Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၀၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">တိုက်ကျူးတောင်ထိပ်က အစားအသောက်တွေကတော</h2> <h2 style="text-align: center;">ကျိန်းသေပေါက် အရသာရှိမှာပဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p>'ရွယ်ချီ... မင်း ဘာလို့ ဒီကို ရောက်နေတာလဲ'</p> <p>  တာအိုသခင်မရွှယ်ယွဲ့သည် ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းလာသည်။ သူမ၏ အကြည့်မှာ ဇဝေဇဝါဖြင့် ဂျိချန်းဖန်၏ ဘေးရှိ လုရွှယ်ချီ ဆီသို့ ကျရောက်နေသည်။</p> <p>'ဆရာ...'</p> <p>လုရွယ်ချီက သူမ၏ ဆရာဖြစ်သူကို အမြန်ဦးညွှတ် ဂါရဝပြုလိုက်ပြီး ရှင်းပြလေသည်။</p> <p>'တပည့် လမ်းခုလတ်မှာ ခေါင်းလောင်းသံကို ကြားလိုက်ရလို့ ဘာဖြစ်တာလဲဆိုတာ လာကြည့်တာပါ'</p> <p>ပြောပြီးနောက် သူမ၏ လှပသော မျက်နှာလေးမှာ အနည်းငယ် နီမြန်းသွားသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမ ထုံထျန်းတောင်ထိပ်သို့ လာရခြင်းမှာ ဂျိချန်းဖန်ကို မြင်ချင်သည့် ဆန္ဒမှအပ အခြားမရှိပေ။</p> <p>အေးစက်စင်ကြယ်သော တာအိုသခင်မက ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်လိုက်သော်လည်း ဘာမှတော့ ထပ်မပြောပေ။</p> <p>'စီနီယာအစ်မ ရွှယ်ယွဲ့' ဂျိချန်းဖန်ကလည်း ရှေ့မှ တာအိုသခင်မကို ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p>ထိုအခါ  တာအိုသခင်မ ရွှယ်ယွဲ့က ဂျိချန်းဖန်၏ ဘေးမှ ရှောင်ပိုင်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ဘာမှမပြောဘဲ နေလိုက်သည်။ သူမသည် ရှောင်ပိုင်၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို အနည်းငယ် ခန့်မှန်းမိသော်လည်း အတိအကျတော့ မသေချာသေးပေ။</p> <p>'ရှူး.......'</p> <p>ထိုစဉ်မှာပင် ဝဝဖိုင့်ဖိုင့် ပုံရိပ်တစ်ခု ယူကျင်းခန်းမထဲသို့ လျှောက်ဝင်လာသည်။</p> <p>'ခုနစ်လေး... မင်း ပြန်ရောက်ပြီလား'</p> <p>ကျန့်ပူယီ သည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ ခန်းမထဲသို့ ဝင်လာသည်။ သူ၏ အကြည့်မှာ ဂျိချန်းဖန်၏ ဘေးမှ ရှောင်ပိုင်ဆီသို့ စူးစမ်းစွာ ရောက်ရှိသွားပြီး ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်ပြလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ နှုတ်ဆက်ခြင်းပင်။</p> <p>'ဆရာ' ဂျိချန်းဖန်က ကျန့်ပူယီကို ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။</p> <p>'အင်း...' ကျန့်ပူယီက ခေါင်းညိတ်သည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အခြား တောင်ထိပ်ခေါင်းဆောင်များမှာလည်း ရှောင်ပိုင်ကို ကြည့်နေကြသည်။ တောင်ထိပ်ခေါင်းဆောင်များ၏ အကြည့်များအောက်တွင် မူလက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး နေတတ်သော ရှောင်ပိုင်မှာ တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်သွားပြီး သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မျက်နှာလေးတွင် ခန့်ညားထည်ဝါသော အသွင်အပြင် ပေါ်ပေါက်လာသည်။</p> <p>သူမသည် အားလုံး၏ အကြည့်ကို မည်သည့် ထိတ်လန့်မှုမှမရှိဘဲ ရင်ဆိုင်နေ၏။</p> <p>'အဟွတ် အဟွတ်'</p> <p>ခဏကြာ တိတ်ဆိတ်နေသော တောက်ရွှမ်း က ရှေ့သို့ လှမ်းလာပြီး တောင်ထိပ်သခင်အားလုံးကို နေရာယူရန် အချက်ပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် ခန်းမအပြင်ဘက်ရှိ ထုံထျန်းတောင်ထိပ် တပည့်တစ်ဦးကို 'ကုလားထိုင် အချို့ ယူလာခဲ့ပါဦး' ဟု ညွှန်ကြားလိုက်သည်။</p> <p>ခဏအကြာတွင် ထုံထျန်းတောင်ထိပ် တပည့်က ကုလားထိုင်များကို ယူကျင်းခန်းမထဲသို့ သယ်ဆောင်လာသည်။</p> <p>တောက်ရွှမ်းက ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။ 'တာအိုမိတ်ဆွေ ကိုးမြီး... ထိုင်ပြီးမှ ကိစ္စတွေကို ဆွေးနွေးကြတာပေါ့'</p> <p>'ကျေးဇူးတင်ပါတယ် တာအိုသခင်ကြီး' ရှောင်ပိုင်က ခေါင်းညိတ်ပြကာ ကျော့ရှင်းစွာ ထိုင်လိုက်သည်။</p> <p>တောက်ရွှမ်းက ဆက်လက်၍ ဂျိချန်းဖန်နှင့် ရွှယ်ယွဲ့ကို ကြည့်ကာ 'ဂိုဏ်းသခင်လောင်း ဂျိချန်းဖန်၊ လုရွယ်ချီ... မင်းတို့နှစ်ယောက်လည်း ထိုင်ကြပါ' ဟု ဆိုသည်။</p> <p>'ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဂိုဏ်းသခင် စီနီယာဦးလေး' ဂျိချန်းဖန်နှင့် လုရွယ်ချီတို့လည်း ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်ကာ နေရာယူလိုက်ကြသည်။</p> <p>လုရွယ်ချီမှာ တပည့်တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ ကျင့်စဉ်မှာ ရှန်ကျင်း အဆင့်သို့ တက်လှမ်းထားပြီးဖြစ်ရာ ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲတစ်ဦးနှင့် ညီမျှနေပြီဖြစ်သည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် သူမသည် ယူကျင်းခန်းမတွင် ထိုင်ခွင့်ရှိသလို အနာဂတ် ဂိုဏ်းသခင်၏ ဇနီးလောင်းလည်း ဖြစ်နေသည် မဟုတ်လား။</p> <p>လူအားလုံး နေရာယူပြီးနောက် တောက်ရွှမ်းက ရှောင်ပိုင်ကို တောင်ထိပ်‌ခေါင်းဆောင်များနှင့် စတင်မိတ်ဆက်ပေးသည်။</p> <p>'ဂျူနီယာညီလေးတို့၊ ညီမလေးတို့...'</p> <p>'ဒါကတော့ မြေခွေးနွယ်စုရဲ့ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်၊ လောကမှာ ကျန်ရှိနေတဲ့ တစ်ဦးတည်းသော ကိုးမြီးကောင်းကင်မြေခွေး ပါ။ သူမက ဒီနေ့မှာ ငါတို့ ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်းကို ဝင်ရောက်ပြီး ထုံထျန်းတောင်ထိပ်ရဲ့ အကြီးအကဲတစ်ဦး ဖြစ်လာဖို့ ရည်ရွယ်ထားပါတယ်...'</p> <p>ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ တောင်ထိပ်သခင်များမှာ အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ သူတို့သည် ဖန်ရှန်းဂူက ဒါကို ဘယ်လိုတုံ့ပြန်မလဲဟု မေးချင်ကြသော်လည်း ယခုအခြေအနေအရ တိတ်ဆိတ်စွာသာ နေလိုက်ကြသည်။</p> <p>တောက်ရွှမ်းက တောင်ထိပ်သခင် များကိုလည်း ရှောင်ပိုင်နှင့် ပြန်လည်မိတ်ဆက်ပေးသည်။</p> <p>'နှုတ်ဆက်ပါတယ် တာအိုမိတ်ဆွေတို့' ရှောင်ပိုင်က မတ်တပ်ရပ်ကာ ခပ်ဖွဖွ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။</p> <p>ထိုအခါ တောင်ထိပ်သခင် များအားလုံးလည်း အမြန်မတ်တပ်ရပ်ကာ ပြန်လည်နှုတ်ဆက်ကြသည်။</p> <p>'နှုတ်ဆက်ပါတယ် တာအိုမိတ်ဆွေ ကိုးမြီး'</p> <p>နှုတ်ဆက်ခြင်းများ ပြီးဆုံးသွားသောအခါ တောက်ရွှမ်းက 'အနောက်ဘက် သေမင်းတောအုပ်' နှင့် 'ကောင်းကင်ဧကရာဇ်ရဲ့ ရတနာတိုက်' ကိစ္စများကို ဆွေးနွေးသည်။ သို့သော် ဖန်ရှန်းဂူနှင့် လူရိုင်းများ ပူးပေါင်းနေသည့် ကိစ္စကိုမူ ခိုင်လုံသော သက်သေမရှိသေးသဖြင့် လူသိရှင်ကြား မပြောသေးပေ။ ထို့ကြောင့် ဤအစည်းအဝေးမှာ ရှန်ကျင်းအဆင့် ပညာရှင် ရှောင်ပိုင်ကို ကြိုဆိုသည့် ပွဲတစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်သွားတော့သည်။</p> <p>'ခုကတော့ ဒါပါပဲ....... အာဏာလွှဲပြောင်းပွဲက တစ်လတောင် မလိုတော့ဘူး။ ဂျူနီယာညီလေးတို့ ညီမလေးတို့အနေနဲ့ မလိုလားအပ်တဲ့ ကိစ္စတွေ မဖြစ်ရအောင် မင်းတို့ရဲ့ တပည့်တွေကို ကောင်းကောင်း ကြပ်မတ်ပေးကြပါဦး...' တောက်ရွှမ်းက နိဂုံးချုပ် ပြောကြားလိုက်သည်။</p> <p>အစည်းအဝေးတလျှောက်လုံး လုရွယ်ချီမှာ လိမ္မာစွာ ထိုင်နေပြီး ဘာလှုပ်ရှားမှုမှ မလုပ်ရဲပေ။ ဂျိချန်းဖန်က သူမကို စနောက်ချင်သော်လည်း အခြေအနေအရ မလုပ်ဖြစ်ခဲ့ပေ။</p> <p>'ဂိုဏ်းသခင်လောင်း ဂျိချန်းဖန်၊ တာအိုမိတ်ဆွေ ကိုးမြီးအတွက် ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်းအတွင်း နေထိုင်ဖို့ အစီအစဉ်တွေကို မင်းပဲ ကိုင်တွယ်လိုက်ပါ' တောက်ရွှမ်းက ရုတ်တရက် ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>ဂျိချန်းဖန်က မတ်တပ်ရပ်ကာ ထိုတာဝန်ကို လက်ခံလိုက်သည်။ တောက်ရွှမ်းမှာ သူနှင့် ရှောင်ပိုင်၏ ဆက်ဆံရေးမှာ ထူးခြားနေသည်ကို ရိပ်မိပုံရသည်။</p> <p>'ကောင်းပြီ၊ အခြားကိစ္စမရှိရင် အားလုံး ပြန်နိုင်ကြပါပြီ' တောက်ရွှမ်းက လက်ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။</p> <p>တောင်ထိပ်သခင် များမှာ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ခန်းမထဲမှ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ စီနီယာအစ်မ ရွှယ်ယွဲ့က သူမ၏ တပည့် လုရွယ်ချီကို ကြည့်ကာ 'လုရွယ်ချီ... ပြန်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ' ဟု တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။</p> <p>လုရွယ်ချီသည် ဂျိချန်းဖန်ကို တွန့်ဆုတ်စွာ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ဂျိချန်းဖန်က သူမကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်း၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ 'ဒီည တံခါးဖွင့်ထားပေးဦး ' ဟူ၍ ဖြစ်သည်။</p> <p>လုရွယ်ချီမှာ ခဏမျှ ကြောင်သွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သွားသဖြင့် မျက်နှာလေး နီမြန်းကာ ခေါင်းငုံ့လျက် ဆရာမနောက်မှ လိုက်ပါသွားတော့သည်။</p> <p>လုရွယ်ချီ ထွက်သွားပြီးနောက် ဂျိချန်းဖန်က ရှောင်ပိုင်ကို မေးလိုက်သည်။ 'မင်း ဘယ်မှာ နေချင်လဲ'</p> <p>ရှောင်ပိုင်က အေးအေးဆေးဆေးပင် 'ခြောက်လေးရဲ့ ဘေးမှာပဲ ဝင်းတစ်ခု စီစဉ်ပေးပါ၊ ဘယ်နေရာဖြစ်ဖြစ် ရပါတယ်' ဟု ဆိုသည်။</p> <p>ဂျိချန်းဖန်က ခေါင်းညိတ်သည်။ ဒါဆိုလျှင် အလောတကြီး လုပ်နေစရာ မလိုတော့ပေ။</p> <p>'အခု ထမင်းစားချိန်လည်း နီးနေပြီဆိုတော့ ငါနဲ့အတူ တိုက်ကျူးတောင်ထိပ် ကို အရင်လိုက်ခဲ့မလား' ဂျိချန်းဖန်က အကြံပြုလိုက်သည်။</p> <p>ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရှောင်ပိုင်၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မက်မွန်ပန်းမျက်ဝန်းလေးများ ချက်ချင်း တောက်ပသွားပြီး 'အိုး... သွားမယ်၊ သွားမယ် ' ဟု ဝမ်းသာတကြီး ဆိုသည်။</p> <p>ဂျိချန်းဖန်က တိုက်ကျူးတောင်ထိပ်သည် ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်း၏ စားဖိုမှူးများ မြစ်ဖျားခံရာ နေရာဖြစ်သည်ဟု ပြောဖူးသောကြောင့် ထိုနေရာမှ အစားအသောက်မှာ ကျိန်းသေပေါက် အရသာရှိမည်ဟု သူမ တွေးမိခြင်းပင်။</p> <p>ရှေ့မှ လျှောက်သွားနေသော ကျန့်ပူယီမှာ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် တုံ့သွားသည်။ သူသည် ဂျိချန်းဖန်နှင့် ရှောင်ပိုင်၏ စကားကို ကြားဖြစ်အောင် ကြားလိုက်သည်။</p> <p>တိုက်ကျူးတောင်ထိပ်၏ တောင်ထိပ်သခင် တစ်ဦးအနေဖြင့် သူက ရှောင်ပိုင်ကို တည်ကြည်စွာ ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။ 'တာအိုမိတ်ဆွေ ကိုးမြီး၊ ငါ့ရဲ့ တိုက်ကျူးတောင်ထိပ်ကို ဧည့်သည်အဖြစ် လာရောက်ဖို့ ကြိုဆိုပါတယ်'</p> <p>ရှောင်ပိုင်က ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ကာ 'ကျေးဇူးတင်ပါတယ် တာအိုမိတ်ဆွေ ကျန့်' ဟု ဆိုသည်။</p> <p>'ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး' ကျန့်ပူယီက ခေါင်းခါပြပြီး ဂျိချန်းဖန်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ အရာအားလုံး သူ့အပေါ်မှာပဲ မူတည်ကြောင်း အချက်ပြလိုက်ပြီးနောက် တိုက်ကျူးတောင်ထိပ်သို့ အရင်ဆုံး ပြန်သွားတော့သည်။</p> <p>'သွားကြစို့' ဂျိချန်းဖန်က ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>'အင်း' ရှောင်ပိုင် ခေါင်းညိတ်ကာ သူတို့နှစ်ဦး ထုံထျန်းတောင်ထိပ်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။</p> <p>...</p> <p>တိုက်ကျူးတောင်ထိပ်၊ လျိုကျင်းခန်းမ။</p> <p>စေ့စပ်သေချာသော စူးရူ သည် ခေါင်းလောင်းသံကို ကြားကတည်းက ဂျိချန်းဖန် ပြန်ရောက်လာမည်ကို ခန့်မှန်းမိသည်။ ထို့ကြောင့် သူမက ဒူးဘိုင်ရှု ကို ဟင်းတစ်ပွဲ ပိုပြင်ခိုင်းထားခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော် ရှောင်ပိုင်ပါ လိုက်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သူကမှ မထင်ထားခဲ့ပေ။ ဂျိချန်းဖန်က ရှောင်ပိုင်ကို လျိုကျင်းခန်းမထဲ ခေါ်လာသောအခါ တိုက်ကျူးတောင်ထိပ်ရှိ လူအားလုံးမှာ မှင်တက်သွားကြသည်။</p> <p>ဘယ်လိုပြောရမလဲ... ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက် ဂျိချန်းဖန် အပြင်ထွက်သွားတုန်းက ကျင့်ပင်အာကို ခေါ်လာခဲ့တယ်။ ဒီတစ်ခေါက်ကျတော့လည်း နောက်ထပ်တစ်ယောက်ကို ထပ်ခေါ်လာပြန်ပြီလား.......</p> <p>'အဟွတ် အဟွတ်'</p> <p>ဂျိချန်းဖန်က လူအားလုံးကို စတင်ရှင်းပြလိုက်သည်။ 'ဒါက မြေခွေးမျိုးနွယ်စုရဲ့ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ပါ၊ သူမက ဒီနေ့မှာပဲ ငါတို့ ကျင်းယွမ်ဂိုဏ်းကို ဝင်ရောက်ခဲ့တာ...'</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save