Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၆၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">တံငါသည် ဖြစ်လာခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>လော့ရွှေမြစ်…</p> <p>အိမ်သင်္ဘော၏ ကုန်းပတ်ပေါ်တွင်...</p> <p>လူတိုင်းအပြည့်အဝ ပြင်ဆင်ပြီးစီးနေကြလေပြီဖြစ်သည်။</p> <p>လူတစ်ယောက်စီတိုင်း၏ လက်ထဲတွင် ဇလုံတစ်လုံးစာ အရွယ်အစားခန့်ရှိပြီး အဖြူရောင် အမြှေးပါးကဲ့သို့သော စက်လုံးကြီး တစ်လုံးစီကို ကိုင်ဆောင်ထားကြ၏။</p> <p>ထိုအရာများမှာ လော့ရွှေမြစ်ထဲရှိ ကြီးမားသော ငါးတစ်မျိုးထံမှ ရရှိသည့် ရေကူးဆီးအိမ်များဖြစ်ပြီး အတွင်း၌ လတ်ဆတ်သော လေများကို သိုလှောင်ထားနိုင်သည်။</p> <p>ဤပစ္စည်းများမှာ ရေထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် သူတို့အတွက် ဒုတိယ အသက်ကယ်ကြိုးပင် ဖြစ်တော့သည်။</p> <p>...</p> <p>သူတို့အားလုံးက ကျွမ်းကျင်သော သိုင်းပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသော်ငြား ရေထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် လက်ဖက်ရည် တစ်ဝက်သောက်ချိန်လောက်ပင် တောင့်ခံနိုင်စွမ်း မရှိကြချေ။</p> <p>လတ်ဆတ်သော လေကို မရှူရှိုက်ရဘဲ ရေနက်ပိုင်းသို့ ငုပ်ဆင်းသွားပါက မည်မျှပင် ကျွမ်းကျင်သော သိုင်းပညာရှင် ဖြစ်နေပါစေ လေကုန်ခမ်းသွားသည်နှင့် ရေနစ်သေဆုံးရမည်ဖြစ်သည်။</p> <p>ရှီရှောင်ယွမ်က အဖွဲ့သားများကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်၏။ သူတို့၏ တက်ကြွနေသော အမူအရာများကို မြင်တွေ့ရချိန်တွင် သူက ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p>ရေအောက်ရှိ သင်္ဘောပျက်မှာ နဂါးငါးဖြူ၏ ပိုင်နက်ဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိရှိထားလေသည်။</p> <p>ဟွမ်ဆန်း၏ ပြောပြချက်များနှင့် သူတို့၏ စွမ်းရည်များအရ ရေအောက်ရှိ နဂါးငါးဖြူ၏ စွမ်းအားမှာ သာမန်မဟုတ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားလှ၏။</p> <p>အကယ်၍ သူကိုယ်တိုင်သာ ဝင်ရောက် မတိုက်ခိုက်ပါက မြစိမ်းရောင်မြွေဂိုဏ်းမှ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကမျှ ထိုနဂါးငါးဖြူအား ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်းရှိမည် မဟုတ်ချေ။</p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဟွမ်ဆန်းတို့ အဖွဲ့ထဲတွင် အစွမ်းထက်ဆုံးဟု ဆိုသောသူမှာ သွေးချီ အကြီးစား အောင်မြင်မှုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသည့် ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြထားသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>သို့သော် နဂါးငါးဖြူနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ထိုကဲ့သို့သော စွမ်းအား အဆင့်မျိုးကပင် ပြန်လည် ခုခံနိုင်စွမ်း အနည်းငယ်မျှသာ ရှိခဲ့ပေသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် သူ့လုံခြုံရေးကို သူကိုယ်တိုင်မှလွဲ၍ မည်သူကမျှ အာမခံနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း ရှီရှောင်ယွမ် ကောင်းစွာ သိရှိထား၏။</p> <p>…</p> <p>အခြား တစ်နေရာတွင်...</p> <p>[ရေကူးခြင်း အတွေ့အကြုံ +၁]</p> <p>ကျန်းနင်၏ အရှေ့၌ အသိပေးချက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p>[ကျွမ်းကျင်မှု] - ရေကူးခြင်း (ကန့်သတ်ချက် ဖောက်ထွက်ခြင်း တစ်ကြိမ် ၁၆၇၇/၂၀၀၀) (ဝိသေသလက္ခဏာ - ရေအောက် အသက်ရှူခြင်း)</p> <p>ကျန်းနင်က သူ့စနစ်မျက်နှာပြင်ကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ့အကြည့်များက ရေပြင်ထက်ရှိ သင်္ဘောကြီးဆီသို့ ဆက်လက် ရောက်ရှိသွား၏။</p> <p>သူက ဤနေရာသို့ စောစီးစွာ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီး ထိုသင်္ဘောကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။</p> <p>သင်္ဘောပေါ်ရှိ လူများ၏ စကားပြောသံများကလည်း သူ့နားထဲသို့ ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ ရောက်ရှိလာခဲ့လေသည်။</p> <p>"ဒါက မထင်မှတ်ထားတဲ့ အံ့ဩစရာပဲ... ဝမ်ဟွာမဏ္ဍပ်မှာ လျှို့ဝှက်ချက်တချို့ ရှိနေသေးပုံရတယ်... ဒီလို တိတ်တဆိတ် သတင်းအချက်အလက်မျိုးကိုတောင် မှတ်တမ်းတင်ထားသေးတာပဲ"</p> <p>"နဂါးငါးဖြူ... ဒီလို ဝိညာဉ်ငါးမျိုးက တကယ့် ရတနာပဲ... ပြီးတော့ သံရိုင်းတွေ အပြည့်ပါတဲ့ သိုလှောင်ရုံကလည်း မနည်းမနော စည်းစိမ်ဥစ္စာတစ်ခုပဲ"</p> <p>"တကယ်လို့ ရှီရှောင်ယွမ် ပြောသလိုသာ အမှန်ဆိုရင် နဂါးငါးဖြူ နေထိုင်တဲ့ နေရာမှာ ပေါက်ရောက်နေတဲ့ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ ရတနာက အကြီးမားဆုံး ဆုလာဘ် ဖြစ်လာမှာပဲ"</p> <p>ထိုသို့ တွေးတောမိသည်နှင့် ကျန်းနင်လည်း စိတ်အားထက်သန်လာတော့သည်။</p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤဖြစ်နိုင်ချေမှာ အလွန်မြင့်မားကြောင်း သူ ခံစားနေရသောကြောင့်ပင်။</p> <p>နဂါးငါးဖြူ အနေဖြင့် ထိုကဲ့သို့ ကြီးမားသော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းမှာ ကိုယ့်ဘာသာ ကြီးထွားလာရုံဖြင့် ရရှိရန် အလွန်ခက်ခဲလှ၏။</p> <p>ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ရတနာများ ရှိနေခြင်းကသာ ယုတ္တိအရှိဆုံး ဖြစ်နိုင်ချေ တစ်ခုပင်။</p> <p>ယခုအခါ သူက ဆုံးဖြတ်ချက် ခိုင်မာစွာချပြီးလေပြီဖြစ်သည်။</p> <p>အခြားလူများက ရှေ့မှ လမ်းရှင်းပေးနေသည်ဖြစ်ရာ သူက ဘာမှ ဝင်စွက်ဖက်နေစရာ မလိုပေ။</p> <p>နဂါးငါးဖြူ၏ စွမ်းအားမှာ မည်မျှရှိမည်ကို မသိရသေးချေ။</p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူသိထားသလောက် ဤကမ္ဘာတွင် မိစ္ဆာများ အမှန်တကယ် တည်ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>ရှေးခေတ်ကာလ၊ အင်မော်တယ်များ အများအပြား ရှိခဲ့စဉ် အချိန်ကတည်းကပင်...</p> <p>မိစ္ဆာများမှာ လူသားမျိုးနွယ်ထက် အထက်စီးမှ ကြီးစိုးလွှမ်းမိုးနိုင်ခဲ့သော သတ္တဝါများ ဖြစ်ကြ၏။</p> <p>ယခုခေတ်တွင်ပင် စာအုပ်များ၏ အဆိုအရ ဝေးလံခေါင်ဖျားသော အရိုင်းအစိုင်း နယ်မြေများ၌ ကြီးမြတ်သော မိစ္ဆာကြီးများ နေထိုင်ဆဲ ဖြစ်ကြောင်း သိရသည်။</p> <p>သူတို့ထဲမှ အများစုမှာ တစ်နေရာရာတွင် ပုန်းကွယ် အိပ်စက်နေကြခြင်း ဖြစ်လောက်သည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် ဤမျှ အစွမ်းထက်သော ဝိညာဉ်ငါးတစ်ကောင် ဖြစ်သည့် နဂါးငါးဖြူမှာ အသိဉာဏ် ပွင့်လင်းနေသော ဝိညာဉ်ငါးတစ်ကောင် ဖြစ်ဖို့များပြီး သိုင်းပညာ အဆင့်ရှစ် ကျွမ်းကျင်သူ ရှီရှောင်ယွမ် ကိုယ်တိုင် ရေထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် လိုအပ်လာခြင်း ဖြစ်ပေမည်။</p> <p>ထိုကဲ့သို့သော ဝိညာဉ်ငါးများကို မိစ္ဆာများဟု ခေါ်ဆိုနိုင်လေသည်။</p> <p>အကယ်၍ နဂါးငါးဖြူ၏ စွမ်းအားက မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုမို ကြီးမားနေပါက မြစိမ်းရောင်မြွေဂိုဏ်းက ရှေ့မှ စမ်းသပ်ပေးနေသဖြင့် သူက အလွယ်တကူ ဆုတ်ခွာနိုင်မည် ဖြစ်၏။</p> <p>အကယ်၍ နဂါးငါးဖြူမှာ ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု မဟုတ်ဘဲ ရှီရှောင်ယွမ်၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ခဲ့လျှင်...</p> <p>သူက တံငါသည် တစ်ယောက်အဖြစ် သရုပ်ဆောင်ရန် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရမည်မှာ သေချာလှသည်။</p> <p>သူက လော့ရွှေခရိုင်ရှိ ပြည်သူများအတွက် အန္တရာယ်တစ်ခုကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖယ်ရှားပေးလိုက်မည်ဖြစ်သည်။</p> <p>သိုင်းပညာ အဆင့်ရှစ် နတ်ဘုရားစွမ်းအားနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူ ရှီရှောင်ယွမ်မှာ သူ့မျက်လုံးထဲတွင် မည်သည့် ခြိမ်းခြောက်မှုမျှ မဟုတ်တော့ချေ။</p> <p>ယခုအခါ သူ၏ စွမ်းအားမှာ ထိုကဲ့သို့ ယုံကြည်မှုမျိုး ထားရှိနိုင်ရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>အဆင့်ခုနစ် အောက်တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ယုံကြည်မှုမျိုးပင်။</p> <p>ရေအောက်တွင် ဖြစ်နေခြင်းကို ထည့်မပြောလျှင်ပင်။</p> <p>ရေအောက်တွင် ဆိုပါက ရှီရှောင်ယွမ်ကို ထားလိုက်ပါတော့... ချောင်ယိုနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည် ဆိုလျှင်တောင် အကြိမ်အနည်းငယ်မျှ တိုက်ခိုက်ရဲသေး၏။</p> <p>...</p> <p>ခဏအကြာတွင်...</p> <p>ဗွမ်း…</p> <p>ကုန်းပတ်ပေါ်မှ ပုံရိပ်အချို့ ရေထဲသို့ ခုန်ဆင်းသွားကြတော့သည်။</p> <p>ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ကျန်းနင်လည်း သူတို့၏ အနောက် အဝေးတစ်နေရာမှ လိုက်ပါသွား၏။</p> <p>ယခုအခါ ရေအောက်တွင် ရှိနေခြင်းက သူ့အတွက် ကုန်းပေါ်တွင် ရှိနေခြင်းနှင့် ဘာမှ မကွာခြားတော့ချေ။</p> <p>သူ ပုန်းကွယ်ချင်နေသရွေ့ မည်သူကမျှ သူ့အား ရှာတွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>အနည်းဆုံးတော့ ရှီရှောင်ယွမ်၏ စွမ်းအားဖြင့် သူ့ကို ရှာတွေ့ရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်လှချေ။</p> <p>ကျန်းနင်၏ အာရုံငါးပါးမှာ ယခုအခါ သာမန်လူများထက် များစွာ သာလွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ရေအောက်တွင်ပင် သူက မီတာတစ်ရာကျော် အဝေးအထိ မြင်တွေ့နိုင်စွမ်း ရှိ၏။</p> <p>သာမန်လူများ အနေဖြင့် လော့ရွှေမြစ်၏ ရေအရည်အသွေးအရ အများဆုံး မီတာ ဆယ်ခန့်သာ မြင်တွေ့နိုင်ကြသည်။</p> <p>သို့သော် သူ၏ရေအောက် အမြင်အာရုံမှာ သာမန်လူ တစ်ယောက်ထက် အဆပေါင်း ဆယ်ဆကျော် ပိုမို ကောင်းမွန်နေပြီဖြစ်သည်။</p> <p>သူ၏ အစွမ်းထက်သော အကြားအာရုံကလည်း ရေအောက်တွင် ရှိနေစဉ်မှာပင် မြစ်ပြင်ထက်ရှိ စကားပြောသံများကို ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ ကြားနိုင်စွမ်း ရှိစေသည်။</p> <p>အမှန်တကယ် ကမ်းစပ်ပေါ်တွင် ရှိနေသည်ထက်ပင် ပို၍ ရှင်းလင်းနေသေး၏။</p> <p>ထို့ကြောင့် ရှီရှောင်ယွမ်နှင့် သူ၏ အဖွဲ့ကို နောက်ယောင်ခံလိုက်ခြင်းမှာ ကျန်းနင်အတွက် အလွန် လွယ်ကူသော ကိစ္စတစ်ခုပင်။</p> <p>သူက သူတို့အနောက် မီတာ နှစ်ဆယ်၊ သုံးဆယ်ခန့် အကွာမှ တောက်လျှောက် လိုက်ပါလာခဲ့သည်။</p> <p>ခဏအကြာတွင်...</p> <p>ရှီရှောင်ယွမ်နှင့် သူ၏ အဖွဲ့မှာ ရေတိမ်ပိုင်းမှ အလင်းရောင် ပိုမို မှေးမှိန်ပြီး အမြင်အာရုံ ပိုမို ကျဉ်းမြောင်းသော ရေနက်ပိုင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားကြ၏။</p> <p>ထိုနေရာတွင် ကျန်းနင်၏ အမြင်အာရုံမှာလည်း အနည်းငယ် ထိခိုက်လာခဲ့လေသည်။</p> <p>ယခင် မီတာ တစ်ရာမှ ရုတ်တရက် ထက်ဝက်ခန့် ကျဆင်းသွားပြီး ယခုအခါ မီတာ ခြောက်ဆယ်ခန့်သာ မြင်ရတော့သည်။</p> <p>...</p> <p>အခြားတစ်ဖက်တွင်...</p> <p>ရှီရှောင်ယွမ်နှင့် သူ၏ အဖွဲ့မှာ ရေအောက်တွင် လေလဲလှယ်ရန် စတင် ပြင်ဆင်နေကြလေသည်။</p> <p>သူတို့က လေအိတ်များကို ပါးစပ်နှင့် တေ့ကာ အတွင်းရှိ လတ်ဆတ်သော အောက်ဆီဂျင်ကို ရှူရှိုက်လိုက်ကြ၏။</p> <p>ထို့နောက်...</p> <p>ရှီရှောင်ယွမ်က လက်ဟန်ပြ၍ သူတို့၏ ခရီးပန်းတိုင်နှင့် မည်မျှ ကွာဝေးသေးကြောင်း ဟွမ်ဆန်းအား မေးမြန်းလေသည်။</p> <p>ရေအောက်တွင် လက်ဟန်ပြ ဆက်သွယ်ခြင်းမှာ ရေလုပ်ငန်းဖြင့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ပြုသူများ အတွက် မရှိမဖြစ် လိုအပ်သော ကျွမ်းကျင်မှု တစ်ခုပင်။</p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရေငုပ်သွားပြီးနောက် နှုတ်ဖြင့် စကားပြောဆို ဆက်သွယ်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ဘဲ လက်ဟန်ခြေဟန်များကိုသာ အသုံးပြုရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုသည်ကိုမြင်လျှင် ဟွမ်ဆန်းကလည်း လက်ဟန်ဖြင့် ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်၏။</p> <p>အသက်တစ်ကြိမ်ရှူစာ အကွာအဝေး…</p> <p>ထိုအဖြေကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် ရှီရှောင်ယွမ်က အခြားသူများကို လက်ဝှေ့ယမ်း ပြလိုက်သည်။</p> <p>အဖွဲ့သားများလည်း ဟွမ်ဆန်း၏ အနောက်မှ ကပ်လျက် လိုက်ပါလာကြပြီး ရေအောက်သို့ ဆက်လက် ငုပ်ဆင်းသွားကြတော့သည်။</p> <p>...</p> <p>ခဏအကြာတွင်...</p> <p>သူတို့အရှေ့၌ သင်္ဘောကြီး တစ်စင်း၏ ပုံရိပ်က ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p>ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ရှီရှောင်ယွမ်၏ မျက်လုံးများ၌ အပြုံးတစ်ခုက ဖုံးကွယ်မရအောင် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p>သို့သော် ဟွမ်ဆန်း၏ မျက်လုံးများတွင်မူ ကြောက်ရွံ့မှုများက အထပ်ထပ် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့လေသည်။</p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သင်္ဘောကြီး၏ မှောင်မိုက်နေသော ကိုယ်ထည် အတွင်း၌ အဖြူရောင် အရိပ်တစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် ဖြတ်ပြေးသွားသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုအရိပ်မှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားသော်ငြား မှေးမှိန်နေသော ရေအောက် အလင်းရောင်ထဲတွင် အလွန် သိသာထင်ရှားနေပြီး သူ့အာရုံကို ချက်ချင်း ဖမ်းစားသွားခဲ့၏။</p> <p>ယင်းက လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က သူ ဤနေရာတွင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်များကိုပါ ပြန်လည် အမှတ်ရသွားစေသည်။</p> <p>ထိုနေ့က သူ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ နဂါးငါးဖြူက သူ့အား ဆက်လက် လိုက်လံ မတိုက်ခိုက်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင်...</p> <p>သူက ချက်ချင်း လက်ဟန်ပြ၍ သတိပေးလိုက်တော့သည်။</p> <p>လှုပ်ရှားသွားသော ရေစီးကြောင်းများက ရှီရှောင်ယွမ်၏ အာရုံကိုလည်း ဖမ်းစားသွားခဲ့၏။</p> <p>ထို့နောက်...</p> <p>ရှီရှောင်ယွမ်ကလည်း သင်္ဘောပျက်၏ အခန်းတွင်း၌ လျှပ်တစ်ပြက် ဖြတ်ပြေးသွားသော အဖြူရောင် အရိပ်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။</p> <p>ထိုအရိပ်ကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့်...</p> <p>ရှီရှောင်ယွမ်က ၎င်းမှာ နဂါးငါးဖြူဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိရှိသွားတော့သည်။</p> <p>နဂါးငါးဖြူ... ဝိညာဉ်ငါး တစ်မျိုးပင်။</p> <p>၎င်း၏ အကြေးခွံများ အားလုံးမှာ အဖြူရောင်ဖြစ်ပြီး ကိုယ်ခန္ဓာမှာ ရှည်လျားသွယ်လျကာ ဒဏ္ဍာရီလာ နဂါးများနှင့် ဆင်တူသောကြောင့် ထိုကဲ့သို့ အမည်ပေးထားခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>ဤငါးမှာ အလွန် ရှားပါးပြီး ၎င်း၏ အသားမှာလည်း အလွန် အရသာရှိလသည်။</p> <p>အရွယ်ရောက်ပြီးသော နဂါးငါးဖြူ တစ်ကောင်မှာ သူနေထိုင်ရာ ရေပြင်၏ အရှင်သခင်ဖြစ်ပြီး ကြယ်တံခွန် တစ်စင်းကဲ့သို့ မြန်ဆန်လှ၏။ ပါးစပ်အတွင်းရှိ သွားများမှာ သတ္တုများကိုပင် ကိုက်ဖြတ်နိုင်လောက်အောင် ထက်မြက်ပြီး ရေထဲတွင် ၎င်းအတွက် သဘာဝ ရန်သူဟူ၍ မရှိသလောက်ပင်။</p> <p>အရေးအကြီးဆုံးမှာ ၎င်း၏ အသားမှာ ထူးကဲလှပြီး မည်သည့် သိုင်းပညာရှင် အတွက်မဆို ကြီးမားသော အာဟာရတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>ယင်းက ကြွက်သားများနှင့် အရိုးများကို သန်မာစေပြီး ခန္ဓာကိုယ် ဖွဲ့စည်းပုံနှင့် သွေးချီများကို တိုးတက်ကောင်းမွန်စေနိုင်သည်။</p> <p>နဂါးငါးဖြူကို စားသုံးရသော မည်သည့် သိုင်းပညာရှင်မဆို လပေါင်းများစွာ ကြိုးစားပန်းစား လေ့ကျင့်ရသည့် အကျိုးကျေးဇူးများနှင့် ညီမျှလှ၏။</p> <p>ထို့ကြောင့် ရေပြင်၏ အရှင်သခင် ဖြစ်သော်ငြား နဂါးငါးဖြူများမှာ မကြာခဏ ဖမ်းဆီးခံရလွန်းသဖြင့် မျိုးသုဉ်းလုနီးပါး အခြေအနေသို့ပင် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်တော့သည်။</p> <p>End</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save