Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၄၀၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">ခြေတစ်ထောင် ယင်မိစ္ဆာအကြီးစား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​“ဖန့်ချန်မိတ်ဆွေ... ယင်မိစ္ဆာအကြီးစားအဆင့်ကို နီးစပ်နေတဲ့ ယင်မိစ္ဆာတွေရဲ့ ကျင့်ကြံမှုနဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ဟာ တက်လှမ်းခြင်းအဆင့်နဲ့ သိပ်မကွာလှဘူး။ ဒါပေမဲ့ ယင်မိစ္ဆာတွေရဲ့ ထူးခြားဆန်းပြားမှုနဲ့ ခန့်မှန်းရခက်တဲ့ သဘာဝကြောင့် သူတို့ကို တက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေလိုမျိုး သတ်မှတ်လို့တော့ မရဘူးဗျ ”</p> <p> </p> <p>​နန်မင်ရှောက်ကျဲသည် ခဏမျှ ဝေခွဲမရဖြစ်နေပြီးမှ ဖန့်ချန်တို့အဖွဲ့ကို အကျိုးအကြောင်း ရှင်းပြရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်</p> <p> </p> <p>​“ဒီလို ယင်မိစ္ဆာမျိုးတွေထဲမှာ အချို့က ကိုင်တွယ်ရတာ တော်တော်လွယ်တယ်၊ ကျုပ်တစ်ယောက်တည်းတောင် အေးဆေး နှိမ်နင်းလို့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ အချို့ကျတော့လည်း လူကို အမှတ်မထင် ဒုက္ခပေးသွားနိုင်တယ်ဗျ ”</p> <p> </p> <p>​သူက ဆက်လက် သတိပေးသည်</p> <p> </p> <p> “ခင်ဗျားတို့က ယင်မိစ္ဆာတွေကို ရင်ဆိုင်ရတဲ့ အတွေ့အကြုံ မရှိသေးတော့... ဒီတစ်ခေါက်တော့ ဘေးကနေပဲ အကဲခတ်ကြည့်တာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်လိမ့်မယ် ”</p> <p> </p> <p>​“ရှောက်ကျဲအစ်ကို... တကယ်လို့ ဖန့်ချန်မိတ်ဆွေတို့က ဝင်မပါဘူးဆိုရင် ကျုပ်တို့ အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အရေး သိပ်မရှိဘူးဗျ။ ဒီယင်မိစ္ဆာသာ လွတ်သွားရင်တော့ အရှုံးကြီး ရှုံးတော့မှာပဲ၊ ကျုပ် ဒီသတင်းကို ဝယ်ထားရတာလည်း ယင်သက်တမ်း မနည်းကုန်ထားတာ ”</p> <p> </p> <p>တုရုဖုန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဆိုသည်။</p> <p>​နန်မင်ရှောက်ကျဲ၏ စကားများကြောင့် ဖန့်ချန်မှာ အနည်းငယ် အံ့သြသွားရသည်။</p> <p> ကြည့်ရသည်မှာ ဤသူသည် စိတ်သဘောထား ပြောင်းလဲသွားပုံရပြီး အရေးကြီးသည့် ကိစ္စရပ်များတွင် ယခင်က ရန်ငြိုးများကို ရှေ့တန်းမတင်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>​“ကျုပ်တို့က မိတ်ဆွေတို့ကို အကာအကွယ်ပေးရင်း အခြေအနေကြည့်ပြီးမှ လှုပ်ရှားပါ့မယ်။ ဒီတစ်ခေါက်က ကျုပ်တို့ ဗဟုသုတလာရှာတာဆိုတော့ ရလာတဲ့ အကျိုးအမြတ်တွေကိုလည်း ခွဲဝေယူမှာ မဟုတ်ပါဘူး ”</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ဆိုသည်။</p> <p>​တုရုဖုန်းတို့အဖွဲ့မှာ ချက်ချင်းပင် မျက်နှာပွင့်လန်းသွားကြပြီး ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ခေါင်းငြိမ့်ပြကြသည်</p> <p> </p> <p>“ဖန့်ချန်မိတ်ဆွေက လူမှုရေး တော်တော်သိတာပဲ၊ နောက်ကျရင်လည်း မကြာခဏ ဆက်သွယ်ကြတာပေါ့ ”</p> <p> </p> <p>​“ဒါဆိုလည်း ကောင်းပါပြီ ”</p> <p> </p> <p>နန်မင်ရှောက်ကျဲက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။</p> <p>​ထို့နောက် သူတို့အဖွဲ့သည် မတူညီသော ဘက်အသီးသီးမှနေ၍ ထိုတောင်ကြားကို ဝိုင်းရံလိုက်ကြပြီး မြေတစ်လက်မမကျန်အောင် ဗဟိုချက်ဆီသို့ ပိုက်စိပ်တိုက် ရှာဖွေသွားကြတော့သည်။</p> <p>ဖန့်ချန်တို့ကမူ အဝေးမှနေ၍သာ စောင့်ကြည့်နေကြ၏။</p> <p> </p> <p>​“ခေါင်းဆောင်... ဒီယင်လောကကလည်း တော်တော် စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းသားပဲ။ အခွင့်အရေးတွေ အများကြီး ရှိနေပုံရတယ်၊ ယင်လောကဆင်းရတာက မဆိုးဘူးပဲ ”</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က တိုးတိုးလေး ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>​“အကျိုးကျေးဇူးသာ မရှိရင် ကျွယ်မင်နန်းတော်က ဒီနေရာမှာ ယင်ရုံးတော် ဖွင့်ပါ့မလား  ယင်လောကနဲ့ လူ့လောက ကိုးနယ်မြေရဲ့ ဆက်စပ်မှုဟာ စက္ကူတစ်ချပ်ရဲ့ အရှေ့နဲ့ အနောက်လိုပဲ။ ဘယ်လိုပဲ ပိုင်းခြားထားပါစေ အမြဲတမ်း အပြန်အလှန် တည်ရှိနေမှာပဲ ”</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်က ခပ်အေးအေးပင် ဆိုသည်။</p> <p>​လင်းယွမ်တို့ သုံးယောက်မှာ အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။</p> <p> သူတို့ ယခင်က ထိုကိစ္စကို သေသေချာချာ မစဉ်းစားဖူးကြချေ။</p> <p>ယင်လောက တည်ရှိခြင်းသည် လူ့လောက ကိုးနယ်မြေ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်ဟုသာ ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။</p> <p>သို့သော် ယခုလို တွေးကြည့်လိုက်သောအခါ ယင်လောက၏ တည်ရှိမှုသည် အလွန်အရေးကြီးကြောင်း ရိပ်မိလာသော်လည်း... သူတို့ စိတ်ထဲတွင် ဘာကြောင့် ယခင်က ဤကဲ့သို့သော အတွေးမျိုး မဝင်ခဲ့ရသနည်း။</p> <p> </p> <p>​သူတို့ စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုခု လိုအပ်နေသကဲ့သို့ ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်ပေါ်လာသော်လည်း အဓိက အချက်ကိုမူ ရှာမတွေ့ကြချေ။</p> <p>​ထိုစဉ်မှာပင် နန်မင်ရှောက်ကျဲတို့သည် တောင်ကြားအတွင်း ပုန်းကွယ်နေသော ယင်မိစ္ဆာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ ခြေတစ်ထောင်ပိုးကောင် နှင့်တူသော ဧရာမ သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်၏။</p> <p>ဦးခေါင်းထက်တွင် မျက်လုံးပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ ရှိနေပြီး ခန္ဓာကိုယ်အရှည်မှာ အနည်းဆုံး ပေတစ်ထောင်ခန့် ရှိပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>​“ဒါက ဘာကြီးလဲ”</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်မှာ အသက်ရှူရပ်မတတ် ဖြစ်သွားရသည်။</p> <p> ထိုယင်မိစ္ဆာထံမှ ပေးစွမ်းသော ခံစားချက်မှာ အလွန်တရာ အေးစက်စက်နိုင်လှပြီး ထိုသတ္တဝါ၏ မျက်လုံးများမှာလည်း...</p> <p> </p> <p>​“မဟုတ်ဘူး... အဲဒါတွေက မျက်လုံးတွေ မဟုတ်ဘူး လူဦးခေါင်းတွေလား ”</p> <p> </p> <p>မုံ့ချင်လင်က အလန့်တကြား အာမေဍိတ်သံ ပြုလိုက်သည်</p> <p> </p> <p>“အဲဒါတွေက လူဦးခေါင်း ရာပေါင်းများစွာပါလား ”</p> <p> </p> <p>​အစောပိုင်းက အနည်းငယ် ဝေးနေသဖြင့် လူတိုင်းက မျက်လုံး ရာပေါင်းများစွာဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ယခု အနီးကပ် မြင်ရသောအခါတွင်မူ ထိုအရာများမှာ သေချာပေါက် လူဦးခေါင်းများ ဖြစ်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>​“ယင်မိစ္ဆာတွေဟာ စည်းကမ်းမရှိဘဲ ယင်သက်တမ်းတွေကို လုယူစားသုံးကြတယ်၊ ဒီနေရာက စည်းမျဉ်းတွေကိုလည်း မလိုက်နာကြဘူး။ အဲဒီလို လုယူထားတဲ့ ယင်သက်တမ်းတွေမှာ သူတို့ မထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ ကံကြမ္မာအကျိုးဆက် တွေ ကပ်ပါလာတယ်။ နောက်ဆုံးကျတော့ ဒီလို ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် ပုံစံမျိုး ဖြစ်သွားရတာပဲ ”</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်သည် ထိုခြေတစ်ထောင်ကောင်ကို ကြည့်ရင်း ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ ယင်မိစ္ဆာအကြီးစားအဆင့်သို့ ရောက်ရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့ကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​နန်မင်ရှောက်ကျဲတို့ အားလုံး ပေါင်းလိုက်လျှင်တောင် ထိုယင်မိစ္ဆာ၏ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်နိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူ တွက်ချက်မိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​“စောစောက ကျုပ် တွေးနေတာက ယင်သက်တမ်းက ဒီလောက် တန်ဖိုးရှိနေမှတော့ တိုက်ရိုက် လုယူလိုက်ရင် မကောင်းဘူးလားလို့... ကြည့်ရတာ ယင်လောကရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေက လူ့လောက ကိုးနယ်မြေထက်တောင် ပိုပြီး ပြင်းထန်ပုံရတယ် ”</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>​ယွီဝူရှီးက ပြုံးလိုက်ရင်း</p> <p> </p> <p> “လူ့လောက ကိုးနယ်မြေမှာလည်း ပြင်းထန်တာပါပဲ၊ မင်းက ကံကြမ္မာအကျိုးဆက်တွေ အများကြီးနဲ့ ငြိစွန်းလာရင် မိုးကြိုးဘေးဒဏ်က မင်းကို လာနှိမ်နင်းလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ယင်မိစ္ဆာတွေထက်စာရင်တော့ ပိုပြီး သိက္ခာရှိတာပေါ့။ ခေါင်းဆောင်... ဒီယင်မိစ္ဆာတွေက သူတို့ရဲ့ အသိစိတ်တွေ အကုန် ပျောက်ဆုံးသွားပြီလား ”</p> <p> </p> <p>​“အင်း... သူတို့ မျက်လုံးထဲမှာ အခု ယင်သက်တမ်းနဲ့ လုယူဖို့ပဲ ရှိတော့တယ် ”</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်က ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။</p> <p> </p> <p>​“ဒါကြောင့်လည်း သူတို့ကို ဖမ်းဆီးရတာပေါ့၊ ဒီလို တည်ရှိမှုမျိုးတွေက စည်းစနစ်ကို ဖျက်ဆီးတတ်လို့ လွှတ်ထားလို့ မရဘူး ”</p> <p> </p> <p>​ထိုစဉ်မှာပင် နန်မင်ရှောက်ကျဲတို့နှင့် ယင်မိစ္ဆာတို့ တိုက်ပွဲ စတင်လေပြီ။</p> <p>လူ့လောကမှ နည်းလမ်းအတော်များများမှာ ယင်လောကတွင် အသုံးမဝင်သဖြင့် တိုက်ခိုက်ပုံမှာ လူ့လောကနှင့် အနည်းငယ် ကွဲပြားသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်  ကောင်းကင်ပစ်ခတ်ခြင်းအတတ်  ကိုမူ ထိုနေရာတွင် အသုံးပြုနိုင်ပုံရရာ နန်မင်ရှောက်ကျဲက ထိုအတတ်ကို ထုတ်သုံးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းသော မြားတံများသည် အရိပ်အယောင်မပြဘဲ ထိုခြေတစ်ထောင် ယင်မိစ္ဆာ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုးဝင်သွားကာ ပြင်းထန်သော ထိုးနှက်ချက်တစ်ခု ပေးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။</p> <p> သို့သော် မြားတံမှာ တစ်ဝက်ခန့်သာ နစ်ဝင်ရသေးခင်မှာပင် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအားများကြောင့် အမှုန့်ဖြစ်သွားရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ကောင်းကင်ပစ်ခတ်ခြင်းအတတ်မှာ အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိသည့်အပြင် အလွန်ပင် အားနည်းလှပုံ ပေါ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>​နန်မင်ရှောက်ကျဲ၏ မျက်နှာမှာ ပျက်သွားပြီး ဤယင်မိစ္ဆာမှာ ကိုင်တွယ်ရ မလွယ်ကူကြောင်း အတည်ပြုလိုက်ကာ တုရုဖုန်းတို့နှင့် ပူးပေါင်း၍ ယင်မိစ္ဆာ၏ အင်အားကို အရင်ဆုံး လျှော့ချရန် ကြိုးစားရင်း အချိန်ဆွဲ တိုက်ခိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>​“ခေါင်းဆောင်... ဒီတစ်ခေါက်တော့ ရှောက်ကျဲမိတ်ဆွေရဲ့ ကောင်းကင်ပစ်ခတ်ခြင်းအတတ်က ဒီယင်မိစ္ဆာက အလွယ်လေး ဖြိုခွင်းလိုက်ပြီ ”</p> <p> </p> <p>​"ကောင်းကင်ပစ်ခတ်ခြင်းအတတ်ရဲ့ အားနည်းချက်က အင်အားကြီးတဲ့ ရန်သူကို မချေမှုန်းနိုင်တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အားသာချက်ကတော့ အားနည်းတဲ့သူတွေကို ဘာအခွင့်အရေးမှ မပေးတာပဲ ”</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်က ရှင်းပြသည်</p> <p> </p> <p> “တကယ်လို့ ဒီယင်မိစ္ဆာရဲ့ စွမ်းအားက နန်မင်ရှောက်ကျဲနဲ့ အဆင့်တူမယ်ဆိုရင် ခုနက မြားတစ်ချက်ကတင် နှိမ်နင်းဖို့ လုံလောက်သွားလိမ့်မယ် ”</p> <p> </p> <p>​လူတိုင်းမှာ သဘောပေါက်သွားကြသည်။</p> <p> ထို့ကြောင့်လည်း ကောင်းကင်ပစ်ခတ်ခြင်းအတတ်သည် အခြားသော အတတ်ပညာများကြားတွင် အလွန်အမင်း ကျော်ကြားခြင်း မရှိရခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>​နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက်...</p> <p>တောင်ကြားတစ်ခုလုံးမှာ ပျက်စီးယိုယွင်းနေပြီဖြစ်ကာ နှစ်ဖက်စလုံး၏ တိုက်ပွဲမှာလည်း အထွတ်ထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>နန်မင်ရှောက်ကျဲတို့မှာ ဒဏ်ရာကိုယ်စီ ရထားကြပြီဖြစ်ကာ ခြေတစ်ထောင် ယင်မိစ္ဆာမှာမူ တိုက်လေ တိုက်လေ ပို၍ အင်အားကြီးလာလေ ဖြစ်နေသည်။</p> <p>၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်ပတ်လိုက်တိုင်း ဘေးဘက်ရှိ ချွန်ထက်သော ခြေတံများသည် ထက်မြက်သော ဓားရှည်ကြီးများကဲ့သို့ တုရုဖုန်းတို့ကို နှစ်ပိုင်းပြတ်လုနီးပါး တိုက်ခိုက်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​တော်လောက်ပြီ</p> <p>​ဖန့်ချန်သည် တိုက်ပွဲအခြေအနေကို ကြည့်ရင်း ပါဝင်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ထိုခြေတစ်ထောင် ယင်မိစ္ဆာထံမှ ထိတ်လန့်ဖွယ် ယင်အရှိန်အဝါများ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။</p> <p> နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အရှိန်အဝါမှာ ဆထက်ထောင်မက ချက်ချင်း မြင့်တက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​အဆင့်တက်သွားတာလား</p> <p>ထိုခြေတစ်ထောင် ယင်မိစ္ဆာသည် အရေးကြီးဆုံး အချိန်တွင် ယင်မိစ္ဆာအကြီးစား အဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းသွားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> ၎င်းမှာ လူ့လောက ကိုးနယ်မြေ၏ အဆင့် ၁ မသေမျိုး နှင့် အဆင့်တူပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>​မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း တိုက်ပွဲအခြေအနေမှာ ပြောင်းပြန်လှန်သွားကာ နန်မင်ရှောက်ကျဲတို့ အားလုံးမှာ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လွင့်စင်ထွက်သွားကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​“မကောင်းတော့ဘူး ”</p> <p> </p> <p>နန်မင်ရှောက်ကျဲက ဒေါသတကြီး ဟောက်လိုက်သည်</p> <p> </p> <p> “ဒီယင်မိစ္ဆာက အကြီးစားအဆင့်ကို တက်သွားပြီကျိန်စာသင့်စမ်း... သူက ဒီမှာ အဆင့်တက်ဖို့အတွက် တမင် အောင်းနေတာပဲ၊ မင်း ဝယ်လာတဲ့ သတင်းက မှားနေပြီ ”</p> <p> </p> <p>​“အမေရေ မြန်မြန်ပြေးကြ ”</p> <p> </p> <p>တုရုဖုန်းသည်လည်း မဆိုင်းမတွဘဲ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လိုစိတ် အလျဉ်းမရှိတော့ဘဲ လှည့်ကာ ထွက်ပြေးတော့သည်။</p> <p>သို့သော် သူတို့ မည်မျှပင် မြန်ပါစေဦးတော့ အဆင့် ၁ ယင်မိစ္ဆာအကြီးစားထက် မြန်နိုင်ပါမည်လော</p> <p>​မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သူတို့အားလုံး အမီခံလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>အားလုံးမှာ ကမ္ဘာပျက်သကဲ့သို့ အမည်းရောင် တိမ်တိုက်ကြီး အပေါ်မှ အုပ်မိုးလာကာ ဝိညာဉ်များ ချုပ်ငြိမ်းရတော့မည့် ဘေးနှင့် ကြုံတွေ့နေရစဉ်မှာပင်... မြားတစ်စင်သည် ထိုခြေတစ်ထောင် ယင်မိစ္ဆာအကြီးစား၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>​ထိုမြားတံကြောင့် ယင်မိစ္ဆာအကြီးစား၏ ဦးတည်ချက် ပြောင်းလဲသွားကာ မြားပစ်လိုက်သော ဖန့်ချန်ဆီသို့ တည့်တည့် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။</p> <p>ဖန့်ချန်သည်လည်း အခွင့်ကောင်းယူကာ တောင်ဘက်အရပ်ဆီသို့ အပြင်းအထန် ထွက်ပြေးသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>​မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း တောင်ကြားကြီးမှာ ပြန်လည် တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။</p> <p>နန်မင်ရှောက်ကျဲတို့မှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြောင်ကြည့်နေကြ၏။</p> <p>လင်းယွမ်တို့ သုံးယောက်မှာလည်း ဘာဖြစ်သွားမှန်း မသိဘဲ မှင်တက်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>​“ဖန့်... ဖန့်ချန်မိတ်ဆွေက ကျုပ်တို့ကို ကယ်ဖို့ အဲဒီ ယင်မိစ္ဆာအကြီးစားကို ဆွဲခေါ်သွားတာလား”</p> <p> </p> <p>တုရုဖုန်းက အံ့သြတကြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​“အဲဒီလို ထင်ရတာပဲ...”</p> <p> </p> <p>နန်မင်ရှောက်ကျဲက မျက်ဝန်းထဲတွင် ကျေးဇူးတင်ရိပ်များ ယှက်သန်းလျက် လေးလေးပင်ပင် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​“ဒါ... ဒါဆိုရင် ရှောက်ကျဲအစ်ကိုနဲ့ ဖန့်ချန်မိတ်ဆွေတို့က ရေစက် တော်တော်နက်တာပဲ။ စောစောကတော့ ရှောက်ကျဲအစ်ကိုက သူ့ကို အရှက်ကွဲအောင် လုပ်မလို့လားလို့ ကျုပ် ထင်နေတာ ”</p> <p> </p> <p>တုရုဖုန်းက အနေခက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​နန်မင်ရှောက်ကျဲမှာ ပို၍ပင် အနေခက်သွားရသည်။ အစပိုင်းက သူ တကယ်ပင် ထိုသို့ ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​“မဖြစ်သေးဘူး၊ ဖန့်ချန်မိတ်ဆွေက ယင်မိစ္ဆာအကြီးစားရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူး။ မင်းတို့ ပြန်သွားပြီး စစ်ကူသွားခေါ်ကြ၊ ငါ လိုက်သွားကြည့်ဦးမယ် ”</p> <p> </p> <p>နန်မင်ရှောက်ကျဲက ပြတ်ပြတ်သားသား ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>​ပြောပြီးသည်နှင့် သူသည်လည်း ဖန့်ချန်နှင့် ယင်မိစ္ဆာအကြီးစားတို့ ပျောက်ကွယ်သွားရာ အရပ်ဆီသို့ အမြန် လိုက်ပါသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save