Book List

<h2 style="text-align:center">အခန်း ၂၁၁</h2> <h2 style="text-align:center">ဂိုဏ်းချုပ်အား ဂါရဝပြုအပ်ပါသည်.....................</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <p> </p> <p>"ရှုး......."</p> <p>ဂျိချန်းဖန် ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့်အတူ... သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း တပည့်များအားလုံးသာမက အထက်လမ်းဂိုဏ်းများ မှ တပည့်များပါ စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြတော့သည်။</p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့သည် မျိုးဆက်တစ်ခု၏ အထက်လမ်းခေါင်းဆောင်သစ် ရာထူးအပ်နှင်းခံရသည့် မြင်ကွင်းကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မျက်မြင်တွေ့ကြုံရတော့မည် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>လွန်ခဲ့သော ဆယ်နှစ်ခန့်က ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း ၏ ဂိုဏ်းချုပ် တောက်ရွှမ်းသည် ကျူးရှန်းဓား ကို ကိုင်စွဲကာ မိစ္ဆာဂိုဏ်း ကြီး လေးခုကို နှိမ်နင်းခဲ့သည်။ ဆယ်နှစ်အကြာတွင်မူ ဂျိချန်းဖန် သည် ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း ၏ ဂိုဏ်းချုပ် ရာထူးကို ဆက်ခံခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>သူသည် ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း ကို မည်မျှမြင့်မားသော အဆင့်အတန်းသို့ ဦးဆောင်သွားနိုင်မည်နည်း....... သူသည် ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း ကို ယခင်ကထက် ပို၍ တောက်ပကျော်ကြားအောင် ပြုလုပ်နိုင်ပါမည်လား.......</p> <p>"ချပ်......."</p> <p>ကြည်လင်ပြတ်သားသော ခြေသံများ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။</p> <p>ဂျိချန်းဖန် သည် နက်မှောင်သော အစိမ်းရောင် တာအိုဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လက်တစ်ဖက်က ခါးရှိ နတ်ဘုရားဓားကို ကိုင်စွဲထားသည်။ သူသည် ကိုယ်ဟန်ကိုမတ်ပြီး တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် ခန်းမကြီး၏ အလယ်ဗဟိုသို့ လျှောက်လှမ်းဝင်လာသည်။</p> <p>ထိုနက်မှောင်သော အစိမ်းရောင် တာအိုဝတ်စုံမှာ မည်သည့်အချိန်ကစ၍ ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း ၏ ဂိုဏ်းချုပ် အဆက်ဆက် ဝတ်ဆင်ရမည့် သီးသန့်အရောင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်ကို မည်သူမျှ မသိကြပေ။</p> <p>၎င်းမှာ အစိမ်းနုရောင်ကို မင်ရည်ဖြင့် ဆိုးထားသည့်အလား နက်မှောင်နေပြီး အနက်ရောင်ဟု ခေါ်ဆိုလျှင် ပို၍ မှန်ကန်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>"တပည့် ဂျိချန်းဖန် က ဂိုဏ်းချုပ် စီနီယာဦးလေး၊ ဆရာနဲ့ စီနီယာဦးလေး အားလုံးကို ဂါရဝပြုပါတယ်..." ဂျိချန်းဖန် သည် စင်မြင့်ထက်ရှိ လူများကို တည်ငြိမ်စွာပင် ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတိုင်းမှာ အသက်ရှူပင် မဝကြတော့ပေ။ သူတို့သည် ဆူညံခြင်း မပြုကြတော့ဘဲ ခန်းမအလယ်ရှိ လူငယ်၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းနှင့် ခန့်ညားထည်ဝါသော အမူအရာကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ငေးကြည့်နေကြသည်။ သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင်လည်း မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်ကြပေ.......</p> <p>စီနီယာအကို ဂျိ ကတော့ တကယ့်ကို အနှိုင်းမဲ့ သိက္ခာပိုင်ရှင်ပါပဲလား.......</p> <p>ဖာရှန်း ဦးဆောင်သော ထျန်းယင်းဘုရားကျောင်း မှ တပည့်များသည် ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငုံ့လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာတွင် အားငယ်မှု အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသည်။ အခြားသော ဂိုဏ်းကြီးများမှ တပည့်များစွာမှာလည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်ကြလေသည်။</p> <p>သူတို့သည် စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် မကျေမနပ် ဖြစ်နေကြသည်။ သူတို့အားလုံးမှာ မျိုးဆက်တစ်ခုတည်းမှ တပည့်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း ဂျိချန်းဖန် သည် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှအထိ ထူးချွန်ပြောင်မြောက်နေရသနည်း..............</p> <p>အင်း... သူနှင့် တစ်ခေတ်တည်း မွေးဖွားလာရခြင်းမှာ ကံကောင်းခြင်းလား၊ ကံဆိုးခြင်းလား ဆိုသည်မှာ ပြောရခက်လှပေသည်။</p> <p>ကျင့်ရှူးရှူး နှင့် စုန့်တာရင် တို့ ဦးဆောင်သော ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း တပည့်များမှာမူ ဂျိချန်းဖန် ကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။ အခမ်းအနား အခြေအနေကိုသာ ထည့်မစဉ်းစားလျှင် သူတို့မှာ အားရပါးရ အော်ဟစ်အားပေးမိကြပေလိမ့်မည်။</p> <p>မလှမ်းမကမ်းတွင်မူ လုရွယ်ချီ နှင့် ကျန်မိန်းကလေး နှစ်ဦးမှာ အတူတူ ထိုင်နေကြသည်။ ဂျိချန်းဖန် ပေါ်လာသည့် အချိန်မှစ၍ သူတို့၏ အကြည့်များမှာ သူ့ထံမှ မခွာကြတော့ပေ...။</p> <p>လုရွယ်ချီ သည် ခန်းမအလယ်ရှိ လူငယ်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေလေသည်။ သူမ၏ ကြည်လင်သော မျက်ဝန်းများထဲတွင် နက်ရှိုင်းသော သံယောဇဉ်များ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ပေါင်ပေါ်တွင် တင်ထားသော သူမ၏ နုနယ်သော လက်ကလေးများမှာလည်း စကတ်စကို တိတ်တဆိတ် ဆုပ်ကိုင်ထားမိသည်။</p> <p>သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်နေသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အခြားတပည့်များကဲ့သို့ပင်...။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... သူမ၏ ရှေ့မှ ဤလူငယ်မှာ သူမ၏ အနာဂတ်ခင်ပွန်းလောင်း မဟုတ်ပါလား.......</p> <p>ဘေးနားရှိ ကျင့်ပင်အာ သည်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ သူမသည် လုရွယ်ချီ ၏ ဘေးတွင် ထိုင်နေရင်း ရှေ့မှ လူငယ်ကို ကြည့်ကာ ရင်ခုန်သံများ မြန်နေလေသည်။ ကျန့်လင်းအာ ၏ မျက်ဝန်းလေးများမှာလည်း အရောင်တောက်နေပြီး သူမ၏ လှပသော မျက်နှာလေးမှာ အနည်းငယ် နီမြန်းနေသည်။ အခမ်းအနားသာ မဟုတ်လျှင် သူမမှာ ခုန်ပေါက်ပြီး အော်ဟစ်အားပေးမိမှာ အသေအချာပင်။</p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတိုင်းမှာ ခန်းမအလယ်မှ လူငယ်ကို ကြည့်နေကြသည်။ မျက်လုံးမှိတ် အနားယူနေသော ယွမ်ယီလန် ပင်လျှင် ဤအခိုက်အတန့်တွင် မျက်လုံးဖွင့်ကာ ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း ၏ မျိုးဆက်သစ် ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သော ဂျိချန်းဖန် ကို သေချာစွာ စူးစိုက်ကြည့်နေတော့သည်။</p> <p>သူသည် တစ်ချက်သာ ကြည့်လိုက်ရသော်လည်း မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားရသည်။ ဂျိချန်းဖန် ပေးသော ခံစားချက်မှာ စကားလုံး အနည်းငယ်ဖြင့်ပင် ဖော်ပြနိုင်သည်....... "အတိုင်းအဆမရှိ နက်နဲလှသည်" ဟူ၍ပင်။</p> <p>"သူက တကယ့်ကို ထိုက်ကျင်းအဆင့် ပါပဲလား......."</p> <p>ယွမ်ယီလန် ၏ စိတ်ထဲတွင် လေးလံသွားသည်။ သို့သော်လည်း ဘာဖြစ်သနည်း....... သူကိုယ်တိုင်လည်း ထိုက်ကျင်းအဆင့် မဟုတ်ပါလား.............. သူ၏ ဖန်ရှန်းဂူ မှ အဆုံးစွန်ယန်နယ်ပယ် မှာလည်း မည်သူ့ကိုမျှ ရှုံးနိမ့်စရာ အကြောင်းမရှိပေ.......</p> <p>ဤအချိန်တွင် စင်မြင့်ထက်ရှိ တောင်ထိပ်ခုနစ်ခု သခင်များ၏ မျက်နှာတွင် ကျေနပ်အားရမှုများ ရှိနေကြသည်။ ကျန့်ပူယီ ၏ အမူအရာမှာ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ သူသည် မတ်တတ်ရပ်ကာ လက်ခုပ်တီးပြီး အားပေးချင်စိတ်ကို မနည်းထိန်းထားရသည်။ ဂျိချန်းဖန် ကဲ့သို့ တပည့်တစ်ဦးကို ရရှိခဲ့ခြင်းမှာ သူ၏ ဘဝတွင် အကြီးမားဆုံးသော ကံကောင်းခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်...။</p> <p>စူးရူ ၏ လှပသော မျက်ဝန်းများတွင်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ရှိနေပြီး မျက်ရည်များပင် ဝဲနေသည်။ သူမသည် ဂျိချန်းဖန် ကြီးပြင်းလာပုံကို ကြည့်ခဲ့ရသူဖြစ်ရာ ယခုကဲ့သို့ မြင့်မားသော အဆင့်အတန်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည်ကို မြင်ရသောအခါ စိတ်ထဲတွင် အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာနေမိတော့သည်။</p> <p>တာအိုသခင်မ ရွှယ်ယွဲ့ မှာမူ တစ်ဖက်တွင် ထိုင်နေပြီး သူမ၏ ကိုယ်နေဟန်ထားမှာ တည်ငြိမ်၍ ခန့်ညားလှသည်။ သူမ၏ ကြည်လင်သော မျက်ဝန်းများက ခန်းမအလယ်မှ လူငယ်ကို ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေလေသည်။</p> <p>"ဂိုဏ်းချုပ် ဂျိချန်းဖန်... ရှေ့ကို ကြွပါဦး......."</p> <p>တောက်ရွှမ်း သည် သူ၏ရှေ့မှ လူငယ်ကို ကြည့်ကာ ခေါင်းကို အဖန်ဖန် ငြိမ့်ပြလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် ကျေနပ်အားရမှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။</p> <p>ဂျိချန်းဖန် သည် သူ့ကို တကယ်ပင် ကျေနပ်စေခဲ့သည်ဟု ဆိုရမည် ဖြစ်သည်။ သူ၏ အစွမ်း၊ အရည်အချင်း (သို့မဟုတ်) နည်းလမ်းများ မည်သည့်အရာမဆို ဂျိချန်းဖန် မှာ ထူးထူးခြားခြား ပြောင်မြောက်လှသည်။ သူ၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း ၏ အနာဂတ်မှာ ပိုမိုတောက်ပလာမည်မှာ အသေအချာပင်...။</p> <p>လောကကြီးသည် ဂိုဏ်းကို တည်ထောင်ခဲ့သော ကျင်းယွမ်ကျီ ကို မှတ်မိကြသည်၊ ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း ကို အထွတ်အထိပ်သို့ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သော ဂရန်းမာစတာ ကျင်းယွမ် ကို မှတ်မိကြသည်။ နောင်အနာဂတ်တွင်လည်း သူတို့သည် ဂျိချန်းဖန် ကို ဧကန်မလွဲ မှတ်မိနေကြလိမ့်မည်.......</p> <p>"ရှုး......."</p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအများ၏ အကြည့်များအကြား ဂျိချန်းဖန် သည် တောက်ရွှမ်း ကို အနည်းငယ် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ခြေလှမ်းများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လှမ်းကာ စင်မြင့်ထက်သို့ လျှောက်လှမ်းသွားတော့သည်။</p> <p>ကြည်လင်သော ခြေသံများသည် ယွီချင်းခန်းမ တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ ခန်းမထဲရှိ လူတိုင်းမှာ ဘာမှမပြောကြဘဲ သူတို့ရှေ့မှ မြင်ကွင်းကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။ နောက်ဆုံး 'ရာထူးအပ်နှင်းပွဲ' ကို မျက်မြင်တွေ့ရန် သူတို့ စောင့်ဆိုင်းနေကြလေသည်.......</p> <p>ဂျိချန်းဖန် သည် တောက်ရွှမ်း ၏ ရှေ့သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ရောက်ရှိလာပြီး ထပ်မံ၍ ဦးညွှတ်လိုက်၏။ ထို့နောက် သူသည် ဘာမှမပြောဘဲ တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် မတ်မတ်ရပ်နေလေသည်။</p> <p>"ကောင်းတယ်....... ကောင်းတယ်....... တကယ်ကို ကောင်းတယ်......."</p> <p>တောက်ရွှမ်း က ပြုံးလျက် ဂျိချန်းဖန် ၏ ပုခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။ သူသည် လှည့်လိုက်ပြီး ဘေးနားရှိ စားပွဲပေါ်မှ ဂိုဏ်းချုပ် အထိမ်းအမှတ် ပစ္စည်းကို ယူလိုက်၏။ ၎င်းမှာ ကြယ်ခုနစ်ပွင့်ကဲ့သို့ တောက်ပနေသော နတ်ဘုရားဓားတစ်လက်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ကိုးပါးသော ကောင်းကင်ဘုံ နတ်ဘုရားလက်နက်....... ကြယ်ခုနစ်ပွင့်ဓား..............</p> <p>ဤနတ်ဘုရားဓားကို တောက်ရွှမ်း က ဂျိချန်းဖန် အား ယခင်ကတည်းက ပေးအပ်ခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ယနေ့တွင်မူ သူသည် ၎င်းကို ခဏပြန်ယူလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် တစ်ကမ္ဘာလုံး၏ ရှေ့တွင် ဂျိချန်းဖန် အား ထပ်မံပေးအပ်လိုက်လေသည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ ဂိုဏ်းချုပ် ရာထူးကို ဂျိချန်းဖန် အား လွှဲပြောင်းပေးခြင်းကို ကိုယ်စားပြုပေသည်။</p> <p>ယနေ့မှစ၍... ဂျိချန်းဖန် သည် ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း ၏ ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်လာပြီ ဖြစ်လေသည်.......</p> <p>"ဤရတနာကို ချီးမြှင့်ပေးတဲ့အတွက် ဂိုဏ်းချုပ် စီနီယာဦးလေး ကို ကျေးဇူးအထူးတင်ရှိပါတယ်......." ဂျိချန်းဖန် သည် ကြယ်ခုနစ်ပွင့်ဓား ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်မြှောက်ကာ တောက်ရွှမ်း ကို ဦးညွှတ်လိုက်သည်။</p> <p>"ကောင်းပြီ......."</p> <p>တောက်ရွှမ်း က ပြုံးလျက် ဂျိချန်းဖန် ကို ထူလိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လေးနက်စွာ ပြောလိုက်၏။ "ဒီနေ့ကစပြီး ငါ့ကို ဂိုဏ်းချုပ် လို့ မခေါ်နဲ့တော့.....”</p> <p>"အခုဆိုရင် မင်းက ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ပဲ......."</p> <p>ဤစကားကို ကြားသောအခါ ခန်းမတစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားတော့သည်။ တောက်ရွှမ်း က ပြုံးလျက် နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်သည်။ သူသည် ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း ၏ ဂိုဏ်းချုပ် ရာထူးနှင့် ထုံထျန်းတောင်ထိပ် ၏ သခင်နေရာကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး ဘေးနားရှိ အသစ်ထည့်ထားသော နေရာလွတ်တွင် ထိုင်လိုက်လေသည်။</p> <p>ယနေ့မှစ၍ သူ တောက်ရွှမ်း သည် ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း ၏ ဂိုဏ်းချုပ် မဟုတ်တော့ပေ။ ၎င်းအစား သူသည် ထုံထျန်းတောင်ထိပ် ၏ အကြီးအကဲချုပ် နှင့် ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း ၏ ဂိုဏ်းအကြီးအကဲချုပ် ဖြစ်လာတော့မည်။</p> <p>ဂျိချန်းဖန် သည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကျူရှန်းဓား ကို ကိုင်ထားသည်။ သူသည် လူတိုင်း၏ရှေ့တွင် ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း ဂိုဏ်းချုပ် နေရာသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်သွားကာ အသာအယာ ထိုင်လိုက်တော့သည်။</p> <p>"ဝူး......."</p> <p>ချက်ချင်းပင် ခန်းမတစ်ခုလုံးမှာ အောင်ပွဲခံသံများဖြင့် ဆူညံသွားတော့သည်။ ကျင့်ရှူးရှူး နှင့် စုန့်တာရင် တို့ ဦးဆောင်သော ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း အဖွဲ့ဝင်များအားလုံးမှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်.......</p> <p>"ဂိုဏ်းချုပ် ကို ဂါရဝပြုအပ်ပါတယ်....................."</p> <p>ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အထက်လမ်းဂိုဏ်းများ မှ တပည့်များအားလုံး မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် စင်မြင့်ထက်ရှိ ဂျိချန်းဖန် အား တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဦးညွှတ်လိုက်ကြပြီး ကျင့်ရှူးရှူး တို့၏ အနောက်မှနေ၍ အော်ဟစ်နှုတ်ဆက်လိုက်ကြလေသည်။</p> <p>"ကျွန်ုပ်တို့က..."</p> <p>"တာအိုသခင် ဂျိ ကို ဂါရဝပြုအပ်ပါတယ်....................."</p> <p>ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရာထူးအပ်နှင်းပွဲ အခမ်းအနားမှာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်သည် ဂရန်းမာစတာ ကျင်းယွမ် ကို ဝမ်းနည်းနေရမည့် အချိန်မဟုတ်ပေ။ နောက်ထပ် စင်မြင့်ထက်သို့ တက်လှမ်းလာသူမှာ....... ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း ၏ (၁၉) ဆက်မြောက် ဂိုဏ်းချုပ်၊ ထုံထျန်းတောင်ထိပ် ၏ သခင်၊ ကျူးရှန်းဓား ၏ အရှင်သခင်... ဂျိချန်းဖန် ပင် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p style="text-align:center">***</p> <p> </p>


Save