Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၂၁၈</h2> <h2 style="text-align: center;">ပြတ်သားရက်စက်မှု.....</h2> <h2 style="text-align: center;">အနှိုင်းမဲ့ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း.....</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ဂျိချန်းဖန်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်ကြီးသည် ယွမ်ယီလန်ထံသို့ အကြည့်များ လွှဲလိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် မေးခွန်းထုတ်လိုသည့် အမူအရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။</p> <p>ယွမ်ယီလန်သည် အနည်းငယ် တောင့်တင်းသွားရသည်။</p> <p>သူသည် ဂျိချန်းဖန်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး အမူအရာ အမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲသွားကာ လေးနက်သော အသံဖြင့် "မင်းပြောတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ.........." ဟု မေးလိုက်၏။</p> <p>"ကြားတဲ့အတိုင်းပါပဲ.....”</p> <p>ဂျိချန်းဖန်က အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p>သူသည် ယွမ်ယီလန်ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ကြည့်လိုက်ပြီး "ဖန်ရှန်းဂူမှာ အကြီးအကဲ လွီရွှမ် ဆိုတဲ့ အကြီးအကဲတစ်ယောက် ရှိတယ် မဟုတ်လား....." ဟု ပြောလိုက်၏။</p> <p>"ဟုတ်တယ်.....”</p> <p>ယွမ်ယီလန်က တိတ်ဆိတ်စွာ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။</p> <p>အကြီးအကဲ လွီရွှမ်သည် သူ၏ ဂျူနီယာညီလေး ဖြစ်သည်။</p> <p>သူသည် ဖန်ရှန်းဂူ၏ တတိယမြောက် အရေးအပါဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်လည်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤကိစ္စကို တစ်လောကလုံး သိထားသဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားစရာ အကြောင်းမရှိပေ။</p> <p>သူ မသိသည်မှာ ဂျိချန်းဖန်က ဘာကြောင့် ဤအကြောင်းကို ပြောရသနည်း..... သူ တစ်ခုခုနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသလော..........</p> <p>ဤသို့ တွေးလိုက်မိပြီးနောက် ယွမ်ယီလန်၏ မျက်လုံးများမှာ အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားတော့သည်။</p> <p>ဂျိချန်းဖန်က အသာအယာ ပြုံးလိုက်ပြီး "ကျွန်တော် တောင်ဘက်နယ်စပ်ကို တစ်ခေါက်သွားတုန်းက ထူးထူးဆန်းဆန်းပဲ 'အကြီးအကဲ လွီရွှမ်' လို့ အမည်ရတဲ့ လူသားမျိုးနွယ် တစ်ယောက်ကို တွေ့ခဲ့တယ်.... တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပဲ သူက တောင်ဘက်နယ်စပ် အရိုင်းအစိုင်း တွေနဲ့ ကုန်သွယ်နေပြီး 'သားရဲနတ်ဘုရား' တစ်ပါးကို ပြန်လည်ရှင်သန်အောင် လုပ်ချင်တယ်လို့ ပြောနေတာကို ကြားခဲ့ရတယ်..." ဟု ပြောလိုက်၏။</p> <p>သူ၏ စကားလုံးများမှာ အမှန်တရားကို ဖော်ထုတ်လိုက်ခြင်းပင်။</p> <p>ဟုတ်ပေသည်။</p> <p>ဟုန်လူ ဓားနတ်ဘုရားမှာ သူပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ဒါပေမဲ့ ဘာဖြစ်လဲ..... ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ဖန်ရှန်းဂူက သူ့ကို ဘာလုပ်နိုင်မည်နည်း.....</p> <p>ယွမ်ယီလန်၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် မှောင်မိုက်သွားသည်။</p> <p>သို့သော် သူ့ကို ပို၍ ရှော့ရစေသည်မှာ ဂျိချန်းဖန်သည် အကြီးအကဲ လွီရွှမ်နှင့် တောင်ဘက်နယ်စပ် အရိုင်းအစိုင်းများ၏ ဆက်ဆံမှုကို အမှန်တကယ် မြင်တွေ့ခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်.....</p> <p>ဤစကား ထွက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်ကြီး၏ မျက်လုံးများမှာ လှုပ်ခတ်သွားကြသည်။</p> <p>သားရဲနတ်ဘုရား..... သူတို့ ထိုအကြောင်းကို သိပ်မကြားဖူးသော်လည်း ထိုအမည်မှာ အလွန်ပင် စွမ်းအားကြီးပုံ ရသည်...။</p> <p>ခဏမျှ လူတိုင်း၏ အကြည့်မှာ ယွမ်ယီလန်ထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သူ ဘယ်လို ရှင်းပြမည်ကို သူတို့ စောင့်ကြည့်နေကြ၏။</p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်ကြီး၏ အကြည့်များကို ရင်ဆိုင်ရင်း ယွမ်ယီလန်၏ အမူအရာမှာ မပြောင်းလဲပေ။ သူသည် လက်ကို ဝေ့ယမ်းကာ ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်၏။ "ဘာ..... တောင်ဘက်နယ်စပ်မှာ အရိုင်းအစိုင်းတွေနဲ့ ပူးပေါင်းနေတဲ့ လူသားမျိုးနွယ်တွေ ရှိတယ် ဟုတ်လား..... ကျွန်တော် ပြန်ရောက်သွားတာနဲ့ လောကကြီးကို ဒုက္ခမပေးနိုင်အောင် အဲဒီလူကို ရှာဖွေပြီး အရေးယူပါ့မယ်..."</p> <p>စကားအဆုံးတွင် သူ၏ လေသံမှာ အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး " ဂိုဏ်းချုပ် ဂျိ ပြောတဲ့ အကြီးအကဲ လွီရွှမ် ဆိုတာကတော့... တစ်ယောက်ယောက်က သူ့နာမည်ကို အသုံးချပြီး ဟန်ဆောင်နေတာ ဖြစ်ရမယ်။ အကြီးအကဲ လွီရွှမ်က ကျွန်တော့်ရဲ့ ဂျူနီယာညီလေး ပါ၊ သူက ကျင့်ကြံမှု နက်နဲပြီး အထက်လမ်းဂိုဏ်းရဲ့ အဓိက ဒေါက်တိုင်တစ်ယောက်ပါ..."</p> <p>"သူက အရိုင်းအစိုင်းတွေနဲ့ ပူးပေါင်းတဲ့ အလုပ်မျိုးကို ဘယ်လိုလုပ် လုပ်မှာလဲ....."</p> <p>"တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကို တမင် သံသယဝင်အောင် လုပ်နေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်....."</p> <p>ဒါကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်ကြီးမှာ စဉ်းစားစရာ ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>သူတို့သည် အကြည့်များကို ဂျိချန်းဖန်ထံသို့ ပြန်လည် ပို့ဆောင်လိုက်ကြသည်။ သူ နောက်ထပ် တစ်ခုခု ပြောဦးမည်လား..... ဥပမာအားဖြင့် သက်သေအထောက်အထား တစ်ခုခု ပြနိုင်မလား.....</p> <p>သို့သော် ဘယ်သူ သိမည်နည်း..........</p> <p>ဂျိချန်းဖန်က အသာအယာ ပြုံးလိုက်ပြီး ယွမ်ယီလန်ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ကြည့်ကာ "ဒါဆိုရင်လည်း ကျွန်တော် မြင်တာ မှားသွားတာ ဖြစ်မှာပါ..." ဟု ပြောလိုက်တော့သည်။</p> <p>ဒါကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်ကြီး၏ အမူအရာများမှာ အမျိုးမျိုး ဖြစ်သွားကြသည်။</p> <p>မှားသွားတာ ဟုတ်လား..... ထိုက်ကျင်းအဆင့် ဆရာကြီးတစ်ယောက်က အမြင်မှားတာမျိုး ရှိနိုင်ပါ့မလား.....</p> <p>ဒါက...</p> <p>ခဏမျှ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်ကြီးမှာ စဉ်းစားစရာ ဖြစ်သွားတော့သည်။</p> <p>ယွမ်ယီလန်သည် အနည်းငယ် ဟန်ဆောင်၍ ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် ဆက်လက်၍ ဘာမှမပြောတော့ပေ။ သံသယမျိုးစေ့မှာ စိုက်ပျိုးပြီးသား ဖြစ်နေသဖြင့် ဆက်ပြောနေလည်း အပိုသာ ဖြစ်လိမ့်မည်...။</p> <p>ယွမ်ယီလန်သည် မှောင်မိုက်သော မျက်နှာဖြင့် တောက်ရွှမ်းကို ကြည့်ကာ လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ "မိတ်ဆွေ တောက်ရွှမ်း... တောင်ဘက်နယ်စပ်မှာ ကျွန်တော် ပြန်ပြီး ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရမယ့် ကိစ္စတွေ ရှိနေပါသေးတယ်။ ကျွန်တော် ခွင့်ပြုပါဦး.....”</p> <p>"ကောင်းပြီ.....”</p> <p>တောက်ရွှမ်းက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။</p> <p>သူက တည်ငြိမ်စွာဖြင့် "ဂူသခင် ယွမ်... ဂရုစိုက်ပြီး သွားပါဦး" ဟု ပြောလိုက်၏။</p> <p>ယနေ့ ဖြစ်ပွားခဲ့သော ကိစ္စရပ်များကြောင့် ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း နှင့် ဖန်ရှန်းဂူ တို့မှာ လုံးဝကို ဆက်ဆံရေး ပျက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ဒါပေမဲ့ ဘာဖြစ်သနည်း.....</p> <p>ပျက်လည်း ပျက်ပါစေပေါ့။</p> <p>အကယ်၍ ဖန်ရှန်းဂူသာ တောင်ဘက်နယ်စပ် အရိုင်းအစိုင်းများနှင့် တိတ်တဆိတ် ပူးပေါင်းနေသည်မှာ အမှန်ဖြစ်ပါက သူ၏ ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်းက အရေးမယူသေးသည်မှာပင် ကံကောင်းလှပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>"ခဏနေဦး.....”</p> <p>ယွမ်ယီလန် လှည့်ထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ဂျိချန်းဖန်က ရုတ်တရက် လှမ်းပြောလိုက်သည်။</p> <p>ယွမ်ယီလန်၏ ခြေလှမ်းများ အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွား၏။</p> <p>သူသည် မှောင်မိုက်သော မျက်နှာဖြင့် ဂျိချန်းဖန်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ "ဂိုဏ်းချုပ် ဂျိမှာ နောက်ထပ် ဘာများ ညွှန်ကြားစရာ ရှိသေးလို့လဲ....." ဟု မေးလိုက်၏။</p> <p>ဂျိချန်းဖန်က အသာအယာ ပြုံးလိုက်ပြီး ယွီချင်းခန်းမကို ညွှန်ပြကာ "ဂူသခင် ယွမ်... ခင်ဗျားရဲ့ စိတ်ပျက်စရာကောင်းတဲ့ တပည့်ကို ခေါ်မသွားသေးဘူးလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ဤစကား ထွက်လာသည်နှင့် ယွမ်ယီလန်၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွားတော့သည်။</p> <p>သူသည် အနောက်ရှိ ဖန်ရှန်းဂူ တပည့်များကို လှည့်ကြည့်ကာ "မင်းတို့ရဲ့ စီနီယာအကိုကို ဘာလို့ အပြင်ကို ခေါ်မလာသေးတာလဲ.........." ဟု ငေါက်လိုက်၏။</p> <p>ဒါကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဖန်ရှန်းဂူ တပည့်နှစ်ဦးမှာ တုန်တုန်ရီရီဖြင့် ယွီချင်းခန်းမထဲသို့ ဝင်သွားကြသည်။ မကြာမီမှာပင် သူတို့သည် အရိုးများ ကြေမွနေသော လီရွှန်ကို တွဲကူကာ ထွက်လာကြတော့သည်...။</p> <p>ဓားဆန္ဒ၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီးနောက် လီရွှန်၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အရိုးများစွာမှာ ကြေမွနေပြီး ခြေထောက်နှစ်ဖက်မှာလည်း မသန်မစွမ်း ဖြစ်သွားရရာ တကယ့်ကို သနားစဖွယ် မြင်ကွင်းပင်။</p> <p>"ဆရာ..." လီရွှန်သည် တုန်တုန်ရီရီဖြင့် ယွမ်ယီလန်ထံသို့ လက်လှမ်းလိုက်သည်။</p> <p>"ဟမ့်....."</p> <p>ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယွမ်ယီလန်၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ မည်းမှောင်သွားသည်။</p> <p>သူသည် စိတ်ထဲမှ ဒေါသကို ထိန်းချုပ်ကာ ဂျိချန်းဖန်ကို ကြည့်ပြီး "ဂိုဏ်းချုပ် ဂျိမှာ နောက်ထပ် ဘာများ ညွှန်ကြားစရာ ရှိသေးလို့လဲ....." ဟု ထပ်မံမေးလိုက်၏။</p> <p>ဒါကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဂျိချန်းဖန်က အသာအယာ ပြုံးလိုက်ပြီး "ညွှန်ကြားစရာတော့ မရှိပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဂူသခင် ယွမ်ရဲ့ တပည့်က တကယ့်ကို အသုံးမကျလွန်းနေတာပဲ။ ကျွန်တော်ကပဲ ခင်ဗျားအတွက် သူ့ကို အနည်းငယ်လောက် ပညာပေးလိုက်ရင်ကော....." ဟု ပြောလိုက်၏။</p> <p>စကားအဆုံးတွင် သူသည် လက်ညှိုးကို တိုက်ရိုက် ထိုးပြလိုက်သည်။</p> <p>ခဏချင်းမှာပင် ပြင်းထန်လှသော ဓားဆန္ဒတစ်ခုမှာ 'နားကို အုပ်ထားဖို့တောင် အချိန်မရလောက်အောင် မြန်ဆန်သော လျှပ်စီးအလား' လီရွှန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် တိုးဝင်သွားတော့သည်။</p> <p>"အားးးးး.........."</p> <p>စူးရှလှသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>ဂျိချန်းဖန်၏ ဓားဆန္ဒသည် လီရွှန်၏ စွမ်းအင်ပင်လယ်နှင့် သွေးကြောများကို တိုက်ရိုက် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ရာ သူ့ကို ချက်ချင်းပင် ကျင့်ကြံမှုမရှိသော၊ ကျင့်ကြံ၍လည်း မရတော့သော သာမန်လူတစ်ယောက်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားစေတော့သည်။</p> <p>ဤရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာသော မြင်ကွင်းကြောင့် ရောက်ရှိနေသူအားလုံး တုန်လှုပ်သွားကြသည်။</p> <p>ယွမ်ယီလန်သည် ဂျိချန်းဖန်ကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ ကြည့်ကာ "မင်း... မင်းက တကယ်ကို ရက်စက်လွန်းတာပဲ....." ဟု အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။</p> <p>"အားးးးး..."</p> <p>လီရွှန်သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျလျက် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေသည်။</p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်ကြီးမှာ အကြည့်များ လွှဲလိုက်ကြပြီး ဂျိချန်းဖန်ကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။ သူသည် ဤမျှအထိ ရက်စက်ပြတ်သားစွာ လုပ်လိမ့်မည်ဟု မည်သူမှ မထင်ထားခဲ့ကြပေ။</p> <p>လူတိုင်း၏ အကြည့်များကို ရင်ဆိုင်ရင်း ဂျိချန်းဖန်၏ အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေသည်။ သူသည် လက်များကို နောက်ပစ်ကာ တာအိုဝတ်စုံ လွင့်ပျံလျက် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။ "ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ကတော် ဖြစ်တဲ့ ငါ့ရဲ့ တာအိုလက်တွဲဖော်ကို စော်ကားတာဟာ သေဒဏ်နဲ့ ထိုက်တန်တဲ့ အပြစ်ပဲ.........."</p> <p>စကားအဆုံးတွင် အေးစက်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။</p> <p>ဤအခိုက်အတန့်တွင် လူတိုင်း၏ နှလုံးသားမှာ တုန်ခါသွားရသည်။</p> <p>သူတို့ရှေ့မှ ဂိုဏ်းချုပ် ငယ်လေးသည် သူတို့ အလိုရှိသလို နှိမ်ချ၍ ရသော ဂျူနီယာလေးတစ်ယောက် မဟုတ်ကြောင်း သူတို့ နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားကြတော့သည်။ သူ၏ လမ်းစဉ်မှာ သတ်ဖြတ်ခြင်းများဖြင့် တည်ဆောက်ထားခြင်း မဟုတ်ပါလား...။</p> <p>လျိုပေါ်တောင်ပေါ်တွင် မိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ ရှန်ချင်းအဆင့် ဆရာကြီး နှစ်ယောက်ကို သတ်ခဲ့သည်.....</p> <p>အထက်လမ်းနှင့် မိစ္ဆာဂိုဏ်း စစ်ပွဲတွင် တွမ်းမူ အဘိုးကြီးကို သတ်ခဲ့သည်.....</p> <p>ထို့နောက် မိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် လေးဦးအနက် တစ်ဦးဖြစ်သော ယွီရန်ကျီကိုလည်း သတ်ခဲ့သေးသည်.....</p> <p>ဤကဲ့သို့သော စံချိန်မျိုး.....</p> <p>သူသည် သာမန်လူတစ်ယောက် ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မည်နည်း.....</p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်ကြီးမှာ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။</p> <p>မည်သူမှ ဂျိချန်းဖန်ကို ဂျူနီယာလေးတစ်ဦးအဖြစ် မဆက်ဆံရဲကြတော့ပေ။</p> <p>ဒါက ဂျူနီယာလေးလား..... ဒါက တကယ့်ကို ပြတ်သားရက်စက်ပြီး အနှိုင်းမဲ့ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း ရှိတဲ့ ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း ဂိုဏ်းချုပ် မဟုတ်ပါလား.....</p> <p>ထို့အပြင်... အကယ်၍သာ အထက်လမ်းဂိုဏ်း၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထောက်ထားခြင်း မရှိပါက လီရွှန်ကို ဤမျှရိုးရှင်းသော ကျင့်ကြံမှု ဖျက်ဆီးခြင်းမျိုးသာ လုပ်မည်ဟု ထင်နေကြသလော..........</p> <p>သူ အသက်ရှင်နေသေးသည်မှာပင် ကံကောင်းလှပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>"ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ....."</p> <p>ယွမ်ယီလန်၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် မှောင်မိုက်နေသည်။ သူသည် ဂျိချန်းဖန်ကို စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လက်ကို ဝေ့ယမ်းကာ သူ၏ တပည့်များကို ဦးဆောင်၍ ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာသွားတော့သည်...။</p> <p>ခဏချင်းမှာပင် ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်းမှာ ပြန်လည် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း ထုံထျန်းတောင်ထိပ်ပေါ်ရှိ အခြား အထက်လမ်းဂိုဏ်းမှ လူများမှာ ထွက်မသွားကြပေ။ သူတို့သည် ဂိုဏ်းချုပ် အသစ်ဖြစ်သူ ဂျိချန်းဖန်နှင့် ရင်းနှီးမှု ပိုမိုရရှိရန်အတွက် ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်းတွင် ဆက်လက် ရှိနေကြသည်...။</p> <p>အနည်းဆုံးတော့ မိတ်ဆက်ထားနိုင်လျှင် ကောင်းသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>စောစောက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ကိစ္စများအပြီးတွင် သူတို့သည် ဂျိချန်းဖန်၏ အစွမ်းကို ကောင်းကောင်း နားလည်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ အစွမ်းမှာ နတ်ဘုရားနယ်မြေတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်နေနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save