Book List

<h2 style="text-align:center">အခန်း ၁၀၂၂ </h2> <h2 style="text-align:center">ငါ့ဓားက လောကကိုစိုးမိုးတယ်</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <p style="text-align:center"> </p> <p style="text-align:center"> </p> <p style="text-align:center"> </p> <p style="text-align:center"> </p> <p style="text-align:center"> </p> <p style="text-align:justify">ခရမ်းရောင်တိမ်​တောင်ထက်တွင် တိုက်ပွဲမစတင်မီမှာပင် လောကသခင်ဝင်စားသူ အစွမ်းအစမှာ မည်မျှအထိရှိသနည်းဟူ​သော မေးခွန်းကို လူအများသိရှိလိုခဲ့ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">တစ်ဆက်တည်းမှာပင် ရှေးခေတ်နှင့် ခေတ်သစ်အင်အားစုများပါ တူညီသော အဖြေ တစ်ခုကို ခန့်မှန်းထားနိုင်၏။</p> <p style="text-align:justify">ယင်းသည် စုရီတစ်ယောက် အစောပိုင်းနတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူနှင့် ရင်ဆိုင်နိုင်သည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">တစ်ဦးချင်းစီ တိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက ပန်းချီဆရာတို့နှင့် လက်ရည်တူနိုင်ပေမည်။ ဤသည်မှာ နတ်ဘုရားပန်းပဲရုံ တိုက်ပွဲအပြီး တွက်ချက်ထားသည့် အဖြေဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ယခုအခါတွင် ပန်းချီဆရာခမျာ လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် လွင့်ထွက်သွားစေခဲ့၏။ ယင်းသည် သူတို့၏မှန်းဆချက် အကြီးအကျယ် မှားယွင်းသွားကြောင်း ပြသနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">နှစ်လအတွင်း ဝင်စားသူ၏အစွမ်းမှာ ယခင်ထက်များစွာပင် ​​မြင့်တက်နေပြီဖြစ်သည်။ ဤအမှန်တရားက ကြည့်ရှုသူအားလုံး၏ နှလုံးသားကို တုန်လှုပ်သွားစေ၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ဝေါ့ ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ပန်းချီဆရာသည် ​လေထုအလယ် ရပ်တန့်နိုင်လိုက်သော်လည်း သွေးတစ်လုတ် အန်လိုက်ရသဖြင့် အဖြူရောင်ဝတ်စုံပေါ်တွင် အနီရောင်များစွန်းထင်းသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">မျက်နှာတပြင် ဖြူဖျော့နေပြီး မျက်ဝန်းများတွင်ထိတ်လန့်ခြင်းနှင့် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်ခြင်းများ ပြည့်နှက်နေ၏။ သူသည်လည်း မိမိ၏ ခန့်မှန်းချက် မှားယွင်းသွားကြောင်း သိလိုက်ရှိလိုက်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ မင်းတို့ လေးယောက်ထဲမှာ မင်းရဲ့ စိတ်ဓာတ်က တခြားသူတွေထက် နိမ့်ကျပြီး အရည်အချင်းမှာလည်း အညံ့ဖျင်းဆုံးပဲ။ ”</p> <p style="text-align:justify">စုရီက လေထုအလယ်ရပ်ကာ မှတ်ချက်စကားဆိုလိုက်သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်၌ ထက်ရှသော ဓားရောင်ဝါလွှမ်းခြုံနေပြီး လျစ်လျူရှုသော အသွင်ပြသနေ၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ဝှစ် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">သူ့စကားသံသည် လေထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေစဉ်မှာတင် အလင်းတန်းပမာ ရှေ့သို့ပြေးဝင်လိုက်ပြီး ပန်းချီဆရာကို ထပ်မံထိုးနှက်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ လူတိုင်း ပူးပေါင်းတိုက်ရအောင်။”</p> <p style="text-align:justify"> တံငါသည်၊ တျန်ကျောက်နှင့် ရန်ထောင်လင်သည် ပန်းချီဆရာအခြေအနေ မဟန်တော့ကြောင်း သိရှိလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ရန်ထောင်လင်က ဦးဆောင်၍ လေထဲလှမ်းတက်လာသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော ရောင်ဝါများ တောက်ပလာ၏။</p> <p style="text-align:justify">တစ်ဆက်တည်းမှာပင် သူ့အထက်ကောင်းကင်တွင် ငွေအလင်းများ တဖျပ်ဖျပ်လက်နေသည့် ဧရာမကြီးတစ်လုံး ပေါ်လာ၏။ ဤသည်မှာ နတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ရတနာတစ်ပါးပေပင်။</p> <p style="text-align:justify">“ ဂျိန်း ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">၎င်းပေါ်လာချိန်တွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြား မိုးခြိမ်းသံများ ပဲ့တင် ထပ်သွား၏။ လက်သီးကို ဗုံတီးရိုက်တံအဖြစ် အသုံးပြုကာ ချက်ချင်းထုနှက်လာချေသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ တုံ ... တုံ ... တုံ ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်လောက်သည်အထိ ငွေရောင်အသံလှိုင်းများ စုရီထံသို့ တရဟော ပြေးဝင်သွားတော့၏။</p> <p style="text-align:justify">ပေသုံးသောင်း ဧရိယာအတွင်း ထိုအသံလှိုင်းသွားရာ လမ်းကြောင်းပေါ်တွင် လေဟာနယ်သည် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပေါက်ကွဲနေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">မည်သည့်အရာမှ မတားဆီးနိုင်ချေ။ ကြည့်ရှုနေသူများမှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ဗုံသံသည် တာအိုအခင်တစ်ပါးမှ လောကကြီးကို တရားဟောကြားနေသကဲ့သို့ ပေပင်။</p> <p style="text-align:justify">“ ရွှပ် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ရှေ့သို့လှမ်းတက်ကာ ပန်းချီဆရာထံ ဦးတည်နေသောစုရီသည် တုန့်ဆိုင်းခြင်းမရှိ လက်သီးတစ်ချက်ကို ပစ်လွှတ်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ရွှေရောင်ဓားအလင်းတန်း တစ်ချက်သည် ထိုငွေရောင်အသံလှိုင်းထက်ပင် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ စုရီထံရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤသည်မှာ ကျန်ကျောက်၏ တိုက်ခိုက်မှုပေပင်။ ယင်းကြောင့် စုရီထံပါးမှ ပစ်လွှတ်လိုက်သော ဓားအလင်းသည် ထိုရွှေဓား အလင်းကို တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်လိုက်ရ၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ဝုန်း ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ဓားနှင့် ဓားအလင်းလက်သီးထိမှန်ကာ စုရီခြေလှမ်းများ အနည်းငယ်ယိမ်းယိုင်သွား၏။ ထိုစဉ် ငွေရောင်အသံလှိုင်းကြီးသည်လည်း နှင်းတောင်ပြိုကျလာသကဲ့သို့ ကျရောက်လာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထို့ကြောင့် ပန်းချီဆရာနောက်သို့ လိုက်လံတိုက်ခိုက်ရန် စိတ်ကူးကို ခေတ္တမျှ ဖျက်သိမ်းကာ အသံလှိုင်းထံလှည့်ကာ လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ဝှစ် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ ဝုန်း ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">လက်သီးချက်သည် ကျယ်ပြောလှသော ငွေရောင်အသံလှိုင်း ပင်လယ်ပြင်ကို ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်သွားစေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ပေါက်ကွဲမှုအပြီး အင်အားကြီးမားသော အဖျက်စွမ်းအင်လှိုင်းများမှာ အရပ်ရပ်သို့ပြန့်ကျဲ သွားတော့၏။</p> <p style="text-align:justify">ပန်းချီဆရာသည် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချ၍ ဆုတ်ခွာလွတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။ ရန်ထောင်လင်၊ တျန်ကျောက်နှင့် တံငါသည်မှာ လေထုအလယ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">တံငါသည်သည် မီးနဂါးများဖြင့် ရက်လုပ်ထားသော ဧရာမပိုက်ကွန်ကြီးတစ်ခု ကိုင်ထား၏။ မီးနဂါးများမှာ အကြေးခွံများနှင့် ချွန်ထက်လှသော လက်သည်းများ ပါရှိသည်အထိ အသက်ဝင်ချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">အချင်းချင်း ရစ်ပတ်နေကြပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ထုတ်လွှတ်နေကြသည်။ နတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ‘မီးနဂါးပိုက်ကွန်’ပေပင်။</p> <p style="text-align:justify">တျန်ကျောက် ရှေ့တွင်မူ ဓားဆေးပြားတစ်ပြားပျံဝဲနေပြီး ၎င်းထံမှ ရွှေရောင် ဓားအလင်းများ ရေတံခွန်ကြီးပမာ စီးဆင်းနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုဓားအလင်းသည် အဆုံးမရှိသော စွမ်းအားများဖြင့် စုစည်းထားသကဲ့သို့ ရှိနေပြီး အရှိန်အဝါမှာ ထက်ရှချေ၏။</p> <p style="text-align:justify">ယင်းသည်လည်း ‘ရွှေဒြပ်စင် ဓားဆေးပြား’ဖြစ်ပြီး နတ်ဝိညာဉ်အဆင့်ရှိ ရတနာတစ်ခုပေပင်။</p> <p style="text-align:justify">ရန်ထောင်လင်မှာမူ အထူး ပြောစရာမလိုတော့ချေ။ ငွေရောင်ဗုံကြီးကို ထိန်းချုပ်လျက်ရပ်တန့်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">နတ်ဝိညာဉ်အဆင့်ရှိ ထိပ်တန်းပညာရှင်သုံးဦး အတူတိုက်ပွဲဝင်သည့် အခါ ကြည့်ရှုသူများအကြား စိတ်လှုပ်ရှား ကုန်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ မင်းတို့ ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ တော်တော်လေး အသုံးဝင်တဲ့ ရတနာတွေ စုဆောင်းထားနိုင်ခဲ့တာ ငါ မသိလိုက်ဘူး။ ”</p> <p style="text-align:justify">စုရီက ဆိုသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ငါတို့မှာ ဝှက်ဖဲမရှိဘဲနဲ့ မင်းလို ဉာဏ်ကြီးရှင်တစ်ယောက်ကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး စိန်ခေါ်ဝံ့မှာလဲ။ ”</p> <p style="text-align:justify">တံငါသည်မှ တုန့်ပြန်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ မင်းရဲ့ ဓားကို ထုတ်သင့်ပြီ။ ”</p> <p style="text-align:justify">တျန်ကျောက်က အကြံပြုသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ဟားဟားဟား ... ဒါက မင်းတို့ ငါ့ရဲ့ဓားကိုထုတ်လောက်အောင် အရည်အချင်း ရှိ၊မရှိအပေါ်မှာပဲ မူတည်ပါတယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ ကောင်းပြီ ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ရန်ထောင်လင်က ခေါင်းညိတ်လျက် လက်သီးများဖြင့် ငွေရောင်ဗုံကို အဆက်မပြတ် ထုနှက်လိုက်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ တုံ တုံ တုံ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ငွေရောင်အသံလှိုင်းများသည် ပေတစ်ရာခန့်ရှိသော တာအိုဓားတစ်လက် အသွင် ဖွဲ့စည်းလာသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ဝှီး ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">၎င်းသည် ကောင်းကင်ယံကို တုန်ခါသွားစေလျက် အဟုန်ဖြင့် လေထဲတွင် ပြင်းစွာ ခုတ်ပိုင်းလာတော့၏။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအတောအတွင်း တျန်ကျောက် သည်လည်း ပျံဝဲနေခဲ့သောဓားဆေးပြားကို အသာအယာ တောက်ထုတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ရွှေရောင် ဓားအလင်းများသည် ရုတ်တရက်ရွာသွန်းလာသော မိုးရေစက်များ ပမာ ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာတော့၏။</p> <p style="text-align:justify">တံငါသည်အတွက်မူ အဝေးတွင် ရပ်လျက်ဖြင့် မီးလျှံပိုက်ကွန်ကြီးကို ဖြန့်ခင်းကာ အခွင့်အရေးကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူသည် စုရီနှင့် ပန်းချီဆရာတို့၏ တိုက်ပွဲကိုအသေးစိတ် စောင့်ကြည့်ထားသဖြင့် တစ်ဖက်လူ မည်မျှအစွမ်းထက်ကြောင်း သိရှိထားချေ၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ဖျက်ဆီးပစ် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် စုရီသည် လက်ဗလာဖြင့်ပင် လေထဲသို့ ထိုးနှက်လိုက်သည်။ ရန်ထောင်လင် ကဲ့သို့ပင် ဗုံသံကြီးထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p style="text-align:justify">“ တုံ တုံ တုံ ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးသည် စုရီလက်တွင်ဗုံတစ်လုံးဖြစ်ပြီး သူ့ဓားတာအိုမှာ ဗုံရိုက်တံဖြစ်ချေ၏။</p> <p style="text-align:justify">“ တုံ တုံ တုံ ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">အသံလှိုင်းများ အချင်းချင်း ရိုက်ခတ်သွားပြီးနောက် ဧရာမတုန်ခါမှုလှိုင်းများ ပြန့်နှံ့သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ဝုန်း ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ကောင်းကင်ကြီး အက်ကွဲကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပေါက်ကွဲမှုကြီး ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ ရန်ထောင်လင်တစ်ယောက် ပေတစ်သိန်းခန့်မြင့်မားသော လှိုင်းလုံးကြီးကို ရင်ဆိုင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">ငွေရောင်ဗုံကြီးသည်ပင် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး သူ့ထိန်းချုပ်မှုမှလွတ်မြောက် လုနီးပါးဖြစ်လာ၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ဖျပ် ဖျပ် ဖျပ် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ထို့ကြောင့် ချက်ချင်း ဆုတ်ခွာလျက် သက်ရောက်လာသော လက်သီးလှိုင်းများအပေါ် လျော့ကျသွားအောင် လုပ်ဆောင်လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">နောက်သို့ ဆုတ်ခွာလိုက်သည့် ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် လေဟာနယ်ပြိုကျနေခဲ့ပြီး ကောင်းကင်၌ အပေါက်ကြီးပေါ်လာ၏။</p> <p style="text-align:justify">ကိုးလှမ်းခန့် ဆုတ်ခွာပြီးနောက်မှသာ ရပ်တန့်နိုင်သည်။ သူကိုယ်တိုင်ပင် မသိလိုက်ဘဲ အမူအရာမှာ များစွာလေးနက်သွားတော့၏။ ကြောက်စရာကောင်းသော တိုက်ပွဲဝင် စွမ်းအားပေပင်။ </p> <p style="text-align:justify">“ ဝှစ် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ထိုအတောအတွင်း စုရီသည် အင်္ကျီလက်များကို လေထဲဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ထက်ရှသော ဓားအလင်းတစ်လက် ပြေးထွက် လာပြီးနောက် ရွှေဓားအလင်းများကို လုံးဝ ချေမှုန်းပစ်လိုက်တော့၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ဘန်း ... ဘန်း ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">လေထုအလယ် ပေါက်ကွဲသံများ ညံကုန်သည်။ တျန်ကျောက်ခမျာ ရင်ထဲတွင် တဒိတ်ဒိတ်ခုန်ပြီး အသက်ရှူမှားသွား၏။</p> <p style="text-align:justify">“ စိတ်တောင်မကူးနဲ့ ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဘေးမှ တံငါသည်သည်ပိုက်ကွန်ဖြင့်ပစ်ကာ စုရီအပေါ် ဟန့်တားပေးသွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">မီးနဂါးများသည် ကောင်းကင်ထက်မှ ခုန်ဆင်းပြီးနောက် စုရီအပေါ် ဖုံးလွှမ်းကုန်၏။ ဤသည်မှာ မီးဥပဒေစည်းမျဉ်းများဖြင့် ဖန်တီးထားခြင်းပေပင်။</p> <p style="text-align:justify">၎င်းမီးနဂါးများသည် ဖန်သားကဲ့သို့ ကြည်လင်ကာ နတ်ရွှေများပမာ တလက်လက် တောက်ပနေခဲ့၏။</p> <p style="text-align:justify">စုရီသည်ပင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ အကယ်၍ ဤပိုက်ကွန်ဖြင့်သာ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံလိုက်သော် ကျင့်ကြံမှုလောင်မြိုက် ကုန်ဆုံးသွားနိုင်၏။</p> <p style="text-align:justify">သူ့အစွမ်းအစများ မည်မျှပင် ထက်မြက်စေကာမူ လက်ကိုတုတ်နှောင်ခံရ သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားနိုင်ပေမည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ကောင်းပြီ ... မင်းတို့ရဲ့ဆန္ဒအတိုင်း ငါ့ရဲ့ဓားကို မြင်အောင်ပြပါရစေ။ ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:center">***</p>


Save