Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း(၄၆၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">ကျောက်ခိုင် အဆင့်တက်ခြင်းနှင့် အသူရာရေခဲလိပ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>အချိန်များက တဖြည်းဖြည်း ကုန်ဆုံးသွားသည်။</p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် နာရီဝက်ခန့် ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>လင်းယွမ်၏ ခြေအောက်တွင် ကြီးမားသော ရေခဲလွှာကြီးတစ်ခု လုံးဝ အခဲအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ကျောက်ခိုင် ရှိနေသောဘက်တွင်လည်း ရေခဲမြူခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး သူ၏ အထက်ကောင်းကင်ယံတွင် နှင်းပွင့်များပင် ကျဆင်းနေပေသည်။</p> <p>ယင်းမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အနီးရှိ အပူချိန်က အလွန်နိမ့်ကျနေသောကြောင့် မိုးရေများက နှင်းပွင့်များအဖြစ်သို့ တိုက်ရိုက် ပြောင်းလဲသွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ယခုအခါ ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးက အလွန်အေးခဲလှသော ဆောင်းရာသီကြီး တစ်ခုနှင့်ပင် တူညီနေတော့သည်။</p> <p>မြေပြင်ပေါ်တွင် ရေခဲနှင့် နှင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ကျောက်ခိုင်က ရေခဲမြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းခံထားရဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p>လင်းယွမ်က မူလနေရာတွင် ရပ်ကာ မျက်လုံးမှိတ်ပြီး စောင့်ဆိုင်းနေသည်။</p> <p>ရုတ်တရက် သူက မျက်လုံးပွင့်လာပြီး ဟိုဘက်ရှိ ကျောက်ခိုင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>ထိုအခါ ကျောက်ခိုင်၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ မြူခိုးများက ပွက်ပွက်ဆူနေသကဲ့သို့ လှုပ်ရှားနေပြီး အလျင်အမြန် ကျုံ့ဝင်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အပူချိန်ကလည်း အလျင်အမြန် ပုံမှန် ပြန်ဖြစ်လာသည်။</p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မြူခိုးများ လုံးဝ ကင်းစင်သွားပြီး ကျောက်ခိုင်၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ရေခဲပြာရောင် ဝတ်စုံ တစ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်နေသည်။</p> <p>သူ၏ ခေါင်းပေါ်တွင်ပင် ရေခဲပြာရောင် ခမောက်တစ်ခုကို ဆောင်းထားပေသည်။</p> <p>ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လင်းယွမ်က အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းသွားပြီး အံ့သြတကြီး မေးလိုက်သည်။ "မင်းအစွမ်းက"</p> <p>ကျောက်ခိုင်က ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "အစ်ကိုလင်း... ကျွန်တော် အောင်မြင်သွားပြီ... ဒါက ကျွန်တော့် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့မှာ ပါလာတဲ့ ပင်ကိုယ်အစွမ်းလေ"</p> <p>"ပင်ကိုယ်အစွမ်း"</p> <p>"ဟုတ်တယ်... သုညဒီဂရီ ဝတ်စုံ"</p> <p>"ဟမ်... အကာအကွယ် အမျိုးအစား ပင်ကိုယ်အစွမ်းလား"</p> <p>ကျောက်ခိုင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်... သုညဒီဂရီ ဝတ်စုံက ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခုခံကာကွယ်မှု အလွန်မြင့်မားရုံတင်မဟုတ်ဘူး... ဓာတ်သဘာဝ ခုခံကာကွယ်နိုင်စွမ်းနဲ့ စိတ်ဝိညာဉ် ခုခံကာကွယ်နိုင်စွမ်းတွေကိုပါ ပေါင်းစပ်ထားတယ်"</p> <p>လင်းယွမ်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်များကို ချက်ချင်း ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ကျောက်ခိုင်၏ ဝတ်စုံဆီသို့ အလျင်အမြန် ပျံ့နှံ့သွားစေလိုက်သည်။</p> <p>တကယ်ပင် ဤရေခဲပြာရောင် သုညဒီဂရီ ဝတ်စုံက စိတ်စွမ်းအင်များကို ရောင်ပြန်ဟပ်နိုင်သော အစွမ်းအမှန်တကယ် ရှိနေပေသည်။</p> <p>လင်းယွမ်က ရယ်မောလိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ မျိုးရိုးဗီဇမြေပုံက ဘာလဲ"</p> <p>ကျောက်ခိုင်က ပြောလိုက်သည်။ "အာ့ခ်စ် အသူရာရေခဲလိပ်လို့ ခေါ်တဲ့ မျိုးရိုးဗီဇမြေပုံ တစ်မျိုးပါ"</p> <p>လင်းယွမ်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားနေဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "နားထောင်ရတာ လိပ်အမျိုးအစား မျိုးရိုးဗီဇမြေပုံ တစ်မျိုးမျိုးနဲ့ တူတယ်"</p> <p>ယေဘုယျအားဖြင့် လိပ်အမျိုးအစား သတ္တဝါများက အကာအကွယ် အမျိုးအစား အစွမ်းများ ပါဝင်လာခြင်းမှာ ပုံမှန်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် လင်းယွမ် ထင်မှတ်မထားသည်မှာ တူညီသော ရေခဲဓာတ် အမျိုးအစား မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ ဖြစ်သော်လည်း သူ နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့သည်မှာ ရေခဲမြေရိုင်းဝက်ဝံ၏ မျိုးရိုးဗီဇမြေပုံ ဖြစ်နေခြင်းပင်။</p> <p>ကျောက်ခိုင်မှာမူ အာ့ခ်စ် အသူရာရေခဲလိပ်၏ မျိုးရိုးဗီဇမြေပုံ ဖြစ်နေသည်။</p> <p>တကယ်ပင် လူတစ်ဦးစီ၏ ပါရမီက မတူညီကြသဖြင့် နိုးထလာသော မျိုးရိုးဗီဇမြေပုံများကလည်း လုံးဝ တူညီမှု မရှိကြပေ။</p> <p>မျိုးရိုးဗီဇ မျိုးစုံကွဲပြားမှုက ဤအချိန်တွင် နောက်တစ်ခေါက် ထင်ရှားပေါ်လွင်လာခဲ့သည်။</p> <p>"မင်းရဲ့ အမှတ် တိုးလာတာကို တစ်ချက်လောက် စမ်းကြည့်ရအောင်"</p> <p>"ကောင်းပြီလေ"</p> <p>သူတို့နှစ်ယောက်က တောအုပ်ထဲတွင် ချက်ချင်းပင် စမ်းသပ်မှုများ စတင်ပြုလုပ်ကြတော့သည်။</p> <p>တိုက်ခိုက်ရေးပိုင်းတွင် ကျောက်ခိုင်၏ ရေခဲကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းက အမျိုးအစား ပိုမိုစုံလင်လာခဲ့သည်။</p> <p>လေထဲတွင် မျောလွင့်နေသော ရေခဲချွန်များကို ဖန်တီးနိုင်ရုံသာမက သိပ်သည်းများပြားလှသော လေပေါ်ပျံ ရေခဲဆူးများအဖြစ်သို့ပါ ပြောင်းလဲပြီး ပစ်ခတ်နိုင်ပေသည်။</p> <p>တိုက်ခိုက်မှု အကွာအဝေးက များစွာ ကျယ်ပြန့်လာပြီး သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းကလည်း အများကြီး ပိုမို အားကောင်းလာခဲ့သည်။</p> <p>ထို့နောက် ထိုရေခဲချွန်များက သူ၏ စိတ်အာရုံ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ပေါက်ကွဲသွားနိုင်ပြီး ကွဲအက်နေသော ရေခဲစများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ ရန်သူကို တိုက်ခိုက်နိုင်သေးသည်။</p> <p>ဤကဲ့သို့သော တိုက်ခိုက်မှုမျိုးက ရုတ်တရက် ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ပြီး သတိမထားမိပါက အလွယ်တကူ ထိခိုက်သွားနိုင်သည်။</p> <p>ထို့နောက် အကာအကွယ်ပိုင်းတွင်လည်း လင်းယွမ်က အနည်းငယ် စမ်းသပ်ကြည့်ခဲ့သည်။</p> <p>သုညဒီဂရီ ဝတ်စုံ၏ အကာအကွယ်စွမ်းရည်က အမှန်တကယ်ပင် အလွန် အစွမ်းထက်ပေသည်။</p> <p>အမှတ် ငါးဆယ် ဝန်းကျင်ရှိသော တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းအားက ၎င်း၏ အကာအကွယ်ကို လုံးဝ မဖောက်ထွင်းနိုင်ပေ။</p> <p>အမှတ် ငါးဆယ်ကျော်ပြီး ခွန်အားအမှတ် ၅၇ မှတ် ဝန်းကျင်သို့ ရောက်ရှိမှသာ သုညဒီဂရီ ဝတ်စုံ၏ အကာအကွယ်ကို ဖောက်ထွင်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤသည်မှာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အကြမ်းဖက်နည်းဖြင့် ဖောက်ထွင်းခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>စိတ်စွမ်းအင် တိုက်ခိုက်မှုပိုင်းတွင်မူ အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် ၅၆ မှတ် ဝန်းကျင် ရောက်မှသာ ရေခဲခမောက်၏ တားဆီးမှုကို အတင်းအဓမ္မ ဖောက်ထွင်းပြီး ကျောက်ခိုင်၏ ဦးနှောက်ကို တိုက်ခိုက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ဓာတ်သဘာဝ တိုက်ခိုက်မှုများနှင့် ပတ်သက်လာလျှင်မူ သုညဒီဂရီ ဝတ်စုံ၏ ခုခံနိုင်စွမ်းက အတော်လေး မြင့်မားပေသည်။</p> <p>မီးဓာတ် တိုက်ခိုက်မှုတွင် စိတ်စွမ်းအင် ပေါင်းထည့်မှု ၆၀ မှတ်သို့ ရောက်ရှိသောအခါမှသာ သုညဒီဂရီ ဝတ်စုံက အရည်ပျော်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ရေဓာတ် တိုက်ခိုက်မှု နည်းလမ်းကမူ ရေခဲဝတ်စုံကို ဖောက်ထွင်းရန် လုံးဝ ခက်ခဲပြီး ရေခဲဝတ်စုံနှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရေခဲအဖြစ်သို့ ချက်ချင်း အသွင်ပြောင်းသွားပေသည်။</p> <p>ဤသုညဒီဂရီ ရေခဲဝတ်စုံက ရေဓာတ် အပေါ်တွင် အလွန် အားကောင်းသော ထိန်းချုပ်နှိမ်နင်းနိုင်စွမ်း ရှိသည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။</p> <p>အခြားသော ဓာတ်သဘာဝ အသီးသီးကိုလည်း စမ်းသပ်ကြည့်ခဲ့ရာ ယေဘုယျအားဖြင့် ၅၇ မှတ် ဝန်းကျင်တွင် သုညဒီဂရီ ဝတ်စုံကို ဖောက်ထွင်းနိုင်ပေသည်။</p> <p>ကျောက်ခိုင်က ယခုမှ ၅၀ မှတ်ကို ကျော်လွန်သွားကာ လက်ရှိတွင် စိတ်စွမ်းအင် အမှတ်မှာ အများဆုံး ၅၁ မှတ် ဝန်းကျင်သာ ရှိသေးကြောင်းကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤသုညဒီဂရီ ဝတ်စုံက သူ၏ အကာအကွယ် ကန့်သတ်ချက်ကို ၅၇ မှတ်အထိ မြှင့်တင်ပေးလိုက်ခြင်းက အတော်လေး အစွမ်းထက်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤသည်မှာ သူ၏ မျိုးရိုးဗီဇမြေပုံဖြစ်သော အာ့ခ်စ် အသူရာရေခဲလိပ်နှင့် ဆက်စပ်နေမည်မှာ သေချာပေသည်။</p> <p>"မင်းရဲ့ လက်ရှိ စွမ်းရည်နဲ့ဆိုရင် ထိုက်ယန်တောင်တစ်ခုလုံးမှ ငါကလွဲပြီး ဘယ်သူမှ မင်းရဲ့ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်တော့ဘူး"</p> <p>"ဒါမှ ငါလည်း အဲ့ဒီ ပိုးမွှားကျွမ်းကျင် ပညာရှင်ကို သွားရှာဖို့ စိတ်အေးရမှာ"</p> <p>ကျောက်ခိုင်၏ မျက်နှာအမူအရာက လေးနက်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။ "အစ်ကိုလင်း... တစ်ခုခု မှားယွင်းနေတယ်လို့ ခံစားမိလို့လား"</p> <p>လင်းယွမ်က ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်သည်။ "ဒီ ကူးစက်ရောဂါ ပိုးက အရမ်းကို ထူးဆန်းနေတယ်... သိပ်ပြီး ပုံမှန် မဟုတ်ဘူး"</p> <p>"တိတိကျကျတော့ ငါလည်း မပြောတတ်ပေမဲ့ သိပ်မကောင်းတဲ့ အတိတ်နိမိတ်မျိုး ခံစားနေရတယ်"</p> <p>"ဒါတွေ ထားလိုက်တော့... ငါ မင်းအတွက် ပစ္စည်းတစ်ခု ပြင်ဆင်ထားသေးတယ်"</p> <p>ထိုသို့ ပြောရင်း လင်းယွမ်က ပေတံတစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။</p> <p>ဤပေတံက အစောပိုင်းတုန်းက လီရှန်ယန် သူ့ကို ပေးအပ်ခဲ့သော ပေတံပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ပေတံ၏ အတွင်းပိုင်းတွင် ထူးခြားသော သင်္ကေတ လမ်းကြောင်းများ ရှိနေသည်။</p> <p>လင်းယွမ်က ၎င်းအတွင်းမှတစ်ဆင့် ထိုက်ယန်တောင် မျိုးရိုးဗီဇ နိုးထခြင်း ကျင့်စဉ်ကို နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>"အရမ်း အစွမ်းထက်တဲ့ ပြိုင်ဘက်နဲ့ တွေ့ရင် ဒီပေတံကို သုံးလိုက်"</p> <p>ကျောက်ခိုင်က သံသယဝင်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။ "အစွမ်းသုံး လက်နက်လား... ကျွန်တော့်ဆီမှာလည်း ရှိပါတယ် အစ်ကိုလင်းရ"</p> <p>"ဒီတစ်ခုက မတူဘူး"</p> <p>လင်းယွမ်က ခေါင်းအနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်သည်။ ဤပေတံပေါ်တွင် သူက အကြောင်းအကျိုး ကြိုးမျှင်များကို ရစ်ပတ်ထားခဲ့သည်။</p> <p>ထိခိုက်မှု လွှဲပြောင်းခြင်း၏ အကြောင်းအကျိုး ကြိုးမျှင်များက လင်းယွမ်၏ တိုက်ခိုက်မှု စွမ်းအား တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ဤပေတံပေါ်သို့ လွှဲပြောင်းပေးနိုင်ပေသည်။</p> <p>ဆိုလိုသည်မှာ လင်းယွမ်က ထိုက်ယန်တောင်တွင် မရှိလျှင်ပင် ကျောက်ခိုင်က ဤပေတံကို အသုံးပြုလိုက်ပါက ၎င်းအပေါ်ရှိ အကြောင်းအကျိုး ဆက်စပ်မှုအောက်တွင် လင်းယွမ်က ခံစားသိရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် သူက လက်စွမ်းပြလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ တိုက်ခိုက်မှု စွမ်းအားကို ဤပေတံပေါ်သို့ လွှဲပြောင်းပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤသည်မှာ ကျောက်ခိုင် အနေဖြင့် အန္တရာယ်ကြုံတွေ့နေရချိန်တွင် ပေတံမှတစ်ဆင့် လင်းယွမ်၏ ခွန်အားကို ငှားရမ်းအသုံးပြုနိုင်ခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤသည်ကပင် ခရမ်းရောင်အဆင့် ပညာရပ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အချက် ဖြစ်သည်။</p> <p>အကြောင်းအကျိုး အမျိုးအစား ပညာရပ်များက အကြောင်းပြချက် မရှိပေ။</p> <p>သေချာသည်မှာ ဤအကြောင်းအကျိုး လွှဲပြောင်းခြင်းနှင့် ထိခိုက်မှု လွှဲပြောင်းခြင်းက ဟွမ်မင်ခိုင်ကဲ့သို့ စွမ်းအင်များကို သိုလှောင်ထားနိုင်မည်တော့ မဟုတ်ပေ။</p> <p>လင်းယွမ်က ယခုအချိန်အထိ ဟွမ်မင်ခိုင်က မည်သည့်နည်းလမ်းမှတစ်ဆင့် အခြားသူများ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် သိုလှောင်ထားနိုင်ခဲ့သည်ကို နားမလည်သေးပေ။</p> <p>၎င်းက ထိခိုက်မှု လွှဲပြောင်းခြင်း မဟုတ်ဘဲ ထိခိုက်မှု စုပ်ယူခြင်းနှင့် ထိခိုက်မှု လွှဲပြောင်းခြင်းတို့ကို ပေါင်းစပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် လင်းယွမ်က လက်ရှိတွင် ကျေနပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ အနည်းဆုံးတော့ တစ်ဖက်လူ၏ အရိုးစုပေါ်မှ အကြောင်းအကျိုး လွှဲပြောင်းခြင်းကဲ့သို့သော ကောင်းကင်ကို ဆန့်ကျင်နိုင်သည့် ခရမ်းရောင်အဆင့် ပညာရပ်ကို ရရှိခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>ကျောက်ခိုင်၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို အခြေခံအားဖြင့် နားလည်သွားပြီးနောက် လင်းယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် တည်ငြိမ်သွားတော့သည်။</p> <p>ဤသို့ဖြင့် ထိုက်ယန်တောင်ကို ကျောက်ခိုင်ထံတွင် အပ်နှံထားခဲ့မှသာ သူလည်း ကျန်းဇီယန်ဆိုသော ရောဂါပိုး ပညာရှင်ကို ရှာဖွေရန် စိတ်အေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>"အစ်ကိုလင်း... ဘယ်တော့ စထွက်မှာလဲ"</p> <p>"ဒီနေ့မွန်းလွဲပိုင်းလောက် သွားမယ်"</p> <p>"ဒီလောက်တောင် မြန်တာလား"</p> <p>"အင်း... ဒီကိစ္စကို အချိန်ဆွဲနေလို့ မရဘူး... ရောဂါပိုးက ကူးစက်ပြန့်ပွားနေတုန်းပဲ... အဲ့ဒီ ရောဂါပိုး ပညာရှင်ကို ငါ အမြန်ဆုံး ရှာတွေ့မှ ရမယ်"</p> <p>လင်းယွမ်က ကျောက်ခိုင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ "နောက်ပိုင်း ကာလတွေမှာ ထိုက်ယန်တောင်ကို မင်းဆီပဲ အပ်ထားခဲ့တော့မယ်"</p> <p>ကျောက်ခိုင်၏ မျက်နှာအမူအရာက လေးနက်တည်ကြည်သွားသည်။ "စိတ်ချပါ... ကျွန်တော် ဒီအသက်ကို ပေးရမယ်ဆိုရင်တောင် ထိုက်ယန်တောင်ကို လုံးဝ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သွားမှာပါ"</p> <p>"ဘာတွေပြောနေတာလဲ... မင်း အသက်ပေးစရာ မလိုပါဘူး... တကယ်လို့ ခုခံလို့မရတဲ့ အန္တရာယ်မျိုးနဲ့ ကြုံလာရရင် ရန်မေတို့ကို ခေါ်ပြီး အရင်ဆုံး ထွက်သွားဖို့ သေချာပေါက် လုပ်ရမယ်"</p> <p>လင်းယွမ်က ကျောက်ခိုင်ကို ကြည့်ကာ လေးနက်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ကျောက်ခိုင်က အံ့အားသင့်သွားပြီး လင်းယွမ်ကို မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ "အစ်ကိုလင်း... ခင်ဗျား... ဒီထိုက်ယန်တောင်က ကျွန်တော်တို့ မနည်းကြိုးစားပြီး တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်ထားခဲ့ရတာလေ"</p> <p>လင်းယွမ်က ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ "အဲဒါက မင်းတို့ရဲ့ အသက်လောက် အရေးမကြီးပါဘူး... နယ်မြေဆိုတာ အချိန်မရွေး ပြန်လုယူလို့ ရတယ်... ဒါပေမဲ့ လူသေသွားရင်တော့ ပြန်ရှင်လာလို့ မရတော့ဘူး"</p> <p>ကျောက်ခိုင်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ကြည်နူးသွားမိသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း သူက ခိုင်မာပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။ "အစ်ကိုလင်း စိတ်ချပါ... ဒါက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အိမ်ပဲ... အဲ့ဒီလို အခြေအနေမျိုး ရောက်လာခဲ့ရင်တောင် အားလုံးက လွယ်လွယ်နဲ့ အရှုံးပေးကြမှာ မဟုတ်ပါဘူး"</p> <p>လင်းယွမ်က ပြုံးလိုက်သည်။ "ငါက ဒီလိုပဲ ပြောပြတာပါ... လက်ရှိ အခြေအနေတွေက ငါတို့ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိနေတုန်းပါပဲ"</p> <p>သူတို့နှစ်ယောက်က အဆိုးရွားဆုံး အစီအစဉ်များကို ပြောဆိုရင်းနှင့် ဆိပ်ကမ်းသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။</p> <p>မွန်းလွဲပိုင်းအချိန်တွင် လင်းယွမ်က ပိုင်ကျစ်လဲ့နှင့် ထူလုံတို့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ အမြန်ရေယာဉ် တစ်စီးကို စီးနင်း၍ ထိုက်ယန်တောင်မှ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။</p> <p>အမြန်ရေယာဉ်ပေါ်တွင် ပိုင်ကျစ်လဲ့က ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် သူမ ခြေအောက်ရှိ ဤအမြန်ရေယာဉ်ကို စူးစမ်းချင်စိတ်များဖြင့် အကဲခတ်နေသည်။</p> <p>သူမက မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။ "အကိုလင်း... ဒီအမြန်ရေယာဉ်က ကြည့်ရတာ ရေမလွှမ်းမိုးခင်က နည်းပညာ ထုတ်ကုန်တွေနဲ့ မတူဘူးနော်"</p> <p>လင်းယွမ်က စကားမပြောရသေးမီ ဘေးဘက်ရှိ ထူလုံက ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ဒါက သုတေသနနဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး ဌာနရဲ့ နောက်ဆုံးပေါ် သုတေသန ယာဉ်လေ... ဒီထဲက ရွေ့လျားမှု စနစ်က ဓာတ်ဆီတို့၊ လျှပ်စစ်တို့ မဟုတ်ဘဲ စွမ်းအင်ကျောက်တုံးတွေကို သုံးပြီး မောင်းနှင်ထားတာ"</p> <p>"ဒီလှေရဲ့ ပစ္စည်းတွေက သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတွေရဲ့ အရိုးတွေကို အမှုန့်ကြိတ်ပြီး အသစ်ပြန် ပုံသွင်းထားတာ... ခိုင်မာမှုက သံမဏိတို့ ကွန်ကရစ်တို့ထက် မလျော့ဘူး"</p> <p>"ဒီအပေါ်က သင်္ကေတ လမ်းကြောင်းတွေကို မြင်တယ်မလား... ဒါတွေ အားလုံးက ပါမောက္ခလီတို့ ကိုယ်တိုင် ဒီဇိုင်းဆွဲထားတဲ့ စွမ်းအင် သင်္ကေတ အစီအရင်တွေပဲ"</p> <p>ပိုင်ကျစ်လဲ့က မနေနိုင်ဘဲ အံ့သြတကြီး အာမေဍိတ်သံ ထွက်လာသည်။ "ဟာ... ကျွန်မတို့ ထိုက်ယန်တောင်က အမြန်ရေယာဉ်တွေကိုတောင် ကိုယ်တိုင် ထုတ်လုပ်နိုင်နေပြီလား"</p> <p>ထူလုံက ချက်ချင်းပင် ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောလိုက်ပြီး ဤမိန်းကလေးငယ်၏ အံ့သြနေသော ပုံစံကို ကြည့်ကာ အလွန် စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>"ဒါက ဘာမှ မဟုတ်သေးဘူး... နောက်ပိုင်းဆိုရင် စစ်သေင်္ဘောကြီးတွေကိုတောင် သုတေသန လုပ်ပြီး ထုတ်လုပ်ဦးမှာ"</p> <p>ပိုင်ကျစ်လဲ့က အံ့သြချီးကျူးနေပြီး ဤအမြန်ရေယာဉ်ကို အကြိမ်ကြိမ် ပွတ်သပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်မတို့ ထိုက်ယန်တောင်က တကယ်ကို တစ်နေ့တခြား တိုးတက်လာတာပဲ... ဒီလို ယာဉ်မျိုးကိုတောင် သုတေသန လုပ်ပြီး ထုတ်လုပ်နိုင်နေပြီ"</p> <p>ထိုအချိန်တွင် လှေဦးပိုင်းရှိ လင်းယွမ်က စကားစပြောလိုက်သည်။ "ရေကြီးပြီးတဲ့နောက်ပိုင်း လူသားတွေက မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့တာကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရတယ်လေ... ယဉ်ကျေးမှုတွေ ပျက်သုဉ်းသွားခဲ့ပေမဲ့ မျိုးဆက်သစ်တွေကတော့ ဆက်ပြီး ရှင်သန်နေတုန်းပဲ... အခုဆို အရာအားလုံးက ပြန်လည် မွေးဖွားလာနေပြီ"</p> <p>"အနာဂတ်ဆိုတာ နည်းပညာနဲ့ သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင် ပေါင်းစပ်ထားတဲ့ ခေတ်သစ်တစ်ခု ဖြစ်လာမှာ သေချာတယ်"</p> <p>"ငါတို့ရဲ့ ဒါလေးက ဘာမှ မဟုတ်သေးပါဘူး"</p> <p>သူ၏ စိတ်ထဲတွင် လင်ကျောင်းတက္ကသိုလ် ရေအောက်၌ သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရသော ထိုရေငုပ်သင်္ဘောကို မနေနိုင်ဘဲ တွေးတောမိသွားသည်။</p> <p>ထိုရေငုပ်သင်္ဘောက ခရုခွံနှင့်တူသော သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါ တစ်မျိုးမျိုး၏ အပြင်ခွံကို အသုံးပြု၍ ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေပေသည်။</p> <p>ဤသည်က အချို့သော အင်အားစုများက နည်းပညာနှင့် သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတို့ကို လုံးဝ ပေါင်းစပ်ပြီး လုံးဝ အသစ်စက်စက် ယာဉ်များကို သုတေသနပြုကာ ထုတ်လုပ်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း လုံလောက်စွာ သက်သေပြနေပေသည်။</p> <p>"အကိုလင်း... ကျွန်တော်တို့ ထိုက်ယန်တောင်ကလည်း မညံ့ပါဘူး"</p> <p>"အခုဆို ဒီအမြန်ရေယာဉ်တွေကို အကြမ်းဖျင်း စတင် ထုတ်လုပ်နေပြီလေ... နောက်ဆို ကျွန်တော်တို့ ထိုက်ယန်တောင်ရဲ့ ကင်းလှည့်တပ်ဖွဲ့တွေက အခြေခံအားဖြင့် ဒီလို အမြန်ရေယာဉ်မျိုးတွေကို သုံးနိုင်တော့မှာပါ"</p> <p>"အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် ကျွန်တော်တို့ ထိုက်ယန်တောင် အနီးတစ်ဝိုက်က ရေပိုင်နက်တွေ လုံးဝ လုံခြုံသွားလိမ့်မယ်"</p> <p>ထူလုံက မနေနိုင်ဘဲ ဝင်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>သူက ထိုက်ယန်တောင် တဖြည်းဖြည်း ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာသည်ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။ မရေမတွက်နိုင်သော ညများတွင် သူနှင့် သူ၏ ကောင်မလေး ဝမ်ရှောင်ယာတို့က ထိုက်ယန်တောင်၏ ဤရက်ပိုင်းအတွင်း ပြောင်းလဲမှုများကို အမြဲတမ်း အံ့သြချီးမွမ်းခဲ့ကြသည်။</p> <p>ဤအရာအားလုံးက သူ့ရှေ့ရှိ ဆရာလင်း ယူဆောင်လာပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သူ သိထားသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် ဆရာလင်းက ထိုက်ယန်တောင်၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအပေါ် မိမိကိုယ်ကိုယ် နှိမ့်ချပြောဆိုနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူက မနေနိုင်ဘဲ စကားအနည်းငယ် ဝင်ရောက် ချေပပြောဆိုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>လင်းယွမ်က ပြုံးလိုက်သော်လည်း ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ပေ။</p> <p>သူတို့က ထိုက်ယန်တောင်တွင်သာ နေထိုင်နေကြပြီး အပြင်ဘက်သို့ ထွက်မကြည့်ဖူးကြသေးပေ။ အပြင်လောကကြီး မည်မျှအထိ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်နေပြီကို သူတို့ မသိကြသေးပေ။</p> <p>ထိုက်ယန်တောင်က မြို့သစ်ဧရိယာ တစ်ဝိုက်တွင် အတော်လေး အစွမ်းထက်သော အင်အားစုတစ်ခု ဖြစ်လာပြီဟု မှန်ကန်စွာ ဆိုနိုင်ပေသည်။</p> <p>သို့သော် ကွမ်ဖူနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ကွာဟချက်က သေးငယ်လှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။</p> <p>ပိုင်ကျစ်လဲ့က ကမန်းကတန်း စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။ "အကိုလင်း... အကို အခု တစ်ခေါက် အပြင်ထွက်တာ... ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ကျွန်မကို ခေါ်လာဖို့ စဉ်းစားမိတာလဲ"</p> <p>သူမက သူမ၏ စိတ်ထဲမှ သံသယကို ထုတ်ဖော်မေးမြန်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သူမက တိုက်ခိုက်ရေး အမျိုးအစား အစွမ်းပိုင်ရှင် တစ်ယောက် မဟုတ်ပေ။ အနားတွင် ခေါ်ထားခြင်းက ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်မနေဘူးလား။</p> <p>သူမအနေဖြင့် အပြင်ထွက်ကာ လောကကြီးကို မြင်တွေ့ချင်စိတ် ရှိသော်လည်း ရေလွှမ်းမိုးနေသော ကမ္ဘာကြီးကို အမှန်တကယ်ပင် အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့မိပေသည်။</p> <p>လင်းယွမ်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒီတစ်ခေါက် အပြင်ထွက်တာက သတ်ဖြတ်ဖို့ မဟုတ်ဘူး... ရောဂါပိုး ပညာရှင် ကျန်းဇီယန်ကို သွားရှာဖို့ပဲ"</p> <p>"သူ့ကို ရှာတွေ့တဲ့အချိန်မှာ တကယ်လို့ သူ့မှာ အသက်အန္တရာယ် ရှိနေခဲ့ရင် မင်းလို ကုသနိုင်တဲ့သူ တစ်ယောက် ဘေးမှာရှိနေတာ အသုံးဝင်နိုင်မယ်လို့ ငါ တွေးမိလို့"</p> <p>"ကျန်တာတွေအတွက်တော့ မင်း စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး... အားလုံးအတွက် ငါတို့ ရှိတယ်"</p> <p>ပိုင်ကျစ်လဲ့က ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွားတော့သည်။ အကိုလင်း သူမကို ခေါ်ဆောင်လာခြင်းက ဤရည်ရွယ်ချက်ကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>သူမက ခေါင်းအမြန် ညိတ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်ကဲ့ပါ အကိုလင်း"</p> <p>ထိုအချိန်တွင် ထူလုံကလည်း မနေနိုင်ဘဲ ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "ဒါဆို ကျွန်တော်ကရော... ဆရာလင်း... ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို ခေါ်လာတာလဲ"</p> <p>သူ့ကိုယ်သူ သိစိတ် ရှိပေသည်။ ယခင် ထိုက်ယန်တောင်တွင် သူ ထူလုံက နံပါတ်တစ် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဟု သတ်မှတ်နိုင်ပြီး ရေ၊ ကုန်း၊ လေ သုံးရပ်လုံးတွင် တိကျသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် ရှိခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော် လင်းယွမ် ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သော သင်္ဘောခေါင်းဆောင် အုပ်စုထဲတွင် အစွမ်းပိုင်ရှင် အများအပြား ပါဝင်နေပေသည်။</p> <p>သင်္ဘောခေါင်းဆောင် အများစု၏ အဓိက အမှတ်များက ၄၅ မှတ်ကိုပင် ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ဓာတ်သဘာဝ အသွင်ပြောင်းနိုင်စွမ်း ရှိသော အစွမ်းပိုင်ရှင် အချို့နှင့် ရင်ဆိုင်ရပါက သူက ပြိုင်ဘက် ဖြစ်လာမည် မဟုတ်ကြောင်း ထူလုံက သူ့ကိုယ်သူ မေးခွန်းထုတ်မိသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် လင်းယွမ်က သူ့ကို အဘယ်ကြောင့် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်ကို သူလည်း နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။</p> <p>လင်းယွမ်က သူ့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားရဲ့ ဘက်စုံစွမ်းရည်က ထိုက်ယန်တောင်မှာ ထိပ်တန်းအဆင့်လို့ သတ်မှတ်လို့ရတယ်... တက်တူးဝိညာဉ်အစွမ်းက ခင်ဗျားကို အမျိုးမျိုးသော တက်တူးဝိညာဉ်တွေအဖြစ် အသွင်ပြောင်းပြီး တိုက်ခိုက်နိုင်စေတယ်... ရေ၊ ကုန်း၊ လေ အားလုံးမှာ ခင်ဗျားက အိမ်ကွင်း အားသာချက် ရှိတယ်"</p> <p>"တကယ်လို့ ကျွန်တော်သာ ခင်ဗျားတို့အနားမှာ မရှိခဲ့ရင် ခင်ဗျားရဲ့ တာဝန်က နို့ဖြူလေး ကို သေချာ ကာကွယ်ပေးထားဖို့ပဲ... နားလည်လား"</p> <p>ပိုင်ကျစ်လဲ့က လင်းယွမ် သူမ၏ နာမည်ပြောင်ကို ခေါ်လိုက်သည်ကို ကြားသောအခါ အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ မျက်နှာ ရဲတက်သွားတော့သည်။</p> <p>ဤနာမည်ပြောင်က သိုင်းဘုရင်ဂေဟာတွင် ရှိစဉ်ကတည်းက ပေးထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်း သိုင်းဘုရင်ဂေဟာ ပြိုကွဲသွားပြီးနောက် ကောကျဲ၊ ကျွမ်းရှုယွမ်တို့က သူမကို အမြဲတမ်း ခေါ်ဝေါ်ခဲ့ကြသည်။</p> <p>ကောပိုင်ကျွမ်းဆိုင် လူသိများလာမှုနှင့်အတူ သူမ၏ "အာဟာရဖြည့်ရည်" များက သတ္တုတွင်းနယ်မြေနှင့် မိန်တောင် အစရှိသည့် နေရာများ အနှံ့အပြားသို့ ရောင်းချခဲ့ရပြီး သူမကဲ့သို့ ကုသပေးသူ တစ်ယောက်၏ အတိတ်ဇာတ်ကြောင်းကိုလည်း လူအများက မနည်းမနော တူးဖော်ခဲ့ကြပေသည်။</p> <p>နို့ဖြူလေးဟူသော နာမည်ပြောင်ကလည်း သဘာဝကျစွာပင် ဖုံးကွယ်ထား၍ မရတော့ပေ။</p> <p>သို့သော် သာမန်လူများကမူ သူမ၏ ရှေ့တွင် ဤနာမည်ပြောင်ကို မခေါ်ဝံ့ကြပေ။</p> <p>ထိုရင်းနှီးသော လူဟောင်းများနှင့် ညီအစ်မများသာ သူမကို ထိုသို့ ခေါ်ဝေါ်ကြသည်။</p> <p>ဆရာလင်းကပါ သူမကို ဤသို့ ခေါ်ဝေါ်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်မထားခဲ့သောကြောင့် ပိုင်ကျစ်လဲ့ကို အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သွားစေသည်။</p> <p>သို့သော် စိတ်နှလုံး အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာတွင်မူ အနည်းငယ် ခိုးကြိတ် ဝမ်းသာနေမိသည်။</p> <p>လင်းယွမ်၏ စကားကို ကြားပြီးမှသာ လင်းယွမ်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ထူလုံ နားလည်သွားတော့သည်။</p> <p>သူက မနေနိုင်ဘဲ ခေါင်းကုတ်လိုက်ပြီး တဟဲဟဲ ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါဆိုလည်း ကတိနော်... တကယ်လို့ ပြဿနာ ကြုံလာရင် ကျွန်တော်က ညီမပိုင်ကို ခေါ်ပြီး အရင် ပြေးမှာ... ဆရာ့ကိုတော့ ဂရုစိုက်နေမှာ မဟုတ်ဘူးနော်"</p> <p>လင်းယွမ်က ရယ်မောလျက် ဆဲဆိုလိုက်သည်။ "ငါ ရှိနေတဲ့အချိန်တောင် မင်းတို့ကို မကာကွယ်နိုင်ဘူးဆိုရင် မင်း ထွက်ပြေးလို့ရော လွတ်မယ် ထင်နေတာလား"</p> <p>ဆက်ရန်...</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save