Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း - ၆၁၄</h2> <h2 style="text-align: center;">သံသယများ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>သူ့သွေးကြောများနှင့် ချီပင်လယ်အတွင်း လွင့်မျောနေသော အရာမှာ ချင်စန်း တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသည့် ထူးဆန်းသော ချိပ်ပိတ် အစီအရင်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ သူ့အတွက် လုံးဝ သူစိမ်းဆန်လှ၏။</p> <p>သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ရှိနေသေးသော်လည်း အစအန တစ်ခုမျှပင် ဆင့်ခေါ်၍မရ။ လုံးဝ ပိတ်ဆို့ခံထားရလေပြီ။</p> <p>တုန်ယန်းပို ချန်ရစ်ခဲ့သော ဤချိပ်ပိတ် အစီအရင်မှာ သာမန် အရာတစ်ခု မဟုတ်ပေ။ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ် အတွင်း ချင်စန်း မရေမတွက်နိုင်အောင် ကြိုးစားခဲ့ပြီး သူ စဉ်းစားမိသမျှ နည်းလမ်း အကုန်လုံးကို သုံးစွဲခဲ့သော်လည်း အစီအရင်မှာ တုပ်တုပ်မျှ မလှုပ်ခဲ့ချေ။</p> <p>မူလက ချင်စန်းစိတ်ထဲ တုန်ယန်းပို ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့သော ကျောက်တံတား ဈန်ဝင်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်ပြီး သံသယ ရှိခဲ့သည်။</p> <p>ဇင်တာအိုဗုဒ္ဓလမ်းစဉ်ဟု ခေါ်ဆိုသော ဤအရာမှာ စစ်မှန်သော တာအိုဗုဒ္ဓလမ်းစဉ်နှင့် ဘာမှ မသက်ဆိုင်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။ မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ တရားထိုင်ခြင်းနှင့် မတူဘဲ မိစ္ဆာလမ်းစဉ် ကျင့်ကြံခြင်း ဘက်သို့ ပိုတိမ်းညွတ်နေ၏။ မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ ကျင့်ကြံသူများ လိုက်စားသော အရာခပ်သိမ်း စွန့်လွှတ်ခြင်း မဟာတာအိုနှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေသည်။</p> <p>အစပိုင်းတွင် ချင်စန်းက တုန်ယန်းပို တစ်ယောက် ချန်ယန်ကို လှည့်စားနေသည်ဟုသာ ထင်ခဲ့မိသည်။</p> <p>သို့သော် ဤချိပ်ပိတ် အစီအရင်၏ စွမ်းအားကို ကြုံတွေ့ပြီးနောက် သူ့အတွေးများ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ နက်ရှိုင်းသော ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခု သူ့အပေါ် လွှမ်းမိုးလာ၏။</p> <p>ဤတံဆိပ်ကို ဖြိုခွင်းရန်အတွက် ကြီးမားသော စွမ်းအားရှိသူ တစ်ဦး လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။ ရွှေအမြူတေ နှောင်းပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးပင် စွမ်းဆောင်နိုင်ပါ့မလား မသေချာ။</p> <p>အကယ်၍ ကျောက်တံတား ဈန်ဝင်ခြင်းမှာ လုပ်ကြံ ဖန်တီးမှု သက်သက်သာ ဖြစ်ပါက တုန်ယန်းပို အနေဖြင့် ဤမျှ တန်ဖိုးရှိသော အစီအရင်ကို သူ့အပေါ် အသုံးပြု၍ ဖြုန်းတီးစရာ အကြောင်း မရှိပေ။ ဟန်ပြသက်သက် လုပ်လျှင်ပင် လုံလောက်နေပြီ မဟုတ်ပါလား။ သူက အတုအယောင် အမြူတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးသာ ဖြစ်ပြီး တုန်ယန်းပို အတွက် စစ်မှန်သော ခြိမ်းခြောက်မှု တစ်ခု မဟုတ်ခဲ့ချေ။</p> <p>တုန်ယန်းပိုက ချန်ယန်နှင့် ရန်သူ မဖြစ်လို၍လော သို့မဟုတ် မဖြစ်ရဲ၍လော ဆိုသည်ကို ချင်စန်း မပြောတတ်ပေ။ သို့သော် သူက ထွက်ပေါက်လမ်း တစ်ခု ပြင်ဆင်ထားပြီး ချန်ယန် လက်လျော့လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်မှု ရှိနေကြောင်း ထင်ရှားသည်။ ထို့ကြောင့် ချိပ်ပိတ် အစီအရင်ကို ရိုးသားမှု ပြယုဂ် အဖြစ် အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ကျောက်တံတား ဈန်ဝင်ခြင်း၊ အရာခပ်သိမ်း စွန့်လွှတ်ခြင်း မဟာတာအိုနှင့် ချစ်ရသူကို သတ်ဖြတ်ပြီး ဉာဏ်အလင်း ရယူခြင်း သဘောတရား... အားလုံးမှာ အမှန်တရား ဖြစ်ဖို့ များနေသည်။</p> <p>တာအိုကျောက်စိမ်းဗုဒ္ဓ ရုပ်ပွားတော်ကသာ သူ့မူလဝိညာဉ်ကို အကာအကွယ် မပေးထားလျှင်၊ အစီအရင်ကို ဖိနှိပ် မထားလျှင် ချင်စန်းမှာ ခွန်အား အားလုံး ဆုံးရှုံးပြီး လုံးဝ အားကိုးရာမဲ့ကာ သူတစ်ပါး၏ ကရုဏာအပေါ် မူတည်နေရမည့် ဘဝသို့ ရောက်သွားပေလိမ့်မည်။ ထိုသည်မှာ သေချာပေါက် သေလမ်းပင်။</p> <p>ထိုအတွေးကြောင့် ချင်စန်း တုန်လှုပ်သွားသည်။ အရာခပ်သိမ်း စွန့်လွှတ်ခြင်း မဟာတာအိုမှာ စုံတွဲကျင့်ကြံခြင်းနှင့် မတူပေ။ ကျိုးကြောင်း ဆင်ခြင်မှု မရှိ၊ မျှတမှု မရှိ။</p> <p>"ငါ ကျောက်တံတား တစ်စင်း ဖြစ်လိုပါ၏... လေဒဏ်ကို နှစ်ငါးရာ၊ နေဒဏ်ကို နှစ်ငါးရာ၊ မိုးဒဏ်ကို နှစ်ငါးရာ ကြံ့ကြံ့ခံပြီး သူမ တစ်ခေါက် လျှောက်လှမ်းသွားဖို့ စောင့်မျှော်ပါမည်..."</p> <p>ဤတာအိုလမ်းစဉ်က ကျင့်ကြံသူအား တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ရူးမိုက်စွာ ချစ်မိရန် တောင်းဆိုသည်။ အချစ်က နက်ရှိုင်းလေ ပိုကောင်းလေပင်။ တစ်ဖက်လူက ခံစားချက်ကို တုံ့ပြန်ခြင်း ရှိ၊ မရှိက လုံးဝ အရေးမပါပေ။</p> <p>"တောင်တွေ ပြိုပျက်ပြီး မြစ်တွေ ခန်းခြောက်သွားတဲ့ အခါ...</p> <p>ဆောင်းရာသီမှာ မိုးခြိမ်းပြီး နွေရာသီမှာ နှင်းကျတဲ့ အခါ...</p> <p>ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီး ပေါင်းစည်းသွားတဲ့ အခါ...</p> <p>အဲ့ဒီအခါမှသာ ကိုယ် မင်းနဲ့ ခွဲခွာပါ့မယ်..."</p> <p>ဤသည်မှာ စံပြ အခြေအနေပင်။</p> <p>ချစ်ရသူကို သတ်ဖြတ်ပြီး ဉာဏ်အလင်း ရယူရန်အတွက် ကျင့်ကြံသူသည် နှလုံးကွဲကြေမွမတတ် ခံစားနေရချိန်၊ ဝိညာဉ်တစ်ခုလုံး ဝမ်းနည်းမှုနှင့် နာကျင်မှုတို့ကြောင့် စုတ်ပြတ်နေချိန်တွင် သူတို့ အချစ်ဆုံး လူ၏ အသက်ကို ယူရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>မုဆိုးမ ဖြစ်လာပြီး စွန့်လွှတ်ခြင်းမှတဆင့် တာအိုကို ရယူခြင်း။</p> <p>သို့သော် ဤသည်မှာ အရာခပ်သိမ်း စွန့်လွှတ်ခြင်း မဟာတာအို၏ သေစေနိုင်သော အားနည်းချက်လည်း ဖြစ်သည်။ အခြေအနေ အများစုတွင် ထိုကဲ့သို့ အစွန်းရောက်သော စိတ်ခံစားမှု အခြေအနေကို ရောက်ရှိရန် ခက်ခဲလှသည်။ အကယ်၍ ကျင့်ကြံခြင်း မလုံလောက်ပါက ကျင့်ကြံသူ၏ တာအိုနှလုံးသားမှာ အပြစ်အနာအဆာများ ဖြစ်ပေါ်ပြီး ပြိုလဲသွားနိုင်သည်။</p> <p>ပြဿနာမှာ ချင်စန်းနှင့် ချန်ယန်တို့ ကြားတွင် နက်ရှိုင်းသော သံယောဇဉ် တစ်ခု ရှိနေပြီး ၎င်းမှာ နက်ရှိုင်းသော ကျောက်စိမ်းမီးပြင်းဖို သုတ္တန်မှတဆင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်ကာ သူမ၏ ဝိညာဉ်ထဲတွင် ဖျောက်ဖျက်၍ မရအောင် စွဲထင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ချန်ယန်သာ သူမ နှလုံးသားကို အပြည့်အဝ ဖွင့်ဟပြီး ထိုအမှတ်အသားကို လမ်းပြခွင့် ပေးလိုက်ပါက သူမ အမှန်တကယ် အောင်မြင်သွားနိုင်သည်။</p> <p>ထိုအခြေအနေမျိုးတွင် တာအိုကျောက်စိမ်းဗုဒ္ဓ ရုပ်ပွားတော်မှာ သူ့ကယ်တင်ရှင် ဖြစ်လာမည် မဟုတ်ဘဲ သေမင်းကျိန်စာ တစ်ခု ဖြစ်လာကာ ချန်ယန်၏ သူ့အပေါ်ထားရှိသော အချစ်ကို ပိုနက်ရှိုင်းစေပေလိမ့်မည်။</p> <p>သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်း ပြီးပြည့်စုံသွားသည်နှင့် တုံ့ဆိုင်းခြင်း မရှိဘဲ သူ့ခေါင်းကို ဖြတ်ပစ်ပေလိမ့်မည်။ ထိုအချိန်ကျ တာအိုကျောက်စိမ်းဗုဒ္ဓ ရုပ်ပွားတော် အဆူတစ်ရာ ရှိလျှင်ပင် သူ့ကို ကယ်တင်နိုင်မည် မဟုတ်တော့ပေ။</p> <p>ဤချိပ်ပိတ် အစီအရင် ပါလာသဖြင့် သူ အခြားမည်သူ့ကိုမှ အကူအညီ တောင်း၍ မရနိုင်တော့။ ဤကဲ့သို့ မရင်းနှီးသော နေရာတွင် ထိုမျှ အားကောင်းသော အစီအရင်ကို အချိန်တိုအတွင်း ဖြိုခွင်းနိုင်မည့် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦး ရှာတွေ့ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။ ရှာတွေ့ခဲ့လျှင်ပင် သူ့ကာကွယ်ရေး အားလုံးကို လျှော့ချပြီး သူ့ချီပင်လယ်နှင့် သွေးကြောများကို ဖွင့်ပေးကာ အခြားလူ တစ်ယောက်ကို သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ဝင်ရောက်ခွင့် ပေးရပေမည်။ ထိုသည်မှာ သူ့အသက်ကို လုံးလုံးလျားလျား ပုံအပ်လိုက်ခြင်းပင်။ ချင်စန်း ထိုကဲ့သို့ စွန့်စားမှုမျိုး ဘယ်တော့မှ လုပ်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>သူ စဉ်းစားမိသမျှ တစ်ခုတည်းသော ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည့် ဖြေရှင်းနည်းမှာ... အမြူတေ ဖွဲ့စည်းစဉ် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် နှစ်ခြင်းခံယူမှုကို အားကိုးပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင် တိုးပွားလာမှုအား အသုံးပြုကာ အစီအရင်ကို အတင်းအကျပ် ဖြိုခွင်းရန် ကြိုးစားခြင်းပင်။</p> <p>သို့သော် အမြူတေ ဖွဲ့စည်းသည့်အခါ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပေါင်းစည်းခြင်း… ဝိညာဉ်ချီနှင့် ခန္ဓာကိုယ်တို့ တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားသည့် အခိုက်အတန့်မှာ တိုတောင်းပြီး ချိပ်ပိတ် အစီအရင်ကို လွှမ်းမိုးနိုင်လောက်အောင် အားကောင်းချင်မှ ကောင်းပေမည်။</p> <p>ထိုကြိုးပမ်းမှု အောင်မြင် မအောင်မြင် ဆိုသည်ကို ချင်စန်း သေချာ မပြောနိုင်ပေ။</p> <p>ထိုအတွေးများ စိတ်ထဲတွင် ဗြောင်းဆန်နေစဉ် အလိုအလျောက် သူ့ဘယ်ဘက် ပခုံးအလွတ်ကို စမ်းသပ်လိုက်မိသည်။</p> <p>သွေးစွန်းသော ခန္ဓာကိုယ် ရုပ်သေး လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုရန်အတွက် သူ ကိုယ်တိုင် လက်မောင်းကို ဖြတ်တောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ရွှမ်လု ခံတပ်တွင် တီချွဲကို သတ်ပြီးနောက် ရှေးဟောင်း ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး၏ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများထဲမှ ဤလျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အိမ်မြှောင် အမြီးဖြတ်သကဲ့သို့ သို့မဟုတ် ဟန်ပြ လှည့်စားသော နည်းဗျူဟာ တစ်ခု ဖြစ်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံးကို ကယ်တင်ရန် ခြေလက် တစ်ဖက်ကို စွန့်လွှတ်ရသည့် ပညာရပ် ဖြစ်သည်။</p> <p>အကြီးအကဲ တီချွဲက ဤနည်းစနစ်ကို အားကိုးပြီး ဆရာသခင် ရွှမ်းယွီကို ခြုံခိုတိုက်ခိုက်ရန် စီစဉ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုစဉ်က သူ ဘယ်ဘက် လက်မောင်းကို ဖြတ်တောက်ခဲ့ပြီး အစောပိုင်း ကျိုးသွားသော ခြေထောက်မှာလည်း ဤနည်းစနစ်ကြောင့် ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိသည်။</p> <p>သွေးစွန်းသော ခန္ဓာကိုယ် ရုပ်သေး လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို ရရှိကတည်းက ချင်စန်း တစ်ခါမှ အသုံးမပြုခဲ့ပေ။ အလွန်အမင်း အားကိုးရာမဲ့သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်မှသာ အသုံးပြုရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ နည်းစနစ်ကို အသုံးပြု၍ ခြေလက် တစ်ဖက် ဆုံးရှုံးသွားသည်နှင့် တီချွဲ ကိုယ်တိုင်ပင် ပြန်လည် မပေါက်ရောက်နိုင်ခဲ့ပေ။ ထာဝရ မသန်မစွမ်း ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>သို့သော် ကျီဝေနန်းတော်တွင် တုန်ယန်းပိုနှင့် ရင်ဆိုင်ရစဉ်က အသက်ရှင်ရန် လိုအပ်လာပါက လက်မောင်း ဖြတ်ရန် ချင်စန်း ဆုံးဖြတ်ပြီးသား ဖြစ်သည်။</p> <p>ဝိညာဉ်သန္ဓေသား အဆင့် ဘိုးဘေး တစ်ပါး၏ နည်းလမ်းများမှာ ခန့်မှန်း၍ မရနိုင်ကြောင်း သူ သိထားသည်။ ချင်စန်းက ရုပ်သေး နည်းစနစ်ကို အသုံးပြု၍ ရှာတွေ့ခြင်းမှ ရှောင်တိမ်းပြီး ထွက်ပြေးရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့သည်။</p> <p>မထင်မှတ်ထားသည်မှာ ချန်ယန်ကလည်း ထိုမျှ ပြတ်သားခဲ့ခြင်းပင်။ သူမက တုန်ယန်းပိုကို အောင်မြင်စွာ တားဆီးထားနိုင်ခဲ့သဖြင့် ချင်စန်း အနေဖြင့် ထိုနေရာတွင်ပင် လက်မောင်း ဖြတ်စရာ မလိုခဲ့ပေ။</p> <p>တည်နေရာ ကူးပြောင်းခြင်း အစီအရင်ထဲ ဝင်ရောက်ပြီးနောက်မှ သူ့ဘယ်ဘက် လက်မောင်း ဆုံးရှုံးရလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သူ ထင်ထားမည်နည်း။</p> <p>သူ့ဝိညာဉ်အသိစိတ်မှာ ချက်ချင်း ကုန်ခမ်းသွားပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များလည်း လုံးဝ အသုံးမဝင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သတိမလစ်ခင်လေးတွင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခုက သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ အကယ်၍ ထိုစွမ်းအားသာ ထိမှန်ခဲ့လျှင် အသက်ရှင်ရန် အခွင့်အလမ်း ရှိမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>ထိုနောက်ဆုံး အခိုက်အတန့်တွင် ချင်စန်းမှာ သူ့အသက်ကို လောင်းကြေးထပ်ရုံမှတစ်ပါး ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘဲ အသက်ရှင်ရန်အတွက် ကိုယ့်လက်မောင်းကိုယ် ဖြတ်တောက်ခဲ့ရသည်။ ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာသော တုန်လှုပ်မှုက ထိုစွမ်းအားကို ရှောင်တိမ်းရာတွင် ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့၏။ ထို့နောက် အရာအားလုံး အမှောင်ကျသွားခဲ့သည်။</p> <p>တည်နေရာ ကူးပြောင်းခြင်း လုပ်ဆောင်မှုမှာ မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်း ဖြစ်ပျက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ယခုအချိန်ထိ ထိုကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအား မရောက်လာခင် တည်နေရာ ကူးပြောင်းခြင်းကို ပြီးမြောက်အောင် ကံကောင်းစွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ခြင်းလော သို့မဟုတ် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်က အမှန်တကယ် သက်ရောက်မှု ရှိခဲ့ခြင်းလော ဆိုသည်ကို ချင်စန်း မပြောနိုင်သေးပေ။</p> <p>အကြောင်းမှာ သူ နိုးလာချိန်တွင် တည်နေရာ ကူးပြောင်းခြင်း အစီအရင်၏ အခြားတစ်ဖက်တွင် ရောက်မနေဘဲ မည်သူ့ကယ်တင်ခြင်းမှလည်း မခံရဘဲ မြစ်ထဲတွင် တစ်ယောက်တည်း မျောပါနေခဲ့သောကြောင့်ပင်။</p> <p>ဤသည်က သူ့ကို နက်ရှိုင်းစွာ စိတ်ရှုပ်ထွေးစေခဲ့သည်။</p> <p>သူ မရေမတွက်နိုင်သော ခန့်မှန်းချက်များ ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း မည်သည့်အရာကမှ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို ရှင်းပြနိုင်ခြင်း မရှိပေ။</p> <p>ကိုယ့်ဘာသာ ဖြတ်တောက်ထားသော လက်မောင်းနှင့် မြစ်ထဲ မျောပါရာမှ ရရှိလာသော ပွန်းပဲ့ဒဏ်ရာများမှလွဲ၍ အခြား ဒဏ်ရာ အမှတ်အသားများ မရှိပေ။ တိုက်ပွဲကြောင့် ရရှိလာသော ဒဏ်ရာမျိုး လုံးဝ မတွေ့ရ။</p> <p>တည်နေရာ ကူးပြောင်းခြင်း အစီအရင်ရဲ့ အခြားတစ်ဖက်က ကမ်းပါးဖြစ်ပြီး ရောက်ရောက်ချင်း ပြုတ်ကျသွားတာများလား...</p> <p>သူ့ဝိညာဉ်အသိစိတ် ကုန်ခမ်း၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပိတ်ဆို့ခံထားရပြီး ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရနေလျက်နှင့် မြစ်ထဲတွင် မျောပါနေစဉ် သူ့အတွင်းရှိ အလောင်းကောင် အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းကပင် ထိန်းချုပ်မရဘဲ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ အလောင်းကောင်ချီများ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ စိမ့်ထွက်လာပြီး အစစ်အမှန် အလောင်းကောင် တစ်ကောင်နှင့် ခွဲခြားမရနိုင်အောင် ဖြစ်နေ၏။</p> <p>အန္တရာယ်အရှိဆုံး အခိုက်အတန့်မှာ သားရဲသားရေ ဝတ်ဆင်ထားသော ထိုလူနှင့် တွေ့ဆုံချိန်ပင်။</p> <p>ကံကောင်းစွာဖြင့် ထိုလူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ မမြင့်မားပေ။ ချင်စန်းထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော ထူထဲသည့် အလောင်းကောင်ချီများကို မြင်လျှင် သူက သတိလက်လွတ် ဖြစ်သွားပြီး မဆင်မခြင် ဝိညာဉ်သားရဲအိတ်ကို ဖွင့်လိုက်ရာ သွေးတောင်ပံ သရဲခေါင်းနီပျားများ၏ အစိပ်စိပ်အမွှာမွှာ ကိုက်ဖြတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။</p> <p>တကယ်တမ်း သူ အလောင်းကောင် ရုပ်သေးအိတ်ကို ဖွင့်သည်ဖြစ်စေ၊ ဝိညာဉ်သားရဲအိတ်ကို ဖွင့်သည်ဖြစ်စေ သူ သေဆုံးရမည်မှာ အတူတူပင်။</p> <p>အလောင်းကောင် ရုပ်သေးအိတ်ထဲရှိ အသူရာ အလောင်းကောင်မှာ အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း ပြီးမြောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ထိုလူက အိတ်ကိုသာ ဖွင့်လိုက်ပါက ပျံသန်းသော နှာခေါင်းပေါက်ပိတ်ဘီအသူရာ အလောင်းကောင်မှာ ယခုတွင် ချင်စန်းကို စောင့်ရှောက်နေမည် ဖြစ်ပြီး သူ ဤမျှ ဆိုးရွားသော အခြေအနေမျိုး ရောက်နေမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>ချင်စန်းက ထိုသွေးတောင်ပံ သရဲခေါင်းနီပျားများကို အမှန်တကယ် ယဉ်ပါးအောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း အချိန်အတော်ကြာ မွေးမြူထားခဲ့သည်။ အနည်းဆုံးတော့ သူတို့ကြားတွင် မှိန်ဖျော့သော သံယောဇဉ် တစ်ခု ရှိနေသည်။</p> <p>ပျားကောင်များက ချင်စန်း၏ အော်ရာနှင့် ရင်းနှီးနေကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူ့ကို ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။</p> <p>သို့သော် အနီးအနားရှိ သက်ရှိသတ္တဝါ အားလုံးကို ဝါးမြိုပြီးသွားပါက သူတို့ ဘာဆက်လုပ်မည်ကို မပြောနိုင်ပေ။</p> <p>ချင်စန်းက ထိုနေရာတွင် ဆက်နေရန် မဝံ့ရဲခဲ့။ နောက်ဆုံး ကျန်ရှိသော ခွန်အား အကုန်လုံးကို စုစည်းပြီး တစ်ဖက်သို့ လှိမ့်ချကာ ကျိုးပဲ့နေသော သစ်တုံးတစ်တုံးကို ဖက်တွယ်၍ မြစ်ထဲတွင် မျောပါထွက်ပြေးခဲ့ရာမှ အအမလေး၏ ကယ်တင်ခြင်းကို ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ရက်အနည်းငယ် အနားယူပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူ အသက်စွမ်းအင် အနည်းငယ် ပြန်လည် ရရှိလာခဲ့သည်။ ယခု သူ လိုအပ်သည်မှာ သူ့ဝိညာဉ်အသိစိတ် အနည်းငယ် ထပ်မံ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာဖို့သာ။ ထိုအခါမှသာ ပေါင်တစ်ထောင်ကွင်းကို ဖွင့်၍ အတွင်းရှိ ကုသဆေးများကို ထုတ်ယူကာ သူ့ပြန်လည် သက်သာလာမှုကို များစွာ အရှိန်မြှင့်တင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>ချင်စန်း အနည်းငယ် လှည့်၍ အအမလေးကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"စောစောက အဘိုးကြီး ပြောတာ မှန်တယ်... မင်းက အရမ်း ရိုးလွန်းတယ်... နောက်နောင်ကျရင် သူများတွေကို အလွယ်တကူ မယုံနဲ့..."</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save