Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၄၀၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">နယူတန်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ကျွယ်မင်ကြယ်တာရာ၏ မြေပြင်၊ ကျွယ်မင်နန်းတော်၏ နယ်မြေအတွင်း၌ ယင်လောကသို့ သွားခြင်း ဟူသော စကားရပ်ကို ကြားလိုက်ရသည်မှာ ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် တော်တော်လေးကို အဓိပ္ပာယ်မဲ့ဆန်းကြယ်သည့် ခံစားချက်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာစေသည်။</p> <p> </p> <p>​လင်းယွမ်တို့ သုံးယောက်မှာမူ ယင်လောကသို့ သွားခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ဝေဝေဝါးဝါးသာ သိကြသည်။</p> <p>သူတို့သည် ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်ကို စတင်ကတည်းက လင်းကွေ့ကြယ်စုတန်းမှ တစ်ဖက်သို့ မထွက်ခွာဖူးကြချေ။</p> <p>ထို့နောက် အရွေးချယ်ခံရပြီးနောက်တွင်လည်း ရှေးဟောင်းတားမြစ်နယ်မြေများထဲ၌သာ ဆယ်စုနှစ်ချီ၍ လုံးပန်းခဲ့ကြသဖြင့် အောက်နယ်မြေ ခြောက်ခု သို့ တစ်ခါမျှ မရောက်ဖူးခဲ့ကြပေ။</p> <p> </p> <p>​သူတို့သည် ယင်လောကသို့ သွားခြင်း ဟူသော နည်းလမ်းကို ကြားသာကြားဖူးပြီး၊ လောကတွင် သေလွန်သူတို့၏ ငရဲပြည် ရှိလိမ့်မည်ဟု သိထားကြသော်လည်း ကိုယ်တိုင် သွားရောက်ကြည့်ရှုရန် အခွင့်အရေး မရှိခဲ့ကြချေ။</p> <p> </p> <p>​ထိုအဆင့် ၁ မသေမျိုးမှာ လီရှမ်းဇီ၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ခါးတွင် ကြေးညိုရောင် ကျောက်ပြားကို ချိတ်ဆွဲထားရာ သူသည်လည်း ထိုစဉ်က အလွန်ထူးချွန်သော ရလဒ်ဖြင့် အရွေးချယ်ခံခဲ့ရသူဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။</p> <p> </p> <p>​လင်းယွမ်က အလွန်ရိုသေစွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်</p> <p> </p> <p>“စီနီယာ့ကို ဘယ်လိုခေါ်ရမလဲခင်ဗျာ ”</p> <p> </p> <p>​ကျိုးချွမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး</p> <p> </p> <p>“ငါ့မျိုးရိုးက ကျိုး ပါ၊ ကျိုးအစ်ကို လို့ပဲ ခေါ်ပါ။ စီနီယာတွေ ဘာတွေ ခေါ်မနေပါနဲ့၊ ငါ့အသက်က မင်းတို့ထက် သိပ်မကြီးပါဘူး၊ မင်းတို့ထက် သုံးသုတ်စောပြီး ကျွယ်မင်ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်ခဲ့တာပါပဲ ”</p> <p> </p> <p>​“သုံးသုတ်တောင် စောတာလား...”</p> <p> </p> <p>လူတိုင်း စိတ်ထဲတွင် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>​ယခု သူတို့ ကျွယ်မင်ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်ခဲ့သည်မှာ ဆယ်စုနှစ်အနည်းငယ် ရှိပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အနှစ် ၃၀ လျှင် တစ်ကြိမ် စစ်ဆေးရွေးချယ်သည့် စည်းကမ်းအရဆိုလျှင် နောက်တစ်သုတ် လူသစ်များသည်ပင် စစ်ဆေးမှု ပြီးဆုံးသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်ကာလများကို တွက်ချက်ကြည့်လျှင် တစ်ဖက်လူသည် ကျွယ်မင်ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်လာသည်မှာ နှစ်ပေါင်း ၁၀၀ ကျော်မျှသာ ရှိသေးသော်လည်း အဆင့် ၁ မသေမျိုး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်ရာ ဤတိုးတက်မှုအရှိန်မှာ မမြန်ဟု မဆိုနိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>​“ကျိုးအစ်ကို  ကျနော် တို့ မေးပါရစေ၊ ဒီ ယင်လောကသို့ သွားခြင်း ဆိုတာ ဘယ်လိုမျိုးလဲ ”</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်</p> <p> </p> <p>“အောက်နယ်မြေ ခြောက်ခုက ကျင့်ကြံသူ အတော်များများဟာ ယင်လောကကို သွားရတာ ဝါသနာပါကြတယ်လို့ ကြားဖူးတယ်။ ယင်လောကမှာ မသေမျိုးကျောက်တုံး အစား သုံးလို့ရတဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုခု ရှိနေလို့လား အဓိက အကြောင်းရင်းက အောက်ပိုင်းနယ်မြေတွေမှာ အရင်းအမြစ် ရှားပါးလွန်းလို့လို့ ထင်မိတာ၊ ကျနော် တို့ ကျွယ်မင်နန်းတော်မှာတော့ ဒီလိုပြဿနာမျိုး မရှိလောက်ဘူး မဟုတ်လား ”</p> <p> </p> <p>​“ယင်လောကကို သွားတာက ဒါတွေအတွက်တင် မဟုတ်ပါဘူး၊ တခြား အရေးကြီးတဲ့ အချက်တွေလည်း ရှိသေးတယ်။ လမ်းလျှောက်ရင်း ပြောကြတာပေါ့ ”</p> <p> </p> <p>ကျိုးချွမ်က ပြုံးလျက် ဆိုသည်</p> <p> </p> <p>​“ငါတို့ ကျွယ်မင်နန်းတော်ဟာ ကျွယ်မင်ကြယ်တာရာပေါ်က လူသားအားလုံးရဲ့ သေခြင်း၊ ရှင်ခြင်းနဲ့ သံသရာလည်ခြင်းကို ချုပ်ကိုင်ထားတယ်။ မင်းတို့ အပါအဝင်ပေါ့... ကျွယ်မင်ကြယ်တာရာပေါ်မှာ ခန္ဓာပျက်စီးသွားမယ်ဆိုရင် သံသရာထဲဝင်ပြီး လူပြန်ဝင်စားနိုင်တယ်"</p> <p> </p> <p>​“ကျွယ်မင်နန်းတော်က ယင်လောကတစ်ခုကို တည်ထောင်ထားတယ်။ ငရဲမင်းကြီး ကနေ အောက်ခြေ ယင်စစ်သည်တွေအထိ အားလုံးကို ကျွယ်မင်ကျင့်ကြံသူတွေကပဲ တာဝန်ယူရတာ။ ဒါကြောင့် ယင်လောကရဲ့ လိုအပ်ချက်တွေကို ဖြည့်ဆည်းဖို့ လူအင်အား အများကြီး လိုအပ်တာပေါ့ ”</p> <p> </p> <p>​လင်းယွမ်နှင့် အခြားသူများမှာ အလွန်ထူးဆန်းအံ့သြနေကြပြီး ယင်လောက၏ ပုံရိပ်ကိုပင် စတင်မျှော်လင့်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင်မူ တုန်လှုပ်မှုနှင့်အတူ မေးခွန်းများစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>​ကျွယ်မင်နန်းတော်က... သံသရာကို ချုပ်ကိုင်ထားတာလား  ဒါဆိုရင် ကျွယ်မင်နန်းတော်က ကျင့်ကြံသူတွေဟာ အထက်ပိုင်းနယ်မြေ သုံးခုရဲ့ တခြားနေရာတွေမှာရှိတဲ့ သက်ရှိအားလုံး သံသရာထဲ မဝင်နိုင်တော့တာကို သတိမထားမိကြဘူးလား</p> <p> </p> <p>​ဟုန်ကျစ်နဲ့ ကျိထျန်းကျွင်းတို့ရဲ့ စကားအရဆိုရင် စစ်မှန်တဲ့ သံသရာရတနာဟာ သူတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေ လက်ထဲမှာ ရှိနေတာ သေချာတယ်။</p> <p> </p> <p>ကျွယ်မင်နန်းတော်ကတော့ အလားတူ နည်းလမ်းတစ်ခုခုကိုပဲ ပိုင်ဆိုင်ထားတာ ဖြစ်ရမယ်။</p> <p>ထိုနေရာမှ အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ်တွေက ဒီကလူသားတွေကို သံသရာလည်စေချင်တယ်ဆိုရင် ကမ္ဘာကြီးရဲ့ အမှန်တရားကို သိတဲ့သူ ရှိနေရမယ်။</p> <p> </p> <p>​ယခု သိလိုသည်မှာ အချက်နှစ်ချက်သာ ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>​ပထမတစ်ခုမှာ ကျွယ်မင်နန်းတော်တွင် သူ့ကဲ့သို့ပင် ပြင်ပလူမျိုးစုများက လူ့လောက ကိုးနယ်မြေကို သွေးမစွန်းဘဲ လုယူရန် ကြံစည်နေသည်ကို သိထားသူ ရှိနေ၍လား ထို့ကြောင့်သာ ဤနေရာမှ သက်ရှိများကို အဆက်မပြတ် သံသရာလည်စေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။</p> <p> </p> <p> အကယ်၍ သူတို့သည် မိစ္ဆာများ ဖြစ်နေလျှင်ပင် အကြိမ်ကြိမ် သံသရာလည်ပြီးနောက်တွင် ထိုမှတ်ဉာဏ်များသည် အရေးမပါတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>​ဒုတိယတစ်ခုမှာ ကျွယ်မင်နန်းတော်သည် မိစ္ဆာ များ၏ လက်အောက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီလား သူတို့ ပိုင်ဆိုင်ထားသော သံသရာနည်းလမ်းမှာ သံသရာမှန်  ကို အခြေခံ၍ အတုပြုလုပ်ထားသော ရတနာတစ်ခု ဖြစ်နိုင်သည်။</p> <p> </p> <p> သူတို့၏ မျိုးနွယ်တူများကို သံသရာလည်စေခြင်းဖြင့် တစ်ဘဝမက ရှင်သန်နိုင်ရန် ရည်ရွယ်ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>​“ခေတ္တအတွင်းမှာတော့ သူတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို ဘယ်လိုမှ စုံစမ်းလို့ မရနိုင်ဘူး ”</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန် စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းသဲ့သဲ့ ချလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>​မိမိ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က နိမ့်လွန်းနေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူသာ အဆင့် ၇ ရှေးဟောင်းမသေမျိုး ဖြစ်နေလျှင် ကျွယ်မင်နန်းတော်၏ စစ်မှန်သော အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ်များနှင့် ထိတွေ့ခွင့်ရပြီး ပိုမိုခိုင်လုံသော သတင်းအချက်အလက်များကို ရရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>​ယခု သူ လုပ်ဆောင်ရမည့် တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ ထို ကျိုးအစ်ကို သည် အထက်ပိုင်းနယ်မြေ သုံးခု၏ လက်ရှိ အခြေအနေမှန်ကို သိရှိခြင်း ရှိ၊ မရှိ စမ်းသပ်ကြည့်ရန်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​“ကျိုးအစ်ကို... ကျနော်က အောက်ပိုင်းနယ်မြေက လာတာပါ၊ အရင်ကလည်း ယင်လောကကို သွားဖူးတော့ ယင်လောကအကြောင်း နည်းနည်းပါးပါး သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျနော် သတိထားမိတာက အထက်ပိုင်းနယ်မြေ သုံးခုမှာ ယင်လောကသို့ သွားလို့မရဘူး ထင်တယ် ”</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ကျိုးချွမ်သည် ဖန့်ချန်နှင့် နန်မင်ရှောက်ကျဲ တို့၏ တိုက်ပွဲကို မြင်တွေ့ဖူးသလို ကြာနီနတ်မိမယ်ငယ်နှင့် ဖန့်ချန်၏ ဆက်ဆံရေးမှာလည်း မရိုးရှင်းကြောင်း သိထားသဖြင့် သူ့အပေါ် အလွန်ပျူငှာစွာ ဆက်ဆံသည်။</p> <p> </p> <p>​ကျိုးချွမ်က ပြုံးရွှင်စွာဖြင့်</p> <p> </p> <p>“ငါ အောက်ပိုင်းနယ်မြေတွေကို မရောက်ဖူးသေးပေမယ့် ဟိုဘက်ကို ရောက်ဖူးတဲ့ မိတ်ဆွေအချို့ ပြောတာတော့ ကြားဖူးတယ်။ အောက်ပိုင်းနယ်မြေက ကျင့်ကြံသူတွေက ယင်လောကကို မကြာခဏ သွားတတ်ကြတယ်တဲ့။ ယင်လောကကို  ယင်လောကငယ် နဲ့ ဖူထူလောက ဆိုပြီး နှစ်မျိုး ခွဲထားတယ်။ အရင်တစ်ခုကတော့ ပျက်စီးနေတဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုမို့ သိပ်အရေးမကြီးဘူး။ ဒုတိယတစ်ခုကတော့ ရှေးခေတ်က စစ်မှန်တဲ့ ယင်လောကပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ ကျွယ်မင်နန်းတော်မှာ ရှိတဲ့ ယင်လောကကတော့      နယူတန်  လို့ ခေါ်တယ် ”</p> <p> </p> <p>​နယူတန် ရှေးခေတ် ယင်လောကနဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်လား</p> <p> </p> <p>​တစ်ဖက်လူက စကားတွေ အများကြီး ပြောသွားသော်လည်း အထက်ပိုင်းနယ်မြေများတွင် ယင်လောကသို့ သွား၍ မရသည့် အချက်ကိုမူ ပြန်လည် ဖြေကြားခြင်း မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန်က ထပ်မံ၍ မေးလိုက်သည်</p> <p> </p> <p> “ဒါဆို အထက်ပိုင်းနယ်မြေမှာ ယင်လောကသို့ သွားလို့ မရဘူးဆိုရင် သေဆုံးသွားတဲ့ သက်ရှိတွေဟာ...”</p> <p> </p> <p>​လူပြန်ဝင်စားခြင်း ဟူသော စကားလုံး လေးလုံးမှာ မည်သို့မျှ ပြော၍ မထွက်တော့ဘဲ ထိုရင်တုန်ပန်းတုန် ဖြစ်သည့် ခံစားချက်ကြီး ထပ်မံ ပေါ်ပေါက်လာပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>​မိမိကို တစ်စုံတစ်ရာသော စွမ်းအားက အဝေးမှ စောင့်ကြည့်နေသလို ခံစားနေရသည်။</p> <p> </p> <p> ယခင်က ယင်လောကတွင် စီနီယာအစ်ကို ပီထု နှင့် တွေ့စဉ်ကလည်း ထိုအမှန်တရားကို ပြောပြရန် ကြိုးစားခဲ့ဖူးပြီး ဤကဲ့သို့ ရင်တုန်သည့် ခံစားချက်မျိုး ခံစားခဲ့ရဖူးသည်။</p> <p> </p> <p>​စကားကိုသာ ပြောထွက်လိုက်လျှင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရာတစ်ခု ဖြစ်ပျက်လာတော့မည့်အလား။</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန် ခန့်မှန်းမိသည်မှာ ထိုစွမ်းအားသည် သူ၏ အသိဉာဏ်ကို ပြန်လည် ပိတ်ဆို့ပစ်လိုက်ပြီး ဤကိစ္စကို ဘယ်တော့မှ သတိမထားမိတော့အောင် လုပ်ဆောင်သွားနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p> အကယ်၍ ထိုသို့သာ ဖြစ်သွားလျှင် နောင်တွင် အမှန်တရားကို စုံစမ်းရန် အလွန်ခက်ခဲသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>အသိဉာဏ် ပိတ်ဆို့ခံရခြင်းမှာ ပြန့်ကြဲနေသော ပဟေဠိ အစိတ်အပိုင်းများထဲမှ အရေးအကြီးဆုံး အပိုင်း ပျောက်ဆုံးသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်ရာ ပဟေဠိ တစ်ခုလုံးကို ဘယ်သောအခါမျှ ပြီးပြည့်စုံအောင် ဆက်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>​ကျိုးချွမ်သည်လည်း ဖန့်ချန် ပြောဆိုသော ကိစ္စကို မကြားချင်ယောင် ဆောင်နေသည် မဟုတ်ဘဲ၊ ဖန့်ချန်၏ မေးခွန်းကို လုံးဝ မကြားလိုက်ရသကဲ့သို့ သဘာဝကျကျပင် အခြားအကြောင်းအရာများသို့ ကူးပြောင်းပြောဆိုသွားသည်။</p> <p> </p> <p>​လင်းယွမ်တို့၏ မျက်နှာများကို ကြည့်လိုက်လျှင်လည်း ထူးဆန်းသည့် အရိပ်အယောင် မရှိပေ။</p> <p> ၎င်းမှာ သူတို့၏ အသိဉာဏ်မှာ ပိတ်ဆို့ခံထားရဆဲ ဖြစ်ပြီး ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားက သူတို့ကို ထိုကိစ္စအား သိမြင်ခွင့် မပေးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> ဖန့်ချန်က မည်မျှပင် ထင်ရှားအောင် ပြောဆိုပါစေ၊ အဓိက စကားလုံးများ မပါလာသရွေ့ သူတို့၏ အသိဉာဏ်မှာ ပွင့်လာမည် မဟုတ်ဘဲ ထိုစွမ်းအား၏ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် မသိကျိုးကျွံ ပြုနေကြပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>​မကြာမီမှာပင် လေးဦးသားကို သန့်ရှင်းသပ်ရပ်သော ဂူဗိမာန်တစ်ခု ရှေ့သို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤဂူဗိမာန်မှာ ဝင်းခြံငယ် အချို့နှင့် အဆောက်အဦး ခုနစ်လုံး၊ ရှစ်လုံးခန့်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး ကိုယ်ပိုင် ဝိညာဉ်စမ်းရေတွင်းနှင့် မြေဩဇာကောင်းသော ဝိညာဉ်လယ်ကွင်းများလည်း ပါရှိသည်။</p> <p> </p> <p>​“မင်းတို့ လေးယောက် ခေတ္တ ဒီမှာပဲ အနားယူကြပါ။ တစ်စုံတစ်ရာ အကြောင်းကြားစရာ ရှိရင် ငါ ထပ်လာခဲ့ပါ့မယ် ”</p> <p> </p> <p>ကျိုးချွမ်က ပြုံးလျက် လက်ယှက် နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် လွင့်ပျံ ထွက်ခွာသွားသည်။</p> <p> </p> <p>​“ကျိုးအစ်ကို က တကယ့်ကို ဖော်ရွေတာပဲ။ အဆင့် ၁ မသေမျိုး ဖြစ်နေတာတောင် ကျုပ်တို့အပေါ်      တကယ့်ကို သဘောကောင်းတာ ”</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ချီးကျူးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​“ငါတို့က ဟုန်မိတ်ဆွေရဲ့ အဖွဲ့သားတွေ ဖြစ်နေလို့လေ။ ဟုန်မိတ်ဆွေက အမာခံတပည့်ဆိုတော့ ကျိုးအစ်ကို က ငါတို့ကို အားနာတာပေါ့ ”</p> <p> </p> <p>ယွီဝူရှီးက အေးဆေးစွာ ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>​“ဒါတောင်မှ ဒီလို ဆက်ဆံခံရတာက တော်တော်လေး စိတ်ချမ်းသာဖို့ ကောင်းပါတယ်ကွာ ”</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က တဟဲဟဲ ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် အသံကို နှိမ့်ကာ</p> <p> </p> <p>​“ဒါနဲ့... မင်းတို့ ပြောဦး၊ အဲဒီ ယင်လောကဆိုတာ ဘယ်လို ပုံစံမျိုး ဖြစ်မလဲ သေသွားတဲ့ လူတွေက ယင်လောကမှာ သွားစွယ်တွေ ပြူးထွက်နေမလား မသိဘူးနော် ”</p> <p> </p> <p>​“မရောက်ဖူးဘဲ ဘယ်သိမလဲ မင်း သိချင်ရင်လည်း မကြာတော့ပါဘူး၊ ငါတို့ ယင်လောကမှာ သွားပြီး တာဝန်ထမ်းဆောင်ရတော့မှာပဲ ”</p> <p> </p> <p>ယွီဝူရှီးက ဆက်ပြောသည်</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ ယန်ကွမ်ဂိုဏ်း  ရဲ့ ရှေးဟောင်းကျမ်းစာ အချို့မှာတော့ ယင်လောကနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အနည်းအကျဉ်း ဖော်ပြထားတာ ရှိတယ် ”</p> <p> </p> <p>​လင်းယွမ်နှင့် မုံ့ချင်လင် တို့မှာ ချက်ချင်းပင် အနားသို့ တိုးသွားပြီး ပြောပြရန် တောင်းဆိုကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန်က ထိုအခြေအနေကို ကြည့်ရင်း ရုတ်တရက် စိတ်ကူးတစ်ခု ရသွားကာ သုံးယောက်သားကို ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်</p> <p> </p> <p>​“မင်းတို့ သိချင်ကြတာလား ငါ့ဆီမှာ ယင်လောကသို့ သွားခြင်း နည်းလမ်းနဲ့ ဝိညာဉ်ခေါ်မီးအိမ် ရှိတယ်။ ငါတို့ အောက်ကို ဆင်းပြီး တစ်ချက်လောက် သွားကြည့်ကြမလား ”</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save