Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၅၈၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">အနက်ရောင်လိပ်မျိုးနွယ်စု</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​လုံချန်းသည် ဝမ်ကျွင်း၏အလောင်းကို ထားရစ်ခဲ့ပြီး အခန်းထဲမှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ သေမင်းခန်းမအတွင်းပိုင်းမှာ တိတ်ဆိတ်နေသော်လည်း အပြင်ဘက်မှာတော့ အလွန်ပင် ဆူညံပွက်လောရိုက်နေတော့သည်။</p> <p>​"ငါ တကယ်ပဲ မြင်လိုက်တာလား... မူလင်းက ဝမ်ကျွင်းကို သတ်လိုက်တာလား။ ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"</p> <p>​"ငါလည်း နားမလည်နိုင်တော့ဘူး။ သူက ပါရမီမရှိလို့ အဆင့်မတက်နိုင်တဲ့သူ မဟုတ်ဘူးလား။ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် အများကြီးသာတဲ့ ဝမ်ကျွင်းကို သူက ဘယ်လိုလုပ် နိုင်သွားတာလဲ"</p> <p>​"ဒါ တကယ့်ကို တုန်လှုပ်စရာပဲ။ မူလင်းက မြေကမ္ဘာအဆင့်ရဲ့ ထိပ်ဆုံးကိုတောင် မရောက်သေးဘူး၊ ဝမ်ကျွင်းက ကောင်းကင်အဆင့်ရဲ့ အလယ်ပိုင်းနား ရောက်နေပြီလေ။ ဒါက လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တာ"</p> <p>​လုံချန်းက ဝမ်ကျွင်းကို အဘယ်ကြောင့် သတ်နိုင်ခဲ့မှန်း လူများ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေကြသည်။ နားမလည်နိုင်ဆုံးသူများမှာ တပည့်များသာ ဖြစ်ကြပြီး အကြီးအကဲများကတော့ မူလင်း၏ သမိုင်းကြောင်းအချို့ကို သိထားကြသည်။ သို့သော် တပည့်များအဖို့တော့ သူတို့မှတ်မိသမျှ မူလင်းဆိုသည်မှာ အဆင့်မတက်နိုင်သည့် အသုံးမကျသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသာ ဖြစ်နေသည်။</p> <p>​"မူလင်းက တစ်ခုခု လိမ်ထားတာများလား" တပည့်တစ်ဦးက သံသယမျက်လုံးဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>​"ရှူး... မင်း သေချင်နေတာလား။ ဟိုမှာ အကြီးအကဲယွမ် ရပ်နေတာ မမြင်ဘူးလား။ မင်း တကယ် သေချင်တာမဟုတ်ရင် ဒီလိုမျိုး မေးခွန်းတွေ လာမမေးနဲ့" သူ၏ သူငယ်ချင်းက ထိုသူ၏ ပါးစပ်ကို ပိတ်ကာ ချက်ချင်းပင် တားလိုက်ရသည်။</p> <p>​"ပြီးတော့ သေမင်းခန်းမထဲမှာ လိမ်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူးကွ။ ယဇ်ပုရောဟိတ်ကိုယ်တိုင် အထဲမှာ စောင့်ကြည့်နေတာ။ ဒီပွဲက သူ့ရဲ့ ကြီးကြပ်မှုအောက်မှာ ရှိတာလေ။ ဘယ်သူမှ ခိုးမလုပ်နိုင်ဘူး၊ အထူးသဖြင့် သူ့မျက်စိရှေ့မှာပေါ့" သူက သံသယရှိသူ၏ နားနားကပ်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​စောင့်ကြည့်နေကြသော အကြီးအကဲများသည်လည်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည့် အရာကြောင့် အံ့အားသင့်နေကြသည်။</p> <p>​"သူ... သူ တကယ်ပဲ ပါရမီတွေ ပြန်ရလာတာလား"</p> <p>​အကြီးအကဲအချို့မှာ အချက်အလက်များကို ဆက်စပ်တွေးတောလာကြသည်။ အကြီးအကဲမူ၏ သား ပါရမီပြန်ရလာသည့် သတင်းမှာ ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို မပြန့်သေးပေ။ ကျောင်းတော်သခင်၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် အကြီးအကဲ အနည်းငယ်သာ သိထားကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် လုံချန်း၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို မြင်ပြီးနောက်တွင်တော့ လူအများစုမှာ အချို့အချက်များကို နားလည်လာကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>​လုံချန်းက ပထမစမ်းသပ်မှု နှစ်ခုကို အမြန်ဆုံး ကျော်ဖြတ်သွားကတည်းက သူတို့ သံသယဝင်နေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ယခု လုံချန်း၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို မြင်တွေ့ရပြီးနောက်တွင်တော့ သူတို့ သေချာသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>​"အကြီးအကဲယွမ်... နင့်ရဲ့သားက တကယ်ပဲ ပါရမီတွေ ပြန်ရလာတာလား" အကြီးအကဲတစ်ဦးက တိုက်ရိုက်ပင် မေးလိုက်တော့သည်။</p> <p>​"ဟုတ်ပါတယ်" အကြီးအကဲ မူယွမ်က ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေသည်။</p> <p>​ယနေ့ဖြစ်ရပ်များပြီးနောက် ဖုံးကွယ်ထားရန် မဖြစ်နိုင်တော့ကြောင်း သူမ သိသလို ဖုံးကွယ်ရန်လည်း မကြိုးစားတော့ပေ။ ဂိုဏ်းအတွင်း သူမသား၏ အရေးပါမှုအား အကြီးအကဲများ သိထားကြပြီးသားဖြစ်ရာ သူတို့အနေဖြင့် သူမသားကို ရန်ပြုလိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူမ ယုံကြည်သည်။</p> <p>​"အံ့သြစရာပဲ။ ဂုဏ်ယူပါတယ် အကြီးအကဲယွမ်၊ နင့်သား ပါရမီပြန်ရလာပြီပဲ"</p> <p>​"ဂုဏ်ယူပါတယ်"</p> <p>​"ဂိုဏ်းအတွက် တကယ့်ကို ကံကောင်းတာပဲ"</p> <p>​အကြီးအကဲ အများစုက မူယွမ်ကို ဂုဏ်ပြုနေကြသော်လည်း အချို့မှာမူ တိတ်ဆိတ်နေကြသည်။ ထိုအထဲတွင် အံ့သြလွန်း၍ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်နေသော အကြီးအကဲ ဖုမင်လည်း ပါဝင်သည်။</p> <p>​"နင့်သား လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်ချိန်က ဒဏ်ရာရခဲ့ပြီး မှတ်ဉာဏ်တွေ ပျောက်ဆုံးသွားတယ်လို့ ကြားခဲ့တယ်။ အဲဒါပြီးမှပဲ အခုလို ပြန်ကောင်းလာတာလား" အကြီးအကဲတစ်ဦးက မူယွမ်ကို မေးသည်။</p> <p>​"အဲဒီလိုပဲ ထင်ရတာပါပဲ" မူယွမ်က ခေါင်းညိတ်ရင်း ပြန်ဖြေသည်။</p> <p>​"အံ့သြစရာပဲ။ ကမ္ဘာကြီးက တကယ်ကို ဆန်းကြယ်တဲ့ နည်းလမ်းတွေနဲ့ အလုပ်လုပ်တာပဲ။ ကြေကွဲစရာ ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကနေ ကောင်းချီးမင်္ဂလာ ဖြစ်လာတာ တကယ်ကို အံ့သြဖို့ ကောင်းတယ်" ထိုအကြီးအကဲက ပြုံးရင်း ဆိုသည်။</p> <p>​"ဟုတ်ပါတယ်" အခြားအကြီးအကဲများကလည်း ခေါင်းညိတ်ကာ ထောက်ခံကြသည်။</p> <p>​လုံချန်း ရှိနေသည့် ဂြိုဟ်နှင့် အလွန်ဝေးကွာသော နေရာတွင် မုဆိုးကြယ်ဟု ခေါ်သည့် အခြားဂြိုဟ်တစ်လုံး ရှိသည်။ ထိုဂြိုဟ်တွင်လည်း လုံချန်း၏ ဂြိုဟ်ကဲ့သို့ပင် လူသားများနှင့် သားရဲများ အဓိက နေထိုင်ကြသည်။</p> <p>​သို့သော် ထိုကမ္ဘာတွင် ထူးခြားချက် တစ်ခုရှိသည်။ လုံချန်းရှိရာ ဂြိုဟ်နှင့်မတူဘဲ ဤဂြိုဟ်ကို အုပ်ချုပ်သူ တစ်ဦးတည်းကသာ စိုးမိုးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤကမ္ဘာတွင် တိုင်းနိုင်ငံများ မရှိဘဲ အင်ပါယာ တစ်ခုတည်းသာ ရှိပြီး ဧကရာဇ်က အုပ်ချုပ်သည်။</p> <p>​ထိုဧကရာဇ်မှာ ဤဂြိုဟ်ပေါ်တွင် အသန်မာဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်း၏ အမြင့်ဆုံး အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသူ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ အင်မော်တယ်လောက၏ တံခါးကို ဖွင့်ရန်အတွက်မူ လုံလောက်မှု မရှိသေးပေ။</p> <p>​အင်မော်တယ် လောကသို့ သွားရန် အစွမ်းမရှိသော်လည်း ဤကမ္ဘာတွင်တော့ သူက အမြင့်ဆုံး ရာထူးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ သူသည် ဤကမ္ဘာရှိ လူများအတွက် နတ်ဘုရားကဲ့သို့ပင်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ထိုနတ်ဘုရားမှာ ဒူးထောက်နေရပြီး လူတစ်ယောက်၏ ဖိနပ်ကို လျှာဖြင့် လျက်ပေးနေရသည်။</p> <p>​သူ၏ မျက်နှာမှာ ဖူးရောင်နေပြီး သွေးများ ထွက်နေသည်။ သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်နှင့် ညာဘက်လက်များမှာလည်း ပိုင်းဖြတ်ခံထားရသကဲ့သို့ မရှိတော့ပေ။ သူ၏ အဝတ်အစားများမှာလည်း သွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေသည်။</p> <p>​ဤကမ္ဘာ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော တည်ရှိမှုဟု လူသိများသော ဧကရာဇ်သည် အသက်နှစ်ဆယ် အစောပိုင်းခန့်သာ ရှိပုံရသော လူငယ်တစ်ဦး၏ ရှေ့တွင် ခွေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ထိုလူငယ်တွင် အနက်ရောင် ဆံပင်နှင့် စွဲမက်ဖွယ် အနက်ရောင် မျက်လုံးများ ရှိသည်။ သူသည် ဤကမ္ဘာတွင် ရှာဖွေရန် မဖြစ်နိုင်သော ပစ္စည်းများဖြင့် ပြုလုပ်ထားပုံရသည့် အနက်ရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။</p> <p>​"ကျေးဇူးပြုပြီး... ကျွန်တော့်ကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ" ဧကရာဇ်က မျက်ရည်များဖြင့် ထိုလူငယ်ကို တောင်းပန်နေသည်။</p> <p>​"ခွင့်လွှတ်ရမယ် ဟုတ်လား။ မင်းမှာ အရှက်မရှိဘူးလား၊ အရှက်မရှိတဲ့ သတ္တဝါရဲ့။ မင်းက ငါ့ရှေ့မှာ ဘုရင်တစ်ပါးလို လာလုပ်ရဲတယ်ပေါ့။ ဒါတင်မကဘူး၊ မင်းက ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့တောင် ကြိုးစားသေးတယ်။ မင်းကို တန်းမသတ်တာပဲ ကျေးဇူးတင်လိုက်စမ်းပါ။ ခွေးကောင်းတစ်ကောင်လို နေပြီး ဖိနပ်ကိုပဲ ဆက်လျက်နေစမ်း။ ဖိနပ်တွေ ဖန်သားပြင်လို ပြောင်လက်နေတာကို ငါ မြင်ချင်တယ်" ထိုလူငယ်က သွားဖြဲရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​"ငါ့အဖေတောင် ငါ့ကို တစ်ခါမှ မတိုက်ခိုက်ဖူးဘူး၊ အမှိုက်ဂြိုဟ်က ပိုးမွှားတစ်ကောင်ကမှ အသုံးမကျတဲ့ ပစ္စည်းအချို့အတွက် ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ရဲတယ်ပေါ့။ ပိုးမွှားသွေးတွေနဲ့ ငါ့လက်ကို မပေချင်လို့သာ မင်းကို အခုချက်ချင်း မသတ်တာ" သူက ထပ်ပြောသည်။</p> <p>​ထိုအခန်းထဲတွင် ဧကရာဇ်နှင့် အနက်ရောင်ဆံပင်နှင့် လူငယ် နှစ်ဦးတည်းသာ ရှိသည်။ အခြားသူများ ဝင်မလာနိုင်စေရန် အဓိက တံခါးကိုလည်း ပိတ်ထားသည်။ အနက်ရောင်ဆံပင်နှင့် လူငယ်မှာ ပလ္လင်ပေါ်ရှိ ပျော့ပျောင်းသော ခေါင်းအုံးကို မှီ၍ မျက်လုံးမှိတ်ကာ အနားယူနေသည်။</p> <p>​"ဒါဆို မင်းတို့ ငါ့ကို ရှာတွေ့သွားပြီပေါ့" ထိုလူငယ်က မျက်လုံးဖွင့်ကာ ဘယ်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​ထိုနေရာတွင် ကျော၌ လိပ်ခွံတစ်ခု ပါရှိသော သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦး မတ်တပ်ရပ်နေသည်။ ထိုသူတွင်လည်း အနက်ရောင် ဆံပင်ရှိသည်။</p> <p>​"မင်းသားလေး... မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်က မင်းသားလေးကို နေရာအနှံ့ လိုက်ရှာနေပါတယ်။ မင်းသားလေးကို ရှာဖို့အတွက် မျိုးနွယ်စုဝင်တွေကို တစ်ကမ္ဘာလုံး အနှံ့ လွှတ်ထားတာပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ပြန်လိုက်ခဲ့ပါဗျာ။ သူ မင်းသားလေးအတွက် အရမ်း စိုးရိမ်နေပါတယ်" သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားက ဆိုသည်။</p> <p>​ထိုအမျိုးသားမှာ အထက်ဘုံရှိ နတ်ဘုရားသားရဲ မျိုးနွယ်စု ကိုးခုထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော အနက်ရောင်လိပ်မျိုးနွယ်စုမှ ဖြစ်သည်။ ထိုလူငယ်မှာ လွန်ခဲ့သော လအနည်းငယ်က မည်သူ့ကိုမျှ မပြောဘဲ ကမ္ဘာအနှံ့ လှည့်လည်ရန် မျိုးနွယ်စုမှ ထွက်လာခဲ့သော အနက်ရောင်လိပ်မျိုးနွယ်စု၏ မင်းသားလေးပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>​မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်က လူများစွာ လွှတ်၍ ရှာခိုင်းသော်လည်း ထိုလူငယ်မှာ အလွန်ပါးနပ်ပြီး ဂြိုဟ်တစ်ခုတည်းတွင် ကြာကြာမနေသဖြင့် ရှာမတွေ့ခဲ့ကြပေ။ ယခုမှသာ အနက်ရောင်လိပ်မျိုးနွယ်စုဝင်တစ်ဦးက သူ့ကို ရှာတွေ့သွားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​"မင်း ငါ့ကို နောက်နေတာလား။ အဲဒီအဘိုးကြီးက ငါ့အတွက် စိုးရိမ်တယ် ဟုတ်လား။ အဲဒီအဘိုးကြီး စိုးရိမ်တာက ငါ ဖျက်ဆီးပစ်လိမ့်မယ်လို့ သူထင်နေတဲ့ ဒီကမ္ဘာကြီးအတွက်ပဲ ဖြစ်မှာပါ။ သူ စိုးရိမ်တာက ငါ့ပတ်ဝန်းကျင်က လူတွေအတွက်ပဲ။ အဲဒီအဘိုးကြီး ကြိုက်တာလုပ်ပါစေ၊ ငါတော့ ပြန်မလိုက်ဘူး" လူငယ်က ခေါင်းခါရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​သူသည် ဤကမ္ဘာ၏ ဧကရာဇ်ခေါင်းကို ကန်လိုက်ရာ ဧကရာဇ်မှာ လွင့်ထွက်သွားပြီး အခန်းနံရံနှင့် သွားတိုက်မိတော့သည်။</p> <p>​"ဒီကမ္ဘာမှာ ကစားရတာ ပျင်းသွားပြီ။ ငါ သွားတော့မယ်" လူငယ်က မတ်တပ်ရပ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​"မင်းသားလေး... ထွက်သွားဖို့ မကြိုးစားပါနဲ့။ ကျွန်တော်တို့ကို အတင်းအကျပ် မလုပ်ခိုင်းပါနဲ့ဗျာ" သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားက အနက်ရောင်လိပ်မင်းသားလေး၏ ရှေ့တွင် ပိတ်ရပ်လိုက်သည်။ "ကျွန်တော်တို့ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ရဲ့ အမိန့်ကို နာခံပြီး မင်းသားလေးကို အိမ်ပြန်ခေါ်သွားရပါလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save