Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၆၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">နဂါးငါးဖြူနှင့် ရေအောက်ရတနာ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>လော့ရွှေမြစ်…</p> <p>ရေပြင်အထက်၌ လှိုင်းတံပိုးများ ရံဖန်ရံခါ ထကြွနေတတ်သော်လည်း ရေအောက်တွင်မူ ထူးခြားစွာ ငြိမ်သက်နေပုံရ၏။ သို့တိုင် ထိုငြိမ်သက်မှုများ နောက်ကွယ်၌ အန္တရာယ်များစွာ ပုန်းကွယ်နေလေသည်။</p> <p>လော့ရွှေမြစ်မှာ ကြီးမားပြီး ကျယ်ပြောလွန်းလှ၏။ ရေအောက် မြေမျက်နှာသွင်ပြင်မှာလည်း ရှုပ်ထွေးလှပြီး ခန့်မှန်းရခက်သော ရေစီးကြောင်းများ ရှိနေလေသည်။</p> <p>...</p> <p>တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ ထိုအထဲ သက်ဆင်းမိသွားပါက လူ့ခွန်အားမှာ ကန့်သတ်ချက်ရှိပြီး သဘာဝတရား၏ စွမ်းအားကသာ အဆုံးအစမဲ့ဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားပေလိမ့်မည်။ ရေစီးကြောင်းကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်းမှာ ရေအောက် ရတနာရှာဖွေသူတိုင်းအတွက် အခြေခံအကျဆုံး ကျွမ်းကျင်မှု တစ်ခုပင်။</p> <p>တောင်အနီး နေထိုင်လျှင် တောင်ကို အားကိုးရမည်၊ ရေအနီး နေထိုင်လျှင် ရေကို အားကိုးရမည်ဟူသော စကားအတိုင်းပင်။ လော့ရွှေမြစ်ကမ်းပါး တစ်လျှောက်တွင် လူအများအပြားမှာ ဤမြစ်ကြီးကို အားကိုး၍ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုကြ၏။</p> <p>တံငါသည်များစွာ ရှိသကဲ့သို့ ရေအောက် ရတနာရှာဖွေသူများနှင့် စွန့်စားသူများလည်း အများအပြား ရှိနေပေသည်။</p> <p>လော့ရွှေမြစ်ကမ်းပါးတစ်လျှောက် နေထိုင်ကြသော ဒေသခံများ အားလုံးက ဤရေပြင်အောက်၌ ချက်ချင်း ကြီးပွားချမ်းသာနိုင်သည့် အခွင့်အရေးများစွာ ရှိနေကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိထားကြသည်။</p> <p>ဝိညာဉ်ငါး တစ်ကောင်ကို ဖမ်းဆီးမိခြင်းဖြစ်စေ၊ ရေအောက်ရှိ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ရတနာများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်းဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် အမည်မသိ သင်္ဘောပျက် တစ်စင်းကို တွေ့ရှိခြင်းဖြစ်စေ... မည်သည့်အရာကမဆို လူတစ်ယောက်ကို ညတွင်းချင်း သူဌေးဖြစ်သွားစေနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>ထိုအချိန်တွင်...</p> <p>ရေပြင်အထက်၌ နှစ်ထပ် အိမ်သင်္ဘောကြီး တစ်စင်းက တိတ်ဆိတ်စွာ ကျောက်ချရပ်နားလျက်ရှိသည်။</p> <p>သင်္ဘော၏ ကုန်းပတ်ပေါ်တွင် အလံတစ်ခုက လေတိုက်တိုင်း တလူလူ လွင့်ခတ်နေ၏။ ဘေးမှ ကြည့်လိုက်လျှင် အလံပေါ်၌ ရေးဆွဲထားသော လှုပ်ရှားနေသည့် မြွေစိမ်းပုံကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။</p> <p>ဒေသန္တရ ဗဟုသုတ အနည်းငယ် ရှိသူတိုင်း ဤသည်မှာ လော့ရွှေခရိုင်ရှိ မြစိမ်းရောင်မြွေဂိုဏ်း၏ သင်္ဘောမှန်း ကောင်းစွာ သိရှိကြသည်။</p> <p>"ဂိုဏ်းချုပ်... ဒီကောင်က သင်္ဘောပျက်ကို ဒီနေရာ ရေအောက်မှာ တွေ့ခဲ့တာလို့ ပြောပါတယ်"</p> <p>နှာခေါင်းချွန်ချွန်နှင့် မျောက်ပါးစပ်ရှိသော လူတစ်ယောက်က အသားမည်းမည်းနှင့် လူတစ်ယောက်အား ရှီရှောင်ယွမ် အရှေ့သို့ ဆွဲခေါ်လာရင်း သတင်းပို့လိုက်၏။</p> <p>ထို့နောက် သူက လက်ကို ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ အသားမည်းမည်း လူမှာ ယိုင်နဲ့သွားပြီး သင်္ဘောကုန်းပတ်ပေါ်သို့ လဲကျသွားတော့သည်။</p> <p>အပြင်ပန်း ရုပ်သွင်ကို ကြည့်ရုံဖြင့် ထိုအသားမည်းမည်းနှင့်လူမှာ ရေပြင်ထက်၌ နှစ်ပေါင်းများစွာ အသက်ရှင်ရပ်တည်ရေးအတွက် ရုန်းကန်လှုပ်ရှားနေရသူ တစ်ယောက်မှန်း သိသာထင်ရှားလှသည်။ အချိန်ကြာမြင့်စွာ နေပူလေဟပ် ခံခဲ့ရသောကြောင့် ဤကဲ့သို့ အသားအရောင်မျိုး ဖြစ်တည်လာခြင်းပင်။</p> <p>ယခုအခါ ကုန်းပတ်ပေါ်သို့ လဲကျသွားချိန်တွင် သူ့မျက်နှာထက်၌ နာကျင်မှု အရိပ်အယောင်များ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာ၏။ ပတ်တီး စည်းနှောင်ထားသော ဘယ်ဘက် လက်မောင်းရှိ ဒဏ်ရာမှာ ယခုအထိအခိုက်ကြောင့် ပြန်လည် ပေါက်ပြဲသွားပြီး နီရဲသော သွေးများ စိမ့်ထွက်လာသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။</p> <p>"ဒါဆို အောက်က သင်္ဘောပျက်ထဲမှာ သံရိုင်းတွေကို တွေ့ခဲ့တာ မင်းပေါ့လေ" ရှီရှောင်ယွမ်က သူ့အရှေ့ရှိ အသားမည်းမည်းနှင့် လူအား ခပ်စိမ်းစိမ်း စိုက်ကြည့်လိုက်၏။</p> <p>"ဂိုဏ်းချုပ်က မေးနေတယ်လေကွာ..." နှာခေါင်းချွန်ချွန်နှင့် လူက ထိုသူအား ခြေဖြင့် တစ်ချက် ကန်ကျောက်လိုက်သည်။</p> <p>ဤရိုက်ချက်ကြောင့် ထိုသူ၏ မျက်နှာထက်ရှိ နာကျင်မှုမှာ ပိုမို ပြင်းထန်သွားရတော့သည်။</p> <p>သို့တိုင် သူက ဆက်လက် တုံ့ဆိုင်းမနေဝံ့တော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ့မိသားစုနှင့် ကလေးများမှာ ယခုအခါ မြစိမ်းရောင်မြွေဂိုဏ်း၏ လက်အောက်သို့ ရောက်ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>သူ့စွမ်းရည်မှာ သိုင်းပညာ အစပျိုးအဆင့်သို့ပင် မရောက်ရှိသေးရာ နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားသော ဤမြစိမ်းရောင်မြွေဂိုဏ်း အရှေ့တွင် ပြန်လည် ခုခံနိုင်စွမ်း လုံးဝ မရှိချေ။</p> <p>ထို့ကြောင့် အသားမည်းမည်းနှင့် လူလည်း အလျင်အမြန် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။</p> <p>"ဂိုဏ်းချုပ်ကို အစီရင်ခံပါတယ်... ကျွန်တော် အမှန်တကယ် မြင်တွေ့ခဲ့တာပါ"</p> <p>ထိုသေချာသော အဖြေကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ရှီရှောင်ယွမ်၏ မျက်နှာထက်၌ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်မှုတို့ တောက်ပသွား၏။</p> <p>သံရိုင်းဆိုသည်မှာ အလွန် အရေးပါလှသော သယံဇာတ တစ်ခုပင်။ ထိုကဲ့သို့သော အရင်းအမြစ်မျိုးကို အမြဲတမ်း ဝယ်လိုအား ရှိနေတတ်သည်။ သံရိုင်းများ အပြည့် ပါဝင်သော သိုလှောင်ရုံ တစ်ရုံမှာ သူ့အတွက်ပင် ကြီးမားသော စည်းစိမ်ဥစ္စာတစ်ခု ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>ချက်ချင်းပင် သူက ထပ်မံ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>"အသေးစိတ် ထပ်ပြောပြစမ်း... အဲဒီအချိန်တုန်းက ဘာတွေဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ သေချာရှင်းပြ"</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ပါ" အသားမည်းမည်းနှင့်လူ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ဖြူဖျော့သွားပြီး နာကျင်မှုကို အံကြိတ်ခံကာ ဆက်ပြောပြလေသည်။</p> <p>"လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ကျန်းကျို၊ ဝမ်ချန်နဲ့ တခြားလူတွေ ကျွန်တော်နဲ့အတူ ရေအောက်ကို ငုပ်ဆင်းတုန်းက အဲဒီ သင်္ဘောပျက်ကို မတော်တဆ ရှာတွေ့ခဲ့တာပါ"</p> <p>"အဲဒီအချိန်တုန်းက ကျွန်တော်တို့ အဖွဲ့လည်း မျှော်လင့်ချက် သိပ်မထားခဲ့ပါဘူး... ဒါပေမဲ့ သင်္ဘောပျက်ထဲကို ဝင်သွားတဲ့ အခါမှာတော့ အတွင်းထဲမှာ သံရိုင်းတွေ အပြည့်ပါတဲ့ သိုလှောင်ရုံ တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရတယ်"</p> <p>"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေတုန်းမှာပဲ နဂါးငါးဖြူ တစ်ကောင်ရဲ့ တိုက်ခိုက်တာကို ခံလိုက်ရတယ်... အဲဒီ နဂါးငါးဖြူက အရမ်း သန်မာလွန်းတယ်... ကျွန်တော်တို့မှာ ပြန်လည် ခုခံနိုင်စွမ်း လုံးဝ မရှိခဲ့ဘဲ နောက်ဆုံးတော့ ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်း အသက်လုပြီး ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်လာခဲ့တာပါ"</p> <p>ထိုစကားကြားလိုက်ရသည်နှင့် ရှီရှောင်ယွမ်၏ အကြည့်များ ရုတ်တရက် တင်းမာသွားတော့သည်။</p> <p>"နဂါးငါးဖြူ ဟုတ်လား"</p> <p>"မင်း မြင်ခဲ့တာ သေချာရဲ့လား"</p> <p>အသားမည်းမည်းနှင့်လူက အဆက်မပြတ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။</p> <p>"ကျွန်တော် အမြင်မမှားပါဘူး... အဲဒီ သားရဲကောင်က ကျွန်တော့်ရဲ့ ဘယ်ဘက် လက်မောင်းကို ကိုက်ဖြတ်သွားခဲ့တာပါ... ကျွန်တော် မှားစရာအကြောင်း လုံးဝ မရှိပါဘူး... အဲဒါ သေချာပေါက် နဂါးငါးဖြူ တစ်ကောင်ပါပဲ"</p> <p>ရှီရှောင်ယွမ်က ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြင့် အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။</p> <p>"တကယ်လို့ မင်းပြောသလိုသာ အမှန်ဆိုရင်တော့ ဒီသင်္ဘောပျက်ကို အခုထိ ဘယ်သူမှ ရှာမတွေ့ခဲ့တာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်တော့ဘူး... ဖြစ်နိုင်တာက အရင်တုန်းက ဒီသင်္ဘောပျက်ကို ရှာတွေ့ခဲ့တဲ့ လူတွေ အကုန်လုံး အဲဒီ နဂါးငါးဖြူရဲ့ ဗိုက်ထဲမှာပဲ ဇာတ်သိမ်းသွားကြတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်"</p> <p>"ဂိုဏ်းချုပ်က တကယ်ကို ဉာဏ်အမြော်အမြင် ကြီးမားလှပါတယ်... ကျွန်တော်လည်း အဲဒီအတိုင်းပဲ တွေးနေမိတာ" နှာခေါင်းချွန်ချွန်နှင့် လူက အလျင်အမြန် ထောက်ခံလိုက်၏။</p> <p>ထို့နောက် သူက ဆက်လက် အကြံပြုလာသည်။</p> <p>"ဂိုဏ်းချုပ်... တကယ်လို့ အဲဒီ နဂါးငါးဖြူက ဒီလောက် စွမ်းအားတွေ ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်ဆိုရင် အသိဉာဏ်တောင် ပွင့်နေလောက်ပြီ... ဂိုဏ်းချုပ်သာ ဒီဝိညာဉ်ငါးကို ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ စွမ်းအားတွေက မလွဲမသွေ နောက်တစ်ဆင့်ကို တက်လှမ်းသွားနိုင်မှာ သေချာပါတယ်"</p> <p>"မင်းပြောတာ မှန်တယ်... သိုလှောင်ရုံထဲက သံရိုင်းတွေနဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင် အသိဉာဏ်ပွင့်နေတဲ့ နဂါးငါးဖြူကမှ တကယ့် ရတနာအစစ်ပဲ... ထပ်ပြီး စဉ်းစားကြည့်ရရင် အဲဒီ နဂါးငါးဖြူက သူ့ရဲ့ ပိုင်နက်ကနေ မခွာချင်ဘူး ဆိုတော့ သူက ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ ရတနာတစ်ခုခုကို စောင့်ကြပ်နေတာမျိုးလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်" ရှီရှောင်ယွမ်က ကျေနပ်စွာ ပြန်ဖြေလေသည်။</p> <p>"ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ ရတနာတွေ ဟုတ်လား" နှာခေါင်းချွန်ချွန်နှင့် လူ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားတော့သည်။</p> <p>"ဟုတ်တယ်... ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ ရတနာတွေပဲ" ရှီရှောင်ယွမ်က ရှင်းပြလိုက်၏။</p> <p>"ရှေးဟောင်း မှတ်တမ်းတွေ အရဆိုရင် တောရိုင်းနယ်မြေတွေထဲက ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ ရတနာ တော်တော်များများမှာ ကိုယ်ပိုင် အစောင့်အရှောက်တွေ ရှိတတ်ကြတယ်... အဲဒီ အစောင့်အရှောက် သတ္တဝါတွေက ရတနာကို တခြားသူတွေ မယူနိုင်အောင် ကာကွယ်ပေးထားသလို အချိန်တန်ရင် သူတို့ကိုယ်တိုင် စုပ်ယူဖို့အတွက်လည်း စောင့်ဆိုင်းနေတတ်ကြတာ"</p> <p>"အဲဒီ နဂါးငါးဖြူမှာ ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ စွမ်းအားတွေ ရှိနေတာက အထူးထောက်ပံ့မှု တစ်ခုခု မရှိဘဲနဲ့ ဒီအဆင့်အထိ ပြောင်းလဲ တိုးတက်လာစရာ အကြောင်းမရှိဘူး"</p> <p>"တကယ်လို့ နဂါးငါးဖြူ စောင့်ကြပ်နေတဲ့ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ ရတနာသာ အမှန်တကယ် ရှိနေခဲ့မယ် ဆိုရင်တော့... အဲဒါကမှ တကယ့် အဖိုးတန် ရတနာအစစ်ပဲ"</p> <p>ထိုစကားကိုကြားသည်နှင့် နှာခေါင်းချွန်ချွန်နှင့် လူက အလျင်အမြန် မြှောက်ပင့်ပြောလေသည်။</p> <p>"ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးကို ကြိုတင် ဂုဏ်ပြုလိုက်ပါတယ်ခင်ဗျာ..."</p> <p>"ဒီအခွင့်အရေးနဲ့သာဆိုရင် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး အနေနဲ့ သိုင်းပညာ အဆင့်ခုနစ်ကို မလွဲမသွေ တက်လှမ်းနိုင်တော့မှာ သေချာပါတယ်... ပြီးတော့ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးရဲ့ ဦးဆောင်မှု အောက်မှာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မြစိမ်းရောင်မြွေဂိုဏ်းက လော့ရွှေခရိုင်မှာ အကြီးကျယ်ဆုံး ဂိုဏ်းကြီး ဖြစ်လာမှာ မြေကြီးလက်ခတ် မလွဲပါပဲ"</p> <p>ရှီရှောင်ယွမ်တစ်ယောက် အားပါးတရ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်တော့သည်။</p> <p>"မင်းက တကယ် စကားပြောတတ်တာပဲ... ဒါပေမဲ့ မင်းပြောတဲ့စကားက လုံးဝမမှားဘူး"</p> <p>"ဒီအခွင့်အရေးကိုသာ ငါရလိုက်မယ်ဆိုရင် သိုင်းပညာ အဆင့်ခုနစ်က ငါ့လက်တစ်ကမ်းမှာပဲ ရှိတော့မှာ... နောင်တစ်ချိန်ကျရင် မင်းတို့ကောင်တွေ အကုန်လုံးကို ကောင်းကောင်းစား၊ ကောင်းကောင်းသောက်ပြီး အလှဆုံး မိန်းမပျိုလေးတွေနဲ့ ပျော်ပါးနိုင်အောင် ငါ သေချာ စီစဉ်ပေးပါ့မယ်ကွာ"</p> <p>"ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးက တကယ့်ကို ဉာဏ်အမြော်အမြင် ကြီးမားပြီး အစွမ်းထက်လှပါတယ်" နှာခေါင်းချွန်ချွန်နှင့် လူက အဆက်မပြတ် မြှောက်ပင့်ဖားယား နေတော့သည်။</p> <p>ချက်ချင်းပင်...</p> <p>ရှီရှောင်ယွမ်၏ အကြည့်များက အသားမည်းမည်းနှင့် လူထံသို့ ပြန်လည် ကျရောက်သွား၏။</p> <p>"မင်းနာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲ"</p> <p>ထိုလူနှစ်ယောက်၏ စကားဝိုင်းကို တိတ်တဆိတ် နားထောင်နေခဲ့သော အသားမည်းမည်းနှင့် လူက ရှီရှောင်ယွမ် မေးလာချိန်တွင် လျင်မြန်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>"ကျွန်တော့်နာမည် ဟွမ်ဆန်းလို့ ခေါ်ပါတယ်"</p> <p>ရှီရှောင်ယွမ်က ခေါင်းညိတ်၍...</p> <p>"ဟွမ်ဆန်း... အခုကစပြီး မင်း ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့ရမယ်... ကန့်ကွက်စရာ တစ်ခုခု ရှိသေးလား"</p> <p>"မရှိပါဘူးခင်ဗျာ"</p> <p>ဟွမ်ဆန်း၏ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် နာကြည်းမကျေနပ်မှုများ ရှိနေသော်ငြား သူက ဆန့်ကျင်ငြင်းဆန်၍ မရမှန်း ကောင်းစွာ သိရှိထားလေသည်။ အထူးသဖြင့် သူ့မိသားစု တစ်ခုလုံးမှာ ယခုထိတိုင် မြစိမ်းရောင်မြွေဂိုဏ်း၏ ထိန်းချုပ်မှု အောက်တွင် ရှိနေသေးသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>ထို့ကြောင့် သူက အထစ်ထစ်အငေါ့ငေါ့ဖြင့် ထပ်မေးလေသည်။</p> <p>"ဒါ... ဒါဆိုရင် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး... ကျွန်တော့်ရဲ့ မိသားစုက..."</p> <p>သို့သော် ဟွမ်ဆန်း၏ စကားပင် မဆုံးလိုက်ချိန် ရှီရှောင်ယွမ်က ကြားဖြတ် ပြောဆိုလိုက်သည်။</p> <p>"စိတ်မပူစမ်းပါနဲ့... မင်းက အခုချိန်ကစပြီး မြစိမ်းရောင်မြွေဂိုဏ်းရဲ့ လူတစ်ယောက် ဖြစ်သွားပြီပဲ... မင်းရဲ့ မိသားစုလည်း သေချာပေါက် ဘေးကင်းလုံခြုံနေမှာပါ"</p> <p>"မင်းအနေနဲ့ ဂိုဏ်းအတွက် အကျိုးဆောင်ဖို့ကိုပဲ အာရုံစိုက်ထား... အချိန်တန်ရင် မင်းလည်း ကြီးကျယ်တဲ့ စည်းစိမ်ချမ်းသာတွေနဲ့ နေထိုင်ရတဲ့ ဘဝကို ရောက်လာမှာပါ"</p> <p>"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး" ဟွမ်ဆန်းက လေးစားစွာ တုံ့ပြန်လိုက်၏။</p> <p>ရှီရှောင်ယွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြပြီးနောက် အမိန့်ပေးလေသည်။</p> <p>"အဆင်သင့် ပြင်ထားကြ... မကြာခင် မင်း ငါနဲ့အတူ ရေအောက်ကို ငုပ်ဆင်းပြီး အဲဒီ သင်္ဘောပျက်ထဲကို ဝင်ရမယ်... ဟွမ်ဆန်း... မင်း လမ်းသေချာ ပြနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်တယ်"</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး" ဟွမ်ဆန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p>ချက်ချင်းပင် သူက နှာခေါင်းချွန်ချွန်နှင့် လူ၏ ခေါ်ဆောင်မှု နောက်သို့ လိုက်ပါသွားပြီး သူ၏ ဒဏ်ရာကို ပတ်တီးဖြင့် ပြန်လည် စည်းနှောင်ရန် ထွက်ခွာသွားလေသည်။</p> <p>အချိန်အနည်းငယ် အကြာတွင်...</p> <p>လူတိုင်း ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ပြီးစီးသွားကြပြီး အပေါ်ထပ် ကုန်းပတ်ပေါ်သို့ အသီးသီး ပြန်လည် ရောက်ရှိလာကြတော့သည်။</p> <p>End</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save