Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၄၀၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဝမ့်ချွမ်းသို့ တစ်ခေါက်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​နန်မင်ရှောက်ကျဲမှာ အချည်းနှီးသာ လိုက်လံရှာဖွေခဲ့ရသည်။</p> <p>သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ဖြင့် အဆင့် ၁ ယင်မိစ္ဆာအကြီးစားကို မည်သို့မျှ အမီမလိုက်နိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>​ငရဲမင်းစစ်ချပ်ဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အဆင့် ၂ ယင်မိစ္ဆာအကြီးစားနှင့် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်သော ဖန့်ချန်ကိုမူ သာ၍ပင် အမီလိုက်နိုင်စွမ်းမရှိချေ။</p> <p> </p> <p>​ခြေတစ်ထောင် ယင်မိစ္ဆာအကြီးစားမှာမူ ဖန့်ချန်ကို သတ်ရမည့်စာရင်းထဲတွင် ထည့်သွင်းထားကာ ပြေငြိမ်း၍မရနိုင်သော ရန်ငြိုးများဖြင့် အနောက်မှ တကောက်ကောက် လိုက်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန်ကမူ ပြန်လည်မတိုက်ခိုက်ဘဲ တောင်ဘက်အရပ်ဆီသို့သာ တောက်လျှောက် ပျံသန်းနေ၏။</p> <p> </p> <p>​လမ်းခရီးတွင် အချို့သော တည်ရှိမှုများနှင့် ရံဖန်ရံခါ ဆုံတွေ့သော်လည်း ထိုသူတို့မှာ ခြေတစ်ထောင် ယင်မိစ္ဆာအကြီးစား၏ အရှိန်အဝါကို ခံစားမိသည်နှင့် ပြာပြာသလဲ ပုန်းကွယ်သွားကြပြီး အနားသို့ပင် မကပ်ရဲကြချေ။</p> <p> </p> <p>​လင်းယွမ်တို့ သုံးယောက်မှာ နန်မင်ရှောက်ကျဲတို့နှင့်အတူ ကျွယ်မင် ယင်လောကသို့ ပြန်ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ကျွယ်မင် ယင်လောက၊ ယင်စစ်သည်ရုံးတော်အတွင်း၌ လူတစ်စုမှာ ကျိရှန့်၏ ရှေ့တွင် ခေါင်းငုံ့ကာ ရပ်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>​ကျိရှန့်၏ မျက်နှာမှာ ဒေါသကြောင့် အရောင်အမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲနေပြီး ခေတ္တမျှ ကြာပြီးနောက်မှသာ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ဆူပူကြိမ်းမောင်းတော့သည်</p> <p> </p> <p>​“သူတို့က ယင်လောကကို ပထမဆုံးအကြိမ် ဆင်းလာတာ၊ တရားဝင် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတွေတောင် မလုပ်ရသေးဘူး... ခင်ဗျားတို့က သူတို့ကို ခေါ်ပြီး ယင်မိစ္ဆာ သွားနှိမ်နင်းခိုင်းတယ်ပေါ့  သူတို့တွေ     ကျွယ်မင် ယင်လောကရဲ့ စာရင်းထဲမှာတောင် မဝင်ရသေးတာ မင်းတို့ သိရဲ့လား ”</p> <p> </p> <p>​တုရုဖုန်းမှာ ခေါင်းငုံ့ထားပြီး စကားတစ်ခွန်းမျှ မဟရဲချေ။</p> <p> ကျန်သောသူများမှာလည်း နန်မင်ရှောက်ကျဲကိုသာ မျက်လုံးအောက်ခြေမှ ခိုးကြည့်နေကြသည်။</p> <p> ထိုလူများထဲတွင် နန်မင်ရှောက်ကျဲ၏ အဆက်အသွယ်တစ်ခုတည်းကသာ သူတို့ကို ပြစ်ဒဏ်မှ ကင်းလွတ်အောင် လုပ်ပေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​နန်မင်ရှောက်ကျဲက တိုးတိုးလေး ဆိုသည်</p> <p> </p> <p>“ကျုပ်တို့လည်း မသိလို့ပါ... အဲဒီ ယင်မိစ္ဆာက တိုက်ပွဲအလယ်မှာတင် ယင်မိစ္ဆာအကြီးစားအဖြစ် အဆင့်တက်သွားလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး ”</p> <p> </p> <p>​“တိုက်ပွဲဆိုတာ အမြဲတမ်း ပြောင်းလဲနေတာပဲ၊ မင်းတို့မှာ ရာနှုန်းပြည့် ယုံကြည်ချက်မရှိရင် သူတို့ကို ခေါ်မသွားသင့်ဘူးယ”</p> <p> </p> <p>ကျိရှန့်က နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>​“ဒီကိစ္စကို... ကျုပ် တာဝန်ယူပါ့မယ်။ ဖန့်ချန်မိတ်ဆွေက ကျုပ်တို့ကို ကယ်ဖို့အတွက်နဲ့ အခုလို ဘေးဒုက္ခနဲ့ ကြုံနေရတာ၊ ကျုပ် သူ့ကို အသက်တစ်ချောင်း ကြွေးတင်သွားပြီ ”</p> <p> </p> <p>နန်မင်ရှောက်ကျဲက အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​တုရုဖုန်းတို့မှာလည်း ယခုထက်ထိ တုန်လှုပ်နေဆဲပင်။</p> <p>ထိုစဉ်က ဖန့်ချန်သာ အချိန်မီ ဝင်မပါခဲ့လျှင် သူတို့အားလုံး ဝိညာဉ်ချုပ်ငြိမ်းသွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​“မင်းက ဘာနဲ့ တာဝန်ယူမှာလဲ ”</p> <p> </p> <p>ကျိရှန့်က ခနဲ့ပြုံး ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် လင်းယွမ်တို့ကို လှည့်ကြည့်ကာ နဖူးကို လက်ဖြင့် ရိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>​ထိုလူများကို သူကိုယ်တိုင် ကျွယ်မင် ယင်လောကသို့ ခေါ်လာခြင်းဖြစ်ရာ ယခုလို ပြဿနာတက်သောအခါ သူလည်း တာဝန်မကင်းပေ။</p> <p>သာမန် ပြင်ပကျင့်ကြံသူများဆိုလျှင် ပြဿနာမရှိသော်လည်း ယခု ပျောက်ဆုံးသွားသူမှာ ကြာနီနတ်မိမယ်  နှင့် ရင်းနှီးလွန်းသူ ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>​“မင်းတို့ ဒီမှာပဲ စောင့်နေကြ၊ ငါ သွားကြည့်လိုက်ဦးမယ်။ တကယ်လို့ လူကို ပြန်ခေါ်လာနိုင်ရင်တော့ တစ်မျိုးပေါ့၊ ပြန်မခေါ်နိုင်ရင်တော့ ဒီကိစ္စကို မင်းရဲ့ ဝမ်းကွဲ အစ်ကိုကို အကြောင်းကြားပြီး ဖြေရှင်းခိုင်းရလိမ့်မယ်။ လီရှမ်းဇီ လည်း ဒီကို ရောက်လာနိုင်သလို ဟုန်ညီမလေးလည်း ပါလာလိမ့်မယ် ”</p> <p> </p> <p>ကျိရှန့်က စကားတစ်ခွန်း ချန်ထားရစ်ကာ ယင်စစ်သည်ရုံးတော်မှ ထွက်ခွာသွားသည်။</p> <p> </p> <p>​တုရုဖုန်းတို့မှာ ချက်ချင်းပင် သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။</p> <p>အမာခံတပည့်တစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူတို့မှာ ဖိအားများလွန်းသဖြင့် ရင်တထိတ်ထိတ် ဖြစ်နေရခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>​“ဒီ ဖန့်ချန်မိတ်ဆွေက ဘယ်လို နောက်ခံရှိလို့လဲ စီနီယာအစ်ကို လီရှမ်းဇီ နဲ့တောင် ပတ်သက်နေတာလား ”</p> <p> </p> <p>သူတို့က အသံကိုနှိမ့်ကာ နန်မင်ရှောက်ကျဲကို မေးမြန်းကြသည်။</p> <p> </p> <p>​“ဖန့်ချန်မိတ်ဆွေရဲ့ နောက်ခံက နည်းနည်း ထူးခြားတယ်။ အခု အသစ်တက်လာတဲ့ အမာခံတပည့်ဟာ ဖန့်ချန်မိတ်ဆွေရဲ့ နယ်မြေရှာဖွေရေးအဖွဲ့က အဖွဲ့ဝင်ဟောင်း တစ်ယောက်ပဲ၊ သူတို့ ဆက်ဆံရေးက တော်တော်ကောင်းတယ် ”</p> <p> </p> <p>နန်မင်ရှောက်ကျဲက တိုးတိုးလေး ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>​“မင်း ဘာလို့ စောစောက မပြောတာလဲ ”</p> <p> </p> <p>တုရုဖုန်းတို့မှာ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။</p> <p>​ထိုကဲ့သို့သော ဆက်ဆံရေးမျိုး ရှိမှန်းသာ သိလျှင် သူတို့ မည်သို့မျှ ထိုသူကို ယင်မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရာတွင် ပါဝင်ရန် ခေါ်မည်မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>​“ဖြစ်ပြီးမှတော့ ဘာပြောပြော နောက်ကျသွားပါပြီ ”</p> <p> </p> <p>နန်မင်ရှောက်ကျဲက ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်ရင်း မျက်နှာပျက်နေသော လင်းယွမ်တို့ သုံးယောက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​“မိတ်ဆွေတို့... ဖန့်ချန်မိတ်ဆွေရဲ့ ကိစ္စက...”</p> <p> </p> <p>​“ခေါင်းဆောင်က ဘာမှမဖြစ်လောက်ပါဘူး ခေါင်းဆောင်ရဲ့ စွမ်းအားက မင်းတို့ ထင်ထားတာထက် အများကြီး ပိုတောင့်တင်းပါတယ် ”</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်က အတင်းအဓမ္မ ပြုံးကာ ဆိုသည်။</p> <p>​ဘယ်လောက်ပဲ တောင့်တင်းပါစေဦး... ယင်မိစ္ဆာအကြီးစားထက် သာပါ့မလား။</p> <p>ကျန်သောသူများမှာ စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချမိကြသည်။</p> <p> </p> <p>​“တကယ်လို့ ဒီကိစ္စက ပိုကြီးလာရင် ကျုပ်တို့ကို ယင်စစ်သည်ရုံးတော်ကနေ တရားသူကြီးရုံးတော်  ကို ပို့ပြီး စီရင်ချက်ချမှာလား ”</p> <p> </p> <p>တစ်ယောက်က ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p> တရားသူကြီးရုံးတော် အကြောင်းကို ပြောလိုက်ချိန်တွင် သူ၏ မျက်ဝန်းထဲ၌ ထိတ်လန့်ရိပ်များ ထင်ဟပ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>​“အဲဒီလောက်ထိတော့ မဖြစ်လောက်ပါဘူး၊ ရှောက်ကျဲ... မင်းရဲ့ အစ်ကိုက တရားသူကြီးရုံးတော်ကပဲ မဟုတ်လား၊ အဲဒီကျရင် ကျုပ်တို့ကို...”</p> <p> </p> <p>နန်မင်ရှောက်ကျဲက ဘာမှပြန်မပြောပေ။</p> <p> </p> <p>​လင်းယွမ်သည် ဖန့်ချန်အတွက် စိုးရိမ်နေသော်လည်း မအောင့်နိုင်ဘဲ မေးလိုက်မိသည်</p> <p> </p> <p>“မိတ်ဆွေတို့... ဒီက ရုံးတော်တွေအကြောင်းက ဘယ်လိုမျိုးလဲ ”</p> <p> </p> <p>​“ကျွယ်မင် ယင်လောကကို ဒီရုံးတော်တွေနဲ့ပဲ အုပ်ချုပ်တာ။ ဒီရုံးတော်တွေရဲ့ အကြီးအကဲ နေရာတွေကို အမာခံတပည့်တွေပဲ တာဝန်ယူနိုင်တယ်။ စီနီယာ ကျိရှန့်က ယင်စစ်သည်ရုံးတော်ရဲ့ အကြီးအကဲ တစ်ယောက်ပေါ့ ”</p> <p> </p> <p>နန်မင်ရှောက်ကျဲက ရှင်းပြသည်။</p> <p> </p> <p>​“ဒါဆို ကျုပ်တို့လို ပြင်ပကျင့်ကြံသူတွေရော ဖြစ်နိုင်မလား”</p> <p> </p> <p>​“ဖြစ်နိုင်တယ် ”</p> <p> </p> <p>နန်မင်ရှောက်ကျဲက ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်</p> <p> </p> <p>“အဆက်အသွယ်ရှိပြီး စွမ်းအားလည်း လုံလောက်မယ်ဆိုရင် အဆင့် ၁ မသေမျိုး ဖြစ်လာတဲ့အခါ အရေးမပါတဲ့ ရာထူးအချို့ကို ရယူခွင့်ရှိပါတယ်။    ဖန့်ချန်မိတ်ဆွေသာ အဆင့် ၁ မသေမျိုး ဖြစ်လာမယ်ဆိုရင် ယင်လောကမှာ ရာထူးတစ်ခုခု ရမှာ သေချာတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အမာခံတပည့်တွေရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုအောက်မှာပဲ နေရမှာပဲ၊ ဒါက စည်းကမ်းပဲ ”</p> <p> </p> <p>​ရက်အနည်းငယ် အချိန်ကုန်လွန်သွားသည်။</p> <p>ကျိရှန့် ပြန်ရောက်လာခဲ့သလို သူနှင့်အတူ လီရှမ်းဇီ ၊ နန်မင်ရုယွဲ့ နှင့် ကြာနီနတ်မိမယ်လေး တို့ပါ ပါလာကြသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းယွမ်တို့ သုံးယောက်မှာ ကြာနီနတ်မိမယ်လေးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အနေခက်သည့် ဟန်ပန်များ ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>​“ဖန့်ချန်မိတ်ဆွေရဲ့ ကိစ္စက မင်းတို့ သုံးယောက်နဲ့ မဆိုင်ပါဘူး ”</p> <p> </p> <p>ကြာနီနတ်မိမယ်လေးက ခပ်အေးအေးပင် ဆိုသည်။</p> <p>​သူတို့ သုံးယောက်မှာလည်း ထိုသို့ပင် ထင်မြင်သော်လည်း ထိုအချိန်က ဘာမှ မကူညီနိုင်ခဲ့သဖြင့် စိတ်ထဲတွင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်တင်မိနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>​နန်မင်ရုယွဲ့ က နန်မင်ရှောက်ကျဲကို အေးစက်စက် ကြည့်နေသဖြင့် နန်မင်ရှောက်ကျဲမှာ ထိုင်မရ ထမရ ဖြစ်နေစဉ်မှာပင် သူက စကားစလာသည်</p> <p> </p> <p>​“ငါ စီနီယာ ကျိရှန့်နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ဖန့်ချန်ရဲ့ သဲလွန်စကို ရှာဖို့ လူလွှတ်လိုက်မယ်။ လူကို ရှာမတွေ့ခဲ့ရင်တော့ အထက်ကို အစီရင်ခံရလိမ့်မယ်။ သူတို့တွေက ယင်လောကကို ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ဆင်းလာတာမို့လို့ အမှားတစ်ခု ရှိသလို၊ မင်းတို့ကလည်း သူတို့ကို ခေါ်ပြီး ယင်မိစ္ဆာ သွားနှိမ်နင်းတာကလည်း အမှားတစ်ခုပဲ။ တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ခုနှိမ်လိုက်ရင် မင်းတို့တွေ တရားသူကြီးရုံးတော်မှာ ၁၀ နှစ်ကြာ ထောင်ဒဏ်ခံရရင် ကိစ္စပြတ်သွားလိမ့်မယ် ”</p> <p> </p> <p>​“၁၀ နှစ်...”</p> <p> </p> <p>လူတိုင်း၏ ရင်ထဲ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။</p> <p> ၁၀ နှစ်ဆိုသည်မှာ တိုတောင်းပုံရသော်လည်း တရားသူကြီးရုံးတော်ထဲတွင် နေထိုင်ရမည့် အရသာမှာမူ...</p> <p> </p> <p>​“ဒီကိစ္စမှာ ငါလည်း တာဝန်ရှိပါတယ်၊ ငါသာ သူတို့ကို ခေါ်မလာခဲ့ရင် ဒီလို ဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး။ ယင်စစ်သည်အချို့ကို သုံးပြီး ရှာဖွေတဲ့ နယ်ပယ်ကို တိုးချဲ့လိုက်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာက ယင်လောက ဖြစ်နေတော့ သူ တကယ်ပဲ သေသွားခဲ့ရင် အလောင်းကို ရှာဖို့က မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ အဲဒါကိုတော့ ဟုန်ညီမလေး နားလည်ပေးစေချင်တယ် ”</p> <p> </p> <p>ကျိရှန့်က ကြာနီနတ်မိမယ်ကို ကြည့်ကာ ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>​“စီနီယာတို့ လူရှာပေးဖို့ ကူညီမယ်ဆိုရင် ကျန်တဲ့ကိစ္စတွေက ပြောရလွယ်ပါတယ် ”</p> <p> </p> <p>ကြာနီနတ်မိမယ်က ခေါင်းငြိမ့်ပြပြီးနောက် လင်းယွမ်တို့ကို ကြည့်လိုက်သည်</p> <p> </p> <p>“မင်းတို့ ငါနဲ့ ပြန်လိုက်ခဲ့၊ ခေတ္တလောလောဆယ် ဖန့်ချန်မိတ်ဆွေရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာကို စောင့်ရှောက်ပေးထားရမယ် ”</p> <p> </p> <p>​“ဟုတ်တယ်၊ ရုပ်ခန္ဓာကို အရင်စောင့်ရှောက်ထားရမယ်။ အကယ်၍ သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်သာ ချုပ်ငြိမ်းသွားရင် ရုပ်ခန္ဓာမှာလည်း သက်ရောက်မှု ရှိလိမ့်မယ်။ ရုပ်ခန္ဓာ ဘာမှမဖြစ်သေးသရွေ့တော့ ကယ်တင်နိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ချက် ရှိပါသေးတယ် ”</p> <p> </p> <p>ကျိရှန့်က ဆိုသည်။</p> <p>​လီရှန်းကျီနှင့် ကြာနီနတ်မိမယ် တို့က လင်းယွမ်တို့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။</p> <p>သူတို့ ထွက်သွားပြီးနောက် နန်မင်ရုယွဲ့ သည် နန်မင်ရှောက်ကျဲတို့ကို တရားသူကြီးရုံးတော်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​“ဝမ်ကွဲအစ်ကို... ဒီတစ်ခေါက် ဖန့်ချန်မိတ်ဆွေ ဘေးတွေ့တာက ကျုပ်တို့ကို ကယ်ဖို့အတွက်ပါ။ ဖန့်ချန်မိတ်ဆွေသာ မရှိရင် ကျုပ်တို့ အဲဒီ ယင်မိစ္ဆာလက်ထဲမှာ သေသွားလောက်ပြီ ”</p> <p> </p> <p>နန်မင်ရှောက်ကျဲက တိုးတိုးလေး ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>​“ဒီကိစ္စကို ငါ ကြားပြီးပြီ၊ မင်း သတိပေးနေဖို့ မလိုဘူး။ သူ ကယ်တင်လိုက်တာက နန်မင်မိသားစုရဲ့ သားသမီးတွေ ဖြစ်နေတော့ ဒီကျေးဇူးကို ငါ လက်ခံရမှာပဲ။ ငါကိုယ်တိုင် လူခေါ်ပြီး သွားရှာပေးမယ် ”</p> <p> </p> <p>နန်မင်ရုယွဲ့ က အေးအေးဆေးဆေးပင် ဆိုသည်</p> <p> </p> <p>“မင်းတို့ကတော့ လောလောဆယ် ဒီမှာပဲ ခဏနေနေကြဦး ”</p> <p> </p> <p>​နန်မင်ရှောက်ကျဲမှာ စိတ်အေးသွားကာ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ကဲ့ ”</p> <p> </p> <p>​နှစ်အနည်းငယ် အချိန်ကုန်လွန်သွားသည်။</p> <p>ဖန့်ချန်၏ သဲလွန်စကို ရှာမတွေ့သဖြင့် ကျွယ်မင် ယင်လောက၏ ယင်စစ်သည်ရုံးတော်နှင့် တရားသူကြီးရုံးတော်တို့မှာ ရှာဖွေခြင်းကို ရပ်ဆိုင်းလိုက်ကြသည်။</p> <p>နန်မင်ရှောက်ကျဲတို့မှာ ၁၀ နှစ်ကြာ ထောင်ဒဏ်ခံရမည် ဖြစ်သော်လည်း ဖန့်ချန်၏ ရုပ်ခန္ဓာမှာ ယိုယွင်းပျက်စီးခြင်း မရှိသေးသဖြင့် ပြစ်ဒဏ်ကို ခေတ္တဆိုင်းငံ့ထားပေးခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​တစ်ချိန်တည်းမှာပင်...</p> <p>ဖန့်ချန်သည် သူနှင့် ရင်းနှီးပြီးသား မြင်ကွင်းတစ်ခုကို နောက်ဆုံးတွင် မြင်လိုက်ရလေပြီ။</p> <p> တဟိုင်းဟိုင်းလှုပ်နေသော ဝမ့်ချွမ်းမြစ် ကြီးသည် ထိုကမ္ဘာမြေရှိ နက်ရှိုင်းလှသော ချောက်ကမ္ဘာကြီးသဖွယ် ဤနေရာတွင် ဝပ်စင်းတည်ရှိနေလေတော့သည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save