Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၆၂</h2> <h2 style="text-align: center;">အကြင်နာမရှိတဲ့ မိန်းမ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သတို့သမီး ဝိညာဉ်က အပြင်းအထန် ရုန်းကန်နေလေသည်။</p> <p>သူမ၏ ဒေါသနှင့် အကြောက်တရားများကို လီယီတောင်း ခံစားနေရသော်လည်း အခြား ခံစားချက် တစ်ခုကိုလည်း သူ ရရှိနေသေး၏။ ၎င်းမှာ ဤသတို့သမီး၏ အသက်ကို အချိန်မရွေး အဆုံးသတ်ပစ်နိုင်သည့် စွမ်းအား သူ့ထံတွင် ရှိနေခြင်းပင်။</p> <p>ဝိညာဉ် ဖမ်းယူခြင်း စွမ်းအားမှတစ်ဆင့် သူမ၏ အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။</p> <p>ဝိညာဉ် ဖမ်းယူခြင်း အောက်တွင် အရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် လွတ်လပ်ခွင့် သူ့ထံတွင် ရှိနေ၏။</p> <p>" ဟူး... "</p> <p>လီယီတောင်း အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်သည်။</p> <p>ဝိညာဉ် ဖမ်းယူခြင်း စွမ်းရည်က ဤမျှလောက်အထိ အစွမ်းထက်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။</p> <p>၎င်းက သေမင်းဓားသွားနှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်သည့် အလွန် အားကောင်းသော တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည် တစ်ခု ဖြစ်နေလေသည်။</p> <p>" ကောင်လေးကို လွှတ်ပေးလိုက်... ဒါဆိုရင် ငါ မင်းကို လွှတ်ပေးမယ်... " </p> <p>လီယီတောင်း အသံက ညင်သာစွာ ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p>သို့သော် ထိုအမျိုးသမီး မျက်လုံးများထဲတွင် လှောင်ပြောင်သည့် အရိပ်အယောင်လေးတစ်ခု လှစ်ကနဲ ဖြတ်ပြေးသွား၏။</p> <p>အကယ်၍ သူသာ ယခု သတို့သမီး ဝိညာဉ်ကို ရှင်းလင်းပစ်လိုက်ပါက သူမ၏ အငွေ့အသက်များနှင့် ရစ်ပတ်နေသော ကောင်လေးပါ ချက်ချင်း သေဆုံးသွားမည် ဖြစ်ကြောင်း လီယီတောင်း ယခုမှ သဘောပေါက်သွား၏။</p> <p>ထို့ပြင် ၎င်းက ဝိညာဉ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သေဆုံးမှု ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။ ဤအခြေအနေမျိုးတွင် နတ်ဘုရားလက် ပင်လျှင် ဝိညာဉ် တစ်ခုကို ကယ်တင်နိုင်စွမ်း ရှိမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>အကယ်၍ နတ်ဘုရားလက် ကို အသုံးပြု၍ ကောင်လေးကို အရင် ကုသမည် ဆိုပါကလည်း အဓိပ္ပာယ် ရှိမည် မဟုတ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကောင်လေးက နတ်ဘုရားလက် ဖြင့် ကုသနိုင်သော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဒဏ်ရာများ ရရှိနေခြင်း မဟုတ်သောကြောင့်ပင်။</p> <p>၎င်းမှာ လီယီတောင်း သူမနှင့် ညှိနှိုင်းနေရခြင်း၏ အကြောင်းရင်း ဖြစ်လေသည်။</p> <p>သို့သော် သတို့သမီး၏ လှောင်ပြောင်နေသော အကြည့်က သူမအနေဖြင့် လှုပ်ရှားရမည်ကို မကြောက်ရွံ့ကြောင်း ဖော်ပြနေသည့်အလားပင်။</p> <p>" ငါ မလုပ်ရဲဘူးလို့ မင်း တကယ် ထင်နေတာလား... " </p> <p>လီယီတောင်း လေသံက ရေခဲပမာ အေးစက်လာလေသည်။</p> <p>သတို့သမီး ဝိညာဉ်က သူ့ကို ဤကဲ့သို့ ရဲတင်းစွာ ခြိမ်းခြောက်နေခြင်းအပေါ် အတော်လေး ဒေါသထွက်နေမိ၏။</p> <p>သို့သော် ရယ်စရာ ကောင်းသည်မှာ ဤခြိမ်းခြောက်မှုက အမှန်တကယ် ထိရောက်နေခြင်းပင်။</p> <p>သတို့သမီး ဝိညာဉ်က တိတ်ဆိတ်နေလေသည်။</p> <p>လီယီတောင်း တကယ့်ကို ကျဉ်းထဲကြပ်ထဲ ရောက်နေလေပြီ။</p> <p>သို့သော် ရုတ်တရက် လီယီတောင်း အကြံတစ်ခု ရသွားပုံ ရ၏။</p> <p>သူလေသံ ပြောင်းလဲသွားပြီး ရုတ်တရက်... <br /> " အဲဒီ မိန်းမက မင်းကို ဘာကတိပေးထားလို့ ကောင်လေးကို အခုလို လုပ်ရတာလဲ... " </p> <p>မမျှော်လင့်ထားသော မေးခွန်းကြောင့် သတို့သမီး ဝိညာဉ်၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် ပြူးကျယ်သွားလေသည်။</p> <p>သို့သော် မြင်သောအခါ သူမ မျက်နှာထားကို ချက်ချင်း ပြောင်းလဲပစ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများ မှိတ်ကာ တိတ်ဆိတ်နေလိုက်၏။</p> <p>မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လီယီတောင်း လိုချင်သော အဖြေကို ရရှိသွားခဲ့လေပြီ။</p> <p>အဲဒီ မိန်းမနဲ့ ဒီသတို့သမီး ဝိညာဉ် ကြားထဲမှာ တစ်ခုခု သဘောတူညီမှု ရှိခဲ့တာ သေချာတယ်...။ သူတို့ ဘာတွေ သဘောတူထားလဲ ဆိုတာကိုတော့ မသိရသေးဘူး...။</p> <p>သတို့သမီး ဝိညာဉ်က ကောင်လေးကို အဘယ်ကြောင့် ပစ်မှတ်ထားရသလဲ ဆိုသည်က ပဟေဠိ တစ်ခု ဖြစ်နေဆဲပင်။</p> <p>လီယီတောင်း ဤအခြေအနေကြောင့် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေရ၏။</p> <p>မိခင် တစ်ယောက်က ကိုယ့်သားကို ဒုက္ခပေးဖို့ အမည်မသိ စွမ်းအားတွေကို အသုံးချတယ် ဆိုတဲ့ အတွေးက သူ့ကို ကြက်သီးထသွားစေသည်။</p> <p>မိခင် တစ်ယောက်က ဘာလို့ ဒီလို လုပ်ရတာလဲ ဆိုတာကို သူ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေရ၏။</p> <p>သို့သော် သူ သဘောပေါက်သွားလေသည်။</p> <p>အသက်အရွယ် အရ ကြည့်မည် ဆိုလျှင် ထိုအမျိုးသမီးက ကောင်လေး၏ မိခင်အရင်း မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p>ကောင်လေးက အသက် ၈ နှစ်ခန့် ရှိပြီ ဖြစ်သော်လည်း ထိုအမျိုးသမီးက အသက် ၂၀ ကျော်ခန့်သာ ရှိသေးပြီး ၂၅ နှစ်ထက်တော့ မပိုနိုင်ပေ။</p> <p>ဤအသက်အရွယ်က အသက် ၈ နှစ်အရွယ် ကလေး တစ်ယောက် ရှိရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p>ဒါဆိုရင် ဒီအမျိုးသမီးက မိထွေး ဖြစ်ရမယ်...။</p> <p>ချမ်းသာတဲ့ မိသားစု အတွင်းရေးတွေက ထင်ထားတာထက် ပိုပြီး ရှုပ်ထွေးပြီး ပြဿနာ များနေပုံ ရတယ်...။</p> <p>လီယီတောင်း အခြေအနေကို စဉ်းစားကြည့်ရင်း ခဏတာ စကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားရလေသည်။</p> <p>ဒီကိစ္စကို လက်လျှော့လိုက်ရင်ကောင်းမလား…။</p> <p>သို့သော် နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူ ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ခေါင်းခါလိုက်မိသည်။</p> <p>အဘိုးအိုကို ကတိပေးထားလို့ပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ကောင်လေးကြောင့်ပဲ ဖြစ်ဖြစ်... သတို့သမီး ဝိညာဉ်က ကောင်လေးကို ဆက်ပြီး နှိပ်စက်နေတာကိုတော့ လက်ပိုက် ကြည့်မနေနိုင်ဘူး...။</p> <p>အဖြေတစ်ခု ရှာရမယ်...။</p> <p>ဒါပေမဲ့ အခုက တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်လို့လည်း မရ၊ ပူးပေါင်း ဆောင်ရွက်ဖို့လည်း မဖြစ်နိုင်ဘူး ဆိုတော့ တခြား နည်းလမ်း တစ်ခုကို သုံးရတော့မှာပေါ့...။</p> <p>ဤသဘာဝလွန် အရာများ အားလုံး၏ နောက်ကွယ်တွင် ဇာတ်လမ်း တစ်ပုဒ်နှင့် အထူး အကြောင်းရင်းများ ရှိနေမည်မှာ သေချာလေသည်။</p> <p>ပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန်အတွက် ဤဇာတ်လမ်းကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်ရမည်၊ အရင်းအမြစ်ကို ရှာဖွေရမည်၊ ထို့နောက် နာကြည်းမှုများကို ဖြေဖျောက်ပေးကာ သတို့သမီး ဝိညာဉ်ကို သူမ သဘောဆန္ဒ အလျောက် ထွက်ခွာသွားအောင် လုပ်ဆောင်ရမည် ဖြစ်၏။</p> <p>၎င်းကသာ ကောင်လေး၏ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို သေချာစေမည့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်း ဖြစ်လေသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် သူ အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ပြီး သတို့သမီး ဝိညာဉ်နှင့် ဆက်လက် အချိန်မဖြုန်းတော့ဘဲ လူနာခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့၏။</p> <p>အပြင်သို့ ရောက်သောအခါ စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ဆိုင်းနေသော ဝေ့ဝမ်ချန်နှင့် သတိထားနေသည့် မျက်နှာထား ရှိသည့် အမျိုးသမီးတို့ကို သူ တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p>လီယီတောင်းက တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။ </p> <p>" ဗီလာကို ခင်ဗျားဆီ ရောင်းခဲ့တဲ့ လူတွေကို ဆက်သွယ်လို့ ရပြီလား... မနက်ဖြန် သူတို့နဲ့ တွေ့လို့ ရမလား... "</p> <p>စိုးရိမ်ပူပန်နေသော ဝေ့ဝမ်ချန်မှာ လီယီတောင်း၏ မေးခွန်းကြောင့် ခဏတာ မှင်သက်သွားရလေသည်။</p> <p>ထို့နောက် သူ ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်၏။ </p> <p>မြေးလေးကို ကယ်တင်ဖို့ ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး ထင်တယ်...။</p> <p>မဟုတ်လျှင် လီယီတောင်းက ယခင်က စီစဉ်ထားခဲ့သော အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို ထပ်မံ အတည်ပြုနေမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>ရှင်းနေတာပဲလေ...။</p> <p>သူ့ကို ကယ်ချင်တယ် ဆိုရင်... မှင်သွေးကျောက် ပြဿနာကို အရင် ဖြေရှင်းရမယ်...။</p> <p>" ဆက်သွယ်ပြီးပါပြီ... အဲဒီလူက အခု ကျန်းမြို့မှာ မရှိဘူး... ဒါပေမဲ့ မနက်ဖြန် မနက် ပြန်လာမယ်တဲ့... မွန်းလွဲပိုင်းလောက်တော့ ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ မှန်းထားတယ်... "</p> <p>လီယီတောင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး... <br /> " ကောင်းတယ်... အဲဒါ အဆင်ပြေတယ်... မနက်ဖြန် မွန်းလွဲပိုင်းကျရင် ကျွန်တော် ပြင်ဆင်စရာ ရှိတာ တချို့ ပြင်ဆင်ရမယ်... ပြီးတော့... ဒီည ခင်ဗျား မြေးလေးရဲ့ အခန်းကို သေချာ စောင့်ကြည့်ထား... သူ့အနားကို ဘယ်သူမှ အကပ်မခံနဲ့... ခင်ဗျားကလွဲရင် ဘယ်သူမှ မကပ်စေနဲ့... " </p> <p>နောက်ဆုံး စကားကို လီယီတောင်းက အထူး အလေးပေး ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>ဝေ့ဝမ်ချန် သိသိသာသာ တုံ့သွားပြီးနောက် ဘေးရှိ အမျိုးသမီးကို မသိမသာ လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။</p> <p>ဤတုံ့ပြန်မှုကို မြင်သောအခါ လီယီတောင်းက ဝေ့ဝမ်ချန်သည် တကယ့်ကို ပါးနပ်သော ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း စိတ်ထဲမှ အသိအမှတ်ပြုလိုက်မိ၏။</p> <p>လီယီတောင်း၏ စကားများတွင် ပါဝင်သော သွယ်ဝိုက် အဓိပ္ပာယ်ကို သူ ကောင်းကောင်း ရိပ်မိသွားလေသည်။</p> <p>ဝေ့ဝမ်ချန် ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး... <br /> " စိတ်မပူပါနဲ့... ဒီည ကျွန်တော် ဒီမှာပဲ နေမယ်... ပြီးတော့ တခြား ဘယ်သူ့ကိုမှ အကပ်မခံဘူး... သူ့အဖေ လာရင်တောင် အကပ်မခံဘူး... " </p> <p>လီယီတောင်း စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အမျိုးသမီးက စကားပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ဝေ့ဝမ်ချန်က သူမထက် အရင် ဦးအောင် ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p>ထို့ပြင် ပိုမို လေးနက်သွားအောင် ကလေး၏ ဖခင် ရောက်လာလျှင်ပင် အကပ်ခံမည် မဟုတ်ကြောင်း ထပ်မံ ပြောကြားခဲ့သေး၏။</p> <p>လီယီတောင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး... <br /> " ကောင်းပြီ... အဲဒါဆို သဘောတူတယ်... ဒီအဆောင် နှစ်ခုကို ယူထား... တစ်ခုကို ခင်ဗျား ဆောင်ထားပြီး နောက်တစ်ခုကို ခင်ဗျား မြေးလေးရဲ့ ရင်ဘတ်ပေါ်မှာ တင်ထားလိုက်... " </p> <p>လီယီတောင်းက အဆောင်လက်ဖွဲ့ နှစ်ခုကို ထုတ်ပေးလိုက်ရာ ဝေ့ဝမ်ချန် မျက်နှာ သိသိသာသာ လင်းလက်သွားတော့၏။</p> <p>ဝေ့ဝမ်ချန်က ယခင်က အဘိုးအိုထံမှ ဤကဲ့သို့သော ပစ္စည်းမျိုး ရဖူးပုံ ရလေသည်။</p> <p>ဝေ့ဝမ်ချန်က လီယီတောင်းကို နာရေးဝန်ဆောင်မှု ဆိုင်သို့ ပြန်ပို့ရန် ယာဉ်မောင်း တစ်ဦးကို စီစဉ်ပေးလိုက်သည်။ အစကတော့ ညဉ့်နက်နေပြီ ဖြစ်သဖြင့် လီယီတောင်းအတွက် ပိုမို သက်သောင့်သက်သာ ရှိသော ဟိုတယ်တစ်ခုကို စီစဉ်ပေးရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>သို့သော် လီယီတောင်းက ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။ </p> <p>ငါ့အတွက်တော့ ဆိုင်ထဲမှာ အိပ်ရတာထက် ပိုသက်သောင့်သက်သာ ရှိတဲ့ နေရာဆိုတာ မရှိဘူးလေ...။</p> <p>လီယီတောင်း ဆိုင်သို့ ပြန်ရောက်ချိန်တွင် သန်းခေါင်ယံ အချိန် ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။ခဏတဖြုတ် ရေချိုးပြီးနောက် ကုတင်ပေါ်တွင် လှဲနေလိုက်သည်။</p> <p>သို့သော် သူ အိပ်ပျော်ခါနီး အချိန်လေးမှာပင် တစ်ယောက်ယောက်က သော့လာဖျက်နေသည့် အသံကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရလေသည်။</p> <p>ထို့နောက် ဆိုင်တံခါးကို ဂရုတစိုက် ဖွင့်နေသည့် အသံကို သူ ကြားလိုက်ရ၏။</p> <p>' ဟင်... သူခိုးလား... '</p> <p>' နာရေးဝန်ဆောင်မှု ဆိုင်မှာ ဘာလာခိုးစရာ ရှိလို့လဲ... '</p> <p>သို့သော် သူ ထပြီး ကျူးကျော် ဝင်ရောက်လာသူကို ဒေါသတကြီး မောင်းထုတ်ရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင် ပြင်းထန်သော အန္တရာယ်အငွေ့အသက် တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။</p> <p>၎င်းက မွေးရာပါ အသိစိတ် တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ကျရောက်လာတော့မည့် ခြိမ်းခြောက်မှု တစ်ခုအပေါ် ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လိုက်ခြင်းပင်။</p> <p>ဘာမျှ မစဉ်းစားတော့ဘဲ ကုတင်ပေါ်မှ ရှောင်ထွက်လိုက်ပြီး တံခါးနောက်ရှိ နံရံဆီသို့ ခြေသံလုံလုံ ရွှေ့သွားလိုက်၏။</p> <p>ရွှီး... ရွှီး... ရွှီး...</p> <p>သူ ရွှေ့လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မြှားအချို့က တံခါးကို ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်လာပြီး သူ၏ ကုတင်ပေါ်သို့ စိုက်ဝင်သွားတော့သည်။</p> <p>' လခွီး... '</p> <p>' ဒါ သူခိုး မဟုတ်ဘူး... တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့ကို လာသတ်တာပဲ... '</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save