တာဟဲစျေးမြို့တော်တွင် မှောင်ခိုစျေးကွက်တစ်ခု ရှိနေသည်မှာ လူတိုင်းသိထားကြသည့် အချက်ဖြစ်သည်။ အမှန်စင်စစ် စျေးမြို့တော်တိုင်းတွင် မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်မှောင်ခိုစျေးကွက်များ ရှိကြစမြဲပင်။
ဤဈေးကွက်များသည် တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူတို့အတွက် တရားဝင်လမ်းကြောင်းမှ လဲလှယ်ရန် ခဲယဉ်းသော၊ ရင်းမြစ်မသန့်ရှင်းသော သို့မဟုတ် သာမန်လက်သင့်မခံနိုင်သည့် ရတနာများကို လျှို့ဝှက်လဲလှယ်ရောင်းချရန် ရည်ရွယ်၍ ပေါ်ပေါက်လာခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ဥပမာအားဖြင့် ဖိုရှန်းဂိုဏ်း၏ အမှောင်ဘက်ခြမ်းအလုပ်များကို လုပ်ကိုင်ပေးခဲ့ဖူးသော ဝမ်ယွမ်ကို ကြည့်လျှင် သိနိုင်သည်။ သူသည် တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူစျေးတန်း၌ အဆင့်နိမ့် သို့မဟုတ် အဆင့်လတ် မှော်လက်နက်များ၊ အခြေခံအဆင့် ကျင့်စဉ်များနှင့် နယ်မြေခြောက်ခု၏ မြင်ကွင်းများ ကဲ့သို့သော တန်ဖိုးမရှိလှသော အရာများကိုသာ ကိုင်တွယ်ရောင်းချလေ့ရှိသည်။
သို့ဆိုလျှင် ဖိုရှန်းဂိုဏ်းကဲ့သို့သော အရှိန်အဝါကြီးမားသည့် အဖွဲ့အစည်းကြီးတစ်ခုသည် ထိုကဲ့သို့သော အဆင့်နိမ့်ပစ္စည်းများကိုသာ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနေသည်လောဟု ထင်စရာရှိသည်။ ထိုသို့ထင်မိပါက သေချာပေါက် အမှားကြီး မှားပေလိမ့်မည်။
အဆင့်မြင့်ပစ္စည်းမှန်သမျှသည် ရန်ငြိုးရန်စများနှင့် ဆက်နွှယ်နေတတ်သဖြင့် ထိုပစ္စည်းအများစုမှာ လူမသိသူမသိ မှောင်ခိုစျေးကွက်များထဲသို့သာ စီးဝင်သွားလေ့ရှိသည်။
သို့ရာတွင် မှောင်ခိုစျေးကွက်များ၌ပင် အဆင့်အတန်း ကွာခြားချက် ရှိနေပြန်သည်။
အောက်ခြေမှောင်ခိုစျေးကွက်များမှာ ချီသန့်စင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများ စုဝေးရာဖြစ်ပြီး အမြင့်ဆုံးပစ္စည်းမှာ အဆင့်မြင့်မှော်လက်နက် သို့မဟုတ် အဆင့်မြင့်ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများသာ ဖြစ်တတ်သည်။
သို့ရာတွင် ယနေ့ လော့ချန် ခြေချလိုက်မိသော နဂါးရတနာ မှောင်ခိုဈေးကွက် အတွင်း၌ကား အားနည်းသူဟူ၍ တစ်ယောက်မျှ မရှိချေ။
လော့ချန်၏ စူးရှလှသော ဝိညာဉ်အာရုံကြောင့် တက်ရောက်လာသူ အယောက်အစိတ်ခန့်မှာ သူကဲ့သို့ပင် အရှိန်အဝါများကို ဖိနှိပ်ထားကြသော်လည်း ထက်ဝက်ကျော်မှာ အန္တရာယ်ရှိသော အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှင့်နေဆဲ ဖြစ်သည်ကို သတိပြုမိသည်။
လော့ချန်အား ဤသို့သော ခံစားချက်မျိုး ပေးနိုင်ရန်မှာ အနည်းဆုံး ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် (၉) နှင့် အထက်ရှိရမည်ဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ယနေ့တက်ရောက်လာသူအားလုံးမှာ အဆင့် (၉) ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုအထဲတွင် လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေကြသော်လည်း မည်သူမျှ စိုက်မကြည့်ရဲလောက်အောင် အရှိန်အဝါကြီးမားလှသော ပုဂ္ဂိုလ်သုံးဦး ပါဝင်နေသည်။
ထိုသူတို့မှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ သုံးဦးပင် ဖြစ်သည်။
တာဟဲစျေးမြို့တော်ရှိ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူအားလုံးမှာ ရွှေအမြုတေ ဂူသင်္ချိုင်းဆီသို့ သွားကုန်ကြပြီ မဟုတ်ပါလော။
အဘယ်ကြောင့် ဤနေရာတွင် သုံးဦးတောင် ကျန်ရှိနေရသနည်းဟု လော့ချန် အံ့သြမိသည်။ တစ်ဖက်တွင်လည်း သူ့အား ဤကဲ့သို့သော အန္တရာယ်များသည့်နေရာသို့ တိုက်ရိုက်စေလွှတ်လိုက်သော ကျန်းဝမ်ကို စိတ်ထဲမှ ဗျစ်တောက်ဗျစ်တောက် ပြောနေမိသည်။ သူအမှန်တကယ် လိုလားသည်မှာ သာမန်မှောင်ခိုစျေးကွက်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။
နောက်ထပ် ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦး ရောက်ရှိလာပြီးနောက် တံခါးကို လုံခြုံစွာ ပိတ်လိုက်သည်။
အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ သုံးဦးအနက် ရွှေရောင်မျက်နှာဖုံး ဝတ်ဆင်ထားသော ပုဂ္ဂိုလ်က မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေထဲတွင် လွင့်ပါတော့မည့် ဖယောင်းတိုင်မီးကဲ့သို့ ပိန်ချုံးလှသော်လည်း သူ၏ ရွှေရောင်မျက်နှာဖုံးနှင့် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်၏ လွှမ်းမိုးသော အရှိန်အဝါက မည်သူမျှ လျှော့မတွက်ရဲအောင် ပြုလုပ်ထားသည်။
သူ လက်ခုပ်တစ်ချက် တီးလိုက်သောအခါ မြေအောက်ခန်းမကြီးအတွင်း သလင်းကျောက်မီးအိမ်များ လင်းထိန်လာသည်။
ခန်းမအလယ်တွင် ရွှေရောင်သားရေကော်ဇော၊ ရှေးဟောင်းသစ်မွှေးစားပွဲနှင့် ကြီးမားသော အလင်းပြန် ရတနာအိမ်မြှောင် တစ်ခုကို ခင်းကျင်းပြသထားသည်။ ထိုအိမ်မြှောင်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် လော့ချန်၏ ရင်ခုန်သံများ မြန်လာခဲ့သည်။
ထိုအရာမှာ မှော်ရတနာ တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ ဤနေရာ၏ ပိုင်ရှင်မှာ မှော်ရတနာတစ်ခုကို ဗြောင်ကျကျ ခင်းကျင်းပြသထားခြင်းမှာ လူအများကို ခြိမ်းခြောက်ရန်လော သို့မဟုတ် အခြားရည်ရွယ်ချက် ရှိသလောဟု သူ စဉ်းစားမိသည်။
ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်ကြည့်ရာ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိနေသူ အားလုံးမှာ ဝါရင့်သူများ ဖြစ်ကြသည်မှာ သိသာလှသည်။
တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် အံ့အားသင့်မှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူ အနည်းငယ်မှာ သူကဲ့သို့ပင် အသစ်ဝင်လာသူများ ဖြစ်ကြပေလိမ့်မည်။ သူ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်နေစဉ်မှာပင် ပိန်ချောင်သော အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူက ချောင်းနှစ်ချက် ဟန့်လိုက်သည်။
“ငါကတော့ နဂါးရတနာ မှောင်ခိုဈေးကွက်ရဲ့ ခေါင်းဆောင် ထျန်းရှင်းကျီပါ၊ ယနေ့ရဲ့ လေလံပွဲနဲ့ အရောင်းအဝယ်တွေကို ငါပဲ ကြီးကြပ်သွားမှာပါ၊ မိတ်ဆွေဟောင်းတွေကို ပြန်တွေ့ရတဲ့အတွက် ဝမ်းသာသလို၊ အသစ်ရောက်လာတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေကိုလည်း လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ကြိုဆိုပါတယ်” ဟု သူ မိတ်ဆက်စကား ဆိုလိုက်သည်။
“ဒီဈေးကွက်ရဲ့ စည်းကမ်းတွေကတော့ ရှင်းပါတယ်၊ ပထမအဆင့်အနေနဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်အချို့ကို လေလံတင် ရောင်းချပေးသွားမှာပါ။ စိတ်ဝင်စားသူတွေအနေနဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ ဒါမှမဟုတ် တန်ဖိုးတူ ပစ္စည်းတွေနဲ့ လေလံဆွဲနိုင်ပါတယ်….”
“ပစ္စည်းတစ်ခုရဲ့ တန်ဖိုးဟာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အရေအတွက်နဲ့ ကိုက်ညီမှု ရှိ၊ မရှိကိုတော့ ငါကိုယ်တိုင် ဆုံးဖြတ်ပေးသွားမှာပါ၊ ငါ့ရဲ့ အကဲဖြတ်နိုင်စွမ်းအပေါ် မင်းတို့အားလုံး ယုံကြည်မယ်လို့လည်း မျှော်လင့်ပါတယ်….”
“ဒုတိယအဆင့်မှာတော့ မင်းတို့အားလုံးမှာရှိတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို စိတ်ကြိုက် ပြသပြီး လေလံတင် ရောင်းချနိုင်မှာပါ၊ အမြင့်ဆုံးဈေး ပေးသူက အနိုင်ရမှာ ဖြစ်တယ်၊ တကယ်လို့ လေလံတင်တဲ့ ပစ္စည်းရဲ့ စစ်မှန်မှု ဒါမှမဟုတ် အဆင့်အတန်းအပေါ် သံသယရှိခဲ့ရင် ငါက အတည်ပြုပေးနိုင်ပါတယ်၊ ငါ့ကို မယုံကြည်ဘူးဆိုရင်လည်း ဒီ အလင်းပြန် ရတနာအိမ်မြှောင် က မင်းတို့အတွက် ကျေနပ်လောက်တဲ့ အဖြေကို ပေးပါလိမ့်မယ်”
ထျန်းရှင်းဇီသည် ပြောဆိုနေရင်း သူ၏ လက်ကို ရတနာအိမ်မြှောင်ကြီးပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့ အလင်းပြန် ရတနာအိမ်မြှောင်ကို တစ်ကြိမ် အသုံးပြုမယ်ဆိုရင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဆယ်တုံး ကျသင့်မှာ ဖြစ်တယ်….”
“ကျင့်ကြံသူ မိတ်ဆွေတို့ နားလည်အောင် ဒီမှော်ရတနာရဲ့ အကြောင်းကို အနည်းငယ် မိတ်ဆက်ပေးပါရစေ၊ အလင်းပြန် ရတနာအိမ်မြှောင်ဟာ ပျံလွှားမြို့က လက်နက်ဆရာကြီး ဟူယန်ကျူး ဖန်တီးခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်၊ ဒါဟာ အဆင့်နိမ့် မှော်ရတနာ အမျိုးအစားဖြစ်ပြီး၊ ဝိညာဉ်ကုန်ကြမ်းတွေ၊ လက်နက်တွေ၊ ဆေးလုံးတွေကို ခွဲခြားနိုင်စွမ်း ရှိပါတယ်၊ အခြေခံအားဖြင့် အဆင့်သုံးအောက်က ဘယ်ရတနာကိုမဆို တိကျမှန်ကန်စွာ အဆင့်သတ်မှတ်ပေးနိုင်ပါတယ်” ဟု ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ထုတ်ကြွားလိုက်လေသည်။
ဟူယန်ကျူးဟူသော အမည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လော့ချန်၏ ရင်ထဲ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားရပြန်သည်။
မီရှုဟွာ၏ ကောင်းကင်လမင်းခရမ်းရွှေဘီး နှင့် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် လေးရောင်ခြယ် ဆေးအိုး တို့မှာလည်း ထိုဆရာကြီး ဖန်တီးခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ထိုသူမှာ လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်းအပေါ် အလွန်အမင်း ရူးသွပ်သူ ဖြစ်ရမည်ဟု လော့ချန် တွေးလိုက်မိသည်။ အကြောင်းမှာ ထိုသူ၏ ဆန်းကြယ်လှသော လက်ရာများမှာ အရေအတွက် အလွန်များပြားနေသောကြောင့်ပင်။
“ကဲ.... ရတနာအိမ်မြှောင်ရဲ့ အကြောင်းကတော့ ဒါပါပဲ၊ နောက်ဆုံးအဆင့်မှာတော့ ကျင့်ကြံသူအချင်းချင်း လွတ်လပ်စွာ အရောင်းအဝယ် ပြုလုပ်နိုင်ပါတယ်၊ ဈေးနှုန်းကိုတော့ ညှိနှိုင်းနိုင်သလို၊ လိုအပ်ရင်တော့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဆယ်တုံး ပေးပြီး ဒီရတနာအိမ်မြှောင်ကို အသုံးပြုနိုင်ပါတယ်” ဟု နိဂုံးချုပ်လိုက်သည်။
စည်းကမ်းချက်များကို အသေအချာ ရှင်းပြပြီးနောက် ထျန်းရှင်းကျီ ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်လိုက်သည်။ မည်သူမျှ မေးခွန်းထုတ်ခြင်း မရှိသည်ကို တွေ့ရသောအခါ သူ ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် သူ၏ မျက်နှာဖုံးအောက်ရှိ မုတ်ဆိတ်မွေးကို သပ်လိုက်သည်။
“အခု.... လေလံပွဲကို စတင်လိုက်ကြရအောင် ” ဟု သူ ကြွေးကြော်လိုက်သည်။
ထိုစကား ဆုံးသည်နှင့် ခမ်းနားလှသော ခန်းမကြီးအတွင်းရှိ လေထုမှာ ရုတ်ချည်း တည်ငြိမ် လေးနက်သွားလေတော့သည်။ ထိုလေးနက်မှုများကြားတွင် မဖော်ပြနိုင်သော စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် ပြင်းပြလှသော မျှော်လင့်ချက်များ ကိန်းအောင်းနေသည်။
ထောင့်တစ်နေရာတွင် ထိုင်နေသော လော့ချန်သည် ထိုထူးခြားလှသော တင်းမာမှုကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။ ယနေ့ နဂါးရတနာ မှောင်ခိုဈေးကွက်တွင် ဤကျင့်ကြံသူများ အားလုံး စောင့်မျှော်နေရလောက်အောင် ထူးခြားသည့် ပစ္စည်းတစ်ခုခု ရှိနေသည်လောဟု သူ သိလိုစိတ်ပြင်းပြစွာဖြင့် တွေးနေမိသည်။
"ပထမဆုံး လေလံတင်မယ့် ပစ္စည်းကတော့…. အပြာရောင်ကတိုး မြွေနဂါးအလံ ဖြစ်ပါတယ်၊ အဆင့်မြင့် တိုက်ခိုက်ရေး မှော်လက်နက်တစ်ခုပါပဲ"
ထျန်းရှင်းကျီ၏ စကားအဆုံး၌ လော့ချန်၏ ရင်ခုန်သံမှာ အဆက်မပြတ် မြန်လာတော့သည်။
သူ၏ အကြည့်တို့မှာ ထိုအလံပေါ်သို့ စူးစိုက်ကျသွားပြီး၊ သူ၏ မျက်ဝန်းအတွင်း၌ လိုလားတောင့်တမှု အရိပ်အယောင်များ လျှပ်ခနဲ ဖြတ်သန်းသွားလေတော့သည်။
အဆင့်မြင့် တိုက်ခိုက်ရေး မှော်လက်နက် တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည့် အသိက သူ့အား ပြင်းပြင်းထန်ထန် လှုပ်ခတ်သွားစေတော့သည်။