Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၆၀၉</h2> <h2 style="text-align: center;">မိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ တားမြစ်ပညာ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ကြေးနီခန်းမဆောင် အတွင်းတွင်…</p> <p>မိုးကြိုးလက်ကောက်က ချင်စန်းကို ချုပ်နှောင်ထားပြီး ထိုနှစ်ယောက်ဘေးတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ပျံဝဲနေစေသည်။</p> <p>တုန်ယန်းပိုက စိတ်မချသေးသည့်အလား ထူးဆန်းသော ဝိညာဉ်အဆောင် တစ်ခုကို ထုတ်ယူပြီး ချင်စန်းကိုယ်ထဲ ရိုက်ထည့်လိုက်၏။</p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ချင်စန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သာမက မူလဝိညာဉ်၊ သွေးကြောများနှင့် ချီပင်လယ်ပါ အဆောင်ဖြင့် ပိတ်လှောင် ချိတ်ပိတ်ခံလိုက်ရလေပြီ။ သူ့တွင် ခွန်အားအနည်းငယ်မျှပင် ထုတ်ဖော်နိုင်စွမ်း မရှိတော့။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် ခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်း ထိပ်တိုက်တွေ့နေကြသော ထိုနှစ်ယောက်၏ ဇာတ်လမ်းအစအဆုံးကို သူ သဘောပေါက်သွားတော့သည်။</p> <p>ရတနာရှာဖွေရေး မဟာမိတ်အဖွဲ့က သစ္စာဖောက်မှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခြင်းပင်။ ဤကဲ့သို့ ကိစ္စရပ်များမှာ ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် မထူးဆန်းပေ။</p> <p>ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ ငါပါနေရတာလဲ။ လူတွေအများကြီးထဲကမှ တုန်ယန်းပိုက ဘာလို့ ငါ့ကိုမှ လက်ရဲဇက်ရဲ လုပ်ရတာလဲ…</p> <p>ချင်စန်းမှာ ထိတ်လန့်ခြင်းနှင့် ဒေါသထွက်ခြင်းတို့ ရောထွေးနေမိသည်။</p> <p>ထို့နောက် တုန်ယန်းပိုက သက်ပြင်းချရင်း…</p> <p>“မိန်းကလေး ချန်ယန်… ငါ ဒီအစီအစဉ်ကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာအောင် ပြင်ဆင်ခဲ့တာ… ဒီကောင်လေးကို သံသယ မဖြစ်စေဘဲ ဒီနေရာထိ ခေါ်လာနိုင်ဖို့ဆိုတာ… နောက်ဆုံးတော့ အကျိုးရှိသွားပြီ… ဒီအတွက် ငါဘယ်လောက်တောင် ကြိုးစားခဲ့ရလဲ သိလား”</p> <p>ထိုစကားလုံးများက ကြည်လင်နေသော ကောင်းကင်ပြာတွင် မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ပင်။</p> <p>ချင်စန်း၏ နှလုံးသားမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး တုန်ယန်းပိုကို မယုံကြည်နိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။</p> <p>တုန်ယန်းပိုက သူ၏ အောင်မြင်မှုအတွက် အတော်လေး ကျေနပ်နေပုံရပြီး ဆက်လက် ရှင်းပြလာသည်။</p> <p>“ဒီကောင်လေးရဲ့ ပါရမီက တကယ်ကို ဆိုးရွားလွန်းတယ်… သူ ဒီလောက်ထိ အသက်ရှင်လာတာကိုက အံ့ဖွယ်ရာပဲ”</p> <p>“အဲ့တုန်းက မင်းတစ်ခုခု သတိထားမိမှာစိုးလို့ ငါသူ့ကို တိုက်ရိုက် မချဉ်းကပ်နိုင်ခဲ့သလို ချယ်ယွီထောင်နဲ့ တခြားသူတွေကိုလည်း စည်းကမ်းဖောက်ပြီး တပည့်အဖြစ် လက်ခံခိုင်းလို့လည်း မဖြစ်ခဲ့ဘူး”</p> <p>“သူက မင်းအပေါ် ဒီလောက်ထိ အစွဲအလမ်းကြီးစေမယ်လို့ ငါမထင်ထားခဲ့ဘူး… အဲ့တုန်းကတော့ သာမန် လှုပ်ရှားမှုလေး တစ်ခုပါပဲ… ကံတရားအတိုင်း ဖြစ်ပါစေတော့ဆိုပြီး တတ်နိုင်တာ လုပ်ပေးခဲ့ရုံပါ… ဒါကြောင့် ငါက တပည့်တစ်ယောက်ကို သူနဲ့ ရွယ်တူချင်းလို ဆက်ဆံဖို့၊ ခင်မင်မှု တည်ဆောက်ဖို့နဲ့ သူ့ကို စောစောစီးစီး မသေအောင် အသက်ပိုရှည်စေရုံလောက် အကူအညီ အနည်းငယ် ပေးဖို့ စီစဉ်ခဲ့တာ”</p> <p>“မထင်မှတ်ဘဲ ဒီကောင်လေးက တော်တော်လေး ကံကောင်းတယ်… သူ့ဘာသာ နာမည်ရအောင်တောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်… နောက်ပိုင်း မင်းဆီမှာ ဝှက်ထားတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ငါတွေ့သွားတော့မှ ငါ့ရဲ့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လှုပ်ရှားမှုလေးက တကယ် အသုံးဝင်လာနိုင်မှန်း သဘောပေါက်လိုက်တာ… စီစဉ်မှုနဲ့ လမ်းညွှန်မှု အနည်းငယ် ထပ်ဖြည့်လိုက်ရုံနဲ့…”</p> <p>ဘယ်သူလဲ။</p> <p>ကျန်းယန်လား။ ဂိုဏ်းတူဦးလေး ဝမ်လား။ မူရိဖုန်းလား။</p> <p>ချီယွမ်ရှို့။</p> <p>ဒါ ချီယွမ်ရှို့ပဲ။</p> <p>ရင်းနှီးသော နာမည်များ ချင်စန်း ခေါင်းထဲ တန်းစီ ဖြတ်သန်းသွားသည်။</p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရေခဲတွင်းနက်ထဲသို့ ထိုးကျသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>တလျှောက်လုံး တုန်ယန်းပို၏ အမိန့်ဖြင့် လှုပ်ရှားနေသူ တစ်ယောက် ရှိခဲ့လျှင် ထိုသူမှာ ချီယွမ်ရှို့သာ ဖြစ်နိုင်သည်။</p> <p>ပြန်စဉ်းစားကြည့်လျှင် ရှေးဟောင်း အင်မော်တယ် စစ်တလင်းတွင် သူ့အား ပထမဆုံး ဆက်သွယ်ခဲ့သူမှာ ချီယွမ်ရှို့ပင် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>ချီယွမ်ရှို့က အစပိုင်းတွင် သူ့အား အထူးတလည် မျက်နှာသာပေးခြင်း မရှိသော်လည်း နှစ်ကြိမ်ခန့် တွေ့ဆုံပြီးနောက် သဘောထားမှာ သိသိသာသာ နွေးထွေးလာခဲ့သည်။</p> <p>နှစ်များတစ်လျှောက် ချီယွမ်ရှို့သည် ရွှမ်လုစခန်းတွင် တာဝန်ကျနေခဲ့သည်။ သူ ချင်စန်းကို ပေးသော တာဝန်များမှာ အမြဲတမ်း ရိုးရှင်းပြီး အန္တရာယ် နည်းပါး၏။</p> <p>နောက်ပိုင်း ချီယွမ်ရှို့ ဂိုဏ်းသို့ ပြန်ခေါ်ခံရချိန်တွင်…</p> <p>ရွှေအမြူတေဖွဲ့စည်းခြင်း အတွက် ချီယွမ်ရှို့၏ အထောက်အကူပြု ဝိညာဉ်ပစ္စည်းကို တုန်ယန်းပို ကိုယ်တိုင် ပေးသနားခဲ့သည် ဆိုသောအချက်ကို ချင်စန်း ရုတ်တရက် သတိရလိုက်သည်။</p> <p>ဒါက ပေးဆပ်ခဲ့တဲ့ ဝန်ဆောင်မှုတွေအတွက် ဆုလာဘ်လား…</p> <p>သူ့အမြူတေ ဖွဲ့စည်းပြီးနောက် အဆုံးမဲ့တောင်ကြားဆီ လေ့ကျင့်ရန် သွားဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ချိန်တွင် သူ့စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုကို မြင်လျှင် ချီယွမ်ရှို့က မိစ္ဆာဂိုဏ်း နယ်မြေအတွင်း ဂိုဏ်းမှ ထားရှိသော လျှို့ဝှက် အဆက်အသွယ် အားလုံး ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့ပြီး လိုအပ်ပါက အကူအညီတောင်းရန် မှာကြားခဲ့သည်။</p> <p>အုပ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူ ဘယ်နှယောက်ကများ ဒီလို အခွင့်ထူးမျိုး ရဖူးကြလို့လဲ…</p> <p>စစချင်း ချီယွမ်ရှို့က ရွှေအမြူတေအဆင့် ရောက်ပြီးနောက် အာဏာပိုရလာပြီး သူ့ကို စေတနာသက်သက်ဖြင့် စောင့်ရှောက်ပေးသည်ဟု ချင်စန်း ထင်မှတ်ခဲ့သည်။</p> <p>အဲ့ဒီတုန်းက သူက ဒီလောက် ကြိုးစားအားထုတ်မှုနဲ့ ထိုက်တန်ရဲ့လားလို့ သံသယဖြစ်ခဲ့ပေမဲ့ ဒီလိုအခြေအနေမျိုး ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ တစ်ခါမှ မတွေးခဲ့ဖူးဘူး… နောက်ကွယ်မှာ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက်က အရိပ်ထဲကနေ အမိန့်ပေး စေခိုင်းနေမယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ…</p> <p>လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ထိုရွှေအမြူတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများက သူ့ကို လျစ်လျူရှုခဲ့ကြသည်။ သူ မူလဝိညာဉ် ဓားမွေးမြူခြင်း ကျင့်စဉ် ပြီးမြောက်ပြီး ဓားချီမိုးကြိုးသံ စွမ်းရည် ရရှိခဲ့ချိန်မှာပင် သူ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည့် အရာကို မည်သူကမှ မေးခွန်းမထုတ်ခဲ့ကြပေ။</p> <p>နှင်းဝိညာဉ်ကြာပန်းနှင့် ဇာမဏီပန်းတို့သာ ကြီးမားသော တန်ဖိုးကြောင့် ဂယက်အနည်းငယ် ထစေခဲ့သည်။ သို့သော် သူ သုံးစွဲပြီးကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် မည်သူကမှ သူ့ကို ဒုက္ခမပေးခဲ့ပေ။</p> <p>အခုပြန်စဉ်းစားကြည့်တော့ သူတစ်ယောက်တည်း ထွက်သွားပြီး ချီယွမ်ရှို့ရဲ့ အကြည့်အောက်ကနေ လွတ်သွားတဲ့ အကြိမ်အနည်းငယ်ကလွဲရင်… သူ့ကျင့်ကြံခြင်း ခရီးစဉ် တစ်လျှောက်လုံးက ဒီလူရဲ့ စောင့်ကြည့်မှုအောက်မှာ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် တည်ငြိမ်စွာ ဖြတ်သန်းခဲ့ရတာပဲ။</p> <p>ဖရိုဖရဲ ကျွန်းစုရေပြင်က တိုက်ပွဲကလွဲလို့ပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီတုန်းကတောင် ချယ်ယွီထောင်က ကြယ်ကြည့်ကျွန်းမှာ တပ်စွဲထားတာ…</p> <p>ထိုတိုက်ပွဲအတွင်း သေရေးရှင်ရေး အန္တရာယ်များ ရှိခဲ့သော်လည်း ချယ်ယွီထောင် ကြီးကြပ်နေသဖြင့် အန္တရာယ်အများဆုံး တိုက်ပွဲများကို သူ့ထံမှ ရှောင်လွှဲပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ မမျှော်လင့်တာ တစ်ခုခု ဖြစ်ခဲလျှင်ပင် သူ့တွင် ထွက်ပြေးဖို့ ဓားချီမိုးကြိုးသံ စွမ်းရည် ရှိနေသေး၏။</p> <p>ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးများက ကြီးမားသော စွန့်စားမှုများနှင့်အတူ လာသည်။ ထိုအချိန်ကာလများမှာ သူ့လမ်းစဉ် တစ်လျှောက်လုံးတွင် အမှန်တကယ်ပင် အသီးအပွင့် အများဆုံး ဖြစ်ခဲ့သည်။ အတုအယောင် အမြူတေအဆင့်သို့ လျင်မြန်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ခြင်းသည် ထိုတိုက်ပွဲနှင့် ခွဲခြား၍မရပေ။</p> <p>ချင်စန်း ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူ သဘောပေါက်သွားလေပြီ။</p> <p>သူ ဘယ်တုန်းကမှ ကမ္ဘာမြေကို တုန်လှုပ်စေမယ့် အရာတစ်ခုမှ မလုပ်ခဲ့ဘူး… ဒါဆို ဘယ်လိုလုပ် သူ့နာမည်က ဒီလောက် ကျယ်ပြန့်သွားရတာလဲ… စစ်မှန်သော သူရဲကောင်းများက ဂုဏ်ကျက်သရေ မယူဘဲ မှတ်တိုင်စိုက်ထူ၍ မဟုတ်ဘဲ တစ်စုံတစ်ယောက်က နောက်ကွယ်မှ တွန်းအားပေးပြီး မီးလောင်ရာ လေပင့်နေသောကြောင့်ပင်။</p> <p>သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ချန်ယန် သံသယမဖြစ်စေဘဲ သူ့အား ဓာတ်ကြီးငါးပါး သားရဲတံဆိပ် တစ်ခု ရစေပြီး ကျီဝေနန်းတော်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်စေရန် တုန်ယန်းပိုနှင့် ပူးပေါင်းဖို့ ဖြစ်သည်။</p> <p>ချီယွမ်ရှို့က ရှေးဟောင်း အင်မော်တယ် စစ်တလင်းသို့ စောစီးစွာ ဝင်ရောက်ခွင့် ပေးသည်ဟူသော အကြောင်းပြချက်ဖြင့် ရွှမ်လုအစောင့်တပ်ဖွဲ့၏ အမိန့်ပေးတံဆိပ်ပြားကို လက်ဆောင်ပေးကာ ရွှမ်လုစခန်းသို့ စောစော သွားရောက်အောင် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ကျင့်ကြံခြင်းတွင် အလွန်အကျွံ အားမစိုက်ဘဲ လောကီလူ့ဘောင်ကို လေ့လာဖို့ အချိန်ပိုပေးရန်လည်း အားပေးခဲ့၏။</p> <p>ယခု ပြန်စဉ်းစားကြည့်လျှင် ထိုသည်က…</p> <p>“သွား… ကောင်းကောင်း စားသောက်ပြီး မသေခင် ဝဝပျော်ပါးလိုက်” ဟု ပြောနေခြင်းပင် မဟုတ်လော။</p> <p>နောက်ဆုံး အချိန်နီးကပ်လာချိန်တွင် ချီယွမ်ရှို့က သူ့အား တွေ့ဆုံရန်ပင် ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။ သူ့ကို အားနာ၍ မျက်နှာချင်းမဆိုင်ရဲသောကြောင့်လော။</p> <p>ရွှမ်လုစခန်းတွင် တုန်ယန်းပိုက ရုတ်တရက် လူစုပြီး သားရဲတံဆိပ်များကို ကြီးကြပ်ရန် ရောက်လာခဲ့သည်။</p> <p>မကြာသေးမီက တိုက်ပွဲများအတွင်း ချင်စန်း၏ ကျော်ကြားမှုကြောင့် ချယ်ယွီထောင်က သူ့အား မည်သည့် စစ်ဆေးမှုမှ မပြုလုပ်ဘဲ သားရဲတံဆိပ် ကိုင်ဆောင်သူအဖြစ် ခန့်အပ်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>အကြောင်းပြချက်မှာ ယုတ္တိတန်နေပြီး ချန်ယန်လည်း သံသယ တစ်စက်မျှ မဝင်ခဲ့ပေ။</p> <p>မြင်ကွင်းများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ချင်စန်း စိတ်ထဲ ဖြတ်သန်းသွား၏။</p> <p>တခြားစီ ခွဲကြည့်လျှင် ဖြစ်ရပ်တစ်ခုစီမှာ အရေးမပါသလို ရှိသော်လည်း အားလုံးကို ဆက်စပ်ကြည့်လိုက်လျှင် သူ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားတော့သည်။</p> <p>မမြင်ရသော လက်တစ်ဖက်က သူ့ကို တလျှောက်လုံး လမ်းပြနေသကဲ့သို့ပင်။</p> <p>အထူးသဖြင့် နောက်ဆုံး အဆင့်ထိ ဂရုတစိုက် ခင်းကျင်းထားသော ထောင်ချောက်ထဲသို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လှမ်းသွားစေခဲ့သည်။</p> <p>သူတောင် ဘာမှ သတိမထားမိခဲ့တာ… ချန်ယန်က ဘယ်လိုလုပ် သတိထားမိမှာလဲ…</p> <p>ချီယွမ်ရှို့ကလွဲရင်… ဘယ်သူ ရှိဦးမလဲ…</p> <p>ချင်စန်း တုန်လှုပ်သွားသည်။</p> <p>လေနှင်ရာ ခရီးသည်ကော တုန်ယန်းပိုရဲ့ လူတွေထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်နေမလား…</p> <p>လေနှင်ရာ ခရီးသည်ကလွဲလို့ ဘယ်သူ့သစ္စာဖောက်မှုကိုမဆို သူ လက်ခံနိုင်တယ်… သူတို့ကြား သံယောဇဉ်က အရမ်း နက်ရှိုင်းတယ်။ ချင်စန်းအတွက် လေနှင်ရာ ခရီးသည်က ဆရာတစ်ယောက်၊ မိတ်ဆွေတစ်ယောက်ပဲ။</p> <p>သူနဲ့ ချီယွမ်ရှို့ကြားမှာကျ အမြဲတမ်း အကွာအဝေး တစ်ခု ရှိခဲ့တာ…</p> <p>ဒါပေမဲ့ လေနှင်ရာ ခရီးသည်နဲ့ကျတော့ မဟုတ်ဘူး။ သူက ချင်စန်း အလေးစားဆုံးနဲ့ အားအကျဆုံး လူပဲ။ တကယ်လို့ သူသာ ပါဝင်နေမယ်ဆိုရင် ချင်စန်း တကယ် ခံနိုင်ရည်ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး… ဒါ့အပြင် လေနှင်ရာ ခရီးသည်က သူ့လျှို့ဝှက်ချက်တွေ အများကြီး သိထားတာ။</p> <p>စိတ်ထဲတွင် အရာအားလုံးကို ပြန်လည် သုံးသပ်ပြီးနောက် ချင်စန်း နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချလိုက်နိုင်သည်။</p> <p>လေနှင်ရာ ခရီးသည်မှာ တုန်ယန်းပို၏ အရုပ်တွေထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ပေ။ မဟုတ်လျှင် သူ့အနေဖြင့် အခွင့်အရေးတိုင်းကို အရယူဖို့ သေမင်းနှင့် စစ်ခင်းရင်း အကြိမ်ကြိမ် အသက်စွန့်စားစရာ မလိုချေ။</p> <p>လေနှင်ရာ ခရီးသည် ရှိနေခြင်းက ချင်စန်း၏ အေးစက်နေသော နှလုံးသားကို နွေးထွေးမှု အရိပ်အယောင် အနည်းငယ် ပေးစွမ်းလိုက်သည်။</p> <p>တချိန်တည်းမှာပင် ချင်စန်း စိတ်ထဲ မေးခွန်းများဖြင့် ပြည့်နှက်လာ၏။</p> <p>တုန်ယန်းပိုက ချန်ယန်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာတွေများ ရှာတွေ့ထားလို့လဲ။ စွမ်းအင် စုပ်ယူခံရတဲ့ တစ်ကြိမ်ကလွဲရင် ချန်ယန်နဲ့ ငါနဲ့ကြား ဘာပတ်သက်မှုမှ မရှိခဲ့သလို သူမကလည်း ငါ့ကို တခြားလူတွေနဲ့မတူ ထူးထူးခြားခြား ဆက်ဆံတာမျိုး မရှိပါဘူး။ ဒါဆို ဘာလို့ တုန်ယန်းပိုက ငါ့ကို ဖမ်းပြီး သူမကို ခြိမ်းခြောက်နေရတာလဲ…</p> <p>ချန်ယန်က ချင်စန်းကို အေးစက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မထူးဆန်းသလို ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့်…</p> <p>“ရှင်က ရှင့်တပည့်နဲ့ ကျွန်မကို ခြိမ်းခြောက်နေတာလား… ဒါ နည်းနည်း ရယ်စရာ မကောင်းလွန်းဘူးလား”</p> <p>တုန်ယန်းပိုက ချန်ယန်ကို သိနားလည်သလို၊ နောက်ပြောင်သလို အပြုံးဖြင့် ချင်စန်းဘက် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>“မိန်းကလေး ချန်ယန်… ကျောက်စိမ်းမီးပြင်းဖို သုတ္တန်ကို ဟယ်ဟွမ်ဂိုဏ်း အတွင်းမှာတောင် တားမြစ်ပညာလို့ သတ်မှတ်ထားတာ မင်းသိလား… မိစ္ဆာဂိုဏ်းက အရူးတွေတောင် အဆင့်တက်ဖို့အတွက် ဒီလိုနည်းလမ်းမျိုးကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် မသုံးရဲကြဘူး… ဒီပညာ ရထားတဲ့သူတွေက များသောအားဖြင့် ချိတ်ပိတ်ထားပြီး ဘယ်တော့မှ ပြန်မထိကြတော့ဘူး”</p> <p>“မင်းရဲ့ ပါရမီက ထူးကဲပြီး အခွင့်အရေး တစ်စွန်းတစ်စ ဆုပ်ကိုင်ဖို့ အဲ့ဒီ လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်ကို တစ်ကြိမ်တည်း သုံးရုံနဲ့ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ဖွဲ့စည်းနိုင်ခဲ့တယ် ဆိုပေမယ့် မင်းက ပြန်လမ်းမရှိတဲ့ လမ်းပေါ်ကို လျှောက်လှမ်းမိနေပြီ”</p> <p>“ဒီအချိန်ကစပြီး မင်း စိတ်အေးလက်အေး နေလို့ရပြီလို့ တကယ် ထင်နေတာလား”</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save