Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း၂၀၁</h2> <h2 style="text-align: center;">မင်းမိန်းမက ငါ့မိန်းမပဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ယူကျင်းခန်းမအတွင်းရှိ ပုံရိပ်မှာ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ပြီး မော်တယ်လောကရှိ အမျိုးသမီးများနှင့်မတူဘဲ ထူးခြားနေသည်။</p> <p>လွင့်ပျံ့နေသော အဖြူရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အရပ်ရှည်ရှည်၊ ကျော့ရှင်းသော ကိုယ်ဟန်ဖြင့် သူမသည် အနှိုင်းမဲ့ လှပနေ၏။လုရွယ်ချီ၏ အေးစက်သော အရှိန်အဝါက အနည်းငယ် အလှမ်းဝေးသည်ဟု ခံစားရသော်လည်း သူမ၏ဘေးမှ ဝတ်စုံဖြူဝတ် လူငယ်လေးကို ကြည့်လိုက်ချိန်တွင်မူ သူမ၏ ကြည်လင်သော မျက်ဝန်းများမှာ အဆုံးမဲ့သော နူးညံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားလေသည်။</p> <p>ခန်းမအပြင်ဘက်မှ ပုံရိပ်မှာမူ ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး ကျော့ရှင်းလှပသည်။</p> <p>သူမသည်လည်း အဖြူရောင်ဝတ်စုံကိုပင် ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဆီးနှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော ဆံပင်များက ပုခုံးပေါ်တွင် ဝဲကျနေ၏။ ရှောင်ပိုင်၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မက်မွန်ပန်းမျက်ဝန်းလေးများက လုရွယ်ချီကို ကြည့်လိုက်မိရာ သူမကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့ဩရိပ်များ ချက်ချင်း ပေါ်လာသည်။</p> <p>တကယ့်ကို အနှိုင်းမဲ့ အလှနတ်သမီးလေးပဲ......ရှောင်ပိုင် စိတ်ထဲမှ ချီးကျူးမိလိုက်သည်။</p> <p>သူမသည် လုရွယ်ချီ၏ဘေးမှ ဂျိချန်းဖန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် တစ်ဖက်လူ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းမိသွားသည်။</p> <p>ဘာကြောင့်မှန်းမသိ။</p> <p>သူမ ရုတ်တရက် မနာလိုသလိုလို ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p>ဘာလဲ...... သူမနဲ့ ဂျိချန်းဖန်က ညီအစ်ကိုကောင်းတွေပဲ မဟုတ်လား။</p> <p>ဘာလို့ ရင်ထဲမှာ ဒီလောက် အနေခက်နေရတာလဲ။</p> <p>ရှောင်ပိုင်၏ မျက်နှာမှာ ဘာခံစားချက်မှ မပြသော်လည်း ယူကျင်းခန်းမထဲရှိ လုရွယ်ချီကို တိတ်ဆိတ်စွာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ ထိုအချိန်မှာပင် လုရွယ်ချီကလည်း ရှောင်ပိုင်ကို ပြန်လည်ကြည့်ရှုနေ၏။</p> <p>သူမ၏ ကြည်လင်သော မျက်ဝန်းများထဲတွင် အံ့ဩမှုများ ရှိနေသလို ရင်ထဲတွင်လည်း ထူးဆန်းသော ခံစားချက်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။</p> <p>ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်းမှာ ဒီလို အလှမျိုး ဘယ်တုန်းက ရှိသွားတာလဲ။</p> <p>ဒါမှမဟုတ်...</p> <p>လုရွယ်ချီက ဘေးမှ ဝတ်စုံဖြူလူငယ်လေးကို ခိုးကြည့်လိုက်မိသည်။ ဒီလို အနှိုင်းမဲ့ အလှနတ်သမီးကို ခေါ်လာနိုင်တာ သူတစ်ယောက်ပဲ ရှိလိမ့်မည်ဟု သူမ တွေးမိသည်။</p> <p>အေးစက်လှပသော မိန်းကလေး၏ အမူအရာမှာ မပြောင်းလဲသော်လည်း သူမ၏ အရှိန်အဝါမှာမူ နူးညံ့မှုမှသည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် အေးစက်တည်ငြိမ်သော အရှိန်အဝါသို့ ကူးပြောင်းသွားလေသည်။</p> <p>ဂျိချန်းဖန်၏ ရင်ထဲ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>လုရွယ်ချီ တစ်ယောက် စိတ်ဆိုးသွားပြီဆိုတာ သူ သိလိုက်ပြီ။</p> <p>“အဟွတ် အဟွတ်”</p> <p>ထိုစဉ်မှာပင် အဓိကထိုင်ခုံမှ ချောင်းဟန့်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး တောက်ရွှမ်း၏ အသံက ခန်းမအတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။</p> <p>“တာအိုမိတ်ဆွေ ကိုးမြီး... ခန်းမထဲကိုဝင်ပြီး ကိစ္စတွေကို ဆွေးနွေးကြတာပေါ့။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့က သူစိမ်းတွေမှ မဟုတ်တာ”</p> <p>ပြောပြီးနောက် တောက်ရွှမ်းက ဂျိချန်းဖန်ကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>ဟုတ်ပါသည်... သူတို့အားလုံးက သူစိမ်းတွေ မဟုတ်ကြတော့ပေ။</p> <p>“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် တာအိုသခင်ကြီး” ရှောင်ပိုင်က အနည်းငယ် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။</p> <p>ထို့နောက် သူမက ကျော့ရှင်းသော အမူအရာဖြင့် ခန်းမထဲသို့ လှမ်းဝင်လာပြီး တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ဂျိချန်းဖန်ရှိရာသို့ တည့်တည့် လျှောက်လာလေသည်။</p> <p>တောက်ရွှမ်းက ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်၏။ သူသည် သူ၏ အရှိန်အဝါကို ထိန်းချုပ်ထားပြီး သူ၏ တည်ရှိမှုကို အတတ်နိုင်ဆုံး ဖုံးကွယ်ထားပေးလိုက်သည်။ ရှီဟောင်ကတော့ ဘေးတွင် ကြောင်တောင်တောင် ရပ်နေ၏။</p> <p>သူသည် ခန်းမထဲသို့ ဝင်လာသော ရှောင်ပိုင်ကို ကြည့်လိုက်၊ ဂျိချန်းဖန်နှင့် လုရွယ်ချီကို ကြည့်လိုက်ဖြင့် အတွေးများနေလေသည်။ ရှီဟောင်က သူတို့အတွက် နေရာလွတ်ပေးရန် နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ထပ်ဆုတ်ပေးလိုက်ရပြန်သည်။</p> <p>“ရှူး.....”</p> <p>ရှောင်ပိုင်က ဂျိချန်းဖန်၏ ဘေးသို့ ရောက်လာသည်။</p> <p>သူမ၏ စိတ်ဝင်တစားရှိသော အကြည့်များက လုရွယ်ချီအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီးနောက် ဂျိချန်းဖန်ကို ပြုံးပြလျက် ဆိုလိုက်သည်။ “ငါ့ကို မိတ်မဆက်ပေးတော့ဘူးလား............”</p> <p>ထိုစကားကြောင့် လုရွယ်ချီ၏ ကြည်လင်သော မျက်ဝန်းများကလည်း ဂျိချန်းဖန်ဆီသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ သူမ ဘာမှမပြောသော်လည်း ထိုအကြည့်ကပင် အရာအားလုံးကို ဖော်ပြနေ၏။</p> <p>ဂျိချန်းဖန်က ခပ်ဖွဖွ ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး ရှောင်ပိုင်ကို လုရွယ်ချီနှင့် အရင်ဆုံး မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။ “ရွယ်ချီ... ဒါက ရှောင်ပိုင်တဲ့၊ မြေခွေးမျိုးနွယ်စုရဲ့ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ဖြစ်သလို ဂျူနီယာညီလေး ခြောက်မြီးရဲ့ အမေလည်း ဟုတ်တယ်...”</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လုရွယ်ချီ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။</p> <p>လွန်ခဲ့သော ရက်ပိုင်းက ဂျိချန်းဖန် ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာသွားသည်မှာ ခြောက်မြီးမြေခွေး၏ အမေကို ကယ်ထုတ်ရန်ဖြစ်ကြောင်း သူမ သိထားသည်။</p> <p>သို့သော် ခြောက်မြီးမြေခွေး၏ အမေက ဤမျှအထိ လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ထားခဲ့ပေ။</p> <p>လုရွယ်ချီ၏ ရင်ထဲတွင် ပြောမပြတတ်သော ခံစားချက်များ ဖြစ်ပေါ်နေသော်လည်း အပြင်ပန်းတွင်မူ ရှောင်ပိုင်ကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး “စီနီယာ ရှောင်ပိုင်” ဟု နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p>ဂျိချန်းဖန်က ဆက်လက်၍ လုရွယ်ချီကို ရှောင်ပိုင်နှင့် မိတ်ဆက်ပေးလိုက်ပြန်သည်။ သူက လုရွယ်ချီ၏ နုနယ်သော လက်ကလေးကို သဘာဝကျကျ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး “ဒါကတော့ လုရွယ်ချီ... ရှောင်ကျူးတောင်ထိပ်က တပည့်တစ်ယောက်ဖြစ်သလို... ငါ့ရဲ့ စေ့စပ်ထားသူလည်း ဟုတ်တယ်”</p> <p>ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် လုရွယ်ချီ အံ့ဩသွားရသည်။</p> <p>သူမက ဂျိချန်းဖန်ကို အံ့ဩတကြီး ကြည့်လိုက်မိပြီး သူမ၏ ဖြူစင်လှပသော မျက်နှာလေးတွင် ရှက်သွေးများ ချက်ချင်း ဖြန်းခနဲ ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p>တစ်ခဏချင်းမှာပင် သူမ၏ အေးစက်သော အရှိန်အဝါများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ဖြစ်နေသော မျက်နှာလေးမှာ ပန်းနုရောင် သန်းသွားလေသည်။</p> <p>ဂျိချန်းဖန်က သူမကို ဤသို့ မိတ်ဆက်လိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ထားခဲ့ပေ။</p> <p>သူ့ရဲ့ စေ့စပ်ထားသူ......</p> <p>အို... ရှက်စရာကြီး......</p> <p>လုရွယ်ချီက ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြီး ဂျိချန်းဖန်၏ ဘေးတွင် အသာအယာ မှီနေမိသည်။ သူမသည် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများကို မကြည့်ဝံ့တော့ပေ။</p> <p>“ဟင်း...” ရှောင်ပိုင်က နှုတ်ခမ်းကို စုပ်လိုက်မိသည်။သူမ ရုတ်တရက် မနာလိုဖြစ်သွားရပြန်သည်။ သို့သော် အပြင်ပန်းတွင်မူ ဘာမှမပြဘဲ ဂျိချန်းဖန်၏ ပုခုံးကို ညီအစ်ကိုတွေလို ဖက်လိုက်ပြီး သူနှင့် လုရွယ်ချီကြားထဲသို့ အတင်းတိုးဝင်လိုက်သည်။</p> <p>ရှောင်ပိုင်မှာ လုရွယ်ချီကို  စနောက်လိုသော အမူအရာဖြင့် အကြာကြီး စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် ပြောလိုက်၏။ “ဪ... ဒါက ငါတို့ရဲ့ အနာဂတ် ဇနီးမယားလေးပေါ့။ မဆိုးဘူး၊ မဆိုးဘူး၊ တကယ့်ကို အနှိုင်းမဲ့ အလှလေးပဲ…..”</p> <p>ဂျိချန်းဖန်၏ မျက်နှာ မည်းမှောင်သွားသည်။</p> <p>ငါ့ရှေ့တင် ငါ့မိန်းမကို လာကြောင်နေတာလား။</p> <p>“ဒါက ငါ့ရဲ့ အနာဂတ်ဇနီး၊ မင်းရဲ့ ဇနီး မဟုတ်ဘူး......” ဂျိချန်းဖန်က စိတ်တိုတိုဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>ရှောင်ပိုင်က သူမ၏ ဆီးနှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော လည်တိုင်ကို မော့ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ပြန်ပြောလိုက်သည်။ “ဘာလို့ ငါ့မိန်းမ မဟုတ်ရမှာလဲ။ ငါတို့က ကျား၊ မ မရွေး သစ္စာပြု သွေးသောက်ညီအစ်ကိုတွေ လုပ်ထားကြတာလေ......”</p> <p>“ငါ့သားက မင်းသား၊ မင်းမိန်းမက ငါ့မိန်းမပေါ့...... ဘာလဲ... မင်းက ကတိဖျက်ချင်တာလား......”</p> <p>အဓိကအချက်က ကျား၊ မ 'မတူတဲ့' ညီအစ်ကိုတွေ ဖြစ်နေတာပါပဲ။</p> <p>“ငါ...” ဂျိချန်းဖန် ဘာမှ ပြန်မပြောနိုင်တော့ပေ။</p> <p>သူ့မှာ မကောင်းသော အတိတ်နိမိတ်တစ်ခု ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ အနာဂတ်တွင် ရှောင်ပိုင်နှင့် လုရွယ်ချီ သို့မဟုတ် စူးရူ တို့ ရင်းနှီးသွားကြလျှင် ရှောင်ပိုင်က သူတို့နောက်ကို နေ့တိုင်း လိုက်နှောင့်ယှက်ပြီး အတူတူအိပ်၊ အတူတူရေချိုးတာမျိုးတွေ တကယ် လုပ်လိမ့်မည်ဟု သူ ခံစားနေရသည်။</p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... ရမ္မက်ဆိုတာ အမျိုးသားတွေအတွက်ပဲ သီးသန့်မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား။</p> <p>ထိုကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဂျိချန်းဖန်က သူပါ အတူတူ ပေါင်းလို့ရမလားဟု မေးချင်နေသည်။</p> <p>လုရွယ်ချီက သူမနားတွင် ရောက်နေသော ရှောင်ပိုင်ကို ကြည့်ကာ နောက်သို့ အနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်ပြီး ဂျိချန်းဖန်၏ အင်္ကျီလက်ကို အသာအယာ ဆွဲလိုက်သည်။ သူမ အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေ၏။</p> <p>ရှောင်ပိုင်က ဂျိချန်းဖန်အပေါ် ထိတွေ့ဆက်ဆံနေပုံမှာ ရင်းနှီးလွန်းနေသော်လည်း သူတို့ကြားမှာ ချစ်သူရည်စား ဆက်ဆံရေးမျိုး မဟုတ်ဘဲ သူငယ်ချင်းတွေလို ဖြစ်နေခြင်းကြောင့်ပင်။</p> <p>သို့သော် ယောက်ျားနဲ့ မိန်းမကြားမှာ... ယခုကဲ့သို့ ဆက်ဆံရေးမျိုး ရှိနိုင်သည်လော။</p> <p>လုရွယ်ချီက ဂျိချန်းဖန်ကို ရှင်းပြစေလိုသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ဂျိချန်းဖန်က ရှောင်ပိုင်ကို စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် တွန်းထုတ်လိုက်ရင်း လုရွယ်ချီကို ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p>“ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး၊ ရှောင်ပိုင်က ဒီလို စရိုက်မျိုး ရှိရုံပါ...”</p> <p>“အဲဒီလိုလား......” လုရွယ်ချီက စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်သည်။ သူမသည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး နေတတ်သော ရှောင်ပိုင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှ သံသယကို နှိမ်ထားလိုက်ကာ ယူကျင်းခန်းမ အပြင်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် အခြားတောင်ထိပ်များမှ တောင်ထိပ်ခေါင်းဆောင်များအားလုံး ရောက်ရှိလာကြပြီဖြစ်သည်။ ထိုထဲတွင် သူမ၏ ဆရာဖြစ်သူ ရွှယ်ယဲ့လည်း ပါဝင်သည်။</p> <p>ဖြူစင်အေးစက်သော တာအိုသခင်မသည် လရောင်ကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ကျော့ရှင်းလှပသော အမူအရာဖြင့် ခန်းမထဲသို့ ဝင်လာသည်။ သူမသည် ဂျိချန်းဖန်၏ ဘေးမှ လုရွယ်ချီကို ချက်ချင်း မြင်လိုက်ရသလို ရှောင်ပိုင်ကိုလည်း သတိထားမိသွားလေသည်။</p> <p>“ဟင်......”</p> <p>အခြားတောင်ထိပ်များမှ တောင်ထိပ်ခေါင်းဆောင်များလည်း ဂျိချန်းဖန်၏ ဘေးရှိ ရှောင်ပိုင်ကို သတိပြုမိသွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကျဉ်းမြောင်းသွားကြသည်။</p> <p>အခြားအကြောင်းကြောင့် မဟုတ်ပေ။ ရှောင်ပိုင်ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါမှာ အလွန်ပင် နက်ရှိုင်းလှသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>ရှန်ကျင်း အဆင့်......</p> <p>ဒါက ကျိန်းသေပေါက် ရှန်ကျင်းအဆင့်ရဲ့ တည်ရှိမှုပဲ......</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save