Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၆၉ - အသက်ချင်းလဲမယ်…</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>အခန်းထဲတွင် ပုံမှန်မဟုတ်သော တိတ်ဆိတ်မှုကြီး လွှမ်းမိုးနေလေသည်။ အခန်းထဲရှိ လူသုံးယောက်လုံး ဘာစကားမျှ မဆိုဘဲ အတွေးကိုယ်စီ၌ နစ်မြောနေကြ၏။</p> <p>အချိန် အတော်ကြာပြီးနောက်တွင်တော့ ချန်ချန်ယွီက တိတ်ဆိတ်မှုကို အရင်ဆုံး ဖြိုခွင်းလိုက်လေသည်။</p> <p>" မစ္စတာလီ... ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို အကူအညီ တစ်ခုလောက် တောင်းလို့ ရမလား... " </p> <p>" ပြောပါ... " </p> <p>ချန်ချန်ယွီက ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးမှ…<br /> " ကျွန်တော်... ကျွန်တော် သူမကို နောက်တစ်ခေါက်လောက် ထပ်တွေ့ချင်လို့... အဲဒါ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား... "</p> <p>သူ့စကားကြောင့် လီယီတောင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားလေသည်။</p> <p>ပုံမှန်ဆိုရင် အိပ်ပ်မက် ကမ္ဘာထဲက သတို့သမီး ဝိညာဉ်နဲ့ ကင်းကွာသွားတဲ့ အတွက် ဝမ်းသာနေရမှာလေ...။ ဘာလို့ သူ့ကို ထပ်တွေ့ချင်ရတာလဲ...။</p> <p>ချန်ချန်ယွီက ခါးသက်သက် ရယ်မောလိုက်ပြီး... <br /> " ဘာလို့လဲ ဆိုတာတော့ ကျွန်တော်လည်း မသိဘူး... ဒါပေမဲ့ သူမကို ချုပ်နှောင်လိုက် ကတည်းက ကျွန်တော့် အိပ်မက်ထဲမှာ သူမကို မတွေ့ရတော့ဘူး... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် သူမကို မမေ့နိုင်ဘူး ဖြစ်နေတယ်... အခု ကျွန်တော် ရောက်နေတဲ့ ကမ္ဘာကြီးက အတုအယောင်လို့ ခံစားနေရပြီး သူမနဲ့ အတူတူ ရှိခဲ့တဲ့ ကမ္ဘာကမှ အစစ်အမှန်လို့ အမြဲတမ်း ခံစားနေရတယ်... " </p> <p>လီယီတောင်းက ချန်ချန်ယွီကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့်... <br /> " အဲဒီကိစ္စကိုတော့ ကျွန်တော် မကူညီနိုင်ဘူး... " </p> <p>တကယ်တမ်းတွင်လည်း ချန်ချန်ယွီ၏ တောင်းဆိုချက်ကို လီယီတောင်း ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်စွမ်း မရှိပေ။</p> <p>သတို့သမီး ဝိညာဉ်ကို သူ မြင်နိုင်သော်လည်း ချန်ချန်ယွီ မြင်နိုင်အောင် သူ မလုပ်ပေးနိုင်ပေ။</p> <p>" အခု အခြေအနေက ရှင်းသွားပြီ ဆိုတော့... ခင်ဗျားဆီမှာ ရှိနေတဲ့ ပန်းချီကားရဲ့ ဇာစ်မြစ်ကို ပြောပြလို့ ရမလား... ခင်ဗျား ဘာမှ မစုံစမ်းဘဲ ဒီအတိုင်းတော့ နေမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်တယ်... ပန်းချီကားက သိပ်မနာမည်ကြီးရင်တောင် သမိုင်း မှတ်တမ်း တချို့တော့ ရှိရမှာပဲလေ... "</p> <p>ယခုအချိန်တွင် သူတို့အတွက် အရေးအကြီးဆုံး ကိစ္စမှာ ဤသတို့သမီး ဝိညာဉ်၏ အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို သိရှိရန်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>အဲဒီ အချက်အလက်တွေ ရပြီ ဆိုရင် ဒီအခြေအနေကို ဖြေရှင်းဖို့ နည်းလမ်း ရှာလို့ ရပြီလေ...။</p> <p>လီယီတောင် စကားကြောင့် ချန်ချန်ယွီ မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်ပျက်မှုများ ပြည့်နှက်သွားတော့၏။</p> <p>သူ စက္ကန့်အနည်းငယ်ခန့် တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ အောင့်သက်သက်ပြုံးကာ ပြန်ဖြေလေသည်။</p> <p>" ဟုတ်တယ်... ဒီအမျိုးသမီး အကြောင်း သိရအောင် ကျွန်တော် ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်တွေနဲ့ ရှေးဟောင်း ပစ္စည်း စုဆောင်းသူတွေ အများကြီးဆီ သွားစုံစမ်းခဲ့ပါတယ်... အဲဒီ အချိန်ကစပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ အကြောက်တရားတွေ စတင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တာ... " </p> <p>" သူ... သူက သနားစရာကောင်းတဲ့ အမျိုးသမီး တစ်ယောက်ပါ... "</p> <p>ထို့နောက် သူက မင်္ဂလာဆောင် ဝတ်စုံနှင့် သတို့သမီး၏ ဇာတ်လမ်းကို ဆက်လက် ပြောပြလေသည်။ အတော်လေး ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းသော ဇာတ်လမ်း တစ်ပုဒ် ဖြစ်၏။</p> <p>သူမက လက်မထပ်ရသေးဘဲ ကိုယ်ဝန်ရသွားခဲ့ပြီး သူမ တကယ် ချစ်ရသော သူနှင့် မဟုတ်ဘဲ လူမှု အဆင့်အတန်း အရ ပိုမို သင့်တော်သည်ဟု ယူဆရသူ တစ်ဦးနှင့် အတင်းအကျပ် လက်ထပ်ပေးခြင်း ခံခဲ့ရသည်။</p> <p>သို့သော် ထိုမျှနှင့်သာ ပြီးဆုံးသွားမည် ဆိုပါက ၎င်းက ဝမ်းနည်းစရာ အချစ်ဇာတ်လမ်း တစ်ပုဒ်မျှသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သူမ၏ ခင်ပွန်းက သူမ အပေါ် ကောင်းမွန်ခဲ့မည် ဆိုလျှင်ပေါ့...။</p> <p>သို့သော် သူမ မသိခဲ့သည်မှာ သူမ လက်ထပ်လိုက်သော အမျိုးသားမှာ ရောဂါကျွမ်းနေသူတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်းပင်။ သူမ ရောက်လာပြီး တစ်ပတ် အတွင်းမှာပင် ထိုအမျိုးသားမှာ ရောဂါဖြင့် ကွယ်လွန်သွားခဲ့ပြီး သူမလည်း ဝမ်းနည်းဖွယ် အသတ်ခံလိုက်ရလေသည်။</p> <p>သူမ၏ မိသားစုကတော့ လူ့အသိုင်းအဝိုင်း ကြားတွင် လေးစား အားကျစရာ ဖြစ်သော အဖိုးတန် ဂုဏ်ပြုဆိုင်းဘုတ် တစ်ခုကို ရရှိခဲ့ကြ၏။</p> <p>ရှေးခေတ်က ထိုသို့သော လုပ်ရပ်မျိုးက ကြီးမားသော ဂုဏ်ယူစရာ ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ပြီး သူတို့ မိသားစု၏ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် လေးစားမှုကို သက်သေပြခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p>တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် သူမ၏ မိသားစုက သစ်သား ဆိုင်းဘုတ်လေး တစ်ခုအတွက် သူမ၏ အသက်နှင့် သူမ ဗိုက်ထဲမှ မွေးလာမည့် ကလေး၏ အသက်ကို လဲလှယ်လိုက်ခြင်းပင်။</p> <p>ဇာတ်လမ်းကို နားထောင်ရင်း လီယီတောင်း တိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။</p> <p>သတို့သမီး ဝိညာဉ်ကို တိတ်တဆိတ် ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ လက်ရှိ ဝမ်းနည်းမှုများ၏ အရင်းအမြစ်မှာ အတိတ်က သူမ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ဆင်းရဲဒုက္ခများကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း နားလည်လိုက်၏။</p> <p>သို့သော် အတိတ်က သူမ၏ ဆင်းရဲဒုက္ခများကို ယခု သူမ၏ လုပ်ရပ်များအတွက် ဆင်ခြေ အဖြစ် အသုံးပြု၍ မရနိုင်ကြောင်းကိုလည်း သူ သိထားလေသည်။</p> <p>သူမကို အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ကိုယ်ချင်းစာမိသော်လည်း သနားခြင်းတော့ မရှိပေ။</p> <p>ယခု ပြဿနာ၏ အရင်းအမြစ်ကို ရှာတွေ့သွားပြီမို့ သူမ ရင်ထဲရှိ နာကြည်းမှုများကို ဖြေဖျောက်ပေးနိုင်မည့် နည်းလမ်း ရှာရန် အလွန် အရေးကြီးနေလေပြီ။</p> <p>တကယ်လို့ ပြေလည်အောင် ဖြေရှင်းလို့ မရဘူး ဆိုရင်တော့... ပိုပြီး ပြင်းထန်တဲ့ နည်းလမ်းတွေကို သုံးဖို့ အသင့်ပဲ...။</p> <p>သို့သော် မဖြစ်မနေ လုပ်ဆောင်ရမည့် အရာတစ်ခု ရှိသေး၏။ ၎င်းမှာ ကောင်လေး၏ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို သေချာစေရန်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>အကယ်၍ သူတို့ သေချာ မစီစဉ်ဘဲ လှုပ်ရှားလိုက်မည် ဆိုပါက ဝေ့ဝမ်ချန်၏ မြေးလေးခမျာ သေချာပေါက် သေဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>ထိုအကြောင်းများကို စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် ချန်ချန်ယွီ အမေးကြောင့် အတွေးစတို့ ပြတ်တောက်သွား၏။</p> <p>" ကလေးက အခု... သူမရဲ့ ရစ်ပတ်မှုကို ခံထားရတာလား... "</p> <p>ချန်ချန်ယွီက သိနေပုံ ရသဖြင့် လီယီတောင်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားရ၏။ သူ ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ရာ ချန်ချန်ယွီက ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်လေသည်။</p> <p>" ကျွန်တော် ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ... "</p> <p>" အဲဒီလူ ကျွန်တော့်ကို မှင်သွေးကျောက် ပေးတုန်းက ပြောခဲ့တယ်... ဒီနည်းလမ်းက သူမကို ယာယီ ချုပ်နှောင်ထားနိုင်ပေမဲ့... တကယ်လို့ မှင်သွေးကျောက်သာ ပျက်စီးသွားရင် ထိန်းချုပ်လို့ မရတဲ့ အကျိုးဆက်တွေ အများကြီး ဖြစ်လာနိုင်တယ်တဲ့... " </p> <p>ချန်ချန်ယွီက ရှင်းပြလေသည်။</p> <p>လီယီတောင်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ... <br /> " အဲဒီလူက ဘယ်သူလဲ... အခု သူ ဘယ်မှာလဲ... " </p> <p>ချန်ချန်ယွီက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ခါးသက်သက် အပြုံးဖြင့် ဆက်ပြောလေသည်။ <br /> " အရင်က သူ့ကို ကျွန်တော် လိုက်ရှာကြည့်သေးတယ်... ဒါပေမဲ့ ရှာမတွေ့ခဲ့ဘူး... သူ... သူ သေသွားပြီ... "</p> <p>လီယီတောင်း ဆွံ့အသွားတော့၏။</p> <p>' မင်းမေကြီးတော်ပဲဟေး... '</p> <p>' ဒါ ဖြေရှင်းလို့ မရတဲ့ အခြေအနေကြီးပဲ... '</p> <p>သတို့သမီး ဝိညာဉ်၏ လက်ရှိ အခြေအနေကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူမ၏ နာကြည်းမှုများကို အချိန်တိုအတွင်း ဖြေဖျောက်ပေးရန် ဆိုသည်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။</p> <p>ထို့ကြောင့် ကောင်လေး၏ အသက်ကို ကယ်တင်ရန် နည်းလမ်း ရှာပြီးနောက် အခြေအနေကို အတင်းအကျပ် ဖြေရှင်းရန်သာ ရှိတော့၏။ သို့သော် မလွယ်လှပေ။</p> <p>အဘိုးအိုကို ဆက်သွယ်ပြီး ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိတဲ့ နည်းလမ်း တစ်ခုခု ရှိမရှိ မေးကြည့်ဖို့ပဲ ကျန်တော့တယ်...။</p> <p>လီယီတောင်းက အဘိုးအိုကို ရှာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ချိန်မှာပင် ချန်ချန်ယွီက ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခု ချလိုက်ပုံဖြင့် အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်၏။</p> <p>" အဲဒီလူက ကျွန်တော့်ကို ဒီအခြေအနေ အကြောင်း ရှင်းပြတုန်းက... ဖြေရှင်းနည်း တစ်ခုကိုလည်း ပြောပြခဲ့သေးတယ်... " </p> <p>ချန်ချန်ယွီ စကားကြောင့် ဝေ့ဝမ်ချန်နှင့် လီယီတောင်းတို့ မျက်လုံးပြူးသွား၏။</p> <p>အထူးသဖြင့် ဝေ့ဝမ်ချန်။</p> <p>အစောပိုင်း ပြောဆိုမှုများကို နားထောင်ရင်း အခြေအနေမှာ ဖြေရှင်း၍ မရနိုင်သလောက် ဖြစ်နေပြီဟု ထင်ကာ မျှော်လင့်ချက်တို့ ကုန်ဆုံးလုနီးနီး ဖြစ်နေလေပြီ။ သို့သော် အခြေအနေက ဤသို့ ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။</p> <p>လီယီတောင်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ... <br /> " ဘယ်လို ဖြေရှင်းနည်းလဲ... " </p> <p>ဒီပဟေဠိကို ဖြေရှင်းဖို့ အချိန်တန်ပြီ...။ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ လူက ဖြေရှင်းနည်းကို ပေးခဲ့တယ် ဆိုရင် အဲဒါက ငါတို့ရဲ့ နောက်ဆုံး မျှော်လင့်ချက် ဖြစ်နိုင်တယ်လေ...။</p> <p>" အသက် တစ်ချောင်းနဲ့... နောက်ထပ် အသက် တစ်ချောင်းကို လဲရမယ်... " </p> <p>ချန်ချန်ယွီ အဖြေက ခပ်ပြတ်ပြတ်။</p> <p>အသက်တစ်ချောင်းနှင့် အခြား အသက်တစ်ချောင်းကို လဲလှယ်ရမည် ဆိုသည့် စကားကို စဉ်းစားရင်း လီယီတောင်း မျက်မှောင် ပိုကြုတ်သွား၏။</p> <p>သူ၏ မျက်လုံးများက သတို့သမီး ဝိညာဉ် ရှိရာဘက်သို့ အလိုအလျောက် ရောက်သွားပြီး သူမ၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံထားရသော ဝေ့ဝမ်ချန်၏ မြေးလေးကို ကြည့်လိုက်မိ၏။</p> <p>' အသက်တစ်ချောင်းနဲ့ တစ်ချောင်း လဲမယ် ဟုတ်လား... ဘယ်လို လုပ်ရမှာလဲ... '</p> <p>ဝေ့ဝမ်ချန်က အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ပြီး လုံးဝ တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ... <br /> " ကျွန်တော် လုပ်မယ်... " </p> <p>၎င်းမှာ အဘိုး တစ်ယောက်က သူ၏ မြေးလေးကို မယိမ်းယိုင်သော သန္နိဋ္ဌာန်ဖြင့် ကာကွယ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဖြူစင်ပြီး နက်ရှိုင်းသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၊ အတ္တကင်းပြီး အမွန်မြတ်ဆုံး ချစ်ခြင်းမေတ္တာမျိုး ဖြစ်၏။</p> <p>လီယီတောင်း တိတ်ဆိတ်နေလိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ရန် သို့မဟုတ် တားဆီးရန် သူ့တွင် အကြောင်းပြချက် သို့မဟုတ် အခွင့် မရှိသောကြောင့်ပင်။</p> <p>သို့သော် စဉ်းစားစရာ အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူးလား ဟု သူ တွေးနေမိ၏။</p> <p>' အသက်တစ်ချောင်းနဲ့ တစ်ချောင်း လဲလှယ်တာက... တကယ်ပဲ တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်စရာလား... '</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချန်ချန်ယွီက ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်ပြီး... <br /> " မရဘူး... ခင်ဗျား လုပ်လို့ မရဘူး... " </p> <p>ဝေ့ဝမ်ချန် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ချန်ချန်ယွီကို ဘုကြည့် ကြည့်လိုက်၏။</p> <p>" ဘာလို့ ကျွန်တော် လုပ်လို့ မရတာလဲ... "</p> <p>သူ့အသံတွင် ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေလျက်။</p> <p>နားလည်ပေးလို့ ရပါတယ်လေ...။ သူ့နေရာမှာ ဘယ်သူပဲ ဖြစ်ဖြစ် ဒီလိုပဲ ခံစားရမှာပါပဲ...။</p> <p>အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ ဒီလို အခြေအနေမျိုးထဲ ရောက်လာရတဲ့ အပြင်... သူ့အသက်နဲ့ သူ့မိသားစုရဲ့ အသက်တွေကိုတောင် စတေးရဦးမယ်တဲ့လား...။</p> <p>" ခင်ဗျား သူ့နေရာမှာ အစားထိုးလို့ မရဘူး... ဘာလို့လဲ ဆိုတော့... သူမက ခင်ဗျားကို လိုချင်မှာ မဟုတ်လို့ပဲ... "</p> <p>ချန်ချန်ယွီက ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခု ချလိုက်ပုံ ရလေသည်။</p> <p>သူ၏ လေသံနှင့် အမူအရာက ပြောင်းလဲသွားပြီး ကူကယ်ရာမဲ့မှုနှင့် အရှုံးပေးမှုတို့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။</p> <p>" ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ... သူမက ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို မလိုချင်ရမှာလဲ... အသက် တစ်ချောင်းနဲ့ တစ်ချောင်း လဲတာလေ... ကျွန်တော့် မြေးလေး အစား ကျွန်တော့် အသက်ကို ဘာလို့ သူမက လက်မခံရမှာလဲ... "</p> <p>ဝေ့ဝမ်ချန် ချက်ချင်း ဝင်လာသော အတွေးမှာ သူ၏ မြေးလေး နေရာတွင် အစားထိုးရန် အလားတူ အသက်အရွယ် ရှိသော ကလေး တစ်ယောက်ကို ရှာဖွေရန် ဖြစ်၏။</p> <p>သို့သော် ဤမျှလောက်အထိ ကိုယ်ချင်းစာတရား ကင်းမဲ့သော လုပ်ရပ်မျိုးကို လုပ်ဆောင်ရန် စိတ်ကူး၍ပင် မရနိုင်ပေ။ ၎င်းက သူ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့အောင် ပြုလိုက်ပြန်လေသည်။</p> <p>သူ ဒေါသတကြီးဖြင့် ချန်ချန်ယွီ၏ ကော်လာကိုပင် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆွဲကိုင်လိုက်လေသည်။</p> <p>ချန်ချန်ယွီက ဘာစကားမျှ မဆိုဘဲ ဝေ့ဝမ်ချန်ကို တစ်ချက်သာ ကြည့်ပြီး လီယီတောင်းဘက် လှည့်လိုက်၏။</p> <p>" အသက် တစ်ချောင်းနဲ့ တစ်ချောင်း လဲရမယ်... ဒါပေမဲ့ သူမ ကိုယ်တိုင် သဘောတူမှ ရမယ်... အစားထိုးမယ့် သူက သူမ ရွေးချယ်တဲ့ သူပဲ ဖြစ်ရမယ်... " </p> <p>ချန်ချန်ယွီက သူမ၏ သဘောတူညီမှု အရေးကြီးပုံကို အလေးပေး ရှင်းပြလိုက်လေသည်။</p> <p>" ဒါကြောင့်... ကလေးရဲ့ အသက် အစား ကျွန်တော့် အသက်ကို သူမ လက်ခံဖို့ ဆန္ဒရှိ၊ မရှိ ခင်ဗျား သူမကို မေးကြည့်သင့်တယ်... " </p> <p>ချန်ချန်ယွီ မျက်လုံးများက ပကတိ တည်ငြိမ်နေလျက်။ သူ ပြတ်ပြတ်သားသား ဆုံးဖြတ်ပြီးကြောင်း သေချာနေလေပြီ။</p> <p> </p>


Save