Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၂၁၅</h2> <h2 style="text-align: center;">ဓားတစ်ချက်တည်းပဲ....</h2> <h2 style="text-align: center;">ဒါဆိုရင် လောကကြီးက "အနှိုင်းမဲ့" ဆိုတာ</h2> <h2 style="text-align: center;">ဘာလဲဆိုတာ နားလည်သွားလိမ့်မယ်.....</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>"ထိုက်ကျင်းအဆင့်..... ဒါက ငါ့ကိုတွေ့ဖို့ ဝင်ပေါက်အဆင့်ပဲ ရှိသေးတာ....."</p> <p>"ရှုး....."</p> <p>ဤစကားလုံးများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ရောက်ရှိနေသူအားလုံး မှင်တက်သွားကြတော့သည်.....</p> <p>ထုံထျန်းတောင်ထိပ်ပေါ်ရှိ လူတိုင်းသည် တည်ငြိမ်အေးစက်နေသော ဂိုဏ်းချုပ် ငယ်လေးကို ရှော့ရနေသော အမူအရာများ၊ မယုံကြည်နိုင်သော မျက်ဝန်းများဖြင့် ကြည့်နေကြသည်...။</p> <p>ကြည့်စမ်း.....</p> <p>ဘယ်လောက်တောင် လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း ရှိလိုက်သလဲ.....</p> <p>ဘယ်လောက်တောင် မောက်မာလိုက်သလဲ..........</p> <p>ကျင့်ကြံခြင်း သမိုင်းတစ်လျှောက်ကို ပြန်ကြည့်လျှင် ထိုက်ကျင်းအဆင့်သို့ ချိုးဖြတ် ရောက်ရှိနိုင်သူ မည်မျှရှိခဲ့သနည်း..... လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင့်နှစ်ရာက စီနီယာချင်းယဲ့မှလွဲ၍ အခြားသူ မရှိသလောက်ပင် မဟုတ်ပါလား..........</p> <p>သို့သော် ဂျိချန်းဖန်သည် ဤမျှ မောက်မာသော စကားများကို ပြောထွက်ရဲသည်.....</p> <p>ဘာကို အခြေခံပြီးလဲ.....</p> <p>ဘာအရည်အချင်းနဲ့လဲ.....</p> <p>ဤအခိုက်အတန့်တွင်... ဤအတွေးမှာ လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် တစ်ပြိုင်နက် ပေါ်ထွက်လာသည်။</p> <p>သို့သော် အလွန်လျင်မြန်စွာပင်... သူတို့ နားလည်သွားကြတော့သည်။</p> <p>ဂျိချန်းဖန်သည် ဤစကားမျိုးကို ပြောနိုင်သည်ဆိုကတည်းက သူ၏ အစွမ်းမှာလည်း ထိုစကားနှင့် ထိုက်တန်သော အဆင့်တွင် ရှိနေမည်မှာ သဘာဝကျလှပေသည်။</p> <p>"မောက်မာလှချည်လား....."</p> <p>ယွမ်ယီလန်သည် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ သူ၏ အနီရောင်ဝတ်စုံမှာ တလွင့်လွင့် ဖြစ်နေပြီး ဂျိချန်းဖန်ကို အထင်အမြင်သေးစွာ ကြည့်လိုက်၏။</p> <p>သူ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ... ဂျိချန်းဖန်မှာ ဘာမှမသိနားမလည်သေးသည့် ဂျူနီယာလေးတစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်။ သူက ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီအနည်းငယ် ရှိကောင်းရှိနိုင်သော်လည်း ဘာဖြစ်သနည်း..........</p> <p>ဒါကိုတော့ သိထားသင့်သည်..... လူထက်လူ ရှိစမြဲ၊ ကောင်းကင်ထက် ကောင်းကင် ရှိစမြဲပင်.....</p> <p>ငါတို့နှစ်ယောက်လုံးက ထိုက်ကျင်းအဆင့်ချင်း အတူတူပဲကို မင်းက ဘာလို့ ဒီလောက် မောက်မာနေရတာလဲ..........</p> <p>ဂျိချန်းဖန်က ပြန်မပြောပေ။</p> <p>သူသည် ယွမ်ယီလန်ကို အေးစက်တည်ငြိမ်စွာသာ ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>ထို့နောက် သူ၏ လက်ထဲမှ ကျူးရှန်းဓားကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မြှောက်လိုက်တော့သည်။</p> <p>"ဂျိန်း....."</p> <p>ခဏချင်းမှာပင် တောက်ပလှသော ခုနစ်ရောင်ခြည် ဓားအလင်းတန်းများ ကောင်းကင်ယံကို လွှမ်းမိုးသွားသည်။ မမြင်နိုင်သော ဓားဆန္ဒတစ်ခု ကောင်းကင်ဘုံသို့ ထိုးတက်သွားပြီး မတားဆီးနိုင်သော ဓားဝိညာဉ်များ တိမ်တိုက်များအထိ ထိုးဖောက်သွားတော့သည်...။</p> <p>"ဝီဝီ ဝီဝီ....."</p> <p>လောကတွင် ရှိသမျှ ဓားများအားလုံး အနည်းငယ် တုန်ခါလာကြသည်။</p> <p>၎င်းတို့သည် ဦးညွှတ်နေကြခြင်း၊ အညံ့ခံနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ဖော်ပြရခက်သော အငွေ့အသက်တစ်ခုမှာ ထုံထျန်းတောင်ထိပ် တစ်ခုလုံးတွင် ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။</p> <p>"လာစမ်း....."</p> <p>ယွမ်ယီလန်က အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p>သူ၏ အနီရောင်ဝတ်စုံမှာ လွင့်ပျံနေပြီး သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ အလွန်ပူပြင်းလှသော အငွေ့အသက်တစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ဖန်ရှန်းဂူ၏ အဓိက ကျင့်စဉ်ဖြစ်သော ဖန်ရှန်းမီးတောက်ကျမ်းကို သူက အစွမ်းကုန် အသုံးချလိုက်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနီရောင် မီးတောက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။</p> <p>ကောင်းကင်ယံတွင်... ဓားအလင်းတန်း လွင်ပြင်ကြီးနှင့် မီးတောက်ပင်လယ်ကြီးတို့ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နေကြသည်။</p> <p>လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများမှာ ထိတ်လန့်မှုကြောင့် ပြူးကျယ်နေကြသည်။ ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းကို သူတို့ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ထိုက်ကျင်းအဆင့်၏ စွမ်းအားလား..........</p> <p>တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းလှပေသည်.....</p> <p>တောက်ရွှမ်းသည် မျက်ခုံးအနည်းငယ် ပင့်လိုက်မိပြီး မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ "ဂိုဏ်းချုပ် ဂျိချန်းဖန်က ထိုက်ကျင်းအဆင့်ကို ရောက်တာ ဘယ်လောက်တောင် ရှိဦးမှာလဲ..... သူ၏ အစွမ်းကတော့ အတိုင်းအဆမရှိ နက်နဲနေပြီပဲ..."</p> <p>သူကိုယ်တိုင်ပင်လျှင်... ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဂျိချန်းဖန်၏ စစ်မှန်သော အစွမ်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မခန့်မှန်းနိုင်တော့ပေ။</p> <p>ဤစကားကို ကြားသောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အခြား တောင်ထိပ်သခင်များအားလုံး ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ရှီဟောင်နှင့် ချူယွီဟုန်တို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် အင်အားကြီးသူနောက်သို့ လိုက်ရန်ဟူသော သူတို့၏ အတွေးကို တိတ်တဆိတ် ထပ်မံအတည်ပြုလိုက်ကြသည်။ ယနေ့မှစ၍...</p> <p>သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ဂိုဏ်းချုပ် ဂျိဟူသော နေမင်းတစ်စင်းသာ ရှိတော့သည်.....</p> <p>သစ္စာရှိရမည်.....</p> <p>လျိုကျင်းခန်းမ၏ တောင်ထိပ်သခင် စီနီယာဦးလေး ကျင်းက "ဂိုဏ်း... စီနီယာအကို တောက်ရွှမ်း၊ ဂျိချန်းဖန်က ဒီတိုက်ပွဲမှာ အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အရေး ရှိပါ့မလား.........." ဟု အံ့သြတကြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p>ဒါကို ကြားသောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အခြား အထက်လမ်းဂိုဏ်းများမှ ကျင့်ကြံသူအားလုံး အကြည့်လွှဲလိုက်ကြသည်။</p> <p>တောက်ရွှမ်းက အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p>သူသည် ဘာမှမပြောဘဲ ကျန့်ပူယီဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် မေးလိုက်၏။ "ဂျူနီယာညီလေး ကျန့်... မင်းကော ဂိုဏ်းချုပ် ဂျိချန်းဖန် ဒီပွဲမှာ နိုင်မယ့် အခွင့်အရေးကို ဘယ်လိုမြင်လဲ....."</p> <p>ဤစကား ထွက်လာသည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်ကြီး၏ မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားသွားကြသည်။ တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားသည့်အလား သူတို့အားလုံး ကျန့်ပူယီထံသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှည့်ကြည့်လိုက်ကြတော့သည်။</p> <p>"အဟွတ် အဟွတ်..." ကျန့်ပူယီသည် အသာအယာ ချောင်းဆိုးလိုက်ပြီး လက်များကို နောက်ပစ်ကာ ကောင်းကင်ယံသို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် ထိုအလွန်တောက်ပသော ဓားကို မြင်လိုက်ရသောအခါ...</p> <p>သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဂုဏ်ယူမှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်၏။ "ဂိုဏ်းချုပ် ဂျိချန်းဖန်ရဲ့ ဓား ကျဆင်းလာတာနဲ့ လောကကြီးက 'အနှိုင်းမဲ့' ဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာ နားလည်သွားလိမ့်မယ်....."</p> <p>ကျန့်ပူယီ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာလည်း ထိုက်ကျင်းအဆင့်သို့ ချိုးဖြတ်ရောက်ရှိခဲ့သည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ထို့ကြောင့်...</p> <p>သူသည် သူ၏ သတ္တမမြောက် တပည့်၏ အစွမ်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားသိရှိနိုင်သည်။ ၎င်းကို စကားလုံးလေးလုံးဖြင့်သာ ဖော်ပြနိုင်သည်..... "အတိုင်းအဆမရှိ နက်နဲလှသည်....." ဟူ၍ပင်။</p> <p>ယွမ်ယီလန်ကို ဆိုလျှင်မူ.....</p> <p>ဤလူမှာ အသုံးမကျသူတစ်ဦးသာ ဖြစ်ကြောင်း သူ ပြောချင်သည်.....</p> <p>သူက မီးတောက်ပင်လယ်ကြီးကို ကြောက်စရာကောင်းအောင် ထုတ်ပြနေသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ ၎င်းမှာ လူကို ခြောက်လှန့်ရန်သာ ဖြစ်ပြီး ထိုက်ကျင်းအဆင့် ဆရာကြီးများကို သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း သိပ်မရှိပေ...။</p> <p>ကျန့်ပူယီကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ၎င်းကို အလွယ်တကူ တားဆီးနိုင်သည်။</p> <p>ဂျိချန်းဖန်ကို ဆိုလျှင်မူ ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ပေ။</p> <p>ဤစကားကို ကြားသောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်ကြီး၏ မျက်လုံးများမှာ လှုပ်ခတ်သွားကြသည်။</p> <p>"ပူယီ..." စူးရူ၏ လှပသော မျက်ဝန်းများတွင် အံ့သြမှုများ ရှိနေသည်။ သူမသည် သူမ၏ဘေးရှိ ခင်ပွန်းဖြစ်သူကို ကြည့်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှ တစ်ခုခုကို ခန့်မှန်းမိသွားသည့်အလား...</p> <p>"ဖေဖေ....."</p> <p>မလှမ်းမကမ်းရှိ အနီရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေးက အံ့သြတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ဖေဖေလည်း ထိုက်ကျင်းအဆင့်ကို ချိုးဖြတ်နိုင်သွားပြီလား.........."</p> <p>ဤသည်ကို ကြားသောအခါ ကျန့်ပူယီက ဘာမှမပြောဘဲ ပြုံးနေလိုက်သည်။</p> <p>ထိုဖောင်းအိနေသော မျက်နှာပေါ်တွင် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားမှုများ ရှိနေသည်။</p> <p>ဒီလောက်အထိ အချိန်အကြာကြီး ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တာ... ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ ကြွားလုံးထုတ်ဖို့ မဟုတ်ပါလား.....</p> <p>"ဂျိန်း....."</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကောင်းကင်ယံ၌ စူးရှလှသော ခုနစ်ရောင်ခြည် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတိုင်း၏ အာရုံကို ချက်ချင်း ဖမ်းစားလိုက်သည်။</p> <p>"ရှုး....."</p> <p>ကြည့်လိုက်သောအခါ... အမြင့်ဆုံးအဆင့်အထိ ရောက်ရှိနေသော ဓားဆန္ဒတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ အတိုင်းအဆမရှိသော စွမ်းအားများမှာ ထိုဓားမှတစ်ဆင့် ပြန့်နှံ့သွားပြီး ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်.....</p> <p>ဂျိချန်းဖန်၏ တာအိုဝတ်စုံမှာ လွင့်ပျံနေပြီး သူသည် ယွမ်ယီလန်ကို အေးစက်တည်ငြိမ်စွာ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်ထဲမှ ကျူးရှန်းဓားမှာ ကရုဏာကင်းမဲ့စွာဖြင့် ကျဆင်းသွားတော့သည်။</p> <p>"လာစမ်း....."</p> <p>"ငါကလည်း ထိုက်ကျင်းပဲ....."</p> <p>"ပြီးတော့ ငါကလည်း ကောင်းကင်အောက်မှာ အနှိုင်းမဲ့ ဖြစ်နိုင်တယ်.........."</p> <p>ယွမ်ယီလန်သည် ထိုနေရာတွင်ပင် အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး လှိမ့်ဝင်လာသော မီးတောက်ပင်လယ်ကြီးကို ထိန်းချုပ်ကာ ဂျိချန်းဖန်ထံသို့ ပြင်းထန်စွာ လောင်မြိုက်သွားတော့သည်...။</p> <p>"ဘုန်း....."</p> <p>ခုနစ်ရောင်ခြည် ဓားအလင်းတန်း ကျဆင်းလာသည်။</p> <p>မမြင်နိုင်သော ဓားဝိညာဉ်မှာ ထိုမီးတောက်ပင်လယ်ကြီးကို တိုက်ရိုက် ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံးကို နှစ်ခြမ်းခွဲပစ်လိုက်သည့်အလား၊ ဟင်းလင်းပြင်ပင်လျှင် မခံနိုင်တော့ဘဲ အနည်းငယ် ပုံပျက်သွားသကဲ့သို့ပင်...။</p> <p>"ရှုး....."</p> <p>ခုနစ်ရောင်ခြည် ဓားဝိညာဉ်မှာ မြစ်ကြီးတစ်စင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်.....</p> <p>စစ်မှန်သော ဓားဝိညာဉ် မြစ်ကြီးပင် ဖြစ်သည်.....</p> <p>ထို ဓားဝိညာဉ် မြစ်ကြီးမှာ ကြယ်စင်စုတစ်ခုကဲ့သို့ တောက်ပနေပြီး ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးထားသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော မီးတောက်များကို ငြှိမ်းသတ်ပစ်လိုက်ပြီး မီးတောက်နယ်ပယ်တစ်ခုလုံးကို တိုက်ရိုက် ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်...။</p> <p>ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်ကြီးမှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။</p> <p>သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ မလုံလောက်သဖြင့် တိုက်ပွဲ၏ စစ်မှန်သော အခြေအနေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်နိုင်ကြပေ။ ထိုခမ်းနားလှသော မြင်ကွင်းကိုသာ ကြည့်ရင်း နောက်ဆုံးရလဒ်ကို စိတ်ထဲမှ ခန့်မှန်းနေကြလေသည်...။</p> <p>သူတို့၏ မျက်စိထဲတွင်မူ...</p> <p>မမြင်နိုင်သော မီးတောက်နယ်ပယ်ကြီးမှာ ဓားဝိညာဉ် မြစ်ကြီး၏ ပိုင်းဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်.....</p> <p>အလွန်တောက်ပသော ခုနစ်ရောင်ခြည် ဓားအလင်းတန်းသည် ယွမ်ယီလန်၏ တိုက်ခိုက်မှုအားလုံးကို ထိုနေရာတွင်ပင် ချက်ချင်း ချေမှုန်းပစ်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ့ထံသို့ တိုက်ရိုက် ကျရောက်သွားတော့သည်...။</p> <p>ခဏချင်းမှာပင်။</p> <p>ယွမ်ယီလန်၏ မျက်နှာမှာ ထိတ်လန့်မှုကြောင့် ဖြူဖျော့သွားတော့သည်။</p> <p>"မဖြစ်နိုင်ဘူး..... ဒါ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး....."</p> <p>သူသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ရေရွတ်ရင်း မျက်နှာတစ်ခုလုံး ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p>"ဂျိန်း....."</p> <p>ခုနစ်ရောင်ခြည် ဓားအလင်းတန်းမှာ ပို၍ ပို၍ နီးကပ်လာသည်။</p> <p>ယွမ်ယီလန်သည် သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် အလွန်ပြင်းထန်သော အန္တရာယ်အငွေ့အသက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် သူ၏ အစွမ်းအားလုံးကို အမြန်ဆုံး အသုံးချကာ ဤဓားကို တားဆီးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။</p> <p>သို့သော် ကံမကောင်းစွာပင်...</p> <p>သူ၏ ကြိုးစားမှုအားလုံးမှာ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သည်။</p> <p>ခုနစ်ရောင်ခြည် ဓားအလင်းတန်းသည် အတားအဆီးအားလုံးကို ထိုးဖောက်သွားသည်။</p> <p>မမြင်နိုင်သော ဓားဝိညာဉ် မြစ်ကြီးမှာ ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး သူ့ကို ထိုနေရာတွင်ပင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိစေသည်...။</p> <p>"ဖူး.........."</p> <p>ယွမ်ယီလန်သည် သွေးတစ်လုတ်ကို အန်ထုတ်လိုက်သည်။</p> <p>သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ သွေးကြောများ၊ စွမ်းအားများ၊ အသားနှင့် အရိုးများမှာ ထိုဓားကြောင့် တိုက်ရိုက် ကြေမွသွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်လည်း အပေါက်များစွာဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်...။</p> <p>ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့်... သူသည် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားခဲ့ပြီ.....</p> <p>ဤသည်မှာလည်း ဂျိချန်းဖန်က သူ၏ အစွမ်းအချို့ကို ထိန်းထားခဲ့သောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p>"ဘုန်း....."</p> <p>ယွမ်ယီလန်သည် ထပ်မံ၍ မခံနိုင်တော့ပေ။</p> <p>သူသည် ကောင်းကင်ယံမှ တိုက်ရိုက် ပြုတ်ကျသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားတော့သည်။</p> <p>ခဏချင်းမှာပင် ရောက်ရှိနေသူအားလုံး တုန်လှုပ်သွားကြတော့သည်.....</p> <p>၎င်းမှာ တကယ်ပင်.....</p> <p>ဓားတစ်ချက်တည်းသာ လိုအပ်သည်..... ဒါဆိုရင် လောကကြီးက 'အနှိုင်းမဲ့' ဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာ နားလည်သွားလိမ့်မည် ..........</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save