Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၂၀၆</h2> <h2 style="text-align: center;">ရွှမ်ချာဂိုဏ်းရဲ့ အနာဂတ်ကို ပခုံးထမ်းတင်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p>'မိုးကြိုးပစ်ခံရမယ် ဟုတ်လား..........'</p> <p>'အဲဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ..........'</p> <p>ရှောင်ပိုင်သည် ဂျိချန်းဖန်ကို ကြည့်ကာ အနည်းငယ် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေလေသည်။ ထိုအရာကို ကြားရသောအခါ ဂျိချန်းဖန်သည် ဘာမှ ပြန်မပြောတော့ပေ။</p> <p>လုရွယ်ချီ၏ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုနှင့်ဆိုလျှင် အနာဂတ်တွင် သူနှင့် ရှောင်ပိုင်ကြားက ဆက်ဆံရေးမှာ ပုံမှန်မဟုတ်သည်ကို သေချာပေါက် ရိပ်မိသွားလိမ့်မည်ဟု သူ တွေးထားသည်။ သို့သော်လည်း သူ ဘာမှ မတတ်နိုင်တော့ပေ... ဖြစ်လာသမျှကို တစ်ဆင့်ချင်းသာ ရင်ဆိုင်သွားရတော့မည် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>ဂျိချန်းဖန်အနေနှင့် ပြဿနာမှာ သိပ်မကြီးနိုင်ဟု ခံစားနေရသည်။ 'ဓားနတ်ဘုရားမ၏ ရည်းစားအား ထိန်းကျောင်းခြင်း ' နှင့် ပတ်သက်လျှင်လည်း... လုရွယ်ချီက သူ့ကို တကယ်ကြီး ရိုက်နှက်ရန် ရက်စက်နိုင်မည်လော........။</p> <p>ကျင့်ပင်အာသည် ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ထပ်မပြောတော့ပေ။ သူမသည် ဂျိချန်းဖန်ကို သတိပေးချင်ရုံ သက်သက်သာ ဖြစ်လေသည်။</p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လုရွယ်ချီသည် သူမနှင့် မတူပေ။ လုရွယ်ချီဆိုသည်မှာ ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်ချက် ပြတ်သားလွန်းသည့် အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>ကျင့်ပင်အာက လေသံလေးနှင့် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>'သခင်လေး... ကျွန်တော်မျိုးမ နောက်တောင်ဘက်မှာ ရေပူစမ်းတစ်ခု လုပ်ထားတယ်။ အဲဒီမှာ ရေချိုးကြည့်မလား..........'</p> <p>စကားအဆုံးတွင် သူမက ဂျိချန်းဖန်ကို ကြည့်ကာ စနောက်သလိုလေး ပြုံးလိုက်သည်။ အဆိုပါစကားကို ကြားလိုက်ရသည့် ခဏ၌ ဂျိချန်းဖန်၏ ရင်ထဲတွင် ရုတ်တရက် လှုပ်ခတ်သွားရ၏။   ရေပူစမ်းလား.......... အဲဒါ တကယ့် အကောင်းစားကြီး ဖြစ်ပေမည်။</p> <p>ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းသည်မှာ ဤနေရာတွင် လူစိမ်းမဟုတ်သော လူစိမ်းတစ်ယောက် ရှိနေသေးခြင်း ဖြစ်သည်။ ဂျိချန်းဖန်က ရှောင်ပိုင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>'မင်း လိုက်ဦးမလား' ဆိုသည့် အကြည့်မျိုး ဖြစ်၏။ သူ့အကြည့်များထဲတွင် ရန်စလိုသော အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေလေသည်။</p> <p>သူ့၏ ရန်စမှုကို ခံလိုက်ရသည်နှင့် ရှောင်ပိုင်က ချက်ချင်းပင် 'ရေပူစမ်းလား.......... ငါလည်း သွားချင်တယ်..........' ဟု ပြောချလိုက်သည်။</p> <p>ထိုအရာကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျင့်ပင်အာ၏ အကြည့်များမှာ ရှောင်ပိုင်ဆီ ချက်ချင်း ရောက်သွားတော့သည်။ ဒါပဲလေ.......... ဒီစီနီယာ အစ်မ ရှောင်ပိုင်နှင့် သူမ၏ သခင်လေးကြားက ဆက်ဆံရေးမှာ တကယ်ကို မရိုးရှင်းပေ။</p> <p>ကျင့်ပင်အာ၏ အကြည့်များအောက်တွင် ရှောင်ပိုင်၏ လှပသော မျက်နှာလေးမှာ အနည်းငယ် နီမြန်းသွားသည်။ သူမသည် ဘာမှမဖြစ်သလို ဟန်ဆောင်လိုက်ပြီး ဂျိချန်းဖန်၏ ပခုံးကို ဖက်ကာ လူကြီးလူကောင်းဆန်ဆန် ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p>'ငါတို့က ညီအစ်ကိုတွေလို ခင်တာပဲဟာ.......... အတူတူ ရေချိုးတာ ဘာဖြစ်လဲ၊ ဟုတ်တယ်မလား..........'</p> <p>'အင်းဟင်း... အင်းဟင်း..........' ဂျိချန်းဖန်က ခေါင်းကို အမြန်ငြိမ့်ပြလိုက်သည်။</p> <p>ဟုတ်တာပေါ့။ ညီအစ်ကိုကောင်းများ အတူတူ ရေပူစမ်း စိမ်ကြခြင်းမှာ သဘာဝပင် မဟုတ်ပါလား..........</p> <p>'...' ရှောင်ပိုင်သည် ဂျိချန်းဖန်၏ မျှော်လင့်တကြီး ဖြစ်နေသော မျက်နှာကို ကြည့်ကာ အပြုံးများ တောင့်တင်းသွားသည်။ သူမ ရုတ်တရက် နောင်တရချင်သလို ဖြစ်သွားရ၏။ </p> <p>'ညီအစ်ကိုကောင်းကြီး... မင်း ဘာဖြစ်နေတာလဲ.......... ငါ့ကို လူစိမ်းလို သဘောထားနေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်..........' ဂျိချန်းဖန်က မကျေနပ်သလို ဟန်ဆောင်လိုက်သည်။</p> <p>'မဟုတ်ပါဘူး... ငါက ဘယ်လိုလုပ် မင်းကို လူစိမ်းလို ဆက်ဆံရမှာလဲ..........' ရှောင်ပိုင်က အူကြောင်ကြောင် အပြုံးနှင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>စကားကသာ ထိုသို့ဆိုသော်လည်း သူမသည် နောက်သို့ တစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်သည်။</p> <p>'လူစိမ်းလို မသဘောထားရင် ပြီးတာပဲ'</p> <p>'သွားကြစို့၊ သွားကြစို့... အတူတူ ရေပူစမ်းသွားစိမ်ကြမယ်..........'</p> <p>ထိုသို့ပြောရင်း ဂျိချန်းဖန်သည် ရှောင်ပိုင်၏ နူးညံ့သော လက်ကလေးကို ဆွဲလိုက်ကာ တောင်နောက်ဘက်ဆီသို့ အတင်းအဓမ္မ ဆွဲခေါ်သွားသည်။ ကျင့်ပင်အာသည်လည်း အနောက်မှ ပြုံးပြုံးလေး လိုက်ပါလာခဲ့သည်။</p> <p>'ဟိုလေ... မသွားရင်ရော မရဘူးလား..........'</p> <p>ဂျိချန်းဖန်၏ မျှော်လင့်နေသော မျက်နှာကို ကြည့်ကာ ရှောင်ပိုင်တစ်ယောက် ပိုပို၍ ကြောက်လာသည်။ သူမ တောင့်တောင့်ကြီး ပြုံးနေရင်း ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်စပြုလာသည်။</p> <p>'မရဘူးလေ..........' ဂျိချန်းဖန်က မျက်နှာကို တင်းထားလိုက်သည်။</p> <p>'အဟွတ်... အဟွတ်'</p> <p>ရှောင်ပိုင်သည် ဂျိချန်းဖန်၏ ဆွဲထားသော လက်ထဲမှ ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးစားနေသည်။ သူမက မျက်လုံးချင်း မဆုံအောင် ရှောင်ဖယ်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p>'ငါ အခုမှ သတိရတယ်၊ ရှောင်ဟွေ ငါ့ကို တစ်ခုခု ခိုင်းထားတာ ရှိသေးတယ်... ငါ... ငါ အရင်သွားလိုက်ဦးမယ်...'</p> <p>စကားအဆုံးတွင် ဂျိချန်းဖန်၏ လက်မှာ လျော့သွားလေသည်။ ရှောင်ပိုင်သည် အခွင့်အရေးကို အရယူကာ နောက်သို့ ဝူးခနဲ ဆုတ်ပြေးသွားတော့သည်။</p> <p>'နှုတ်ဆက်ခဲ့ပါတယ်..........'</p> <p>သူမသည် နောက်လှည့်မကြည့်ဘဲ ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။</p> <p>ဒါကို မြင်သော် ဂျိချန်းဖန်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ ဘာညီအစ်ကိုကောင်းလဲ.......... ဒါသည် သူ့ကို လူစိမ်းလို ဆက်ဆံနေခြင်း မဟုတ်ပါလား.......... ထားလိုက်ပါတော့။ သူမကို သွားခွင့်ပြုလိုက်ပြီ ဖြစ်၏။ ညီအစ်ကိုဆိုသည်မှာ ဇနီးသည်လောက် ဘယ်ကောင်းပါ့မလဲ။</p> <p>ဂျိချန်းဖန်သည် ကျင့်ပင်အာဘက်သို့ လှည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ နူးညံ့သော ခန္ဓာကိုယ်လေးကို မလိုက်ကာ တောင်နောက်ဘက်ဆီသို့ လျှောက်သွားတော့သည်။</p> <p>တကယ်တော့ သူသည် ခုနက ရှောင်ပိုင်ကို တမင်သက်သက် ရန်စလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ရှောင်ပိုင်သည် အမြဲတမ်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပုံစံမျိုး ရှိနေတတ်သော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ သူမသည် အပြစ်ကင်းစင်သော မိန်းမပျိုလေး တစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>သူမ၏ အတွေ့အကြုံများကြောင့်သာ ထူးခြားသော အငွေ့အသက်မျိုး ရှိနေခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>တကယ်လို့ အချင်းချင်း အားလုံးကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ချပြရတော့မည့် အခြေအနေမျိုး ရောက်လာလျှင်မူ သူမ ကြောက်နေဦးမှာပင်။</p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမနှင့် ဂျိချန်းဖန်ကြားက ဆက်ဆံရေးမှာ အပေါ်ယံတွင် 'ညီအစ်ကို' လို ဆက်ဆံရေးမျိုးသာ ရှိနေသေးသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>ဘယ်လို ပြောရမလဲ.......... အဲဒါက နှုတ်ခမ်းဖျားတင် ခင်မင်မှု ပဲ ဆိုရမလား.................... အဲဒါကလွဲရင် သူတို့ကြားတွင် တခြား ရှုပ်ထွေးသော ဆက်ဆံရေး မရှိသေးပေ။ ဤဆက်ဆံရေး အလွှာလေးမှာ အခုထိတော့ ဖြူစင်နေပါသေးသည်။</p> <p>သို့သော်အရေးကြီးဆုံးမှာ ရှောင်ပိုင်အနေနှင့် ဂျိချန်းဖန်နှင့် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ရှိရန် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်မှု မရှိသေးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>'ဝူး.......'</p> <p>ရွှမ်ချာဂိုဏ်းထဲမှ လွတ်အောင်ပြေးလာသော ရှောင်ပိုင်သည် အမောတကော အသက်ရှူနေရသည်။ သူမ ရွှမ်ချာဂိုဏ်း ရှိရာဘက်သို့ ပြန်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူမ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသော အရိပ်အယောင်များ ဝေ့သီနေသည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမ စိတ်ထဲ၌ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေမိသည်။ ဂျိချန်းဖန် တွေးထားသလိုပင် သူမ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မပြင်ဆင်ရသေးသည်မှာ မှန်ပေသည်။</p> <p>သို့သော် အဲဒီအချိန်မှာ သိပ်တော့ ကြာမည်မဟုတ်ပေ... ဘာကြောင့်လဲဆိုသော် ဂျိချန်းဖန်၏ ဘေးနားတွင် ရှိနေလျှင် သူမ တကယ်ပင် စိတ်အေးချမ်းရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤခံစားချက်မှာ အရာအားလုံးထက် သာလွန်နေပေသည်။</p> <p>ရွှမ်ချာဂိုဏ်း၊ တောင်နောက်ဘက်။</p> <p>အထူးတလည် တည်ဆောက်ထားသော ရေကန်ထဲ၌ မြူခိုးငွေ့များ အလိပ်လိုက် တက်နေသည်။ ရေကန်ထဲတွင်လည်း ပူလွန်း၊ အေးလွန်းခြင်းမရှိဘဲ ရေချိုးရန် အနေတော်ဖြစ်သော ရေနွေးနွေးလေးများနှင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။</p> <p>'မကြာသေးခင်က လုရွယ်ချီ မင်းဆီ ခဏခဏ လာတယ်လို့ ငါ ကြားတယ်..........'</p> <p>ဂျိချန်းဖန်သည် သူ့ရင်ခွင်ထဲက နူးညံ့သော မိန်းကလေးကို အသာအယာ ပွေ့ဖက်ရင်း မေးလိုက်သည်။</p> <p>'အင်း..........' ကျင့်ပင်အာ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။</p> <p>ထို့နောက် ဂျိချန်းဖန်၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ချစ်စနိုးနှင့် တိုးဝင်လိုက်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်၏။ </p> <p>'အစ်မလုက ကျွန်မဆီ ခဏခဏလာပြီး အတူတူ ရေပူစမ်းစိမ်တတ်တယ်.......... ဒါပေါ့... ကျွန်မလည်း အစ်မလုဆီ သွားလည်တာပေါ့..........'</p> <p>သူမ စကားပြောနေတုန်းမှာပင် ရေမျက်နှာပြင်မှာ လှိုင်းလေးများ ထသွားပြီး မြူခိုးများက မြင်ကွင်းကို ဝေဝါးသွားစေသည်။ ထိုမိန်းကလေး၏ ဆွဲဆောင်မှုများမှာ မြူများကြားတွင် ပေါ်လွင်နေလေသည်။</p> <p>ကျင့်ပင်အာသည် ဂျိချန်းဖန်၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် ခွေနေသည်။ သူမ၏ လှပသော ဆံနွယ်များမှာ ရေပေါ်တွင် ပေါ်လောပေါ်နေပြီး တောက်ပသော မျက်ဝန်းများထဲတွင်မူ ကျေနပ်သာယာမှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။ တခါတလေ၌ ရေပူစမ်းစိမ်ရခြင်းသည် တကယ်ကို အံ့ဩဖို့ကောင်းသော အရာတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>ဂျိချန်းဖန်သည် သူမကို အသာအယာ ဖက်ထားရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>'ရွှမ်ချာဂိုဏ်း တည်ထောင်တာ ဒီလောက်ကြာနေပြီ၊ မင်း တပည့်တွေ လက်ခံဖို့ အစီအစဉ် မရှိသေးဘူးလား..........'</p> <p>ရွှမ်ချာဂိုဏ်း တည်ထောင်ခဲ့သည်မှာ အခုဆိုလျှင် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခု နီးပါး ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။ ဒါပေမဲ့ ကျင့်ပင်အာမှာ တပည့်တစ်ယောက်မှ လက်မခံသေးပေ။</p> <p>ဒါကို ကြားသော် ကျင့်ပင်အာက နှုတ်ခမ်းလေးကို အနည်းငယ် စူလိုက်ပြီး 'သခင်လေး ဂိုဏ်းချုပ် ရာထူးကို ဆက်ခံပြီးမှပဲ တပည့်တွေ လက်ခံဖို့ ကြိုးစားတော့မယ်လို့ စဉ်းစားထားတယ်...' ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p>တခြား အကြောင်းရင်းကြောင့် မဟုတ်ပေ။ တကယ်လို့ ဂျိချန်းဖန်သာ ကျင်းယွမ်ကလန်၏ တပည့်အဆင့်မှာပင် ရှိနေဦးမည်ဆိုပါက သူမ ရရှိနိုင်သော အကူအညီမှာ အကန့်အသတ် ရှိနိုင်ပါသည်။</p> <p>သို့သော် ဂျိချန်းဖန်သာ ကျင်းယွမ်ကလန်၏ ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်လာလျှင်မူ အခြေအနေမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်၏။ ထိုအချိန်ကျမှသာ သူမသည် ဂိုဏ်းချုပ်ကတော်ဟုပင် သတ်မှတ်ခံရနိုင်ပြီး ရရှိမည့် အကူအညီများမှာလည်း နှိုင်းယှဉ်၍ပင် ရတော့မည်မဟုတ်ပေ။</p> <p>ဒါတွေက ကျင့်ပင်အာ၏ ကိုယ်ပိုင် အတွေးများသာ ဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ်တော့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျင်းယွမ်ကလန်က ရွှမ်ချာဂိုဏ်းကို အစွမ်းကုန် ကူညီမှာ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>အကြောင်းမှာ ရှုထောင့်တစ်ခုက ကြည့်လျှင် ရွှမ်ချာဂိုဏ်းမှာ ကျင်းယွမ်ကလန်၏ လက်အောက်ခံ အင်အားစု တစ်ခု ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>ကိုယ့်၏ လက်အောက်ခံကို ကျင်းယွမ်ကလန်က မကူညီဘဲ နေပါ့မလား.......... ကျင့်ပင်အာကသာ အထိမခံနိုင်လွန်း ဖြစ်နေခြင်း ဖြစ်၏။ သို့သော် ဒါကလည်း ပုံမှန်ပင် ဖြစ်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမသည် သူများအရိပ်အောက်တွင် နေနေရသည် မဟုတ်ပါလော။</p> <p>ဂျိချန်းဖန်က သူမ၏ လှပသော မျက်နှာလေးကို အသာအယာ ဆွဲညှစ်လိုက်ရင်း စိတ်မကောင်းဖြစ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ 'ရပါတယ်... မင်း စိတ်တိုင်းကျသာ လုပ်ပါ။'</p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဂိုဏ်းချုပ်ရာထူး ဆက်ခံပွဲကလည်း သိပ်မလိုတော့ပေ။</p> <p>'အင်း..........' ကျင့်ပင်အာက အလိုက်သင့်လေး ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။</p> <p>ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူမက မော့ကြည့်လာသည်။ တောက်ပနေသော မျက်ဝန်းများထဲတွင် ချစ်ခြင်းမေတ္တာများ လှိုင်းထနေပြီး ပြစ်မျိုးမှဲ့မထင် လှပသော မျက်နှာလေးမှာလည်း ရှက်သွေးဖြာကာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော လေသံလေးနှင့် ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p>'သခင်လေး.......... နှစ်ကိုယ်တူကျင့်စဉ် ကျင့်ဖို့ အချိန်တန်ပြီနော်..........'</p> <p>ထိုစကားများ ထွက်လာသည်နှင့် ဂျိချန်းဖန်၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် မြင့်တက်သွားသည်။ သူသည် ရှေ့မှ နူးညံ့သော မိန်းကလေးကို ကြည့်လိုက်ပြီး ဘာမှမဆိုင်းမတွဘဲ သူမကို ရင်ခွင်ထဲ ဆွဲသွင်းလိုက်တော့သည်။</p> <p>ရွှမ်ချာဂိုဏ်း၏ အနာဂတ်ကို သူ ပခုံးထမ်းထားပြီးသား ဖြစ်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် ယောကျ်ားတစ်ယောက်အနေနှင့် ရွှမ်ချာဂိုဏ်း၏ အနာဂတ်ကို ခိုင်ခိုင်မာမာ ဆက်လက် ထမ်းပိုးထားရမည်သာ ဖြစ်၏။</p> <p>'ဝူး.......'</p> <p>ခဏချင်းမှာပင် ရေပူစမ်းရှိ ရေမျက်နှာပြင်၌ လှိုင်းများ ထသွားသည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save