Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၂၁၃</h2> <h2 style="text-align: center;">ငါ့ရဲ့ ဓားတစ်ချက်ကို ခံယူစမ်း.....</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ယွမ်ယီလန်သည် အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားရသည်။</p> <p>သူသည် ဂရန်းမာစတာ တောက်ရွှမ်းကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူက သူ့ကို အဘယ်ကြောင့် လျစ်လျူရှုထားသနည်းဟု တွေးတောနေမိသည်။ သူက အမျိုးသမီးတပည့်တစ်ဦးအကြောင်းကို မေးလိုက်ရုံတင် မဟုတ်ပါလား.....</p> <p>ဂရန်းမာစတာ တောက်ရွှမ်းက သူ့ကို လျစ်လျူရှုထားရုံသာမက ဘေးနားရှိ အခြား တောင်ထိပ်ခုနစ်ခု သခင်များကလည်း သူ့ကို ထူးဆန်းသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။</p> <p>ဘာလဲ..... ဤ လုရွယ်ချီ ဆိုသော အမျိုးသမီးတပည့်က နောက်ခံ သိပ်တောင့်နေလို့လား..... သူမက ရှောင်ကျူးတောင်ထိပ်က သာမန်တပည့်တစ်ဦး မဟုတ်ဘူးလား.....</p> <p>ယွမ်ယီလန်သည် ဆယ်နှစ်ကျော်တိုင်အောင် ဂူအောင်း ကျင့်ကြံနေခဲ့သူ ဖြစ်သဖြင့် အပြင်လောက၏ အသေးစိတ်ကိစ္စများကို မသိရှိပေ။ သူ ကျင့်ကြံရာမှ ထွက်လာချိန်တွင် လွန်ခဲ့သော ဆယ်နှစ်အတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အဓိက ဖြစ်ရပ်ကြီးများကိုသာ လေ့လာခဲ့ပြီး သေးငယ်သော ကိစ္စရပ်များကိုမူ သေချာ မသိခဲ့ပေ။</p> <p>ထို့ကြောင့်... လီရွှန်က သူ့ကို ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း၏ ရှောင်ကျူးတောင်ထိပ်မှ အမျိုးသမီးတပည့်တစ်ဦးနှင့် လက်ဆက်ရန် စကားပြောပေးဖို့ တောင်းဆိုသောအခါ သူက အလွယ်တကူပင် သဘောတူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်...။</p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လီရွှန်က ဤ လုရွယ်ချီ ဆိုသော တပည့်မှာ ထူးခြားသော ပါရမီရှိသည့်အပြင် ကိုးကမ္ဘာနတ်ဘုရားလက်နက် တစ်လက်ကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသည်ဟု ပြောခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>အကယ်၍ ဤလက်ထပ်ခွင့် တောင်းဆိုမှုသာ အောင်မြင်သွားပါက... ပါရမီရှင်တစ်ဦးနှင့် ကိုးကမ္ဘာနတ်ဘုရားလက်နက်တစ်လက်ကို ဖန်ရှန်းဂူသို့ ရရှိလာမည် မဟုတ်ပါလား..........</p> <p>ယွမ်ယီလန်သည် သဘာဝကျစွာပင် ငြင်းဆန်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ သူသည် ထိုက်ကျင်းအဆင့်သို့ ချိုးဖြတ်ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်ရာ ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်းတွင် ထိုက်ကျင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦးရှိနေလျှင်ပင် သူ့ကို မျက်နှာပေးကြလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်နေသည်။ သာမန် လက်ထပ်ထိမ်းမြားမှု ကိစ္စလေးတစ်ခုကို အလွယ်တကူ ရရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပါလား.....</p> <p>သို့သော် သူ မသိလိုက်သည်မှာ... ဤလုပ်ရပ်သည်ပင် သူ့ဘဝကို အဆုံးသတ်စေတော့မည် ဖြစ်ကြောင်းပင်.....</p> <p>"အဟွတ် အဟွတ်..."</p> <p>ဂရန်းမာစတာ တောက်ရွှမ်းသည် အသာအယာ ချောင်းဆိုးလိုက်သည်။ သူသည် ယွမ်ယီလန်ကို သေရင်တောင် အကျည်းမတန်စေရန် သတိပေးချင်သော်လည်း...</p> <p>ဂျိချန်းဖန်က ရုတ်တရက် စကားပြောလာ၏။ သူသည် တောင်ထိပ်သခင်နေရာတွင် ထိုင်နေပြီး သူ၏ တာအိုဝတ်စုံမှာ လွင့်ပျံနေသည်။ သူ၏ ကိုယ်နေဟန်ထားမှာ မတ်မတ်ရှိပြီး သူ၏အသံမှာ အောက်ဆုံးငရဲပြည်မှ လာသည့်အလား အေးစက်လှသည်။</p> <p>"ဂူသခင် ယွမ်... ပြောစရာရှိရင် တိုက်ရိုက်သာ ပြောစမ်းပါ.....”</p> <p>တစ်ခဏချင်းမှာပင် ထိုနေရာရှိ လူတိုင်းမှာ အေးစက်လှသော စွမ်းအင်ဖိအား တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဂရန်းမာစတာ တောက်ရွှမ်းသည် ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွား၏။ နောက်ဆုံးတွင်မူ သူသည် ဘာမှမပြောတော့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးမှိတ်ကာ ယွမ်ယီလန် ကိုယ့်သေတွင်းကိုယ် တူးနေသည်ကိုသာ ကြည့်နေလိုက်တော့သည်။</p> <p>ဤအခိုက်အတန့်တွင် ယွမ်ယီလန်သည် ဂျိချန်းဖန် စကားပြောလာသည်ကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်းပင် မကျေမနပ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။ လူကြီးတွေ စကားပြောနေတာကို ဂျူနီယာလေးတစ်ယောက်က ဘာလို့ ကြားဖြတ်ပြောနေရသနည်း.....</p> <p>သူ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် မှောင်မိုက်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ငါက ငါ့ရဲ့ မတော်တဲ့ တပည့်အတွက် ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်းက အမျိုးသမီးတပည့်တစ်ယောက်ကို လက်ထပ်ခွင့် တောင်းချင်လို့ပါ.....”</p> <p>"ဘာလဲ..... ဂျူနီယာတူလေး ဂျိ... မင်းမှာ ဘာအကြံပြုချက်များ ရှိလို့လဲ....."</p> <p>သူသည် ဂျိချန်းဖန်အား ဂိုဏ်းချုပ် ဟုပင် မခေါ်ဆိုလိုပေ။</p> <p>"အောမိတောဖော်..."</p> <p>"ကောင်းမြတ်လိုက်ပါဘိ....."</p> <p>ထျန်းယင်းဘုရားကျောင်း၏ ကျောင်းထိုင်ဆရာတော် ပူဟုန်သည် ရုတ်တရက် တရားစာ ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။ သူသည် တိတ်တဆိတ် ခေါင်းငုံ့လိုက်ရာ ခန်းမအတွင်း အခြေအနေမှာ ချက်ချင်းပင် ဖော်ပြရခက်သော အနေအထားသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အထက်လမ်းဂိုဏ်းများမှ ကျင့်ကြံသူအားလုံးသည် ယွမ်ယီလန်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က သတိပေးရန် ကြိုးစားသော်လည်း ဂျိချန်းဖန်၏ မှောင်မှောင်မည်းမည်း မျက်နှာထားကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အားလုံးက ပါးစပ်ပိတ်ကာ ငြိမ်နေလိုက်ကြတော့သည်...။</p> <p>"လက်ထပ်ခွင့် တောင်းရမယ်..... ဟဲဟဲ....." ဂျိချန်းဖန်သည် အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်မှာ သေလူတစ်ယောက်ကို ကြည့်သကဲ့သို့ ယွမ်ယီလန်ထံသို့ တည်ငြိမ်စွာ ရောက်ရှိသွား၏။</p> <p>"ဂူသခင် ယွမ်... လုရွယ်ချီက ဘယ်သူလဲဆိုတာ ခင်ဗျား သိရဲ့လား....."</p> <p>ရုတ်တရက် ကျန့်ပူယီ မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။</p> <p>သူ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် မှောင်မိုက်နေပြီး သူ၏ အကြည့်မှာ ယွမ်ယီလန်ထံသို့ စူးစိုက်သွား၏။</p> <p>"ဪ..... ခင်ဗျားတို့ဂိုဏ်းက လုရွယ်ချီမှာ ထူးခြားတဲ့ အဆင့်အတန်းတစ်ခုခု ရှိနေလို့လား....." ယွမ်ယီလန်သည် တစ်ခုခု မှားနေပြီဆိုသည်ကို ရိပ်မိလာသည်။</p> <p>ကျန့်ပူယီ စကားပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း... တောင်ထိပ်သခင် နေရာတွင် ထိုင်နေသော ဂျိချန်းဖန်က အရင်ဦးအောင် ပြောလိုက်၏။</p> <p>သူ၏ အသံမှာ အေးစက်ပြီး မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မပါဝင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။ "လုရွယ်ချီက ငါ့ရဲ့ တာအိုလက်တွဲဖော်၊ အနာဂတ် ဂိုဏ်းချုပ်ကတော်ပဲ..."</p> <p>"ဝူး....."</p> <p>ဒါကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ခန်းမတစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားတော့သည်။ မရေမတွက်နိုင်သော လူများမှာ မလှမ်းမကမ်းရှိ လုရွယ်ချီထံသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p>လုရွယ်ချီနှင့် ဂျိချန်းဖန်တို့မှာ နက်ရှိုင်းစွာ ချစ်ကြိုက်နေကြကြောင်းနှင့် စေ့စပ်ထားကြောင်း သတင်းများကို ကြားဖူးကြသော်လည်း... ဂျိချန်းဖန်ကိုယ်တိုင် လူအများရှေ့တွင် ဝန်ခံလိုက်ခြင်းက အချို့လူများကို အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေသည်။</p> <p>အမှန်တကယ်တော့ ဤအရာများမှာ အသေးအဖွဲများသာ ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤအခိုက်အတန့်တွင် ယွမ်ယီလန်သည် ဂျိချန်းဖန် ပြောလိုက်သော စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူ၏ အမူအရာမှာ တောင့်တင်းသွားတော့သည်။</p> <p>သို့သော် သူ ဘာမှမပြောနိုင်မီမှာပင်...</p> <p>"ဂျိန်း....."</p> <p>အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက် တစ်ခုမှာ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာလေသည်။ ဂျိချန်းဖန်သည် သူ၏ ထိုက်ကျင်းအဆင့် စွမ်းအင်ဖိအားကို သူ၏ ဘဝတစ်လျှောက် အမြင့်မားဆုံး ဓားဆန္ဒနှင့်အတူ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။</p> <p>ထိုစွမ်းအား အားလုံးမှာ ယွမ်ယီလန်နှင့် လီရွှန်တို့၏ အပေါ်သို့ အတားအဆီးမရှိ ဖိနှိပ်ကျဆင်းသွားတော့သည်...။</p> <p>"ချွမ်း....."</p> <p>ခဏချင်းမှာပင်... ယွီချင်းခန်းမ တစ်ခုလုံးရှိ ဓားပုံသဏ္ဌာန် မှော်ဝင်ရတနာများမှာ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားကြပြီး ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း၏ နောက်တောင်ဘက်မှ အလွန်ပင် အံ့အားသင့်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။</p> <p>"ဒုန်း....."</p> <p>ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော အငွေ့အသက်ကြောင့် လီရွှန်သည် ဒူးထောက်ကျသွားပြီး ပြန်မထနိုင်တော့ပေ။ လူအများ၏ ရှေ့တွင် သူသည် ထိုသို့ပင် ဒူးထောက်လျက်သား ရှိနေတော့သည်။</p> <p>"ဝူး....."</p> <p>လူတိုင်း ထိတ်လန့်သွားကြသည်။</p> <p>ယွမ်ယီလန်သည် ချက်ချင်းပင် ဒေါသချောင်းချောင်း ထွက်သွားပြီး သူ၏ အနီရောင်ဝတ်စုံမှာ လေမတိုက်ဘဲ လွင့်ပျံလာသည်။ သူသည် မတ်တတ်ရပ်ကာ ဂျိချန်းဖန်ကို စူးစိုက်ကြည့်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်၏။</p> <p>"ဂျူနီယာလေး..... မင်းက ငါ့ရဲ့ ဖန်ရှန်းဂူကို စစ်ကြေညာနေတာလား.........."</p> <p>စကားအဆုံးတွင် သူသည် ဂရန်းမာစတာ တောက်ရွှမ်းကို ချက်ချင်း လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ဂရန်းမာစတာ တောက်ရွှမ်းမှာ တည်ငြိမ်စွာပင် မျက်လုံးမှိတ် အနားယူနေပြီး စကားတစ်ခွန်းမျှ ဝင်မပြောသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p>"ဟဲဟဲ..... စစ်ပွဲလား....."</p> <p>ဂျိချန်းဖန်က သရော်လိုက်သည်။ သူသည် တည်ငြိမ်စွာပင် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး လက်များကို နောက်ပစ်ကာ လူတိုင်းကို မျက်နှာမူလျက် ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း တပည့်များကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p>"ဂျူနီယာညီလေးတို့၊ ညီမလေးတို့..."</p> <p>"ဖန်ရှန်းဂူရဲ့ ဂူသခင် ယွမ်က ငါတို့ ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်းကို စစ်တိုက်ချင်တယ်လို့ ပြောနေတယ်၊ မင်းတို့ အားလုံးကော ဘယ်လိုထင်သလဲ....."</p> <p>ဤသည်ကို ကြားသောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများမှာ အနည်းငယ် မှင်တက်သွားကြသည်။ သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် အံ့အားသင့်ဖွယ် မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p>ကျင်းရှူးရှူးနှင့် ဆုန့်တာရင်တို့ ဦးဆောင်သော ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း တပည့်များမှာ တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ သူတို့၏ လက်နက်များကို ဖန်ရှန်းဂူ လူများထံသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်ကြပြီး အားရပါးရ အော်ဟစ်လိုက်ကြလေသည်။</p> <p>"ဒါဆိုရင်လည်း တိုက်ကြတာပေါ့..............."</p> <p>"ကောင်းတယ်....."</p> <p>ဂျိချန်းဖန်က အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p>သူသည် ယွမ်ယီလန်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် နက်ရှိုင်းသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ သူ၏ အငွေ့အသက်မှာ သက်တန့်တစ်ခုအလား ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။</p> <p>"ဂူသခင် ယွမ်... ကြားလား....."</p> <p>"ခင်ဗျား တိုက်ချင်တယ်ဆိုရင်လည်း တိုက်ကြတာပေါ့....."</p> <p>ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယွမ်ယီလန်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် မှောင်မိုက်သွားတော့သည်။ သူသည် ဒူးထောက်နေဆဲ ဖြစ်သော လီရွှန်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်ပြီး "မင်းကတော့ တကယ့်ကို မောက်မာလွန်းတာပဲ.........." ဟု ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>"ဂျူနီယာလေး..... ဟဲဟဲ....."</p> <p>"ခင်ဗျားကို မျက်နှာပေးလို့သာ ကျွန်တော်က ဂူသခင် ယွမ်လို့ ခေါ်နေတာ.....”</p> <p>"ခင်ဗျားကို မျက်နှာမပေးရင် ယွမ်ယီလန် ဆိုတဲ့ ခင်ဗျားက ဘာအဆင့်ရှိလို့လဲ.........."</p> <p>ဂျိချန်းဖန်က သရော်လိုက်သည်။</p> <p>"မင်း..." ယွမ်ယီလန်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် မည်းမှောင်သွားတော့သည်။</p> <p>သူသည် ဂရန်းမာစတာ တောက်ရွှမ်းနှင့် အခြားသော ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း အရာရှိကြီးများကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အားလုံးက အေးစက်သော မျက်နှာထားများဖြင့် ဘာမှဝင်မပြောသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>အကယ်၍ တကယ်သာ တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားခဲ့ပါက... သူသည် ဤ ယွီချင်းခန်းမထဲမှ ထွက်သွားနိုင်မည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာသလောက်ပင်။</p> <p>ယွမ်ယီလန်၏ အမူအရာမှာ အလွန်ပင် မှောင်မိုက်နေပြီး သူ၏ ဝတ်စုံအောက်မှ လက်သီးများကို တင်းတင်းဆုပ်ထားမိသည်။ သူသည် ထိုက်ကျင်းအဆင့်သို့ ယခုတင် ချိုးဖြတ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခုကဲ့သို့ အရှက်ခွဲခံရလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ.....</p> <p>"မင်း ဘာလိုချင်တာလဲ....."</p> <p>နောက်ဆုံးတွင်မူ ယွမ်ယီလန်သည် ခေါင်းငုံ့လိုက်ရတော့သည်။</p> <p>အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။ ဤသည်မှာ ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလား။ ဂျိချန်းဖန်နှင့် တောက်ရွှမ်းဟူသော ထိုက်ကျင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦးက သူ့ကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည့်အပြင် အတိုင်းအဆမရှိ နက်နဲလှသော ကျန့်ပူယီလည်း ရှိနေသည်။ တကယ်သာ တိုက်ပွဲဖြစ်ခဲ့လျှင် သူသည် ဧကန်မလွဲ ရှုံးနိမ့်မည်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p>"ဟက်..... ငါ ဘာလိုချင်တာလဲ ဟုတ်လား....."</p> <p>ဂျိချန်းဖန်က သရော်လိုက်သည်။ သူသည် ယွမ်ယီလန်ကို အေးစက်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီမြန်းကာ ဒူးထောက်နေဆဲဖြစ်သော လီရွှန်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p>"ဒီလူက သူ့ရဲ့ အပြစ်တွေအတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်ရမယ်....."</p> <p>"မဟုတ်ရင်လည်း..."</p> <p>"ခင်ဗျား ယွမ်ယီလန်... ငါ့ရဲ့ ဓားတစ်ချက်ကို ခံယူရမယ်....."</p> <p>"ဝူး....."</p> <p>ဒါကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လူတိုင်းမှာ ဂျိချန်းဖန်ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p>ယွမ်ယီလန်မှာ ပို၍ပင် ဒေါသထွက်သွားပြီး "ဂျူနီယာလေး... မင်းက..." ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p>သူ၏ စကားမဆုံးမီမှာပင်... ဘေးနားရှိ ဂရန်းမာစတာ တောက်ရွှမ်းက မှောင်မိုက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "မိတ်ဆွေ ယွမ်... ဂိုဏ်းချုပ် ဂျိချန်းဖန်က ငါတို့ ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်တယ်၊ စကားပြောရင် လေးစားမှုရှိပါဦး မိတ်ဆွေ....."</p> <p>စကားအဆုံးတွင်... မမြင်နိုင်သော ထိုက်ကျင်းအဆင့် ဖိအားတစ်ခုက သက်ရောက်သွားတော့သည်။</p> <p>"မင်းတို့ကတော့..." ယွမ်ယီလန်၏ မျက်နှာမှာ မှောင်မိုက်သွားရသည်။ သူသည် ဂျိချန်းဖန်နှင့် အခြားလူများကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်ကာ "ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ....." ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ငါ ခင်ဗျားရဲ့ ဓားတစ်ချက်ကို ခံယူမယ်....."</p> <p>"မင်းမှာ ငါ့ကို ရန်စရဲအောင် ဘာအရည်အချင်းတွေ ရှိနေလဲဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့....."</p> <p>"အရည်အချင်း ဟုတ်လား....." ဂျိချန်းဖန်က သရော်လိုက်သည်။</p> <p>သူသည် လူတိုင်း၏ ရှေ့တွင် ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း၏ နောက်တောင်ဘက်ရှိ ယူကျင်းဂူ ရှိရာဘက်သို့ လက်ကို တိုက်ရိုက် ဝေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ခပ်တိုးတိုး ပြောလိုက်၏။</p> <p>"ဓား..... လာစမ်း....."</p> <p>စကားအဆုံးတွင်... ကျင်းယွမ်တောင် တစ်ခုလုံးသည် အလွန်ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်များ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး နောက်တောင်ဘက်မှ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသော စွမ်းအားများ စီးဆင်းလာသည်။ တောက်ပလှသော ဓားဆန္ဒတစ်ခုမှာလည်း ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားတော့သည်...။</p> <p>ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယွီချင်းခန်းမအတွင်းရှိ လူများမှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။</p> <p>တစ်စုံတစ်ယောက်က မနေနိုင်ဘဲ အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။ "ကျူး... ကျူးရှန်းဓား.........."</p> <p>ဤအခိုက်အတန့်တွင် ယွမ်ယီလန်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် မည်းမှောင်သွားသည်...။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save