Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း ၁၀၁၄</h2> <h2 style="text-align: center;">ဓားတစ်လက်နှင့် သေလွန်ဝိညာဉ်များ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align:justify">ဤကာလအတွင်း အမှားအယွင်း အနည်းငယ်ကိုမျှ မခံနိုင်ချေ။ မဟုတ်သော် ကြိုးစားထားသမျှ အချည်းနှီးဖြစ်သွားနိုင်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ သွား ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ ဝုန်း ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော ပါဝင်ပစ္စည်းများကို မီးဖိုထဲသို့ပစ်ထည့်လိုက်ပြီး နှလုံးသွေးတစ်စက်ထုတ်ယူကာ အမိန့်တစ်ခု လျင်မြန်စွာ ရေးဆွဲလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“နှလုံးသားဝိညာဉ် အမိန့်။ ”</p> <p style="text-align:justify">ခဏအကြာတွင် ဆန်းကြယ်သော တံဆိပ်တစ်ခု လေထဲပေါ်လာ၏။ ထိုတံဆိပ်၌ နှလုံးသွေး၊ စိတ်စွမ်းအင်နှင့် ဝိညာဉ်တို့ကို စုစည်းကာ ရေးဆွဲထားခြင်းဖြစ်သည်။ ဓားအတွက် အဓိကဝိညာဉ်ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">ဤသို့ဖြင့် ဓားပြီးစီးသွားသောအခါ မိမိ၏စိတ်ဆန္ဒနှင့် ကျင့်ကြံမှုခွန်အားများသည် တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားပေမည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုတံဆိပ်ကို ရေးဆွဲပြီးသောအခါ စုရီမျက်နှာတွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများ ဖြစ်ပေါ် လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">တံဆိပ်တစ်ခုတည်းနှင့်ပင် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုထက်ဝက် ကုန်ဆုံးသွားခြင်းဖြစ်၏။  အလွန်ပင် ကြောက်စရာကောင်းချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">အဆုံး၌ အသက်ပြင်းပြင်းရှူလျက်၊</p> <p style="text-align:justify">“ ကောင်းကင်က ဝိညာဉ်ကိုပေးတယ်၊ ငါကအသက်ကိုပေးတယ် ... အရာအားလုံးကို သက်သေပြဖို့ နိုးထပါ။ ”</p> <p style="text-align:justify">-ဟု အော်ဟစ်ကာ တံဆိပ်ကို အလင်းစက်ဝန်းထဲ ပစ်သွင်းလိုက်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ဘရူး ... ဘရူး ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ဓားသန္ဓေသားသည် ရုတ်တရက် နိုးထလာသည့်အလား နှလုံးခုန်သံကြီးများဖြင့် တုန်ခါလာတော့၏။</p> <p style="text-align:justify">ထိုတုန်ခါမှုသည် နတ်ဘုရားများ စည်တီးနေသကဲ့သို့ပြင်းထန်လှပြီး မီးဖိုကြီးကို ပြိုလဲမတတ် ဖြစ်လာစေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ခန်းမအတွင်းရှိ အလောင်းများနှင့် ပစ္စည်းများသည်လည်း ထိုဓားအရှိန်အဝါကြောင့် ကြေမွကုန်ကြ၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ခရစ် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">အဆုံးတွင် မီးဖိုကြီးသည် ထိုစွမ်းအားကိုမခံနိုင်တော့ဘဲ ကွဲအက်တော့မည့် အခြေအနေသို့ ဆိုက်ရောက်လာ၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ဒါ ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">စုရီတစ်ယောက် စိုးရိမ်သွားသည်။ ဤသည်မှာ မှားယွင်းမှုတစ်ခု မဟုတ်ခဲ့ချေ။ သန့်စင်ရာတွင် ကောင်းမွန်လွန်းသဖြင့် မီးဖို၏ ခံနိုင်ရည်ထက် ကျော်လွန်သွားခြင်းဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပြင်ပတွင် ရွှေရောင်မိုးတိမ်များ ကောင်းကင်အနှံ့ပျံ့လွင့်ပြီး လျှပ်စီးများ အရပ်မျက်နှာအသီးသီးဆီသို့ ပြန့်ကားနေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">နတ်အလင်းများနှင့် ရောင်စုံမိုးစက်များမှာ ကောင်းကင်မှ တဖွဲဖွဲကျဆင်းလျက် ဖြစ်စဉ်များ ဝိုးတဝါး လိုက်ပါနေ၏။</p> <p style="text-align:justify">ပန်းမန်များနှင့် လ၊ နေ၊ ကြယ်တို့ကို ရှေးခေတ်လူသားများမှ ရှိခိုးကိုးကွယ်နေသည့် ပုံရိပ်များပေပင်။ ကောင်းကင်ဂီတသံများကဲ့သို့ သာယာသော ကျမ်းစာရွတ်ဆိုသံများသည် လေထုအလယ် ပျံ့လွင့်လာ၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ဒီမှာ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ဤသို့အံ့မခန်း မြင်ကွင်းများသည် ရက်ပေါင်းအတော်ကြာ စုရုံးရောက်ရှိနေသော လူအများကို ဆူညံသွားစေတော့၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ဒါဟာ အဖိုးမဖြတ်နိုင်တဲ့ ရတနာတစ်ခု ပေါ်ထွန်းလာတာများလား။ ”</p> <p style="text-align:justify">အများစုသည် အံ့သြတကြီးဖြင့် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း အော်ဟစ်ဆွေးနွေးလာသည်။ လူအချို့သည်သာလျှင် မြို့အပြင်မှနေပြီး ထိုဖြစ်စဉ်များထံ စောင့်ကြည့်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify">ထိုလူများထဲတွင် ရှေးဟောင်း ကျိုးမျိုးနွယ်သည်လည်း အပါအဝင်ဖြစ်သည်။ ခေါင်းဆောင်မှာ ဆံပင်ဖြူဖြူနှင့် လူငယ်တစ်ဦး အသွင် ကျိုးထျန်းလီပေပင်။ ကျိုးမိသားစု၌ အဆင့်မြင့် အကြီးအကဲဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ဒီလိုနိမိတ်တွေအရဆိုရင် ပေါ်လာမယ့် ရတနာဟာသာမန်မဟုတ်နိုင်တဲ့ ... ကောင်းကင် အဆင့် လက်နက်တစ်ပါးပဲ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ကျိုးထျန်းလီက ဖြစ်စဉ်များထံ ငေးကြည့်မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။ လွန်ခဲ့သည့် တစ်နှစ်ခန့်က ဤပန်းပဲရုံထဲသို့ဝင်သွားသည့် လူအများသေဆုံးသွားကြောင်း သိရှိထား၏။</p> <p style="text-align:justify">ယင်းသည် ကျောက်တုံးဝိညာဉ် ဝမ်ယွင်ဟဲလက်ချက်ဖြစ်ကြောင်း မှန်းဆထား နိုင်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ငါတို့ ကျိုးမိသားစုဝင်တွေကို သတ်ဝံ့တဲ့လူတွေကို ဒီနေ့ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ အလွတ်မပေးနိုင်ဘူး။ ”</p> <p style="text-align:justify">ကျိုးကျန်းလီမှ ကြေငြာလိုက်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် မိသားစုအတွင်းထိပ်တန်း ကျင့်ကြံသူများသာမက ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းမှ သေလွန်ဝိညာဉ်အိုကြီး ခြောက်ဦးကိုလည်း ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ကြ၏။</p> <p style="text-align:justify">ထိုသေလွန်ဝိညာဉ်အိုကြီးများ၏ ခေါင်းဆောင်မှာ ကျူးထုံဖြစ်ပြီး မသေဆုံးမီ၌ အလွန်ပင် တန်ခိုးကြီးမား သူ ပေပင်။</p> <p style="text-align:justify">“ သွားရအောင် ... အစီရင်ကို ဖျက်ဆီးပြီး အထဲကလူကိုဖမ်းကြမယ် ဒါပေမယ့်မှတ်ထားပါ ရတနာကတော့ ငါ့အပိုင်ပဲ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ကျူးထုံးက ကျိုးကျန်းလီကို အေးစက်စွာသတိပေး ပြောကြားလိုက်သည်။ ကျိုးထျန်းလီခမျာ ဒေါသထွက်သွားသော်လည်း ခေါင်းညိတ်သဘောတူလိုက်ရ၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ကောင်းပြီ ... သွားရအောင်။ ”</p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက်တွင် သူတို့အဖွဲ့သည် အရှိန်အဝါများလွှတ်ထုတ်လျက် ပန်းပဲရုံဆီသို့ တိုက်ရိုက်ပျံသန်းသွားကြတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ဟမ့် ... ဟိုမှာကြည့်စမ်း အဲဒါကျိုးမိသားစုဝင်တွေမဟုတ်လား သူတို့တွေ ရတနာကို လုယူကြတော့မယ်ထင်တယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">ကျီဟဲမြို့အတွင်းမှ လူတိုင်းသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ အော်ဟစ်သံများဖြင့် ကောင်းကင်ပေါ် မော့ကြည့်လာကြတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ဘရူး ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထူးခြားဆန်းပြားသော ဖြစ်ရပ်ဆန်းများနှင့်အတူ မီးဖိုကြီးသည် ပြင်းစွာ ဟိန်းဟောက်နေပြီး အလင်းများသည် ဆူပွက်နေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">မီးဖိုအတွင်း၌ အရောင်အသွေး စုံလင်လှသော အလင်းစက်ဝန်းကြီးတစ်ခုသာ ကျန်ရှိနေချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">၎င်းသည် ပန်းကန်လုံးတစ်လုံး အရွယ်အစားခန့်ရှိပြီး နံနက်ခင်း၏ အာရုဏ်ဦး အလင်းရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပနေ၏။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအလင်းစက်လုံး၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ဆန်းကြယ်လှသောသင်္ကေတများ ရစ်သိုင်းပြီး ထူးခြားသောစည်းချက်များ ထုတ်လွှတ်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify">ယင်းသည် အလွန်ပင် ထူးခြား ဆန်းပြားလှလေသည်။ လောက၏ ဥပဒေများ အားလုံး သိမ်းကျုံးယူထားသကဲ့သို့ စွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေတော့၏။ အချိန်မရွေး သက်ရှိကြီး တစ်ကောင် မွေးဖွားတော့မည်အလားပေပင်။</p> <p style="text-align:justify">မီးဖိုရှေ့တွင်မူ စုရီသည် တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်နေပြီး လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် လျင်မြန်စွာ တံဆိပ်များ ရေးသွင်းနေ၏။</p> <p style="text-align:justify">တစ်ဆက်တည်းမှာပင် စိတ်ဝိညာဉ်သည် မီးတောက်နှင့်မီးဖိုကိုထိန်းချုပ်ကာ သန္ဓေသား အပေါ် ဆက်တိုက် သန့်စင်နေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ့နတ်အာရုံသည် အလွန်အားကောင်း လှသဖြင့် ကောင်းကင်ရှိ ရွှေရောင်မိုးတိမ်များ၊ လျှပ်စီးများနှင့် ထစ်ချုန်းသံများ ပေါ်ပေါက် လာသည်ကို ခံစားနိုင်၏။</p> <p style="text-align:justify">နတ်ဘုရားရတနာတစ်ပါး ဖြစ်တည်လာသော် သဘာဝအတိုင်းပင် တာအို တေးသံများ လိုက်ပါလာပေမည်။ သန္ဓေသား အဆင့်ဖြင့် ဤမျှရုန်းရင်းဆန်ခတ်ဖြစ်စေ သည်မှာ ကျေနပ်စရာဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">လောကသခင်ဘဝတွင်ပင် သေမျိုးနယ်ပယ်ဓားကို သန့်စင်ရာ၌ ဤမျှ ထူးခြားမှုများ မပြခဲ့ချေ။</p> <p style="text-align:justify">သည့်နောက် လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်သည် အရေးကြီးဆုံးသောအချိန်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သဖြင့် အတွေးများဖြတ်ကာ အာရုံပြန်စိုက်လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုစဉ် ဓားသွန်းလုပ်နေသော စုရီတစ်ယောက် ရုတ်တရက် စိတ်ဝိညာဉ်တွင် တင်းခနဲဖြစ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ဝုန်း ... ။”</p> <p style="text-align:justify">တစ်ဆက်တည်းမှာပင် မီးဖိုကြီးပေါက်ကွဲသွားကာ ဓားတစ်လက်သည် ကောင်းကင်ပေါ် ပျံတက်သွားတော့၏။</p> <p style="text-align:justify">ဤသည်မှာ သေမျိုးနယ်ပယ်ဓားနှင့် ကွဲပြားနေသော စိမ်းရွှေရောင် ဓားတစ်လက် ပေပင်။</p> <p style="text-align:justify">ဓားသွားနှင့်အရိုးတွင် သဘာဝအတိုင်း ထူးခြားသော ရောင်ဝါများပင် ပါရှိနေတော့၏။ ထိုဓားပျံတက်သွားသည်နှင့် အဖျက် စွမ်းအားများ ပြန့်ကားလာ၏။</p> <p style="text-align:justify">၎င်း၏အရှိန်အဝါမှာ ကောင်းကင်ကို ထောက်ထားသည့် နတ်တောင်ကြီးတစ်တောင် ကဲ့သို့ အလွန်ပင် လေးလံနေချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">“ ဝုန်း ... ။”</p> <p style="text-align:justify">များမကြာခင် နတ်အလင်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး မီးဖိုကြီးအစိပ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားတော့၏။</p> <p style="text-align:justify">လေထုအလယ်ရှိဓားသည် ထိုမီးဖိုအပိုင်းအစများနှင့် ကိုးရောင်ခြယ် နတ်မီးတောက်များကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဝါးမြိုပစ်လိုက်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">တစ်ဆက်တည်းမှာပင် ဓားသည် ထပ်မံအသွင်ပြောင်းသွားကာ ကိုယ်ထည်တွင် မီလျှံကိုးပါးအသွင် ပေါ်ထွက်လာ၏။</p> <p style="text-align:justify">ဤဖြစ်ရပ်များအားလုံးသည် စုရီ၏ ထိန်းချုပ်မှုပြင်ပသို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုဓားသည် မွေးဖွားလာသည်နှင့် မီးဖိုကို ဖျက်ဆီးကာ နတ်မီးတောက်များအပေါ် ဝါးမြိုပေါင်းစပ်လိုက်ခြင်းပေပင်။</p> <p style="text-align:justify">ဤဖြစ်စဉ်သည် စုရီကိုပင် အလွန် အံ့အားသင့်သွားစေ၏။ ကြည့်နေဆဲမှာပင် ဓားသည် မြေအောက်လှိုဏ်ဂူထဲမှဖောက်ကာ ပြင်ပသို့ ပျံထွက်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">စုရီသည်လည်း အလျင်အမြန် ပြေးလိုက်သွားခဲ့သည်။ ဤဓားတွင် ဓားဝိညာဉ် မရှိသေးသော်လည်း အသက်ဓါတ်များသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းချေ၏။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအချိန်တွင် အဝေးမှ ပျံသန်းလာသော ကျိုးထျန်းလီသည် လျှပ်စီးများရစ်သိုင်းနေသည့် အနက်ရောင်ပေါင်တူကြီးကို ဆွဲထုတ်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ဤသည်မှာ မိုးကြိုးဝါးမြိုခြင်း ပေါင်တူဖြစ်သည်။ အင်မော်တယ်အဆင့် ရတနာဖြစ်ချေ၏။</p> <p style="text-align:justify">ပေါင်တူကြီးထွက်လာသည်နှင့် လူအများအပြား မျက်နှာပျက်သွားကြကာ ချက်ချင်း အဝေးသို့ ဆုတ်ခွာကုန်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ဖျက်ဆီးစမ်း ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ကျိုးထျန်းလီက အော်ဟစ်လိုက်ရာ ပေါင်တူကြီးသည် လျှပ်စီးမုန်တိုင်းကြီးသဖွယ် မြေပြင်ရှိပန်းပဲရုံဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကျဆင်းသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ချွင် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ထိုစဉ်မှာပင် ခန့်ညားလှသော စူးရှသောဓားမြည်သံတစ်သံ ဟိန်းထွက်လာ၏။ စိမ်းရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ဝင်းလက်ခဲ့ပြီး ပေါင်တူကြီးကို ထိမှန်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ဝုန်း ... ။”</p> <p style="text-align:justify">အင်မော်တယ်အဆင့် ရတနာဖြစ်သော အနက်ရောင်တူကြီးသည် စက္ကူကဲ့သို့ အစိပ်စိပ် အမွှာမွှာ ရုတ်ချည်းကွဲအက်သွားသဖြင့် လူတိုင်း မှင်တက်သွားကြ၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ဒါ ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">စွမ်းအင်အကြွင်းအကျန်လှိုင်းများ ငြိမ်သက်သွားသောအခါ လေထုအလယ်တွင် နေမင်းကြီးအလား တောက်ပနေသော ဓားတစ်လက်ကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဓားသွားပေါ်မှ ဖျက်ဆီးခြင်းဥပဒေသည် ရေတံခွန်ကဲ့သို့ စိမ့်ကျနေကာ၊ ခရမ်းရောင်မြစ် တစ်မြို့လုံးကို ထက်ရှသောအရှိန်အဝါများဖြင့် လွှမ်းမိုးထားတော့၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ဒီလက်နက် ငါ့အပိုင်ပဲ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ရုတ်တရက် သေလွန်ဝိညာဉ်အိုကြီး ကျူးထုံးသည် ရှေ့သို့လှမ်းတက်ကာ ဓားအပေါ် လက်လှမ်းလိုက်လေသည်။ သို့သော် ဓားသည် တုန်ခါသွားပြီး သူလက်ဖဝါးကို အလွယ်တကူ ချေဖျက်ပစ်လိုက်တော့၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ဟားဟားဟား ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ထိုတုန့်ပြန်မှုကြောင့် ကျူးထုံးခမျာ လောဘဖြင့် မျက်ဝန်းများတောက်ပလာပြီး အော်ဟစ်ရယ်မောလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ မြန်မြန်လာကြ၊ ဒီရတနာကို အတူတူ ဖမ်းရအောင်။ ”</p> <p style="text-align:justify">သူ့အမိန့်ကြောင့် အခြားသော သေလွန်ဝိညာဉ်အိုကြီး ငါးဦးသည်လည်း မနေနိုင်တော့ချေ။ ခြောက်ယောက်သား ဓားကို ဝိုင်းဝန်းနှိမ်နင်းကြလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ သူတို့ခြောက်ယောက်လုံး ပေါင်းသော်မှ ဓားကို လုံးဝ မထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်းပေပင်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုမြင်ကွင်းကို ကျိုးထျန်းလီတစ်ယောက် အဝေးကနေကြည့်ပြီး အံကြိတ်ထားလိုက်ရ၏။ ကျိုးမိသားစုသည်သာ ဤရတနာပိုင်ဆိုင်သော် ကာကွယ်သူလက်နက် ဖြစ်လာနိုင်ပေမည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ငါ့ရဲ့ဓားကို မင်းတို့လိုကောင်တွေက ထိဝံ့သလား။ ”</p> <p style="text-align:justify">ထိုစဉ်ရုတ်တရက် တည်ငြိမ်သော အော်ဟစ်မေးမြန်းသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာ၏။ ယင်းသည် ကျယ်လောင်ခြင်း မရှိသော်လည်း လူတိုင်း၏နားထဲတွင် ရှင်းလင်းစွာ ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ သတိထား ... သူက လက်နက်ပိုင်ရှင်ဖြစ်နိုင်တယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">ကျိုးထျန်းလီမှ သေလွန်ဝိညာဉ်များကို အော်ဟစ် သတိပေးလိုက်၏။ များမကြာခင် ပန်းပဲရုံအတွင်းမှ ကျောက်စိမ်းရောင်ဝတ်လုံနှင့် လူငယ်တစ်ဦးလှမ်းထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ဟမ့် ... လူငယ်တစ်ယောက်လား။ ”</p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်း အံ့သြသွားကြ၏။ သူတို့ အတွေးထဲတွင် ဤလက်နက်သွန်းလုပ်သူသည် တန်ခိုးကြီးသော သေလွန်ဝိညာဉ်အိုကြီးတစ်ပါး ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု ထင်ထားခဲ့ခြင်းပေပင်။</p> <p style="text-align:justify">“ နျဲ့ချောင် ... မင်း အဲဒီကောင်လေးကို ဖြေရှင်းလိုက်။ ”</p> <p style="text-align:justify">ကျိုးထုံက အဝါရောင်ဝတ်စုံဝတ် သေလွန်ဝိညာဉ်အမျိုးသမီးဖြစ်သူ နျဲ့ချောင်ထံ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ နျဲ့ချောင်က စုရီထံ လှည့်ကြည့်ကာ မျက်ခုံးပင့်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ဟမ့် ... ကွေ့ယီအဆင့် အသက် (၂၀)အရွယ်လူတစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလိုရတနာမျိုးကို သွန်းလုပ်နိုင်မှာလဲ။ ”</p> <p style="text-align:justify">တဆက်တည်းမှာပင် သူမနှလုံးသားထဲ သံသယများဝင်လျက် ကျိုးထျန်းလီထံလှည့်ပြီး အမိန့်ပေးလိုက်တော့၏။</p> <p style="text-align:justify">“ သူ့ကို မြန်မြန်သတ်ပစ်လိုက်။ ”</p> <p style="text-align:justify">ကျိုးထျန်းလီတစ်ယောက် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ သူသည် သတိရှိသူ ဖြစ်၏။ ထိုသေလွန်အမျိုးသမီးသည် သူ့ကို အသုံးချနေမှန်း နားလည်သဖြင့် ဘေးမှ အဖိုးအိုထံလှည့်ကြည့်ကာ၊</p> <p style="text-align:justify">“ ဦးလေး ... သွားကြည့်ပါ တစ်ခုခု မသင်္ကာရင် ချက်ချင်းပြန်ဆုတ်ခဲ့။ ”</p> <p style="text-align:justify">-ဟု ထပ်ဆင့် အမိန့်ပေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ဆံပင်ဖြူဖြူနှင့် အဘိုးကြီးက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လေထုအလယ်ရှိ စုရီကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">တစ်ဖက်လူသည် မည်သူ့ကိုမျှ ဂရုပင်မစိုက်ဘဲ ဝိုင်အိုးမော့သောက်လျက်ဖြင့်  သေလွန်ဝိညာဉ်အိုများထံ ကြည့်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify">ထိုစဉ် ဆံပင်ဖြူအဖိုးကြီးသည် ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် တစ်စုံတစ်ရာကိုချက်ချင်း မှတ်မိသွားတော့သည်။  </p> <p style="text-align:justify">“ ခေါင်းဆောင် ... သူ ... သူက နန်းတော်သခင် ကွမ်ကျူးပဲ။”</p> <p style="text-align:justify">တစ်ဆက်တည်းမှာပင် ခြေလှမ်းများ တုံ့ခနဲဖြစ်သွားပြီး ကျောရိုးထဲစိမ့်တက်လာကာ ပြန်လည်ဆုတ်ခွာလိုက်၏။ သူ့စကားကြောင့် ကျိုးထျန်းလီသည်လည်း မျက်လုံးပြူးလျက် အသက်ရှူကြပ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">နန်းတော်သခင် ကွမ်ကျူးဟူသော ထိုအမည်သည် မှော်ဆန်လှပြီး လူတိုင်းအပေါ် နတ်တောင်ကြီးလို အလေးချိန်ပေး၏။ </p> <p style="text-align:justify">အဝါရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးနှင့် ကျူးထုံတို့ကဲ့သို့ သေလွန်ဝိညာဉ်များသည်ပင် ကြောင်တစ်ကောင်၏အမြီးကို နင်းမိလိုက် သကဲ့သို့ တုန်သွားကာ လှည့်ကြည့်လာသည်။  </p> <p style="text-align:justify">“ ဒါ ဝင်စားသူလား။ ”</p> <p style="text-align:justify">ဝင်စားခြင်းသံသရာစွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော တစ်စုံတစ်ယောက်အပေါ် သူတို့ မကြောက်ဘဲ မနေနိုင်ချေ။</p> <p style="text-align:justify">ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး ချက်ချင်းတိတ်ဆိတ်လျက် တိုက်ပွဲသည်လည်း ရပ်တန့်သွားတော့၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ဘာလို့ရပ်လိုက်တာလဲ ဆက်လုပ်ပါ။ ”</p> <p style="text-align:justify">စုရီက ပြုံးကာ မေးဆက်ပြလိုက်သည်။ ဤဓား၏စွမ်းပကားကို သေလွန်ဝိညာဉ်များနှင့် စမ်းသပ်ရန် အကောင်းဆုံးသော အခွင့်အရေးကြီးပေပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">***</p>


Save