Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၃၃၉) - နက္ခတ်တာရာ ပင်လယ်ပြင် (၁၄၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤလောကသည် ထင်မှတ်ထားသည်ထက် ပို၍ နက်နဲလှပေစွ။</p> <p>ချင်ချင်၏ ရုတ်ခြည်းပြောင်းလဲသွားသော ရုပ်သွင်ကို ကြည့်ကာ ဝမ်ချန်တစ်ယောက် နက္ခတ်တာရာ ပင်လယ်ပြင်၏ လောကအပေါ် မိမိ၏ အမြင်နှင့် နားလည်မှုတို့မှာ လုံလောက်မှု မရှိသေးကြောင်း ကောင်းစွာ သဘောပေါက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယင်းကလည်း အဆန်းတကြယ်တော့ မဟုတ်ပေ။</p> <p>နက္ခတ်တာရာ ပင်လယ်ပြင်သည် ကျယ်ပြောလှသော လောကကြီးဖြစ်ရာ လူတစ်ယောက်အနေဖြင့် ထာဝရအသက်ကို ရရှိထားစေဦးတော့၊ ယင်းလောကကြီးတစ်ခုလုံးကို အကုန်အစင် စူးစမ်းလေ့လာရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်မှာမူ ဤနက္ခတ်တာရာ ပင်လယ်ပြင်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်မှာ နှစ်နှစ်၊ သုံးနှစ်မျှသာ ရှိသေးသည် မဟုတ်လော။</p> <p> </p> <p>၎င်းအပြင် သောင်းကျန်းနေသော ချင်ချင်သည် မိမိအား အန္တရာယ်ပေးနိုင်လိမ့်မည်ဟူသော အကြံမှာ အိမ်မက်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ချေသည်။</p> <p>သူသည် လက်ပါးစေတစ်စုကို ခေါ်ဆောင်ထားသော်လည်း ဝမ်ချန်အတွက်မူ အရေးတယူ ပြုဖွယ်ရာ မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>နိုက်ကလပ် ခန်းမကြီးအတွင်း၌ အရိပ်အယောင်တို့သည် တစ္ဆေတမျှ ပေါ်ထွက်လာကြကုန်၏။ ၎င်းတို့မှာ ချင်ချင်ကဲ့သို့ပင် ဝံပုလွေလူသားများ ဖြစ်ကြပြီး သွေးဆာနေသော ရဲရဲနီသည့် မျက်လုံးများဖြင့် ဝမ်ချန်ထံသို့ မဆင်မခြင် ပြေးဝင်လာကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုဝံပုလွေလူသားတို့၏ ကြံ့ခိုင်မှု၊ ခွန်အားနှင့် အလျင်နှုန်းတို့မှာ B-အဆင့်၊ သို့မဟုတ် A-အဆင့် စစ်သည်တော်များ၏ အဆင့်အတန်းသို့ ရောက်ရှိနေကြပြီး ဆိတ်ငြိမ်ကျဉ်းမြောင်းသော ဤနေရာ၌ ၎င်းတို့ ထုတ်ဖော်လိုက်သော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ကံဆိုးသည်မှာ ၎င်းတို့၏ ရန်သူမှာ ဝမ်ချန် ဖြစ်နေခြင်းပင်။</p> <p>ဝံပုလွေလူသား ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ၏ အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်မှုများအား ဝမ်ချန်သည် ရှောင်တိမ်းခြင်းမပြုဘဲ တည်ငြိမ်စွာ ရပ်တန့်နေလျက် လမ်းကြောင်းဆုံရာ၌ လက်သီးတစ်ချက် ပစ်သွင်းလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဘုန်း...”</p> <p>ပြေးဝင်လာသော ဝံပုလွေလူသားတစ်ဦးမှာ သူ၏လက်သီးရှိန်ကြောင့် လေထုထဲ၌ပင် ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်၏ ထိုလက်သီးချက်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အစအနမျှပင် ပါဝင်ခြင်းမရှိဘဲ မိမိ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှု သက်သက်ကိုသာ အားပြုထားခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ယင်း၏ ပြင်းအားမှာ ဗုံးအပြင်းစား တစ်လုံး၏ ပေါက်ကွဲအားနှင့် မခြားပေ။</p> <p> </p> <p>ထိုဝံပုလွေလူသားမှာ ဝမ်ချန်၏ လက်သီးချက်ကို အရှိန်အကုန် ခံလိုက်ရသည်ဖြစ်ရာ ခန္ဓာကိုယ် ပေါက်ကွဲထွက်သွားရခြင်းမှာ ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်သော ကံကြမ္မာပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...”</p> <p>ဝမ်ချန်သည် တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာဖြင့် မိမိ၏ လက်သီးများကို တစ်လှည့်စီ လွှဲယမ်းလိုက်ရာ လက်သီးချက်တိုင်းတွင် ထောင်နှင့်ချီသော ခွန်အားများ ပါဝင်နေပြီး ပြေးဝင်လာသော ဝံပုလွေလူသားများကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထိမှန်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ့ပတ်ဝန်းကျင်၌ သွေးမြူတိမ်တိုက်များ ပွင့်အန်ထွက်လာကုန်၏။</p> <p>ခဏတာမျှ ကြာပြီးနောက်တွင် မြေပြင်ထက်၌ သွေးညွန်များ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး မည်သည့် ဝံပုလွေလူသားမျှ မရှိတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>မတ်တပ်ရပ်နိုင်ရန် ရုန်းကန်နေရသော ချင်ချင်မှ လွဲ၍ပင်။</p> <p>သို့ရာတွင် ယခုအခါ၌ ဝံပုလွေခေါင်းဆောင်၏ မျက်လုံးများမှာ အသိဉာဏ်ကင်းမဲ့လျက် ယခင်က ရှိခဲ့ဖူးသော ကြမ်းကြုတ်မှုနှင့် ရူးသွပ်မှုတို့မှာ ကွယ်ပျောက်ကာ မိန်းမောတွေဝေနေသော အကြည့်တို့သာ ကျန်ရှိတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ရင်ထဲ၌လည်း မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့ခြင်းတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေပြီ။</p> <p>ဝမ်ချန်သည် အလွန်အမင်း သန်မာလွန်းလှသဖြင့် လူသားတစ်ယောက်၏ အဆင့်အတန်းထက် ကျော်လွန်နေပြီး သူ၏ ယခင် ယုံကြည်ချက်အားလုံးကို လုံးဝပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ စိတ်ဓာတ်မှာလည်း ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားရချေပြီ။</p> <p>ဝမ်ချန်သည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ဆွဲယူလိုက်ရာ ချင်ချင်သည် လေထုထဲမှတစ်ဆင့် သူ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျဆင်းလာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ချင်မှာ ရုန်းကန်ရန် အားအင်ပင် မရှိတော့ဘဲ လေဖြတ်နေသော ခွေးသေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ မည်သည့် ခုခံမှုမျှ မပြုနိုင်တော့ပေ။</p> <p>ဝမ်ချန်က “မင်းမှာ ဘာနောက်ဆုံးစကား ပြောစရာရှိသေးလဲ” ဟု တည်ငြိမ်စွာ မေးမြန်းလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချင်ချင်သည် တုန်တုန်ရင်ရင်ဖြင့် “ငါ့ မိသားစုကိုတော့ ချန်ထားပေးလို့ ရမလား၊ သူတို့က အပြစ်မရှိပါဘူး” ဟု အသံအက်အက်ဖြင့် တောင်းပန်လေသည်။</p> <p> </p> <p>စကားပြောနေစဉ်မှာပင် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အချက်အလက်စက်ကို ချွတ်ယူကာ ခဲယဉ်းစွာ မြှောက်ပြလျက် “ငါ့ အကောင့်ကိုလည်း ဖွင့်ပေးထားပါတယ်၊ အထဲမှာရှိတဲ့ ကြယ်တာရာသုံးငွေ အားလုံးက မင်းအပိုင်ပါ” ဟု ဆို၏။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်သည် ယင်းကို လက်မခံဘဲ “အောက်ထပ်မှာ ဘာရှိလဲ” ဟု ထပ်မံ မေးမြန်းလိုက်ပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟက်...”</p> <p>ချင်ချင်သည် ခါးသီးစွာ ရယ်မောလိုက်၏။</p> <p>သူသည် ပြန်လည်ဖြေကြားခြင်း မပြုတော့ဘဲ သူ၏ ပါးစပ်၊ နှာခေါင်း၊ မျက်လုံးနှင့် နားများမှ သွေးမည်းများ စီးကျလာကာ အသက်လိပ်ပြာမှာလည်း လျင်မြန်စွာ ချုပ်ငြိမ်းသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် မိမိဘာသာ အဆုံးစီရင်သွားခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p>မြေပြင်ပေါ်၌ လဲလျောင်းနေသော ချင်ချင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်မှာ လူထက် ဝံပုလွေနှင့် ပို၍ တူနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်သည် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူ၏ လက်ထဲမှ ကိုယ်ပိုင်အချက်အလက်စက်ကို ယူလိုက်သည်။</p> <p>ချင်ချင်သည် လိမ်ညာခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ၊ သူ၏ အကောင့်အား ငွေလွှဲပြောင်းနိုင်ရန် အမှန်တကယ်ပင် ဖွင့်ပေးထားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်က စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ အထဲ၌ ကြယ်တာရာသုံးငွေ သန်းခုနစ်ဆယ်ကျော် ရှိနေသည်ကို တွေ့ရ၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူသည် ထိုငွေများကို မိမိ၏ အကောင့်ထဲသို့ လွှဲပြောင်းယူခြင်း မပြုဘဲ ‘ဟိုလီလိုက် ပရဟိတအသင်း’ သို့ အကုန်အစင် လှူဒါန်းလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဟိုလီလိုက် ပရဟိတအသင်းသည် အင်ပါယာ၏ အကြီးဆုံးသော ပရဟိတအဖွဲ့အစည်းဖြစ်ပြီး လက်ရှိ ဧကရီက ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် ဆောင်ရွက်ကာ သူမသည်ပင် ဟိုလီလိုက် ဘုရားကျောင်း၏ မြင့်မြတ်သော မိခင်ကြီးအဖြစ်လည်း တာဝန်ယူထားရာ ပြည်သူများကြား၌ အလွန်ပင် ကျော်ကြားလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ စီမံခန့်ခွဲမှုအောက်တွင် ထိုပရဟိတအသင်းမှာ ချီးကျူးဂုဏ်ပြုဖွယ်ရာ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု ဖြစ်လာပြီး အင်ပါယာ၏ အောက်ခြေလူတန်းစား ပြည်သူအမြောက်အမြားကို ကူညီပေးနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့ဖြစ်ရာ ဤကဲ့သို့ ညစ်ပေသော ငွေကြေးများကို ဝမ်ချန်အနေဖြင့် မိမိဘာသာ သိမ်းဆည်းထားခြင်းထက် ဟိုလီလိုက် ပရဟိတအသင်းသို့ လှူဒါန်းခြင်းက ပို၍ပင် အဓိပ္ပာယ်ရှိလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါတွင် သူသည် ဤမျှလောက်သော ငွေအနည်းငယ်ကို ပမာမပြုတော့ချေ။</p> <p>“ဂျွတ်...”</p> <p>ငွေလွှဲပြောင်းခြင်း လုပ်ငန်းစဉ် ပြီးဆုံးသွားသည်နှင့် ဝမ်ချန်သည် ထိုကိုယ်ပိုင်အချက်အလက်စက်ကို အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကြေမွသွားအောင် ချေဖျက်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ခြေထောက်အောက်ရှိ ကြမ်းပြင်သည် တိတ်ဆိတ်စွာပင် ကွဲအက်သွားပြီး မြေအောက်နက်နဲရာသို့ နိမ့်ဆင်းသွားလေ၏။</p> <p>ဝမ်ချန်သည်လည်း ထိုနိမ့်ဆင်းသွားသော နေရာအတိုင်း လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် မိမိ၏ အစွမ်းထက်လှသော စိတ်အာရုံစွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ လမ်းဖွင့်လျက် မီတာတစ်ရာခန့်အထိ ဆင်းသက်ခဲ့ပြီးနောက် လျှို့ဝှက်သော လမ်းကြောင်းတစ်ခုပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်သည် သူ၏ စိတ်အာရုံစွမ်းအားကို ဖြန့်ကျက်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးလျက် ရှေ့သို့ ဆက်လက် လှမ်းတက်ခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ဤလျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်း၌ ထောင်ချောက်များစွာ ဆင်ထားသော်လည်း ဝမ်ချန်၏ စိတ်အာရုံစွမ်းအားဖြင့် စစ်ဆေးမှုအောက်တွင်မူ ယင်းတို့ကို အလွယ်တကူ ရှာဖွေတွေ့ရှိကာ တစ်ခုချင်းစီကို ရှင်းလင်းဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံး၌မူ သူသည် မြေအောက်ဂူတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားလေတော့သည်။</p> <p>ဤနေရာမှာ ချင်ချင်က အသက်ပေး၍ လျှို့ဝှက်ထားလိုသော အရာရှိရာ နေရာဖြစ်သည်မှာ မြေကြီးလက်ခတ်မလွဲပင်။</p> <p> </p> <p>မြင့်မားလှသော ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခုမှာ ဝမ်ချန်၏ မြင်ကွင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာ၏။</p> <p>ထိုယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် ဝံပုလွေခေါင်း၊ ခြင်္သေ့ကိုယ်ထည်၊ လင်းယုန်ခြေသည်းများ၊ မြွေနှင့်တူသော လက်မောင်းများနှင့် အတောင်ပံများ ပါရှိသည့် ကြေးညိုရောင် လက်ရှစ်ဖက်ပါ နတ်ဘုရားရုပ်တုကြီး တစ်ခု စိုက်ထူထားပြီး ယင်းမှာ အချိန်မရွေး အသက်ဝင်လာနိုင်သကဲ့သို့ အလွန်ပင် လက်ရာမြောက်လှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်က ထိုရုပ်တုကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ရုပ်တု၏ မှောင်မိုက်နေသော မျက်လုံးများကလည်း သူ့အား အေးစက်စွာဖြင့် ပြန်လည် စိုက်ကြည့်နေကြ၏။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်၏ နားထဲ၌ တိုးတိုးသဲ့သဲ့ ရေရွတ်သံများ ပဲ့တင်ထပ်လာပြီး ယင်းမှာ နီးကပ်နေသကဲ့သို့ ရှိသော်လည်း ကောင်းကင်ယံ အပြင်ဘက်မှ လာနေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ကာ သူ၏ ဦးနှောက်အတွင်းသို့ အတင်းအဓမ္မ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးစားနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအသံများသည် ဝမ်ချန် တစ်ခါမျှ မကြားဖူးသော ဘာသာစကားဖြင့် ပြောဆိုနေခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သူကမူ ယင်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်နေချေသည်။</p> <p> </p> <p>“ငါ့ကို ဦးညွှတ်လော့၊ ငါ့ကို ယုံကြည်လော့၊ ငါ့ကို ကိုးကွယ်လော့၊ သို့ဆိုလျှင် မင်းအား ဘယ်သူမျှ မယှဉ်နိုင်တဲ့ အစွမ်းသတ္တိတွေကို ငါ ပေးသနားမယ်...”</p> <p>စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလှပေစွ။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်သည် ‘နက်သာမျက်လုံး’ ကို မရည်ရွယ်ဘဲ ပြန်လည် အမှတ်ရမိသွားသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း နက်သာမျက်လုံး၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ဖြားယောင်းသွေးဆောင်မှုတို့မှာ ဤလက်ရှစ်ဖက်ပါ နတ်ဘုရားရုပ်တုနှင့် ယှဉ်လျှင် အဝေးကြီးပင် လိုသေးတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤရုပ်တု၏ စွမ်းအားမှာ ဝမ်ချန်၏ ပြင်ပ စိတ်အာရုံ အတားအဆီးများကိုပင် ထိုးဖောက်ကာ သူ၏ အသိဉာဏ်ပင်လယ်ကိုပါ တိုက်ခိုက်လာနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ် သူ၏ အသိဉာဏ်ပင်လယ်အတွင်းရှိ ရှေးဟောင်းတာအိုကျောက်တိုင်သည် လင်းလက်တောက်ပလာပြီး ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှုများကို ချက်ချင်းပင် ရှင်းလင်းပစ်လိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုရှေးဟောင်းတာအိုကျောက်တိုင်က မလှုပ်ရှားခဲ့လျှင်ပင် ဝမ်ချန်အနေဖြင့် မိမိ၏ ပြင်းထန်လှသော စိတ်ဓာတ်ခွန်အားဖြင့် ဤတိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ပျက်ပြယ်သွားသည်နှင့် ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်ရှိ လက်ရှစ်ဖက်ပါ နတ်ဘုရားရုပ်တုမှ အနက်ရောင်အလင်းတန်းများ ရုတ်တုရက် ပေါ်ထွက်လာပြီး မရေမတွက်နိုင်သော အနက်ရောင် အမျှင်တန်းများ ချက်ချင်းပင် ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>မကောင်းဆိုးဝါး အရှိန်အဝါတို့သည် ထိုဂူအတွင်း၌ ပြည့်နှက်သွားပြီး မီးအလင်းရောင်များကိုပင် ဖုံးလွှမ်းသွားစေခဲ့၏။</p> <p>ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ဝမ်ချန်သည် သူ၏ စူးရှသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး ‘နတ်ဆိုးသတ်ကွန်ရက်’ ကို ထုတ်ဖော်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ထိုနတ်ဆိုးသတ်ကွန်ရက်သည် ဧရာမ ပိုက်ကွန်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခုလုံးနှင့် လက်ရှစ်ဖက်ပါ နတ်ဘုရားရုပ်တုကြီးကိုပါ လွှမ်းခြုံထားလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>“စီ......”</p> <p>နားကွဲမတတ် စူးရှသောအသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပိုက်ကွန်အတွင်း ပိတ်မိနေသော လက်ရှစ်ဖက်ပါ ရုပ်တုမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလျက် ထွက်ပေါ်နေသော အနက်ရောင် အမျှင်တန်းများဖြင့် နတ်ဆိုးသတ်ကွန်ရက်ကို ဆွဲဖြဲရန် အသည်းအသန် ကြိုးပမ်းနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း နတ်ဆိုးသတ်ကွန်ရက်မှာ ပြတ်တောက်သွားခြင်း မရှိဘဲ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပို၍ ကျုံ့လာကာ လက်ရှစ်ဖက်ပါ ရုပ်တုမှ ထွက်ပေါ်နေသော မကောင်းဆိုးဝါး စွမ်းအားအားလုံးကို ၎င်း၏ အနှစ်သာရအထိ ဝါးမြိုပစ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်ရှိ ဤလက်ရှစ်ဖက်ပါ နတ်ဘုရားရုပ်တုမှာ အမှန်တကယ်ပင် အစွမ်းထက်လှသော မကောင်းဆိုးဝါး အရာတစ်ခု ဖြစ်သည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>ယင်း၏ မကောင်းဆိုးဝါး စွမ်းအားမှာ အင်အားပြင်းလှသော နျူကလီးယားဗုံး တစ်လုံးနှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်ပြီး အကယ်၍သာ ဤစွမ်းအားများကို အပြည့်အဝ ထုတ်လွှတ်လိုက်မည်ဆိုပါက ခြင်္သေ့နှလုံးသားမြို့ တစ်မြို့လုံးမှာ ပြင်းထန်သော သက်ရောက်မှုများကို ခံစားရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယင်းမှာ နတ်ဆိုးသတ်ကွန်ရက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော ဝမ်ချန်နှင့် ကံဆိုးစွာ ဆုံတွေ့ခဲ့ရခြင်းပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>နတ်ဆိုးသတ်ကွန်ရက်သည် မကောင်းဆိုးဝါး အားလုံး၏ ရန်သူတော်ဖြစ်ရာ ဤလောကထဲ၌ပင် ယင်း၏ တန်ခိုးအာနုဘော်မှာ အနည်းငယ်မျှ လျော့ပါးသွားခြင်း မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>ဤမြင့်မြတ်သော လက်နက်၏ အဆက်မပြတ် တိုက်စားမှုအောက်တွင် လက်ရှစ်ဖက်ပါ နတ်ဘုရားရုပ်တုမှာ ကြက်သွန်နီတစ်လုံးကဲ့သို့ အလွှာလိုက် အလွှာလိုက် ခွာချခြင်း ခံလိုက်ရပြီး နတ်ဆိုးသတ်ကွန်ရက်အတွက် အာဟာရနှင့် အခြေခံအုတ်မြစ်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားရလေတော့သတည်း။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save