Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၀၁၉</h2> <h2 style="text-align: center;">မငြိမ်မသက်မှုများ ... ။</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align:justify">“ အပ်ချုပ်သမားက ဘယ်သူ့အတွက် အလုပ်လုပ်နေတာလဲ။ ”</p> <p style="text-align:justify">အင်မော်တယ် တားမြစ်ဇုန်တွင် မိုချင်းချောင်တစ်ယောက် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးမြန်းလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ အဲဒီအဘိုးကြီးက အရမ်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တယ် အမြဲတမ်း အရိပ်ထဲ ပုန်းနေတာမို့ အတိအကျတော့ မသိနိုင်ပါဘူး ရှေးခေတ်ဂိုဏ်းကြီးတွေဖြစ်တဲ့ ...</p> <p style="text-align:justify">... လျှို့ဝှက်ကောင်းကင် အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း၊ ယင်မိစ္ဆာတောင်တန်းနဲ့ ... အဝါရောင်စမ်းရေ မိစ္ဆာ တောင်တန်းတို့က ဒီအဘိုးကြီးနဲ့ ပူးပေါင်း ဆောင်ရွက်ကြပါတယ် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">လီကျုံးက ပြန်ဖြေ၏။ မိုချင်းချောင်မှ လေးနက်စွာစဉ်းစားသည်။ ဤနတ်ဆိုးဂိုဏ်း သုံးခုသည် ရှေးခေတ်တွင် အသန်မာဆုံး အင်အားစုကြီးများပေပင်။</p> <p style="text-align:justify">“ အခုလည်း အရှေ့ပိုင်းကြယ်လွင်ပြင်ရဲ့ ကြယ်ဘီလူးကြီးတွေဖြစ်တဲ့ ကောင်းကင်ကိုးပါး နန်းတော်၊ နှလုံးသားပြခန်း၊ ကြယ်မြစ်ဂိုဏ်းနဲ့ ထိုက်ရီတာအိုဂိုဏ်းတွေလည်း သူနဲ့ ပူးပေါင်းထားပါတယ် ...</p> <p style="text-align:justify">... အဲဒီအင်အားစုလေးခုဟာ ယနေ့ခေတ်ရဲ့အထူးချွန်ဆုံး မျိုးဆက်တွေဖြစ်ပြီး ရှေးခေတ်မျိုးဆက်ဟောင်းတွေနဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ ဆက်ဆံရေးရှိပါတယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ ဒါဆို မင်း ... လူတချို့ အဲဒီကို ခေါ်သွားသင့်တယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">ထိုစကားကြောင့် လီကျုံးမှ အံ့အားသင့်သွားပြီး၊</p> <p style="text-align:justify">“ မိန်းကလေးမို၊ စုရီကို တခြားတစ်ယောက်ယောက်က သတ်မှာကို စိုးရိမ်နေလား။ ”</p> <p style="text-align:justify">-ဟု ပြန်မေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ဒီတိုက်ပွဲဖြစ်လာရင် ... လူတချို့က ရှုပ်ထွေးမှုကို အခွင့်ကောင်းယူမယ် လူတချို့က အကူအညီပေးဖို့ ပြင်ဆင်ကြလိမ့်မယ် ...</p> <p style="text-align:justify">... ဒါကြောင့် ငါတို့က ဒုတိယ နည်းလမ်းကိုရွေးချယ်ပြီး အကူအညီလိုအပ်တဲ့ အချိန်မှာ မတ်တပ်ရပ်ပေးဖို့ ရွေးချယ်ပါ။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ နားလည်ပါပြီ။ ”</p> <p style="text-align:justify">လီကျုံးမှ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ အဲဒီစုမျိုးရိုးနာမည်နဲ့ လူအတွက် အသက်ရှင်သည်ဖြစ်စေ သေသည်ဖြစ်စေ အရေးမကြီးဘူး ...</p> <p style="text-align:justify">... အရေးကြီးတာက သူ့ကိုသတ်ပြီး ဝင်စားခြင်းဥပဒေကို အခြားသူတွေ ယူသွားတာ လုံးဝခွင့်မပြုသင့်ဘူး။ ”</p> <p style="text-align:justify">တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှေးဟောင်း ဖူမျိုးနွယ်သည်လည်း ထွက်ပေါ်လာသော သတင်းများကြောင့် ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်နေခဲ့၏။</p> <p style="text-align:justify">အထူးသဖြင့် ဖူတုံလီပေပင်။ သူသည် ဖူမျိုးရိုး၏ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက်ဖြစ်ကာ ဒုတိယ မြောက်ပါရမီရှင်ပေပင်၊။ ပထမပါရမီရှင်မှာ သူ့အစ်ကိုဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">မိုချင်းချောင်ကဲ့သို့ပင် ဖူမျိုးရိုးသည် အင်မော်တယ်မျိုးရိုး၏ သားစဉ်မြေးဆက်များ ဖြစ်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထို့ကြောင့် ဝင်စားခြင်းဥပဒေကို စိတ်ဝင်စားလာပြီး ဤတိုက်ပွဲအပေါ် အနီးကပ် စောင့်ကြည့်ရန် ပြင်ဆင်နေခြင်းပေပင်။</p> <p style="text-align:justify">ခရမ်းရောင်တိမ်တောင်၏ တိုက်ပွဲသတင်း ပျံ့နှံ့သွားသည်နှင့်အမျှ အရှေ့ပိုင်းကြယ်လွင်ပြင် အနှံ့ လှိုင်းလုံးကြီးများ ဆူညံနေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုက်ရီတောင်ဂိုဏ်း၏ မှောင်မိုက်သော အခန်းတစ်ခုထဲတွင် တျန်ကျောက်သည် ဓားကို ညင်သာစွာသုတ်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify">အပြင်ဘက်တွင် ကမ္ဘာကြီးသည် ရှုပ်ထွေးနေသော်လည်း သူ စိတ်မဝင်စားချေ။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် စုရီနှင့် အငြိုးအတေးကို လုံးဝဖြေရှင်းရန် ဆုံးဖြတ်ထားပြီးဖြစ်ချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">ကောင်းကင်ကိုးပါးနန်းတော်တွင်လည်း ထိုနည်းလည်းကောင်းပေပင်။ ရန်ထောင်လင်က တောင်နောက်ဘက် တားမြစ်နယ်မြေအတွင်း၌ လွင့်မျောနေသော ဓားတစ်လက်ရှေ့တွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာရပ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကောင်းကင်ကိုးပါးနန်းတော်သို့ ဝင်ရောက်လိုသော လူတိုင်းသည် မဟာတာအို ကျိန်ဆိုချက်ကို ဤဓားရှေ့၌ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်ချေ၏။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် သူမှတပါး မည်သူမျှ ဤဓားကို မမြင်ဖူးချေ။ ၎င်းသည် တောင်နောက်ဘက်၏ တားမြစ်နယ်မြေတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ တံဆိပ်ခတ်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ကလန့် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ရန်ထောင်လင်သည် ဓားထံသို့ လက်လှမ်းလိုက်သည်နှင့် ကြည်လင်သော ဓားမြည်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ပျက်စီးနေသော တံခါးဝရှေ့တွင် အမျိုးသားတစ်ယောက် လက်များနောက်ပို့ပြီး ကောင်းကင်ပေါ် ငေးကြည့်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤသည်မှာ ကြယ်မြစ်ဂိုဏ်း၏ တောင်တံခါးပေပင်။ အမျိုးသားသည် တံငါသည် အမည်ရသော ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ကွမ်ကျူး ... ဒီဘဝမှာ ငါအလေးစားဆုံးလူက မင်းဖြစ်သလို၊ အမုန်းဆုံး လူကလည်း မင်းပဲ။ ”</p> <p style="text-align:justify">တံငါသည်သည် ပြိုကျနေသော ထိုတံခါးရှေ့တွင် အချိန်အတော်ကြာတိတ်ဆိတ် နေပြီးနောက် သက်ပြင်းချကာ ညည်းတွား ရေရွတ်လိုက်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုနည်းလည်းကောင်းပေပင်။ နှလုံးသားပြခန်းတွင်လည်း ပန်းချီဆရာသည် ဝိုင်မော့သောက်လျက် တစ်ယောက်တည်း တိတ်ဆိတ်စွာ ပုံတူပန်းချီဆွဲနေ၏။</p> <p style="text-align:justify">ယင်းသည် ကျောက်စိမ်းရောင် ဝတ်ရုံများ လွင့်ဝဲလျက် လက်နှစ်ဖက်နောက်ပို့ထားသော လူငယ်တစ်ယောက်ပုံပေပင်။</p> <p style="text-align:justify">တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပြင်ပ ကမ္ဘာကြီးတွင်လည်း ခရမ်းရောင်တိမ်တောင် စိန်ခေါ်ပွဲသတင်းသည် ကြယ်လွင်ကြီးအနှံ့တွင် အုတ်အော်သောင်းနင်း ဖြစ်သွားစေ၏။</p> <p style="text-align:justify">ကြယ်နယ်ပယ်အသီးသီးနှင့် မရေမတွက်နိုင်သော ကမ္ဘာများမှ ကျင့်ကြံသူ အများစုသည် ဤတိုက်ပွဲကို စိတ်ဝင်တစား အပြင်းအထန် ဆွေးနွေးလာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ခေတ်တွေ ပြောင်းသွားပြီ ရှေးဟောင်း တာအိုကာကွယ်သူ မျိုးနွယ်စုတွေက မိုးဦးကျ မှိုတွေလို ပေါ်ထွက်လာနေတယ် ...</p> <p style="text-align:justify">... ဒီလောကကြီးက ကောင်းကင်ဘုံ နယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းနိုင်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ လက်ထဲ ရောက်သွားပါပြီ ...</p> <p style="text-align:justify">... ဒါကြောင့် လောကသခင်ကွမ်ကျိုး အတွက် မျှော်လင့်ချက်မရှိတော့ဘူး ဒူးထောက် မလား ... သေမလား။ ”</p> <p style="text-align:justify">အဖိုးကြီးတစ်ဦးမှ ရေရွတ်လိုက်သည်။ ဤမျှကျယ်ပြောလှသော ကြယ်ပင်လယ်တွင် အမှန်ပင် နယ်ပယ်ဘုရင်မျှသာဖြစ်သည့် လောကသခင်အတွက် နေရာမရှိတော့ချေ။</p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် လောကသခင်သည် တစ်ချိန်ကကောင်းကင်နှင့် ကြယ်လွင်ပြင်တစ်ခုလုံးကို တုန်ဟည်းစေသော တုနှိုင်းမဲ့ ဒဏ္ဍာရီတစ်ခုဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">ယခုမူ မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း ကောင်းကင်တာအိုသည် ကြီးမားလှသော အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့၏။</p> <p style="text-align:justify">သေလွန်ဝိညာဉ်များ၊ နိုးထလာသူများနှင့် ထိုရှေးဟောင်း မျိုးနွယ်စုများဖြစ်စေ၊ ယခုခေတ် အထွတ်အထိပ် ဂိုဏ်းများဖြစ်စေ အားလုံးသည် လောကသခင်ကို ဆူးတစ်ချောင်းသဖွယ် မြင်လာကြကုန်သည်။</p> <p style="text-align:justify">တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဤစိန်ခေါ်တိုက်ပွဲနှင့် ပတ်သတ်သော ဝေဖန်မှုများသည် ဆက်လက် မြင့်တက်နေဆဲဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ဒီလိုစိန်ခေါ်ပွဲမျိုးတွေက တရားမျှတမှုလုံးဝမရှိပါဘူး နတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်စုက နယ်ပယ်ဘုရင်တစ်ပါးကို စိန်ခေါ်နေတာ ... ဟာသပဲ။ ”</p> <p style="text-align:justify">အချို့သော လူငယ်မျိုးဆက်များသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် စုရီဘက်မှရပ်တည်လာကာ ကျယ်ကျယ်လောင်လောင် ပြောဆိုလာ၏။</p> <p style="text-align:justify">လူငယ်များ၏ သဘာဝအရ စိတ်အားထက်သန်နေကြပြီး တရားမျှတမှုကို လိုလားချေပြီ။ သူတို့အမြင်တွင် ဤတိုက်ပွဲသည် လောကသခင်အတွက် မတရားမှုဖြစ်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify">အချိန်များ ကုန်လွန်လာနေပြီး ခရမ်းရောင်တိမ်တောင်သည် လူတိုင်းအတွက် အစောင့်ကြည့်ခံရဆုံးအရပ်ကြီး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ခြွင်းချက်မရှိ ကြယ်စုအသီးသီးထံပါးဆီမှ ကျင့်ကြံသူများ စုရုံးလာကြ၏။</p> <p style="text-align:justify">ခုနစ်ရက်ဟူသော အချိန်သည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ ထိုခုနစ်ရက်အတွင်း စုရီသည် ဘုံကျောင်းမှ ထွက်မလာခဲ့ချေ။</p> <p style="text-align:justify">“ ကြီးကျယ်တဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေနဲ့ ကြုံလာခဲ့ရင် တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ဖြေရှင်းရမယ် ဆိုကြပေမယ့် သခင်စုကတော့ လုံးဝ တည်ငြိမ်လွန်းပါတယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">လီပေ့ရှန်က ပွက်ပွက်ဆူနေသော ဝက်စွပ်ပြုတ်ကိုခပ်သောက်ကာ မှတ်ချက်ပေး လိုက်တော့၏။ အသားအပိုင်းအစနှင့် ဟင်းသီး ဟင်းရွက်များမှာ ဟင်းရည်ထဲမျောနေချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">“ စိတ်ဝိညာဉ်က ပြင်ပအရာတွေကို တွယ်ဖက်မှုမရှိတဲ့အခါ ... မင်းရဲ့နှလုံးသားက ဘာကိုမှ မတုန်လှုပ်တော့ဘူး ... အဲဒီအချိန် ဘယ်လိုဒုက္ခမျိုးလာပါစေ လေပြေလေးပါပဲ။ ”</p> <p style="text-align:justify">စုရီက ဝက်သားကို တူဖြင့် ခပ်စားကာ ပြောကြားလိုက်သည်။ လီပေ့ရှန်မှ ထိုစကားကို ခဏတာမျှ တွေးတောဆင်ခြင်ပြီးနောက် တုန့်ဆိုင်းစွာဖြင့်၊</p> <p style="text-align:justify">“ တကယ်လို့ ရှုံးသွားခဲ့ရင် ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာ တွေးကြည့်ထားလား။ ”</p> <p style="text-align:justify">-ဟု မေးမြန်းလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ မတွေးဖူးဘူး။ ”</p> <p style="text-align:justify">စုရီက ခေါင်းခါပြ၏။ ထို့နောက် တူကိုချလိုက်ပြီး ဝိုင်အိုးကိုထုတ်သောက်ကာ၊</p> <p style="text-align:justify">“ ဓားသမား တစ်ယောက်အနေနဲ့ တိုက်ပွဲမစခင်တည်းက ရှုံးနိမ့်ခြင်းအကြောင်းကို စတွေးနေပြီဆိုရင် ... မင်းရဲ့ယုံကြည်ချက်ကို ဆုံးရှုံးသွားပြီပဲ ငါ့ဘဝမှာ အဲဒီလိုမျိုး တစ်ခါမှ မကြုံဖူးသေးဘူး။ ”</p> <p style="text-align:justify">-ဟု ရှင်းပြလိုက်သည်။ လီပေ့ရှန်မှ မျက်ခုံးပင့်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ဒီအဖိုးကြီးဘဝမှာ ဓားသမားတွေ အများကြီးတွေ့ဖူးပါတယ် ဒါပေမဲ့သခင်စုသာ တကယ့်ကို ထူးခြားတယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ အမြင့်ကိုရောက်လေ အေးချမ်းလေပဲ ... ဒါပေမယ့် မင်းမှာ ပြိုင်ဘက် မရှိတော့ရင်လည်း အထီးကျန်မှုကို ခံစားရစေတယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">စုရီက မတ်တပ်ထရပ်လိုက်ပြီး အဝတ်အစားပေါ်ရှိ သစ်ရွက်ခြောက်များကို ခါထုတ်လိုက်ကာ၊</p> <p style="text-align:justify">“ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ တစ်ကမ္ဘာလုံးက ငါ့ရန်သူဖြစ်ကုန်ပြီ တကယ့်ကိုစိတ်လှုပ်ရှားစရာ အချိန်အခါပါပဲ ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">-ဟု ဆိုလိုက်၏။ သည့်နောက် ဘုံကျောင်းတံခါးဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားပြီး၊</p> <p style="text-align:justify">“ ငါ့အတွက် ဝေလေးကို ကောင်းကောင်းစောင့်ရှောက်ပေးပါ ပြန်လာရင် ငါတို့အဖိုးကြီးဝေကို သွားရှာကြမယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">-ဟု မှာကြားလိုက်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">လီပေ့ရှန်က စုရီပုံရိပ် ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ ငေးမောကာ သက်ပြင်းချလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ကျင့်ကြံမှုအရဆိုရင် ငါက သခင်စုထက် အများကြီးသာလွန်တယ် ဒါပေမယ့် တည်ငြိမ်မှု မှာတော့ ငါသူ့ထက်အများကြီးနိမ့်ကျတယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ ဒါတော့အမှန်ပဲ သခင်လေးက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနေတတ်ပေမယ့် သူ့အတွေးတွေက အမြဲတမ်းပြတ်သားနေတယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက်တွင် ဝေရှန်းနှင့် လီပေ့ရှန်တို့နှစ်ဦးသည် အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားကာ သက်ပြင်းချ လိုက်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ခရမ်းရောင်တိမ်တောင်သည် ပေတစ်သောင်း မြင့်မားလှပြီး ပုံသဏ္ဌာန်သည် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်နေသော နဂါးတစ်ကောင်နှင့်တူ၏။</p> <p style="text-align:justify">တောင်ထိပ်သည် တစ်နှစ်ပတ်လုံး ခရမ်းရောင်တိမ်တိုက်များ ဖုံးလွှမ်းနေသဖြင့် ထိုအမည်ကိုရရှိထားခြင်းပေပင်။</p> <p style="text-align:justify">ယနေ့တွင် ခရမ်းရောင်တိမ်တောင်ကို ဗဟိုပြု၍ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တောင်တန်းများနှင့် မြစ်ပြင်များပေါ်တွင် လူအများအပြား စုဝေးနေကြတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">၎င်းတို့သည် ကြယ်လွင်ပြင် အနှံ့အပြားမှ ရောက်ရှိလာကြသော ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်၏။ သူတို့ထဲမှ မည်သူမဆို အင်အားစုအတွင်း အဆင့်မြင့်ခေါင်းဆောင်များဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ယခုအခါတွင် သူတို့ကဲ့သို့ ပုဂ္ဂိုလ်များသည် လူအုပ်ကြားထဲတွင် သာမန် လှိုင်းတံပိုးလေးများကဲ့သို့သာ ရပ်တည် နေနိုင်ကြတော့၏။</p> <p style="text-align:justify">အမှန်တကယ်တွင် လူအများအတွက် မျက်စိကျစရာကောင်းသူများမှာ နတ်ဝိညာဉ် အဆင့် ကျင့်ကြံသူများပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုနတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျားမမရွေး လူတိုင်းသည် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများဖြင့် ဝန်းရံလျက် ခရမ်းရောင်တိမ်တောင်အနီးတွင် နတ်ဘုရားများကဲ့သို့ နေရာယူထားကြ၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ငါသာ ခရမ်းရောင်​တိမ်တောင်ကို မလာခဲ့ရင် ... ဒီလောကမှာ နတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေ ဒီလောက်တောင်များနေပြီ ဆိုတာ ယုံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ”</p> <p style="text-align:justify">“  သူတို့ထဲမှာ အရင်တည်းက ချိပ်ပိတ်ခံထားရတဲ့ ပြန်လည်နိုးထလာတဲ့ လူတွေလည်း အများကြီးပါတယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">လူအများသည် တအံ့တသြ ဆွေးနွေးနေကြပြီး ထိုမျှကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ကောင်းသည့် သေလွန်ဝိညာဉ်များကို ငေးမောကြည့်ကုန်၏။</p> <p style="text-align:justify">ထိုသေလွန်ဝိညာည်များတွင် ရှေးဟောင်း မျိုးနွယ်များဖြစ်သည့် ပုံရိပ်ယောင်အင်မော်တယ် ဓားခန်းမ၊ ကြက်သွေးရောင်မြို့တော်ဂိုဏ်းနှင့် အနန္တဝိညာဉ် အင်မော်တယ်တောင်တန်းတို့မှာ အထင်ရှားဆုံးပေပင်။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့နှင့်အတူ ရင်ပေါင်တန်းနိုင်သည်မှာ ယနေ့ခတ် ရှေးဟောင်း ကာကွယ်သူ မျိုးနွယ်စု (၆)ခု၏ နတ်ဝိညာဉ်အဆင့် တက်လှမ်း ထားနိုင်သူများဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ကျိုးမျိုးနွယ်မှ ကျိုးဟန်ရှန်းနှင့် ကျုံးမျိုးနွယ်မှ ကျုံးထျန်းချွမ်တို့သည်လည်း လူအုပ်ကြားထဲတွင် ရှိနေ၏။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးချင်းစီသည် မကြာသေးမီက နတ်ဝိညာဉ်အဆင့် တက်လှမ်း ထားနိုင်သည့် အဖိုးကြီးများပေပင်။</p> <p style="text-align:justify">“ ဝှစ် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ထိုစဉ် အဝေးဆီမှ အလင်းတန်းများ လင်းလက်လာပြီး နတ်ဝိညာဉ်အဆင့်ကျင့်ကြံသူ များစွာ ထပ်မံရောက်ရှိလာချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">အဆုံးတွင် နတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူအရေအတွက်မှာ တစ်ရာနီးပါးအထိ ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ခရမ်းရောင်တိမ်တောင်တခွင် ရောင်ဝါများသည် ဒီရေကဲ့သို့ ပွက်ပွက်ဆူနေပြီး နတ်အလင်းများ တောက်ပနေ​တော့၏။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအဆင့် ကျင့်ကြံသူများဆီမှ ထွက်ပေါ်လာသော ​​ရောင်ဝါတစ်ခုတည်းနှင့်ပင် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အေးခဲလာစေသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ​ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ တစ်ရာနီးပါး ... ဒါဟာ ဓမ္မအဆုံးသတ်​ခေတ် နောက်ပိုင်းမှာ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့တဲ့ မြင်ကွင်းကြီးပဲ။ ”</p> <p style="text-align:justify">မရေမတွက်နိုင်သော လူများသည် အံ့အားသင့်ကုန်ပြီး ယနေ့အထွတ်အထိပ်သည် နယ်ပယ်ဘုရင်များ မဟုတ်တော့ကြောင်း နားလည်လာကုန်တော့၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ငါတို့မြင်နေရတာက ရေခဲတောင်ရဲ့ အဖျားလေးပဲရှိသေးတယ် အမှောင်ထဲမှာ ဒီလို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေ ဘယ်လောက် ပုန်းအောင်းနေမလဲ မသိဘူး။ ”</p> <p style="text-align:justify">တုံ့ယွီအဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးသည် မနာလိုသောအကြည့်များဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ကောင်းကင်ဘုံနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်သူ အရေအတွက်သည် ကြယ်လွင်ပြင်ကြီးတွင် သည့်ထက်ပို၍ များပြားလာပေတော့မည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအချိန်တွင် လူတိုင်း၏အကြည့်များမှာ ယနေ့အတွက် အဓိကဇာတ်ဆောင်​ဖြစ်သော ရန်ထောင်လင်၊ တံငါသည်၊ ပန်းချီဆရာနှင့် တျန်ကျောက်တို့ထံ ရောက်ရှိသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့လေးဦးသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လျစ်လျူရှုလျက် အချို့သည်ကျောက်တုံးပေါ် ထိုင်နေကြပြီး အချို့သည်မတ်တပ်ရပ်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify">တစ်ဦးချင်းစီသည် နတ်အလင်းများ ဝန်းရံလျက် နတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ဥပဒေများစွာ ရစ်ဝဲနေတော့သည်။ ထိုမြင်ကွင်းမျိုးသည် အင်မော်တယ်များ အနားယူနေသည့်အလား ထင်မှားစေချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">***</p>


Save