Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း ၁၂၉</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထောင်ချီသော သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းသားများ အားလုံး သေဆုံးသွားခဲ့သည်။ ဂိုဏ်းသားတစ်ယောက်မှ အသက်ရှင်ကျန်မနေခဲ့ပေ။ သို့သော် လူတိုင်း ဘယ်သူမှ စိတ်မအေးနိုင်ကြသေးပါ။ အကြောင်းမှာ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် အသက်ရှင်နေဆဲ ဖြစ်လို့ပင်။ ၎င်းက သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း၏ ပင်မအမြစ်ဖြစ်သည်။ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် သေဆုံးမှသာ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း ပျက်စီးသွားပြီဟု ဆိုနိုင်ပေမည်။သို့သော် လက်ရှိ လူလေးယောက်ရှိနေသည့်တိုင်အောင် သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ကို သတ်ဖြတ်ရန်မှာ အလွန် ခက်ခဲနေပါသေးသည်။</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် အစ်မလီက ယန်လင်းချင်ကို လီညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်၏ လက်ထဲ အပ်ထားပြီးနောက် လုံချန် ရှိရာသို့ ဦးတည်လာခဲ့သည်။ လုံချန်က သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်နှင့် ရင်ဆိုင်နေပြီး အလွန်ပြင်းထန်သော ဖိအားကို တစ်ယောက်တည်း ခုခံနေခဲ့လို့ပင်။</p> <p> </p> <p>“လုံချန်၊ ငါ ကူညီမယ်...”</p> <p>အစ်မလီ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေသည်ကို မြင်လိုက်သည့်အခါ လုံချန်က ရုတ်တရက် အော်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“အစ်မလီ၊ တခြားလူတွေကိုပဲ ဆက်ပြီးကယ်တင်ပါ။ဒီ မကောင်းဆိုးဝါးကောင်ကို ငါ တစ်ယောက်တည်း ကိုင်တွယ်လိုက်မယ်...”</p> <p>“ဘာ...”</p> <p>အစ်မလီ လည်း ခေါင်းတစ်ချက် မူးဝေသွားခဲ့ရသည်။ သို့သော် လုံချန်၏ ယုံကြည်မှုအပြည့်အကြည့်ကို မြင်လိုက်စဉ် ဘာစကားမှ ထပ်မပြောနိုင်တော့ပေ။</p> <p>“ဒါပေမဲ့ သူက ကောင်းကင်ယွမ်အဆင့် ပညာရှင်လေ။ နင် သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ဘူး...” အစ်မလီ က စိုးရိမ်စွာ သတိပေးနေသော်လည်း လုံချန်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို မပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p>လုံချန်က လက်ခါပြပြီး အစ်မလီကို ပြန်ဆုတ်ခိုင်းလိုက်သည်။</p> <p>ဤအချိန်တွင် သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်က အစ်မလီကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး အေးစက်စက်လေသံဖြင့်ပြောလိုက်၏ “မင်း ဘာကို ဒီလောက် အလျင်လိုနေရတာလဲ။ မင်းအလှည့် ရောက်လာရင် ငါ ကိုယ်တိုင် သတ်ပေးမှာပါ...”</p> <p>ထိုစကားပြောပြီးနောက် သူ၏သွေးဆာနေသော အကြည့်စူးစူးများက လုံချန်အပေါ် ကျရောက်လာခဲ့သည်။</p> <p>“မင်း အသုံးပြုခဲ့တဲ့ နတ်ဆိုးနည်းစနစ်က ဘာလဲတော့ ငါ မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါ နှစ်ပေါင်းများစွာ တည်ဆောက်ထားခဲ့တဲ့ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းကို မင်း ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တယ်။ ဒါဆို ငါ မင်းရဲ့သွေးအဆီအနှစ်ကို ဝါးမျိုရတာပေါ့...”</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ လုံချန်က မြေကမ္ဘာယွမ်ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းခဲ့ပြီးနောက် အားအကောင်းဆုံး အခြေအနေတွင် ရှိနေပြီဟုဆိုနိုင်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ အစစ်အမှန် မြေကမ္ဘာယွမ်အဆင့် ပညာရှင် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ လက်ရှိသူ၏တိုက်ခိုက်ရေးခွန်အားက ယခင်ထက် ဆယ်ဆ ပိုသာလွန်နေသည်ဟုဆိုလျှင်ပင် မလွန်ပေ။</p> <p> </p> <p>လုံချန်က ယုံကြည်မှု အပြည့်နှင့် ရှိနေခဲ့သည်။ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော ယန်လင်းချင်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိသော အကြည့်တစ်ချက် ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် ​သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ကို ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။</p> <p>“စကားများနေတာ ရပ်လိုက်တော့။ အခုကစပြီး တကယ့် တိုက်ပွဲကို မြင်ရပါလိမ့်မယ်...”</p> <p> </p> <p>“မင်း ကြည့်ရတာ ရက်စက်မှုဆိုတာ ဘာလဲ မသိလောက်သေးဘူး၊ ဒါ့ကြောင့် မင်းမှာ ကြောက်ရွံ့မှုလည်း မရှိဘူး…”</p> <p>သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်၏ မျက်ဆန်များက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သွေးနီရောင် အလင်းတန်းများ ထုတ်လွှတ်လာပြီး သူ့ကို ပိုပြီး နတ်ဆိုးဆန်စေခဲ့သည်။ ယခင်ကထက် အဆမတန်ဒေါသထွက်နေကြောင်း သိသာနေသည်။ စကားဆုံးသည် နှင့်တပြိုင်နက် သူ၏ အားအကောင်းဆုံး သတ်ဖြတ်ခြင်းနည်းစနစ်ကို ထုတ်ဖော်၍ လုံချန်ဆီသို့ တိုက်ရိုက်ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။</p> <p>“ငါ ပြောခဲ့ပါတယ်။ ဒီနေ့ မင်းတို့အထဲက ဘယ်သူမှ ဒီနေရာကနေ အသက်ရှင်လျှက်ထွက်မသွားနိုင်ဘူး...” သက်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသောအော်ဟစ်သံနှင့်အတူ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်သည် သွေးမြှားတစ်ချောင်း ကဲ့သို့အသွင်ပြောင်းကာ လုံချန်ကို တရကြမ်းတိုက်ခိုက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“သေရမှာက တစ်ယောက်တည်းဆိုရင် မင်းကိုယ်တိုင်ပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်...”</p> <p>လုံချန် သည် သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်၏ကြောက်မက်ဖွယ်အင်အားကို ခံစားမိလိုက်သည့်အခါ သူ့အရှိန်ကို ချက်ချင်း အမြင့်ဆုံးထိ ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။</p> <p>“ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့် ...နဝမကောင်းကင်နဂါးခြေလှမ်း၊ ... စတင်မယ်...”</p> <p>“လာပြန်ပြီလား ဒီခြေလှမ်းနည်းစနစ်။ အဆင့်နိမ့်ဆန်းကြယ်အဆင့် နည်းစနစ်တစ်ခုပဲ။ ငါ့ရဲ့ ဆန်းကြယ်အလယ်အလတ်အဆင့် သွေးအရိပ်ခြေလှမ်းနဲ့ ဘယ်လို ယှဉ်နိုင်မှာလဲ...”</p> <p>နှစ်ယောက်စလုံး ဆန်းကြယ်အဆင့်နည်းစနစ်များ ကိုယ်စီထုတ်သုံးခဲ့ကြသည်။ ကျန်ရှိနေသော လူများအတွက်တော့ မျက်စိရှုပ်စရာ မြင်ကွင်း ဖြစ်နေသည်။ နှစ်ယောက်စလုံး၏ ပုံရိပ်များက မမြင်ရသော်လည်း လေပြင်းတိုက်ခတ်နေသည့်အလား ​ထေုထဲတွင် တဝုန်းဝုန်းပေါက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဟမ့်....၊ မင်းလို တောသားကောင်လေးက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက် မြန်နိုင်တာလဲ...”</p> <p>သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်၏ အံ့အားသင့်နေသောစကားသံ ပဲ့တင်ထပ်လာပြီး နှစ်ယောက်စလုံး အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပြင်းထန်သော အားလှိုင်းကြောင့် ကိုယ်စီ နောက်ပြန်လွင့်ထွက်သွားခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>လုံချန်၏ လက်သီးချက်မှ ပြင်းထန်သော ချီစွမ်းအားက သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ကို မျက်နှာပျက်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p>“မင်း... မင်း  မြေကမ္ဘာယွမ်ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့် ကို ရောက်နေပြီလား။ ဒါပေမဲ့ မြေကမ္ဘာယွမ်ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်နဲ့ ကောင်းကင်ယွမ်အဆင့် ကြားမှာ ကွာခြားချက်က အရမ်းကြီးတယ်...”</p> <p>ဤတိုက်ပွဲမှ တစ်ဆင့် လုံချန်သည် သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်၏ အင်အားကို အကြမ်းဖျင်းမှန်းဆနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>“ငါ မြေကမ္ဘာယွမ်ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ကို ရောက်ပြီးတာနဲ့ အရာအားလုံးက တကယ်ကို ကွဲပြားသွားတာပဲ...”</p> <p> </p> <p>သို့သော် လုံချန်က လူတိုင်း သူ့အား စိုးရိမ်စွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြကြောင်း သိနေခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ သူသာ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့လျှင် ဤနေရာရှိ လူတိုင်း အသတ်ခံရမည်ဖြစ်သည်။ တစ်နည်းဆိုရလျှင် ဤတိုက်ပွဲသည် လူတိုင်း၏ သေခြင်း၊ရှင်ခြင်းကို အဆုံးဖြတ်ပေးပါလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>“မင်း အရှိန် မြန်လာတယ်ဆိုတော့ ဘာဖြစ်နိုင်မှာမို့လို့လဲ။ ကောင်လေး! မင်း သတ္တိရှိရင် ထွက်ပြေးမနေနဲ့...”</p> <p>အမှန်တကယ်တော့ ဤအချိန်တွင် သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်သည် လုံချန်၏အရှိန်ကို လုံးဝ လိုက်မမှီနိုင်တော့ပေ။ သူသည် သွေးအန်ထွက်ချင်လောက်အောင်ကို စိတ်ပျက်နေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ယခုအခါ လုံချန်၏အရှိန်က ငါး တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ချောထွက်နေပြီး ဖမ်းမိနိုင်ရန် အတော်လေး ခက်ခဲလွန်းသည်။ သူ၏တိုက်ခိုက်မှုအားလုံး လုံချန်ကို မထိဘဲ လေထုကိုသာ တမင်သက်သက်ရိုက်ချနေသလိုပင်ဖြစ်နေပါသည်။ ထို့ကြောင့် သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်းသည် ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရလောက်အောင်ဒေါသထွက်လာခဲ့ရသည်။</p> <p>ဤဆယ်စုနှစ်ကျော်ကာလ အတွင်း သူ၏ အတည်ငြိမ်ဆုံးပုံစံက ယနေ့ လုံချန်ကြောင့် လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါဆို မင်း သေချင်နေတဲ့အတွက် ငါဖြည့်​ဆည်းပေးလိုက်ပါ့မယ်...” ဤအချိန်တွင် လုံချန်က ရှောင်တိမ်းနေရင်းဖြင့် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်ကာ ပြန်လှည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လုံချန် မရှောင်တော့သည်ကို မြင်လိုက်သည့်အခါ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်သည် လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး သွေးနတ်ဆိုးစည်းတံဆိပ် ကို ထပ်မံ ထုတ်သုံးလိုက်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ယခင်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပို၍အားကောင်းခဲ့သည်။ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်၏ နှလုံးသားထဲမှ ဒေါသသည်  သူ့ကို အားကုန်ထုတ်​တိုက်ခိုက်မှုစေရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>“လုံချန်၊ သေလိုက်တော့။ သွေးနတ်ဆိုးတံဆိပ်  ထွက်ပေါ်လာစေ...”</p> <p>သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် တိုက်ခိုက်လာသည့်အခါ လုံချန်ကလည်း သူ၏ အားအကောင်းဆုံး နည်းစနစ်ကို ထုတ်သုံးလိုက်သည်။</p> <p>မြေကမ္ဘာယွမ်ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့် ရောက်ခဲ့ပြီးနောက် ဆန်းကြယ်အလယ်အလတ်အဆင့်နည်းစနစ်ကို ပို၍အကျွမ်းတဝင်ရှိလာသည်။ လုံချန်က တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ကောင်းကင်လောင်ကျွမ်းခြင်း နတ်ဆိုးလက်သီး၏ ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ကို ထုတ်သုံးလိုက်ပါတော့သည်။</p> <p>“သေစမ်း။ ကောင်းကင်လောင်ကျွမ်းခြင်း နတ်ဆိုးလက်သီး၊ မြေကမ္ဘာဖျက်ဆီးခြင်းနတ်ဆိုးမီးလျှံ... အရာအားလုံး လောင်ကျွမ်းစေ...”</p> <p>မြေကမ္ဘာယွမ်ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့် ကို တက်လှမ်းပြီးနောက်တွင် လုံချန်၏အစစ်အမှန်ချီသည် နဂိုထက် ဆယ်ဆ ပိုသိပ်သည်းသွားခဲ့သည်။ ချီစွမ်းအင်သိပ်သည်းမှုအရဆိုလျှင် ကောင်းကင်ယွမ်ကနဦးအဆင့် ပညာရှင်နှင့် နီးစပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် မိုးကြိုးမီးလျှံခန္ဓာကိုယ်ပါ ပေါင်းစပ်ထားသောကြောင့် လက်ရှိလုံချန်က သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်အား စာဖွဲ့နေစရာမလိုတော့ချေ။</p> <p>ယခုတစ်ကြိမ် ထုတ်သုံးလိုက်သော “မြေကမ္ဘာဖျက်ဆီးခြင်းနတ်ဆိုးမီးလျှံ”သည် ယခင်ကထက် ပိုပြီးကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာခဲ့သည်။ သွေးနတ်ဆိုးစည်းတံဆိပ် ကို အသုံးပြုနေသော သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းသခင်သည် ဧရာမအနက်ရောင်မီးလုံးကြီး သူ့ဆီ ပြေးဝင်လာနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ မျက်နှာအမူအရာက ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။</p> <p>“ဒါ ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မလဲ။ သူက မြေကမ္ဘာယွမ်ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်မှာပဲ ရှိနေသေးတာလေ...”</p> <p> </p> <p>သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းသခင် အံ့အားသင့်နေဆဲအချိန်မှာပင် နှစ်ယောက်သား ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။ သို့သော် ယခုလက်ရှိ အခြေအနေသည် လုံးဝ ပြောင်းပြန် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။</p> <p>ကောင်းကင်လောင်ကျွမ်းခြင်းနတ်ဆိုးလက်သီး၏အဖျက်စွမ်းအားက သွေးနတ်ဆိုးစည်းတံဆိပ်ကို လုံးဝ ပျက်စီးသွားစေခဲ့သည်။ ထို့နောက် ကြောက်မက်ဖွယ်စွမ်းအင်လှိုင်းများ ဖြာထွက်လာပြီး သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းသခင်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။ ရုတ်တရက်အပြောင်းအလဲကြောင့် သူ အံ့အားသင့်နေခဲ့သည်၊မကြာခင် သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းသခင်၏ မျက်လုံးထဲ၌ မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေနေသော အကြည့်တချို့ပေါ်လာပြီး တစ်ကိုယ်လုံးမီးလောင်ကျွမ်းကာ ပြာဖြစ်သွားပါတော့သည်။</p> <p> </p> <p>မူလက အလွန်သန်မာအားကောင်းပြီး အစွမ်းထက်လှပါသည်ဆိုသော သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းသခင်သည် လုံချန်၏တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခုတည်းဖြင့် ရှုံးနိမ့်ကာ ပြာပုံဘဝရောက်သွားခဲ့ရသည်။ တစ်ဖက်တွင် လုံချန်ကတော့ ထိခိုက်ဒဏ်ရာမရှိခဲ့ပေ။ သူသည် နဂါးဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း ကို ပြန်သိမ်း၍ ယန်လင်းချင် ဖက်သို့ လှမ်းကြည့်ရင်း ရယ်မောလိုက်ပါသည်။</p> <p>“အရာအားလုံးပြီးသွားပါပြီ။ ငါ သိပ်ချစ်ရတဲ့ ညီမလေး၊ မင်းရဲ့အစ်ကိုကြီးကို ဘာမှ မပြောတော့ဘူးလား...”</p> <p>ဘယ်သူမှ အသံ မထွက်ကြချေ။ ပတ်ဝန်းကျင်က လုံးဝကို တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။</p> <p>သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းသခင်၏အလောင်းက ပြာဖြစ်သွားသည်အထိ မီးကျွမ်းသွားတော့မှသာ လူတိုင်း သတိပြန်ဝင်လာကြသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် မိန်းမငယ်လေးများကတော့ လုံချန်၏ အင်အားကို မသိကြချေ။ သူတို့ သိသည့်အရာမှာ လုံချန် အနိုင်ရခဲ့ပြီး သူတို့အားလုံး ဘေးကင်းသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိရုံဖြင့် လုံလောက်နေပြီဖြစ်သည်။ ရာနှင့်ချီသော မိန်းမငယ်လေးများသည် ပျော်ရွှင်ကြည်နူးစွာဖြင့် အော်ဟစ်ချီးကျူးလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>အစ်မလီတို့သုံးယောက်ကား အံ့အားသင့်နေဆဲပင်။ လုံချန်၏ခွန်အားကို အတန်အသင့်သိထားကြသော်လည်း လုံချန်သည် သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းသခင်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်နှင့်ပတ်သက်၍တော့ ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲနေဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p>“လုံချန် က တကယ်ပဲ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းသခင်ကို သတ်ပစ်လိုက်တာလား...”</p> <p>အစ်မလီ က တစ်ကိုယ်လုံး ဆတ်ခနဲတုန်ခါသွားရင်း ညီအစ်ကို နှစ်ယောက်ကို အတည်ပြုသလိုမျိုး မေးလိုက်သည်။</p> <p>“ငါထင်တယ်...” လီဖန်းက မြေကြီးပေါ်ရှိ အနက်ရောင်ပြာများကို ကြည့်ရင်း ခက်ခဲစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p>ထို့နောက် လုံချန်၏မျက်နှာက အေးဆေးတည်ငြိမ်ပြီး ရယ်မောနေသည်ကို မြင်လိုက်ကြသည့်အခါ နောက်ဆုံးတွင် ယုံကြည်သွားခဲ့သည်။</p> <p>“ဒီကောင်က လင်းဝူမိသားစုမှာ အဆင့်အတန်း တော်တော်မြင့်မယ်ထင်တယ်။ နည်းနည်း ထပ်ကြိုးစားရင် အတွင်းစည်းဂိုဏ်းထဲကို ဝင်နိုင်မလား မသိဘူး...”</p> <p>အစ်မလီက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဘေးနားရှိ ယန်လင်းချင်ကို လုံချန်ဆီသို့ ခေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“အစ်ကို…”</p> <p>ယန်လင်းချင်က ခြေလှမ်းများ အနည်းငယ်​ယိုင်နဲ့နေသော်လည်း လုံချန် ​ဆီသို့ အရောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။</p> <p>“ငါ့ကို ပွေ့ဖက်ပေးလို့ရမလား။ မင်းက ငါ့ ညီမပဲ။ ရှက်စရာ မလိုပါဘူး...”</p> <p>လုံချန်က လက်နှစ်ဖက် ဟပြီး ယောက်ျားပီသစွာ ရပ်နေသည်။</p> <p>“မရဘူး...”</p> <p>ယန်လင်းချင် သည် အစပိုင်းတွင် အနည်းငယ် မသက်မသာ ဖြစ်နေသော်လည်း လုံချန်က နောက်ပြောင်လိုက်သဖြင့် သူမကို စိတ်လက်ပေါ့ပါးသွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>“ငါ မင်းကို ကယ်ခဲ့တာလေ။ ပွေ့ဖက်ပေးလို့ မရဘူးလား။ ဟူး...စိတ်ပျက်စရာကောင်းလိုက်တာ။ ငါ အးကတည်းက သိခဲ့ရင် အဲဒီမိစ္ဆာကောင်ကို မင်းရဲ့သွေးအဆီအနှစ်ကို စုပ်ယူခိုငပြီးတော့ အဲဒီလူတွေလို ဖြစ်သွားအောင် လုပ်ခိုင်းလိုက်ရမှာ”</p> <p>စကားပြောရင်း လုံချန်က ခြောက်သွေ့နေသော အလောင်းများကို လက်ညိုးထိုးပြလိုက်သည်။</p> <p>အထပ်ထပ်စုပုံနေသော ခြောက်ကပ်ပိန်လှီနေသည့် အလောင်းများကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ယန်လင်းချင်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>“လူ ဒီလောက်အများကြီး သတ်ထားတာ အဆင်ပြေရဲ့လား...”</p> <p> </p> <p>လုံချန်လည်း ယခုမှ ခေါင်းမူးသွားသလိုပင်။ ယန်လင်းချင်၏ပြောစကားကိုကြားလိုက်မှသာ သူ မရေမတွက်နိုင်အောင် လူအများကြီးထို သတ်ခဲ့မိကြောင်း သတိရလိုက်သည်။ ထိုအတွေးက ရုတ်တရက် သူ့ကို မသက်မသာ ဖြစ်လာစေခဲ့သည်။</p> <p>“လုံချန်၊ အရမ်းကြီးတွေးမနေနဲ့။ သေရမယ့်သူတွေက သေရမှာပဲ...” နတ်ဓားထဲမှလင်းရှီက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လုံချန်က ချက်ချင်း စိတ်ပြောင်းပစ်လိုက်သည်။ သူက အရာရာကို အဆုံးအစွန်ထိ တွေးတောနေတတ်သူမဟုတ်ချေ။ ထိုအတွေးကို သူ့နှလုံးသားထဲမှာသာသိမ်းထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် ယန်လင်းချင်ကို ခပ်ပြုံးပြုံးမျက်နှာပေးဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>“အဘိုး နဲ့ မင်းရဲ့အဖေက မင်းပြန်အလာကို စောင့်နေကြတယ်။ အခု အိမ်ပြန်ကြရအောင်...”</p> <p>“အိမ်...” ဟူသော စကားကို ကြားလိုက်သည့်အချိန်တွင် ယန်လင်းချင်သည် ရုတ်တရက် မျက်ရည်ကျလာခဲ့သည်။ ရှေ့တွင် ရပ်နေသော ဤလူငယ်လေး မရှိပါက သူမအနေဖြင့် အသက်မရှင်နိုင်သလို အိမ်ခည်းပြန်လာနိုင်တော့မည်မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပြီ။ အိမ်ပြန်ကြရအောင်....”</p> <p>ထို့နောက် တိတ်ဆိတ်စွာပဲ လုံချန်၏နံဘေးတွင် ယှဉ်လျှက် လမ်းလျှောက်လာခဲ့ရင်း မျက်ရည်သုတ်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် တခစ်ခစ် ရယ်မောကာ လုံချန်၏ လက်မောင်းကို လှမ်းဆွဲလိုက်သည်။ နွေးထွေးမှုအပြင် နူးညံ့အိစက်သော အထိအတွေ့ကို ခံစားမိလိုက်သည့်အခါ လုံချန်သည် အံ့အားသင့်သွားပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် ကျေနပ်နေသည့်အပြုံးများ ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p>“နင့်မျက်နှာက အဲ့ဒီလိုပုံစံမျိုး ဖြစ်နေတာ တကယ်ပဲ ရွံစရာကောင်းတယ်” လင်းရှီက ဤမြင်ကွင်းကြောင့် မကျေနပ်တော့ပါ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် လုံချန်က မကြားလိုက်သလိုပင် ဟန်ဆောင်လျှက် ယန်လင်းချင်ကိုခေါ်၍ မြေအောက်မြို့တော်ထဲမှ ပြန်ထွက်လာခဲ့သည်။ လမ်းလျှောက်နေရင်း ရုတ်တရက် နောက်ပြန်လှည့်၍ လှမ်းအော်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“အစ်မလီ၊ ငါ့မှာ လုပ်စရာ နည်းနည်းလေး ရှိသေးလို့ အရင်ပြန်နှင့်လိုက်မယ်။ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းက လုံးလုံးပျက်စီးသွားပြီ။ ဖြစ်နိုင်မယ်ဆိုရင် ဒီ မိန်းမငယ်လေးတွေ အားလုံးကို အိမ်ပြန်ပို့ပေးလိုက်ပါ။ တကယ်လို့ အခက်အခဲတစ်စုံတစ်ရာ ရှိလာရင်လည်း လင်းဝူမိသားစု၊ အစိမ်းရောင်ဂိုဏ်းခွဲရဲ့ အစိမ်းရောင်နေမင်းခန်းမ မှာ ငါ့ကို လာရှာလှည့်ပါ”</p> <p>လုံချန်က ဤမစ်ရှင်၏အခက်ခဲဆုံး အပိုင်းကို အပြီးသတ် လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ အစ်မလီတို့သုံးယောက်ကလည်း မငြင်းဆန်ကြပေ။ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။</p> <p>“နှုတ်ဆက်ပါတယ်၊ စီနီယာလုံချန်...”</p> <p>ရာနှင့်ချီသော မိန်းမလှလေးများစွာက လုံချန်၏ အမည်ကို ကောင်းကောင်း မှတ်ထားလိုက်ကြသည်။</p> <p>ယခင်က သူတို့အားလုံး မျှော်လင့်ချက်များ ပျောက်ဆုံးနေခဲ့ရာမှ ရုတ်တရက် မမျှော်လင့်ဘဲ အခွင့်အရေး ပြန်ရလာခဲ့ကြသည်။ အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေကြသော်လည်း လုံချန် ဟူသော လူငယ်ကို သူတို့ဘဝ တစ်သက်တာလုံး မေ့နိုင်တော့မည်မဟုတ်ပါ။</p> <p>“ကံဆုံရင် ငါတို့တွေ နောက်တစ်ခါ ပြန်တွေ့ကြမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်” လုံချန် ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း အစ်မလီတို့သုံးယောက်လည်း ခေါင်းခါရင်း အနည်းငယ်ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p>လုံချန်သည် ယန်လင်းချင် ကို ခေါ်၍ မြေအောက်မြို့တော်၏ ထွက်ပေါက်ရှိရာကို ရောက်လာခဲ့ကြသည်။ သူတို့ ထွက်ခွာတော့မည့်အချိန်တွင် အပေါ်ဖက်ကနေ လူနှစ်ယောက် ရုတ်တရက်ဝင်လာခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းတွင် သူတို့ဆီကနေ ထွက်ပေါ်လာသော ဖိအားက လုံချန်၏ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးကို တောင့်တင်းသွားစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>Translator#အနှောင်အဖွဲ့ကင်းမဲ့သူ</p> <p>***</p> <p> </p>


Save