Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၂၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">သဘောမတူရင် ချကြမယ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>နဂါးစီးသူရဲကောင်း ဟောက်ရှီရီသည် ကြီးမားလှသော နဂါးကြီးတစ်ကောင်၏ ကျောပေါ်တွင် မတ်တတ်ရပ်နေပြီး သူ၏ ကျောပြင်တွင် ထူးဆန်းသော ဗြက်ကျယ်ကျယ် ဓားကြီးတစ်ခုကို သိုင်းလွယ်ထားသည်။ ထိုဓားကြီးမှာ အလွန် ရှည်လျားပြီး နဂါးစီးသူရဲကောင်း၏ တစ်ကိုယ်လုံးထက်ပင် ပိုရှည်လုနီးပါး ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အလွန်တရာ ထူးဆန်းလှသည်။</p> <p> </p> <p>နဂါးစီးသူရဲကောင်းက ဘာမှမပြောသော်လည်း သူ့ခြေအောက်ရှိ ကြီးမားလှသော နဂါးကြီးက ရုတ်တရက် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ အစွယ်များကို ပေါ်စေကာ လက်သည်းများကို ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ရာ အလွန်တရာ ခန့်ညားထည်ဝါနေပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>"အကြီးအကဲ... သခင်နဂါးစီးသူရဲကောင်း ဟောက်ရှီရီက သံတမန်ရဲ့ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား"</p> <p> </p> <p>လင်းဖုန်း အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်နေသည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ နတ်ဘုရားနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြသော်လည်း သူတို့၏ ဟန်ပန်များကို ကြည့်ရသည်မှာ သံတမန်က တစ်ဆင့် ပိုမြင့်ပြီး အထက်စီးမှ နတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့် တူနေပုံရသည်။ ထိုသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် တုန်လှုပ်စရာ ကောင်းလှသည်။</p> <p> </p> <p>လုံကျိုး ခေါင်းခါကာ ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဟက်... သခင်နဂါးစီးသူရဲကောင်း ဟောက်ရှီရီက ပညာရေးအဖွဲ့ရဲ့ ဒဏ္ဍာရီလာ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်လေ။ သူက တစ်သက်လုံး ဒဏ္ဍာရီတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့တာ။ သခင်ဟောက်ရှီရီရဲ့ နဂါးက ဘယ်ကလာလဲ မင်း သိလား"</p> <p> </p> <p>လင်းဖုန်း ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ ဤနဂါးကြီးမှာ ထူးခြားလှသည်။ ထိုသတ္တဝါ မည်မျှ အစွမ်းထက်မည်ကို မသိနိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>"သခင်ဟောက်ရှီရီက နဂါးဂူထဲကို ဝင်တိုက်ပြီး ကြီးမားတဲ့ နဂါး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို အင်အားသုံးပြီး နှိမ်နင်းခဲ့တာ။ နောက်ဆုံးတော့ သူက ကြီးမားတဲ့ နဂါးတစ်ကောင်ကို အင်အားသုံးပြီး သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့တယ်။ ဒါ့ပြင် အဲ့ဒီနဂါးကြီးက နတ်ဘုရားနယ်ပယ်နဲ့ နှိုင်းယှဉ်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားရှိတယ်။ သခင်ဟောက်ရှီရီက ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်လဲဆိုတာ ငါတို့ မသိပေမဲ့ ဒီသံတမန်က စစ်မြေပြင်ကိုတောင် မသွားရဲဘူး။ သူက သခင်ဟောက်ရှီရီနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် နှိုင်းယှဉ်လို့ရမှာလဲ"</p> <p> </p> <p>လုံကျိုးသည် ကောင်းကင်ရှိ နဂါးစီးသူရဲကောင်း ဟောက်ရှီရီကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့မျက်နှာအမူအရာမှာ အရူးအမူး ကြည်ညိုလေးစားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းဖုန်းပင်လျှင် အံ့အားသင့်သွားသည်။ နဂါးကြီးမှာ သေချာပေါက် ထူးခြားကြောင်း သူ သိသော်လည်း နတ်ဘုရားနယ်ပယ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ် နတ်ဆိုးကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ဟောက်ရှီရီသည် နဂါး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့ပြီး နတ်ဘုရားနယ်ပယ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော နတ်ဆိုးကြီးတစ်ကောင်ကို အင်အားသုံး၍ သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ခြင်းက သူ မည်မျှ အစွမ်းထက်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။</p> <p> </p> <p>နှစ်ဖက်စလုံးက မလှုပ်ရှားကြသေးသော်လည်း နှင်းကဲ့သို့ ဖြူစင်သောအဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အပြစ်အနာအဆာကင်းပုံရသော သံတမန်မှာ အနည်းငယ် ခြိမ်းခြောက်ခံနေရပုံရသည်။ သူ့လေသံတွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါနေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟောက်ရှီရီ... မင်းတို့ ပညာရေးအဖွဲ့က ငါတို့ အစိုးရအဖွဲ့ရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုအခွင့်အရေးတွေကို ဝင်စွက်ဖက်ချင်နေတာလား"</p> <p> </p> <p>သံတမန်၏ အသံမှာ သိပ်မကျယ်သော်လည်း လေဟာနယ်ထဲတွင် ရှင်းလင်းစွာ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>နဂါးကျောပေါ်ရှိ ဟောက်ရှီရီက အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ ဘာမှမပြောပေ။ သူသည် သံတမန်ကိုသာ အချိန်ပြည့် စိုက်ကြည့်နေသည်။ ရုတ်တရက် ဟောက်ရှီရီက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကျန်းဇီဖုန်း... မင်း သိလား။ မင်း အဲ့လိုဟန်ဆောင်ပန်ဆောင် မိန်းမလျာပုံစံကို ငါ တကယ် မုန်းတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်အကြာကြီးကတည်းက မင်းကို ငါ တီးချင်နေတာကွ"</p> <p> </p> <p>"ဘာ"</p> <p> </p> <p>သံတမန်၏ မျက်နှာ ရုတ်တရက် နီရဲသွားသည်။ သူ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားသည်။ သံတမန် ဖြစ်လာကတည်းက သူသည် မြင့်မြတ်သော နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူ့ကို စကားပြောသူတိုင်း သတိထားရသည်။ ဟောက်ရှီရီကဲ့သို့ မည်သူကမျှ ဤမျှ ရိုင်းစိုင်းစွာ မပြောဆိုဖူးပေ။</p> <p> </p> <p>"မင်း..."</p> <p> </p> <p>သံတမန် ကျန်းဇီဖုန်းမှာ ဒေါသကြောင့် တုန်ရီနေသည်။ နတ်ဘုရားနယ်ပယ်သို့ရောက်ရှိပြီးနောက် မိန်းမလျာဟူသော ရိုင်းစိုင်းသည့် စကားလုံးများကို သူ ကြားဖူးသည်မှာ ဤသည်က ပထမဆုံးအကြိမ်ပင်။</p> <p> </p> <p>"မင်းက ဘာဖြစ်လဲ။ သဘောမတူရင် ချကြမယ်လေ။ ဟားဟား... နဂါးလေး... အလုပ်စကြစို့..."</p> <p> </p> <p>နဂါးစီးသူရဲကောင်း ဟောက်ရှီရီသည် ခေါင်းမော့ကာ ခန့်ညားစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူသည် သူ့အောက်ရှိ နဂါးကြီးကို ပုတ်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် နဂါးကြီးသည် အတောင်ပံများကို ခတ်လိုက်ရာ ပြင်းထန်သော လေပြင်းတစ်ခု တိုက်ခတ်သွားပြီး သံတမန် ကျန်းဇီဖုန်းထံသို့ ဟိန်းဟောက်ကာ ပြေးဝင်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>သံတမန် ကျန်းဇီဖုန်း၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ဝတ်ရုံမှာ လေမတိုက်ဘဲ လှုပ်ခတ်သွားသည်။ သူသည် အရှေ့တိုင်းမှ ရှေးဟောင်း ဝတ်ရုံတစ်ခုကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သန့်ရှင်းကာ မင်းမျိုးမင်းနွယ်ဆန်လှသည်။ သူ၏ ဆံပင်ဖြူများကလည်း လေထဲတွင် လွင့်ဝဲနေသည်။</p> <p> </p> <p>သူက နဂါးကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အလင်းပြန်"</p> <p> </p> <p>ဝုန်း</p> <p> </p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အဖြူရောင် အလင်းတန်းများမှာ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ အဖြူရောင်... နေရာတိုင်းတွင် သန့်စင်သော အဖြူရောင် အလင်းတန်းများသာ ရှိနေသည်။ အစပိုင်းတွင် အဖြူရောင် အလင်းတန်းများမှာ အလွန် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ကာ မြင့်မြတ်ပြီး နွေးထွေးပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခု သံတမန် ကျန်းဇီဖုန်း လက်ညှိုးညွှန်လိုက်သည်နှင့် အဖြူရောင် အလင်းတန်းများ အရူးအမူး လည်ပတ်သွားသည်။ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး ပြောင်းပြန်လှန်သွားသကဲ့သို့ပင်။ လေဟာနယ်ထဲတွင် ကြီးမားသော အဖြူရောင် အလင်းလုံးကြီးတစ်ခု ခပ်ဝါးဝါး ပေါ်လာပြီး နဂါးကြီးထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အလင်းလုံးထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လိမ်ဆွဲအားတစ်ခု ပါဝင်နေသည်။ ၎င်းတွင် သံတမန်၏ မွေးရာပါ စွမ်းရည်နှင့် အဆုံးအစမဲ့ ကြယ်တာရာစွမ်းအား နှစ်မျိုးစလုံး ရောယှက်ပါဝင်နေသည်။ လက်ညှိုးတစ်ချောင်းတည်းဖြင့် တည်ရှိနေသမျှ အရာအားလုံး ဖျက်ဆီးခံရပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ကွဲထွက်သွားပေလိမ့်မည်။ ထိုစွမ်းအားက အရာအားလုံးကို ဖိနှိပ် ချေမှုန်းနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>အောက်ဘက်ရှိ အသွင်ပြောင်းနယ်ပယ် ပထမအဆင့် သို့မဟုတ် တတိယအဆင့် သိုင်းသမားများစွာမှာ တည်ကြည်လေးနက်သော မျက်နှာအမူအရာများ ရှိနေကြသည်။ သံတမန် ကျန်းဇီဖုန်း လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် သူတို့သည် လွှမ်းမိုးနိုင်သော ဖိအားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤဖိအားက သူတို့ကို တိုက်ရိုက် ပစ်မှတ်မထားသော်လည်း သူတို့ကို အသက်ရှူကျပ်စေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် သူတို့သည် အစွမ်းထက်သော ကြယ်တာရာစွမ်းအား တုန်ခါမှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤကြယ်တာရာစွမ်းအား တုန်ခါမှုမှာ အလွန် ကျယ်ပြန့်လွန်းလှသည်။ အကယ်၍ သူတို့ စုစည်းထားသော ကြယ်တာရာစွမ်းအား အမျှင်တန်း ၉၉၀၀ မှာ ရေတစ်စက်နှင့် တူမည်ဆိုလျှင် သံတမန် ထုတ်လွှတ်လိုက်သော ကြယ်တာရာစွမ်းအားမှာ အဆုံးအစမဲ့ မြစ်ကြီးတစ်စင်းနှင့် တူနေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ကွာခြားချက်ကို တိုင်းတာ၍မရနိုင်ပေ။ ဤသည်မှာ အသွင်ပြောင်းနယ်ပယ်နှင့် နတ်ဘုရားနယ်ပယ်ကြားရှိ ကွာဟချက်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ကြီးမားလှသော အလင်းလုံးကြီးမှာ ပို၍ပင် ကြီးမားလာသည်။ အလင်းလုံးကြီးသည် လျင်မြန်စွာ ပြန့်ကားလာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဝဲဂယက်တစ်ခုအဖြစ်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားကာ အရာအားလုံးကို အပိုင်းပိုင်း ဆွဲဖြဲပစ်တော့မည့်အလားပင်။</p> <p> </p> <p>ဝေါင်း</p> <p> </p> <p>နဂါးကြီး၏ ကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း အမှန်တကယ်ပင် ဖုံးလွှမ်းခံလိုက်ရသည်။ နဂါးကြီး ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း</p> <p> </p> <p>နဂါးကြီးသည် အလင်းလုံးထဲတွင် ပြင်းထန်စွာ ရုန်းကန်နေသည်။ သူ၏ အစွမ်းထက်သော ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလင်းလုံးထဲရှိ လိမ်ဆွဲအားကို ကြောက်ရွံ့ပုံမရပေ။ ယခုအချိန်အထိ နဂါးကျောပေါ်ရှိ နဂါးစီးသူရဲကောင်း ဟောက်ရှီရီမှာ မလှုပ်ရှားသေးပေ။ သူသည် နဂါးကြီးကိုသာ ရုန်းကန်ခွင့် ပြုထားသည်။ နတ်ဘုရားနယ်ပယ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော နဂါးကြီးသည်လည်း ဒေါသထွက်နေပုံရသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထပ်မံ ကြီးထွားလာပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင် မီတာတစ်ရာကျော် ရှည်လျားသော နဂါးကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မီတာ ၃၀၀ အထိ လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာသည်။ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးမှာ တက်ကြွသော စွမ်းအားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူ၏ ထက်မြက်သော လက်သည်းများကို အသာအယာ ကုတ်ခြစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ရွှစ်</p> <p> </p> <p>အလင်းလုံးကြီး ကွဲအက်သွားပြီး ကြီးမားလှသော နဂါးကြီး ပြေးထွက်လာသည်။ နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ အဖြူရောင်ဆွတ်ဆွတ်ကို ဝတ်ဆင်ထားသော သံတမန် ကျန်းဇီဖုန်းမှာ ပို၍ပင် ဖြူရော်သွားပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟင်းလင်းပြင်ဝိညာဉ်ခုတ်ပိုင်းခြင်း"</p> <p> </p> <p>သူ ထပ်မံ လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ နှိုင်းယှဉ်၍မရအောင် ကြီးမားလှသော လက်ဝါးကြီးတစ်ခု ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာပြီး နဂါးကြီးကို ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>နဂါးကြီးမှာလည်း အလျှော့မပေးပေ။ ချက်ချင်းပင် ထပ်မံအရှိန်တင်လိုက်ပြီး သူ၏ ကြီးမားလှသော အမြီးကြီးကို အထက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်ကာ ဧရာမလက်ဝါးကြီးနှင့် ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် လက်ဝါးကြီး ကွဲအက်သွားပြီး ရိုက်ခတ်မှု လှိုင်းလုံးများ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ ပြန့်နှံ့သွားသည်။ ဗီလာတစ်ခုလုံး အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲထွက်သွားသကဲ့သို့ပင်။</p> <p> </p> <p>ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဤနေရာရှိ လူများမှာ ထွက်သွားခဲ့သည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက နောက်ဆက်တွဲ ရိုက်ခတ်မှု တစ်ခုတည်းကပင် ရေတွက်မရနိုင်သော လူများကို သေဆုံးစေပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းလို မိန်းမလျာတွေကို ငါ အမုန်းဆုံးဆိုတာ မင်း သိလား။ မင်းကိုယ်မင်း တကယ်ပဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကို တုနှိုင်းမဲ့နတ်ဘုရားလို့ ထင်နေတာလား။ ဟားဟား... သွားစမ်းပါကွာ"</p> <p> </p> <p>ဟောက်ရှီရီ ခေါင်းမော့ကာ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နဂါးကြီးသည် သံတမန် ကျန်းဇီဖုန်းထံသို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်။ ထို့နောက် သူ၏ တုတ်ခိုင်သော အမြီးကြီးကို ရှေ့သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဘန်း</p> <p> </p> <p>ကြီးမားလှသော အမြီးကြီးတွင် မယုံနိုင်စရာ ခွန်အားများ ပါဝင်နေသည်။ နတ်ဘုရားနယ်ပယ် နတ်ဆိုးတစ်ကောင်၏ စွမ်းအားမှာ ထူးခြားလှသည်။ ကြီးမားလှသော အမြီးကြီးက သံတမန် ကျန်းဇီဖုန်းကို ရိုက်မိသွားသည်။ ကျန်းဇီဖုန်း ညည်းညူလိုက်ပြီး ကြွေကျလာသော ဥက္ကာခဲတစ်ခုကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်သို့ ရိုက်ချခံလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ဝုန်း</p> <p> </p> <p>ယင်းမှာ အလွန် အံ့အားသင့်စရာ ကောင်းလှပေသည်။ လူတိုင်း အလွန်တရာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ သံတမန် ကျန်းဇီဖုန်းက ခုနတင်ကပဲ နတ်ဘုရားတစ်ပါးလို ကောင်းကင်ယံမှာ မြင့်မားစွာ ရပ်တည်ပြီး သက်ရှိအားလုံးကို အထက်စီးကနေ ကြည့်နေခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။ ယခုမူ သူသည် နဂါးကြီး၏ အမြီးတစ်ချက်ဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ရိုက်ချခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။ အချင်း မီတာတစ်ရာကျော်ရှိသော ကြီးမားလှသည့် ကျင်းကြီးတစ်ခု မြေပြင်ပေါ်တွင် ချက်ချင်း ပေါ်လာသည်။ ကြီးမားသော အက်ကြောင်းကြီးတစ်ခုပင် ရှိနေသေးသည်။ ထိုသည်က နဂါးကြီး၏ အမြီးရိုက်ချက်မှ စွမ်းအားမှာ မည်မျှ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်း ရှိကြောင်း ပြသရန် လုံလောက်နေသည်။ လင်းဖုန်း စူးစိုက်ကြည့်နေမိသည်။ သူ အစွမ်းကုန် ထုတ်လွှတ်ခဲ့သော တန်ချိန် တစ်ထောင်ရှိသည့် ခွန်အားမှာ ၎င်းနှင့် ယှဉ်လျှင် ဘာမှ မပြောပလောက်တော့ပေ။ နဂါးကြီး၏ အသက်ရှူထုတ်မှု တစ်ချက်ကပင် ထိုထက် ပိုမိုများပြားသော စွမ်းအား ပါဝင်နိုင်ပေသည်။ ထို့အပြင် နဂါးများသည် သိုင်းသမားများနှင့် မတူပေ။ သူတို့သည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားသက်သက်ကို အသုံးပြုကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားသည် အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ရောက်ရှိသွားပါက ဤမျှအထိ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်း ရှိနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save