Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၄၀၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">မှုခင်းရုံးတော်မှ အမှုစစ်ခြင်း ၊ မိစ္ဆာ ၊ တုနှိုင်းမဲ့ သိုင်းစွမ်းအား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>​ထိုလှိုဏ်ခေါင်းဝမှာ အထူးစီရင်ထားပုံရပြီး အတွင်းမှ အငွေ့အသက် တစ်စုံတစ်ရာမျှ အပြင်သို့ ယိုစိမ့်ထွက်ပေါ်ခြင်း မရှိချေ။</p> <p> </p> <p>ယင်ဝိညာဉ်အငွေ့အသက်၊ မိစ္ဆာအငွေ့အသက်၊ သတ်ဖြတ်ခြင်းအငွေ့အသက်နှင့် သွေးညှီနံ့များ</p> <p>မည်သည့်အရာကိုမျှ အာရုံခံ၍ မရနိုင်ချေ။</p> <p>​ထိုအမျိုးသမီးမှာမူ မျက်နှာကလေး ဖြူဖျော့ကာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေတော့သည်။</p> <p> သူမသည် ဓားပြတိုက် ခေါင်းပုံဖြတ်မည့်သူများ ရောက်လာသည်ဟု ထင်မှတ်နေပြီး စောစောကရှိခဲ့သော မူလအလှတရားများလည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p>သူမသည် စူးရှသောအသံဖြင့် လူခေါ်အကူအညီတောင်းတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​"လူတွေ လာကြပါဦးရှင်... ဓားပြတွေ ဝင်လာနေပြီ"</p> <p> </p> <p>"ကယ်ကြပါဦး "</p> <p> </p> <p>​သူမ၏ ကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်သံကြောင့် ဟိန်ယန်ရွာသားများမှာ မကြာမီမှာပင် စုရုံးရောက်ရှိလာကြသည်။</p> <p> </p> <p>​ချွင်</p> <p> </p> <p>ကျောက်ချန်းက သူ၏ ဖူတောကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အေးစက်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"မှုခင်းရုံးတော်က အမှုစစ်နေတာ၊ မသက်ဆိုင်တဲ့သူတွေ နောက်ဆုတ်သွား "</p> <p> </p> <p>​သူသည် လီယန်ချူက လျှို့ဝှက်စုံစမ်းမည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း၊ တဖက်လူက ရောက်ရောက်ချင်း ပြဿနာ၏ အရင်းအမြစ်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားပြီး တိုက်ရိုက်ပင် လုပ်ရန် ပြင်ဆင်နေလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။</p> <p>သူသည် အထူးပင် အရပ်ဝတ်လဲလှယ်လာခဲ့သေးသည်။</p> <p>​သို့သော်လည်း ဟိန်ယန်ရွာသားများမှာ ထိုစကားကို ဂရုမစိုက်ကြချေ။</p> <p>မှုခင်းရုံးတော်၏ နာမည်က မည်မျှပင် ကြီးမားပါစေ၊ နန်းတွင်းက မင်းစိုးရာဇာများထက် ပိုကြီးနိုင်ပါ့မလား</p> <p>သူတို့မှာ နန်းတွင်းသို့ ဆက်သပစ္စည်းများ ပေးပို့နေရသော နေရာမှ လူများ မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>​"မှုခင်းရုံးတော်ကဆိုရင် သာမန်လူတွေရဲ့ အိမ်ထဲကို ကြိုက်သလို ဝင်လို့ရတာလား၊ အကြောင်းအရင်းမရှိဘဲ လူတွေကို ဖမ်းလို့ရတာလား "</p> <p> </p> <p>"မင်းတို့သာ အစိုးရဆက်သပစ္စည်းတွေကို ပျက်စီးအောင် လုပ်ခဲ့ရင် မင်းတို့ခေါင်း ဆယ်လုံးရှိလည်း အဖြတ်ခံရမှာ မလောက်ဘူး "</p> <p> </p> <p>"လူမိုက်တွေ... ဒါ ဘယ်နေရာလဲဆိုတာ မင်းတို့ သိရဲ့လား "</p> <p> </p> <p>​ထူးဆန်းသည်မှာ ဟိန်ယန်ရွာသားများ၏ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်ပင် မောက်မာရိုင်းစိုင်းလှသည်။</p> <p>လူအုပ်ကြီးမှာ ကျောက်ချန်းကို စိုးစဉ်းမျှပင် ဂရုမစိုက်ဘဲ ရန်လိုနေကြသည်။</p> <p>ကျောက်ချန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။</p> <p>မှုခင်းရုံးတော်၏ အလုပ်များမှာ တစ်ခါတစ်ရံတွင် အတားအဆီးများနှင့် ကြုံတွေ့ရတတ်သော်လည်း</p> <p>ထိုရွာမှလူများမှာမူ တစ်ခုခုကို အားကိုးပြီး ဘာကိုမျှ မကြောက်မရွံ့ ဖြစ်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>​သို့သော်လည်း ကျောက်ချန်းမှာ တရားမျှတမှုကို မြတ်နိုးသော လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် အပြစ်မဲ့သော ရွာသားများကို လက်ဦးရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ချေ။</p> <p> </p> <p>​"နောက်ဆုတ်ကြစမ်း "</p> <p> </p> <p>"မှုခင်းရုံးတော်ရဲ့ အမှုစစ်ဆေးမှုကို နှောင့်ယှက်ရင် မင်းတို့ကို ဒီနေရာတင် စီရင်ပစ်လို့ ရတယ် "</p> <p> </p> <p>ကျောက်ချန်းက ခြိမ်းခြောက်လိုက်သည်။</p> <p>​သို့သော်လည်း ဟိန်ယန်ရွာသားများမှာ ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိဘဲ၊ အချို့သော သွေးကြွနေသည့် လူငယ်များမှာ လက်ပါရန်ပင် ပြင်ဆင်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>​ထိုအချိန်တွင် လီယန်ချူသည် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး    လှိုဏ်ခေါင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သဖြင့် ထိုရွာသားများနှင့် ကျောက်ချန်းတို့၏ အပြန်အလှန် စကားပြောသံများကို မကြားလိုက်ရချေ။</p> <p>​သူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် အမှောင်ထုသာ ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>ဤလှိုဏ်ခေါင်းမှာ အလွန်မနက်သော်လည်း ဝင်လိုက်သည်နှင့် သွေးစိမ်းရှင်ရှင် သတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်များက ဝန်းရံလာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အဆုံးသို့ ရောက်သည့်အခါတွင်မူ မြေပြင်အနှံ့ ပုံနေသော အရိုးစုများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>​တိရစ္ဆာန်အရိုးစုများ ရှိသလို... လူအရိုးစုများလည်း ရှိနေသည်။</p> <p>​သူ၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်သွားပြီး နားထဲတွင် ရုတ်တရက် ပြင်းထန်သော လေတိုးသံတစ်ခု ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>​ရှူး ရှူး ရှူး</p> <p>မာကျောလှသော အဖြူရောင် ပင့်ကူမျှင်များစွာမှာ စစ်မြေပြင်သုံး မြားတိုများကဲ့သို့ပင် ပြင်းထန်သော အရှိန်ဖြင့် သူ့ထံသို့ ပြေးဝင်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​တိန် တိန် တိန်</p> <p>လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ရှေ့တွင် ခန္ဓာကိုယ်ကာကွယ်ရေး အရှိန်အဝါ ပေါ်ထွက်လာပြီး ထိုတိုက်ခိုက်မှုများကို လွယ်ကူစွာပင် ခုခံလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ထွက်လာခဲ့စမ်း "</p> <p> </p> <p>သူက ဒေါသတကြီး ဟောက်လိုက်ပြီး လက်ဖဝါးထဲမှ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​နဂါးကိုဖမ်းဆီးခြင်း</p> <p> </p> <p>ကြိတ်ဆုံကျောက်တုံး အရွယ်အစားခန့်ရှိသော ပင့်ကူကြီးတစ်ကောင်မှာ ထိန်းချုပ်မရဘဲ သူ့ထံသို့ ဆွဲယူခြင်း ခံလိုက်ရသည်။</p> <p>​ထိုမျှကြီးမားသော ပင့်ကူမှာ သေချာပေါက် မိစ္ဆာအဖြစ် အသွင်ပြောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ပင့်ကူမိစ္ဆာ၏ ပါးစပ်ထဲမှ စူးရှသော အနံ့ရှိသည့် အရည်များ ထွက်လာပြီး ၎င်းမှာ ပြင်းထန်သော အဆိပ်အတောက်နှင့် တိုက်စားနိုင်စွမ်း ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>​ရှူး ရှူး ရှူး ရှူး</p> <p> </p> <p>လီယန်ချူ၏ ဟွန့်ယွမ်ကျင့်စဉ်  မှ ထွက်ပေါ်လာသော ကာကွယ်ရေးအရှိန်အဝါမှာ တန်ပြန်တွန်းကန်နိုင်စွမ်း ရှိသဖြင့် ထိုအဆိပ်ရည်များကို တိုက်ရိုက်ပင် ပြန်လည်လွင့်စင်သွားစေသည်။</p> <p>​ထိုအဆိပ်ရည်များမှာ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမားလှသော ပင့်ကူမိစ္ဆာပေါ်သို့ ပြန်ကျသွားပြီး မီးခိုးပြာများ ထွက်လာတော့သည်။</p> <p>ထိုအရည်များမှာ ကျောက်တုံးပေါ်သို့ ကျသည့်အခါ ကျောက်တုံးမှာ ချက်ချင်းပင် အပေါက်ကြီး ဖြစ်သွားရာ တကယ့်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။</p> <p> </p> <p>​"ချုပ်နှောင်စမ်း "</p> <p> </p> <p>လီယန်ချူက လက်ညှိုးဖြင့် ညွှန်လိုက်ပြီး တာအိုအတတ်ဖြစ်သော ချုပ်နှောင်ခြင်း ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ပြင်းထန်သော စွမ်းအားတစ်ခုက ပင့်ကူမိစ္ဆာကို ခဏချင်းအတွင်း တောင့်တင်းသွားစေပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ တောင့်တောင့်ကြီး ကျဆင်းသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​"ဟင် "</p> <p> </p> <p>ကျွေ့ဟွာက တစ်ချက် အံ့သြသွားပြီး မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။</p> <p>ဒါ... နတ်ဘုရားတွေ သုံးတဲ့  ချုပ်နှောင်ခြင်းအတတ် မဟုတ်လား</p> <p>​လီယန်ချူက ထိုပင့်ကူမိစ္ဆာကို အရှိန်အဝါဖြင့် ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး လှိုဏ်ခေါင်းဝသို့ တိုက်ရိုက် ပြန်လည်ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ယခု သူ၏ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်အတန်းနှင့်ဆိုလျှင် ဤကဲ့သို့သော အဆင့်မရှိသေးသည့် ပင့်ကူမိစ္ဆာကို ကိုင်တွယ်ရန်မှာ ဘာမျှ မခက်ခဲချေ။</p> <p> </p> <p>​သူ အပြင်သို့ ထွက်လာသည့်အခါ ဟိန်ယန်ရွာသားများ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ပျက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ဗုန်း</p> <p> </p> <p>ကြိတ်ဆုံကျောက်တုံးပမာ ကြီးမားသော ပင့်ကူမိစ္ဆာမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ အပစ်ချခံလိုက်ရပြီး မလှုပ်မယှက် ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>​"တာအိုဆရာ... ဒါက..."</p> <p>ကျောက်ချန်း အံ့သြတုန်လှုပ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>​လီယန်ချူ၏ အမူအရာမှာ အေးစက်မြဲ အေးစက်နေဆဲ</p> <p> </p> <p>"ဒီလှိုဏ်ခေါင်းအောက်မှာ ဝှက်ထားတဲ့ မိစ္ဆာပဲ၊ အထဲမှာ လူအရိုးစုတွေလည်း ရှိနေတယ်"</p> <p> </p> <p>​"စောက်တလွဲတွေ လျှောက်မပြောနဲ့၊ မင်းလို အောက်လမ်း တာအိုဆရာက ဘယ်ကနေ ရောက်လာတာလဲ၊ မဟုတ်တာတွေ လျှောက်ပြောနေတယ် "</p> <p> </p> <p>"လူယုတ်မာ... ပင့်ကူမွေးထားတဲ့ မိစ္ဆာတာအိုဆရာ၊ လူတွေကို မဟုတ်မတရား စွပ်စွဲနေတာပဲ "</p> <p> </p> <p>"ကောင်းကင်ကပဲ စီရင်ပါတော့၊ တရားဥပဒေဆိုတာ မရှိတော့ဘူးလား "</p> <p> </p> <p>​ဟိန်ယန်ရွာသားများမှာ ဒေါသတကြီးဖြင့် ဝိုင်းအော်ကြတော့သည်။</p> <p>အထူးသဖြင့် အစပိုင်းက မြင်တွေ့ခဲ့ရသော အမျိုးသမီးငယ်မှာ</p> <p>ယခုအခါ မြေပြင်ပေါ်တွင် လူးလှိမ့်ငိုယိုကာ အလွန်ပင် သနားစဖွယ် ဖြစ်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​လီယန်ချူက ပတ်ဝန်းကျင်ကို အေးစက်စွာ ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်</p> <p> </p> <p> "လူကို သတ်တဲ့ မိစ္ဆာက ဒီမှာ ရှိနေတာတောင်၊ မင်းတို့ကတော့ မျက်စိမှိတ်ပြီး လိမ်ညာနေကြတုန်းပဲ၊ မင်းတို့ရဲ့ စိတ်နှလုံးက တကယ့်ကို အပြစ်ပေးထိုက်တယ် "</p> <p> </p> <p>​ဝုန်း</p> <p>သူက ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်သည်နှင့် မြေပြင်မှာ တုန်ခါသွားတော့သည်။</p> <p>မြေပြင်ပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော အက်ကြောင်းကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>​ဟိန်ယန်ရွာသားများမှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားကြပြီး တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် နောက်သို့ ဆုတ်သွားကြသည်။</p> <p>သူတို့သည် ထိုလူငယ်တာအိုဆရာကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဒါ... လူတစ်ယောက်ရဲ့ အင်အားမှ ဟုတ်ရဲ့လား</p> <p> </p> <p>​"ကျောက်ချန်း... မင်းရဲ့ စိတ်ထဲမှာ သူရဲကောင်းစိတ်ဓာတ်  ရှိတာ ကောင်းပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အနှိမ်ခံဖို့တော့ မသင့်ဘူး"</p> <p> </p> <p>လီယန်ချူက ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​ကျောက်ချန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ခါသွားသည်။</p> <p> </p> <p>​လီယန်ချူ၏ ဤလုပ်ရပ်မှာ လူအုပ်ကြီးကို ချက်ချင်းပင် တုန်လှုပ်သွားစေသည်။</p> <p>ဓားကဲ့သို့ စူးရှသော သူ၏ အကြည့်များက လူတိုင်းကို ပြင်းထန်သော ဖိအားများကို ပေးနေသည်။</p> <p> </p> <p>အော်ဟစ်နေကြသော လူငယ်အချို့မှာလည်း တိတ်တဆိတ် နောက်ဆုတ်ရန် ကြိုးစားနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>​ဝုန်း</p> <p> </p> <p>လီယန်ချူက လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ရိုက်ထုတ်လိုက်ရာ ရွာထဲရှိ လူတစ်ရပ်စာခန့် မြင့်သော ကျောက်တုံးကြီးမှာ အမှုန့်ဖြစ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​"ဒီကိစ္စ မပြေလည်မချင်း... ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် ထွက်သွားဖို့ ကြိုးစားရင် ငါ့လက်က မညှာဘူးလို့သာ မှတ်ထားလိုက် "</p> <p> </p> <p>သူ၏ အသံမှာ အေးစက်လှသည်။</p> <p> </p> <p>​တိတ်ဆိတ်ခြင်း</p> <p>သေလူကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်သွားခြင်းပင်</p> <p>​စောစောက လက်တစ်ချက်မှာ မြို့ရိုးဖျက် လက်နက် များကဲ့သို့ပင် တောင်ကို ဖြိုကာ ကျောက်ကို ခွဲနိုင်စွမ်း ရှိလှသည်။</p> <p> </p> <p>လူတိုင်းမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ကာ အသက်ပင် ပြင်းပြင်းမရှူရဲတော့ချေ</p> <p>ရွာသားတစ်ယောက်၏ အိမ်ထဲတွင် ဤမျှကြီးမားသော လှိုဏ်ခေါင်းရှိနေပြီး မိစ္ဆာက လူသတ်နေသည်ကို</p> <p>မသိပါဘူးဟု ပြောလျှင် သေချာပေါက် လိမ်ညာနေခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>​လီယန်ချူသည် အပြင်းထန်ဆုံးသော နည်းလမ်းဖြင့် လူတိုင်းကို တုန်လှုပ်စေခြင်းမှာ မလိုအပ်သော ပြဿနာများကို မဖြစ်ပေါ်စေရန်ပင်။</p> <p> </p> <p>​ဗုန်း</p> <p>နောက်ထပ် လက်တစ်ဖက်ဖြင့်</p> <p>ပင်လယ်လှိုင်းတံပိုးကြီးများကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှသော လက်ဖဝါးအားက ပင့်ကူမိစ္ဆာကို အမှုန့်ဖြစ်သွားစေကာ လုံးဝ ဥဿုံ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လှုပ်ရှားမှုက ဟိန်ယန်ရွာသားများကို ထပ်မံ မှင်သက်သွားစေသည်။</p> <p>​မောက်မာခြင်း၊ ပြတ်သားခြင်း၊ အေးစက်ခြင်းနှင့် အားကြီးသော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်း</p> <p>ဒါဟာ သူတို့အပေါ် သက်ရောက်သွားတဲ့ လီယန်ချူရဲ့ ပုံရိပ်ပါပဲ။</p> <p> </p> <p>ထိုကဲ့သို့သော လူမျိုးမှာ လမ်းစဉ်မှန်သည်ဖြစ်စေ၊ မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ဖြစ်စေ... ပြောသည့်အတိုင်း လုပ်မည့်သူမျိုး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​သူတို့သည် ကျောက်ချန်းကို မကြောက်သော်လည်း... လီယန်ချူကိုမူ ကြောက်ရွံ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>​လီယန်ချူသည် ကျွေ့ဟွာ၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် ဟိန်ယန်ရွာအတွင်း ဝှက်ထားသော ပင့်ကူမိစ္ဆာအားလုံးကို ရှာဖွေထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည်။</p> <p>အရေအတွက်မှာ တုန်လှုပ်စရာပင်</p> <p>​စုစုပေါင်း ၄၂ ကောင်</p> <p>အားလုံးမှာ အဆင့်မမြင့်သေးသော မိစ္ဆာငယ်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း သာမန်လူများအတွက်မူ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့က အရှိန်မြန်သည်၊ ခွန်အားကြီးသည်၊ ပင့်ကူမျှင် ထုတ်နိုင်သလို အဆိပ်ရည်မှာလည်း တိုက်စားနိုင်စွမ်း မြင့်မားလှသည်။</p> <p> </p> <p>ကျင့်ကြံမှု အဆင့်နိမ့်သော ပညာရှင်များသာ ဆိုလျှင်လည်း သေချာပေါက် သေဆုံးနိုင်ပေသည်။</p> <p>​သို့သော်လည်း ယနေ့တွင် သူတို့ ရင်ဆိုင်ရသူမှာ လီယန်ချူ ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ကာကွယ်ရေးအရှိန်အဝါမှာ ပြင်းထန်လှသလို တာအိုအတတ်များမှာလည်း ထူးခြားဆန်းပြားလှသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ပင့်ကူမိစ္ဆာ ၄၂ ကောင်လုံးကို သတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။</p> <p>​ဟိန်ယန်ရွာသားများ၏ ရှေ့မှောက်တွင်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>​ပထမတစ်ကောင်မှာ လူကို ခြောက်လှန့်ရန်အတွက် အမှုန့်ဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့သော်လည်း၊ နောက်ပိုင်း မိစ္ဆာများကိုမူ သူ အမှုန့်မဖြစ်အောင် ထိန်းသိမ်းထားသည်။</p> <p>အလောင်းများကို သက်သေအဖြစ် ချန်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​သူသည် ထိုနေရာ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကိုလည်း ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။</p> <p>ပင့်ကူမိစ္ဆာ အတော်များများမှာ မျှင်များ ထုတ်နေကြသည်။</p> <p>၎င်းမှာ သားကောင်ဖမ်းသည့် အဖြူရောင် မျှင်မျိုး မဟုတ်ချေ။</p> <p>လှိုဏ်ခေါင်းများထဲတွင် အခြားသော ပင့်ကူမျှင် တစ်မျိုး ရှိနေပြီး ၎င်းမှာ နူးညံ့ပျော့ပျောင်းကာ ပိုးချည်နှင့် အလွန်တူလှသည်။</p> <p> </p> <p>​"ဒါဟာ အဲဒီ မင်းစိုးရာဇာတွေ နှစ်သက်ကြတဲ့ ဆက်သပစ္စည်းတွေပေါ့"</p> <p> </p> <p>လီယန်ချူက အေးစက်စွာ ရယ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ကျောက်ချန်း၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် ပျက်ယွင်းသွားပြီး ရင်ထဲတွင် ဖော်ပြမရနိုင်သော ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။</p> <p>​လူကို သတ်ပြီး မိစ္ဆာကို ကျွေးမွေးနေတာပဲ</p> <p>လှိုဏ်ခေါင်းထဲက အရိုးစုများမှာ ကျား၊ မ ခွဲခြားရခက်သဖြင့် ပျောက်ဆုံးနေသော အမျိုးသမီးများမှာ ထိုအထဲတွင် ပါဝင်နေသလားဆိုသည်ကို မသိနိုင်သေးချေ။</p> <p> </p> <p>​လီယန်ချူက တုနှိုင်းမဲ့သော သိုင်းစွမ်းအားဖြင့် ရွာသားများကို တုန်လှုပ်စေခဲ့သဖြင့်၊ ကျောက်ချန်းသည် သူတို့ကို အစိုးရရုံးသို့ ခေါ်ဆောင်ကာ စစ်ဆေးမေးမြန်းရန် ပြင်ဆင်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုကိစ္စကို ကောင်းကောင်း မကိုင်တွယ်နိုင်လျှင်မူ... ၎င်းမှာ တစ်ကမ္ဘာလုံးကို တုန်လှုပ်စေမည့် အမှုကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save