BIT

Title

Show in VIP/Series

Status (Active / Inactive)

<h2 style="text-align: center;">အဆင့်မြင့် မှောင်ခိုဈေးကွက်</h2>

"ဒီအရာက တကယ်ပဲ ဆေးဖော်တဲ့နေရာမှာ သုံးလို့ရပါ့မလား"

လော့ချန် တစ်ဦးတည်း ရေရွတ်မိရင်း လောင်ကျွမ်းနေသော ချင်းဟယ်မိစ္ဆာပင်ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် သဲ့သဲ့ငိုညည်းသံများကို အာရုံစိုက်နေမိသည်။

မီးလျှံများထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော ထိုကြောက်မက်ဖွယ် အော်ဟစ်သံများက လော့ချန်၏ စိတ်ကူးစိတ်သန်းများကို နိုးကြားလာစေသည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ ဆေးဖော်ဆောင်ရှိ မီးထိန်းသိမ်းသူများမှာ ထိုအသံကြောင့် များစွာ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေကြရသည်။ ယနေ့ ခန်းမခေါင်းဆောင် ပြန်လာပြီးနောက် ပေးအပ်ခဲ့သော ဤချင်းဟယ်မိစ္ဆာပင်မှာ မီးအပူရှိန် အလွန်ကောင်းမွန်သော်လည်း ၎င်းထံမှ မပြတ်ထွက်ပေါ်နေသော ညည်းတွားသံများက သူတို့အား ရှင်းမပြတတ်သော ခြောက်ခြားမှုကို ပေးစွမ်းနေသည်။

"ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့တန်ဖိုးက သာမန်ထင်းတွေထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုများနေတယ်" ဟု လော့ချန် မှတ်ချက်ပြုသည်။

အသုံးဝင်မှုက တစ်ပိုင်းဖြစ်သော်လည်း ကုန်ကျစရိတ်မှာ အခြားတစ်ပိုင်းဖြစ်သည်။ လော့ချန်သည် ချင်းဟယ်မိစ္ဆာပင်ကို ဆေးဖော်စပ်ရာတွင် အကျိုးအမြတ် အများဆုံးရရှိအောင် မည်သို့အသုံးချရမည်ကို စတင်တွေးတောတော့သည်။

"အံ့ဖွယ်တစ်သောင်းဆေးလုံး ဒါမှမဟုတ် ကျောက်စိမ်းအမြုတေဆေးလုံး တွေအတွက်ဆိုရင် ဒီမိစ္ဆာမီးက မလိုအပ်ပါဘူး"

လော့ချန် ထိုမီးလျှံကို မိစ္ဆာမီး ဟု အမည်ပေးလိုက်သည်။

"ပြင်းထန်ပြီး ထိန်းညှိရလွယ်တဲ့ သူ့ရဲ့အပူရှိန်က ဒုတိယအဆင့် ဆေးလုံးတွေအတွက်တော့ သင့်တော်နိုင်ပေမဲ့ ကုန်ကျစရိတ်က အရမ်းများလွန်းလိမ့်မယ်"

အမှန်စင်စစ် ချင်းဟယ်မိစ္ဆာပင်မှာ ပထမအဆင့် သစ်သားဓာတ်ရှိ မိစ္ဆာပင်ဖြစ်ပြီး မိစ္ဆာသားရဲအနွယ်ဝင်ဟု သတ်မှတ်နိုင်သည်။ အားအနည်းဆုံးနှင့် အန္တရာယ်မရှိသော အမျိုးအစားဖြစ်သော်လည်း တစ်ပင်လျှင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀ တုံးအထိ ပေးဝယ်ရသည်။

၎င်းမှာ အလွန်မြင့်မားသောအပူရှိန်လိုအပ်သည့် ပန်းပဲလုပ်ငန်းအတွက်သာ တွက်ခြေကိုက်ပြီး ဆေးဖော်စပ်ရာတွင်မူ သတ္တုများကဲ့သို့ အရည်ပျော်မှတ် မမြင့်မားလှသဖြင့် ဖြုန်းတီးရာ ရောက်နေမည်လားဟု လော့ချန် သံသယဝင်မိသည်။

သို့သော် သေချာစွာ သုတေသနပြုပြီးနောက် လော့ချန် နှမြောတသစွာ သက်ပြင်းချမိသည်။ ဤအရာမှာ အလွန်ကောင်းမွန်သော အရင်းအမြစ်ဖြစ်သော်လည်း လက်ရှိတွင် သူ၏လိုအပ်ချက်နှင့် အံဝင်ခွင်ကျဖြစ်မည့်နေရာကို ရှာမတွေ့သေးပေ။

'နေဦး... ဒါကို သွေးအဆီအနှစ်ဆေးလုံး ဖော်တဲ့နေရာမှာ သုံးရင်ရော'

ယခင်က ထိုဆေးလုံးအတွက် ပျားဖယောင်းသစ်သားကို အသုံးပြုခဲ့ရသည်။ ထိုသစ်သားမှာ ပထမအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲများ၏ စေးကပ်သော အရည်များကြောင့် ထူးခြားသော အနံ့နှင့် မီးအင်အားကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်။

လော့ချန်၏ ဆေးနည်းအရ မျောက်ဝံ၏ သွေးကို အဓိကအသုံးပြုရသဖြင့် မိစ္ဆာမီး၏ စွမ်းအင်သည် ထိုသွေးနှင့် အခြားဆေးပစ္စည်းများ ပေါင်းစပ်မှုကို ပိုမိုအားကောင်းစေနိုင်သည်။ ချင်းဟယ်မိစ္ဆာပင်မှရသော မိစ္ဆာမီးမှာ ယခင်သစ်သားများထက် ပိုမိုသန့်စင်လှပေသည်။

"ချင်းဟယ်မိစ္ဆာပင် တစ်ပင်တည်းနဲ့ အချိန်အကြာကြီး လောင်ကျွမ်းနိုင်သလို မီးအရှိန်ကိုလည်း ကိုယ်တိုင်စိတ်ကြိုက် ထိန်းညှိလို့ရတယ်၊ စမ်းကြည့်သင့်တာပေါ့"

စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ လော့ချန်သည် ထိုညမှာပင် သူ၏အဆင့်မြင့် လေးရောင်ခြယ် ဆေးအိုးကို ထုတ်ယူကာ ချင်းဟယ်မိစ္ဆာပင်ကို အသုံးပြု၍ သွေးအဆီအနှစ်ဆေးလုံးကို စတင်ဖော်စပ်တော့သည်။

ဆေးအိုးကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ သွေးကဲ့သို့နီရဲသော အဆင့်နိမ့် ဆေးလုံး ၇ လုံးကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် လော့ချန် ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်မိသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ဆေးလုံး ၅ လုံးသာ ထွက်ရှိရာမှ ယခုအခါ ၇ လုံးအထိ တိုးတက်လာခြင်းဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ဆေးနည်းကို အဆင့်မြှင့်တင်နိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ကုန်ကျစရိတ်ကို တွက်ချက်ကြည့်လျှင်လည်း အပိုထွက်လာသော ဆေးလုံးများကြောင့် အရှုံးမရှိသည့်အပြင် ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်မှာလည်း ၁၃/၁၀၀ သို့ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

မိမိတွင် ချင်းဟယ်မိစ္ဆာပင်များ အမြောက်အများ ရှိသေးသည့်အတွက် နောင်တွင် သွေးအဆီအနှစ် ဆေးလုံးများကို ပို၍ ဖော်စပ်ရမည်ဟု လော့ချန် စီမံကိန်း ချလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ ဝင်ငွေလမ်းစအသစ်ပင် ဖြစ်တော့မည်။

လတ်တလောတွင် ဖိုရှန်းဂိုဏ်း ကျင့်ကြံသူ အများစုမှာ အရှေ့ပိုင်းလွင်ပြင်သို့ ရောက်ရှိနေကြသဖြင့် လော့ချန်အား စောင့်ကြည့်မည့်သူ နည်းပါးသွားသည်။

ထို့ပြင် ကျန်ရှိနေသော သူများမှာလည်း ဂူသင်္ချိုင်း သတင်းများအပေါ်တွင်သာ အာရုံရောက်နေကြသည်။ လော့ချန်သည် ယခုအခါ အနည်းငယ် ပို၍ လွတ်လပ်စွာ လှုပ်ရှားနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

….

အချိန်များမှာ ရေကဲ့သို့ စီးဆင်းသွားသည်။ လော့ချန်သည် သူ၏ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းနှင့် ကျင့်ကြံခြင်းကို ဆက်တိုက် လုပ်ဆောင်နေသလို၊ အရှေ့ပိုင်းလွင်ပြင်ရှိ ရွှေအမြုတေ ဂူသင်္ချိုင်း သတင်းများကိုလည်း စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ဖိုရှန်းဂိုဏ်းမှာ နယ်မြေခံဖြစ်သဖြင့် သတင်းဦးသတင်းထူးများကို အမြဲရရှိနေသည်။

ဂိုဏ်းချုပ်မီရှူဟွာသည် တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူ ၅၀၀ ခန့်ပါဝင်သော အင်အားကြီးအဖွဲ့ကို စုစည်းကာ အင်အားသုံး လှုပ်ရှားခဲ့သည်။ အဓိက တိုက်ခိုက်ရေးခန်းမ ၃ ခုကို ဗဟိုပြုကာ သတ္တုတွင်းဆောင်နှင့် ဆေးဝါးဆောင်တို့မှ ကျင့်ကြံသူများလည်း ပူးပေါင်းပါဝင်ကြသည်။

အဆင့် ၉ ကျင့်ကြံသူ အားလုံးနီးပါးကို စေလွှတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ လော့ဝူတီ၊ ကျန်းဝမ်နှင့် ယန်ဝေ တို့အပြင် သားရဲဆောင်မှ ခေါင်းဆောင် ခယ်ယွဲ့လင်း ပင်လျှင် သူ၏ တာဝန်များကို ဘေးဖယ်ထားကာ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ပါဝင်ဆင်နွှဲခဲ့သည်။

ယုတ္တိဗေဒအရ ဆိုလျှင် ထိုမျှ အင်အားကြီးမားသော အဖွဲ့သည် ဂူသင်္ချိုင်းကို အလွယ်တကူ သိမ်းပိုက်နိုင်ရမည် ဖြစ်သော်လည်း၊ လက်တွေ့တွင်မူ အခြေအနေမှာ ထင်သလောက် မချောမွေ့လှချေ။

အမြဲ လျစ်လျူရှုခံထားရသော ရွှမ်ယီအဖွဲ့သည် ယခုအကြိမ်တွင် ရုတ်တရက် အားကောင်းလာခဲ့သည်။ ၎င်း၏ နောက်ကွယ်တွင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် မိသားစုကြီး ငါးခု ရှိနေသော်လည်း ယခုအခါ ထိုမိသားစုများထဲမှ သုံးခုတွင်သာ အသက်ရှင်လျက်ရှိသော အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ ရှိကြပေသည်။

သို့သော် သူတို့မှာ ပူးပေါင်းကာ ဖိုရှန်းဂိုဏ်း၏ ထိပ်တန်း တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်ကို ဖိနှိပ်ထားကြသည်။

"နေဦး... အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းမိသားစု ၅ စု ရှိပေမဲ့ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူက ၃ ယောက်တည်း ဆိုတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ" ဟု လော့ချန်က စီကုန်းရှို့ကျားအား မေးမြန်းလိုက်သည်။

စီကုန်းရှို့ကျားက ကျန်မိသားစုနှစ်စုတွင် လက်ရှိ၌ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ မရှိသော်လည်း ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ်များဖြစ်သော လက်နက်အဆောင် နှင့် သွေးဆက်ခံရတနာများ ရှိနေသဖြင့် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို ထုတ်ဖော်နိုင်ဆဲဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြသည်။

လက်နက်အဆောင်များ အကြောင်းကိုမူ သူ သိပါကြောင်းနှင့် ၎င်းသည် ရတနာတစ်ခု၏ စွမ်းအား သုံးပုံတစ်ပုံကို ချိတ်ပိတ်ထားခြင်း ဖြစ်ကြောင်း လော့ချန်က သူ၏ ဗဟုသုတကို ထုတ်ကြွားလိုက်သည်။

သွေးဆက်ခံရတနာ သို့မဟုတ် သွေးယဇ်ပူဇော်ရတနာ ဆိုသည်မှာမူ သွေးပညာရပ် နယ်ပယ်ထဲတွင် ပါဝင်ပေသည်။ လော့ချန်သည် သွေးပညာရပ်နှင့် မစိမ်းလှပေ။ ယခင်က ဝမ်ယွမ်သည် ထိုပညာရပ် ကျင့်ကြံသူ ရှောင်ဝူယန်ကို သတ်ဖြတ်စဉ်က အဖိုးတန်သော အမွေအနှစ်များ ရရှိခဲ့ဖူးသည်။

ဝမ်ယွမ်သည် လော့ချန်အား သွေးမိစ္ဆာဆေးလုံးကို ပိုမိုထိရောက်စွာ ဖော်စပ်နိုင်လိမ့်မည်ဟူသော မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ထိုပညာရပ်များကို ရံဖန်ရံခါ မျှဝေပေးလေ့ရှိသည်။ ထိုပညာရပ်များထဲတွင် သွေးဖြင့် ယဇ်ပူဇော်ခြင်း နည်းလမ်းလည်း ပါဝင်သည်။

၎င်းသည် ရတနာများကို ကိုင်တွယ်သည့် နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်ပြီး ယနေ့ခေတ် ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် ကျယ်ပြန့်စွာ အသုံးပြုနေကြကာ မိစ္ဆာပညာရပ်အဖြစ် မသတ်မှတ်ကြချေ။

အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံသူတို့သည် မိမိတို့၏ မှော်ရတနာကို မိမိတို့၏ သွေးမျိုးဆက်နှင့် ချိတ်ဆက်ထားလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ တူညီသော သွေးမျိုးဆက် ရှိသူများသာ ထိုရတနာကို ဆက်ခံ၍ အသုံးပြုနိုင်ပေသည်။

ဤသည်မှာ ကျင့်ကြံသူ ကွယ်လွန်ပြီးနောက်တွင်လည်း ရတနာကို အခြားသူများထံမှ လုယက်ခြင်း မခံရစေရန် စီမံထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်း၏ ပေးဆပ်မှုမှာ အလွန်ကြီးမားလှပေသည်။

လက်နက်အဆောင်များသည် စွမ်းအား သုံးပုံတစ်ပုံကိုသာ ခေတ္တ ချိတ်ပိတ်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး ရေရှည်တွင် ပြန်လည် နိုးထလာနိုင်သော်လည်း၊ သွေးဆက်ခံရတနာမှာမူ သွေးမျိုးဆက်နှင့် ချိတ်ဆက်လိုက်သည်နှင့် ၎င်း၏ အဆင့်မှာ ထာဝရ နိမ့်ကျသွားတော့သည်။

အဆင့်နိမ့် ရတနာတစ်ခုဆိုလျှင် အဆင့်မြင့် မှော်လက်နက် အဆင့်သို့ ကျဆင်းသွားမည်ဖြစ်ပြီး ရတနာ၏ စွမ်းအား ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းသာ ကျန်ရှိတော့မည် ဖြစ်သည်။

လက်နက်အဆောင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အချိန်အကန့်အသတ်မရှိ သုံးစွဲနိုင်သော်လည်း စွမ်းအားမှာမူ များစွာ နိမ့်ကျပေသည်။ ထို့ပြင် အနာဂတ်တွင် ထိုသွေးမျိုးဆက်မှ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် သို့မဟုတ် ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလျှင်ပင် ထိုရတနာ၏ အဆင့်ကို မည်သည့်အခါမျှ ပြန်လည် မြှင့်တင်၍ မရနိုင်တော့ချေ။ ၎င်းမှာ ထာဝရ ဆုံးရှုံးမှုပင် ဖြစ်သည်။

“ရတနာလို့ ခေါ်ထိုက်၊ မခေါ်ထိုက်က အရေးမကြီးဘူး၊ အဲဒါက သွေးမျိုးဆက်နဲ့ အလုပ်လုပ်နေသရွေ့တော့ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက အမြင့်ဆုံးအဆင့် မှော်လက်နက်တွေထက် သာလွန်နေမှာပဲ၊ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် စွမ်းအားလို့ ခေါ်ဖို့ လုံလောက်ပါတယ် ” ဟု စီကုန်းရှို့ကျားက စိတ်မရှည်စွာ ပြောလိုက်သည်။

အဘိုးကြီးသည် အဘယ်ကြောင့် မိမိကို စိတ်တိုနေရသနည်းဟု တွေးကာ လော့ချန် ဘုကြည့် ကြည့်လိုက်သည်။

စီကုန်းရှို့ကျား၏ ဇရာထောင်နေသော မျက်နှာပေါ်တွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှု အရိပ်အယောင်များကို တွေ့လိုက်ရသောအခါမှ လော့ချန် ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားလေသည်။

အဘိုးကြီး၏ သားဖြစ်သူသည်လည်း ထိုဂူသင်္ချိုင်းအတွင်းသို့ သွားရောက်နေခြင်း ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူ မေးမြန်းလိုက်ရာ စီကုန်းရှို့ကျားက သက်ပြင်းချရင်း တိတ်ဆိတ်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြလေသည်။

ဤသည်မှာ အဘိုးကြီး၏ တစ်ဦးတည်းသော မျှော်လင့်ချက် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ မီရှုဟွာ၏ တင်းကျပ်သော အမိန့်သာ မရှိလျှင် စီကုန်းရှို့ကျား ကိုယ်တိုင် အရှေ့ပိုင်းလွင်ပြင်သို့ ပြေးသွားကာ ဂူသင်္ချိုင်းအတွက် တိုက်ပွဲဝင်မိပေလိမ့်မည်။

အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ရရှိရန် သေးငယ်သော မျှော်လင့်ချက်အတွက် ဖြစ်စေ၊ သူ၏ သားအတွက် ဖြစ်စေ သူ သွားချင်နေမည်မှာ အမှန်ပင်။ အဘိုးကြီး၏ အခြေအနေကို မြင်သောအခါ လော့ချန် ဆက်မမေးတော့ဘဲ စကားအနည်းငယ် ပြောဆိုပြီးနောက် အိမ်သို့ အမြန် ပြန်လာခဲ့လေသည်။

….

သက်တော်စောင့် ငါးဦးနှင့်အတူ လော့ချန်သည် မြို့တွင်းပိုင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး၊ တုန်းဖန်းလျန်၏ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လိုက်ပါ ပို့ဆောင်မှုဖြင့် အိမ်သို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက် လော့ချန်သည် အထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော ချီဖုံးကွယ်မှော်အတတ်ကို အသက်သွင်းကာ၊ အသေအချာ ရုပ်ဖျက်လိုက်ပြီး အဝတ်အစားသစ်များ လဲလှယ်ကာ ခြံဝင်းအတွင်းမှ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာခဲ့လေသည်။ သူ၏ ခြေလှမ်းများမှာ လေကဲ့သို့ ပေါ့ပါးလှသည်။

လော့ချန်သည် မြို့တွင်းပိုင်းမှ ထွက်ခွာ၍ မြို့ပြင်ရပ်ကွက်သို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်ခဲ့သည်။

သူသည် မရေမတွက်နိုင်သော လမ်းကြားများအတွင်း လှည့်ပတ် သွားလာပြီးနောက် သာမန် အဝတ်အထည်ဆိုင်လေး တစ်ဆိုင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ ဆိုင်လေးမှာ ဟောင်းနွမ်းနေပြီး ဖုန်များပင် တက်နေသယောင် ရှိသည်။

“မိတ်ဆွေ.... ဘယ်လို အဝတ်အစားမျိုး လိုချင်လို့လဲ၊ စိတ်ကြိုက် ကြည့်နိုင်ပါတယ်”

ဆိုင်အတွင်း၌ အဝတ်ချုပ်နေသော အဘွားအိုက ခေါင်းမဖော်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

မှိန်ပျပျ အလင်းရောင်အောက်တွင် လော့ချန် သူမကို အသေအချာ ကြည့်ရှုပြီးနောက် အနည်းငယ် အနေရခက်စွာဖြင့် ဆိုသည်။

“ကျွန်တော် နဂါးကိုးကောင် သရဖူ နဲ့ သာမန် မိုးမခခါးပတ်ကို လိုချင်လို့ပါ”

အဘွားအို၏ လက်များမှာ ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“ဘုရင်နဲ့ ထိုက်တန်တဲ့ သရဖူက သာမန်လူတွေရဲ့ အဝတ်အစားနဲ့ မလိုက်ဖက်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ နဂါးရတနာပန်းလုံးကိုသာ ထပ်ဖြည့်လိုက်ရင်တော့ အပြည့်အဝ လိုက်ဖက်သွားမှာပါ”

အဘွားအိုက ပြောပြောဆိုဆို ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး သူမ၏ ဝေဝါးနေသော မျက်လုံးများဖြင့် လော့ချန်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

“မင်းကို ဘယ်လို ခေါ်ရမလဲ"

“မုရုံယွမ်” ဟု လော့ချန် ပြတ်သားစွာ ဖြေလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ…. ဒီဘက်ကို ကြွပါ ”

အဘွားအိုက အချက်ပြလိုက်ရာ အနောက်ခန်းဘက်ဆီမှ အလင်းရောင် မှိန်မှိန်လေး တစ်ချက် လက်သွားသည်။

လော့ချန်သည် ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ရှေ့သို့ ဆက်သွားရာ ဖောက်ထွင်းမြင်ရသော အတားအဆီး တစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်လိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ ရှေ့သို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းလေလေ၊ ပိုမို နက်ရှိုင်းသော မြေအောက်ထဲသို့ ဆင်းသွားရသကဲ့သို့ ခံစားရလေသည်။ ရုတ်တရက် ခမ်းနားလှသော တံဆိပ်တံခါးကြီး တစ်ခုရှေ့တွင် သူ ရပ်တန့်လိုက်ရသည်။

“တံဆိပ် ”

ဝတ်စုံနက်နှင့် ကျင့်ကြံသူက ဆိုလိုက်သည်။

“ဒီမှာပါ”

လော့ချန်သည် နဂါးရတနာပန်းလုံးကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

၎င်းထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဝိညာဉ်အလင်းတန်းမှာ လော့ချန်အား အနည်းငယ် တွန်းကန်နေသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။ ထိုတုံ့ပြန်မှုကို သတိပြုမိသောအခါ ဝတ်စုံနက်နှင့် ကျင့်ကြံသူက မျက်ခုံးပင့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

“နဂါးရတနာ မှောင်ခိုဈေးကွက် ကို ပထမဆုံးအကြိမ် လာတာလား"

“ဟုတ်ပါတယ်” ဟု လော့ချန် တိုတိုပင် ဖြေလိုက်သည်။

“စည်းကမ်းတွေကို သိလား"

“သိပါတယ်”

“ကောင်းပြီ…. ဒါက မင်းအတွက် နဂါးရတနာ မျက်နှာဖုံးပဲ၊ မင်း ပြန်ထွက်သွားတဲ့အခါကျရင် မင်းအတွက် ကိုယ်ပိုင် တစ်ခု ပေးလိုက်မယ်” ဟု ဆိုကာ မျက်နှာဖုံးကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

လော့ချန်သည် နဂါးရုပ်ပုံဖြင့် အနုစိတ် ထွင်းထုထားသော မျက်နှာဖုံးကို လက်ခံရယူပြီး မျက်နှာတွင် တပ်ဆင်လိုက်သည်။ ဝတ်စုံနက်နှင့် ကျင့်ကြံသူက တံခါးကို တွန်းဖွင့်ပေးသည်ကို ကြည့်ရင်း၊ တံဆိပ်ရှိလျှင် ပြီးပါလျက် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ လျှို့ဝှက်စကားလုံးများ သုံးနေရသနည်းဟု လော့ချန် စိတ်ထဲမှ ကျိတ်ဝေဖန်နေမိသည်။

အနည်းဆုံး မြေပြင်မှာ မြင့်မား၍၊ စမ်းရေမှာ ထာဝရ စီးဆင်းသည် ဆိုတာမျိုးလောက်တော့ သုံးသင့်သည်ဟု သူ တွေးနေပြန်သည်။

တံခါးကို ဖြတ်ကျော် ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့် သူ့ထံသို့ စိုက်ကြည့်လာသော စူးရှလှသည့် အကြည့်များကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤသည်မှာ သာမန်နေရာမဟုတ်ကြောင်း သူ ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

'ဒုက္ခပဲ... ငါနေရာမှားလာမိပြီထင်တယ်၊ ဒါက သာမန်မှောင်ခိုစျေးကွက် မဟုတ်ဘူး၊ အဆင့်မြင့်မှောင်ခိုစျေးကွက်ကြီးပဲ'

လော့ချန်၏ ရင်ထဲ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားရတော့သည်။

***

Book List