Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၅၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဖုန်းဟိုင် လက်နက်ပြင်ဆိုင် ဖွင့်ပါပြီဗျို့….</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လောကီဖြစ်ရပ်တို့၏ သဘောသဘာဝသည် တောင်ကျရေစီးကြောင်းကဲ့သို့ပင်။ အတက်အကျ၊ အနိမ့်အမြင့်နှင့် အလှည့်အပြောင်းတို့ဖြင့် အမြဲမပြတ် ရောယှက်နေတတ်စမြဲ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အနိမ့်ဈေးဖြင့် ဝယ်ယူ၍ အမြင့်ဈေးဖြင့် ပြန်လည်ရောင်းချခြင်းဟူသော ကုန်သွယ်မှု၏ အခြေခံနိယာမမှာ နားထောင်လိုက်လျှင် ရိုးရှင်းလှသည်ဟု ထင်မှတ်ရသော်လည်း၊ လက်တွေ့လောက၏ နက်နဲလှသော လျှို့ဝှက်ချက်များကြား၌မူ သာမန်လူတို့ လက်လှမ်းမမီနိုင်သော အနုပညာရပ်တစ်ခုကဲ့သို့ ရှိနေပေသည်။</p> <p> </p> <p>ကျင့်ကြံသူတို့၏ လောက၌ ပစ္စည်းတစ်ခု၏ တန်ဖိုးသည် ကိုင်တွယ်သူ၏ အစွမ်းအစပေါ်တွင်သာမက ထိုပစ္စည်းကို လိုအပ်နေသည့် အခြေအနေပေါ်တွင်လည်း များစွာ မူတည်နေပေသည်။</p> <p> </p> <p>တွမ်ဖုန်း၏ လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်းနှင့် ပြုပြင်ခြင်းဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်မှုသည် ဤလုပ်ငန်းကို အခြေချရန် ခိုင်မာသော တိုင်တစ်လုံး ဖြစ်နိုင်သည်မှာ မှန်သော်လည်း၊ ကျင့်ကြံသူတို့၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသော လောကဓံကြား၌ သဘောတရားကို သိရုံမျှဖြင့် မလုံလောက်ချေ။</p> <p> </p> <p>ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် လိုအပ်သည့် အရင်းအနှီး၊ ကျယ်ပြန့်သော ကုန်သွယ်မှုကွန်ရက်နှင့် မိမိကိုယ်မိမိ အကာအကွယ်ပေးနိုင်မည့် အရှိန်အဝါ ဤအချက်သုံးချက်မှာ လုပ်ငန်းတစ်ခု အသက်ဝင်လာစေရန် မရှိမဖြစ် လိုအပ်လှသည့် မဏ္ဍိုင်ကြီးများ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဤအခြေခံအုတ်မြစ်များ မခိုင်မာပါက သာမန်တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူတို့အတွက် ဤကဲ့သို့သော လုပ်ငန်းမျိုးမှာ တိမ်တိုက်ပေါ်တွင် အိမ်ဆောက်သကဲ့သို့ အလှမ်းဝေးလွန်းလှသည့် စိတ်ကူးယဉ် အိပ်မက်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>လော့ချန်၏ စေ့စပ်သေချာသော စီမံကိန်းနှင့် ခိုင်မာသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ပံ့ပိုးမှုသာ မရှိပါက၊ ဤ ဖုန်းဟိုင် လက်နက်ပြင်ဆိုင် မှာ ချင်းဟယ်တောင်ခြေတွင် ဆိုင်းဘုတ်ပင် တင်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်သလို၊ ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများကိုလည်း စနစ်တကျ စုဆောင်းနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>လော့ချန်သည် ဈေးကွက်၏ လိုအပ်ချက်ကို အကဲခတ်ရာ၌ ပါးနပ်လွန်းလှသူ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျင့်ကြံသူတိုင်းသည် လက်နက်အသစ်ကို အမြဲ မဝယ်ယူနိုင်ကြသော်လည်း၊ သူတို့၏ အသက်နှင့် ထပ်တူအရေးပါသော မှော်လက်နက်များကို ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းရန်အတွက်မူ မည်သည့်အခါမျှ ဝန်လေးနေကြမည် မဟုတ်သည်ကို သူ ကောင်းစွာ နားလည်ထားသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် အရှေ့ပိုင်းလွင်ပြင်၏ အရပ်ရပ်၌ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသော လုယက်သူများက အမှောင်ထဲမှ ဝံပုလွေများကဲ့သို့ မျက်လုံးအစုံ တောက်ပလျက် ချောင်းမြောင်းနေတတ်သည် မဟုတ်ပါလော။</p> <p> </p> <p>ထိုသူတို့သည် တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူများ၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများကို အချိန်မရွေး လုယူဖျက်ဆီးပစ်ရန် အသင့်ရှိနေကြသည်။ သို့သော် တွမ်ဖုန်းကား ထိုဘေးဒုက္ခတို့ကို ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေမည့်သူ မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>တစ်ခါက ထူးချွန်လူငယ်စာရင်းတွင် ထိပ်တန်းသုံးဦးစာရင်းဝင် ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည့် သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်နှင့် နက်နဲလှသော ဓားသိုင်းအနုပညာမှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်အောက်ရှိ မည်သည့်ရန်သူကိုမဆို ရင်ဆိုင်နှိမ်နင်းရန် လုံလောက်သော အာမခံချက်ပင် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>"နောက်ပြီးတော့.... ဒါကိုလည်း ယူထားလိုက်ဦး"</p> <p> </p> <p>လော့ချန်က သူ၏ ဝတ်ရုံကြားမှ ရှေးဟောင်းအရှိန်အဝါများ လွှမ်းခြုံနေသည့် တံဆိပ်ပြားတစ်ခုကို ထုတ်ကာ လှမ်းပစ်ပေးလိုက်ရာ တွမ်ဖုန်းက လေထဲတွင် ကျွမ်းကျင်စွာ ဖမ်းယူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>တံဆိပ်ပြား၏ ရှေ့ဘက်တွင် ဖို ဟုလည်းကောင်း၊ နောက်ဘက်တွင် ဆေး ဟုလည်းကောင်း ရှေးဟောင်းစာလုံးများဖြင့် ရေးထွင်းထားသည်ကို တွေ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>တွမ်ဖုန်း၏ မျက်ဝန်းတို့မှာ အံ့ဩခြင်းများဖြင့် ပြည့်လျှံသွားရသည်။ ထိုတံဆိပ်ပြားဆီမှ ထွက်ပေါ်နေသော ချီစွမ်းအင်မှာ သိပ်သည်းလွန်းလှသဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုပင် အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားသယောင် ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ထိုတံဆိပ်ပြားပေါ်မှ လိုင်းကြောင်းတစ်ခုချင်းစီကို တုန်ရင်နေသော လက်ချောင်းများဖြင့် ပွတ်သပ်ရင်း၊ ဤအရာ၏ နောက်ကွယ်မှ ကြီးမားလှသော အရှိန်အဝါကို ခံစားနေမိသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါက.... ဖိုရှန်းဂိုဏ်း ဆေးဖော်ဆောင်ရဲ့ အမိန့်ပေးတံဆိပ်ပဲ”</p> <p> </p> <p>လော့ချန်က ခပ်အေးအေးပင် ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီတံဆိပ်က ဂိုဏ်းရဲ့ အဆောင်ကိုးဆောင်လုံးမှာရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေကို အမိန့်ပေးနိုင်တဲ့ အခွင့်အာဏာ ရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့…. လက်တွေ့မှာတော့ သူတို့က ခင်ဗျားရဲ့စကားကို နားထောင်ချင်မှ နားထောင်လိမ့်မယ်၊ ဒါဟာ လူသားတွေရဲ့ သဘာဝပဲ….”</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ အဓိကကတော့ ဒီအဆောင်အယောင်ကို မြင်ရင် ခင်ဗျားနောက်မှာ ဖိုရှန်းဂိုဏ်း ရှိနေတယ်၊ ခင်ဗျားဟာ ကျွန်တော်တို့ ဆေးဖော်ဆောင်ရဲ့ အရေးပါတဲ့ လူတစ်ယောက် ဖြစ်နေတယ်ဆိုတာ သူတို့ သိသွားဖို့ပဲ၊ ဒါဟာ ခင်ဗျားကို ဘယ်သူမှ လွယ်လွယ်နဲ့ မစော်ကားရဲအောင်၊ ခင်ဗျား လုပ်ငန်းကို မနှောင့်ယှက်ရဲအောင် တားဆီးပေးမယ့် အရှိန်အဝါတစ်ခုပဲ၊ အဲဒီတော့.... ဒါကို မလိုလားအပ်တဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေ ရှောင်ရှားဖို့အတွက် အကာအကွယ်တစ်ခုအနေနဲ့ သုံးပါ”</p> <p> </p> <p>လော့ချန်သည် ဤလက်နက်ပြုပြင်ရေးလုပ်ငန်းအပေါ် အလွန်အမင်း မျှော်လင့်ချက်ထားရှိသည်။</p> <p> </p> <p>မှော်လက်နက်စျေးနှုန်းများ အဆမတန်မြင့်တက်နေသော ယခုကဲ့သို့ အခြေအနေတွင် လက်နက်အသစ် မဝယ်ယူနိုင်သော ကျင့်ကြံသူများအတွက် ဤဆိုင်သည် အားကိုးရာဖြစ်လာမည်မှာ သေချာသည်။</p> <p> </p> <p>လော့ချန်ကိုယ်တိုင်လည်း သူ၏ကျောက်စိမ်းဓားများ ပျက်စီးစဉ်က တွမ်ဖုန်း၏ အခမဲ့ပြုပြင်ပေးမှုကြောင့် များစွာအဆင်ပြေခဲ့ဖူးသည်။</p> <p> </p> <p>သာမန် တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူများသည် တိုက်ခိုက်ခြင်းကိုသာ သိကြပြီး လက်နက်ထိန်းသိမ်းမှုကို နားမလည်ကြသဖြင့် ဤလုပ်ငန်းမှာ အနာဂတ်တွင် များစွာအကျိုးအမြတ်ဖြစ်ထွန်းမည့် လုပ်ငန်းတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“အစ်ကိုတွမ်…. ကျွန်တော် စဉ်းစားနေတာတစ်ခုရှိတယ်၊ လက်နက်ဖော်စပ်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ မီးစွမ်းအင်အတွက်ရော ဘယ်လို စီစဉ်ထားလဲ၊ ထင်းတွေ၊ ကျောက်မီးသွေးတွေလည်း ခင်ဗျားဆီမှာ အများကြီး မတွေ့မိလို့ပဲ၊ လက်နက်ပြင်ဆင်တယ်ဆိုတာ ဆေးဖော်ပညာလိုပဲ.... ပြင်းထန်ပြီး တည်ငြိမ်တဲ့ မီးအရှိန်အဟုန် မရှိရင် သံသားကို သန့်စင်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်၊ အထူးသဖြင့် အဆင့်မြင့် မှော်လက်နက်တွေကို ကိုင်တွယ်တဲ့အခါမှာပေါ့၊ မီးအရှိန်မမှန်ရင် မှော်လက်နက်ရဲ့ အစီအရင်တွေ ပျက်စီးသွားနိုင်တယ်”</p> <p> </p> <p>လော့ချန်က အနီးရှိ ဗလာဖြစ်နေသော ကုန်လှောင်ရုံကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရင်း စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>တွမ်ဖုန်းက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီ ချင်းဟယ်တောင်မှာဆိုရင်တော့ မီးအတွက်က စိုးရိမ်စရာ မရှိပါဘူး၊ ဒီတောင်ရဲ့ သဘာဝက ငါတို့ကို အကောင်းဆုံး မီးအရင်းအမြစ် ပေးထားတယ်၊ ကျင့်ကြံသူတွေ မသိသေးတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခုပေါ့”</p> <p> </p> <p>သူသည် အနီးရှိ လျန်ယွန်း ကုန်သွယ်ရေး မဟာမိတ်ာဆိုင်ခွဲသို့ အပြေးသွားကာ၊ ခဏအကြာတွင် အပြာရောင် မြက်ခြောက်အစည်းကြီး တစ်စည်းကို ပွေ့ချီ၍ ပြန်ထွက်လာခဲ့သည်။ ထိုမြက်ခြောက်များဆီမှ ထူးဆန်းသော ချီစွမ်းအင် အရှိန်အဝါတစ်ခုနှင့်အတူ အေးစက်စက် အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေပေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါက ချင်းဟယ်မိစ္ဆာပင်လို့ ခေါ်တဲ့ အဆင့်တစ် သစ်သားဓာတ် ဝိညာဉ်အပင်ပဲ၊ မီးရှို့လိုက်တာနဲ့ တပြိုင်နက် ထွက်ပေါ်လာတဲ့ အရှိန်အဟုန်က မြေကမ္ဘာမီး ကိုတောင် ယှဉ်နိုင်တယ်၊ နောက်ပြီး မီးအရှိန်ကိုလည်း စိတ်ကြိုက် ညှိလို့ရတယ်၊ ဒါဟာ ငါတို့လို လက်နက်ပြင်တဲ့သူတွေ အတွက်တော့ အဖိုးမဖြတ်နိုင်တဲ့ ရတနာပဲ”</p> <p> </p> <p>တွမ်ဖုန်းက သူ၏ အဂ္ဂိရတ်မီးဖိုနံဘေးတွင် ရပ်လိုက်ပြီး၊ ရှေးဟောင်းလက်ရာပါသော မီးဖိုတံခါးကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ထိုမီးဖိုကြီးမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ အသုံးပြုခဲ့သည့် အငွေ့အသက်များကြောင့် ညိုမည်းနေသော်လည်း၊ ၎င်း၏ ကိုယ်ထည်ပေါ်မှ ရုပ်ကြွများမှာမူ ယခုထက်တိုင် အသက်ဝင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>တွမ်ဖုန်းက ချင်းဟယ်မိစ္ဆာ မြက်ခြောက်အနည်းငယ်ကို မီးဖိုအတွင်းသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>တွမ်ဖုန်း လက်တွေ့ သရုပ်ပြလိုက်ရာ၊ မီးလုံးလေး တစ်လုံးနှင့် တို့လိုက်သည်နှင့် ချင်းဟယ်မိစ္ဆာပင်၏ အမြီးပိုင်းမှာ တဖြည်းဖြည်း စတင်လောင်ကျွမ်းလာလေသည်။</p> <p> </p> <p>မီးတောက်များမှာ မီးဖိုအတွင်း၌ ပြင်းထန်စွာ ဝုန်းခနဲ ထတောက်လာပြီး၊ ထိုစဉ် မီးဖိုအတွင်းမှ တိုးညှင်းလှသော ငိုကြွေးအော်ဟစ်သံများ လွင့်ပျံ့လာလေတော့သည်။ ၎င်းမှာ သက်ရှိသတ္တဝါတစ်ဦး၏ နောက်ဆုံးအချိန် ဝေဒနာကို ခံစားနေရသကဲ့သို့ ထူးဆန်းလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>မီးတောက်များ၏ အရောင်မှာလည်း သာမန်မီးကဲ့သို့ နီရဲနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ ခရမ်းရောင်သန်းနေသည့် အပြာရောင်ဖျော့ဖျော့ ဖြစ်နေသည်ကို လော့ချန် သတိပြုမိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လော့ချန်မှာ ဤအရာ၏ စွမ်းအားကို မြင်တွေ့ရသည့်အခါ အလွန်ပင် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ ဤမျှ ပြင်းထန်သော မီးအရှိန်သည် ဆေးလုံးများ ဖော်စပ်ရာတွင်လည်း များစွာ အထောက်အကူပြုနိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် တွမ်ဖုန်း၏ ရှင်းပြချက်အရ လျန်ယွန်း မဟာမိတ်သည် ဤကောင်များကို ကျင့်ကြံသူများထံမှ ဈေးပေါပေါဖြင့် ဝယ်ယူကာ၊ ပြန်လည်ရောင်းချသည့်အခါတွင်မူ ဈေးကြီးကြီးဖြင့် ရောင်းချနေကြောင်း သိလိုက်ရသည့်အခါ လော့ချန် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် တောက်တစ်ချက် ခေါက်မိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ငါ့ထက်တောင် ပါးနပ်တဲ့ ကုန်သည်တွေ ရှိနေပါသေးလား၊ ကိုယ်တိုင်ဖမ်းတဲ့သူဆီက ဈေးနှိမ်ဝယ်ပြီး အဲဒီလူဆီကိုပဲ ဈေးကြီးကြီးနဲ့ ပြန်ရောင်းတယ်ပေါ့၊ တကယ်ကို အကွက်စေ့လွန်းကြတယ်၊ လျန်ယွန်း မဟာမိတ်ဆိုတာ နာမည်နဲ့လိုက်အောင်ကို ပါးနပ်တဲ့သူတွေပဲ”</p> <p> </p> <p>လော့ချန်က ခပ်ဟဟ ရယ်မောရင်း တွမ်ဖုန်း၏ ပုခုံးကို ပုတ်ကာ မှာကြားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အစ်ကိုတွမ်.... နောက်ဆိုရင် သူတို့ဆီက ဝယ်တဲ့အခါ ဈေးကို သေချာဆစ်ဖို့ မမေ့နဲ့၊ ခင်ဗျားက အခု ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကိုယ်စားလှယ်ပဲ၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သိက္ခာပဲ၊ ပြီးတော့.... အရေးကြုံလို့ အန္တရာယ်တွေ့ရင် တံဆိပ်ကိုပြလိုက်၊ ကျွန်တော့်နာမည် ဒါမှမဟုတ် မီရှုဟွာရဲ့ နာမည်ကို ယူသုံး၊ အန္တရာယ်ကင်းဖို့က အားလုံးထက် အရေးကြီးဆုံးပဲ၊ ရတနာတွေထက် ခင်ဗျားရဲ့အသက်ကို ကျွန်တော် ပိုတန်ဖိုးထားတယ်ဆိုတာ မမေ့နဲ့၊ ခင်ဗျားရှိမှသာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စီမံကိန်းတွေက ရှေ့ဆက်နိုင်မှာ ဖြစ်သလို၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ ယုံကြည်မှုကိုလည်း ခင်ဗျား အလေးထားရမယ်”</p> <p> </p> <p>လော့ချန်၏ စကားလုံးတိုင်းမှာ လေးနက်လှသဖြင့် တွမ်ဖုန်း၏ ရင်ထဲ၌ နွေးထွေးမှုတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားရသည်။ သူသည် တစ်သက်လုံး တစ်ကိုယ်တည်း တိုက်ခိုက်လာခဲ့သူ ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုမူ သူ့နောက်တွင် ခိုင်မာသော တောင်ကြီးတစ်တောင် ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>မှာကြားစရာရှိသည်တို့ကို မှာကြားပြီးနောက် လော့ချန်သည် အရှေ့ပိုင်းလွင်ပြင်ဆီသို့ အလုအယက် သွားနေကြသည့် ကျင့်ကြံသူများကို နောက်ချန်ခဲ့ကာ သူ၏ သက်တော်စောင့်များနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>လော့ချန် ထွက်သွားပြီးနောက် တွမ်ဖုန်းမှာ လူစိမ်းများကြား၌ ဆိုင်ဖွင့်ရန်အတွက် ခေတ္တမျှ တွန့်ဆုတ်နေမိသည်။ သူသည် တစ်သက်လုံး လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်းနှင့် တိုက်ခိုက်ခြင်းကိုသာ လုပ်ကိုင်ခဲ့သူဖြစ်ရာ၊ ယခုကဲ့သို့ လူအများရှေ့တွင် စီးပွားရေးသမားတစ်ဦးကဲ့သို့ လှုပ်ရှားရမည်ကို အသားမကျသေးပေ။ သူ၏ လက်ချောင်းများမှာ လက်နက်ပြင်တူကို ဆုပ်ကိုင်ထားစဉ် အနည်းငယ် တုန်ရင်နေပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအခါ ဖုန်းရှက သူ့ဘေးသို့ တိုးကပ်လာကာ၊ သူ၏ လက်ကို အသာအယာ ဆုပ်ကိုင်ရင်း ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းများက ကြင်နာမှုနှင့် အားပေးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>“ရှောင်တွမ်…. လော့ချန်က မင်းအပေါ်မှာ စေတနာဘယ်လောက် ထားလဲဆိုတာ မင်းသိပါတယ်၊ သူ မင်းကို ယုံကြည်လို့၊ မင်းရဲ့ အရည်အချင်းကို အသိအမှတ်ပြုလို့ ဒီလောက်အထိ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံပေးထားတာ၊ အခုချိန်မှာ မင်း လုပ်နိုင်တာက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြောင်းလဲဖို့ပဲ၊ မင်းရဲ့ အတိတ်က နာကျင်မှုတွေကို ခွန်အားအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး ဒီလုပ်ငန်းမှာ အောင်မြင်အောင် ကြိုးစားလိုက်ပါ….”</p> <p> </p> <p>“ယွမ်ရှောင်ယွဲ့လေးတောင် သူမရဲ့ ဆိုင်အတွက်၊ သူမရဲ့ အဘိုးအတွက် ဘယ်လောက် ကြိုးစားခဲ့လဲဆိုတာ မင်းမြင်တယ် မဟုတ်လား၊ မင်းမှာလည်း အခု ကာကွယ်ရမယ့်သူတွေ၊ တာဝန်ယူရမယ့်သူတွေ ရှိနေပြီလေ၊ မင်းရဲ့ လက်ရာကို လောကကြီးက သိအောင် ပြရမယ့်အချိန် ရောက်ပြီ”</p> <p> </p> <p>ဖုန်းရှ၏ စကားသံမှာ လေပြည်ညင်းကဲ့သို့ ညင်သာသော်လည်း၊ တွမ်ဖုန်းအတွက်မူ မဟာတံတိုင်းကြီးကဲ့သို့ ခိုင်မာလှသည်။</p> <p> </p> <p>တွမ်ဖုန်းသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ၊ သူ၏ တုန်ရင်နေသော စိတ်ကို ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ သူသည် ယခင်က ကလဲ့စားချေရန်နှင့် သတ်ဖြတ်ရန်သာ သိခဲ့သော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုမူ သူချစ်ခင်ရသူများနှင့် သူ့အား ကူညီသူများအတွက် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ခြေလှမ်းစရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေပြီ။</p> <p> </p> <p>သူသည် လက်နက်ပြင်တူကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ရင်း၊ သူ၏ မျက်နှာကို တင်းမာစွာ ထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် လူအုပ်ကြီးရှိရာသို့ လှည့်ကြည့်ကာ၊ သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော အသံကို အစွမ်းကုန် မြှင့်လိုက်တော့သည်။ ထိုအသံသည် သူ၏ အတွင်းအားကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုကိုပင် လှုပ်ခတ်သွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဖုန်းဟိုင် လက်နက်ပြင်ဆိုင် ဖွင့်ပါပြီဗျို့….”</p> <p> </p> <p>တွမ်ဖုန်း၏ အသံမှာ ချင်းဟယ်တောင်ခြေတစ်ခွင် ဟိန်းထွက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ပျက်စီးနေတဲ့ မှော်လက်နက်တွေကို အကောင်းဆုံး ပြုပြင်ပေးတယ်၊ ကျွမ်းကျင်စွာ အရောင်တင်ပေးတယ်၊ မင်းတို့ရဲ့ အသက်ကို ကာကွယ်ပေးမယ့် လက်နက်တွေကို အသစ်အတိုင်း ဖြစ်အောင် ဖန်တီးပေးမယ်၊ ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းခရီးမှာ မင်းတို့အတွက် အယုံကြည်ရဆုံး နောက်တန်း အကူအညီက ဒီမှာပါ၊ လာရောက် ကြည့်ရှုကြပါဦးဗျို့….”</p> <p> </p> <p>တွမ်ဖုန်း၏ အသံတွင် ယခင်က မရှိခဲ့ဖူးသော ယုံကြည်မှု၊ တက်ကြွမှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်များ ကိန်းအောင်းနေပေသည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းခရီးသစ်၏ အစပျိုးခြင်းပင် ဖြစ်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်မှ ဖြတ်သန်းသွားလာနေသော ကျင့်ကြံသူများမှာလည်း ထူးဆန်းသောအရှိန်အဝါရှိသော ဤလက်နက်ပြင်ဆိုင်သစ်ကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် လှည့်ကြည့်လာကြလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အချို့ကမူ တွမ်ဖုန်း၏ ခိုင်မာလှသော အရှိန်အဝါကြောင့် ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်၍ ဆိုင်တွင်းသို့ စတင်ဝင်ရောက်လာကြလေပြီ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <h2> </h2>


Save