စုရီ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ပင်လယ်အတွင်း၌ အပြာရောင်နတ်အလင်းများ ရစ်သိုင်းနေသော အမျိုးသားဝိညာဉ်သည် အော်ဟစ်ရယ်မော နေခဲ့သည်။
ကျောက်စိမ်းသရဖူ ဆောင်းထားပြီး အပြာရောင်ဝတ်ရုံများ တဖျပ်ဖျပ်လွင့်နေကာ မာနထောင်လွှားသည့် အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။
သူသည် ဝမ်းသာအားရဖြင့် ဤမျှအစွမ်းထက်သောအခွင့်အရေးမျိုး သူ့ရှေ့ ဆိုက်ရောက်လာခြင်းကို မျှော်လင့်ထားပုံ မပြချေ။
“ ဒါဟာ ကောင်းကင်ကပေးတဲ့ လက်ဆောင်ပဲ ဟားဟားဟား ... ဟမ့်၊ နေဦး ဒါက တကယ်ပဲ အသိစိတ်ပင်လယ်လား။ ”
ရုတ်တရက် အပြာရောင်ဝတ်ရုံဝတ် အမျိုးသား၏ရယ်သံ ချက်ချင်းရပ်တန့်သွား၏။ တစ်ခုခုမှားနေကြောင်း သတိထားမိချေပြီ။
သူသည် အဆုံးအစမဲ့နေသည့် သမုဒ္ဒရာကြီးပေါ်တွင် ရပ်နေသကဲ့သို့ ခံစားလာ ရခြင်းဖြစ်သည်။
လှိုင်းလုံးများသည် တဟုန်ထိုး မြင့်တက်နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှာ မျက်စိတဆုံး ကျယ်ပြောနေ၏။
“ ကွေ့ယီအဆင့်ကျင့်ကြံသူက ဒီလောက်ကြီးမားနဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ပင်လယ်မျိုးကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်တာလား။ ”
ပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးပြီးနောက် အံ့အားသင့်စွာ ရေရွတ်မိသည်။ ယခင်ဘဝ၌ ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်ဖြစ်ပြီး အင်မော်တယ်အဖြစ် တက်လှမ်းရန် ခြေတစ်လှမ်းမျှသာလိုခဲ့၏။
ထို့ကြောင့် ထူးခြားသော စိတ်ဝိညာဉ်ပင်လယ်များစွာကို မြင်ဖူးခဲ့၏။ သို့သော် ယခုမြင်ကွင်းသည် မယုံနိုင်စရာ ကောင်းနေချေပြီ။
“ ဒါဟာ ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းကို ထိန်းချုပ်နိုင်သူတွေရဲ့ အထူးအရည်အချင်း တွေများလား။”
တွန့်ဆုတ်မနေတော့ဘဲ တံဆိပ်များ ဖော်ဆောင်လိုက်ရာ အပြာရောင်အလင်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ပိုက်ကွန်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။
ထို့နောက် အပြာရောင်ပိုက်ကွန်သည် စိတ်ဝိညာဉ်ပင်လယ်ကြီးတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်း သွားတော့သည်။
“ အဟား ... ဒီနေရာကို သိမ်းပိုက်ပြီးရင် ဒီကောင်ရဲ့ဝိညာဉ်ကိုသန့်စင်ပြီး ဝင်စားခြင်း လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ငါယူရမယ်။ ”
အပြာရောင်ဝိညာဉ်က အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။ သို့သော် အပြာရောင် ပိုက်ကွန်သည် ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး တုန့်ပြန်မှုများခံလိုက်ရတော့၏။
“ ဘောင်း ... ။ ”
“ အဟွတ် အဟွတ် ... ။ ”
တစ်ဆက်တည်းမှာပင် ကောင်းကင်မှ မြေကြီးအထိ ဆန့်တန်းနေသော ဧရာမ တာအို ဓားကြီးတစ်လက် ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဓားပေါ်တွင် ရှေးဟောင်းနဂါးကဲ့သို့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် သံကြိုးများဖြင့် ရစ်ပတ်ထား၏။
“ ဒါ ... ဒါက ငါ့ဝိညာဉ်ကို ဖိနှိပ်နေတဲ့ ကောင်းကင်ရတနာများလား မဟုတ်နိုင်ဘူး ကောင်းကင်ရတနာဆိုရင်တောင် ဒီလောက် ကြောက်စရာ မကောင်းနိုင်ပါဘူး။ ”
ထိုဓားကိုကြည့်ရုံမျှဖြင့် သူ့ဝိညာဉ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ ကြောက်ရွံ့မှုများသည် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်မှ နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို မော့ကြည့်နေရသလို ပေပင်။
“ ကောင်းကင်ဘုံက မင်းကို ငါ့ရဲ့စိတ်ဝိညာဉ်ပင်လယ်ထဲ ပို့ပေးလိုက်တာပဲ။ ”
ထိုစဉ် စကားသံနှင့်အတူ စုရီသည် ပြုံးလျက်ပေါ်လာ၏။ အပြာဝတ်အမျိုးသားခမျာ အန္တရာယ်ကို သိရှိလိုက်သဖြင့် လျှပ်စီးကဲ့သို့ ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်တော့သည်။
“ သေလိုက်တော့ ... ။ ”
“ ရွှပ် ... ။ ”
“ ဝုန်း ... ။ ”
သို့သော် စုရီမှ လက်ညှိုးဖြင့်သာ အသာအယာထိုးညွှန်လိုက်တော့၏။ ဓားအလင်း တစ်လက် ပြေးဝင်လာပြီး အပြာရောင်ဝိညာဉ်မှ ဧရာမပေါင်တူဖြင့် ထုနှက်ခံလိုက်ရသည့် အလား လွင့်ထွက်သွားလေသည်။
“ မင်းငါ့ကို လှည့်စားခဲ့တာပဲ။ ”
အပြာရောင်ဝိညာဉ်သည် ချက်ချင်းပင် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော် စုရီ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ပင်လယ်သည် ဆူပွက်လာပြီး ဓားစွမ်းအင်များဖြင့် ချုပ်နှောင်လာ၏။
“ ခရစ် ... ။ ”
အံကြိတ်လျက် တိုက်ပွဲဝင် ကောင်းကင်လက်စွပ်ကို ထုတ်သုံးလိုက် သော်လည်း ဓားစွမ်းအင်အောက်တွင် ခဏချင်း ကြေမွသွားရသည်။
“ မလုပ်နဲ့ ... ငါ ... ငါ အညံ့ခံပါ့မယ်။ ”
အပြာရောင်ဝိညာဉ်ခမျာ ကြောက်လန့်တကြား တောင်းပန်တော့သည်။ သို့သော် သူ့စကားမဆုံးခင်မှာပင် အော်ဟစ်သံ နှင့်အတူ အပိုင်းအစများအဖြစ် ပြန့်ကျဲသွား၏။
အပိုင်းအစများကြားမှ ထိုသူ၏ အတိတ်မှတ်ဉာဏ်များကို စုရီမြင်လိုက်ရသည်။ ဤဝိညာဉ်အမည်မှာ ဝမ်ယွမ်ဟီဖြစ်၏။
‘မျက်နှာတစ်ထောင် နတ်ဆိုး’ဟု လူသိများသော အဝါရောင်တောင်တန်း၏ အကြီးအကဲတစ်ဦးပေပင်။
သူသည် ဝမ်ပူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို လုယူသိမ်းပိုက်ခဲ့ခြင်းပေပင်။ ထိုအရာကို သိလိုက်ရချိန်တွင် စုရီမှ သက်ပြင်းချ လိုက်တော့သည်။
“ ဝမ်ပူ ... ငါ မင်းအတွက် လက်စားချေပေးလိုက်ပြီ အေးအေးချမ်းချမ်း အနားယူပါ။ ”
ထို့နောက် စုရီက အဆုံးသတ် ဥပဒေစဉ်းမျဉ်းများဖြင့် သေဆုံးနေသောဝမ်ပူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ် သိုင်းခြုံပစ်လိုက်သည်။
များမကြာခင် မှုန်ဝါးနေသော ဝမ်ပူဝိညာဉ်အသွင်အပြင် ထွက်ပေါ်လာပြီး ပြုံးပြလျက် ကောင်းကင်ပေါ် ပျံတက်ကာ လွင့်ပါးပျောက်ကွယ်သွား၏။
ဤသည်မှာ ဝမ်ပူ၏ အကြွင်းအကျန် ဆန္ဒဝိညာဉ်ဖြစ်သည်။ ယနေ့မဖယ်ရှားသော် အချိန်ကြာလာပါက နာကျဉ်းမှုဝိညာဉ်အဖြစ် ပြောင်းလဲလာနိုင်၏။
ထို့နောက် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော မီးဖိုကြီးထံသို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်။ မီးဖိုထဲတွင် ဝမ်ယွမ်ဟီသွမ်းလုပ်နေသော ဓားသန္ဓေသား တည်ရှိနေသည်။
“ ဒါက အခွင့်အရေးပဲ ... ဒီပစ္စည်းတွေကိုသုံးပြီး ငါ့ရဲ့သေမျိုးနယ်ပယ် ဓားကို အဆင့်မြှင့်တင်ရမယ်။ ”
စုရီတစ်ယောက် သန္ဓေသားပုံသွင်းခြင်း (၁၂)မျိုးဟုခေါ်သော ရှေးဟောင်း နည်းစနစ်ကို ပြန်လည်သတိရလာခဲ့သည်။
ထိုနည်းစနစ်သည် သာမန်အားဖြင့် ပုံသွင်း၍မရသော ဖရိုဖရဲ နတ်ဘုရားပစ္စည်းများ ကိုပင် အရည်ပျော်စေနိုင်သည့် စွမ်းအားရှိ၏။
များမကြာခင် သူပိုင်ဆိုင်ထားသော ရွှန်ဟွမ်ရွှေနွယ်ပင်နှင့် အခြားသော အဖိုးတန် ရတနာများစွာကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
ပါဝင်ပစ္စည်းများလုံလင်သည်နှင့် သန့်စင်သောမီးတောက်ကိုးခု၏ အကူအညီဖြင့် သေမျိုးနယ်ပယ်ဓားကို ပြန်လည်သွန်းလုပ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်တော့၏။
“ သွားစမ်း ... ။ ”
စုရီက နတ်အာရုံစုစည်းကာ သေမျိုးနယ်ပယ်ဓားကို အံ့ဖွယ်မီးဖိုအတွင်းသို့ ပစ်သွင်းပြီး ဓားသန္ဓေသားဖြင့် ပေါင်းစပ်ရန် စတင်လိုက်တော့သည်။
ဆယ်ရက်အကြာတွင် လျှို့ဝှက် ဆန်းကြယ်သောမီးဖိုသည် အလင်းတန်းများစွာ ထိုးတက်လာပြီး ခန်းမကြီးကို တောက်ပနေစေ၏။
မီးဖိုအတွင်းတွင် အလင်းစက်ဝန်း ရာပေါင်းများစွာ ပျံဝဲနေသည်။ ၎င်းတို့သည် ကွဲပြားသောအရောင်ရှိနေပြီး ရောင်စုံ နေမင်းများကဲ့သို့ဖြစ်၏။
အလင်းစက်ဝန်း အားလုံးသည် ထူးခြားပြီးအစီရင်သဖွယ် အလယ်ဗဟိုရှိ အလင်းစက်ဝိုင်းကို ကာကွယ်ပေးနေ၏။
ထိုအလင်းစက်ဝန်းသည် အရည်ပျော်နေသော သေမျိုးနယ်ပယ်ဓား စက်ဝန်းဖြစ်လေသည်။
အခြားအလင်းစက်ဝိုင်းများသည် ရွှမ်ဟွမ်ရွှေနွယ်ပင်၊ ကောင်းကင်လှိုင်း ဓားသန္ဓေသား၊ တောင်ပိုင်း တောင်ထွတ် တံဆိပ်နှင့် အခြားသော နတ်ဘုရားရတနာ ရာပေါင်းများစွာတို့ ဖြစ်လေသည်။
ဤဆယ်ရက်အတွင်း ထိုသို့သောနတ်ဘုရားပစ္စည်းများ အားလုံးကို အရည်ဖျော်ရန် များစွာနွမ်းနယ်စေ၏။
ရိုးရှင်းပုံရသော အလင်းစက်ဝန်းများတွင် နားမလည်နိုင်သည် အမိန့်တော်များ၊ ရူရ်များနှင့် ပြည့်နှက်နေချေပြီ။
လက်ရှိအချိန်တွင် သူ့ကျင့်ကြံမှုသည် ကနဦးနတ်ဝိညာဉ်အဆင့်နှင့် ယှဉ်နိုင်နေခဲ့ သော်လည်း လုပ်ငန်းစဉ်တွင် သူ့ဝိညာဉ်သည် အလွန်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်လာ၏။
အသက်ပြင်းပြင်း ရှူထုတ်လျက် ဆေးတချို့သောက်သုံးကာ ချက်ချင်းတရားထိုင် လိုက်ရသည်။
သုံးရက်အကြာတွင် သူ့ကျင့်ကြံမှု အထွတ်အထိပ်ကို ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး ထရပ်ကာ ခန်းမထဲက ထွက်ခွာလာခဲ့၏။
မြေအောက်လှိုဏ်ဂူ တံခါးဝ၌ တားမြစ်ဝင်္ကပါတစ်ခုကို တည်ထောင်ရန် အလံငယ်လေးခုဖြင့် ခင်းကျင်းလိုက်သည်။
ဤအလံငယ်လေးခုသည် သလဲသီးစကတ်ဝတ်ထားသော အမျိုးသမီးထံမှ ရရှိခဲ့သော တိုက်ပွဲအကြွင်းအကျန်ဖြစ်၏။
တောင်နှင့်ပင်လယ်ပျက်သုဉ်းခြင်း အစီရင်ဟုခေါ်ဆိုပြီး တိမ်ပေါ်ပျံသန်းအဆင့်ရှိ သတ်ဖြတ်ခြင်းအစီရင်တစ်ခုပေပင်။
၎င်း၏စွမ်းအားသည် နတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို နှိမ်နင်းရန်လုံလောက်၏။ အချိန်များ တရွေ့ရွေ့ကုန်လွန်နေသည်။ စုရီက ပန်းပဲရုံအတွင်းမှ ပြန်မထွက်လာသည်မှာ လပေါင်းများစွာတိုင်နေချေပြီ။
ဤကာလအတွင်း ကမ္ဘာကြီးသည် ရှုပ်ထွေးပြီး တုန်လှုပ်သော အဖြစ်အပျက်များစွာ ထွက်ပေါ်လာနေ၏။
ကြယ်လွင်ပြင်တစ်လျှောက်ရှိ အန္တရာယ်များသော တားမြစ်နယ်မြေများတွင် သေလွန်ဝိညာဉ်များ၊ တံဆိပ်ခတ်ထားသော ဝိညာဉ်များနိုးထလာပြီး ပြင်ပကမ္ဘာသို့ လျှောက်လှမ်းလာကြ၏။
သေလွန်ဝိညာဉ်တိုင်းသည် ရှေးဦးခေတ်မှ မျိုးဆက်များဖြစ်ကာ ခေတ်ပြိုင်မျိုးဆက်များနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။
ဤနည်းဖြင့် ၎င်းတို့၏နယ်မြေကို အလျင်အမြန်တိုးချဲ့နိုင်ကြကာ တပည့်များပင် စုဆောင်းလာခဲ့ကြ၏။
အချို့သူများသည် ထိပ်တန်းသန့်ရှင်းသော တောင်များနှင့် ကောင်းချီးမြေများကို တိုက်ရိုက် သိမ်းပိုက်ကာ ကိုယ်ပိုင်ဂိုဏ်းများ ပြန်လည် တည်ထောင်လာကုန်သည်။
“ နောက်ဆုံးတော့ ခေတ်သစ်တစ်ခု ရောက်လာပြီ ငါတို့အဲဒီမျိုးဆက်ဟောင်းတွေနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ကျင့်ကြံနိုင်ရင် ကောင်းကင်ဘုံကို မရောက်နိုင်မှာ စိုးရိမ်စရာ မရှိဘူး။ ”
“ ဟမ့် ကမ္ဘာကြီးက ရှုပ်ထွေးနေပါတယ် ... မင်းဆန္ဒရှိသလိုဖြစ်ရင်တော့ အကောင်းဆုံးပဲ ကြည့်ရတာ အဲဒီမျိုးရိုးတွေက ကမ္ဘာကြီးကို အုပ်စိုးဖို့ ကံကြမ္မာရှိနေပုံရတယ်။ ”
ကြယ်လွင်ပြင်တစ်ခုလုံး စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေတော့၏။ မရေမတွက်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူများသည် ထိုမျိုးရိုးများနှင့် ပူးပေါင်းကုန်သည်။
ဆိုလိုသည်မှာ ခေတ်ပြိုင် ကျင့်ကြံသူ အင်အားစုများသည် နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ထိုသေလွန် ဝိညာဉ်များထံ၌ လက်အောက်ခံများ ဖြစ်လာကြတော့သည်။
“ အဲဒီဝိညာဉ်တွေက ရှေးခေတ်တည်းက အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ ကြောက်စရာလွန်းတဲ့ သတ္တဝါတွေပဲ ...
... အခုတော့ သူတို့ရဲ့ အင်အားကိုချဲ့ထွင်ဖို့ တပည့်တွေစုဆောင်းနေကြတယ် ကမ္ဘာကြီးက ရှုပ်ထွေးလာနေပြီ။ ”
အင်အားစုကြီးငယ်များသည် ထိုရှေးဟောင်းမျိုးဆက်များ ရုတ်တရက်နိုးထ ပေါ်ပေါက်လာခြင်းကြောင့် အဆုံးမဲ့သွေးထွက် သံယိုမှုများ ယူဆောင်လာလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်နေကြ၏။
သို့သော် သူတို့ ခုခံသည်ဖြစ်စေ၊ လက်ခံသည်ဖြစ်စေ ခေတ်သစ်တစ်ခုသည် အလျင်အမြန် နီးကပ်လာနေပြီဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်းနားလည်လာသည်။
ယနေ့မှစ၍ ကမ္ဘာကြီးသည် သူရဲကောင်းများကြား ပြင်းထန်သော ယှဉ်ပြိုင်မှုများဖြင့် မငြိမ်မသက် ဖြစ်လာပေတော့မည်။
ထိုသို့သော ဆူပူအုံကြွမှုများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက တာအိုကာကွယ်သူ မျိုးနွယ်စု ခြောက်ခု၊ အုပ်စိုးရှင်ကိုးပါးနှင့် ကြယ်တာရာ ဘီလူးများအားလုံးသည် အလွန်တရာ တည်ငြိမ်နေချေပြီ။
သူတို့သည် နှစ်ပေါင်းများစွာတည်းက ယနေ့အတွက် လုံလောက်သော ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ထားပြီးဖြစ်၏။
ဤနှစ်ဝက်အတွင်း အထူးခြားဆုံး သတင်းသည် ကျုံးမျိုးနွယ်မှ ကျုံးတျန်းကွမ်၏ သတင်းဖြစ်သည်။
ကျုံးမိသားစုသည် သူတို့ဘိုးဘေးကျိုး တျန်းကွမ်သည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်း နိုင်ခဲ့ပြီး အင်မော်တယ်တားမြစ်မြေမှ ပြန်လာနိုင်ပြီဟု ကြေငြာခဲ့သည်။
ဤသတင်းသည် ကြီးမားသော ငလျင်လှုပ်ခတ်မှုကို တိုက်ရိုက်ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော အဓိကအင်အားစုများမှာ သတိကြီးစွာထားလာကြ၏။
အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ယနေ့ခေတ်ကြီးတွင် ကောင်းကင်ဘုံလမ်းသို့ တက်လှမ်းနိုင်သူသည် ထိုဘိုးဘေးကျုံးသည်သာ ပထမဆုံးလူဖြစ်နေသည်။
သေလွန်ဝိညာဉ်များနှင့် နိုးထလာသော ဝိညာဉ်များသည်ယခင်ဘဝ၌ ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းထားပြီးဖြစ်၏။
ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံသည် ကြောက်မက်ဖွယ် ခွန်အားကိုပေးစွမ်းနေသော သတ္တဝါများတည်ရာဖြစ်ကြောင်း သိရှိထားကြသည်။
အလားတူပင် ကျုံးတျန်းကွမ်တစ်ယောက် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခြင်းသည် ဤလောက၌ ပျောက်ဆုံးနေသောလမ်းကြောင်း ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခြင်းကို ကိုယ်စားပြု၏။
“ စီနီယာကျုံးက ဒီခေတ်မှာ ပထမဆုံး ကောင်းကင်ဘုံကို ရောက်နိုင်တဲ့ အင်မော်တယ် တစ်ပါးပါပဲ။ ”
“ မှတ်တယ် ခေတ်ပြိုင်အင်မော်တယ်တွေ အများကြီး မလွဲမသွေ ပေါ်ထွက်လာမယ်ဆိုတာ ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်ပါတယ်။ ”
“ ရှေးဟောင်း ကာကွယ်သူ မျိုးနွယ်စုဝင်တွေရဲ့ အုတ်မြစ်ဟာ မယုံနိုင်ဖွယ် ကောင်းအောင် အစွမ်းထက်နေတယ် ... ။ ”
ဤဆွေးနွေးမှုများသည် ကြယ်များ ပြည့်နှက်နေသော ကောင်းကင်တစ်ခွင်သို့ပင် ပျံ့နှံ့နေ၏။
“ တကယ်တော့ ကွမ်ကျိုးဟာ အဲဒီ နတ်ဝိညာဉ်အဆင့် သေလွန်ဝိညာဉ်တွေအပေါ် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက် ရင်တောင်မှ ...
... အချိန်ကြာလာတာနဲ့ ပိုပိုပြီး အစွမ်းထက်တဲ့ ဝိညာဉ်တွေ မလွဲမသွေ ပေါ်ထွက်လာပေလိမ့်မယ် ... ။”
“ ဟမ့် ... သူက တကယ်ပဲ တရားမျှတမှုအကြောင်း ပြောနေတာလား ဒီကနေ့မှာ ကာကွယ်သူ မျိုးနွယ်စုတွေနဲ့ ကြယ်တာရာဘီလူးတွေလည်း သူ့ကို ရန်လိုနေကြတယ်။ ”
“ ငါ့အမြင်အရတော့ ခေတ်တစ်ခု ပြီးဆုံးသွားပြီ ထင်ပါတယ်။ ”
အလားတူပင် ထိုကာလအတွင်း စုရီ၏အကြောင်း ဆွေးနွေးမှုများသည်လည်း အပြောအများဆုံးသော အကြောင်းအရာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။
အကြောင်းပြချက်အနေဖြင့် ရိုးရှင်းလှ၏။ ဝင်စားခြင်းစွမ်းအားသည် သေလွန်ဝိညာဉ်များ အတွက် သဘာဝရန်သူပေပင်။
တစ်ဖက်တွင် ထိုအဖြစ်အပျက်များကို မသိနိုင်ဘဲ စုရီသည် ဓားသွန်းလုပ်ခြင်း၌သာ အာရုံစိုက်ထားလေသည်။
“ ချွင် ... ချွင် ။ ”
အချိန်များကုန်လွန်သွားပြီး နောက်ထပ် တစ်လခွဲ ထပ်မံကုန်လွန်သွား၏။ ထိုနေ့တွင် ကျီဟဲမြို့ကောင်းကင်ယံမှ ထူးဆန်းသော ဓားမြည်သံတစ်သံကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရသည်။
“ အဲဒါဘာလဲ။ ”
မြို့သူမြို့သားများအားလုံးသည် ချက်ချင်း တုန်လှုပ်သွားကြပြီး သူတို့လုပ်နေသောအရာကို ရပ်တန့်ကာ ကောင်းကင်ပေါ် မော့ကြည့်၏။
ကြည်လင်သော အပြာရောင် ကောင်းကင်အောက်တွင် ပြာလဲ့လဲ့ရွှေရောင် မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များ စုဖွဲ့နေသည်။
အစပိုင်းတွင် ထိုအပြာရောင် မိုးကြိုးတိမ်တိုက်သည် မိုင်ဆယ်မိုင်ပတ်လည် မျှသာ ဖုံးလွှမ်းနေ၏။
သို့သော် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ အပြာရောင်ရွှေမိုးကြိုး တိမ်တိုက်များစွာသည် ပိုမိုထူထဲကြီးမားလာသည်။ မိုးကြိုးများအပြင် မီးလျှံများသည် တိမ်တိုက်များအတွင်း၌ ကခုန်နေတော့၏။
ဖျက်ဆီးတတ်သော အရှိန်အဝါသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကြားတွင် ပျံ့နှံ့နေခဲ့ကာ ကျီဟဲမြို့ကို ဖုံးလွှမ်းထားချေပြီ။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စုရီအတွက် အရေးအကြီးဆုံးအချိန်ကို ရင်ဆိုင်နေခဲ့ရသည်။ အောင်မြင်မှုနှင့်ကျရှုံးမှုသည် မျဉ်းတစ်ကြောင်း တည်းသာ ခြားနေတော့၏။
***