Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၆၈ - ပေါ်ထွန်းတော့မည့် အမှန်တရား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဝေ့ဝမ်ချန် တစ်ခုခု မေးရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင် ချန်ချန်ယွီက လီယီတောင်းဘက်သို့ အသာအယာ ကိုင်းညွတ်လိုက်ပြီး... <br /> " သူမ... ဒီမှာ ရှိနေလား... " ဟု ဝမ်းနည်းမှု၊ လက်လျှော့ အရှုံးပေးမှုနှင့် လွမ်းဆွတ်တမ်းတမှုများ ရောယှက်နေသော လေသံဖြင့် ခပ်တိုးတိုး မေးလိုက်၏။</p> <p>သူ့လေသံတွင် ဝမ်းနည်းမှုများ နင့်နင့်နဲနဲ ပါဝင်နေပြီး မျက်လုံးများအရ ချစ်ခင်မြတ်နိုးမှု အရိပ်အယောင်လေးများပင် ပါဝင်နေသည်ဟု ထင်ရလေသည်။</p> <p>လီယီတောင်း ခဏတာ မှင်သက်သွားပြီး ချက်ချင်း အကြောင်းမပြန်ဘဲ တိတ်တဆိတ်သာ ကြည့်နေလိုက်၏။</p> <p>ချန်ချန်ယွီက အဖြေကို သိပြီးသား ဖြစ်ပုံရပြီး လီယီတောင်း၏ အတည်ပြုချက်ကို မစောင့်တော့ဘဲ ကုလားထိုင် တစ်လုံးတွင် ဝင်ထိုင်ကာ သူ၏ အတွေ့အကြုံများကို စတင် ပြောပြလေတော့သည်။</p> <p>" သူမ ဒီမှာ ရှိတယ် ဆိုတာ ကျွန်တော် သိတယ်... သူမရဲ့ တည်ရှိမှုကို ကျွန်တော် ခံစားလို့ ရတယ်... " </p> <p>သူက တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်၏။</p> <p>" သူမက မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ညတွေမှာ ကျွန်တော့်ကို အဖော်ပြုပေးခဲ့တာ... ကျွန်တော် သူမကို တအား ရင်းနှီးနေပြီလေ... သူမ အနားမှာ ရှိရင် သူမရဲ့ အငွေ့အသက်ကို ကျွန်တော် ခံစားလို့ ရတယ်... "</p> <p>စကားပြောနေရင်း ချန်ချန်ယွီ တစ်ယောက် တည်ငြိမ် အေးချမ်းသွားပြီး သက်သာရာရသွားသည့် အရိပ်အယောင်လေးပင် ဖြစ်သွားလေသည်။</p> <p>လီယီတောင်း အံ့အားသင့်သွားသည်မှာ လေထဲတွင် လွင့်မျောနေသော သတို့သမီး ဝိညာဉ်မှာ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲသွားခြင်းပင်။</p> <p>သူမ အကြည့်များက အတိတ် အမှတ်တရများကို ပြန်လည် တွေးတောနေပုံ ရပြီး ချန်ချန်ယွီကို အတိတ်ကို လွမ်းဆွတ်နေသည့် နူးညံ့သော အကြည့်မျိုးဖြင့် ကြည့်နေလေသည်။</p> <p>" ခင်ဗျား သူမကို မြင်ရတယ် မဟုတ်လား... " </p> <p>ချန်ချန်ယွီက မျှော်လင့်ချက် အပြည့်ပါသော မျက်လုံးများဖြင့် မေးလိုက်၏။</p> <p>လီယီတောင်း ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူ၏ ထူးခြားသော စွမ်းရည်များကို ပြသခြင်းက ချန်ချန်ယွီ သိထားသမျှကို ဖွင့်ပြောလာစေရန် တွန်းအားပေးနိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>" ကျွန်တော် သေချာပေါက် သိတယ်... သူမ တကယ် ရှိမယ် ဆိုတာကို သေချာ သိခဲ့တာ... ဟားဟား... " </p> <p>ချန်ချန်ယွီက အလွန် ဝမ်းသာလုံးဆို့နေသည့်ဟန်ဖြင့် ရေရွတ်လိုက်လေသည်။</p> <p>" ဟားဟား... သူမ တကယ် ရှိနေတာပဲ... ဟားဟား... "</p> <p>တစ်မိနစ်ကျော်ကြာပြီးနောက် သူ ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားပြီး အိတ်ကပ်ထဲမှ ပန်းချီကား တစ်ချပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်၏။</p> <p>" သူမ ပုံစံက... ဒီလိုမျိုးလား... "</p> <p>ပန်းချီကားထဲရှိ ပုံရိပ်ကို ကြည့်ပြီး လီယီတောင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။</p> <p>ဤအချိန်တွင် သူ၏ ယခင် သံသယ အများအပြားမှာ အတည်ပြုပြီး ဖြစ်သွားလေပြီ။</p> <p>ချန်ချန်ယွီ ကတော့ သူ ရှာဖွေနေသော အတည်ပြုချက်ကို နောက်ဆုံးတွင် ရရှိသွားပြီး သိသိသာသာ သက်ပြင်းချကာ စိတ်လျော့လိုက်လေသည်။</p> <p>" အဲဒီ မှင်သွေးကျောက်... အဲဒါက ကျွန်တော် အိမ်ဝယ်တုန်းက ပါလာတာ မဟုတ်ဘူး... နောက်ပိုင်းမှ စာကြည့်ခန်းထဲကို ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် ထည့်ထားခဲ့တာ... "</p> <p>" အရင်ကလည်း ပြောခဲ့ဖူးပါတယ်... တစ်ခါတုန်းက ကျွန်တော် အရက်မူးပြီး စာကြည့်ခန်းထဲမှာ အိပ်ပျော်သွားခဲ့တယ်... အဲဒီ ပန်းချီကားကို စောင်လိုခြုံပြီး မှင်သွေးကျောက်ကို ခေါင်းအုံးလို အုံးအိပ်ခဲ့တာပေါ့... "</p> <p>" တကယ်တမ်းတော့ အဲဒီလို ဖြစ်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး... ပန်းချီကားကို ခြုံပြီး စာကြည့်ခန်းထဲမှာ အိပ်ပျော်သွားတာ မှန်ပေမဲ့ အဲဒီအချိန်တုန်းက မှင်သွေးကျောက် အဲဒီမှာ မရှိသေးဘူး... "</p> <p>ချန်ချန်ယွီက ခါးသက်သက် ရယ်မောလိုက်ပြီး... <br /> " အရင်တုန်းက ကျွန်တော် ညတိုင်း အိပ်မက်ဆိုးတွေ မက်နေခဲ့တာ... ဒါကြောင့် နောက်ပိုင်းမှာ ဒီပြဿနာကို ဖြေရှင်းဖို့ လူအများကြီးဆီက အကူအညီ တောင်းခဲ့ရတယ်... " ဟု ပြောလိုက်၏။</p> <p>" ဒါပေမဲ့ ပိုက်ဆံ ဘယ်လောက်ပဲ ကုန်ကုန်၊ လူဘယ်နှယောက်နဲ့ပဲ တိုင်ပင်တိုင်ပင်... ဘယ်သူကမှ ဒီထူးဆန်းတဲ့ အဖြစ်အပျက်ကို မဖြေရှင်းပေးနိုင်ခဲ့ဘူး... "</p> <p>" ကျွန်တော့်ကို အကြောက်ဆုံး ဖြစ်စေခဲ့တာက... ဒီပန်းချီကားကို လွှင့်ပစ်လို့ မရတာပဲ... မီးရှို့လို့လည်း မရဘူး... "</p> <p>" ဘယ်နှကြိမ်လောက် လွှင့်ပစ်ခဲ့၊ မီးရှို့ခဲ့လဲ ဆိုတာကိုတောင် မမှတ်မိတော့ဘူး... ဒါပေမဲ့ နောက်နေ့ မနက် နိုးလာတိုင်း ဒီပန်းချီကားက ကျွန်တော့်ဘေးမှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပြန်ပေါ်လာတတ်တယ်... " </p> <p>" ဒါမှမဟုတ် ကျွန်တော် သွားနေတဲ့ လမ်းပေါ်မှာ၊ ဒါမှမဟုတ် ကျွန်တော် ရောက်သွားတဲ့ အဆောက်အအုံ တစ်ခုခု ထဲမှာ ပြန်ပေါ်လာတတ်တယ်... "</p> <p>" အတိုချုပ် ပြောရရင်... ဒီပန်းချီကားက လုံးဝကို ဖျက်ဆီးလို့ မရဘူး... "</p> <p>" နောက်ပိုင်းမှာ အင်တာနက်ပေါ်က သူငယ်ချင်း တစ်ယောက်ရဲ့ လမ်းညွှန်မှုနဲ့ ကျွန်တော် အဘိုးအို တစ်ယောက်ကို သွားရှာတွေ့ခဲ့တယ်... သူက ကျွန်တော့်ကို ဒီမှင်သွေးကျောက် ပေးလိုက်တာ... "</p> <p>" ဒီမှင်သွေးကျောက်ကို ' ဝိညာဉ်ချုပ် တံဆိပ်တုံး ' လို့ ခေါ်ပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ အရာတွေကို ချုပ်နှောင်ထားနိုင်တယ်လို့ အဘိုးအိုက ပြောတယ်... "</p> <p>" သူပေးလိုက်တဲ့ ဂါထာကို ရွတ်နေသရွေ့... ကျွန်တော့်ကို အိပ်မက်ဆိုးတွေ ပေးနေတဲ့ အရာကို ချုပ်နှောင်ထားနိုင်တယ်တဲ့... "</p> <p>" ဒါပေမဲ့ ဒီအရာမှာ အားနည်းချက် တစ်ခု ရှိတယ်... အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိနေဖို့ သင့်တော်တဲ့ နေရာမှာ ထားဖို့ လိုတယ်တဲ့လေ... "</p> <p>လီယီတောင်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ... <br /> " ဥပမာ... ပညာရေး အငွေ့အသက်တွေ လွှမ်းမိုးနေတဲ့ စာကြည့်ခန်းမျိုးလား... " ဟု မေးလိုက်လေသည်။</p> <p>ချန်ချန်ယွီက ခါးသက်သက် အပြုံးဖြင့်... <br /> " ဟုတ်တယ်... အဲဒါကြောင့် ဒါကို စာကြည့်ခန်းထဲမှာ အမြဲ ထားထားခဲ့တာ... " ဟု အတည်ပြုလိုက်၏။</p> <p>" ဒါပေမဲ့... အိမ်အကူ အခန်း ရှင်းနေတုန်း ဒါလေး ပဲ့သွားလိမ့်မယ်လို့ လုံးဝ မထင်ခဲ့ဘူး... "</p> <p>ချန်ချန်ယွီက အသေးစိတ် ဆက်မပြောတော့သော်လည်း သူ ဆိုလိုရင်းကတော့ အလွန် ရှင်းလင်းနေလေပြီ။</p> <p>မှင်သွေးကျောက် ပျက်စီးသွားပြီမို့ အစောင့်အရှောက်လည်း ပျက်ပြယ်သွားခဲ့လေပြီ။ ၎င်းက သတို့သမီး ဝိညာဉ် ပြန်လည် လွတ်မြောက်လာပြီ ဖြစ်ကြောင်း ဆိုလိုခြင်းပင်။</p> <p>သူ ပြောနေသည်များမှာ အမှန်တရား အစစ်အမှန်များသာ ဖြစ်ကြောင်း သူ၏ မျက်လုံးများနှင့် စကားများမှတစ်ဆင့် လီယီတောင်း သိနိုင်လေသည်။</p> <p>သို့သော် နားထောင်နေသော ဝေ့ဝမ်ချန်ကတော့ အံ့အားသင့်သွားပုံ ရ၏။</p> <p>သူ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ... <br /> " မင်း ငါ့ကို အိမ်ရောင်းတုန်းက မှင်သွေးကျောက်က ပဲ့နေပြီးသားလို့ ပြောချင်တာလား... "</p> <p>ချန်ချန်ယွီက ဝေ့ဝမ်ချန်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး အပြစ်မရှိဟန်ဖြင့် ခပ်အေးအေး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။</p> <p>ဝေ့ဝမ်ချန် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားပြီး လီယီတောင်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်မိရာ လီယီတောင်း ကိုယ်တိုင်လည်း မျက်မှောင်ကြုတ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p>ချန်ချန်ယွီ၏ စကားကို အကျကောက်ရင်း လီယီတောင်းက... <br /> " ဒါဆို မင်းရဲ့ အိမ်အကူက မှင်သွေးကျောက်ကို ပဲ့သွားအောင် လုပ်ပြီးတဲ့ နောက်ပိုင်းမှာ မင်း အဲဒါကို ပြန်ပြင်ခဲ့သေးလား... " </p> <p>ချန်ချန်ယွီက ခေါင်းခါလိုက်၏။</p> <p>" ဟင့်အင်း... ပြင်စရာ မလိုပါဘူး... ကျွန်တော့်ကို မှင်သွေးကျောက် ပေးခဲ့တဲ့သူက ဒါကို လုံးဝ မပျက်စီးစေဖို့ သတိပေးထားခဲ့တယ်... တကယ်လို့ ပျက်စီးသွားရင် အထဲမှာ ချုပ်နှောင်ထားတဲ့ အရာက လွတ်လာလိမ့်မယ်တဲ့... ပြီးတော့ လွတ်လာပြီ ဆိုရင်လည်း သေချာပေါက် ပြဿနာ အကြီးကြီး တက်လိမ့်မယ်လို့ ပြောတယ်... တကယ်လို့ အဲဒီလို ဖြစ်လာခဲ့ရင် ကျွန်တော် လုပ်နိုင်တဲ့ အကောင်းဆုံး အရာက ဝေးဝေးကို ရှောင်ပြေးဖို့ပဲလို့ သူ ပြောခဲ့တယ်... "</p> <p>သူ့ အဖြေကြောင့် လီယီတောင်း ဝေ့ဝမ်ချန်ကို အူကြောင်ကြောင်ဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။</p> <p>" ခင်ဗျား အိမ်အကူ နှလုံးရပ်ပြီး မသေခင်မှာ မှင်သွေးကျောက်က အကောင်းပကတိ ရှိနေတာ သေချာရဲ့လား... "</p> <p>ဝေ့ဝမ်ချန်က ပြတ်သားစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။</p> <p>" ဟုတ်တယ်... ကျွန်တော် အတည်ပြုနိုင်တယ်... ဘာလို့လဲ ဆိုတော့ အဲဒီ မတိုင်ခင်က မှင်သွေးကျောက်ကို ကျွန်တော် သေချာ စစ်ဆေးကြည့်ခဲ့သေးတယ်လေ... ပြီးတော့ အဲဒါကိုတောင် သုံးခဲ့သေးတယ်... ဒါတင် မကသေးဘူး... အိမ်အကူရဲ့ အလောင်းကို တွေ့တဲ့ အချိန်မှာ ကျွန်တော် အိမ်မှာ ရှိနေခဲ့တယ်... မှင်သွေးကျောက်က အဲဒီအချိန်လေးမှာမှ ပဲ့သွားတာ ဆိုတာကို ကျွန်တော် သေချာ မှတ်မိတယ်... "</p> <p>" အဲဒီအချိန်က ပဲ့သွားတဲ့ အစလေးကိုတောင် ကျွန်တော် မြင်ခဲ့သေးတယ်... "</p> <p>ဝေ့ဝမ်ချန်၏ လေသံက အတော်လေး ပြတ်သားနေလေသည်။</p> <p>သို့သော် ချန်ချန်ယွီကတော့ မယုံကြည်နိုင်သလို ဖြစ်နေပြီး... <br /> " မဖြစ်နိုင်တာ... ဘယ်လိုလုပ် ဒီလို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... မှင်သွေးကျောက် ပဲ့သွားပြီးကတည်းက တစ်ခါမှ ပြန်မပြင်ခဲ့ပါဘူး... အဲဒီနောက်ပိုင်း ကျွန်တော် အိမ်ကို ခင်ဗျားဆီ ရောင်းလိုက်တာပဲ... စာကြည့်ခန်းထဲက ဘာကိုမှလည်း ဘယ်သူမှ မထိခဲ့ဘူး... " </p> <p>" တကယ်တော့... အဲဒီနောက်ပိုင်း စာကြည့်ခန်းကို ကျွန်တော် ချက်ချင်း သော့ခတ်ထားခဲ့တာ... သော့ကလည်း ကျွန်တော့်ဆီမှာ တစ်ချောင်းပဲ ရှိတာ... " </p> <p>ထိုအချိန်တွင် လီယီတောင်းလည်း အံ့အားသင့်သွားပြီး မျက်နှာ တဖြည်းဖြည်း ပိုမို တည်ကြည်လာတော့သည်။</p> <p>အကယ်၍ သူတို့ နှစ်ယောက်စလုံး လိမ်နေခြင်း မဟုတ်ပါက နောက်ထပ် ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှင်းပြချက် တစ်ခု ရှိသေး၏။</p> <p>၎င်းက ဤလျှို့ဝှက်ချက်တွင် တတိယ လူတစ်ယောက်၊ သို့မဟုတ် အခြား အဖွဲ့အစည်း တစ်ခု ပါဝင်ပတ်သက်နေကြောင်း ညွှန်ပြနေလေသည်။</p> <p>ထိုသူများက လက်ရှိ အခြေအနေအတွက် တာဝန်ရှိသူများ ဖြစ်နိုင်သည် ဆိုသည့် စိတ်ဝင်စားဖွယ် ဖြစ်နိုင်ခြေကိုပင် မြင့်တက်လာစေ၏။</p> <p>မင်္ဂလာဆောင် ဝတ်စုံနဲ့ သတို့သမီး၊ ချုပ်နှောင်ထားတဲ့ မှင်သွေးကျောက်၊ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ပန်းချီကား၊ ပြီးတော့ အမည်မသိ အဖွဲ့အစည်း တစ်ခု... မသိရသေးတဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေ ဘယ်လောက်တောင် ရှိနေဦးမလဲ...။</p> <p>‘ ဒါက ငါ့ကို တမင်တကာ ပစ်မှတ်ထားတဲ့ အကြံအစည် တစ်ခုများလား… ‘ ဆိုသည့် အတွေးကို လီယီတောင်း ချက်ချင်း ပယ်ဖျက်လိုက်၏။</p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... ဒီကိစ္စက နှစ်နဲ့ချီပြီး ဖြစ်ပျက်နေခဲ့တာလေ...။</p> <p>တစ်ဖက်လူက နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားခဲ့တာများလား...။</p> <p>ဒါဆိုရင်... ဒီအရာ အားလုံးရဲ့ နောက်ကွယ်က လက်မည်းကြီးက ဘာအတွက် ဒီလိုတွေ လုပ်နေရတာလဲ...။</p> <p>အဘိုးအိုများ ပါဝင်ပတ်သက်နေမလား ဟု သူ မတွေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ ဤဖြစ်နိုင်ခြေက လီယီတောင်းအတွက် အတော်လေး တုန်လှုပ်ဖွယ်ပင်။</p> <p>အဘိုးအို ဟုတ်လား...။</p> <p>ဒီဖြစ်နိုင်ခြေကိုလည်း ထည့်မတွက်လို့ မရဘူးလေ...။</p> <p> </p>


Save