Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း - ၆၁၇</h2> <h2 style="text-align: center;">အသက်နှောင်ဖွဲ့ အင်းပိုး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>အိမ်ခြေတစ်ထောင်ရွာ၏ အောက်ဘက်တွင် ကွေ့ကောက် စီးဆင်းနေသော မြစ်တစ်စင်း ဝန်းရံလျက် တည်ရှိသည်။</p> <p>ထိုမြစ်မှာ နယ်မြေတွင်းတွင် အကြီးဆုံးမြစ် ဖြစ်ပြီး ချင်းရီမြစ်ဟု အမည်တွင်ကာ မြောက်ဘက်မှ တောင်ဘက်သို့ စီးဆင်းသည်။</p> <p>ညအချိန်တွင် လှေအနည်းငယ် မြစ်ကြောင်းအတိုင်း မျောပါ ကင်းလှည့်နေပြီး လှေတစ်စင်းစီတွင် အစောင့်များက သတိကြီးစွာဖြင့် စောင့်ကြပ်နေကြသည်။ ရွာကို ကျူးကျော်ရန် ကြိုးစားလာမည့် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များ သို့မဟုတ် ရန်သူများကို ကာကွယ်ရန် ဖြစ်သည်။</p> <p>ချင်စန်း မျောပါသွားခဲ့သော မြစ်မှာ ချင်းရီမြစ်၏ အထက်ပိုင်းရှိ မြစ်လက်တက် တစ်ခု ဖြစ်သည်။ နက်ရှိုင်းသော တောင်ပေါ် စမ်းချောင်းများမှ မြစ်ဖျားခံပြီး နောက်ဆုံးတွင် ပင်မမြစ်ကြီးနှင့် ပေါင်းဆုံသွားသည်။ ထိုကဲ့သို့သော မြစ်လက်တက်ပေါင်း များစွာ မြေပြင်အနှံ့ စီးဆင်းနေ၏။</p> <p>မျောပါနေစဉ် အတွင်း ချင်စန်းမှာ သတိတစ်ချက် လစ်တစ်ချက် ဖြစ်နေခဲ့သော်လည်း ယေဘုယျ ဦးတည်ချက်ကို မှတ်မိနေသေးသည်။</p> <p>ညအမှောင်ထုက အေးစက်နေသည်။ ချင်စန်း၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဒဏ်ရာများ ကျက်သွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် အအေးဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည် ရှိနေလေပြီ။</p> <p>သူက အသူရာ အလောင်းကောင်ကို အမြန်ဆုံး နှုန်းဖြင့် ပျံသန်းစေလိုက်သည်။</p> <p>သူ ဝိညာဉ်သားရဲအိတ် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သော နေရာမှာ အိမ်ခြေတစ်ထောင်ရွာနှင့် သူ ထင်ထားသည်ထက် ပိုဝေးကွာနေသည်။ ချင်စန်းနှင့် အသူရာ အလောင်းကောင်တို့က ရပ်လိုက် နားလိုက်ဖြင့် ခရီးဆက်နေရင်း တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံရန် သင့်တော်မည့် ဝိညာဉ်သွေးကြော တစ်ခုကို ရှာဖွေနေကြသည်။</p> <p>မမျှော်လင့်ဘဲ မြေပြင်အနေအထားမှာ သူ ထင်ထားသည်ထက် ပိုခြောက်သွေ့နေ၏။ ညတစ်ဝက်ခန့် ပျံသန်းပြီးနောက် တိမ်ပြီး အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်နေသော ဝိညာဉ်သွေးကြော အနည်းငယ်ကိုသာ တွေ့ရပြီး တစ်ခုမှ အသုံးမဝင်ပေ။</p> <p>ချင်းရီမြစ်နှင့် ဝေးကွာလာသည်နှင့်အမျှ ရွာအနည်းငယ်သာ တွေ့ရတော့သည်။ နက်ရှိုင်းသော တောင်တန်းများနှင့် ရှေးဟောင်း သစ်တောကြီးများက အဆုံးမရှိ ရှည်လျားစွာ တည်ရှိနေပြီး လူသူ အရိပ်အယောင် ကင်းမဲ့နေ၏။</p> <p>ချင်စန်းက သူ မျောပါလာခဲ့သော မြစ်လက်တက်ကို ဂရုတစိုက် ခွဲခြားပြီး ရေစီးကြောင်း အတိုင်း လိုက်ပါလာခဲ့သည်။ မိုးလင်းချိန်တွင် ဝိညာဉ်သားရဲအိတ် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သည့် နေရာအနီးသို့ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိလာသည်။</p> <p>အဖြစ်အပျက် ဖြစ်ပွားခဲ့သော ရေကန်တွင် ချင်စန်းက နေရာအနှံ့ စေ့စေ့စပ်စပ် စစ်ဆေးကြည့်သည်။ သားရဲသားရေ ဝတ်ဆင်ထားသော လူမှာ သွေးတောင်ပံ သရဲခေါင်းနီပျားများ၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး အရိုးစအန တစ်ခုပင် မကျန်တော့ပေ။</p> <p>သူ ရှာဖွေမှု ဧရိယာကို ချဲ့ထွင်လိုက်သော်လည်း ဝိညာဉ်သားရဲအိတ်၏ အရိပ်အယောင် မတွေ့ရပေ။</p> <p>ချင်စန်း ထိုနေ့က မြင်ကွင်းကို ပြန်ပြောင်း စဉ်းစားလိုက်သည်။</p> <p>ထိုစဉ်က အသက်ရှင်ရန်သာ အာရုံစိုက်ထားခဲ့သဖြင့် သားရဲသားရေ ဝတ်ဆင်ထားသော လူ မသေဆုံးမီ အိတ်ကို ဘယ်နေရာ ပစ်လိုက်မှန်း မမြင်ခဲ့ရပေ။ အကယ်၍ မြစ်ထဲ ကျသွားခဲ့လျှင် ယခုအချိန်ဆို ရေစီးနှင့်အတူ အောက်ဘက် ချင်းရီမြစ်ထဲသို့ ရောက်ရှိနေလောက်ပြီ။ ပြန်ရှာတွေ့ဖို့ အခွင့်အလမ်း မရှိတော့။</p> <p>ကံကောင်းစွာဖြင့် သွေးတောင်ပံ သရဲခေါင်းနီပျားများမှလွဲ၍ အိတ်ထဲတွင် အခြား ရှားပါးသော အင်းပိုးများ မပါရှိပေ။ မဟုတ်လျှင် သူ အမှန်တကယ် နှမြောတသ ဖြစ်မိပေလိမ့်မည်။</p> <p>ထိုနေ့က သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေမှုများနှင့် မတူဘဲ မြစ်ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်ရှိ တောင်တန်းများမှာ ယခုအခါ ခြောက်ခြားဖွယ် တိတ်ဆိတ်နေသည်။ ငှက်သံမကြား၊ သားရဲအော်သံမရှိ၊ ပိုးကောင်မြည်သံပင် မရှိပေ။</p> <p>ဤကဲ့သို့ ပုံမှန် မဟုတ်သော တိတ်ဆိတ်မှုမျိုးကို သွေးတောင်ပံ သရဲခေါင်းနီပျားများကသာ ဖြစ်စေနိုင်သည်။ တောင်ပေါ်ရှိ သက်ရှိများကို သူတို့ စားသောက် ရှင်းလင်းလိုက်ပုံ ရသည်။</p> <p>ချင်စန်းက ပျားကောင်များကို ခြေရာခံရန် အသူရာ အလောင်းကောင်၏ ကျောပေါ်သို့ ခုန်တက်စဉ် အနောက်ဘက် တောင်ကုန်းတစ်ခုပေါ်တွင် မီးတောက်ကဲ့သို့ အစိမ်းရောင် အလင်းရောင် တစ်ချက် လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်ကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်သည်။ အလင်းရောင်က လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အော်ဟစ်သံ သဲ့သဲ့ကို သူ ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p>"လူတစ်ယောက်ယောက် ရှိနေတာလား..."</p> <p>ချင်စန်း မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ပုန်းကွယ်ရန် အသူရာ အလောင်းကောင်ကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ သူတို့က အသံထွက်ပေါ်ရာ နေရာသို့ တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်သွားကြ၏။</p> <p>"ဒီမိစ္ဆာပျားကောင်တွေက ငါ့သရဲမီးတောက်ကို ကြောက်တယ်... ကိုယ်တော်တို့... ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အင်းပိုးတွေကို သုံးပြီး ပျားကောင်တွေကို ဒီဘက် မျှားခေါ်လာခဲ့... ကျုပ် မီးနဲ့ရှို့ပြီး ပျားအုံကို ယူလိုက်မယ်..."</p> <p>တောင်ကြား ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခု အတွင်းတွင် လူသုံးယောက် စုဝေးနေကြသည်။ သူတို့က ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ထားပြီး အဝေးရှိ ကျောက်ကမ်းပါး တစ်ခုကို စောင့်ကြည့်နေခြင်းပင်။</p> <p>သွေးတောင်ပံ သရဲခေါင်းနီပျား အသေကောင် နှစ်ကောင် သူတို့အနီးတွင် ရှိနေသည်။ မီးလောင်ရာများကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူတို့ အများစု မီးရှို့ခံလိုက်ရပုံ ပေါ်သည်။</p> <p>ကျောက်ကမ်းပါးဘက်မှ တဝီဝီ မြည်သံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေသည်။ အပေါ်ဘက်တွင် သွေးတောင်ပံ သရဲခေါင်းနီပျား အုပ်စုကြီး ပျံဝဲနေဆဲဖြစ်ပြီး နက်မှောင်သော တိမ်တိုက်နီကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေ၏။ အကြမ်းဖျင်း ရေတွက်ကြည့်လျှင် အကောင်ရေ နှစ်ရာကျော် ကျန်ရှိနေသေးသည်။</p> <p>သူတို့က ကျောက်ကမ်းပါး တစ်ဝိုက်တွင် ဝိုင်းပတ်ပျံသန်းနေပြီး တစ်စုံတစ်ရာကို စောင့်ကြပ်နေကြောင်း ထင်ရှားသည်။ အနီးကပ် ကြည့်လိုက်လျှင် ကျောက်ကမ်းပါးတွင် ကပ်နေသော အနက်ရောင် ဘောလုံးကဲ့သို့ ပျားအုံတစ်ခုကို ချင်စန်း တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>ထိုကျင့်ကြံသူ သုံးယောက်မှာ အနီးအနား သစ်တောအုပ်ထဲမှ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူတို့ကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေသည်ကို လုံးဝ မသိကြပေ။</p> <p>စကားပြောလိုက်သူမှာ အနက်ရောင် ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော ဖြူဖျော့ဖျော့ လူငယ်တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ သူ့ကျောဘက်တွင် "အင်းပိုး" ဟူသော စာလုံးနှင့် ဆင်တူသည့် ရှုပ်ထွေးသော သင်္ကေတ တစ်ခုကို ထူးဆန်းသော ပုံစံများဖြင့် ထိုးကွင်းထိုးထားသည်။</p> <p>သူ့အနောက်တွင် အရိုးစု သုံးခု ရပ်နေပြီး ဗဟိုချက်များထဲ၌ ခြောက်ခြားဖွယ် အစိမ်းရောင် သရဲမီးတောက်များ တောက်လောင်နေသည်။ အရိုးအဆစ် အားလုံးကို ကြည်လင်သော ပိုးချည်မျှင်များဖြင့် ချည်နှောင်ထားပြီး ချည်မျှင်၏ အခြားတစ်ဖက်ကို လူငယ်၏ လက်ချောင်းများတွင် ချိတ်ဆက်ထားသည်။</p> <p>အလောင်းကောင် သန့်စင်ခြင်း နည်းလမ်းများကို ကောင်းစွာ နားလည်သော ချင်စန်းက ဤနည်းစနစ်ကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် မှတ်မိလိုက်သည်။ ဤအရိုးစု သုံးခုမှာ အခြေခံ အလောင်းကောင် ပညာရပ်ဖြင့် သန့်စင်ထားသော ရုပ်သေးများ ဖြစ်သည်။</p> <p>သူ့အသူရာ အလောင်းကောင်နှင့် မတူဘဲ သူတို့တွင် စွမ်းအားကြီးမားသော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် မရှိပေ။ သူတို့၏ အသက်သွေးကြောမှာ မျက်လုံးထဲရှိ သရဲမီးတောက် အတွင်းတွင်သာ ရှိသည်။</p> <p>ဤအလောင်းကောင် သန့်စင်ခြင်း ပုံစံမှာ အလွန် ကြမ်းတမ်းပြီး လူငယ်၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်နှင့် ကိုက်ညီမှု ရှိသည်။ သူက ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် (၁၂) တွင် ရှိနေသည်။</p> <p>သူ့ဘေးရှိ အဘိုးအို နှစ်ယောက်မှာလည်း ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်တွင် ရှိကြပြီး တစ်ယောက်က (၁၀) ဆင့်၊ နောက်တစ်ယောက်က (၉) ဆင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>သူတို့၏ အဆင်အယင်များမှာ ဆင်တူနေသဖြင့် တစ်ရွာတည်းသားများ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။ သူတို့က သားရဲသားရေများ၊ အစွယ်များနှင့် အခြား ရှေးကျသော အဆောင်လက်ဖွဲ့များကို ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း အစောပိုင်းက အစားခံလိုက်ရသော သားရဲသားရေ ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူ၏ ဝတ်စားဆင်ယင်ပုံနှင့် ကွဲပြားသည်။</p> <p>သူတို့၏ နဖူးပေါ်တွင် အမှတ်အသားများ ရှိနေသည်။ တစ်ယောက်က လဆန်းပုံ၊ နောက်တစ်ယောက်က လဆုတ်ပုံ ဖြစ်သည်။</p> <p>ထျန်ယွဲ့ရွာက ကိုယ်တော်တွေလား...</p> <p>ဤရွာများမှ စုန်းနတ်ဘုရား၏ တမန်တော်များမှာ အံ့အားသင့်စရာ ကောင်းလောက်အောင် ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် နိမ့်ပါးကြသည်။ ဖြူဖျော့ဖျော့ လူငယ်၏ နောက်ခံအကြောင်းကို သူ သိချင်စိတ် ဖြစ်မိသွားသည်။</p> <p>ကိုယ်တော်နှစ်ပါးမှာ သဘောထားကွဲလွဲနေပုံရပြီး တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် လျစ်လျူရှုကာ ကိုယ်စီ ဂါထာများ ရွတ်ဖတ်နေကြသည်။ မကြာမီ သူတို့၏ ဒန်တျန် အသီးသီးမှ ဝိညာဉ်အင်းပိုး တစ်ကောင်စီ ပျံထွက်လာသည်။</p> <p>တစ်ခုမှာ မြွေတစ်ကောင်နှင့် တူပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို မီးနီရောင် အကြေးခွံ သေးသေးလေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသည်။ သို့သော် ခေါင်းနှစ်လုံးနှင့် တောင်ပံများ ပါရှိပြီး လူ့လက်ချောင်း တစ်ချောင်းစာခန့်သာ ရှည်လျားသည်။ ၎င်း၏ ပုံပန်းသွင်ပြင်မှာ ထူးဆန်းပြီး သဘာဝ မကျပေ။</p> <p>အခြားတစ်ခုမှာ ပိုးတောင်မာပုံသဏ္ဌာန် ရှိသည်။ ကိုယ်ထည်မှာ သွယ်လျပြီး အတောင်ပံ အိမ်များမှာ ပုစဉ်းရင်ကွဲ တောင်ပံကဲ့သို့ ပါးလွှာသည်။ သို့သော် ဖြန့်လိုက်သောအခါ ဓားသွားများကဲ့သို့ ထက်ရှပုံရပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် တိုက်ခိုက်ရေးသမား တစ်ကောင် ဖြစ်လာသည်။</p> <p>ချင်စန်း မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး အင်းပိုး နှစ်ကောင်ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ပိုးတောင်မာကိုသာ သူ မှတ်မိသည်။ ယူလင်းဂိုဏ်းက ယင်းကို မဟာဓားသွားပိုးတောင်မာဟု အမည်ပေးထားသည်။ ၎င်းကို သဘာဝလွန် အင်းပိုးဟု မသတ်မှတ်ပေ။</p> <p>၎င်းသည် နှစ်ကြိမ်သာ အသွင်ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်း ရှိသော်လည်း မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် လျင်မြန်သော အမြန်နှုန်း ရှိပြီး အတောင်ပံ အိမ်များမှာ မှော်ရတနာများနှင့် ယှဉ်နိုင်လောက်အောင် ထက်မြက်သဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ် တိုက်ခိုက်ရေးသမား တစ်ဦး ဖြစ်သည်။</p> <p>သားရဲသားရေ ဝတ်ဆင်ထားသော လူ၏ ချီပင်လယ်မှ ကျောက်စိမ်းဓားလွယ်ကောင် ထွက်လာစဉ်ကတည်းက တစ်စုံတစ်ရာ ထူးခြားနေသည်ကို သူ ခံစားမိပြီးသား ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤနယ်မြေခံ ကျင့်ကြံသူများ အသုံးပြုသော အင်းပိုး မွေးမြူခြင်း နည်းစနစ်များမှာ ယူလင်းဂိုဏ်းနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသည်။</p> <p>ကျောက်စိမ်းဓားလွယ်ကောင်ကဲ့သို့ပင် ဤဝိညာဉ်အင်းပိုး နှစ်ကောင်သည်လည်း သူတို့၏ သခင်များနှင့် ထူးဆန်းသော ချီပဲ့တင်ထပ်မှု တစ်မျိုးကို မျှဝေထားကြသည်။ အသက်နှောင်ဖွဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်မှတဆင့် ဖွဲ့စည်းထားခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။</p> <p>သူတို့က အင်းပိုးတွေကို အသက်နှောင်ဖွဲ့ ဝိညာဉ်အင်းပိုးတွေ အဖြစ် သန့်စင်ထားကြတာလား...</p> <p>"သွားစမ်း..."</p> <p>လူငယ်၏ အမိန့်ပေးသံ ဆုံးသည်နှင့် အဘိုးအို နှစ်ယောက်က သူတို့၏ ဝိညာဉ်အင်းပိုးများကို ပျားအုပ်စုဆီ စေလွှတ်လိုက်တော့သည်။</p> <p>ခေါင်းနှစ်လုံးနှင့် တောင်ပံပါ မြွေက လေထဲတွင် ပါးစပ်ဖွင့်ကာ မီးတောက် နှစ်ခု မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ မဟာဓားသွားပိုးတောင်မာကလည်း တောင်ပံများကို ဖြန့်ပြီး ဓားသွားကဲ့သို့ တိုက်ခိုက်မှုများ ပြုလုပ်ကာ ပျားအုပ်စု၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်သည်။ ထို့နောက် အင်းပိုး နှစ်ကောင်လုံး သီးခြားစီ ခွဲထွက်ပြီး ဆန့်ကျင်ဘက် အရပ်များဆီသို့ ထွက်ပြေးကြတော့၏။</p> <p>ဝီ...</p> <p>ဒေါသထွက်သွားသော သွေးတောင်ပံ သရဲခေါင်းနီပျားများက အုပ်စုနှစ်စု ကွဲသွားပြီး လိုက်လံ တိုက်ခိုက်ကြသည်။ အုပ်စုတစ်စုက မြွေနောက်သို့ လိုက်ပါသွားပြီး လူငယ် ရှိရာဘက်သို့ ဦးတည်သွားသည်။</p> <p>လူငယ်က လက်ချောင်းများ ကွေးလိုက်ပြီး သူ့အရိုးစု သုံးခုကို ယုံကြည်မှု အပြည့်ဖြင့် ရှေ့သို့ စေလွှတ်သည်။ ပျားကောင်များ နီးကပ်လာသည်နှင့် အရိုးစုများကို သရဲမီးတောက်များ မှုတ်ထုတ်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်၏။</p> <p>သရဲမီးတောက်များက ပျားကောင်များကို ချက်ချင်း မီးလောင် သေဆုံးစေမည်ဟု သူ မျှော်လင့်ထားသည်။ သို့သော် သူ့ကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်မှာ ပျားအုပ်စု အတွင်းမှ သွေးမြူတိမ်တိုက် ထူထူတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သရဲမီးတောက်များကို ချက်ချင်း ဝါးမြိုပစ်လိုက်ခြင်းပင်။ အပြင်ဘက်ဆုံး အလွှာရှိ ပျားကောင်များသာ မီးလောင် သေဆုံးသွားပြီး ကျန်ရှိနေသော အကောင်များမှာ ထိခိုက်မှု မရှိဘဲ လှိုင်းလုံးကြီးသဖွယ် ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာကာ ထိတ်လန့်တကြား ကြည့်နေသော လူသုံးယောက် အပေါ်သို့ ခုန်အုပ်လိုက်ကြသည်။</p> <p>"အရူးပဲ..." ချင်စန်း ကိုယ့်ဘာသာ ရေရွတ်ရင်း ခေါင်းခါမိသည်။</p> <p>ဤသွေးတောင်ပံ သရဲခေါင်းနီပျားများမှာ အဆုံးမဲ့ ချောက်နက်၏ သွေးမြူတိမ်တိုက် အတွင်း၌ အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း ပြီးမြောက်ထားသူများ ဖြစ်သည်။ တစ်ကောင်ချင်းစီ အနေဖြင့် အထူးတလည် ကြောက်စရာ မကောင်းသော်လည်း အုပ်စုလိုက် ဖြစ်နေလျှင် အရည်အသွေးပိုင်းဆိုင်ရာ ပြောင်းလဲမှုကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။</p> <p>ခေါင်းနှစ်လုံးနှင့် မြွေမှာ အချိန်မီ ထွက်မပြေးနိုင်ဘဲ ပျားကောင်များ၏ ဝိုင်းရံခြင်းကို ခံလိုက်ရလေပြီ။ လက်တုံ့ပြန်သည့် အနေဖြင့် မီးတောက်များကို ရမ်းသမ်း မှုတ်ထုတ်နေ၏။</p> <p>လူငယ်က မြွေကို ကယ်တင်ရန် သူ့သရဲမီးတောက်များကို အသည်းအသန် တွန်းပို့လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ပြန်လည် ခေါ်ယူနိုင်ခဲ့သော်လည်း မြွေမှာ ဒဏ်ရာများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ကုန်ခမ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>လဆန်းပုံ နဖူးအဆင်တန်ဆာ ဝတ်ဆင်ထားသော အဘိုးအိုက နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူကိုယ်တိုင် ဒဏ်ရာရသွားသကဲ့သို့ပင်။ သူ့အော်ရာမှာ သိသိသာသာ အားနည်းသွားသည်။</p> <p>"တကယ်ပဲ အသက်နှောင်ဖွဲ့ ဝိညာဉ်အင်းပိုး ဖြစ်နေတာကိုး..."</p> <p>ချင်စန်း၏ အကြည့်က စူးရှသွားသည်။</p> <p>ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်၏ သက်စောင့် မှော်ရတနာ သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်လက်နက် ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်ပျက်စီးသွားသည့်အခါ ပိုင်ရှင်ဖြစ်သူသည်လည်း တန်ပြန်သက်ရောက်မှုကို ခံစားရတတ်သည်။ အဘိုးအို ဖြစ်ပျက်နေသကဲ့သို့ပင်။</p> <p>ထိုသုံးယောက် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသည်ကို မြင်လျှင် ချင်စန်းက အရွယ်အစား ကြီးမားသော တိုက်ပွဲဝင် ဝတ်ရုံ နှစ်ထည်ကို တိတ်တဆိတ် ထုတ်ယူလိုက်သည်။ တစ်ထည်ကို အသူရာ အလောင်းကောင် အပေါ် လွှမ်းခြုံပေးပြီး တိုက်ခိုက်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်တော့သည်။</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save