီးများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပွင့်လာကြသည်။ ဂိတ်တံခါးများသည် အလွန်ထူထည်းလှသည်။ လုံချန်၏ လက်ရှိစွမ်းအားဖြင့်ပင် အချိန်တိုအတွင်း မဖျက်ဆီးနိုင်လောက်အောင် ခိုင်မာသည်။</p> <p>ဂိတ်တံခါးများ ဖွင့်လိုက်သည်နှင့်တပြိုင်နက် အော်ဟစ်ငိုကြွေးသံများ မြေအောက်မြို့တော်တစ်ခုလုံးသို့ ပဲ့တင်ထပ်လာခဲ့သည်။ သေဆုံးခါနီး အပျိုစင်မိန်းကလေးများစွာ၏ အော်သံများသည်သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းသားများကို ပို၍ ပျော်ရွှင်စေခဲ့သည်။ အားလုံး ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းချုပ်၏ လှောင်ပြောင်သရော်သံ ပဲ့တင်ထပ်လာခဲ့သည်။</p> <p>“ငိုကြစမ်း...”</p> <p>ငိုနိုင်သလောက် ငိုလိုက်ကြ...။ အခုအချိန်က ဒီလောကမှာ မင်းတို့ အသက်ရှင်နိုင်တဲ့ နောက်ဆုံး မိနစ်တွေပဲ။ မင်းတို့ရဲ့ ယင်ချီသွေးကို သောက်ပြီးတာနဲ့ ငါတို့ ပိုအားကောင်းလာမယ်ဆိုတော့ သေရတာ ဂုဏ်ယူသင့်တယ်...”</p> <p>လူအုပ်ကြားထဲ၌ ရပ်နေသော လုံချန်သည် လက်သီးများကို တင်းတင်းဆုပ်ထားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>Translator#အနှောင်အဖွဲ့ကင်းမဲ့သူ</p> <p>***</p> <p> </p>


Save