Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၄၀၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">မင်းနာမည်က ချန်မင်ရှုံးလား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​လင်းတုန်း၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုတို့က မျက်ဝန်းတွင် အထင်အရှား ပေါ်လွင်လာပြီး လီရှမ်းဇီကို အလွန်ရိုသေကိုင်းညွတ်စွာဖြင့် ဂရုတစိုက် မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​“လီအမာခံတပည့်... မင်းပြောတဲ့ ဂျူနီယာညီမ ဟုန် ဆိုတာက...”</p> <p> </p> <p>​“ဪ... မင်းတို့ကို ပြောဖို့ မေ့နေတာ။ အခု ဝူရှန့်ငရဲ ခရီးစဉ်မှာ သူတို့ရဲ့ ကိုးနယ်မြေ ရှာဖွေရေးအဖွဲ့ထဲက တစ်ယောက်က အစီရင်ဗဟိုချက် တစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့တယ်လေ ”</p> <p> </p> <p>လီရှမ်းဇီက ပြုံးလျက် ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>​“အစီရင်ဗဟိုချက်...”</p> <p> </p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတိုင်းမှာ အံ့အားသင့်လွန်းသဖြင့် အသက်ရှူပင် မှားသွားကြပြီး ဖန့်ချန် ရှာတွေ့ခဲ့သည့် နတ်ဆေးပင်များကိုပင် သိပ်ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>​နတ်ဆေးပင်ဟူသည်မှာ အစီရင်ဗဟိုချက်၏ တန်ဖိုးကို မည်သို့မျှ မယှဉ်နိုင်ပါပေ။</p> <p>အင်အားစုအသီးသီးမှ အမာခံတပည့်များ၏ အရှိန်အဝါက မည်မျှ ကြီးမားကြောင်း၊ သူတို့၏အနားတွင် ခြံရံထားသော နောက်လိုက်များထဲ၌ အဆင့် ၅ နှင့် အဆင့် ၆ မသေမျိုးများပင် ပါဝင်နေကြောင်း ကြည့်ရုံဖြင့် ၎င်း၏ တန်ဖိုးကို သိနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>​“ဒီလိုနေရာမျိုးမှာ... အစီရင်ဗဟိုချက်ကို ရှာတွေ့နိုင်တဲ့သူ ရှိတယ်လား၊ ဒါဟာ ကောင်းကင်ယံတုန်ဟိန်းစေမယ့် ဂုဏ်ထူးဆောင်မှုပဲ...”</p> <p> </p> <p>ဝမ်ရွှမ် က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်နေမိသည်။</p> <p> </p> <p>​ဤမျှကြီးမားသော ကုသိုလ်ထူးဖြင့်ဆိုလျှင် အဆင့် ၁ မှ အဆင့် ၆ မသေမျိုးအထိ လိုအပ်သော နတ်ဆေးပင်အားလုံးကို ကျွယ်မင်နန်းတော်က အကုန်အစင် တာဝန်ယူပေးလိမ့်မည်ဟု သူ ခန့်မှန်းမိသည်။</p> <p>သူ သိရှိထားသော အစီရင်ဗဟိုချက်၏ တန်ဖိုးမှာ အမှန်တကယ်ပင် ထိုမျှ မြင့်မားလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>​“ဂုဏ်ထူးဆောင်မှုလား ဂုဏ်ထူးအမှတ်တော့ မရဘူး။ အဲဒီ ဂျူနီယာညီမ ဟုန် က အဲဒါကို ကိုယ်တိုင် သုံးစွဲပြီး ဝိညာဉ်စာချုပ် ချုပ်ဆိုနိုင်ခဲ့ပြီ။ အခုဆိုရင် သူမဟာ ကျွယ်မင်နန်းတော်ရဲ့ အသစ်စက်စက် အမာခံတပည့်တစ်ဦး ဖြစ်သွားပြီပေါ့ ”</p> <p> </p> <p>လီရှမ်းဇီက ပြုံးလျက် ပြောပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​လူတိုင်း မှင်တက်သွားကြသည်။</p> <p>လင်းတုန်းသည် ကျွယ်မင်နန်းတော်၏ ပြင်ပကျင့်ကြံသူအဖြစ် နှစ်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်ခဲ့သော်လည်း ထိုကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုးကို ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​အစီရင်ဗဟိုချက် ရှာတွေ့ရုံဖြင့် အမာခံတပည့်အဖြစ် တိုက်ရိုက် တိုးမြှင့်ခံရသည်လား အတိတ်ကာလကမူ ကျွယ်မင်နန်းတော်က ကိုယ်တိုင် စိစစ်ရွေးချယ်မှသာ ရရှိနိုင်သော အခွင့်အရေးမျိုး မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>​“ဂျူနီယာညီမ ဟုန် ဆိုတာ... ဒါဆိုရင်...”</p> <p> </p> <p>လင်းတုန်း၏ မျက်ဝန်းများ လှုပ်ရှားသွားသည်။</p> <p> </p> <p>အမှန်တကယ်ပင် ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ် ကို ဤအနီးအနားတွင် မတွေ့ရတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>လီရှမ်းဇီ၏ စကားနှင့် ပေါင်းစပ်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ စိတ်ထဲ၌ မိမိကိုယ်တိုင်ပင် မယုံကြည်နိုင်လောက်သော ခန့်မှန်းချက်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>​“ကိုးနယ်မြေ ရှာဖွေရေးအဖွဲ့က ပြင်ပကျင့်ကြံသူ ဟုန်ကျစ် ဆိုတဲ့ အမျိုးသမီး ဖြစ်နေတာလား ”</p> <p> </p> <p>လင်းတုန်းက လီရှမ်းဇီကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​“မဖြစ်နိုင်တာ...”</p> <p> </p> <p>“ကောင်းတဲ့ အခွင့်အရေးမှန်သမျှ ကိုးနယ်မြေ ရှာဖွေရေးအဖွဲ့ကပဲ အကုန်ယူသွားတာလား ”</p> <p> </p> <p>ဝမ်ရွှမ် နှင့် ရွှီချန့် တို့မှာ လင်းတုန်း၏ ခန့်မှန်းချက်ကို စိတ်ထဲမှ အလိုအလျောက် ငြင်းပယ်နေမိကြသည်။</p> <p> </p> <p>​သို့သော် လီရှမ်းဇီက အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်</p> <p> </p> <p> “သူမပါပဲ။ ဂျူနီယာညီမ ဟုန် ရဲ့ ကံတရားကတော့ ကောင်းကင်ကို ဆန့်ကျင်နေတာပဲ။ ငါကိုယ်တိုင်တောင် ပြင်ပကျင့်ကြံသူ စဖြစ်ကာစတုန်းက ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို အိပ်မက်တောင် မမက်ရဲခဲ့ဘူး ”</p> <p> </p> <p>​ရွှီချန့် မှာမူ သူမ အရင်က ကြာနီမိတ်ဆွေအပေါ် တစ်စုံတစ်ရာ ပြစ်မှားခဲ့မိသလားဆိုသည်ကို အသည်းအသန် ပြန်လည်စဉ်းစားနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> ရလဒ်မှာ... အနည်းငယ်တော့ မလေးမစား လုပ်ခဲ့မိသော်လည်း ရန်ငြိုးဖွဲ့လောက်သည့်အထိတော့ မဟုတ်ကြောင်း တွေ့ရသဖြင့် စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်လာမိသည်။</p> <p> </p> <p>​အကယ်၍ အမာခံတပည့်တစ်ဦးက သူမကို ဒုက္ခပေးချင်လျှင် ကိုယ်တိုင်ပင် လက်ဖျားနှင့် ထိစရာမလိုဘဲ စကားတစ်ခွန်း ပြောလိုက်ရုံဖြင့် သူမ နံပါတ် ၄၃၂ နယ်မြေသစ် ကြယ်တာရာတွင် ဆက်လက်နေထိုင်ရန် အကြောင်းပြချက် ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>သေဘေးပင် ကြုံရနိုင်သော်လည်း အမာခံတပည့်များသည် သာမန်အားဖြင့် သူတို့ကဲ့သို့ လူများကို အလေးထားပြီး ရန်ငြိုးမဖွဲ့တတ်ကြသဖြင့် အနည်းငယ်တော့ စိတ်အေးရသည်။</p> <p> </p> <p>​“ဂျူနီယာညီမ ဟုန် က အခု စီနီယာအစ်မကြီး ရဲ့ အနားမှာ ရှိနေတယ်။ အချိန်တွက်ကြည့်ရင်တော့ မကြာခင် ပြန်ရောက်လာတော့မှာပါ။ အခု မင်းအကြောင်း အရင်ပြောရအောင်... ဒီတစ်ခေါက် ဘာနတ်ဆေးပင်တွေ ရှာတွေ့ခဲ့လဲ၊ ထုတ်ပြပါဦး ”</p> <p> </p> <p>လီရှမ်းဇီက ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန်သည် သူ၏ ရင်ခွင်ထဲမှ အဆင့် ၄ နတ်ဆေးပင် တစ်ပင်ကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> လီရှမ်းဇီ အပါအဝင် လူတိုင်းမှာ ထိုအဆင့် ၄ နတ်ဆေးပင်သည် မည်သည့်လမ်းစဉ်အတွက် အသုံးဝင်ကြောင်း မသိကြသော်လည်း ၎င်းသည် စစ်မှန်သော နတ်ဆေးပင်တစ်မျိုး ဖြစ်ကြောင်းကိုတော့ အသေအချာ အတည်ပြုနိုင်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>​“မဟုတ်သေးဘူး... မင်းဆီက ကျောက်ပြား ပူနေတဲ့ အခြေအနေအရဆိုရင် မင်းဆီမှာ နတ်ဆေးပင်တွေ ကျန်သေးတယ် မဟုတ်လား ”</p> <p> </p> <p>လီရှမ်းဇီ၏ မျက်နှာတွင် စိတ်ဝင်စားမှုများ ပိုမို ထင်ဟပ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန်က ဘာမှ ပြန်မပြောဘဲ ကျန်ရှိနေသော နတ်ဆေးပင် ၆ ပင်ကို တစ်ပင်ပြီးတစ်ပင် ထုတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p>တစ်ပင် ထုတ်လိုက်တိုင်း နဂါးနက်လှေပေါ်ရှိ ကျင့်ကြံသူများ၏ မျက်လုံးများမှာ ပိုမို ပြူးထွက်လာကြသည်။</p> <p> </p> <p>​စုစုပေါင်း နတ်ဆေးပင် ၇ ပင်။ လီရှမ်းဇီပင်လျှင် ထိုအထဲမှ တစ်ပင်၊ နှစ်ပင်၏ အမည်ကိုသာ ခွဲခြားနိုင်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>​“ဒါတွေ အားလုံးကို မင်းတစ်ယောက်တည်း ရှာတွေ့ခဲ့တာလား ”</p> <p> </p> <p>လီရှမ်းဇီက အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူသည် ဖန့်ချန်ကို သံသယအချို့ဖြင့် ကြည့်လိုက်ရင်း</p> <p> </p> <p>​“မင်း နတ်ဆေးပင်တွေကို ဘယ်လိုရှာတွေ့ခဲ့တာလဲ ငါသိသလောက်တော့ မင်း ပြင်ပကျင့်ကြံသူ ဖြစ်တာ မကြာသေးဘူး။ ငါတို့ဆီမှာရှိတဲ့ နတ်ဆေးပင် ရှာဖွေရေး ကျောက်ပြားတွေကို ဂုဏ်ထူးအမှတ်တွေနဲ့ လဲလှယ်ဖို့ မင်းမှာ အချိန်မရှိသေးဘူး မဟုတ်လား ”</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန်က ကျောက်ပြားတစ်ခုကို ထုတ်ပြလိုက်ပြီး</p> <p> </p> <p> “ဒါက ရှောင်ချန်ဟယ် ဆိုတဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က ကျုပ်ကို လက်ဆောင်ပေးခဲ့တာပါ။ ဒီကျောက်ပြားကို အသုံးပြုပြီးမှသာ ကျုပ် နတ်ဆေးပင် ၇ ပင်ကို ရှာတွေ့ခဲ့တာပါ ”</p> <p> </p> <p>​“ရှောင်ချန်ဟယ်...”</p> <p> </p> <p>ဝမ်ရွှမ် နှင့် ရွှီချန့် တို့မှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားကြသည်။</p> <p>ရှောင်ချန်ဟယ်၏ ကျောက်ပြားက ဘာလို့ သူ့ဆီ ရောက်နေရတာလဲ ဒါဆိုရင်...</p> <p> </p> <p>​သူတို့နှစ်ဦး၏ မျက်နှာများ ပျက်သွားပြီး စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုကို အသည်းအသန် နှိမ်နင်းကာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p> သူတို့ ကြောက်ရွံ့နေသည်မှာ ဖန့်ချန်ကို မဟုတ်ဘဲ အမာခံတပည့် ဖြစ်သွားပြီဖြစ်သော ကြာနီမိတ်ဆွေကို ဖြစ်သည်။</p> <p> အကယ်၍ ရှောင်ချန်ဟယ်က သူမရှေ့တွင် တစ်စုံတစ်ခု ပြောခဲ့ဆိုခဲ့လျှင် ဝမ်ရွှမ်၏ ရှာဖွေရေးအဖွဲ့အပေါ် ရိုက်ခတ်လာမည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>​“ဪ... ဒီလိုကိုး။ ကြည့်ရတာ မင်းရဲ့ ကံတရားက တကယ်ပဲ ကောင်းလွန်းနေတာပဲ။ ဒီနတ်ဆေးပင်တွေရဲ့ ဂုဏ်ထူးအမှတ်တွေနဲ့ဆိုရင် မင်း အဆင့် ၁ မသေမျိုး ဖြစ်ဖို့ကတော့ သေချာသွားပြီ။ တစ်ခါတည်းနဲ့ မအောင်မြင်ရင်တောင် ဒုတိယအကြိမ်၊ တတိယအကြိမ်၊ စတုတ္ထအကြိမ်အထိ ဆက်တိုက် ကြိုးစားနိုင်သေးတယ်...”</p> <p> </p> <p>လီရှမ်းဇီက တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်ရင်း ထိုနတ်ဆေးပင်များကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​“ဒီနတ်ဆေးပင်တွေကို ငါ ပြန်သယ်သွားပြီး အဆင့်အတန်း ခွဲခြားပေးမယ်။ ပြီးရင်တော့ စည်းကမ်းအတိုင်း မသေမျိုးကျောက်တုံးတွေနဲ့ ဂုဏ်ထူးအမှတ်တွေကို ထုတ်ပေးမယ်။ ဒီနေ့ လူတွေအများကြီး ရှေ့မှာဆိုတော့ ဒီပစ္စည်းတွေကို ငါ ခိုးယူလိမ့်မယ်လို့ မင်း မစိုးရိမ်ပါနဲ့၊ တခြား အမာခံတပည့်တွေကလည်း စောင့်ကြည့်နေကြတာ ”</p> <p> </p> <p>​“စီနီယာကို ဒုက္ခပေးမိပါပြီ ”</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်က လက်ယှက်ကာ အရိုအသေ ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​“နောင်ကျရင် မင်းက ဂျူနီယာညီမ ဟုန် ရဲ့ အဖွဲ့သားတစ်ယောက် ဖြစ်လာတော့မှာပဲ၊ ငါ့ကိုလည်း စီနီယာအစ်ကို လို့ပဲ ခေါ်လို့ရပါတယ် ”</p> <p> </p> <p>လီရှမ်းဇီက ပြုံးလျက် ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>​“ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ စီနီယာအစ်ကို လီ ”</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်က ထပ်မံ၍ အရိုအသေ ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ဝမ်ရွှမ် နှင့် အခြားသူများမှာမူ မနာလိုခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဤပုဂ္ဂိုလ်မှာ မသေမျိုးအစီရင်ပညာ များကို အသုံးပြုနိုင်သော အမာခံတပည့်တစ်ဦး ဖြစ်ရာ နောင်တွင် ကျွယ်မင်နန်းတော်၌ သူ၏ အဆင့်အတန်းမှာ အကန့်အသတ်မရှိ မြင့်မားလာပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ဤကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်ကို စီနီယာအစ်ကိုဟု ခေါ်ဆိုခွင့်ရခြင်းမှာ သာမန်ပြင်ပကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်သွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​လအနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် စီနီယာအစ်မကြီးသည် စုရပ်သို့ နောက်ဆုံးမှ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး အမာခံတပည့် အားလုံးကို ချက်ချင်း စုဝေးစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​“ချန်ရှင်းဟယ် အပြင်၊ အမာခံတပည့် နှစ်ယောက် ထပ်သေသွားပြီ။ သူတို့က လီထျန်းယွိ နဲ့ ကျန်းကျောက် တို့ပဲ ”</p> <p> </p> <p>သူမ ကြေညာလိုက်သော သတင်းကြောင့် အမာခံတပည့်များမှာ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားကြသည်။</p> <p> အင်အားစုအသီးသီးက မည်သို့ပင် ပြိုင်ဆိုင်ကြပါစေ၊ အမာခံတပည့် အဆင့်ကိုမူ အပြန်အလှန် ချန်လှပ်ထားလေ့ ရှိကြသည်။</p> <p> </p> <p>အကျဉ်းသားအဖြစ် ဖမ်းဆီးနိုင်လျှင်ပင် အသက်ကို ရန်မရှာတတ်ကြပေ။</p> <p> </p> <p>​သို့သော် ယခု သူတို့ သိမ်းပိုက်ထားသော နံပါတ် ၁၅၇ နယ်မြေ၏ အချက်အချာဖြစ်သည့် ဝူရှန့်ငရဲတွင် ကျွယ်မင်နန်းတော်၏ အမာခံတပည့်များကို လိုက်လံ သတ်ဖြတ်နေသူ ရှိနေသည်လား</p> <p> </p> <p>​“ဒီလိုလုပ်တာဟာ ငါတို့နဲ့ အသေအလဲ ရန်စလိုက်တာပဲ။ သူ ဒီနေရာကနေ ခေတ္တအတွင်း ထွက်သွားဦးမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ ခန့်မှန်းတယ်။ ဒါကြောင့် ငါကတော့ ဒီမှာ ခဏနေခဲ့ပြီး အဲဒီလူကို ရှာဖွေဖို့ ရည်ရွယ်ထားတယ် ”</p> <p> </p> <p>စီနီယာအစ်မကြီးက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုရင်း လီရှမ်းဇီကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​“မင်းက မသေမျိုးအစီရင်ပညာကို ခုမှ စတင်နားလည်လာတာဆိုတော့ ဒီနေရာမှာနေဖို့ အန္တရာယ် ရှိနိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် မင်း အရင်ပြန်နှင့်ပါ၊ ဂျူနီယာညီမ ဟုန် တို့ကိုပါ တစ်ပါတည်း ခေါ်သွားလိုက် ”</p> <p> </p> <p>​“ဟုတ်ကဲ့ပါ ”</p> <p> </p> <p>လီရှမ်းဇီက ရိုသေစွာ ပြန်လည် ထူးလိုက်သည်။</p> <p>သူမ၏ အစီအစဉ်ကို သူ စကားတစ်ခွန်းမျှ မငြင်းရဲပေ။</p> <p> </p> <p>​အစ်မတော်ကြီးသည် အခြားကိစ္စများကို စီစဉ်ပြီးနောက် အမှတ်မထင် လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​“နံပါတ် ၄၃၁ နယ်မြေသစ်က ချန်မင်ရှုံး ဆိုတာ ဒီမှာ ရှိလား ”</p> <p> </p> <p>​“နံပါတ် ၄၃၁ နယ်မြေသစ်က ချန်မင်ရှုံး လား ”</p> <p> </p> <p>နံပါတ် ၄၃၁ နယ်မြေသစ်မှ လာသော အဆင့် ၅ မသေမျိုး တစ်ဦးက ထူးဆန်းသော မျက်နှာထားဖြင့်</p> <p> </p> <p>"အဲဒီကြယ်တာရာမှာ ချန်မင်ရှုံး ဆိုတဲ့ ကျင့်ကြံသူမျိုး ရှိတယ်လို့ မကြားမိပါဘူး ”</p> <p> </p> <p>​အခြား နံပါတ် ၂၃၄ နယ်မြေသစ်မှ လာသော အဆင့် ၄ မသေမျိုး တစ်ဦးကမူ စဉ်းစားလိုက်ပြီး လက်ယှက်ကာ ဆိုသည်</p> <p> </p> <p>“နံပါတ် ၂၃၄ နယ်မြေသစ်မှာတော့ ချန်မင်ရှုံး ဆိုတဲ့ ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ရှိပါတယ်ဗျ ”</p> <p> </p> <p>​“သူ့ကို ခေါ်လာခဲ့ ”</p> <p> </p> <p>စီနီယာအစ်မကြီးက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​မကြာမီမှာပင် ဘာမှမသိဘဲ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသော ချန်မင်ရှုံး ရောက်ရှိလာသည်။</p> <p>ဖန့်ချန် တို့ကိုပါ မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ စိတ်ထဲ၌ ထိတ်လန့်သွားပြီး</p> <p> </p> <p>ငါ့ကို အရင်က ကိစ္စတွေအတွက် အပြစ်ပြန်ရှာတော့မှာလား</p> <p> </p> <p>​“မင်း နာမည်က ချန်မင်ရှုံး လား ”</p> <p> </p> <p>စီနီယာအစ်မကြီးက ထူးဆန်းသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ချန်မင်ရှုံး က အလွန်အမင်း ရိုသေကိုင်းညွတ်စွာဖြင့် ခေါင်းကို အဆက်မပြတ် ငြိမ့်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​“ထားလိုက်တော့... ပြန်လို့ရပြီ ”</p> <p> </p> <p>စီနီယာအစ်မကြီးက မျက်နှာညိုညိုဖြင့် လက်ခါပြကာ ပြန်လွှတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ချန်မင်ရှုံး သည် ရောက်လာစဉ်ကလည်း ဘာမှမသိသလို၊ ပြန်သွားရသည့် အချိန်တွင်လည်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ စိတ်ထဲ၌တော့ ကံကောင်းသွားသည်ဟု တွေးကာ သက်ပြင်းချလိုက်မိတော့သည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save