Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၂၁၇</h2> <h2 style="text-align: center;">သူမကို ငါကာကွယ်ပေးမယ်.....</h2> <h2 style="text-align: center;">ခင်ဗျားမှာ ဘာကန့်ကွက်စရာရှိလဲ.....</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ယွမ်ယီလန်၏ အမူအရာမှာ အလွန်ပင် မဲမှောင်နေသည်။</p> <p>သူသည် အလွန်ပင် အခြေအနေပျက်နေပြီး ခြေဆုံးခေါင်းဆုံး ဒဏ်ရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ သူ၏ အနီရောင်ဝတ်စုံမှာလည်း အဝတ်စုတ်တစ်ခုအလား ဖြစ်နေသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူ၏ပုံစံမှာ အထက်လမ်းဂိုဏ်း ဆရာကြီးတစ်ဦး၏ အသွင်အပြင်မျိုး မရှိတော့ပေ..........။</p> <p>ယွမ်ယီလန်၏ အကြည့်မှာ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ဝေ့ဝဲသွားသည်။</p> <p>သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အထက်လမ်းဂိုဏ်းများမှ ဆရာကြီးများကို ကြည့်ကာ နာကျင်ခံစားရဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။</p> <p>"အားလုံးပဲ....."</p> <p>"မိစ္ဆာကောင်က ခင်ဗျားတို့ မျက်စိရှေ့တင် ရှိနေတာတောင် ဘာလို့ အားလုံးက လျစ်လျူရှုထားကြတာလဲ..... ခင်ဗျားတို့အားလုံးက မိစ္ဆာနဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ ကြံစည်နေကြတာလား.........."</p> <p>ယွမ်ယီလန်သည် တရားမျှတသော စွမ်းအင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေဟန် ဆောင်ထားသည်။</p> <p>သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ ကြည်လင်နေပြီး သူ၏စကားလုံးများမှာလည်း အနစ်နာခံရန် မကြောက်သော အထက်လမ်းဂိုဏ်း ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးကဲ့သို့ တရားမျှတမှုအတွက် အော်ဟစ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်ကြီးက သူ့ကို ဘာလို့ ဂရုစိုက်ကြမည်နည်း..........</p> <p>သူတို့အားလုံးမှာ ယွမ်ယီလန်၏ အကြောင်းကို သိရှိပြီးသား ဖြစ်သည်။ သူသည် လုံးဝကို လူယုတ်မာတစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p>သူသည် ထိုက်ကျင်းအဆင့်သို့ ချိုးဖြတ်နိုင်ခဲ့ခြင်းကို အခွင့်ကောင်းယူကာ မောက်မာရန် တမင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခု သူထက် ပိုမိုအစွမ်းထက်သူနှင့် တွေ့လိုက်ရသောအခါ...</p> <p>သူက တရားမျှတမှုဟူသော ခေါင်းစဉ်ဖြင့် သူတို့ကို ကိုယ်ကျင့်တရားပိုင်းဆိုင်ရာ ဖိအားပေးချင်နေသည်.....</p> <p>ဟဲဟဲ.....</p> <p>သူက သူတို့အားလုံးကို တကယ်ပဲ လူအတွေလို့ ထင်နေတာလား.....</p> <p>ဂျိချန်းဖန်သည် ယွမ်ယီလန်၏ သရုပ်ဆောင်မှုကို တိတ်တဆိတ် ကြည့်နေသည်။</p> <p>သူ၏ အနောက်တွင်မူ...</p> <p>လှပသော အမျိုးသမီး၏ ဝတ်စုံဖြူမှာ လွင့်ပျံနေပြီး နှင်းပွင့်ကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော ဆံနွယ်များမှာ ပခုံးပေါ်သို့ ဝဲကျနေသည်။ သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မျက်ဝန်းများမှာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို အာရုံမစိုက်တော့သည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ သိပေသည်...</p> <p>သူမရှေ့ရှိ လူငယ်လေးက သူမအတွက် အရာအားလုံးကို ဖြေရှင်းပေးလိမ့်မည်ဆိုသည်ကိုပင်။</p> <p>ရှောင်ပိုင်သည် ဂျိချန်းဖန်ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး သူမ၏ တောက်ပသော မျက်ဝန်းများတွင် ထူးခြားသော ကြည်နူးမှု အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသည်။</p> <p>အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင်...ဂျိချန်းဖန် တိုက်ခိုက်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင်...</p> <p>သူမ၏ နှလုံးသားမှာလည်း ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရသည်။</p> <p>သူ့ရဲ့ အစွမ်းက ဒီလောက်အထိ ကြောက်စရာကောင်းလိမ့်မယ်လို့ သူမ မထင်ထားခဲ့ပေ။</p> <p>ဒါကြောင့်ကိုး.....</p> <p>ဒါကြောင့် သူက သူမကို အမြဲတမ်း နှစ်သိမ့်ပေးကာ ဘာမှ မစိုးရိမ်ဖို့ ပြောခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရှောင်ပိုင်သည် စိုးရိမ်မှုအားလုံးကို နောက်ဆုံးတွင် စွန့်လွှတ်လိုက်တော့သည်။ သူမသည် သူမရှေ့ရှိ လူငယ်လေးကို ငေးကြည့်နေမိပြီး သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခု ချလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်...။</p> <p>ယခု...</p> <p>သူမသည် ဂျိချန်းဖန်၏ ဘေးတွင်သာ နေချင်တော့သည်။</p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဂျိချန်းဖန် တစ်ဦးတည်းသာ သူမကို စိတ်အေးချမ်းမှု ပေးနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>...</p> <p>မလှမ်းမကမ်းတွင်...</p> <p>လူအုပ်ထဲရှိ လုရွယ်ချီသည် မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။</p> <p>သူမသည် ဂရန်းမာစတာ ရွယ်ယွဲ့၏ ဘေးတွင် ကျော့ရှင်းစွာ ရပ်နေပြီး သူမ၏ ကြည်လင်သော မျက်ဝန်းများက ဂျိချန်းဖန်နှင့် ဘေးရှိ ရှောင်ပိုင်တို့ကို ကြည့်နေသည်...။</p> <p>ဘာကြောင့်ရယ်မသိ...</p> <p>သူမ ရုတ်တရက် အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားရသည်။</p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမသည် ရှောင်ပိုင်၏ အကြည့်ကို သတိထားမိလိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုအကြည့်ထဲရှိ စိတ်အေးချမ်းမှု၊ နူးညံ့မှုနှင့် တောင့်တမှုတို့မှာ... အလွန်ပင် ရင်းနှီးလွန်းနေသည်။ သူမ ဂျိချန်းဖန်ကို ကြည့်သည့် ပုံစံမျိုးပင် မဟုတ်ပါလား.....</p> <p>လုရွယ်ချီ၏ နှလုံးသားမှာ အနည်းငယ် လေးလံသွားသည်။</p> <p>အမှန်ပင်...</p> <p>ဤ ကိုးမြီးနတ်မြေခွေးသည်လည်း ဂျိချန်းဖန်အပေါ် ဖော်ပြရခက်သော ရည်ရွယ်ချက်အချို့ ရှိနေပုံရသည်...။</p> <p>သူမ သိသားပဲ။</p> <p>ယောက်ျားတစ်ယောက်နဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်ကြားမှာ စစ်မှန်တဲ့ သူငယ်ချင်းဆိုတာ ဘယ်မှာရှိမှာလဲ.....</p> <p>အထူးသဖြင့် ဂျိချန်းဖန်လိုမျိုး ထူးချွန်လွန်းတဲ့ တည်ရှိမှုမျိုးနဲ့ တွေ့တဲ့အခါပေါ့။</p> <p>စစ်မှန်တဲ့ သူငယ်ချင်းလား.....</p> <p>ပါးစပ်ကပြောတဲ့ သူငယ်ချင်းဆိုရင်တော့ ပိုမှန်လိမ့်မယ်.....</p> <p>လုရွယ်ချီသည် စိတ်ထဲမှ အသာအယာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်၏။ သူမသည် နှုတ်ခမ်းကို အနည်းငယ် စူလိုက်ပြီး မျက်ခုံးအစုံကို ကြုတ်ကာ ဂျိချန်းဖန်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင်လည်း အနည်းငယ် စိတ်ပျက်အားလျော့မှုများ ရှိနေသည်...။</p> <p>ဟွန့်.....</p> <p>...</p> <p>...</p> <p>ဤအခိုက်အတန့်တွင်...</p> <p>ယွမ်ယီလန်သည် သရုပ်ဆောင်နေဆဲပင်။</p> <p>သူသည် တရားမျှတမှုနှင့် အံ့အားသင့်ဖွယ် ကောင်းသော ကိုယ်နေဟန်ထားကို ယူထားပြီး အထက်လမ်းဂိုဏ်း စွမ်းအင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဆရာကြီးများကို လူယုတ်မာများသဖွယ် နာကျင်စွာ ကြည့်နေသည်။</p> <p>သူတစ်ယောက်တည်းသာ တရားမျှတသူ ဖြစ်နေသည့်အလား...</p> <p>၎င်းမှာ... တကယ့်ကို လူပြက်တစ်ယောက်လိုပင်။</p> <p>"အောမိတော်ဖော"</p> <p>ကျောင်းထိုင်ဆရာတော် ပူဟုန်သည် တကယ်ပင် ဆက်ကြည့်မနေနိုင်တော့ပေ။ သူသည် လက်ဝါးနှစ်ဖက်ကို စိလိုက်ပြီး တရားစာကို ရွတ်ဆိုကာ မတတ်သာဘဲ ရှေ့သို့ တိုးလာရင်း ပြောလိုက်၏။</p> <p>" ဒကာကြီး ယွမ်........."</p> <p>"ခင်ဗျားက အပေါ်ယံတွေကို အရမ်းစွဲလန်းနေတာပဲ.....”</p> <p>"ဂိုဏ်းချုပ် ဂျိရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ကောင်းကင်ဘုံအထိ ရောက်နေပြီ၊ သူက ခင်ဗျားပြောသလို လူမျိုး ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..... ဒီမြေခွေးမိစ္ဆာ ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်လို့တော့..."</p> <p>ကျောင်းထိုင်ဆရာတော် ပူဟုန်သည် ဂျိချန်းဖန်၏ အနောက်ရှိ ရှောင်ပိုင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ထျန်းယင်းဘုရားကျောင်း၏ ကျောင်းထိုင်တစ်ဦးအနေဖြင့် နက်ရှိုင်းသော ဗုဒ္ဓတရားတော်များ ရှိသည့်အလျောက် ရှောင်ပိုင်ထံမှ မည်သည့် သွေးညှီနံ့ သို့မဟုတ် မကောင်းဆိုးရွား အငွေ့အသက်ကိုမှ သူ ရှာမတွေ့ပေ.....</p> <p>"ဒကာကြီး ယွမ်ပဲ မှားသွားတာ ဖြစ်မှာပါ" ဟု ကျောင်းထိုင်ဆရာတော် ပူဟုန်က ခပ်တိုးတိုး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>အမှန်တကယ်တော့ သူသည် ဂျိချန်းဖန်အပေါ် စေတနာပြလိုသော ရည်ရွယ်ချက်လည်း ရှိသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ထျန်းယင်းဘုရားကျောင်းသည် မြက်ပင်ကျေးရွာမှ မိဘမဲ့ကလေး ဖြစ်သူ ဂျိချန်းဖန်အပေါ် ကြီးမားလှသော ကံကြမ္မာအကြွေး တင်ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလား...။</p> <p>ယခု ဂျိချန်းဖန်သည် ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်လည်း ဖြစ်နေသည်။</p> <p>သူသည် ထျန်းယင်းဘုရားကျောင်း၏ အနာဂတ်အတွက် သဘာဝကျစွာပင် ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည်ဖြစ်ပြီး ဂျိချန်းဖန်နှင့် မိတ်ဆွေဖြစ်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရမည် ဖြစ်သည်...။</p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အထက်လမ်းဂိုဏ်းမှ လူများသည်လည်း ဂျိချန်းဖန်ကို မပြစ်မှားလိုကြပေ။ သူတို့အားလုံးသည် ကျောင်းထိုင်ဆရာတော် ပူဟုန်၏ စကားကို ထောက်ခံလိုက်ကြပြီး ဂူသခင် ယွမ်ပဲ မှားသွားတာ မဟုတ်ဘူးလားဟု မေးလိုက်ကြသည်.....</p> <p>ဤလုပ်ရပ်ကြောင့်...</p> <p>ယွမ်ယီလန်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် အိုးမည်းသုတ်ထားသကဲ့သို့ မည်းမှောင်သွားတော့သည်။</p> <p>သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများကို ဒေါသတကြီး ကြည့်လိုက်ပြီး တရားမျှတမှုအတွက် အော်ဟစ်လိုက်၏။ "ခင်ဗျားတို့အားလုံးက မိစ္ဆာသတ္တဝါနဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် မထင်ထားခဲ့ဘူး..... ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ..."</p> <p>"ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့ကို အထင်မှားခဲ့တာပဲ....."</p> <p>ယွမ်ယီလန်မှာ အလွန်ပင် ဒေါသထွက်နေသည်။</p> <p>အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။</p> <p>သူသည် တိုက်ပွဲတွင် မနိုင်ပေ။</p> <p>ထို့ကြောင့် သူသည် တရားမျှတမှုဟူသော အကြောင်းပြချက်ကိုသာ အားကိုးနိုင်တော့သည် မဟုတ်ပါလား.....</p> <p>သူသည် ဂျိချန်းဖန်ကို မယှဉ်နိုင်ကြောင်း ကောင်းကောင်းသိသဖြင့် လှည့်ထွက်ကာ သူ၏ လှံဦးကို ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း၏ အခြား တောင်ထိပ်သခင်များထံသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။ အထူးသဖြင့် ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်း ဖြစ်သူ တောက်ရွှမ်းထံသို့ပင်...</p> <p>"ဂရန်းမာစတာ တောက်ရွှမ်း.....”</p> <p>"ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်းမှာ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီတဲ့ အမွေအနှစ်တွေ ရှိနေတာကို တွေးကြည့်ရင် တကယ့်ကို ကောင်းကင်အောက်မှာ အထက်လမ်းဂိုဏ်းတွေရဲ့ ခေါင်းဆောင်လို့ ဆိုထိုက်ပါတယ်။ အခုတော့ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ တပည့်တစ်ယောက်က မိစ္ဆာနဲ့ ပူးပေါင်းနေတာတောင် ခင်ဗျားတို့က ဘာမှမလုပ်တော့ဘူးလား....."</p> <p>ယွမ်ယီလန်က မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။</p> <p>ဂရန်းမာစတာ တောက်ရွှမ်း၏ ပါးစပ်မှာ အနည်းငယ် တွန့်သွားရသည်။</p> <p>သို့သော် သူ စကားမပြောနိုင်မီမှာပင်...</p> <p>ပွဲကို အချိန်အတော်ကြာ ကြည့်နေခဲ့သော ဂျိချန်းဖန်သည် တည်ငြိမ်စွာ ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။</p> <p>သူသည် လက်ထဲတွင် ကျူးရှန်းဓားကို ကိုင်စွဲထားပြီး သူ၏ တာအိုဝတ်စုံမှာ လွင့်ပျံနေသည်။ သူ၏ ကိုယ်နေဟန်ထားမှာ မတ်မတ်ရှိကာ အေးစက်သော အကြည့်များဖြင့် ယွမ်ယီလန်ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p>"ဂူသခင် ယွမ်.....”</p> <p>"ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်းက လူတစ်ယောက်က မိစ္ဆာ ဟုတ်မဟုတ် ဆိုတာကို ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဖန်ရှန်းဂူက ဆုံးဖြတ်စရာ မလိုပါဘူး.....”</p> <p>"ခင်ဗျားကသာ အခြေအမြစ်မရှိတဲ့ စွပ်စွဲချက်တွေကို ဆက်ပြောနေမယ်ဆိုရင်..."</p> <p>"ဒါဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်က ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း လုပ်မိရင်လည်း အပြစ်မတင်ပါနဲ့....."</p> <p>စကားအဆုံးတွင်...</p> <p>ဂျိချန်းဖန်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။</p> <p>ထိုမျက်ဝန်းထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာ၏။</p> <p>စကားတစ်ခွန်းတည်း ပြောရလျှင်...</p> <p>ရှောင်ပိုင်..... သူမကို ငါကာကွယ်ပေးမယ်.....</p> <p>ခင်ဗျားမှာ ဘာကန့်ကွက်စရာရှိလဲ.....</p> <p>ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ...</p> <p>ယွမ်ယီလန်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။</p> <p>သူသည် ဂျိချန်းဖန်ကို စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး ခဏမျှ ဆက်ပြောရန် မဝံ့မရဲ ဖြစ်သွားသည်။ သို့သော် သူက မကျေနပ်သေးပေ...။</p> <p>ထိုက်ကျင်းအဆင့်သို့ ချိုးဖြတ်နိုင်ခဲ့ရုံသာ ရှိသေးသည်။</p> <p>သူသည် အားမာန်အပြည့်၊ ရည်မှန်းချက်အပြည့်ဖြင့် ကျင့်ကြံရာမှ ထွက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော်လည်း လောကတွင် သူ့ထက် ပိုမိုအစွမ်းထက်သူ ရှိနှင့်နေပြီဟု အပြောခံလိုက်ရသည်.....။</p> <p>ယခုလည်း ဖန်ရှန်းဂူကို ကျူးကျော်ခဲ့သူမှာ သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ရှိနေသည်။ ဖန်ရှန်းဂူ၏ အဖိုးတန်ရတနာ ဖြစ်သော နတ်မီးမှန်မှာလည်း ထိုသူ့ထံတွင် ရှိနေနိုင်သည်...။</p> <p>သူ ဘယ်လိုလုပ် ကျေနပ်နိုင်မည်နည်း.....</p> <p>ဂရန်းမာစတာ တောက်ရွှမ်းသည် သူ၏ရှေ့မှ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ စကားပြောရန် ပြင်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ဘာမှမပြောတော့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p>ဟုတ်သည်။</p> <p>နတ်မီးမှန်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေသည်။</p> <p>ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဖန်ရှန်းဂူကော အဲဒီ နက်နဲသော မီးမှန်ကို ဘယ်လိုရခဲ့တာလဲ..... ခင်ဗျားတို့ကိုယ်တိုင် အသိဆုံး ဖြစ်မှာပါ.....</p> <p>အနည်းဆုံးတော့ ကျွန်တော်တို့ ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်းက ခိုးယူခဲ့တာ၊ လုယူခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး။</p> <p>ကျွန်တော်တို့မှာ သန့်ရှင်းတဲ့ စိတ်ဓာတ်ရှိတယ်။</p> <p>ထို့အပြင်...</p> <p>ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်းသည် မိစ္ဆာများနှင့် မည်သည့်အခါမျှ ပူးပေါင်းခြင်း မရှိခဲ့ပေ.....</p> <p>ထိုသို့တွေးလိုက်ပြီးနောက်...</p> <p>ဂရန်းမာစတာ တောက်ရွှမ်း၏ စိတ်မှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ကြည်လင်သွားတော့သည်။</p> <p>ယွမ်ယီလန်သည် မကျေမနပ်ဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး လက်ကို ဝေ့ယမ်းကာ ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p>"ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်းက ဒီလောက်အထိ ညစ်ပတ်ပြီး အကျင့်ပျက်တဲ့ နေရာမျိုး ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် မထင်ထားခဲ့ဘူး..... ဟွမ့်..... ခင်ဗျားတို့နဲ့ ပေါင်းသင်းရတာ ကျွန်တော့်အတွက်တော့ အရှက်ရစရာပဲ....."</p> <p>ဤစကား ထွက်လာသည်နှင့်...</p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း တောင်ထိပ်သခင်များမှာ မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ကြသည်။</p> <p>ဂရန်းမာစတာ တောက်ရွှမ်း၏ နှလုံးသားမှာလည်း လေးလံသွား၏။</p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လူများစွာ ရှိနေသည်။</p> <p>ယွမ်ယီလန်က သူတို့ကို ဆက်လက် စွပ်စွဲနေသည်ကို သူတို့ ဘယ်လိုလုပ် ခွင့်ပြုထားနိုင်မည်နည်း.....</p> <p>သို့သော် သူတို့ စကားမပြောနိုင်မီမှာပင်...</p> <p>ဂျိချန်းဖန်က ထပ်မံ ပြောလိုက်သည်။ သူပြောလိုက်သော နောက်ထပ် စကားလုံးများမှာ ယွမ်ယီလန်ကို ထိုနေရာတွင်ပင် တောင့်တင်းသွားစေတော့သည်...။</p> <p>"ဂူသခင် ယွမ်... ဘာလို့ ဒီလိုပြောရတာလဲ....."</p> <p>"ဘယ်သူက မိစ္ဆာတွေနဲ့ တကယ် ပူးပေါင်းနေတာလဲဆိုတာ ဂူသခင် ယွမ်ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိနေမှာပါ" ဟု ဂျိချန်းဖန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။</p> <p>ဤစကား ထွက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်ကြီး၏ မျက်လုံးများမှာ လှုပ်ခတ်သွားကြတော့သည်...။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save