Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၄၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">အနောက်ပိုင်းဟုန်သို့ ပြန်းရောက်ပြီးနောက် ပထမဆုံးတိုက်ပွဲ ၂</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ရှေ့ဆုံးမှ နတ်ဆိုးအိုကြီးနှစ်ကောင်သာလျှင် တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့၏။</p> <p>၎င်းတို့သည် တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ် နှောင်းပိုင်းအဆင့်မှ မဟာနတ်ဆိုးကြီး နှစ်ကောင် ဖြစ်ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>ရှန်းယီ နန်ယန်ရတနာနယ်မြေသို့ မပြန်မီကဆိုလျှင်၊ ၎င်းတို့နှစ်ဦးထဲမှ တစ်ဦးဦးက သူ့ကို လက်တစ်ဖျစ်အတွင်းချေမွသတ်ဖြတ်ပစ်နိုင်ခြေ အလွန်များပြားပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ နတ်ဆိုးအိုကြီး နှစ်ကောင်၏ သံသယအကြည့်များအောက်တွင်၊ ရှန်းယီသည်လည်း ၎င်းတို့၏ လုပ်ရပ်ကို အတုယူကာ လက်ကိုမြှောက်လိုက်ပြီးအောက်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လှမ်းချလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်း"</p> <p> </p> <p>အဖြူရောင်ဝတ် ကျားနတ်ဆိုးသည် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း ခံစားလိုက်ရသော်လည်း၊သူ၏ အစောပိုင်းကပေါ့ဆမှုကို လှောင်ပြောင်နေသည်မှာ ထင်ရှားလှသော လူငယ်လေး၏ လုပ်ရပ်ကိုမြင်လိုက်ရသည့်အခါ ဒေါသများ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး "မင်း ဘယ်လိုများလုပ်ဝံ့တာလဲ" ဟု အော်ဟစ်ကြိမ်းမောင်းလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ စကားပြော၍ မဆုံးမီမှာပင်၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုတ်တရက်ကိုင်းညွတ်သွားပြီး ခြေထောက်များတုန်ယင်ကာ ပခုံးများနိမ့်ကျသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ကြွက်သားများမှာ စိတ်ကူး၍မရနိုင်သောအလေးချိန်တစ်ခုကို ထမ်းပိုးထားရသကဲ့သို့ တုန်ခါလာသည်အထိ တင်းမာလာခဲ့လေ၏။</p> <p> </p> <p>ကျန်ရှိနေသော စကားလုံးများမှာ လည်ပင်းထဲသို့ အတင်းအကျပ်ပြန်လည်မျိုချခံလိုက်ရပြီး၊ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ရာမှ ရှုံ့မဲ့သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ် နှောင်းပိုင်းအဆင့်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ဤမဟာနတ်ဆိုးကြီးပင်လျှင် ဤမျှပြင်းထန်စွာ ရုန်းကန်နေရပါလျှင်၊၎င်း၏ အနောက်ဘက်ရှိ ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်မှ ကျားနတ်ဆိုးအုပ်စုဆိုလျှင် ပြောစရာပင် မလိုတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့သည် တုံ့ပြန်ရန်အခွင့်အရေးပင် မရလိုက်ဘဲ ၎င်းတို့၏ တောင့်တင်းခိုင်မာသော ခန္ဓာကိုယ်များမှာ ချက်ချင်းပင်ပြိုလဲကာ ကြေမွသွားခဲ့လေ၏။</p> <p> </p> <p>ခွပ်... ခွပ်...</p> <p> </p> <p>ရှန်းယီ၏ လက်ဝါးက တစ်လက်မချင်းဖိချလိုက်သည်နှင့်အမျှ၊ အနက်ရောင်ဝတ်နှင့် အဖြူရောင်ဝတ်ကျားနတ်ဆိုး နှစ်ကောင်စလုံးသည် မြေပြင်ဆီသို့ ပြုတ်ကျသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဘုန်း ဘုန်း</p> <p> </p> <p>နှစ်ကောင်စလုံးသည် ခုခံရန် အင်အားမရှိတော့ဘဲ ဒူးထောက်လျက်သားပြုတ်ကျသွားကာ၊ ထိုအရပ်ရှည်ရှည်ပုံရိပ်ကြီး၏ ရှေ့တွင် ဒူးထောက်ခစားနေရလေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့သည် ခေါင်းကို မော့ရန် အားယူလိုက်ကြပြီး၊ မျက်နှာများရှုံ့မဲ့လျက် ဖြူဖျော့နေသော လက်တစ်ဖက်ကို စိုက်ကြည့်နေကြ၏။ လက်ချောင်းများကြားတွင် သွေးရောင်သင်္ကေတတစ်ခုက နီရဲစွာတောက်ပနေပြီး၊ ၎င်းတို့၏ မျက်ဝန်းများကို အနီရောင်အဖြစ် ဆိုးဆေးချယ်ထားသကဲ့သို့ပင်။</p> <p> </p> <p>ကျားနတ်ဆိုးသည် ပါးစပ်ကိုဟလိုက်ရာ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ တံတွေးများစီးကျလာပြီး၊ ၎င်း၏ အသံမှာ ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန်သာအသက်ရှူနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>"..."</p> <p> </p> <p>နတ်ဆိုးများ၏ ပခုံးရိုးများ အက်ကွဲသွားပြီးနောက်၊ အက်ကွဲကြောင်းများက ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ လျင်မြန်စွာပြန့်နှံ့သွားသည်ကို ရှန်းယီက တည်ငြိမ်စွာ စောင့်ကြည့်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>နန်ယန်ရတနာနယ်မြေ၏ ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသောဝိညာဉ်စွမ်းအင်အောက်တွင်၊ ရှန်းယွဲ့ ကျင့်စဉ်သည် နောက်ဆုံးတွင် တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်အဖိုးတန်နည်းစနစ်တစ်ခု ရှိသင့်ရှိထိုက်သော အာနိသင်များကို ပြသနိုင်ခဲ့လေပြီ။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ တိုက်ပွဲတစ်ခု လုံးဝ မဟုတ်ပေ။ နယ်ပယ်အဆင့်ကွာဟချက် ကြီးမားလွန်းမှုအောက်ရှိ တိတ်ဆိတ်သောသတ်ဖြတ်မှုတစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>"ထစမ်း"</p> <p> </p> <p>အနက်ရောင်ဝတ် ကျားနတ်ဆိုးသည် ရှိသမျှ အင်အားအားလုံးကို စုစည်း၍နောက်ဆုံးတွင် ဟိန်းဟောက်လိုက်သော်လည်း၊ ထိုဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ၎င်း၏ ဒူးခေါင်းရိုးများ လုံးဝ ပေါက်ကွဲထွက်သွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>အဖြူရောင်ဝတ်ကျားနတ်ဆိုးမှာမူ ယခုအခါ မြေပြင်ပေါ်တွင် လုံးဝမှောက်လျက်သား ဖြစ်နေပြီး၊ ၎င်း၏ ကျောရိုးကျိုးသွားသော အသံကိုပင် ကြားလိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>ချွေးများရွှဲနစ်နေလျက်၊ ၎င်းက အားနည်းစွာဖြင့် အကူအညီတောင်းလိုက်၏။ "ခေါင်းဆောင်... ခေါင်းဆောင်..."</p> <p> </p> <p>"ဒါဆိုရင်လည်း ထလေ။"</p> <p> </p> <p>ရင်းနှီးသော အသံတစ်ခုက ကျားနတ်ဆိုး နှစ်ကောင်၏ စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင်၊ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော မျက်နှာဖြင့် အဖြူရောင်ဝတ်ကျားနတ်ဆိုးသည် ၎င်း၏ ကိုယ်တွင်းမှ အင်အားများလျင်မြန်စွာ စုပ်ယူခံလိုက်ရသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ မျက်ဝန်းများထဲတွင်မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုများ ဖုံးလွှမ်းသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ခေါင်းဆောင်က ကိုယ်စားလှယ်လောင်းကို ရွေးချယ်ပြီးသွားလေပြီ... ကံမကောင်းစွာဖြင့်၊ ၎င်းကိုယ်တိုင် မဟုတ်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>၎င်းသည် ထူးဆန်းသော အလေးချိန်ကြီးကို မနည်းခုခံနေနိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ ဤအပြောင်းအလဲ ဖြစ်ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ၊ ၎င်း၏ ခြေလက်များနှင့် အရိုးများ ရုတ်တရက်ကြေမွသွားကာ၊ တစ်ကိုယ်လုံးမြေပြင်ပေါ်သို့ ပုံကျသွားပြီးနောက်၊ မမြင်ရသောတောင်ကြီး၏ ဖိချိတ်မှုကြောင့် အသားပုံတစ်ခုကဲ့သို့ လုံးဝချေမွခံလိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။</p> <p> </p> <p>"ဝုန်း"</p> <p> </p> <p>အနက်ရောင်ဝတ်ကျားနတ်ဆိုး၏ ဟောင်းလောင်းဖြစ်နေသော ပါးစပ်ကြီးမှာ အလွန်အမင်းကျယ်ပြန့်သွားပြီး၊ အစွယ်များက နှုတ်ခမ်းများအပြင်သို့ ထွက်လာကာ မျက်လုံးများမှာမျက်လုံးအိမ်ထဲမှ ထွက်ကျမတတ်ဖြစ်နေလေ၏။</p> <p> </p> <p>သွေးများနှင့် ချွေးများ ရွှဲနစ်နေသော ၎င်း၏ ပုံစံမှာ အလွန်သနားစရာကောင်းအောင် စုတ်ပြတ်သတ်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ်၊ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အထက်သို့ တစ်လက်မချင်း မြင့်တက်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ကြေမွနေသော ဒူးခေါင်းရိုးများပေါ်ရှိ သွေးရည်ကြည်များမှာ ပူနွေးနေဆဲဖြစ်သော်လည်း၊ ဒဏ်ရာများမှာ မူရင်းကဲ့သို့ ပြန်လည်ပျောက်ကင်းသွားခဲ့လေပြီ။</p> <p> </p> <p>အနက်ရောင်ဝတ်ကျားနတ်ဆိုးသည် တုန်ယင်နေခဲ့ပြီး၊ ၎င်း၏ အရှိန်အဝါမှာ ပေါက်ကွဲကာ ကြီးထွားလာလေသည်။ ၎င်းသည် ရှန်းယီ၏ ချောမောသော မျက်နှာကို စိုက်ကြည့်ရင်း မြေပြင်မှဖြည်းညှင်းစွာ ထလာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>၎င်း၏ မားမားမတ်မတ်ရှိသော ပုံရိပ်ကြီးက လူငယ်လေးကို အထက်မှငုံ့ကြည့်နေလေသည်။ ရှန်းယွဲ့ ကျင့်စဉ်၏ ဖိနှိပ်မှုစွမ်းအားအောက်တွင် ခြေတစ်လှမ်းမျှမရွေ့နိုင်သော်လည်း၊ ၎င်း၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုမှာ ပို၍ပင်ပြင်းထန်လာ၏။</p> <p> </p> <p>မြေကမ္ဘာနယ်ပယ် နှောင်းပိုင်းအဆင့်၊ မြေကမ္ဘာနယ်ပယ် ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်... ၎င်း၏ အရှိန်အဝါသည် ဆက်လက်မြင့်တက်နေလေ၏။</p> <p> </p> <p>အနက်ရောင်ဝတ်ကျားနတ်ဆိုးက မကြာမီ ၎င်းလှုပ်ရှားရမည့် အလှည့်ရောက်လာတော့မည်ကို ကောင်းစွာ သိရှိထားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့်၊ ၎င်းသည် နောက်ဆုံးတွင် အန္တရာယ်အငွေ့အသက်သန်းနေသောရယ်သံတစ်သံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး၊ အောင့်အည်းထားသမျှသော စိတ်ပျက်မှုများနှင့် ကြွင်းကျန်နေသောကြောက်ရွံ့မှုများအားလုံးကို အက်ကွဲနေသောဟိန်းဟောက်သံအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ရှန်းယီထံသို့ ဦးတည်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဝုန်း"</p> <p> </p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးတုန်ခါသွားပြီး၊ ကြမ်းကြုတ်သော ကျားသဏ္ဌာန်တစ္ဆေများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။ အန်းယီသည် ဝမ်ရှန်းစံအိမ်တော် အကြီးအကဲနှင့် ရင်ဆိုင်ရစဉ်ကလည်း ဤလှည့်ကွက်မျိုးကို အသုံးပြုခဲ့ဖူးပြီး၊ အဘိုးအိုက သက်ရှိများစွာကို ယဇ်ပူဇော်ခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်းကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သေးသည်။</p> <p> </p> <p>သေချာသည်မှာ၊ အန်းယီသည် သူ့ရှေ့ရှိ ဤအနက်ရောင်ဝတ်ကျားနတ်ဆိုးလောက် မစွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ဤမျှနီးကပ်သော အကွာအဝေးတွင်၊တိုက်ခိုက်မှုကို တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ရပါက၊ အခြား မည်သည့် ကျင့်ကြံသူမဆို၊ ကျင့်ကြံခြင်း ပိုမိုမြင့်မားသူပင်လျှင် အနည်းငယ်စိုးရိမ်ထိတ်လန့်သွားနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ရှန်းယီ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိသော်လည်း၊ ယင်ယန်ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုက သူ၏ ခါးတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ပေါ်လာခဲ့လေ၏။</p> <p> </p> <p>နတ်ဆိုးကျောက်တိုင် တာအိုလက်နက်မှာ ရတနာနယ်မြေအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက်၊ မသေမျိုးမြို့တော်မှ တာအိုလက်နက်များကဲ့သို့ မဟုတ်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင်၊ ၎င်းတို့သည် နန်ယန်ရတနာနယ်မြေ၏ ကောင်းချီးကိုလည်း ရရှိထားကြ၏။</p> <p> </p> <p>ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားသည် အနည်းငယ် ယိမ်းနွဲ့သွားလေသည်။</p> <p>အနီးကပ် လိုက်ကြည့်မည်ဆိုလျှင်၊ ကြမ်းကြုတ်သောကျားကြီး၏ ဧရာမ အရိပ်ကြီးအပေါ်တွင်၊ အလားတူကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အခြား ကျားလက်သည်းတစ်ခု ရုတ်တရက်ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ လွှမ်းမိုးနိုင်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ဝှေ့ယမ်းကာ၊၎င်းကို ရက်စက်စွာ ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်သည်ကို မြင်တွေ့ရပေမည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါက..."</p> <p> </p> <p>ရင်းနှီးသော အရှိန်အဝါကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့်၊ အနက်ရောင်ဝတ်ကျားနတ်ဆိုးသည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားခြင်းမှ မရှောင်လွှဲနိုင်ခဲ့ဘဲ၊ ဘာဖြစ်နေသည်ကို နားမလည်နိုင်မီမှာပင်၊ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိချုပ်နှောင်မှုမှာ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားကြောင်း တွေ့လိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တောင်ကြီးသည် နောက်ဆုံးတွင် ၎င်း၏ ပခုံးများပေါ်မှ ဖယ်ခွာသွားခဲ့လေပြီ။</p> <p> </p> <p>တစ်ကိုယ်လုံး အသစ်တစ်ဖန်ပြန်လည်မွေးဖွားလာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး၊ အနက်ရောင်ဝတ် ကျားနတ်ဆိုး၏ နှလုံးသားထဲသို့ စိုးရိမ်မကင်းဖြစ်မှု တစ်ခု တွားသွားဝင်ရောက်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုတောင်ကြီး ဘယ်ရောက်သွားသနည်း။</p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင်၊ ၎င်းသည် အဖြေကို ရရှိသွားလေ၏။</p> <p> </p> <p>ရှန်းယီ၏ သွယ်လျသော လက်ချောင်းများသည် လက်သီးတစ်ဆုပ်အဖြစ် ကျစ်လျစ်စွာဆုပ်လိုက်ပြီး၊ အနက်ရောင်ဝတ်ကျားနတ်ဆိုး၏ မျက်နှာကို ကြမ်းတမ်းစွာထိုးချလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဖြောင်း...</p> <p> </p> <p>ရှန်းယွဲ့နည်းစနစ်သည် သူ၏ လက်သီးအတွင်း လျှံတက်လာပြီး၊ တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်အဆင့်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သော နတ်ဆိုးခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>အနက်ရောင်ဝတ်ကျားနတ်ဆိုး၏ ခေါင်းတစ်ခြမ်းမှာ ရုတ်တရက်ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး၊ ၎င်း၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ခြောက်သွေ့နေသောကျွန်းပေါ်မှ လွင့်စဉ်သွားကာ ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားပြီး၊ ဆက်တိုက်ဆိုသလို မြင့်မားသော နံရံကြီးများကဲ့သို့ လှိုင်းလုံးကြီးနှစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>"..."</p> <p> </p> <p>ရှန်းယီက ၎င်း၏ ပုံရိပ်ကို စောင့်ကြည့်နေလေ၏။ ရှန်းယွဲ့ ကျင့်စဉ်က ကျားနတ်ဆိုးကို အချိန်တိုအတွင်း မသတ်နိုင်ကြောင်းသိထားသလို၊ ပြိုင်ဘက်၏ နယ်ပယ်အဆင့်က မည်မျှအထိ မြင့်တက်လာနိုင်မည်ကို သူ သေချာ မသိနိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ နောက်ထပ် အဆင့်တက်သွားပါက၊ ၎င်းသည် သူနှင့် လုံးဝနီးပါး တန်းတူဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>တူညီသော နယ်ပယ်အဆင့်တွင်၊ တိုက်ပွဲ၏ ရလဒ်မှာ အမှန်တကယ်ပင်ခန့်မှန်းရခက်ပေသည်။</p> <p>ထိုသို့ တွေးမိရင်း၊ ရှန်းယီက သူ့လက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ခါလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ရှန်းယွဲ့ ကျင့်စဉ်က အားကောင်းသော်လည်း၊ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ခန္ဓာကိုယ်တွင် နတ်ဘုရားဖီးနစ်မသေမျိုးဓားခန္ဓာ၏ မြှင့်တင်မှုနှင့် ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်မှ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းနည်းစနစ်သာ ရှိသေးသဖြင့်၊သဘာဝကျစွာပင် တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်အဆင့်ရှိ ကျားနတ်ဆိုးတစ်ကောင်၏ နတ်ဆိုးခန္ဓာကိုယ်နှင့် မယှဉ်နိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>တော်တော်လေးတော့ နာကျင်ရပေသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ခဏအတွင်းမှာပင်၊ သူ၏ မင်ရောင်ဝတ်ရုံကြီး လွင့်ခါသွားလေ၏။</p> <p>ရှန်းယီသည် ရဲဝံ့စွာရှေ့သို့ ခြေလှမ်းလိုက်ပြီး၊ သူ၏ လက်ကို ပြန်လည် ယဆုပ်ကိုင်လိုက်သောအခါ၊ သူ၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် ရွှေရောင်သင်္ကေတပါသော အနက်ရောင်ဓားတစ်လက် ရှိနေပြီ ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ပုံရိပ်သည် ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ ကျားနတ်ဆိုး၏ ဘေးတွင် ပြန်လည် ပေါ်လာခဲ့လေ၏။</p> <p> </p> <p>မိုးမြေကို ဖောက်ထွင်းသွားသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုက အနက်ရောင်ဝတ်ကျားနတ်ဆိုး၏ ကျန်ရှိနေသော မျက်လုံးတစ်လုံးကို စူးရှသွားစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းက ပုံစံကို တည်ငြိမ်အောင်ထားကာ ပြင်းထန်သောနာကျင်မှုကို လျစ်လျူရှုလျက်၊ ပြိုင်ဘက်၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဖမ်းဆုပ်ပြီးခုတ်ပိုင်းလာမည့် အလင်းတန်းကို တားဆီးရန်ဟူသော အတွေးတစ်ခုတည်းသာ ရှိလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ့ထံသို့ လှမ်းလာသော ထက်ရှသည့် ကျားလက်သည်းကို ရင်ဆိုင်ရလျက်ဖြင့် ရှန်းယီက မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် နောက်ထပ် လက်သီးတစ်ချက် ထိုးချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လက်သီးနှင့် လက်သည်း ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသွားပြီး၊ ရှန်းယွဲ့၏ စစ်မှန်သောရည်ရွယ်ချက်က အရာအားလုံးကိုခြေမွပစ်နိုင်မည့် အင်အားဖြင့်ကျားနတ်ဆိုး၏ လက်မောင်းများကို ကြေမွသွားစေခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းဆိုသလိုပင်၊ စစ်မှန်သော ရည်ရွယ်ချက်က သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှတစ်ဆင့် ရွှေရောင်သင်္ကေတပါအနက်ရောင်ဓားအတွင်းသို့ စီးဝင်သွား၏။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်နေသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် ရွှေရောင်အလင်းတန်း၏ အစွန်းမှာ ရုတ်တရက်များစွာပိုမိုလေးလံလာပြီး၊ တောင်တန်းများနှင့် မြစ်ချောင်းများကိုပင် ဖြတ်တောက်တော့မည့်အလား ထင်မှတ်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းပဲ"</p> <p> </p> <p>ရင်းနှီးနေသောအလင်းတန်းကို မှတ်မိသွားသဖြင့်၊ အနက်ရောင်ဝတ်ကျားနတ်ဆိုးသည် နောက်ဆုံးတွင် တစ်စုံတစ်ရာကို သတိရသွားလေ၏။ ဤလူငယ်သည် ၎င်းတို့၏ နှင်းကျားမျိုးနွယ်စုမှ သင်္ချိုင်းအစောင့်အရှောက် ဆယ့်ရှစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ရုံသာမက၊ အနန္တတာအိုအင်ပါယာဂိုဏ်းကိုပါ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြစ်မှားစော်ကားခဲ့သူ ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ရှဲ</p> <p> </p> <p>လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ရွှေရောင်အလင်းတန်းက တစ်ခဏအတွင်းမှာပင်ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ အနက်ရောင်ဝတ်ကျားနတ်ဆိုးသည် နာကျင်မှုကိုပင် မခံစားလိုက်ရမီ၊ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ် အောက်ပိုင်းထက်ဝက်က အောက်ဘက် မြေပြင်ဆီသို့ ပြုတ်ကျသွားသည်ကို အကူအညီမဲ့စွာ ကြည့်နေလိုက်ရလေ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအနက်ရောင်ဓားသည် ခုန်လှုပ်နေဆဲဖြစ်သော ၎င်း၏ နှလုံးသားထဲသို့ ရုတ်တရက်ထိုးစိုက်ဝင်သွားပြီး၊ ရှန်းယွဲ့၏ စစ်မှန်သောရည်ရွယ်ချက် တစ်မျှင်ကို ပို့ဆောင်ပေးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်မှ မဟာနတ်ဆိုးကြီးပင်လျှင် ၎င်း၏ကိုယ်တွင်းကလီစာများအတွင်းရှိ နတ်ဘုရားတောင်ကြီးကို မခုခံနိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ကျားနတ်ဆိုးသည် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ် အားနည်းသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ ၎င်း၏ နောက်ဆုံး လက်ကျန်ခွန်အားဖြင့် ရှေ့သို့ကြည့်လိုက်ရာ၊ မင်ရောင်ဝတ်လူငယ်လေးက မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းဆီသို့ အကြည့်လွှဲသွားပြီဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းကို တစ်ချက်ပင် လှည့်မကြည့်တော့သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေ၏။</p> <p> </p> <p>"..."</p> <p> </p> <p>၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ဝက်မှာ ရေထဲသို့ ပြုတ်ကျလုဆဲဆဲ အခိုက်အတန့်တွင်။</p> <p>ရှန်းယီသည် ဓားရှည်ကို ပြောင်းပြန်လှည့်၍ ဆွဲနှုတ်လိုက်ရာ သွေးနီရောင်အစက်အပြောက်များ လွင့်စဉ်သွားပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် အကြည့်ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ကာ၊ ကျားနတ်ဆိုး၏ ရုပ်အလောင်းကို လက်စွပ်အတွင်းသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>နှင်းကျားမျိုးနွယ်စုက ဤမျှကြီးမားခမ်းနားသော အင်အားစုကြီးကို စေလွှတ်လိုက်သည်ဖြစ်ရာ၊ သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်မှာ တကယ်ပင် ဤနေရာတွင် မရှိသည်ဖြစ်လိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ရှန်းယီသည် ပြဿနာက မည်သည့်နေရာတွင် ရှိနေသည်နှင့်၊ ဤကျားများက သူ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို မည်သို့ ခန့်မှန်းမိသွားသည်ကို မသိရှိပေ။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူသာ ၎င်းတို့ကို အမြစ်ပြတ်မချေမှုန်းနိုင်ခဲ့ပါက၊ ၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် လည်းပင်းကိုစူးနေသော ငါးရိုးတစ်ခုလိုဖြစ်နေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ရွှေရောင်သင်္ကေတဓားရှည်ကို ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p>ရှန်းယီက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော ကျားနတ်ဆိုးအနည်းငယ်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့်၊ သူ တစ်ခုခုကို မှားယွင်းစွာ တွေးမိခဲ့ကြောင်း သိလိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>အနောက်ပိုင်းဟုန်တွင်၊ နက်နဲမှုနှင့် နည်းလမ်းများ ကင်းမဲ့နေခြင်းက ပုံမှန်ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်နိုင်ပြီး၊ သူ၏ ရှန်းယွဲ့ အဖိုးတန်နည်းစနစ်သည် အကောင်းဆုံးကျင့်စဉ်တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်နေပြီ ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ၊ သူ၏ လက်ထဲတွင် အသုံးမပြုရသေးသော တာအိုလက်နက်သုံးခု ကျန်ရှိနေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>ဤအချက်များအားလုံးကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားမည်ဆိုလျှင်၊ ကျားနတ်ဆိုးက သူနှင့် အဆင့်တူအထိ တကယ် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့လျှင်ပင်၊ ရှန်းယီက အနိုင်ရနိုင်ခြေ အတော်လေး ကောင်းမွန်နေသေးသည်ဟု ခံစားရလေ၏။</p> <p> </p> <p>သေချာသည်မှာ၊ သူ ပြစ်မှားစော်ကားခဲ့သူများသည် အနောက်ပိုင်းဟုန်နယ်မြေများရှိ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုများသာ မကပေ။</p> <p> </p> <p>ဤကျားနတ်ဆိုးများထက် ပို၍မြှင့်မားသော ရေအောက်ရှိ နဂါးသားတော်များကိုတော့ ပြောစရာပင် မလိုတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>အမည်မဲ့တောင်မှ နောက်ဆုံး အဖိုးတန်နည်းစနစ်ကို အမြန်ဆုံး ရယူရမည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save