Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၄၀၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">လောင်ကျွင်းကျဲ၊ နဂါးပြတ်ဂူ၊ ကူးတို့သမား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p>​လီယန်ချူသည်လည်း ကျောက်ချန်းနှင့်အတူ အမျိုးသမီး ပျောက်ဆုံးမှုအမှုကို လာရောက်စုံစမ်းရင်းမှ</p> <p>မထင်မှတ်ဘဲ လူကိုသတ်၍ မိစ္ဆာကျွေးသည့် ထိုကဲ့သို့သော အမှုကြီးတစ်ခုနှင့် တိုးလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်မထားခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>​မကြာမီမှာပင် အစိုးရဘက်မှ လူများ ရောက်ရှိလာပြီး ဟိန်ယန်ရွာသားများကို စစ်ဆေးမေးမြန်းရန် ခေါ်ဆောင်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအမှုသည် ဟိန်ယန်ရွာနှင့် ပတ်သက်နေသလို နန်းတွင်းရေးရာများနှင့်လည်း ဆက်နွှယ်နေသဖြင့်</p> <p>မြောက်ဖုန်းစီရင်စု မှုခင်းရုံးတော် က တိုက်ရိုက် လွှဲပြောင်းရယူလိုက်သည်။</p> <p>မြောက်ဖုန်းစီရင်စုတွင် အခြေစိုက်သော တရားရုံးတော် မှ တရားသူကြီး တစ်ဦးဖြစ်သူ အဆင့် ၅ အရာရှိကလည်း ဤအမှုကို ပူးတွဲကိုင်တွယ်ရန် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​ထိုတရားသူကြီးမှာ တာအိုဘာသာ၏ ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုဖြစ်သော ချင်းချိန်တောင် မှ ဆင်းသက်လာသူဖြစ်ပြီး  အတတ်ပညာများကို ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ထိုကဲ့သို့သော မိစ္ဆာနှင့် စုန်းသရဲများ ပါဝင်ပတ်သက်သည့် အမှုများကို အထူးပြု ဖြေရှင်းပေးသူပင်။</p> <p> </p> <p>​ကျောက်ချန်းမှာ ရာထူးနိမ့်ပါးသူဖြစ်သဖြင့် စစ်ဆေးမေးမြန်းမှု အဆင့်ဆင့်တွင် ပါဝင်ခွင့် သိပ်မရခဲ့သော်လည်း၊ အမှုကြီးကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့သည့်အတွက် မှုခင်းရုံးတော်တွင် ရာထူးတိုးမြှင့်ခြင်း ခံရသည်။</p> <p>သူကဲ့သို့သော မိသားစုနောက်ခံရှိသည့်သူမှာ အရာရှိလောကတွင် အဆက်အသွယ်ကောင်းများ ရှိပြီးသားဖြစ်သဖြင့်၊ ထိုအမှုကြောင့် အပြစ်ပေးခံရခြင်း သို့မဟုတ် အပြစ်ပုံချခံရခြင်း  မျိုး မရှိခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>​ဟိန်ယန်ရွာသားများ၏ ဝန်ခံချက်အရ</p> <p>ထိုပင့်ကူမိစ္ဆာများကို ၎င်းတို့ထံ ပေးအပ်ခဲ့သူမှာ ထိုဖုန်းရွှေဆရာပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဟိန်ယန်ရွာသည် ထိုမိစ္ဆာများကြောင့်ပင် အစိုးရထံ နန်းတွင်းဆက်သပစ္စည်းများ ပေးပို့နိုင်သည့် အခွင့်အရေး ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုဖုန်းရွှေဆရာမှာမူ ၎င်းတို့ထံမှ မည်သည့် အကျိုးအမြတ်မျှ ရယူခဲ့ခြင်း မရှိဘဲ၊ ရွာသားများကို ကူညီလိုသော စေတနာသက်သက်ဖြင့်သာ လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့ပုံရသည်။</p> <p>​သုံးရက်ခန့် ကြာပြီးနောက်</p> <p>ကျောက်ချန်းသည် လီယန်ချူထံ ရောက်လာပြီး ဤအမှု၏ နောက်ဆုံးအခြေအနေများကို အသိပေးလာသည်။</p> <p> </p> <p>​ထိုဖုန်းရွှေဆရာသည် ဟိန်ယန်ရွာသားများကို တိတ်တဆိတ် ကျမ်းစာများ သင်ကြားပေးခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ကို ထိုက်စန်းလောင်ကျွင်း နှင့် ဝူစန်းလောင်မု တို့ကို ယုံကြည်ကိုးကွယ်ရန် ခိုင်းစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​ချန်နိုင်ငံ၏ နတ်ဘုရားစနစ်မှာ ယခင်ဘဝက နေရာတော်တော်များများနှင့် ဆင်တူလှသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုက်စန်းလောင်ကျွင်း မှာ နတ်ဘုရားသုံးပါး ထဲမှ တစ်ပါးဖြစ်ပြီး တာအိုဘာသာက ကိုးကွယ်သည့် တရားဝင် နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ဝူစန်းလောင်မု မှာမူ ကြာဖြူဂိုဏ်း၏ ဝိသေသလက္ခဏာများ ပါဝင်နေသည့် နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>​"ဒီဖုန်းရွှေဆရာရဲ့ အဖွဲ့အစည်းနာမည်က           လောင်ကျွင်းကျဲ တဲ့၊ ရွာသားတွေဆီက သိမ်းဆည်းရမိတဲ့ ကျမ်းစာတွေကို ကျနော် ကြည့်ပြီးပြီ၊ အဲဒါတွေက တာအိုကျမ်းစာတွေကို လိုသလို ပြုပြင်ထားတာတွေပဲ"</p> <p> </p> <p>ကျောက်ချန်းက လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​လီယန်ချူ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။</p> <p>မိစ္ဆာများ သောင်းကျန်းနေသည့် ထိုကဲ့သို့သော လောကတွင်၊ လမ်းမှားရောက်နေသော နတ်ဘုရားအတုအယောင်များနှင့် တရားမဝင် ကိုးကွယ်မှု များသည် ကျင့်ကြံမှုအတွက် လူတို့၏ ဆွမ်းကပ်ပူဇော်မှု ကို တိတ်တဆိတ် စုဆောင်းလေ့ရှိခြင်းမှာ ပုံမှန်လုပ်ရပ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ဆက်လက်၍ ကျောက်ချန်းက သဲလွန်စအသစ်တစ်ခုကို ပြောပြလာသည်။</p> <p> ဝေမြို့နယ်နိမိတ်အတွင်း လှည့်လည်သွားလာနေသော ကျန်းဟွိုင်ယိ ဦးဆောင်သည့် ရေဓားပြအဖွဲ့သည် ထိုကိစ္စနှင့် ပတ်သက်နေပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>​မှုခင်းရုံးတော်၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာ သာမန်မြို့တော်ရုံး၊ ခရိုင်ရုံးများနှင့် တကယ့်ကို ကွာခြားလှသည်။</p> <p> </p> <p>သတင်းအချက်အလက်များအရ ထိုရေဓားပြအဖွဲ့မှာ ဝေမြို့၏ အရှေ့ဘက်တွင်ရှိသော  နဂါးပြတ်ဂူဟု ခေါ်သည့် နေရာတွင် ပုန်းအောင်းနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုဂူ၏ ရေလမ်းကြောင်းမှတစ်ဆင့် ရံဖန်ရံခါတွင် ရောင်ကိုင်းနေသော လူသေအလောင်းများ မျောပါလာတတ်သည်။</p> <p> </p> <p>အချို့မှာ အလယ်ပိုင်းဒေသ  မှ လူများ၏ ဝတ်စုံမျိုးပင် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p> ထို့ကြောင့် ထိုနေရာကို မင်္ဂလာမရှိသောနေရာ  အဖြစ် သတ်မှတ်ကြပြီး မည်သူမျှ အနားမကပ်ရဲကြချေ။</p> <p> </p> <p>​၎င်းတို့နှစ်ဦး ချိန်းဆိုထားသော နေရာသို့ ရောက်ရှိလာသည့်အခါတွင်</p> <p>လှေသူကြီးတစ်ဦးက လှေကို ပဲ့ကိုင်ရင်း လေစုန်အတိုင်း ဆိုက်ကပ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ပိန်လှီပြီး ခြောက်ကပ်နေသော အဘိုးကြီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။</p> <p>ခေါင်းတွင် ဝါးခမောက်တစ်လုံး ဆောင်းထားပြီး၊ လှေဦးတွင်မူ မီးအိမ်တစ်လုံး ချိတ်ဆွဲထားသည်။</p> <p> </p> <p>​နေ့ခင်းကြောင်တောင်ကြီးကို မီးအိမ်ထွန်းထားတာလား</p> <p>​လှေက ကမ်းသို့ကပ်လာပြီး အနီးကပ် မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါတွင်မူ</p> <p>လှေဦးမှ ထိုမီးအိမ်မှာ ဝိညာဉ်ခေါ်ပြီး ယင်စွမ်းအင်ကို စုစည်းစေသည့် အရာဖြစ်ကြောင်း လီယန်ချူ အတတ်ပြောနိုင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ တဖျပ်ဖျပ် တောက်ပလာပြီး ဝိညာဉ်မျက်စိအတတ် ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအဘိုးကြီးမှာ တစ်ကိုယ်လုံး ယင်အငွေ့အသက်များ ဖုံးလွှမ်းနေသော်လည်း၊ ထူးဆန်းသည်မှာ သူက လူသားစင်စစ် ဖြစ်နေခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>​"ကူးတို့သမားလား"</p> <p> </p> <p> သူက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​အဘိုးကြီးက ခေါင်းကို အသာမော့ကာ လီယန်ချူကို အံ့သြသလို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ ပါးစပ်ကို ဖြဲကာ ရယ်ပြလိုက်ရာ မည်းနက်နေသော သွားများကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုလှေသူကြီး အဘိုးကြီးမှာ ရယ်နေသော်လည်း၊ သူ၏ အမူအရာမှာ မည်သည့် စိတ်ခံစားမှုမျှ မရှိဘဲ အေးစက်သော ခံစားချက်ကိုသာ ပေးစွမ်းနေသည်။</p> <p> </p> <p>​လီယန်ချူသည် ဘာမျှမဖြစ်သကဲ့သို့ပင် လှေပေါ်သို့ တက်လိုက်ပြီး၊ ကျောက်ချန်းနှင့်အတူ ထိုနဂါးပြတ် ဂူရှိရာသို့ ဦးတည်ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ထိုလှေလေးမှာ ရွက်လွှင့်ကာ ဂူဆီသို့ ခရီးနှင်တော့သည်။</p> <p>​ပိန်လှီခြောက်ကပ်နေသော အဘိုးကြီးမှာ စကားတစ်လုံးမျှ မပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာပင် ၎င်းတို့နှစ်ဦးကို နဂါးပြတ်ဂူအတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။</p> <p> လီယန်ချူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ရုတ်တရက် မှောင်အတိ ကျသွားပြီး ခဏတာ မျက်စိဝေသွားရာ နားထဲတွင် ရေစီးသံ ဝေါ... ဝေါ... ကိုသာ ကြားလိုက်ရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ရှူး...</p> <p>ဂူအတွင်းမှ ပြင်းထန်သော လေတစ်ချက် တိုက်ခတ်လာသည်။</p> <p>ထိုလေထဲတွင် စိုစွတ်သော ရေငွေ့များနှင့်အတူ အော့နှလုံးနာစရာကောင်းသော ပုပ်စပ်စပ် အနံ့အသက်များ ပါဝင်နေသည်။</p> <p> </p> <p>​လှေဘေးတွင် ထိုင်နေသော လူငယ်သိုင်းသမား ကျောက်ချန်းမှာ</p> <p>ရုတ်တရက် ပခုံးပေါ်တွင် လေးလံသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>အမှောင်ထုထဲမှ လက်တစ်စုံက သူ့ပခုံးပေါ်သို့ လှမ်းတင်လိုက်သကဲ့သို့ပင်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ နောက်ဘက်မှ သွေးညှီနံ့ နံစော်နေသော ပြင်းထန်သည့် အသက်ရှူသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>ပုပ်စပ်နေသော အလောင်းပုပ်နံ့ကြောင့် ကျောက်ချန်းမှာ ရင်ထဲမှ အစာသစ်အစာဟောင်းများပင် ပြန်အန်ထွက်မတတ် ဖြစ်သွားရသည်။</p> <p> </p> <p>​သူ၏ နှလုံးခုန်သံမှာ မြန်ဆန်လာပြီး</p> <p>ချွင်</p> <p>ခါးမှ ဖူတောကို ဆွဲထုတ်ကာ အရှိန်ဖြင့် နောက်သို့ လှည့်၍ ပိုင်းချလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ဓားအရှိန်အဝါ တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။</p> <p>ထိုလူငယ်မှာ အလွန်ပြင်းထန်သော သိုင်းပညာ အဆင့်အတန်းရှိပြီး၊ အတွင်းအားမှာလည်း ထူထဲလှသလို အရိုးအကြောများမှာလည်း သန်မာလှသည်။</p> <p> </p> <p>မိသားစုမှ အထောက်အပံ့ကောင်းများ ရရှိထားခြင်း သို့မဟုတ် ထူးခြားသော ကံကောင်းမှုများ ရှိထားခြင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>​သို့သော်လည်း</p> <p>ဓားအရှိန်အဝါမှာ မည်သည့်အရာကိုမျှ မထိမှန်ခဲ့ချေ။</p> <p>နားထဲတွင်မူ စူးရှသော လေတိုးသံကို ဆက်လက် ကြားနေရသည်။</p> <p> </p> <p>ပုပ်စပ်ညှီစော်နံ့က မျက်နှာပေါ်သို့ တိုးဝင်လာပြန်သည်။</p> <p>​တကယ့်ကို ကောက်ကျစ်တဲ့ အကောင်ပဲ</p> <p>​ကျောက်ချန်း ရင်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားပြီး ဓားကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မြဲမြဲဆုပ်ကိုင်ကာ အားကုန် ပိုင်းချလိုက်ပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>ရေသရဲ တစ်ကောင်ကို နှစ်ပိုင်း ပြတ်သွားအောင် ပိုင်းပစ်လိုက်သော်လည်း၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ အလောင်းပုပ်အရှိန်အဝါ များ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသဖြင့် အေးစိမ့်သော ခံစားချက်ကို ရရှိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် အတွင်းအားကို လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်လိုက်မှသာ အရိုးအကြောများ ပွင့်သွားပြီး သွေးလေပြန်လည် ကောင်းမွန်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ဝေါ...</p> <p>လှေပေါ်တွင် ရုတ်တရက် ပူပြင်းလှသော မီးအလင်းရောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဂူဝက်ခန့်ကို ချက်ချင်း လင်းထိန်သွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>​ထိုအခါမှသာ ကျောက်ချန်းသည် လီတာအိုဆရာ၏ ဘေးတွင် ရေသရဲ နှစ်ကောင် လဲကျနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>​လီယန်ချူ၏ လက်ထဲတွင် ရှေးဟောင်း တံဆိပ်တုံးတစ်ခုကို ကိုင်ထားသည်။</p> <p>ထိုတံဆိပ်တုံးမှ ထွက်ပေါ်နေသော အလင်းရောင်မှာ မီးတောက်များကဲ့သို့ပင် တဖျပ်ဖျပ် လှုပ်ခတ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>​"ဒီဂူထဲမှာ မှောင်နေပေမယ့် အပြင်မှာတော့ နေ့ခင်းကြောင်တောင်ကြီးပဲ၊ ဒါကို ရေသရဲတွေက လာတိုက်ခိုက်တယ်ဆိုတော့ ထူးဆန်းတယ်"</p> <p> </p> <p>လီယန်ချူက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​သူ၏ လက်ထဲတွင်ရှိသော  ကျောက်ထျန်း တံဆိပ်တုံး မှာ တောက်ပသော နတ်ဘုရားအလင်းများကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး၊ ဂူအတွင်းကို အကြောက်အလန့်မရှိ လင်းထိန်စေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ကျောက်ချန်းမှာ စိတ်အေးသွားသလို ခံစားလိုက်ရသော်လည်း၊ တစ်ဖက်တွင်လည်း အံ့သြချီးကျူးမိနေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို လီတာအိုဆရာမှာ တကယ့်ကို သာမန်လူ မဟုတ်ချေ။</p> <p>​သာမန်လူဆိုလျှင် ဤကဲ့သို့သော လူသေအရိုးစုများရှိသည့် ဂူထဲသို့ ဝင်လျှင် ဆူညံသံမထွက်အောင် သတိထားကာ ခပ်မှိန်မှိန်သာ သွားကြမည်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူကမူ ဂူတစ်ခုလုံးကို တိုက်ရိုက် လင်းထိန်အောင် လုပ်ပစ်လိုက်သည်။</p> <p>​ကူးတို့သမား အဘိုးကြီးမှာ လီယန်ချူ လက်ထဲက တံဆိပ်တုံး  ကို အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့စွာ ကြည့်နေသည်။</p> <p>ထိုတံဆိပ်တုံးပေါ်မှ မောက်မာပြင်းထန်လှသော မီးဓာတ် ကို သူ အာရုံခံမိပုံရသည်။</p> <p>သူကဲ့သို့ ယင်စွမ်းအင်ကို ကျင့်ကြံသည့် အောက်လမ်းသမားများအတွက်မူ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တည်ရှိမှုမျိုး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​မူလက မှောင်မည်းအေးစိမ့်နေသော ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ယခုအခါ လင်းထိန်သွားသဖြင့် စိတ်ထဲတွင် မဖော်ပြနိုင်သော လုံခြုံမှုကို ခံစားရစေသည်။</p> <p> </p> <p>​ထိုရေသရဲ သုံးကောင်ကိုလည်း ၎င်းတို့ စစ်ဆေးကြည့်ပြီးပြီဖြစ်သည်။</p> <p> ကျား၊ မ ခွဲခြားရန်ပင် ခက်ခဲနေပြီဖြစ်ကာ၊ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင်လည်း စိမ်းပြာရောင် အကြေးခွံများ ပေါက်နေပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့မှာ ရေထဲသို့ ပြုတ်ကျသေဆုံးသူများ၏ အလောင်းများ ဖြစ်ပုံရပြီး၊ ဤတန့်လုံဂူအတွင်း တစ်စုံတစ်ရာ ပြောင်းလဲမှုကြောင့်</p> <p>သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါများ စုစည်းမိကာ ရေသရဲများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>​"တာအိုဆရာက အတတ်ပညာ မြင့်မားလှပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီလို လုပ်လိုက်ရင်တော့ ရေထဲက လူသေလောင်းအားလုံးကို ဆွဲဆောင်လိုက်သလို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>"ဒီရေထဲမှာ လူသေသားတွေကို စားပြီး ရှင်သန်နေတဲ့ မိစ္ဆာတွေလည်း ဒီအလင်းရောင်နောက်ကို လိုက်လာကြလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>ကူးတို့သမား အဘိုးကြီးက သတိပေးလိုက်သည်။</p> <p>​လီယန်ချူသည် ထိုစကားကို ကြားသည့်အခါ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။</p> <p> ဤကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးမျိုး ရှိသေးတာလား။</p> <p> </p> <p>​"ကိစ္စမရှိဘူး"</p> <p> </p> <p>သူက အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p>​ကျောက်ချန်းနှင့် ကူးတို့သမား အဘိုးကြီး၏ အမြင်တွင်မူ၊ လီယန်ချူ၏ ပုံစံမှာ အရှိန်အဝါများ ဟုန်းဟုန်းတောက်ကာ  ကြောက်စရာမရှိ၊ လာချင်တဲ့ကောင်လာ ဆိုသည့် မောက်မာသော အမူအရာမျိုးပင်။</p> <p> </p> <p>​ငါးဖမ်းလှေလေးမှာ ဂူအတွင်း ခဏတာ ဆက်လက်ခရီးနှင်လာရာ၊ အေးအေးချမ်းချမ်းပင် ရှိနေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>​သို့သော်လည်း</p> <p>တံဆိပ်တုံး ၏ အလင်းရောင် မရောက်နိုင်သော နေရာမှ စိမ်းဖျော့ဖျော့ မျက်လုံးတစ်စုံ ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် နောက်ထပ် မျက်လုံးပေါင်းများစွာ ဆက်တိုက် ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။</p> <p>​မူလက မှောင်မည်းတိတ်ဆိတ်နေသော ဂူအတွင်းတွင် တစ်ဖက်သားကို မမြင်ရသည့် အခြေအနေမျိုး၌၊ ထိုကဲ့သို့ စိမ်းဖျော့ဖျော့ မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက် မြင်လိုက်ရလျှင်</p> <p>သေချာပေါက် လူကို အေးစိမ့်သွားစေကာ ဦးရေပြားများပင် ထုံကျဉ်သွားစေမည်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အမြင်အာရုံ မရှိဘဲ အမှောင်ထဲတွင် ရှိနေခြင်းမှာ လူကို သံသယများ ပွားစေပြီး ကြောက်ရွံ့မှုကို ပိုမို ကြီးထွားစေတတ်သည်။</p> <p> </p> <p>​သို့သော်လည်း</p> <p>ယခုအခါ တံဆိပ်တုံး ၏ နတ်ဘုရားအလင်းအောက်တွင် ထိုမျက်လုံးပိုင်ရှင်များကို မကြာမီမှာပင် ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​၎င်းတို့မှာ နွားပေါက်လေးများ အရွယ်အစားခန့်ရှိသော ရေကြွက်မည်းကြီးများ ပင် ဖြစ်တော့သည်။</p> <p>ထိုရေကြွက်များမှာ ဤကဲ့သို့သော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဤမျှကြီးမားအောင် ကြီးထွားလာသည်ဆိုပါက၊ လူသေသားများကို စားပြီး ကြီးလာခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့၏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည်နှင့်ဆိုလျှင် ဤငါးဖမ်းလှေလေးကို လွယ်ကူစွာပင် တိုက်မှောက်နိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save