စည်ကားလှသည့် ခြင်္သေ့နှလုံးသားမြို့၏ လမ်းမကြီးထက်တွင် လမ်းလျှောက်နေရခြင်းမှာ အံ့သြဖွယ်ရာ ထူးဆန်းသောအသွင်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် ကမ္ဘာတစ်ခုအတွင်းသို့ ခြေချလိုက်ရသကဲ့သို့ ရှိချေသည်။
ရောင်စုံအလင်းတန်းများမှာ မျက်စိပဟေဠိဖြစ်စေကာ စိတ်အာရုံကို ညို့ယူဖမ်းစားနေတော့၏။
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မိုးမျှော်တိုက်ကြီးများမှာလည်း သစ်တောအုပ်ကြီးသဖွယ် များပြားလှပေရာ အထက်သို့ မော့ကြည့်လျှင်ပင် အဆုံးကို မမြင်နိုင်တော့ချေ။
မြင်တွေ့ရသမျှမှာ အစဉ်မပြတ် ပြောင်းလဲနေသော ဟိုလိုဂရမ် ရုပ်လုံးကြွပုံရိပ်များဖြစ်သည့် အကြီးစား ကြော်ငြာများသာ ဖြစ်လေသည်။
ဝမ်ချန်၏ နောက်ဘက်မှနေ၍ နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံများမှာ ရံဖန်ရံခါ ထွက်ပေါ်လာတတ်ပြီး လေပြင်းတစ်ချက် ဝေ့ဝဲသွားသကဲ့သို့ သူ၏ဘေးမှ ဖြတ်ကျော်သွားကြသည်။
ယင်းနောက်တွင်မူ ပြေးလွှားသွားသည့် အလင်းတန်းများသာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့၏။
ထိုသူတို့မှာ လမ်းမထက်တွင် အသက်နှင့်ရင်း၍ ဆိုင်ကယ်ပြိုင်ပွဲ ဆင်နွှဲနေကြသည့် လူငယ်စုများပင် ဖြစ်သည်။
ပြုပြင်မွမ်းမံထားသော မြေပေါ်ပျံဆိုင်ကယ်များကို စီးနင်းလျက် လိုက်လံဖမ်းဆီးနေသည့် ရဲကားများကို ဖုန်လုံးများကြားတွင် ဝေးဝေးကပင် အသာလေး ဖြတ်ကျော်သွားကြလေသည်။
လူသွားလမ်းဘေးတွင်မူ အရက်အလွန်အကျွံ သောက်ထားသည့် မူးယစ်သူများကို အလွယ်တကူ မြင်တွေ့နိုင်သည်။ အချို့မှာ အမှိုက်ပုံးကိုဖက်ကာ အန်ဖတ်ဆွဲနေကြပြီး အချို့မှာမူ သတိလစ်မေ့မြောကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေကြ၏။
များစွာသော အိုးမဲ့အိမ်မဲ့များမှာမူ စောင်များဖြင့် ပတ်ခြုံလျက် ထောင့်ချိုးများတွင် ကွေးကွေးလေး အိပ်စက်နေကြကာ သူတို့၏ မျက်ဝန်းများမှာလည်း အသက်မဲ့လျက် ငေးမှိုင်နေကြရှာသည်။
ဤသို့သော မြင်ကွင်းမျိုးမှာ မြင့်မြတ်သောအလင်းမြို့၌ပင် မြင်တွေ့ရန် မဖြစ်နိုင်ပေရာ ထိုက်ဝူကြယ်စုတန်းတွင်မူ ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ချေ။
သို့သော်လည်း ခြင်္သေ့နှလုံးသားမြို့ရှိ လူသားတို့အတွက်မူ ယင်းကဲ့သို့သော ဖြစ်ရပ်များမှာ နေ့စဉ်နှင့်အမျှ တွေ့ကြုံနေရသည့် အလေ့အထတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေချေပြီ။
“သခင်လေး... ပန်းလေးတစ်ပွင့်လောက် ဝယ်ပါဦးလားရှင့်”
အသက် ခုနစ်နှစ်၊ ရှစ်နှစ်အရွယ် မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးမှာ နှင်းဆီပန်းစည်းကြီးကို ကိုင်ဆောင်လျက် ဝမ်ချန်ထံသို့ ပြေးဝင်လာသည်။
ညစ်ပေနေသော မျက်နှာငယ်လေးကို အထက်သို့ မော့ကြည့်လျက် သူမ၏ မျက်ဝန်းအိမ်ကြီးများထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်အရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်နေလေသည်။
ဝမ်ချန်သည် ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး နှင်းဆီတစ်ပွင့်ကို ယူလိုက်သည်။ ယင်းနောက် တစ်ရာတန် ကြယ်တာရာသုံးငွေတစ်ရွက်ကို လက်ထဲသို့ ပြန်လည် ထည့်ပေးလိုက်၏။
မိန်းကလေးငယ်မှာ ဝမ်းသာအားရ ပြုံးရွှင်သွားကာ “ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်လေး... နက္ခတ်နတ်ဘုရားက သခင်လေးကို အစဉ်အမြဲ စောင့်ရှောက်ပါစေရှင့်” ဟု ဆုမွန်ကောင်း တောင်းလေသည်။
ဝမ်ချန်ကမူ အသာအယာ ပြုံးလိုက်ရုံသာ ရှိတော့၏။
ဟိုလီလိုက်အင်ပါယာအတွင်းတွင် နက္ခတ်နတ်ဘုရားအပေါ် ယုံကြည်ကိုးကွယ်မှုမှာ အထွန်းကားဆုံး ဖြစ်ချေသည်။
နက္ခတ်နတ်ဘုရား၏ မြင့်မြတ်သော အလင်းရောင်ခြည်သည် အင်ပါယာကြီးတစ်ခုလုံးကို ထာဝရ ထွန်းလင်းတောက်ပစေမည်ဟု မရေမတွက်နိုင်သော ဘာသာဝင်တို့က ယုံကြည်ကြပေသည်။
ပန်းရောင်းသူ မိန်းကလေးကို ပို့ဆောင်ပြီးနောက် ဝမ်ချန်၏ အကြည့်တို့သည် အနီးနားရှိ နိုက်ကလပ်တစ်ခု၏ အဝင်ဝသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
“VISE” ဟု အမည်ရသော ထိုနိုက်ကလပ်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှပေရာ ကြော်ငြာဆိုင်းဘုတ်မှာပင် မီတာဆယ်ဂဏန်းအထိ ရှည်လျားလှသည်။
ဆိုင်းဘုတ်ထက်တွင် တီးလုံးသံနှင့်အတူ စည်းချက်ညီညီ ကပြနေသော လူသားတို့၏ ဟိုလိုဂရမ်ပုံရိပ်များမှာလည်း ဆန်းကြယ်သော အငွေ့အအေးတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေချေသည်။
အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ နိုက်ကလပ်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ရှည်လျားလှသော လူတန်းကြီး တစ်ခုရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဆန်းပြားသော ဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူငယ်များမှာ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အချက်အလက်စက်များကို ကစားလျက် စိတ်ရှည်လက်ရှည် စောင့်ဆိုင်းနေကြလေသည်။
ဝမ်ချန်က လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ထိုသူတို့မှာ ခေတ်လူငယ် ကလေကချေများနှင့် လှပသည့် ပျိုဖြူလေးများသာ ဖြစ်ကြ၏။ သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ တစ်ချက်မျှ တောက်ပသွားပြီးနောက် ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားလေတော့သည်။
နိုက်ကလပ်အဝင်ဝတွင်မူ ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည် ကြီးမားသော လူနှစ်ဦးက တည်ကြည်သောအမူအရာဖြင့် စောင့်ကြပ်နေကြသည်။ အတွင်းမှ လူတစ်ဦး ထွက်လာမှသာ ပြင်ပမှ လူတစ်ဦးကို ဝင်ခွင့်ပြုလေသည်။
ဝမ်ချန်သည် လူတန်းထဲတွင် မစောင့်ဆိုင်းတော့ဘဲ တည့်တည့်လျှောက်သွားရာ အစောင့်တစ်ဦးက ဆီးတားလိုက်သည်။ “ကြိုတင်စာရင်း ပေးထားတာ ရှိလား”
ဝမ်ချန်သည် သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို တစ်ချက်လှုပ်လိုက်ရာ ကြယ်တာရာသုံးငွေ ထုပ်ကြီး တစ်ထုပ် ပေါ်ထွက်လာပြီး ထိုသူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ ပစ်တင်လိုက်လေသည်။
ကြမ်းတမ်းသော ပုံစံရှိသည့် ထိုအစောင့်မှာ ချက်ချင်းပင် မျက်နှာပွင့်သွားကာ အပြုံးကြီးဖြင့် အတားအဆီးကြိုးကို ဖြုတ်ပေးလိုက်တော့၏။
“ကြွပါ... ကြွပါခင်ဗျာ”
ဤကဲ့သို့သော နိုက်ကလပ်မျိုးတွင် အထူးအခွင့်အရေး ရရှိသူ အမျိုးအစား နှစ်မျိုးသာ ရှိလေသည်။ တစ်မျိုးမှာ လှပသောအမျိုးသမီးများ ဖြစ်ကြပြီး ကျန်တစ်မျိုးမှာမူ ချမ်းသာကြွယ်ဝသူများသာ ဖြစ်ကြပေရာ ဝမ်ချန်မှာ ဒုတိယအမျိုးအစားတွင် ပါဝင်နေခြင်း ဖြစ်တန်ရာသည်။
တံခါးအတွင်းသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် မှန်များဖြင့် စီခြယ်ထားသော စင်္ကြံလမ်းအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားကာ အီလက်ထရွန်းနစ် တီးလုံးသံပြင်းပြင်းများနှင့်အတူ ဖော်ပြ၍မရသော ထူးခြားသောအငွေ့အသက်များက သူ့ကို လွှမ်းခြုံသွားလေတော့သည်။
စင်္ကြံလမ်း၏ အဆုံးသို့ ရောက်ရှိသောအခါ ကျယ်ပြောလှပြီး ရှုပ်ထွေးလှသော ကမ္ဘာကြီးတစ်ခု ဝမ်ချန်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။
မြင့်မားသော စင်မြင့်ထက်တွင် ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည် တောင့်တင်းလှပသော မိန်းကလေးများမှာ စွမ်းအင်အပြည့်ဖြင့် ကပြနေကြပြီး သူတို့၏ နောက်ကွယ်တွင်မူ ဒီဂျေ များက ဧည့်သည်တို့၏ အာရုံကို နှိုးဆွပေးရန်အတွက် တီးလုံးများကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဖန်တီးနေကြလေသည်။
စင်မြင့်၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အခန်းများနှင့် ဘားကောင်တာများတွင်လည်း လူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ ဝတ်လစ်စလစ်ဖြစ်လုနီးပါး ဝတ်ဆင်ထားသော နိုက်ကလပ်မယ်လေးများမှာ ဧည့်သည်တို့အား မူယာနွဲ့လျက် အရက်များကို လိုက်လံဧည့်ခံနေကြပြီး ရံဖန်ရံခါတွင်လည်း ကောင်းကင်ယံ၌ မီးရှူးမီးပန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာတတ်သည်။
ရူးသွပ်ခြင်း၊ ရှုပ်ထွေးခြင်း၊ စိတ်အလိုလိုက်ခြင်းနှင့် အပျော်အပါး မက်မောခြင်း...။
ဤနိုက်ကလပ်မှာ အတိုင်းအဆမရှိသော ဆေးဆိုးပန်းရိုက် ကန်ကြီးနှင့် တူလှပေရာ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသူ မှန်သမျှကို အထူးအရောင်များ ဆိုးပေးလိုက်သကဲ့သို့ သူတို့၏ စိတ်ခံစားချက်များကိုလည်း အတိုင်းအဆမရှိ ပြန့်ကားသွားစေသည်။
ယင်းနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်မှာ အသစ်ရောက်ရှိလာသူ ဝမ်ချန်ပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် ပျော်ပါးနေသူများကြားသို့ ရောနှောမသွားဘဲ ဘားကောင်တာရှိ အလွတ်တစ်ခုတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်လေသည်။
“ကော့တေးတစ်ခွက် ပေးပါဦး”
ငွေစက္ကူ အချို့ကို အသာအယာ ချပေးလိုက်ပြီး ဝမ်ချန်က ကောင်တာကို ခေါက်လျက် “မင်း အတော်ဆုံးဖြစ်တဲ့ အမျိုးအစားကိုသာ ပေးပါ” ဟု ဆိုလိုက်သည်။
ဘားမယ်မှာ လှပသောအမျိုးသမီး တစ်ဦးဖြစ်ပေရာ သူမသည် ငွေများကို ကျွမ်းကျင်စွာ သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ဝမ်ချန်ကို လုပ်ငန်းသဘောအရ ပြုံးပြလိုက်သည်။
“ခဏလောက် စောင့်ပေးပါရှင့်”
မိနစ်အနည်းငယ်ကြာသောအခါ ဝမ်ချန်သည် အသစ်ဖျော်စပ်ထားသော ကော့တေးကို တစ်ငုံသောက်လိုက်ပြီး အနီးနားရှိ ကပွဲအကွင်းဆီသို့ အကြည့်ပို့လိုက်သည်။
ဘားမယ်က ပြုံးလျက် “သခင်လေး... VISE ကို ပထမဆုံးအကြိမ် လာဖူးတာလား” ဟု မေးမြန်းလေသည်။
ဝမ်ချန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။ “ဟုတ်တယ်... ဒီမှာ စီးပွားရေး တော်တော်ကောင်းတာပဲ”
“ဒါပေါ့ရှင့်”
ဘားမယ်က ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် “ကျွန်မတို့ VISE က ခြင်္သေ့နှလုံးသားမြို့ တစ်မြို့လုံးမှာ အကောင်းဆုံး နိုက်ကလပ်ပါ... သခင်လေးက အွန်လိုင်းက လမ်းညွှန်တွေကို ကြည့်ပြီး လာတာဖြစ်မှာပါ”
ဝမ်ချန်ကမူ မည်သို့မျှ ပြန်လည် မတုံ့ပြန်ချေ။
ဘားမယ်က သူ့ကို မူယာနွဲ့လျက် ကြည့်လိုက်ကာ “သခင်လေး... ပျော်ဖို့အတွက် မိန်းကလေး အချို့ကို မိတ်ဆက်ပေးရမလား.. ဒီလို တစ်ယောက်တည်း ထိုင်နေရတာ သိပ်ပြီး မပျော်ဖို့ ကောင်းဘူးလေ” ဟု ဆိုပြန်သည်။
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”
ဝမ်ချန်သည် ငွေစက္ကူ အချို့ကို ထပ်မံ ထုတ်ပေးလိုက်ပြန်သည်။ “နောက်ထပ် တစ်ခွက်လောက် ထပ်ပေးပါဦး... ဒီတစ်ခါတော့ အရသာ ပြောင်းပေးပါ... မိန်းကလေးတွေတော့ မလိုပါဘူး”
ဘားမယ်သည် ငွေကို ယူလိုက်ပြီး နောက်ထပ်တစ်ခွက် ဖျော်စပ်ပေးသော်လည်း လက်လျှော့သွားသည့်ပုံ မပေါ်ပေ။ “စိတ်ချပါ သခင်လေး... ကျွန်မ မိတ်ဆက်ပေးမယ့် ကောင်မလေးတွေက ချောရုံတင်မကဘူး၊ အသန့်လေးတွေပါ... လိမ်တာညာတာ မရှိစေရဘူး”
ဝမ်ချန်သည် အခြားဂြိုဟ်မှ ရောက်ရှိလာသူ ဖြစ်တန်ရာပေရာ ငယ်ရွယ်ချောမောပြီး လက်ဖွာသူလည်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ နိုက်ကလပ်၏ စည်းကမ်းများသာ မရှိလျှင် သူမကိုယ်တိုင်ပင် လိုက်ပါ ဧည့်ခံလိုစိတ် ပေါက်မိလေသည်။
ဝမ်ချန်က ရယ်မောလိုက်ကာ “ကောင်းပြီလေ” ဟု ဆိုလိုက်တော့၏။
ဘားမယ်မှာ အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာသွားပြီး “ခဏလေး စောင့်ပါဦးရှင့်... အခုချက်ချင်း စီစဉ်ပေးပါ့မယ်” ဟု ဆိုကာ ထွက်သွားလေသည်။
ထိုနိုက်ကလပ်မယ်မှာ အလွန်ပင် ကျွမ်းကျင်လှပေရာ ဝမ်ချန်အတွက် ရုပ်ရည်နှင့် ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည် ထိပ်တန်းအဆင့်ရှိသည့် မိန်းကလေးနှစ်ဦးကို ရှာဖွေပေးရုံသာမက သီးသန့်အခန်းလေး တစ်ခုကိုပါ စီစဉ်ပေးလိုက်လေသည်။
ထောင့်ချိုးလေးတွင် ရှိနေသော်လည်း ဆိုဖာပေါ်တွင် အေးအေးလူလူ မှီလျက် ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် မိန်းကလေးတစ်ဦးစီ ရှိနေခြင်းမှာ စစ်မှန်သော ပျော်ရွှင်မှုပင် ဖြစ်တော့သည်။
ဝမ်ချန်သည်လည်း ဧည့်ဝတ်ကျေပွန်သူ ဖြစ်သည့်အလျား ဝန်တိုခြင်း မရှိဘဲ ကြယ်တာရာသုံးငွေ လေး၊ ငါးသောင်းခန့် တန်ဖိုးရှိသည့် အရက်များကို ချက်ချင်းပင် မှာယူလိုက်သည်။
ထိုအခါ အတူပါလာသည့် မိန်းကလေးနှစ်ဦးမှာ ပွင့်လန်းနေသော ပန်းကလေးများကဲ့သို့ ပြုံးရွှင်သွားကြကာ ဝမ်ချန်၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်မှနေ၍ အနမ်းများ ခြွေလိုက်ကြတော့သည်။
VISE ကဲ့သို့သော နိုက်ကလပ်များတွင် ငွေကို ရေသကဲ့သို့ သုံးနိုင်သူများနှင့် သူဌေးသားများကို မြင်တွေ့ရလေ့ရှိသော်လည်း ဝမ်ချန်ကဲ့သို့
“အလွန်သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သော” သူဌေးလေးမျိုးကိုမူ မြင်တွေ့ရခဲလှပေသည်။
ထို့ကြောင့်ပင် ဝမ်ချန်သည် အကောင်းဆုံးသော ဝန်ဆောင်မှုများကို ရရှိနေတော့သည်။
သူသည်လည်း အလျင်မလိုသကဲ့သို့ ငြင်းဆန်ခြင်းလည်း မရှိဘဲ လှပသော မိန်းကလေးနှစ်ဦးနှင့်အတူ အရက်သောက်တမ်း ကစားနည်းများကို ပြုံးပြုံးလေး ဆင်နွှဲနေလေသည်။
မှာယူထားသော အရက်များ ကုန်ဆုံးသွားသည့်အခါတွင်လည်း အေးအေးဆေးဆေးပင် နောက်ထပ်တစ်ကျော့ ပြန်လည် မှာယူပြန်သည်။
တည်ငြိမ်အေးဆေးလှသော ဝမ်ချန်၏ အပြုအမူတို့ကြောင့် မိန်းကလေးတို့၏ မျက်ဝန်းများမှာ တောက်ပလာရုံသာမက သူ၏အပေါ်တွင်လည်း စိတ်ဝင်စားမှုများ တိုးပွားလာကြတော့သည်။
သို့သော်လည်း ဝမ်ချန်၏ လက်ဖွာမှုနှင့် အေးဆေးတည်ငြိမ်မှုတို့မှာ အခြားသူတို့၏ အာရုံစိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။
နိုက်ကလပ်သို့ အစဉ်တစိုက် လာရောက်သူများအတွက်မူ ဝမ်ချန်ကဲ့သို့သော မျက်နှာသစ် သခင်လေးမှာ ငွေတွင်းကြီး တစ်တွင်းနှင့် တူလှပေသည်။
မကြာမီတွင်ပင် ဆံပင်ကို ဖယောင်းတင်ထားသည့် လူငယ်တစ်ဦးမှာ ပြုံးဖြဖြဖြင့် ရောက်ရှိလာကာ “ညီလေး... စိတ်လှုပ်ရှားစရာ တစ်ခုခု စမ်းကြည့်ချင်သလား” ဟု မေးမြန်းလေသည်။
သူသည် ဝမ်ချန်အား ချစ်ပ် လေးတစ်ခုကို ထုတ်ပြလိုက်ပြီး အသံကို နှိမ့်လျက် “ဒါကို စမ်းကြည့်လိုက်ရင် မင်း အကြီးအကျယ် ပျော်သွားစေရမယ်လို့ ငါ အာမခံတယ်” ဟု ဆိုလိုက်သည်။
ထိုလူငယ်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ဝမ်ချန်၏ ဘေးရှိ မိန်းကလေးနှစ်ဦးမှာ ကြောက်လန့်တကြား နောက်သို့ ဆုတ်သွားကြကာ စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုရဲတော့ဘဲ ခေါင်းငုံ့နေကြတော့သည်။
ဝမ်ချန်ကမူ ထိုသူကို တစ်ချက်မျှ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် စကားတစ်လုံးတည်းသာ ပြောလိုက်တော့၏။
“ထွက်သွားစမ်း”
***