Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၃၂၃)။ ။ နက္ခတ်တာရာ ပင်လယ်ပြင် (၁၂၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဝမ်ဘန်ဒါ၏ မျက်နှာထက်မှ အပြုံးရိပ်တို့သည် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အေးခဲတောင့်တင်းသွားရတော့သည်။</p> <p>ဝမ်ချန်၏ သဘောထားမှာ အတော့်ကိုပင် ခက်ထန်လှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ဘန်ဒါအနေဖြင့် စောစောပိုင်းက အလွန်အမင်း ရိုသေကိုင်းညွတ်ဟန် ပြခဲ့သည်မှာ အပေါ်ယံမျှသာ ဖြစ်ချေသည်။ ယင်းသည် အင်ပါယာ၏ ထိပ်တန်းအုပ်စုကြီး ဆယ်ခုအနက် တစ်ခုအပါအဝင်ဖြစ်သော ဝမ်မျိုးနွယ်စု၏ ဝမ်ဟိုင်းစူပါကော်ပိုရေးရှင်းကြီးကို ကိုယ်စားပြုလာသူဖြစ်ကြောင်း သတိပြုသင့်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>အင်ပါယာ၏ ဗိုလ်မှူးငယ်အဆင့် သို့မဟုတ် သူရဲကောင်းတစ်ဦး မဆိုထားနှင့်ဦး၊ အင်ပါယာစစ်သူကြီးများနှင့် မှူးမတ်မျိုးနွယ်ကြီးများပင်လျှင် ဝမ်ဟိုင်းဂရုကို အလေးထားဆက်ဆံကြရမြဲ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ကမ်းလှမ်းသည့် လက်ဖက်ရည်ကို မသောက်ဘဲ အတင်းတိုက်သည့် အရက်ကိုမှ သောက်ချင်နေသည်လား။</p> <p>ဝမ်ဘန်ဒါသည် ပင်ကိုယ်ဗီဇအတိုင်း ကျောကို မတ်လိုက်ပြီး မျက်နှာထားမှာလည်း အေးစက်ခက်ထန်သွားကာ- “ဆရာ ဝမ်... ကျွန်တော်မျိုးက အုပ်စုကြီးကို ကိုယ်စားပြုပြီး လူကြီးမင်းနဲ့ သဘောတူညီမှုတစ်ခု ရယူဖို့ လာရောက်တာပါ” ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>စကားပြောရင်းနှင့်ပင် သူ၏ လက်ဆွဲအိတ်ကို ဖွင့်ကာ ချက်လက်မှတ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ဝမ်ချန်၏ ရှေ့မှောက်သို့ ချပေးလိုက်၏။</p> <p>ထို့နောက် ဝမ်ချန်ကို ယုံကြည်မှုအပြည့်နှင့် စိုက်ကြည့်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်က တစ်ချက်မျှ ငဲ့ကြည့်လိုက်ရာ ထိုချက်လက်မှတ်သည် အင်ပါယာဘဏ်မှ ထုတ်ပေးထားခြင်းဖြစ်ပြီး ကြယ်တာရာသုံးငွေ (၁၀) သန်း တန်ဖိုးရှိသော လက်ဝယ်ရှိသူ အကျိုးခံစားခွင့်ရှိသည့် ငွေလွှဲလက်မှတ် ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>အင်ပါယာဘဏ်သည် ဟိုလီလိုက်အင်ပါယာ၏ အကြီးဆုံးဘဏ်ဖြစ်ပြီး တော်ဝင်ရှယ်ယာ (၅၅) ရာခိုင်နှုန်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားကာ တစ်လောကလုံး၌ အသုံးပြုနေသည့် ကြယ်တာရာသုံးငွေများကို ထုတ်ဝေပေးသည့် ဘဏ်လည်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်း၏ အင်အား၊ စွမ်းဆောင်ရည်နှင့် ယုံကြည်စိတ်ချရမှုတို့မှာ အမှန်တကယ်ပင် အမြင့်မားဆုံးဖြစ်သည်ဟု ဆိုရမည်။</p> <p>အင်ပါယာဘဏ်၏ ချက်လက်မှတ်များသည် ငွေသားနှင့် အလားသဏ္ဌာန်တူပြီး မြေအောက်မှောင်ခိုဈေးကွက်များတွင်မူ ငွေသားထက်ပင် ပို၍ အရာရောက်သေး၏။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်က ပြုံးလိုက်ပြီး- “ဒါက ဘာသဘောလဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p>ဝမ်ဘန်ဒါက ဟန်ဆောင်အပြုံးဖြင့်ပင်- “ဆရာဝမ်... ဟန်ဆောင်နေဖို့ မလိုပါဘူး။ ဆရာဟာ တန်ပါစ်ဂြိုဟ်ပေါ်မှာ ရှုမျိုးနွယ်စုရဲ့ အမွေဆက်ခံသူ ရှုချန်ကျစ်ကို ကယ်တင်ခဲ့ပြီး ဒဲလ်ရေးမြို့က မုဟိုင်ထောင်းနဲ့လည်း ရင်းနှီးတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် သိထားပါတယ်။ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးကလည်း တော်တော်လေး ကောင်းမွန်တယ်လို့ ကြားမိပါတယ်”</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ ရှုချန်ကျစ်နဲ့ မုဟိုင်ထောင်းတို့က ကျွန်တော်တို့ ဝမ်ဟိုင်းဂရုအပေါ် အထင်အမြင်လွဲမှားနေကြလို့ လူတိုင်း စိတ်မချမ်းမြေ့စရာတွေ ဖြစ်နေရတာပါ”</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့်ပင်- “ဒါဆို ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို သူတို့ကို ဖျောင်းဖျပေးစေချင်တာလား”</p> <p> </p> <p>“အဲဒီလောက်အထိ မလိုပါဘူး”</p> <p>ဝမ်ဘန်ဒါက မေးကိုအနည်းငယ် ပင့်လိုက်ကာ- “လူကြီးမင်းအနေနဲ့ ဒီကိစ္စထဲမှာ ဝင်မပါဘဲ နေပေးရင် ရပါပြီ။ တကယ်လို့ အင်ပါယာစစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာနက တန်ပါစ်ဂြိုဟ်မှာ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့လဲလို့ လာမေးရင် ဝမ်ဟိုင်းဂရုအပေါ် ထိခိုက်စေမယ့် စကားမျိုးကို မပြောဖို့ပဲ မျှော်လင့်ပါတယ်။ ဒါပါပဲ...</p> <p>ဘယ်လိုသဘောရလဲ”</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်က သဘောပေါက်သွားဟန်ဖြင့်- “ဒါဆို ဒီချက်လက်မှတ်က ကျွန်တော့်ရဲ့ နှုတ်ကို ပိတ်ဖို့ပေါ့”</p> <p> </p> <p>ဝမ်ဘန်ဒါက ဧည့်ခန်းစားပွဲပေါ်ရှိ ချက်လက်မှတ်ကို သူ၏လက်ဖြင့် ရှေ့သို့ အသာအယာ တိုးပေးလိုက်ရင်း- “ဆရာ ပြောတာ မှန်ပါတယ်”</p> <p>“ဟက်...”</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်က အသာအယာ မှုတ်ထုတ်လိုက်ရာ ချက်လက်မှတ်သည် လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး ဝမ်ဘန်ဒါ၏ နဖူးပေါ်သို့ ‘ဖြန်း’ ခနဲ အသံမြည်အောင် သွားကပ်တော့သည်။</p> <p>ဝမ်ဘန်ဒါမှာ ခဏမျှ ကြောင်အသွားပြီးမှ ထိုချက်လက်မှတ်ကို အလောတကြီး ပြန်ဆွဲခွာလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>သူ့မျက်နှာမှာ အတော်လေး အရှက်ရနေဟန် ရှိပေသည်။</p> <p>ဝမ်ချန်က အေးအေးဆေးဆေးပင်- “မန်နေဂျာဝမ်... ထွက်သွားတဲ့အခါ တံခါးကို တစ်ခါတည်း ပိတ်သွားပေးပါဦး။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”</p> <p> </p> <p>ဝမ်ဘန်ဒါ၏ မျက်ဝန်းအိမ်တို့မှာ တုန်လှုပ်သွားပြီး ခက်ထန်ကြမ်းတမ်းသော အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွား၏။ “ဆရာဝမ်..လည်း ကျွန်တော်တို့ ဝမ်ဟိုင်းဂရုအပေါ် အထင်လွဲမှုတွေ တော်တော်ကြီးနေပုံရတယ်။ တကယ်ပဲ ဒီလိုလုပ်ဖို့ သေချာပြီလား”</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်က ပြန်လည်ဖြေကြားရန် ပျင်းရိနေသဖြင့် ယင်ကောင်ကို မောင်းထုတ်သကဲ့သို့ လက်ဟန်ခြေဟန် ပြလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပြီလေ”</p> <p>ဝမ်ဘန်ဒါက ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်ပြီး- “ဝမ်ချန်... စောင့်ကြည့်နေလိုက်စမ်း”</p> <p>ဝမ်ချန်၏ သဘောထားမှာ အတိအလင်း ဖြစ်နေချေပြီ။</p> <p> </p> <p>ဆက်လက်ပြောဆိုနေပါက မိမိကိုယ်မိမိ အရှက်ကွဲရုံသာ ရှိမည်ကို သိနားလည်သဖြင့် ဒေါသအဟုန်တို့မှာ မီးတောင်ပေါက်ကွဲသကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး ယုတ်မာကောက်ကျစ်သော အကြံအစည်မျိုးစုံကလည်း သူ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် လျှပ်စီးကဲ့သို့ ပြေးလွှားနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ဟိုင်းဂရုမှ ဤမန်နေဂျာသည် မိမိကိုယ်ကို နှိမ့်ချကာ လာရောက်ခဲ့သော်လည်း ရလဒ်မှာ အရှက်တကွဲ အကျိုးနည်းဖြစ်ရလိမ့်မည်ဟု ကြိုတင်မတွေးဆခဲ့မိပေ။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ပုဂ္ဂိုလ်ရေး ဂုဏ်သိက္ခာကို အရေးမထားသော်ငြား ဝမ်ဟိုင်းဂရု၏ ဂုဏ်သိက္ခာကိုမူ အနင်းခံမည်မဟုတ်ပေ။</p> <p>သူသည် လှည့်ထွက်သွားစဉ် ဝမ်ချန်အား သူ၏ စိတ်ထဲ၌ သေဒဏ်ပေးပြီးသား ဖြစ်နေချေပြီ။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်သည် ထွက်ခွာသွားသော ဝမ်ဘန်ဒါကို ကြည့်နေမိ၏။</p> <p>တစ်ဖက်လူ၏ ရန်ငြိုးရန်စနှင့် သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်တို့ကို သူ အပြည့်အဝ ခံစားသိရှိနိုင်ပြီး ဝမ်ဟိုင်းဂရုကို ပြစ်မှားမိပါက မည်သို့သော ဒုက္ခများ ရောက်လာနိုင်သည်ကိုလည်း ကောင်းစွာ နားလည်ထားသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယင်းက ဘာဖြစ်သနည်း။</p> <p>ဝမ်ချန်သည် ဝမ်ဟိုင်းဂရုအပေါ် စိုးစဉ်းမျှ မကြည်ဖြူသည့်အပြင် လွန်စွာပင် စက်ဆုပ်မိပေသည်။</p> <p>အကျိုးအမြတ်ကို ရှေးရှုသော အရင်းရှင်စနစ်မှာ သဘာဝဖြစ်သော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ အခြေခံ စည်းမျဉ်းနှင့် ကိုယ်ကျင့်တရား ရှိသင့်ပေသည်။</p> <p> </p> <p> ဝမ်ဟိုင်းဂရု၏ လောဘဇောမှာမူ အဆုံးအစ မရှိတော့ချေ။</p> <p>သူတို့သည် တန်ပါစ်ဂြိုဟ်ပေါ်တွင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ ရှိတော့မည်မဟုတ်ဟု ယူဆကာ ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းများကို တမင်တကာ ဖျက်ဆီးခဲ့ကြပြီး ကျန်ရှိနေသော ဒုက္ခသည်များကို အသူရာချောက်ထဲသို့ တွန်းပို့ခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဤကိစ္စရပ်များ၏ နောက်ကွယ်တွင် မည်မျှပင် နက်နဲလှသော အပေးအယူများ ရှိနေပါစေ၊ ဝမ်ချန်နှင့် မသက်ဆိုင်သကဲ့သို့ သူသည်လည်း ပါဝင်ပတ်သက်လိုစိတ် မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>အမှန်စင်စစ် ဝမ်ချန်သည် တန်ပါစ်ဂြိုဟ်မှ ပြန်ရောက်လာပြီးနောက် အင်ပါယာစစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာနသို့ အစီရင်ခံစာ တင်သွင်းခဲ့စဉ်က အထက်မှ မည်သည့်စုံစမ်းမေးမြန်းမှုမျှ မရှိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>သွေးပူနေသည့် လူငယ်လေး ရှုချန်ကျစ်က ဤကိစ္စများကို ဖော်ထုတ်ခဲ့မည်မှာ သေချာသော်လည်း ဝမ်ချန်အနေဖြင့် မည်သည့်သတင်းမျှ မကြားရခြင်းက ဝမ်ဟိုင်းဂရု၏ ကြီးမားလှသော အာဏာစက်ကို သက်သေပြနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ရှုမျိုးနွယ်စုသည်လည်း အင်ပါယာ၏ မှူးမတ်မျိုးနွယ်ကြီး တစ်ခုဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း သတိမူသင့်ပေသည်။</p> <p>ဝမ်ချန်သည် ဤညစ်ပတ်သော အပေးအယူများတွင် မပါဝင်လိုသော်လည်း ဝမ်ဟိုင်းဂရုမှ လူများက သူ့ကို လာရောက်ဖိအားပေးကာ မြှူဆွယ်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့မိပေ။</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ သတင်းကွန်ရက်မှာ အမှန်တကယ်ပင် တိကျလှပေသည်။ မနေ့က သူ မုဟိုင်ထောင်းနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်ကိုပင် သိရှိနေကြချေပြီ။</p> <p>မုဟိုင်ထောင်း၏ ဘေးနားတွင် ဝမ်ဟိုင်းဂရုမှ လွှတ်ထားသော သူလျှိုများ ရှိနေသည်မှာ ဧကန်မလွဲပင်။</p> <p> </p> <p>မဟုတ်ပါက ဤမျှ တိုက်ဆိုင်မှုမျိုး ရှိနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။</p> <p>ကြယ်တာရာသုံးငွေ (၁၀) သန်းမျှနှင့် သူ့ကို သိမ်းသွင်းရန် ကြိုးစားနေခြင်းမှာ ရယ်စရာပင် ကောင်းလှသေးတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ကျားတစ်ကောင်ကသာ ၎င်း၏ စွမ်းရည်ကို မပြသပါက ကြောင်အိုကြီးဟု အထင်ခံရပေလိမ့်မည်...။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်သည် မိမိကိုယ်မိမိ တွေးတောရင်း သူ၏ မျက်ဝန်းတို့မှာ နက်မှောင်သွားတော့သည်။</p> <p>ဝမ်ဘန်ဒါသည် ဟိုတယ်ထဲမှ ထွက်လာပြီးနောက် အာကာသခံတပ်အတွင်းရှိ အဆောက်အအုံကြီးကို ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်ဝန်းတို့မှာ ကြမ်းတမ်းရက်စက်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူသည် ကိုယ်ပိုင်အချက်အလက်စက်ကို ဖွင့်ကာ ထိပ်ဆုံးတွင်ရှိသော အမည်ကို ခေါ်ဆိုလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ခေါ်ဆိုမှုမှာ ချက်ချင်းပင် တစ်ဖက်မှ လက်ခံလိုက်ပြီး- “ဘာထူးလဲ”</p> <p>ဝမ်ဘန်ဒါက အသံကို နှိမ့်ကာ- “ပစ်မှတ်နံပါတ် (၃) က ကျွန်တော်တို့အပေါ် အငြိုးအတေးတွေ အတော်ကြီးနေတယ်။ နှုတ်ပိတ်ဖို့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ အခြေအနေကို ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ မဖြစ်ခင်မှာ ပြတ်ပြတ်သားသား အရေးယူဖို့ ကျွန်တော် အကြံပြုပါတယ်”</p> <p> </p> <p>တစ်ဖက်လူမှာ ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး- “ပစ်မှတ်နံပါတ် (၃) ရဲ့ အဆင့်အတန်းက အရေးကြီးသလို သူကလည်း အရမ်းစွမ်းအားကြီးတယ်။ မင်း တကယ်ပဲ သူ့ကို ရှင်းနိုင်မယ်လို့ သေချာရဲ့လား”</p> <p> </p> <p>ဝမ်ဘန်ဒါက ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး- “ဒီနေရာတင် သူ့ကို ရှင်းပစ်ဖို့အတွက် အရိပ်စစ်သည်တော်  တွေရဲ့ အကူအညီကို တောင်းခံချင်ပါတယ်” ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>အရိပ်စစ်သည်တော်များမှာ ဝမ်ဟိုင်းဂရုမှ လျှို့ဝှက်စွာ မွေးမြူထားသော အထူးတပ်ဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်ကြပြီး လျှို့ဝှက်မစ်ရှင်များကို လုပ်ဆောင်ရန် တာဝန်ပေးအပ်ခြင်း ခံရသူများ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ဘန်ဒါအနေဖြင့် သူသည် ဝမ်မျိုးနွယ်ဝင်တစ်ဦး ဖြစ်နေသည့်အပြင် အထက်လူကြီးများနှင့်လည်း အဆက်အသွယ် ရှိနေသောကြောင့်သာ ဤတပ်ဖွဲ့အကြောင်းကို သိရှိနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>“သူ့ကို ဒီမှာ ခဏလောက် ထိန်းထားနိုင်အောင် ကျွန်တော် နည်းလမ်းရှာပါ့မယ်။ မဟုတ်လို့ကတော့ သူ့ကို ဟိုလီလိုက်ကြယ်ဂြိုဟ်ဆီ ပြန်ခွင့်ပေးလိုက်ရင် ကိုင်တွယ်ရ ခက်သွားပါလိမ့်မယ်”</p> <p> </p> <p>ဤစကားများက တစ်ဖက်လူကို ဆွဲဆောင်နိုင်သွားဟန် တူပေသည်။ “မင်းရဲ့ အကြံပြုချက်ကို အထက်ကို တင်ပြပေးပါ့မယ်။ ပစ်မှတ်နံပါတ် (၃) ကို အာကာသခံတပ်ထဲမှာ အနည်းဆုံး သုံးရက်လောက် ကြာအောင် ထိန်းထားနိုင်မယ့် နည်းလမ်းကို ရှာထားလိုက်ပါ”</p> <p> </p> <p>ဝမ်ဘန်ဒါ၏ မျက်နှာတွင် ဂုဏ်ယူသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး- “စိတ်ချပါ”</p> <p>ဖုန်းချလိုက်ပြီးနောက် ဝမ်ဘန်ဒါသည် နောက်ကွယ်မှ ဟိုတယ်ကို ရက်စက်သော အကြည့်ဖြင့် ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ် သူသည် ကျောရိုးထဲအထိ စိမ့်တက်သွားသော ခံစားချက်တစ်ခုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ပင်ကိုယ်သိစိတ်အရ ခေါင်းကို ညာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>ထိန်းချုပ်မှု လွတ်ကင်းသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ စိုက်ဆင်းလာသော အလိုအလျောက်မောင်းနှင်သည့် လေဟုန်စီးယာဉ် တစ်စီးကို သူ မြင်လိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ဘန်ဒါ၏ အမြင်အာရုံထဲတွင် ထိုယာဉ်ကြီးကသာ အပြည့်အနှက် နေရာယူသွားပြီး သူ ရှောင်တိမ်းရန် မပြင်နိုင်ခင်မှာပင် ၎င်းသည် သူ့အပေါ်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြိုဆင်းလာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဘုန်း</p> <p>ပြင်းထန်လှသော ထိတိုက်မှုကြောင့် မြေပြင်ပင် တုန်ခါသွားပြီး ထိုလေဟုန်စီးယာဉ်မှာလည်း လွင့်ထွက်ကာ မီတာ ရာဂဏန်းအကွာသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်ရစ်ခဲ့သည်မှာကား မြေပြင်ထက်မှ လွင့်စင်နေသော သွေးစသွေးနများနှင့် အသားစများသာ ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်၌ ဟိုတယ်၏ အထက်ပိုင်းတွင်မူ ဝမ်ချန်သည် နံရံကပ်မှန်ပြတင်းကြီး၏ အနားတွင် ရပ်နေရင်း လမ်းမထက်မှ သွေးပျက်ဖွယ် မြင်ကွင်းကို အေးစက်စွာဖြင့် ငုံ့ကြည့်နေလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save