Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၀၂၃ </h2> <h2 style="text-align: center;">မီးနှင့်ကစားခြင်း ... </h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ သွား ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">စုရီသည် တွန့်ဆုတ်မနေတော့ဘဲ သေမျိုးနယ်ပယ်ဓားကိုဆွဲထုတ်ကာ ပိုက်ကွန်ထံ ဖျပ်ခနဲခုတ်ပိုင်းချလိုက်တော့၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ချွင် ... ချွင် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ဓားမြည်သံသည် နက်ရှိုင်းပြီး ဟိန်းထွက်လာကာ နက်မှောင်သည့် နီလာရောင် ဓားလှိုင်းများကဲ့သို့ ရှုပ်ထွေးသော ဥပဒေ စွမ်းအားများ ပြေးထွက်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">မီးသလင်းရောင် နဂါးများသည် တဘောင်းဘောင်းဖြင့် ပြတ်တောက်သွားကာ ပိုက်ကွန်အဖြစ် ပြန်လည်ကျုံ့ဝင်သွား၏။</p> <p style="text-align:justify">စုရီတစ်ယောက် ဘေးကင်းစွာ ဆုတ်ခွာနိုင်လိုက်သည်။ ဤတိုက်ခိုက်မှုများမှာ မျက်စိတမှိတ်အတွင်း ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်းပေပင်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် အလွန်ပင် အန္တရာယ်များ လှသောကြောင့် တိုက်ခိုက်မှုပေါင်းများစွာကို နှစ်ဦးနှစ်ဖက် ဖလှယ်ပြီးဖြစ်ခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ကြည့်ရှုနေသူများမှာ အံ့အားသင့်ကုန်၏။ နတ်ဝိညာဉ်အဆင့် သေလွန်ဝိညာဉ်များသည်ပင် ဤလူလေးယောက်ပေါင်း တိုက်ခိုက်မှုအောက်မှ အန္တရာယ်ကင်းစွာ ဆုတ်ခွာရန် မလွယ်ချေ။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် စုရီမှာမူ တိုက်ကွက်တိုင်းကို ချိုးဖျက်ကာ ဆုတ်ခွာနိုင်၏။ ယင်းသည် သူတို့ စိတ်ကူးများထက် ကျော်လွန်နေချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">“ ကောင်းပြီ ... အခု သေရှင်တိုက်ပွဲကို ဆင်နွှဲလိုက်ရအောင်။ ”</p> <p style="text-align:justify">တျန်ကျောက်က သက်ပြင်းချလျက် လက်ချောင်းများကို တောက်ထုတ်လိုက်သည်။ သူ့ရှေ့ရှိ ဓားဆေးပြားသည် တောက်ပသော ရွှေရောင်အလင်းများ ပေါက်ကွဲလာ၏။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအလင်းသည် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ဓားတစ်လက်ပုံသဏ္ဍန် ဖွဲ့စည်းသွားလေသည်။ ကောင်းချီးမင်္ဂလာ အလင်းခြည်မျှင်များသည် တိမ်မြူများပမာ ဖြာကျနေ၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ဝှစ် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ဤအချိန်တွင် ပန်းချီဆရာသည် သူ၏ ‘ကောင်းကင်နှိမ်နင်းရေးစုတ်တံ’ကို ဝှေ့ယမ်းပြီး ပန်းချီကားတစ်ချပ်ရေးဆွဲလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ တုံ တုံ တုံ ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ရန်ထောင်လင်နှင့် တံငါသည်လည်း နောက်ကျန်ရစ်မနေချေ။ ငွေရောင်ဗုံသံများနှင့် အတူ မီးနဂါးများ ထပ်မံထုတ်လွှတ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤကဲ့သို့သော အစွမ်းထက်သည့် ဖြစ်စဉ်များကိုမြင်သော်မှ စုရီသည်တုန်လှုပ်ခြင်း အနည်းငယ်မျှ မပြချေ။</p> <p style="text-align:justify">“ ဟား ဟား ဟား ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ခေါင်းမော့ ရယ်မောလိုက်ကာ ဆံပင်များ လွင့်မျောသွား စေခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ အထိန်းအကွပ် မဲ့လွန်းချေ၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ကောင်းတယ် ... အရမ်းကောင်းတယ် လာကြ။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ ချွင် ချွင် ချွင် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">သေမျိုးနယ်ပယ်ဓားထံမှ စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် မြည်သံများထွက်ကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ရောင်ဝါနှင့် ချိတ်ဆက်ပစ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ သွား ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">သည့်နောက် ရှေ့သို့ တိုးဝင်လျက် ဓားကိုဝှေ့ယမ်းပစ်တော့၏။ ကောင်းကင်ကြီး တုန်ခါလျက် ထူးခြားသော ဥပဒေစည်းမျဉ်း တစ်ခုပြေးထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဗုံသံ၊ ဓားသံ၊ ပန်းချီဆွဲသံနှင့် ဧရာမ ပိုက်ကွန်ကြီးသည် လေထဲတွင် ၎င်းဥပဒေဖြင့် ရူးသွပ်စွာတိုက်မိကုန်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ဝုန်း ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ ဘန်း ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ဤသည်မှာ အလွန်ပင် ရှုပ်ထွေးဆူညံလှလေသည်။ နတ်အလင်းများမှာ မျက်စိကျိန်းစေလောက်အောင် တောက်ပ၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ဒီလူက လေးယောက်နဲ့ တစ်ယောက် တိုက်နေရတာတောင် ဒီလောက်အထိ တောင့်ခံ နေနိုင်တာလား အစွမ်းထက်လွန်းပါတယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">သေလွန်ဝိညာဉ်များက ထိတ်လန့် တုန်လှုပ်လာကြပြီး သံသယများဝင်လာကြ တော့သည်။ ဤမတိုင်မီသူတို့သည် စုရီထံမှ အကျိုးအမြတ်များရယူရန် စိတ်ကူးဖြင့် ရောက်ရှိလာခြင်းဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် သူတို့မျက်စိရှေ့တွင် ဖြစ်ပျက်နေသောတိုက်ပွဲမှာမူ ထင်ထားသလို လုံးဝဖြစ်မနေချေ။</p> <p style="text-align:justify">“ ဒါပေမယ့် နှမြောစရာပဲ ... သူ ဘယ်လောက်ပဲကောင်းကင်ကို ဆန့်ကျင်တဲ့ အရည်အချင်းရှိနေပါစေ ဒီနေ့အသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ ဝုန်း ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ကျန့်ထျန်းချွမ်က အေးစက်စွာ မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။ ထိုစဉ်ကောင်းကင် တုန်ခါသွားစေသော တိုက်ခိုက်မှုကြီးတစ်ခု ထပ်မံထွက်ပေါ်လာပြန်၏။</p> <p style="text-align:justify">ရန်ထောင်လင်တစ်ယောက် ပြင်းထန်သောပေါက်ကွဲမှုကြီး၌ နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားရသည်။ ငွေရောင်ဗုံကြီးခမျာ လေထုအလယ် နှစ်ပိုင်းပြတ်သွား၏။</p> <p style="text-align:justify">နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးများ စီးကျလျက် ဝမ်းနည်းမှု အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်လာ ခဲ့သည်။ ထိုစဉ် စုရီသည် သူ့ကိုလျစ်လျူရှုပြီး ကျန်သုံးဦးထံလှည့်သွားတော့၏။</p> <p style="text-align:justify">“ ဘန်း ဘန်း ဘန်း ။ ”</p> <p style="text-align:justify">များမကြာခင် ပန်းချီဆရာ၏ ပန်းချီကားချပ်သည် ဆက်တိုက်ဆိုသလို အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပေါက်ကွဲသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">အကျိုးဆက်အနေဖြင့် ပန်းချီဆရာခမျာ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားခဲ့ရ၏။ ဆံပင်ရှည်များ ဖရိုဖရဲဖြစ်လျက် သူ့ပုံစံသည် အလွန်ပင် သနားစရာ ကောင်းနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ပေါက်ကွဲ ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ ရွှပ် ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ ဝုန်း ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">ထိုအချိန်တွင် ဓားအလင်းတစ်လက်သည် မီးနဂါးပိုက်ကွန်ကြီးကို အပေါက်ကြီး ဖြစ်သွား စေတော့၏။</p> <p style="text-align:justify">“ သောက်ကျိုးနည်း ကြမ်းလိုက်တာ။ ”</p> <p style="text-align:justify">တံငါသည်မှ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ဤရတနာကို ရရှိရန် သူ့အတွက်မလွယ်ကူချေ။ ယခုမူ အကြီးအကျယ်ပျက်စီးသွားရချေပြီ။ နှမျောစရာပေပင်။</p> <p style="text-align:justify">“ ဝုန်း ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နားစည်ကွဲမတတ် ပြင်းထန်လှသော ထိခိုက်မှုအသံကြီးတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify">တျန်ကျောက်၏ ဓားဆေးပြားမှ ဖန်တီးထားသော ပြိုင်ဘက်ကင်းဓားကြီးသည် စုရီနှင့် သုံးပေအကွာ၌ ပျက်ပြယ်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify">ဓားဆေးပြားသည်လည်း ယခင် တောက်ပမှုသည် အလင်းများမှိန်ဖျော့သွားကာ သေးငယ်သော အက်ကြောင်းများ ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ရလာဒ်အနေဖြင့် တျန်ကျောက်ခမျာ ယိမ်းယိုင်ဆုတ်ခွာသွားပြီး မျက်နှာတွင်နာကျင်မှု အရိပ်အယောင်များ ပြသလာ၏။</p> <p style="text-align:justify">သူ့တာအိုဆံထုံးသည်လည်း ပြေလျော့သွားကာ ရှည်လျားလှသော ဆံပင် ဖြူဖြူများ လွင့်ပျံနေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">မျက်စိတမှိတ်အတွင်း နတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ရတနာအချို့ဖျက်ဆီးကာ ပြိုင်ဘက်လေးဦးကို ဆုတ်ခွာသွားစေနိုင်ခဲ့၏။</p> <p style="text-align:justify">ဤရလာဒ်သည် ရပ်ကြည့်နေသော လူအုပ်ကြီးကို အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်ကာ ဦးရေပြားများ ထုံကျဉ် သွားစေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ကောင်းကင်ယံအောက်တွင် ဖုန်မှုန့်များစွာနှင့် မီးခိုးများ တဖြည်းဖြည်း လွင့်ပါးသွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ပြန့်ကျဲတောက်ပနေသော နတ်အလင်းများသည် မီးရှူးမီးပန်းများကဲ့သို့ ပြန်လည်မှိန်ဖျော့သွားကြ၏။</p> <p style="text-align:justify">စုရီ၏ ကျောက်စိမ်းရောင်ဝတ်စုံသည် လေထဲတွင်လွင့်ပျံနေပြီး လက်ထဲတွင်တချွင်ချွင် မည်နေသော သေမျိုးနယ်ပယ်ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် ထိုနေရာတွင်ရပ်နေပြီး ဖုန်မှုန့်တစ်စက်မျှမတင်နိုင်ဘဲ ဆံပင်တစ်ပင်ပင် ဖရိုဖရဲမဖြစ်ခဲ့ချေ။</p> <p style="text-align:justify">၎င်းနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် တံငါသည်၊ပန်းချီဆရာ၊တျန်ကျောက်နှင့် ရန်ထောင်လင်တို့သည် ဒဏ်ရာများစွာ ရရှိကုန်ကြ၏။ သနားစရာပေပင်။</p> <p style="text-align:justify">ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံး သေမင်းတမန် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ရပ်ကြည့်နေသောလူအုပ်မှ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်ကုန်၏။</p> <p style="text-align:justify">လေးယောက်သား တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်နေသည့်တိုင် နယ်ပယ်ဘုရင်အဆင့် စုရီကို မချိုးနှိမ်နိုင်ကြသေးချေ။ ဤမြင်ကွင်းမှာ အဝေးမှ ကြည့်နေကြသော သေလွန်ဝိညာဉ်များ ကိုပင် မှင်သပ်သွားစေသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ နတ်ဝိညာဉ်အဆင့်ကို ရောက်ရင် မင်းကိုအနိုင်ယူနိုင်မယ်လို့ ငါ ထင်ထားခဲ့တာ ... ဘယ်သူထင်မှာလဲ ငါတို့က မင်းထက်အများကြီး နိမ့်ကျနေသေးတယ်ဆိုတာကို ... ။ ”</p> <p style="text-align:justify">တျန်ကျောက်မှ ရေရွတ်လျက် သူ့မျက်နှာတွင် ခါးသီးမှုနှင့် စိတ်ပျက်မှုများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ရန်ထောင်လင်က နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးများကိုသုတ်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ပန်းချီဆရာမှာမူ အုံ့မှိုင်းနေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">တျန်ကျောက် ပြောသည်မှာ မှန်၏။ အကယ်၍သာ တစ်ဦးချင်းတရားမျှတသော ပြိုင်ပွဲသာလျှင်ဆိုသော် သူတို့ရှုံးနိမ့်ချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုရသော် သူတို့လေးယောက်သည် နှစ်ပေါင်းများစွာတိုင် စောင့်စားမျှော်လင့်ခဲ့ရသော နတ်ဝိညာဉ် အဆင့် တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သော်မှ စုရီကို မယှဉ်နိုင်ချေ။</p> <p style="text-align:justify">ဤသည်မှာ သူတို့အတွက် အလွန်ကြီးမားသော ထိုးနှက်ချက်ကြီးပေပင်။ ပန်းချီဆရာမှ လက်မခံနိုင်ဟန်ဖြင့်၊</p> <p style="text-align:justify">“ သူက ဝင်စားခြင်းဥပဒေစွမ်းအားကို နားလည်နိုင်တာမို့ပါ ငါတို့သာအဲ့ဒီစွမ်းအားကို ပိုင်ရင်လည်း ဒီလိုအစွမ်းထက်နိုင်ပါတယ်။ ”</p> <p style="text-align:justify">-ဟု အံကြိတ်ကာ ငြင်းဆန်၏။ စုရီက မနေနိုင်ဘဲ လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ငါ့ကို အနိုင်မယူနိုင်တာနဲ့ပဲ ညည်းတွားနေတာလား ... ပန်းချီဆရာ မင်းက အရင်အတိုင်း အသုံးမကျတုန်းပါပဲ။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ ဟမ့် ... ငါပြောတာ ဘာမှားနေလို့လဲ ဒီကမ္ဘာကြီးကိုကြည့်လိုက်စမ်းပါ ဝင်စားခြင်းမှာ နှစ်ကြိမ်ပြန်လည်ကျင့်ကြံခဲ့တဲ့သူ ဘယ်သူရှိလဲ ရှေးခေတ်ကနေ ယနေ့ခေတ်အထိ မင်းသာ ဝင်စားပြီး နှစ်ကြိမ်ကျင့်ကြံခဲ့တာ။ ”</p> <p style="text-align:justify">“ တိတ်စမ်း ... မင်း အရှက်ကွဲရတာ မလုံလောက်သေးဘူးလား။ ”</p> <p style="text-align:justify">ပန်းချီဆရာက တုန့်ပြန်လျက် စကားဆက်ပြောရန် ပြင်နေစဉ် တျန်ကျောက်မှ လှည့်ကာ အော်ငေါက်လာ၏။ ရန်ထောင်လင်မှ စိတ်ပျက်သွားပြီး၊</p> <p style="text-align:justify">“ ပန်းချီဆရာ ... မင်းအမှန်ကို ဝင်ခံသင့်ပြီလို့မထင်ဘူးလား တကယ်လို့ သူသာ ဝင်စားဖို့ မရွေးချယ်ခဲ့ရင် နတ်ဝိညာဉ်အဆင့်ကို ဘယ်သူအရင်ဆုံး ရောက်သွားမယ်လို့ ထင်သလဲ ငါတို့သာ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ချင်းတူရင် မင်းက လောကသခင်ကို တကယ်ပဲ ယှဉ်နိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်နေတာလား။ ”</p> <p style="text-align:justify">-ဟု ဝင်ရောက်ပြောကြားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့စကားဝိုင်းကို လျှို့ဝှက်ထားခြင်း မရှိသောကြောင့် နားထောင်နေသည့်လူအုပ်မှာ သက်ပြင်းချကုန်တော့၏။</p> <p style="text-align:justify">ရန်ထောင်လင်တို့သုံးဦး ပြောသလိုပင် ပန်းချီဆရာ၏အကျင့်စရိုက်သည် တကယ်ပင် မေးခွန်းထုတ်စရာဖြစ်နေသည်။ လေးယောက် တစ်ယောက် တိုက်နေရသည်ကိုပင် ရှက်ရွံ့ပုံမပြချေ။</p> <p style="text-align:justify">“ ငါတို့က သေခြင်းနဲ့ရှင်ခြင်းကို ဆုံးဖြတ်နေကြတာပဲ မင်းတို့ဖုံးကွယ်ထားစရာ မလိုပါဘူး ... ဝှက်ဖဲတွေကို ထုတ်လိုက်ပါ။ ”</p> <p style="text-align:justify">စုရီက စိတ်မရှည်တော့ဘဲ ဝိုင်အိုးကိုထုတ်ကာ မော့သောက်လျက်ဖြင့် ပြောကြားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ပြိုင်ဘက်များ၏ ကျင့်ကြံမှုသည် အစွမ်းထက်လှပြီး သူ့ကိုအံ့အားသင့်စရာများစွာ ပေးစွမ်းချေ၏။</p> <p style="text-align:justify">တျန်ကျောက်နှင့် ကျန်လူများသည် အချင်းချင်းပြန်ကြည့်လျက် မျက်နှာများတွင် ပြတ်သားမှုများ ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">တံငါသည်က အသက်ပြင်းပြင်းရှူ လိုက်ပြီးနောက် ရှေးဟောင်း တာအိုတံဆိပ်တုံး တစ်တုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ တံဆိပ်ပေါ်၌ ‘မြေကမ္ဘာနတ်ဘုရားများ’ဟူသော အမည်ကို ရေးထွင်းထားချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">နတ်အလင်းများသည် တံဆိပ် ပတ်ပတ်လည်လည်တွင် လှည့်ပတ်နေပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်ခါစေနေ၏။</p> <p style="text-align:justify">“ အဲ့ဒီလူက တကယ်ပဲ မြေကမ္ဘာနတ်ဘုရားများ တံဆိပ်တုံးကို ရထားတာလား။ ”</p> <p style="text-align:justify">အဝေးမှ ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်ဝင် သေလွန်ဝိညာဉ်များမှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူတို့သည် ဤရတနာအပေါ် ကောင်းကောင်း သိထားချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">ရှေးခေတ် အထွတ်အထိပ် ရတနာများဖြစ်သော မဟာတာအိုတံဆိပ်တုံး ကိုးပါးအနက်မှတစ်ပါး ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">၎င်းကို နတ်ဘုရားတစ်ပါးမှ သွန်းလုပ်ခဲ့သည်ဟူသော ကောလာဟလများ ရှိနေပြီး နတ်ဝိညာဉ်အဆင့် မည်သူမဆို သွားရည်ကျရလောက်သည့် ရတနာပေပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save